ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

Ebat: px
Şu sayfadan göstermeyi başlat:

Download "ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ"

Transkript

1 ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ YÜKSEK LİSANS TEZİ Medeni YAŞAR DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI NOHUT (Cicer arietinum L.) HAT VE ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM ÖĞELERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA TARLA BİTKİLERİ ANABİLİM DALI ADANA, 2010

2 ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI NOHUT (Cicer arietinum L.) HAT VE ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM ÖĞELERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA Medeni YAŞAR YÜKSEK LİSANS TEZİ TARLA BİTKİLERİ ANABİLİM DALI Bu Tez 15/06/2010 Tarihinde Aşağıdaki Jüri Üyeleri Tarafından Oybirliği ile Kabul Edilmiştir Prof. Dr. A. Emin ANLARSAL Prof. Dr. Hasan GÜLCAN Doç. Dr. B.Tuba BİÇER DANIŞMAN ÜYE ÜYE Bu Tez Enstitümüz Tarla Bitkileri Anabilim Dalında hazırlanmıştır. Kod No : Prof. Dr. İlhami YEĞİNGİL Enstitü Müdürü Not: Bu tezde kullanılan özgün ve başka kaynaktan yapılan bildirişlerin, çizelge ve şekillerin kaynak gösterilmeden kullanımı, 2548 Fikir ve Sanat Eserleri Kanunundaki hükümlere tabidir.

3 ÖZ YÜKSEK LİSANS TEZİ DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI NOHUT (Cicer arietinum L.) HAT VE ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM ÖĞELERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA Medeni YAŞAR ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ TARLA BITKILERI ANABILIM DALI Danışman Jüri : Prof.Dr. Adem Emin ANLARSAL Yıl: 2010, Sayfa:62 : Prof. Dr. Adem Emin ANLARSAL : Prof. Dr. Hasan GÜLCAN :Doç. Dr. B.Tuba BİÇER Güneydoğu Anadolu bölgesi koşullarında yazlık olarak yetiştirilen bazı nohut çeşit ve hatlarının tane verimi ve verimle ilgili özelliklerini saptamak amacıyla ele alınan bu araştırma 2009 yılı yetiştirme döneminde 15 nohut genotipi(9 hat ve 6 çeşit) ile tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Bu araştırmada çıkış süresi gün, metrekaredeki bitki sayısı adet, çiçeklenmeye kadar geçen süre gün, fizyolojik olgunlaşmaya kadar geçen süre gün, bitki boyu değerleri cm, ilk bakla yüksekliği değerleri cm, ana dal sayısı adet, bitkide bakla sayısı adet, bitkide tane sayısı adet, 100 tane ağırlığı g, biyolojik verim değerleri kg/da, tane verimi değerleri kg/da, hasat indeksi % arasında değişim göstermiştir. Yapılan korelasyon katsayısı analiz sonuçlarına göre, tane verimi ile ilk bakla yüksekliği, bitkide bakla sayısı, ana dal sayısı, bitkide tane sayısı ve biyolojik verim arasında olumlu ve önemli ilişki olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Nohut, Genotip, Çeşit, Verim, Korelasyon I

4 ABSTRACT MSc THESIS AN INVESTIGATION ON DETERMINING YIELD AND YIELD COMPONENTS OF SOME CHICKPEA (Cicer arientinum L.) VARIETIES AND LINES UNDER DIYARBAKIR ECOLOGICAL CONDITIONS Medeni YAŞAR DEPARTMENT OF FIELD CROPS INSTITUTE OF NATURAL AND APPLIED SCIENCES UNIVERSITY OF ÇUKUROVA Supervisor Jury : Prof.Dr. Adem Emin ANLARSAL Year: 2010, Sayfa:62 : Prof. Dr. Adem Emin ANLARSAL : Prof. Dr. Hasan GÜLCAN : Assoc. Prof. B.Tuba BİÇER This study was carried out to investigate the grain yield and yield components of 15 spring chickpeas genotypes (9 lines and 6 varieties) under Southeastern Anatolia Region conditions. The experiment was conducted in randomized complete block design with three replications in 2009 growing season. The results of this study indicated that emergence time values changed between days; the number of plant per square meter ; days to flowering ; days to physiological maturity ; plant height cm; the first pod s height cm; the number of main branches per plant ; the number of pods per plant ; the number of grain per plant ; 100 seeds weight g ; biological yield kg/da ; seed grain yield kg/da ; harvesting index values %; The results of correlation coefficient analysis revealed that grain yield was positively and significantly correlated with the first pod s height, the number of pods per plant, the number of main branches per plant and biological yield. Key Words: Chickpea, Genotype, Variety, Yield, Correlation II

5 TEŞEKKÜR Bu araştırma konusunun belirlenmesinde ve çalışmalarımın yürütülmesi esnasında bana her türlü destek ve yardımı sağlayan, yol gösteren sayın hocam Prof. Dr. Emin ANLARSAL a, bana çalışmamda katkılarını esirgemeyen Prof. Dr. Hasan GÜLCAN ve Prof. Dr. Ahmet Can ÜLGER e, sonsuz teşekkürlerimi sunarım. Çalışmanın yürütülmesi ve tezin yazım aşamasında her türlü yardım ve desteklerini gördüğüm Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Öğretim Üyelerinden Doç. Dr. Tuba BIÇER e, denemenin yürütülmesi, istatistik analizlerinde ve yazım aşamasında yardımlarını esirgemeyen Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsündeki mesai arkadaşlarımdan başta Ziraat Yüksek Mühendisi Murat KOÇ, Ziraat Yüksek Mühendisi İrfan ERDEMCI, Dr. Çetin KARADEMIR ve Dr. Songül GÜRSOY olmak üzere yardımlarını gördüğüm tüm arkadaşlarıma, ayrıca arazi çalışmalarında bana yardımcı olan deneme ustaları Yasin DALKILIÇ ve Ekrem TUNÇ A sonsuz teşekkür ederim. Tezimin tamamlanması aşamasında bana yardımcı olan Adana Zirai Üretim İşletmesi ve Personel Eğitim Merkezi Müdürlüğünde görevli arkadaşlarım Ziraat Yüksek Mühendisi Fatih BARUTÇU ve Ziraat Yüksek Mühendisi Erdal GÜLTEKİN e sonsuz teşekkür ederim. Araştırma döneminde manevi desteklerini hiçbir zaman esirgemeyen aileme sonsuz teşekkür ederim. III

6 İÇİNDEKİLER SAYFA ÖZ... I ABSTRACT... II TEŞEKKÜR... III İÇİNDEKİLER... IV _Toc ÇİZELGELER DİZİNİ... VI ŞEKİLLER DİZİNİ... VIII SİMGELER VE KISALTMALAR IX 1. GİRİŞ ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR MATERYAL VE METOD Materyal Araştırma Yılı ve Yeri Araştırma Alanının İklim ve Toprak Özellikleri Metod Deneme Metodu İncelenen Özellikler ve Yöntemleri Verilerin Değerlendirilmesi BULGULAR VE TARTIŞMA Çıkış Süresi (gün) Metrekaredeki Bitki Sayısı (adet) Çiçeklenme Süresi (gün) Fizyolojik Olgunlaşma Süresi (gün) Bitki Boyu (cm) İlk Bakla Yüksekliği (cm) Bitkide Ana Dal Sayısı (adet) IV

7 4.8. Bitkide Bakla Sayısı (adet) Bitkide Tane Sayısı (adet) Tane Ağırlığı (g) Biyolojik Verim (kg/da) Tane Verimi (kg/da) Hasat İndeksi (%) Antraknoz Hastalık okuması İncelenen Özellikler Arası İlişkiler SONUÇ VE ÖNERİLER KAYNAKLAR ÖZGEÇMİŞ V

8 ÇİZELGELER DİZİNİ SAYFA Çizelge 3.1. Diyarbakır Koşullarında 2009 Yetiştirme Mevsimi ve Uzun Yıllara ait Bazı İklim Verileri Çizelge 3.2. Deneme Alanına İlişkin Toprakların Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özellikleri Çizelge 4.1. Nohut Çeşit ve Hatlarının Çıkış Sürelerine (gün) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge 4.2. Nohut Çeşit ve Hatlarının Çıkış Sürelerine (gün) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge 4.3. Nohut Çeşit ve Hatlarının Metrekaredeki Bitki Sayılarına Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge 4.4. Nohut Çeşit ve Hatlarının Metrekaredeki Bitki Sayılarına İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge 4.5. Nohut Çeşit ve Hatlarının Çiçeklenme Sürelerine (gün) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge 4.6. Nohut Çeşit ve Hatlarının Çiçeklenme Sürelerine (gün) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge 4.7. Nohut Çeşit ve Hatlarının Fizyolojik Olgunlaşma Sürelerine (gün) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge 4.8. Nohut Çeşit ve Hatlarının Fizyolojik Olgunlaşma Sürelerine (gün) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge 4.9. Nohut Çeşit ve Hatlarının Bitki Boylarına (cm) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Bitki Boylarına (cm) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının İlk Bakla Yüksekliklerine (cm) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının İlk Bakla Yüksekliklerine (cm) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar VI

9 Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Bitkide Ana Dal Sayılarına (adet) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Bitkide Ana Dal Sayılarına (adet) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Bitkide Bakla Sayısına (adet) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Bitkide Bakla Sayısına (adet) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Bitkide Tane Sayılarına (adet) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Bitkide Tane Sayılarına (adet) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının 100 Tane Ağırlıklarına (g) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının 100 Tane Ağırlıklarına (g) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Biyolojik Verimlerine (kg/da) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Biyolojik Verimlerine (kg/da) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Tane Verimlerine (kg/da) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Tane Verimlerine (kg/da) İlişkin Ortalama Değerler ve Oluşan Gruplar Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Hasat İndekslerine (%) Ait Varyans Analiz Sonuçları Çizelge Nohut Çeşit ve Hatlarının Hasat İndekslerine (%) İlişkin Ortalama Değerleri ve Oluşan Gruplar Çizelge Korelasyon Tablosu VII

10 ŞEKİLLER DİZİNİ SAYFA Şekil 3.1. Deneme alanından bir görünüm Şekil 3.2. Deneme alanından bir görünüm VIII

11 SİMGELER VE KISALTMALAR da: Dekar ha: Hektar m: Metre cm: Santimetre mm: Milimetre g: Gram kg: Kilogram VK: Varyasyon Katsayısı 0 C: Santigrat Derece IX

12 1.GİRİŞ Medeni YAŞAR 1. GİRİŞ Dünya nüfusunun, bir milyara yakın kısmı yetersiz beslenirken, yarıya yakın kısmı da dengesiz beslenmektedir. Yetersiz beslenen nüfusun azaltılabilmesi için üretimin artırılması, dengesiz beslenen nüfusun azaltılabilmesi için de protein oranı yüksek bitkisel ve hayvansal besin maddelerinin üretimlerinin artırılıp, dengeli bir şekilde kullanımlarının sağlanması gereklidir. Bilindiği gibi önemli protein kaynakları olan hayvansal ürünlerin maliyetlerinin yüksekliği, çabuk bozulmaları ve saklama güçlüğünün bulunuşu günümüzde daha ucuza elde edilen ve uzun zaman bozulmadan saklanabilir nitelikteki, bitkisel protein üretimini artırma olanaklarını zorlamaktadır. Bitkisel üretimde; yemeklik tane baklagiller beslenme, ekim nöbeti ve ekonomik yönden önemli bir yere sahiptirler. Yemeklik tane baklagillerin kuru taneleri bileşimlerinde % oranında protein içermelerinin yanında proteinlerinin sindirilebilirlik dereceleri de (% 78) oldukça yüksektir. Ayrıca yemeklik tane baklagillerin kuru taneleri vitamin (A, B ve D) ve minerallerce de (Fe, P, Ca) zengindir. Proteinleri mutlak gerekli aminoasitler bakımından da hayvansal proteinlere yakın değerler göstermektedir. Ayrıca yemeklik tane baklagillerin sap ve saman gibi artıkları ile standart dışı taneleri de hayvan yemi olarak kullanılmaktadır. Özellikle saplarındaki % 12 dolayındaki protein içeriği ile hayvan beslenmesinde ve hayvanların verimleri ile ağırlık artışında önemli bir yere sahiptir. Anılan nedenlerle soğuğa ve kurağa dayanabilen ve fakir topraklarda yetişebilen bir bitki olan nohut kışlık tahıl-nadas ekim nöbetinin uygulandığı kurak bölgelerimizde ekim nöbetine girerek birim alan tane verimini artırmada ve nadas alanlarımızı azaltmada önemli bir değere sahiptir (Eser 1978). Nitekim, nohut (Cicer arietinum L.) köklerinde nodozite oluşturan Rhizobium cicer bakterileri ile ortalama 10 kg/da azot bağlamaktadır (Anonymous, 1984). Bir baklagil bitkisi olan nohut köklerinde uygun koşullarda bir iki hafta içerisinde parçalanarak toprakta bıraktıkları yüksek azot kapsamlı organik maddelerle mikroorganizmaların çalışmalarını 1

13 1.GİRİŞ Medeni YAŞAR hızlandırmakta ve toprağın fiziksel ve biyolojik özelliklerini iyileştirmektedir. Aynı zamanda derin kökleri ile toprağın havalanmasını sağlamaktadır. Ülkemizde 1982 yılında uygulamaya koyulan nadas alanlarının daraltılması projesiyle nohudun ekim alanı ve üretim miktarı artmış, yemeklik tane baklagiller içerisinde ilk sıraya yükselmiştir yılı verilerine göre dünyada nohut ekim alanı ha, üretimi ton ve verim 75.9 kg/da olup, ülkemizde ise nohut ekim alanı ha, üretimi ton ve verim kg/da dır (FAO 2008). Güneydoğu Anadolu Bölgesi nohut ekim alanı ha, üretimi ton ve ortalama verim kg/da dır. Diyarbakır ili 2000 li yılların başında bin ha ekiliş ve bin ton üretimi ile ülke nohut ekim alanı yüksek iller arasında sıralanmakta iken son birkaç yılda ekim alanı bin ha a üretimi ise bin ton a gerilemiştir (TÜİK-2008). Bu azalışın sebepleri arasında bölgeye uygun çeşitlerin sayısının az olması ve bunların tohumluklarının üretilip çiftçilere ulaştırılamaması, yerel çeşitlerin yanıklık hastalığından kaçmak için geç ekilmeleri ve bunun sonucu verim düşüklüğü, üretilen ürünlerin sanayisinin (leblebi) farklı şehirlerde olması ve sadece iç pazar olanağının bulunması çiftçilerin alternatif ürünlere yönelmesine ve nohut tarımından vazgeçmelerine sebep olmaktadır. Ülkemiz nohut üretimi ve ihracatı açısından Dünyanın en önemli ülkeleri arasında yer almaktadır. Bununla birlikte son yıllarda bazı ülkelerin rekabeti ile üretim ve ihracatımız azalma eğilimi göstermektedir. Bu durum uygun yetiştirme tekniğinin kullanılmaması yanında standart irilikte olmayan karışık, düşük kaliteli ve verimli tohumluklarla üretim yapılmasından kaynaklanmaktadır. Nohut üretimimizi ve ihracatımızı bugünkünden daha fazla artırmak için dış pazarın taleplerine uygun, iri taneli, farklı bölgelerimizin ekolojik koşullarına uygun, yüksek verimli ve kaliteli nohut çeşitlerinin saptanması ve bu çeşitlerin tarımının yaygınlaştırılması büyük önem göstermektedir. Güneydoğu Anadolu bölgesinde kışlık ekimlerle ilgili çalışmalar sürdürülmekle birlikte, kışlık ekimlerde yanıklık (antraknoz) hastalığı riski fazla olduğundan bölge çiftçisi yazlık ekimi tercih etmektedir. Bölgemizde yazlık olarak genellikle yerel populasyonlar, Diyar 95 ve Güney Sarısı (ILC 482) nohut çeşitleri yetiştirilmektedir. Başta yanıklık (antraknoz) hastalığı olmak üzere hastalıklara 2

14 1.GİRİŞ Medeni YAŞAR dayanıklı, iri taneli, uzun boylu, dik gelişen, makineli hasada uygun erkenci ve adaptasyon kabiliyeti iyi olan yüksek verimli yazlık yetiştirilebilecek yeni çeşitlerin saptanması ve ıslahı önem göstermektedir. Bu nedenle araştırmada, farklı kuruluşlardan sağlanan bazı nohut hat ve çeşitlerinin verim ve verim öğeleri incelenmiştir. 3

15 1.GİRİŞ Medeni YAŞAR 4

16 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR 2. ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Nohut (Cicer arietium L.) verim ve verim öğeleri ve bunlar arasındaki ilişkileri gösteren çalışmalar aşağıda özetlenmiştir. Rohewal ve ark. (1968), 30 nohut çeşidi ile yaptıkları çalışmada; verim ile dal sayısı arasında güvenilir bir ilişki olduğunu bildirmişlerdir. Singh (1968), çiçeklenme ve bakla bağlamaya kadar geçen gün sayılarının verimle ilişkisinin sürekli olmadığını ancak bakla sayısı, baklada tane sayısı, tane büyüklüğü ve ana dal sayısının tüm baklagiller için önerilen en önemli kantitatif özellikler olduğunu bildirmiştir. Baluch ve Soomro (1970), 9 nohut kültür çeşidi ile yaptıkları çalışmada; tane verimi ile bitki boyu (çiçeklenme zamanındaki), bitkide bakla sayısı ve tane ağırlığı arasında güvenilir olumlu ilişki olduğunu bildirmişlerdir. Sharma ve ark. (1970), 44 nohut çeşidinde yaptıkları çalışmada; 100 tane ağırlığı, dal sayısı, meyve sayısı, bitki boyu ve bakla uzunluğunun tane verimi ile olumlu ilişki sergilediğini bildirmişlerdir. Singh (1971), nohutu da içine alan tüm baklagillerde bitkide bakla sayısı, ikincil dal sayısı ve baklada tane sayısının en önemli verim unsurları olduğunu, verimi geliştirmede, bu karakterlerin dikkate alınarak seçim yapılmasının, verim geliştirme çalışmalarının bu karakterler üzerinde yapılmasının verimi arttırmada daha etkili olacağını bildirmiştir. Phadnis ve ark. (1972), 45 hat üzerinde yaptıkları çalışmada; verimin bakla sayısı ve tane sayısı tarafından en fazla etkilendiğini, bitki boyu ile olumsuz ilişki gösterdiğini bildirmişlerdir. Gupta ve ark. (1972), 46 hat ve 7 karakterle yaptıkları çalışmada; tane veriminin % 50 çiçeklenme zamanı, birincil ve ikincil dal sayısı, bitkide bakla ve baklada tane sayısı ile önemli ve olumlu fenotipik ilişki gösterdiğini bildirmişlerdir. Sandhu ve Singh (1972), 60 hat ve 13 lokasyonda yaptıkları çalışmada; tane veriminin, bitkide birinci ve ikinci dal sayısı ve bakla sayısı ile olumlu ilişkiler verdiğini bildirmişlerdir. 5

17 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR Joshi (1972), nohudun 20 hattı ve 7 verim unsuru ile yaptığı çalışmada; tane sayısı, bitkide bakla sayısı ve 100 tane ağırlığının verimle olumlu ilişkiye sahip olduğunu belirtmiştir. Dabholkar (1973), toplam 36 nohut hattının verim ile üç verim unsuru arasındaki ilişkileri araştırmıştır. Verimin; 100 tohum ağırlığı ile olumsuz, bitkide bakla ve baklada tohum sayısı ile olumlu ilişki gösterdiğini belirtmiştir. Sandhu ve Singh (1974), 60 hat ve yedi verim unsuru üzerinde yaptıkları çalışmada; tane veriminin birincil ve ikincil dal sayısı ve bitkide bakla sayısı ile fenotipik olarak olumlu ilişki gösterdiğini, path analizi ile verimin başlıca ikincil dal sayısı ve bakla sayısına bağımlı olduğunu belirtmişlerdir. Patil ve Pokle (1975), toplam 82 nohut hattında yaptıkları seleksiyon çalışmalarında; bitki boyu, bitkide dal ve bakla sayısı, olgunlaşma zamanı, 100 tane ağırlığı ve verime dayandırılan seleksiyonların tek başına verime dayandırılan seleksiyonlardan daha etkili olduğunu bildirmişlerdir. Patil ve Phandis (1977), 82 nohut hattında, genotipik varyasyonun; bitkide bakla sayısı, bitkide bakla ağırlığı ve 100 tane ağırlığı karakterlerinde en yüksek değere sahip olduğunu bildirmişlerdir. Setty ve ark. (1977), farklı kaynaklardan elde ettikleri 15 genotipte, 14 karakter üzerinde genetik değişkenliği araştırmak amacıyla yaptıkları çalışmada; verimin; bitkide dal ve bakla sayısı, baklada tane sayısı, bakla verimi, tane hacmi ve tane ağırlığı ile olumlu, çiçeklenme ve olgunlaşma zamanı ile önemli ancak olumsuz ilişki gösterdiğini belirtmişlerdir. Katiyar ve ark. (1981), yedi verim unsuru ile yaptıkları çalışmada; verim unsurlarının hatlar arasında geniş bir varyasyon gösterdiğini, tane verimi ile bitkide bakla sayısı, birincil dal sayısı ve ikincil dal sayısı arasında olumlu ilişki olduğunu ve çiçeklenmeye kadar geçen gün sayısının verime yüksek ve olumsuz etkide bulunduğunu bildirmişlerdir. Singh ve ark. (1983), içinde Türkiye orijinli materyalin de bulunduğu 3267 nohut örneğini 29 özellik açısından incelemişler; bu özelliklerden çiçeklenmeye kadar geçen gün sayısı (58-94 gün), bitki boyu (15-50 cm), birincil dal sayısı ( adet), ikinci dal sayısı ( adet) ve üçüncü dal sayısı (0-12 adet) karakterlerinde 6

18 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR geniş bir varyasyon olduğunu saptamışlar, özellikler arasındaki ilişkilerin de bölgelere göre farklılık gösterdiğini bildirmişlerdir. Singh ve Malhotra (1984), ICARDA da 3300 adetten fazla kabuli tipi nohut gen kaynakları materyalinde belirlenen 19 karakterden, çiçeklenmeye kadar geçen gün sayısının gün, olgunlaşmaya kadar geçen gün sayısının gün, bitki boyunun cm ve bitkide bakla sayısının adet arasında değiştiğini bildirmişlerdir. Khorgade ve ark. (1985), bitkide bakla sayısı karakterinde yüksek fenotipik ve düşük genotipik varyanstan dolayı çevresel etkilerin yüksek olduğunu, bitki boyu karakterinde ise çevresel etkinin nispeten az olduğunu bildirmişlerdir. Cubero (1987), nohut bitkisinde bakla sayısının adet arasında değiştiğini, bu karakterin çevreye bağlı olduğunu, bu değerlerin çevresel etkilerin altında olduğu için ortalama sınırları olmadığını bildirmiştir. Ayrıca elde edilen değerlerin yıl, lokasyon, ekim tarihi ve diğer faktörlere bağlı olarak farklılık gösterdiğini, aynı yıl, aynı lokasyon ve aynı ekim tarihleri içinde bile değerlendirilen kolleksiyonların benzer dağılım göstermediğini bildirmiştir. Singh (1988), genetik olarak farklı 38 nohut genotipinde; en büyük varyabilitenin bitkide tane sayısı ve bakla sayısı karakterlerine ait olduğunu bildirmiştir. Bitkide tane verimi ile bitkide bakla sayısı, 100 tane ağırlığı ve hasat indeksi arasında olumlu, olgunlaşma zamanı ile olumsuz ilişki gösterdiğini, verim üzerine; 100 tane ağırlığı, biyolojik verim, % 50 çiçeklenme zamanı ve hasat indeksinin olumlu direk, olgunlaşma zamanı, bitki boyu ve bitkide bakla sayısının ise olumsuz etkiye sahip olduğunu bildirmiştir. Shukla (1989), Cicer arietinum kolleksiyonunda bulunan 865 nohut genotipinde; olumlu ve önemli ilişkilerin bitki verimi ve bitki boyu, toplam dal sayısı, bitkide bakla sayısı ve baklada tane sayısı arasında olduğunu, verimin; bitkide bakla ve tane sayısı, 100 tane ağırlığı ve toplam dal sayısı tarafından olumlu olarak etkilendiğini bildirmişlerdir. Hadjichristodoulou (1989), Çiçeklenme zamanı, bitki boyu ve ilk bakla yüksekliğinin verimle olumlu ilişkili olduğunu belirtmiştir. 7

19 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR Maloo ve Sharma (1989), 21 nohut çeşidinde; bakla sayısının tane verimi üzerine en yüksek direk etkiye sahip olduğunu, 100 tane ağırlığı ve çiçeklenme zamanının bu özelliği takip ettiğini bildirmişlerdir. Salimath ve Bahl (1989), toplam 80 farklı genotipte, tane veriminin; bitkide birincil ve ikincil dal ve bakla sayısı ile olumlu ilişki gösterdiği, tane verimi üzerine, bitkide dal ve bakla sayısı ile 100 tane ağırlığının olumlu ve direk etkisi olduğunu belirtmişlerdir. Reddy ve Rao (1989), 50 F2 nohut populasyonunda, bitkide tane veriminin; bitkide tane sayısı ve bakla sayısı ile olumlu ilişki gösterdiğini, tohum verimi üzerine 100 tane ağırlığı ve bitkide tane sayısının olumlu direk etkisi olduğunu belirtmişlerdir. Khorgadep (1989), toplam 32 genotiple yaptığı çalışmada; tohum veriminin 100 tane ağırlığı ve bitkide dal ve bakla sayısı ile olumlu, % 50 çiçeklenme zamanı ve baklada tane sayısı ile olumsuz ilişki gösterdiğini bildirmiştir. Path analizi ile seleksiyonun, bitkide bakla sayısı ve 100 tane ağırlığına dayandırılması gerektiğine işaret etmiştir. Sindhu ve Prasad (1989), 6 ülkeden getirilen toplam 30 nohut genotipinde; olgunlaşma zamanı, 100 tane ağırlığı, bitkide bakla sayısı, baklada tane sayısı ve hasat indeksinin tane verimi ile olumlu, ikincil dal sayısının ise genotipik seviyede verimle olumsuz ilişki gösterdiğini bildirmişlerdir. Zade ve Wanjari (1989), tohum verimi yönünden geniş varyasyon gösteren 44 genotipte; tane verimi ile bitkide bakla ağırlığı ve 100 tohum ağırlığı arasında olumlu, olgunlaşma ve bakla bağlama zamanı ile olumsuz ilişki gösterdiğini, verimi iyileştirmede; 100 tane ağırlığı, bitkide bakla ağırlığı ve erkencilik özelliklerinin dikkate alınarak seleksiyon yapılması gerektiğini bildirmişlerdir. Sandhu ve ark. (1989), nohudun 129 farklı ırkında; tane verimi ile baklada tohum, bitkide birincil ve ikincil dal ve bakla sayısı arasında olumlu ve önemli ilişki olduğunu, ayrıca verimi iyileştirmede; baklada tohum ve bitkide ikincil dal sayısı karakterlerine yönelik seleksiyon yapılması gerektiğini bildirmişlerdir. Eser ve ark. (1989), Osman Tosun Gen Bankası ve nohut tarımı yönünden önemli bilinen illerden toplanan 160 köylü çeşidi ile Ankara koşullarında geç ilk 8

20 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR bahar yetişme mevsiminde yaptıkları çalışmada; çiçeklenme süresinin gün, bitki boyunun cm, ilk bakla yüksekliğinin cm, olgunlaşma süresinin gün, m2'de bitki sayısının adet, bitkide birinci dal sayısının adet, ikinci dal sayısının adet, bitkide bakla sayısının adet ve VK: % 25.20, tane sayısının adet, bin tane ağırlığının g, bitkide tane veriminin g ve birim alan veriminin g/m2 olduğunu bildirmişlerdir. Samal ve Jagadev (1989), yılında genetik olarak farklı 24 nohut hattında; % 50 çiçeklenme zamanının; 59.4 gün, olgunlaşma zamanının; 99.2 gün, bitki boyunun; 39.0 cm, birincil dal sayısının; 4.2 adet, bakla sayısının; 64.2 adet, 100 tane ağırlığının; 13.1 g ve bitkide tane veriminin; 10.3 g olduğunu, ana dal sayısı, bakla sayısı ve çiçeklenme süresinin yüksek fenotipik varyans ve düşük genotipik varyansa sahip bir özellik olup bu karakterin yüksek çevresel etki altında olduğunu bildirmişlerdir. Singh ve ark. (1990), 1980 yılının ilkbahar mevsiminde (Suriye) nohut genotiplerinde; alt değer, üst değer, ortalama ve VK % değerleri sırasıyla; çiçeklenme süresi: gün, 81.2 gün; olgunlaşma süresi: gün, gün; bitki boyu: cm, 29.7 cm, % 12.2; bitki genişliği: cm, 40.2 cm; <% 20, bitkide bakla sayısı: adet, 25 adet, % 37.4; 100 tohum ağırlığı: g, 25.1 g, olarak bildirmişlerdir. Varyasyon katsayısı en yüksek karakterin üçüncül ve ikincil dal sayıları (>% 50) olduğunu bildirmişlerdir. Tane veriminin birbiriyle bağımlı bir çok karakterin etkisi altında olduğunu, Islahçıların daima istenilen tipleri seçmek için karakterler arasında varyasyon aradıklarını belirtmişlerdir. Sandhu ve Mandal (1991), yılında, 48 farklı nohut hattında; bitki boyu, bakla sayısı, tane ağırlığı ve tane veriminin dikkate değer bir oranda değişkenlik gösterdiğini, tane veriminin; birincil dal sayısı, ikincil dal sayısı, bitkide bakla sayısı ve tane sayısı ile olumlu ilişki, 100 tane ağırlığı ile bitkide tane ve baklada tane sayısı arasında olumsuz ilişki gösterdiğini bildirmişlerdir. Abdul ve Mohammad (1991), 1985 yılında 10 kabuli nohut örneğinde; 100 tane ağırlığı, bitki boyu, olgunlaşma zamanı, ikincil dal sayısı, bitkide bakla sayısı ile tohum veriminin fenotipik ve genotipik ilişkilerinde; incelenen bütün karakterlerde, 9

21 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR genotipik farklıkların yüksek derecede önemli olduğunu, tane veriminin bitkide bakla sayısı, ikincil dal sayısı ve 100 tane ağırlığı ile olumlu ilişki gösterdiğini bildirmişleridir. Mohammad ve ark. (1991), yılında, 12 nohut genotipinde 6 verim öğesi üzerinde çalışarak; tane verimi ile olgunlaşma zamanı arasında olumsuz ilişki olduğunu bildirmişlerdir. Mihsra (1991), üç yıl süreyle Semiligu da, 18 nohut çeşidinde; birçok karakter bakımından çeşitler arasında önemli farklılıklar olduğunu, bitkide bakla sayısı ve 100 tane ağırlığının verimle önemli ve olumlu ilişki (genotipik seviyede) sergilediğini, ayrıca bitkide dal sayısı ve baklada tane sayısının denemenin ilk yılında verimle olumlu ilişki gösterdiğini belirtmiştir. Lokendra Kumar ve Arora (1991), yılında, toplam 40 nohut genotipinde; 100 tane ağırlığının, bitki boyu ile önemli ve olumlu, bununla birlikte, bitkide bakla sayısı ve baklada tane sayısı ile olumsuz ancak önemli ilişkili sergilediğini belirtmişlerdir. Eser ve ark. (1991), Osman Tosun Gen Bankası ve nohut tarımı yönünden önemli bilinen illerden toplanan 160 köylü çeşidinde; ilk bakla yüksekliği ile bitki boyu arasında, 100 tane ağırlığı ile bitki tane verimi ve tane verimi arasında olumlu ve önemli ilişki olduğunu bildirmişlerdir. Özdemir (1996), yılında Adana da yaptığı çalışmada, birim alan tane veriminin; bitki başına tane verimi, bitkide bakla sayısı, ikincil dal sayısı, biyolojik verim, hasat indeksi, bitki boyu ile yüksek derecede olumlu, ancak 100 tohum ağırlığı ile olumsuz ilişki gösterdiğini, bitkide tane veriminin, dekara tane verimi üzerine maksimum direk katkıda bulunduğunu, bunu ise bitki boyu, ikincil dal sayısı, bitkide tane sayısı ve hasat indeksi karakterlerinin izlediğini, tane verimi üzerine bitkide bakla sayısının direk olumsuz bir etkisi olduğunu, bitkide tane sayısının verim üzerine önemli bir korelasyon değeri ile olumlu direk etkiye sahip olduğunu bildirmişlerdir. Pooran ve Singh (1997), yıllarında 49 nohut genotipinde; bitkide bakla sayısı ve tane sayısının nohutta tane verimine en çok katkısı olan karakterler olduğunu bildirmişlerdir. 10

22 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR Erman ve ark. (1997), nohutta çeşitli karakterlerin verime etkisi üzerine yaptığı araştırmada; dekara tane verimi ile bitkide tane verimi (r=0.548**), bakla sayısı (r=0.830**) ve m2 deki bitki sayısı (r=0.764**) arasında olumlu ve önemli, bin tane ağırlığı arasında ise olumsuz ve önemli (r = **) bir ilişki bulunduğunu, dekara tane verimine olumlu yönde en yüksek doğrudan etkiye sahip özelliğin bitkide bakla sayısı olduğunu (0.3468) ve bunu m2 deki bitki sayısının izlediğini (0.2746), olumsuz yönde doğrudan etkiye sahip olan özelliğin ise bitkide yan dal sayısı ( ) ve bitkide tane verimi ( ) olarak belirlendiğini, en düşük varyasyon katsayısını % 9.24 ile bitki boyu, en yüksek varyasyon katsayısını ise % ile yan dal sayısı için belirlendiğini bildirmişlerdir. Muppidathi ve ark. (1997), 1992 yılı kış yetişme mevsiminde 30 farklı nohut genotipinde; bakla sayısı, birincil ve ikincil dal sayısının tane verimi ile olumlu ve önemli bir ilişki sergilediğini, bakla sayısının tane verimi üzerine en büyük etkiye sahip olduğunu bildirmişlerdir. Türk ve ark. (1997), yıllarında Diyarbakır da 19 nohut hat ve çeşidi ile bir yerel nohut çeşidinde; bitki boyunun cm, ilk bakla yüksekliğinin cm arasında değiştiğini, yerli nohutta ise bu değerin 22 cm olduğunu, 50.5 ile 28 g olan 100 tane ağırlığının yerel çeşitte 30.4 g olarak saptandığını bildirmişlerdir. Küçük taneli desi tip nohutlarda 100 tane ağırlığının tane verimine önemli katkıda bulunduğunu, iri taneli kabuli tip nohutlarda 100 tane ağırlığının bitkide az sayıda bakla oluşumu ve her baklada ortalama bir tane bulunması nedeniyle verimin düşmesine neden olduğunu bildirmiştir. Anlarsal ve ark. (1999), ve yıllarında, Adana da, kış yetişme döneminde 23 nohut hattında;ı çiçeklenme süresinin gün, olgunlaşma süresinin gün, bitki boyunun cm, bitki başına toplam bakla sayısının adet, bitki başına tane sayısının adet, bitkide tane ağırlığının g, 100 tane ağırlığının g, tane veriminin kg/da değerleri arasında değiştiğini bildirmişlerdir. Tane verimi ile bitki başına dolu bakla sayısı, tane sayısı, tane ağırlığı ve hasat indeksi arasında önemli ve olumlu bir ilişkinin görüldüğünü belirtmişlerdir. Antraknoz gözlemlerinde, incelenen 11

23 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR tüm hatların sadece üçünde 5 skala değerinde bir zarar tespit ettiklerini diğer hatlarda ise düşük bir zarar düzeyi belirlediklerini bildirmişlerdir. Karasu ve ark. (1999), yıllarında, Isparta da 11 adet nohut hat, çeşit ve ekotipi içeren çalışmalarında; bitki boyunun cm arasında değiştiğini, en düşük değerin bölgeye ait bir ekotipte saptandığını belirtmişlerdir. İlk bakla yüksekliğinin cm arasında olduğunu, yine en düşük değerin aynı ekotipte belirlendiğini, bitkide ana dal sayısının adet, yan dal sayısının adet arasında olup yine en az yan dal sayısının yerel ekotipte saptandığını, bitkide bakla sayısının en fazla ILC 482 çeşidinde (10 adet), en az ise Diyar 95 çeşidinden elde edildiğini (5.53 adet), 1000 tane ağırlıklarının g, bitki tane veriminin ise g arasında olup bitki tane veriminin yerel ekotipte yüksek olduğu bildirmişlerdir. Ağsakallı ve ark. (1999), yıllarında, Erzurum da, 16 nohut hat ve çeşitlerinde; çıkış süresinin gün, çiçeklenme süresinin gün, bitki boyunun cm, olgunlaşma süresinin gün, bitkide dal sayısının adet, bitkide bakla sayısının adet, 100 tane ağırlığının g ve verimin kg/da arasında değiştiğini bildirmişlerdir. Çıkış süresi, bitkide dal sayısı, antraknoz ve 100 tane ağırlığının verim üzerindeki etkisinin olumsuz, bitkide bakla sayısının ise doğrudan etkisinin yüksek olduğunu, bu karakteri çiçeklenme ve olgunlaşma sürelerinin izlediğini belirtmişlerdir. Khorgade ve ark. (1999), yıllarında Akola da normal ve geç ekim koşullarında 30 farklı nohut genotipinde; tane verimi ile bitkide biyolojik verim, bitkide bakla sayısı, bitkide dal sayısı, hasat indeksi ve 100 tohum ağırlığı arasında önemli ve olumlu ancak olgunlaşma zamanı ve baklada tane sayısı ile önemli ancak olumsuz ilişki olduğunu bildirmişlerdir. Altınbaş ve Sepetoğlu (2001), Bornova da kış yetiştirme mevsiminde yeni geliştirilmiş sekiz kabuli nohut hattı ve iki çeşitte tane verimi ve bazı agronomik özellikleri inceledikleri araştırmalarında; her iki yılda ve tüm özellikleri için genotipler arasında önemli farklılıklar olduğu ve genotip x yıl interaksiyonun önemli olduğunu bildirmişlerdir. Tane veriminin 123,3-221,5 kg, 100 tane ağırlığının 40,1-44,5 g, bitki boyunun 60,7-68,4 cm, hasat indeksinin % ve bitki tane 12

24 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR veriminin 11,1-13,9 g arasında değiştiğini belirlemişlerdir. Verimli beş hattın tane verimlerinin 200 kg/da dan fazla olduğunu ve kışlık ılıman şartlarda yetiştirilecek umut verici iki hattın belirlendiğini bildirmişlerdir. Altınbaş (2003), Bornova da kışlık yetiştirme koşullarında dört yıl süreyle yürüttüğü araştırmasında; yeni geliştirilmiş F 5 kökenli bazı kabuli tip nohut hatlarında basit ve çoklu korelasyon değerleri biyolojik verim ve hasat indeksi ile bitki tane verimi arasında 100 tane ağırlığına oranla daha güçlü ilişkilerin bulunduğunu ortaya koymuştur. Dört yıllık analiz sonuçlarına göre; biyolojik verim ve hasat indeksinin birlikte bitki veriminde gözlenen değişkenliğin % 97,8-99,8 i ve 100-tane ağırlığında da % 3,1-26,6 sından sorumlu oldukları belirlemiştir. Biyolojik verimin ve hasat indeksinin bitki verimine daha fazla katkıda bulunduğunu saptamıştır. Kışlık koşullarda yüksek verimli ve iri taneli genotiplerin geliştirilmesinde biyolojik verimi fazla olan bitkiler arasından yüksek hasat indeksine sahip bitkilerin seçilmesinin daha etkili olabileceğini belirlemiştir. Toker ve Çağırgan (2003), Toplam 17 nohut genotipinde, seleksiyon kriterlerinin değerlendirilmesi amacıyla yaptıkları bu çalışmayı, Urkutlu (Bucak- Burdur), Korkuteli (Antalya) ve Antalya deneme yerlerinde yıllarında yazlık ve kışlık olarak yürütmüşlerdir. Dane verimi ile biyolojik verim arasında pozitif ve önemli bir ilişki olduğunu, diğer taraftan, dane verimi ile bitki boyu, 100 dane ağırlığı ve antraknoza dayanıklılık arasında negatif ve istatistiki olarak önemli korelasyonlar olduğunu, dane verimi üzerine en büyük doğrudan etkinin biyolojik verim ile gerçekleştiğini, biyolojik verimi hasat indeksinin takip ettiğini saptamışlardır. Ele alınan özelliklerin toplam varyasyonun % 82 sini oluşturduğunu, doğrudan ve dolaylı ayrıca basit ve çoklu karşılaştırma analizleri sonuçlarına göre, nohut ıslahında yüksek dane verimi için seleksiyonda öncelikle biyolojik verim ve hasat indeksinin değerlendirilmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Biçer ve Şakar (2003), 2002 ilkbahar yetiştirme mevsiminde Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme alanında, bazı nohut hat ve çeşitlerinde tarımsal karakterlerin belirlenmesi ve karakterler arası ilişkilerin tespiti amacıyla yürüttükleri bu çalışmada, Diyar 95 X Güney Sarısı (ILC 482) melezinden iri tane ve antaknoza dayanıklılığına göre seçilen F7 kademesinde 55 nohut hattı ve 4 nohut çeşidi bitki 13

25 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR boyu, bitkide dal sayısı, bitkide bakla sayısı, bitkide tane sayısı, 100 tane ağırlığı ve birim alan tane verimi bakımından değerlendirmişlerdir. Çeşit ve hatlar arasında bitki boyu, 100 tane ağırlığı ve birim alan tane verimi bakımından farklılıkların istatistiksel olarak önemli olduklarını, 100 tane ağırlığı hariç incelenen tüm özellikler ile tane verimi arasında olumlu ve önemli ilişki olduğunu belirtmişlerdir. Sağır ve ark. (2004), Diyarbakır da, FLIP CxILC 482 melezinden elde edilen 69 F4 nohut hattı ve iki ebeveynde Ascochyta blight hastalığı hassasiyetleri, tane verimi ve verim unsurları, karakterler arası ilişkiler ve tohum verimi üzerine doğrudan ve dolaylı etkilerini inceledikleri çalışmalarında; tane veriminin bitkide bakla (0.64**) ve tane sayısı (0.65**) ile kuvvetli olumlu ilişkili olduğunu saptamışlardır. Ayrıca Ascochyta blight hastalığının 100 tane ağırlığı olumlu ve önemli ilişkili bulduklarını bildirmişlerdir. Path analizi ile bitkide tane verimi üzerine en büyük olumlu etkinin bitki tane sayısı karakteri olduğunu saptamışlardır. Biçer (2005), Diyarbakır da 94 yerel nohut hattında 14 özelliği incelemiş ve bütün özellikler yönünden geniş değişkenlik olduğunu bildirmiştir. Bitki başına verimin bitki kanopi genişliği, bitkide dal, bakla ve tane sayısı ile olumlu ilişkili, tane uzunluğu, genişliği ve kalınlığı, yaprak uzunluğu, genişliği ve kalınlığı ve yaprakçık genişliği ile olumsuz ilişkili olduğunu saptamış tane ve yaprak özellikleri arasındaki ilişki yüksek olumlu olduğunu bildirmiştir. Biçer ve Anlarsal (2005), Diyarbakır yöresinden toplanan 43 kabuli tip, 3 desi tip yerel nohut çeşidi ile iki tescilli nohut (Güney Sarısı ve Diyar 95) çeşidinde yaptıkları araştırmalarında; materyalde, çıkış süresinin gün, metrekaredeki bitki sayısının adet, % 50 çiçeklenme gün sayısının gün, bitki genişliğinin cm, olgunlaşma gün sayısının gün, bitki boyunun cm, bitkide ana dal sayısının adet, bitkide yan dal sayısının adet, bitkide bakla sayısının adet, bitkide tane sayısının adet, bitki tane veriminin g, 100 tane ağırlığının g ve tane veriminin kg/da arasında değiştiğini bildirmişlerdir. Biçer ve Anlarsal (2005), yıllarında ilkbahar yetiştirme mevsiminde, Diyarbakır yöresinden toplanan yerel nohut çeşitlerinin önemli bitkisel ve tarımsal özelliklerini ve özellikler arası ilişkileri belirlemek amacıyla yürüttükleri 14

26 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR araştırmada, 43 kabuli tip, 3 desi tip yerel nohut çeşidi ile iki tescilli nohut (ILC 482 ve Diyar 95) çeşidi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, birim alan tane verimi ile bitki boyu, bitkide yan dal sayısı, bitkide bakla sayısı, 100 tane ağırlığı ve bitki tane verimi arasında önemli ve olumlu ilişki saptamışlardır. Tane şekli olarak koçbaşı, kuşbaşı ve bezelyemsi form materyaller belirlemişlerdir. Tane rengi özelliği bakımından beyaz, siyah, krem, sarı, koyu sarı ve açık kahverengi renkleri belirlemişlerdir. Bitki tipi yönünden 23 yarı yatık, 12 yarı dik ve 11 yatık tip gözlemişlerdir. Yüksek varyasyon katsayısı ve tane verimi ile yüksek oranda doğrudan olumlu etkisinden dolayı, bitkide bakla sayısı ve tane sayısı karakterlerinin seleksiyon için yararlı özellikler olduğunu belirlemişlerdir. Bakoğlu ve Ayçiçek (2005), 2002 yılında Bingöl kuru şartlarında yürüttükleri çalışmada, tescilli 8 nohut çeşidinin tohum verimi ve bazı özelliklerini incelemişlerdir. Tane verimi kg/da ile kg/da arasında, bitki boyu cm, bitki başına ana dal sayısı adet, ilk bakla yüksekliği cm, bitkide bakla sayısı adet, biyolojik verim kg/da, ve bin tane ağırlığı g arasında değiştiğini bildirmişlerdir. Bozoğlu ve Özçelik (2005), bu çalışmayı nohutta verim ve bazı verim özelliklerinin genotip x çevre interaksiyonlarını belirlemek üzere Samsun'un Ladik, Amasya nın Taşova, Gökhöyük ve Bulduklu ve Sinop un Gerze ilçelerinde yürütmüşlerdir. Denemede Akçin-91, Aziziye-94, İzmir-92, Aydın-92, Menemen-92, Canıtez-87 ve Damla-89 çeşitlerini kullanmışlardır. Çeşitlerde verimin dekara kg arasında değiştiğini, değişen çeşit, çevre ve çeşit x çevre interaksiyonunun tane verimi ve diğer incelenen tüm karakterlere etkisinin çok önemli olduğunu ve en stabil çeşidin İzmir-92 çeşidi olup Canıtez-87 çeşidi hariç diğer çeşitlerin tüm çevrelere orta uyum gösterdiğini saptamışlardır. Bitkide bakla sayısının adet arasında değiştiğini Aydın-92 çeşidi en fazla, Canıtez-87 çeşidinin ise en az bakla sayısına sahip olduğunu belirlemişlerdir. 100 tane ağırlığının çeşitlerde g arasında değiştiğini Aydın-92 çeşidinin en az, Canıtez-87 çeşidinin en fazla 100 tane ağırlığına sahip olduklarını tespit etmişlerdir. Biçer ve Şakar (2007), Diyar 95 ve ILC 482 çeşit melezlemesinden gelen 12 nohut melezi ve 4 nohut çeşidini Diyarbakır da 3 yıl süreyle incelemişlerdir. 15

27 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR Çiçeklenme gün sayısının ile gün, olgunlaşma zamanının ile gün arasında değiştiğini bildirmişlerdir. Anaçların en erkenci ve en geççi genotipler olduğunu, bazı melezlerin anaçlarından daha uzun olduğunu, tüm melezlerin küçük tohumlu anaçtan daha büyük tohum ürettiğini, tane veriminin değişmediğini ve genotipler arasında erkencilik, bitki boyu ve tohum ağırlığı yönünden seleksiyon yapılabileceğini bildirmişlerdir. Düzdemir ve Akdağ (2007), Genotip x çevre interaksiyonlarını belirlemek amacıyla 14 nohut çeşidi, 2001 ve 2002 yıllarında, dört farklı çevrede (Tokat- Tahtoba, Tokat-Pazar, Tokat-Zile ve Amasya-Gökhöyük) yetiştirilmiştir. Tarla denemeleri tesadüf blokları deneme deseninde 4 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Dekara tane verimi bakımından genotip x çevre etkileşimleri %1 düzeyinde önemli bulunmuştur. Denemede çevrelerin ortalama tane verimleri kg/da arasında değişmiş, en yüksek verim Tokat-Tahtoba da, en düşük verim ise Tokat- Zile de 2002 yılında elde edilmiştir. Çeşitlerin tane verimleri kg/da arasında değişmiştir. Düzdemir ve ark. (2007), farklı nohut çeşitlerinin değişen çevrelerde antraknoza karşı olan dayanımları ile tane verimlerinin belirlenmesi amacıyla dört çevrede (Tokat-Tahtoba, Tokat-Pazar, Tokat-Zile ve Amasya-Gökhöyük) 15 nohut çeşidi (11 tescilli ve 4 yerel çeşit) ile yapılan bu araştırmada; bitkisel özelliklerdeki değişimler üzerinde çeşit ve çevrenin yanı sıra antraknoz hastalığının da önemli derecede etkisi olduğun bildirmişlerdir. Tane veriminin yıllara ve çevreler göre değiştiğini, antraknozun yoğun olduğu alanlarda önemli derecede düştüğünü saptamışlardır. Tüm çevrelerde tam dayanıklılık sergileyen bir tescilli çeşidin olmaması, yerel çeşitlerinde daha çok populasyon niteliğinde olmalarından dayanıklılık derecelerinin farklılıklar sergilemesi; antraknoza dayanımlılık konusunda yeni genotiplerle yeni çalışmalar düzenlemesini gerektirdiğini ileri sürmüşlerdir. Çalışmalarının sonucunda; Akçin-91, Er-99 ve Gökçe çeşitlerini yüksek tane verimi ve antraknoza toleranslı olması nedeniyle Tokat ve yöresi için uygun çeşit olarak tavsiye etmişlerdir. Tayyar ve ark. (2008), 14 nohut genotipi kuzeybatı Türkiye de sonbahar ve ilkbaharda yetiştirilmiştir. Ekim zamanı incelenen tüm özelliklere önemli etkilerde 16

28 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR bulunmuştur. Verimdeki farklılıklar daha önemli olup sonbahar ekimlerinden elde edilen verim 205 kg/da iken ilkbahar ekimin de 158 kg/da olmuştur C hattı en yüksek verimli hat olarak belirlenmiştir. İlkbahar ekiminin Ham protein oranını (%23.2), sonbahar ekimin de (%20.5) belirlenmiştir. Bakoğlu (2009), Elazığ kuru şartlarında 2004 yılında yürütülen bu çalışmada 8 nohut çeşidinin tane verimi ve bazı özellikleri incelenmiştir. Bu çalışma, tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. İncelenen özellikler arasında istatistiki olarak önemli farklılıklar saptanmıştır. En yüksek tohum verimi ( kg da-1) Diyar-95, en düşük tohum verimi ise (61.57 kg da-1) Damla çeşidinden elde edilmiştir. Bitki boyu cm, bitki başına ana dal sayısı adet, alt bakla yüksekliği cm, bitkide bakla sayısı adet, biyolojik verim kg da-1, kes verimi kg da-1 ve yüz tane ağırlığı g arasında değişmiştir. Bu sonuçlara göre Elazığ ve çevresinde nohuttan yüksek tane ve kes verimi alabilmek için Diyar-95, Canitez-87 ve Akçin-91 çeşitleri önerilebilir. 17

29 2.ÖNCEKİ ÇALIŞMALAR Medeni YAŞAR 18

30 3.MATERYAL VE METOD Medeni YAŞAR 3. MATERYAL VE METOD 3.1. Materyal Bu çalışmada, ICARDA dan temin edilen; F97-85C, F97-102C, F97-125C, F97-127C, F97-90C, İzmir Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsünden temin edilen; EGE-3002, EGE-3012, EGE-3305 ve EGE-3306 hatlar ile Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü tarafından geliştirilen İnci, Karadeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü tarafından geliştirilen Çağatay, Ankara Merkez Araştırma Enstitüsü tarafından geliştirilen Gökçe ile Eskişehir Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü tarafından geliştirilen Yaşa-05 ve kontrol olarak Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü tarafından geliştirilen Diyar-95 ve ILC 482 (Güney Sarısı) çeşitleri olmak üzere toplam 15 çeşit ve hat materyal olarak kullanılmıştır Araştırma Yılı ve Yeri Bu çalışma Diyarbakır da Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme arazisinde 2009 yetiştirme sezonunda yürütülmüştür Araştırma Alanının İklim ve Toprak Özellikleri İklim Özellikleri Araştırma verilerinin alındığı Mart Temmuz 2009 ayları iklim verileri ve aynı döneme ait Diyarbakır ili uzun yıllar iklim değerleri Çizelge 3.1 de verilmiştir. 19

31 3.MATERYAL VE METOD Medeni YAŞAR Çizelge 3.1. Diyarbakır Koşullarında 2009 Yetiştirme Mevsimi ve Uzun Yıllara ait Bazı İklim Verileri Aylar Ortalama Sıcaklık ( o C) 2009 Uzun Yıllar Toplam Yağış (mm) 2009 Uzun Yıllar Oransal Nem % 2009 Uzun Yıllar Mart Nisan Mayıs Haziran Temmuz Kaynak; Diyarbakır Meteoroloji Müdürlüğü Çizelge 3.1 den izleneceği üzere; denemenin yürütüldüğü dönemde en düşük ortalama sıcaklık 7.9 o C ile Mart ayında; en yüksek ortalama sıcaklık 29.5 o C ile Temmuz ayında saptanmıştır. Uzun yıllar ortalama sıcaklık değerlerine bakıldığında en düşük ortalama sıcaklığın 8.2 o C ile Mart ayında, en yüksek ortalama sıcaklığın ise 31.1 o C ile Temmuz ayında saptandığı gözlenmiştir. Deneme süresince gerçekleşen yağışa bakıldığında; en düşük toplam yağışın 1.6 mm ile Temmuz ayında, en yüksek toplam yağışın 63.9 mm ile Mart ayında saptandığı gözlenmiştir. Uzun yıllar ortalama değerlerine bakıldığında toplam yağış miktarının en düşük 0.4 mm ile Temmuz ayında, en yüksek 69.5 mm ile Mart ayında saptandığı gözlenmiştir. Oransal nem değerlerine bakıldığında ise denemenin yürütüldüğü dönemde en düşük oransal nem değeri % 26.1 ile Temmuz ayında, en yüksek oransal nem değeri % 73.8 ile Mart ayında kaydedilmiştir. Oransal nem değerleri bakımından uzun yıllar değerlerine bakıldığında en düşük oransal nem % 23 ile Haziran ayında, en yüksek oransal nem % 66 ile Mart ayında saptanmıştır. 20

32 3.MATERYAL VE METOD Medeni YAŞAR Toprak Özellikleri Çizelge 3.2. Deneme Alanına İlişkin Toprakların Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özellikleri Kireç Fosfor Organik Su ile Tuzluluk Derinlik Bünye ph (CaCO 3 ) (P 2 O 5 ) Madde Doygunluk % % kg/da % Killi- Tın *Toprak Analizi Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü Laboratuarında yapılmıştır. Çizelge 3.2. de görüleceği üzere deneme alanı yarı-kurak ve çok sıcak iklim koşullarının oluşturduğu, kırmızı kahverengi büyük toprak gurubuna giren, düz ya da düze yakın eğimlerde, derin veya orta derin ABC profilli zonal topraklardır. Toprak ph sı 7.82, tuz içeriği 0.06, organik madde 1.16, kireç oranı 9.25 tir. Deneme yerinin tekstürü killi-tınlı bünyededir Metod Deneme Metodu Deneme, tesadüf blokları deneme deseninde 3 tekrarlamalı olarak kurulmuş, her parsel 6 m uzunlukta 4 sıralı, sıra arası mesafe 45 cm ve parsel boyutu (6 m x 4 sıra x 0.45 m) 10.8 m 2 olarak alınmıştır. Parseller arası boşluk bırakılmamış ve blokların her iki yanına 1 er sıra kenar tesiri olarak nohut ekilmiştir. Hasatta ise parsellerin alt ve üst kısımlarından 0.5 m blokların her iki tarafına kenar tesiri olarak ekilen iki sıra nohut atılmış ve bütün işlemler 5 m x 4 sıra x 0.45 m = 9 m 2 alan üzerinden yapılmıştır. Denemede gübre olarak ekimle beraber toprak analiz sonuçlarına göre dekara 2.5 kg saf N ve 6 kg saf P 2 O 5 (18:46 DAP) gelecek şekilde gübreleme yapılmıştır. Ekimde 40 tohum/ m 2 ekim normu kullanılmıştır. Her çeşit ve hat için dekara atılacak 21

33 3.MATERYAL VE METOD Medeni YAŞAR tohumluk miktarı o çeşit veya hattın 100 dane ağırlıkları dikkate alınarak belirlenmiştir. Deneme 16 Mart 2009 tarihinde deneme mibzeri ile tavlı toprağa ekilmiştir. Hasat 07 Temmuz 2009 tarihinde yapılmıştır İncelenen Özellikler ve Yöntemleri Araştırmada incelenen özelliklere ilişkin veriler ICARDA (1988), tarafından uluslararası baklagil çalışmalarında uygulanan yöntemler doğrultusunda elde edilmiştir. 1-Çıkış Süresi (gün): Ekilen tohumların % 90 ının çıkış gösterdiği güne kadar geçen süre olarak hesaplanmıştır. 2-M 2 deki Bitki Sayısı (adet): Çıkıştan sonra her parselin ortasından 1 metre uzunluğundaki 2 sırada bulunan bitkiler sayılarak m 2 deki bitki sayısı hesaplanmıştır. 3-% 50 Çiçeklenme Süresi (gün): Her parselin % 50 çiçeklendiği tarih kaydedilerek ekim tarihinden o güne kadar geçen gün sayısı olarak hesaplanmıştır. 4-Fizyolojik Olgunlaşma Süresi (gün): Her parselin % 90 ının hasat olgunluğu tarihleri kaydedilerek ekim tarihinden o güne kadar geçen gün sayısı olarak hesaplanmıştır. 5-Bitki Boyu (cm): Her parselden rastgele seçilen 10 bitkinin en üst noktası ile toprak yüzeyi arasındaki uzunluk ortalamaları alınarak bitki boyu değerleri bulunmuştur. 6-İlk Bakla Yüksekliği (cm): Her parselden rastgele seçilen aynı 10 bitkinin ilk oluşan baklası ile toprak yüzeyi arasındaki uzunluk ortalamaları alınarak ilk bakla yüksekliği değerleri bulunmuştur. 7-Bitkide Ana Dal Sayısı (adet): Her parselden rastgele seçilen aynı 10 bitkideki ana dallar sayılıp ortalamaları alınarak ana dal sayısı değerleri bulunmuştur. 8-Bitkide Bakla Sayısı (adet): Her parselden seçilen aynı 10 bitkinin bakla sayısı belirlenmiş ve ortalamaları alınarak bitkide bakla sayısı değerleri bulunmuştur. 9-Bitkide Tane Sayısı (adet): Her parselden rastgele seçilen aynı 10 bitkinin tane sayısı belirlenerek ortalamaları alınmış ve bitkideki tane sayısı değerleri bulunmuştur. 22

Veysel BEYSARI Yüksek Lisans Tezi. Tarla Bitkileri Anabilim Dalı. Danışman: Doç. Dr. Mehmet AYÇİÇEK

Veysel BEYSARI Yüksek Lisans Tezi. Tarla Bitkileri Anabilim Dalı. Danışman: Doç. Dr. Mehmet AYÇİÇEK BAZI NOHUT(Cicer arietinum L.) ÇEŞİTLERİNİN BİNGÖL KOŞULLARINDAKİ VERİM VE ADAPTASYON YETENEKLERİNİN BELİRLENMESİ Veysel BEYSARI Yüksek Lisans Tezi Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Danışman: Doç. Dr. Mehmet

Detaylı

DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI KIŞLIK KIRMIZI MERCİMEK

DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI KIŞLIK KIRMIZI MERCİMEK DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI KIŞLIK KIRMIZI MERCİMEK (Lens culinaris Medic.) ÇEŞİTLERİNDE FARKLI EKİM SIKLIKLARININ VERİM VE VERİM İLE İLGİLİ ÖZELLİKLERE ETKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA* An Investigation

Detaylı

Van Gevaş Ekolojik Koşulların Da Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin İkinci Ürün Olarak Yetiştirilmesi

Van Gevaş Ekolojik Koşulların Da Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin İkinci Ürün Olarak Yetiştirilmesi TÜRK TARIM ve DOĞA BİLİMLERİ DERGİSİ TURKISH JOURNAL of AGRICULTURAL and NATURAL SCIENCES www.turkjans.com Van Gevaş Ekolojik Koşulların Da Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin İkinci Ürün Olarak

Detaylı

ÖZET. Yüksek Lisans Tezi. Đmge Đ. TOKBAY. Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı

ÖZET. Yüksek Lisans Tezi. Đmge Đ. TOKBAY. Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı iii ÖZET Yüksek Lisans Tezi AYDIN EKOLOJĐK KOŞULLARINDA FARKLI EKĐM ZAMANI VE SIRA ARALIĞININ ÇEMEN (Trigonella foenum-graecum L.) ĐN VERĐM VE KALĐTE ÖZELLĐKLERĐNE ETKĐSĐ Đmge Đ. TOKBAY Adnan Menderes

Detaylı

KAHRAMANMARAŞ KOŞULLARINDA DEĞİŞİK KIŞLIK MERCİMEK (Lens culinaris Medic.) ÇEŞİTLERİNDE VERİM VE VERİM ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

KAHRAMANMARAŞ KOŞULLARINDA DEĞİŞİK KIŞLIK MERCİMEK (Lens culinaris Medic.) ÇEŞİTLERİNDE VERİM VE VERİM ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2005, 18(2), 285-290 KAHRAMANMARAŞ KOŞULLARINDA DEĞİŞİK KIŞLIK MERCİMEK (Lens culinaris Medic.) ÇEŞİTLERİNDE VERİM VE VERİM ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Detaylı

Diyarbakır Ekolojik Koşullarında Bazı Koca Fiğ Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurları

Diyarbakır Ekolojik Koşullarında Bazı Koca Fiğ Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurları TÜRK TARIM ve DOĞA BİLİMLERİ DERGİSİ TURKISH JOURNAL of AGRICULTURAL and NATURAL SCIENCES www.turkjans.com Diyarbakır Ekolojik Koşullarında Bazı Koca Fiğ Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurları a Seyithan

Detaylı

Bazı Bezelye (Pisum sativum L) Çeşitlerinin Tohum Verimi ve Verim Komponentlerinin Belirlenmesi

Bazı Bezelye (Pisum sativum L) Çeşitlerinin Tohum Verimi ve Verim Komponentlerinin Belirlenmesi Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 5 (1):44-49, 2010 ISSN 1304-9984, Araştırma M. ÖZ, A. KARASU Bazı Bezelye (Pisum sativum L) Çeşitlerinin Tohum Verimi ve Verim Komponentlerinin Belirlenmesi

Detaylı

Kahramanmaraş Koşullarında Farklı Mercimek (Lens culinaris Medic.) Genotiplerinde Bitki Sıklığının Verim ve Verim Unsurlarına Etkisinin Araştırması

Kahramanmaraş Koşullarında Farklı Mercimek (Lens culinaris Medic.) Genotiplerinde Bitki Sıklığının Verim ve Verim Unsurlarına Etkisinin Araştırması Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 19 (3), 135-143, 2015 ISSN 2148-5003, Araştırma Makalesi Kahramanmaraş Koşullarında Farklı Mercimek (Lens culinaris Medic.) Genotiplerinde Bitki Sıklığının Verim

Detaylı

DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI ADİ FİĞ (VİCİA SATİVA L.) ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM ÖĞELERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA *

DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI ADİ FİĞ (VİCİA SATİVA L.) ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM ÖĞELERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA * DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI ADİ FİĞ (VİCİA SATİVA L.) ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM ÖĞELERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA * A Study About The Determınatıon Of Yıeld And Yıeld Components

Detaylı

Kışlık Ekilen Nohut Hatlarında Verim ve Bazı Tarımsal Özellikler İçin Performans ve Adaptasyon İlişkisi

Kışlık Ekilen Nohut Hatlarında Verim ve Bazı Tarımsal Özellikler İçin Performans ve Adaptasyon İlişkisi Ege Üniv. Ziraat Fak. Derg., 2003, 40(1):49-56 ISSN 1018-8851 Kışlık Ekilen Nohut Hatlarında Verim ve Bazı Tarımsal Özellikler İçin Performans ve Adaptasyon İlişkisi Metin ALTINBAŞ 1 Hasan SEPETOĞLU 2

Detaylı

KAHRAMANMARAŞ KOŞULLARINDA FARKLI BİTKİ SIKLIKLARININ KIŞLIK VE YAZLIK EKİLEN BAZI NOHUT ÇEŞİTLERİNDE

KAHRAMANMARAŞ KOŞULLARINDA FARKLI BİTKİ SIKLIKLARININ KIŞLIK VE YAZLIK EKİLEN BAZI NOHUT ÇEŞİTLERİNDE KAHRAMANMARAŞ KOŞULLARINDA FARKLI BİTKİ SIKLIKLARININ KIŞLIK VE YAZLIK EKİLEN BAZI NOHUT ÇEŞİTLERİNDE (Cicer arietinum L.) VERİM VE VERİM İLE İLGİLİ ÖZELLİKLERE ETKİSİ 1 Effect of Different Sowing Densities

Detaylı

Mardin Kızıltepe Ekolojik Koşullarında Farklı Bitki Sıklıklarının Nohutta (Cicer arietinum L.) Verim ve Bazı Verim Öğelerine Etkisi

Mardin Kızıltepe Ekolojik Koşullarında Farklı Bitki Sıklıklarının Nohutta (Cicer arietinum L.) Verim ve Bazı Verim Öğelerine Etkisi Araştırma Makalesi / Research Article Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der. / Iğdır Univ. J. Inst. Sci. & Tech. 5(1): 73-81, 2015 Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi Iğdır University Journal

Detaylı

TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI

TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI T.. TRIM VE KÖYİŞLERİ KNLIĞI KORUM VE KONTROL GENEL MÜÜRLÜĞÜ TOHUMLUK TESİL VE SERTİFİKSYON MERKEZİ MÜÜRLÜĞÜ TRIMSL EĞERLERİ ÖLÇME ENEMELERİ TEKNİK TLİMTI KOLZ (rassica napus oleifera L.) 2001 TRIMSL EĞERLERİ

Detaylı

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ YÜKSEK LİSANS TEZİ Ercan YILDIZ DİYARBAKIR KOŞULLARINDA BAZI KIRMIZI MERCİMEK ( Lens culinaris Medik. ) ÇEŞİTLERİNDE ÖNEMLİ BİTKİSEL VE TARIMSAL ÖZELLİKLERİN

Detaylı

Kuru ve Sulu Koşullarda Farklı Bitki Sıklıklarının Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinde Verim ve Verim Öğelerine Etkileri

Kuru ve Sulu Koşullarda Farklı Bitki Sıklıklarının Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinde Verim ve Verim Öğelerine Etkileri TARIM BİLİMLERİ DERGİSİ 2005, 11 (4) 417-421 Kuru ve Sulu Koşullarda Farklı Bitki Sıklıklarının Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinde Verim ve Verim Öğelerine Etkileri Necat TOĞAY 1 Yeşim TOĞAY

Detaylı

Farklı Soya Fasulyesi (Glycine max L. Merr.) Hatlarının Bursa Ekolojik Koşullarında Bazı Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi

Farklı Soya Fasulyesi (Glycine max L. Merr.) Hatlarının Bursa Ekolojik Koşullarında Bazı Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi U. Ü. ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2008, Cilt 22, Sayı 1, 55-62 (Journal of Agricultural Faculty of Uludag University) Farklı Soya Fasulyesi (Glycine max L. Merr.) Hatlarının Bursa Ekolojik Koşullarında Bazı

Detaylı

DÜNYADA ve TÜRKİYE DE YEMEKLİK TANE BAKLAGİLLER TARIMI

DÜNYADA ve TÜRKİYE DE YEMEKLİK TANE BAKLAGİLLER TARIMI DÜNYADA ve TÜRKİYE DE YEMEKLİK TANE BAKLAGİLLER TARIMI Prof. Dr. Cemalettin Yaşar ÇİFTÇİ Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü Ankara 2004 1 TMMOB ZİRAAT MÜHENDİSLERİ ODASI TEKNİK

Detaylı

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ DOKTORA TEZİ Didem YİĞİTOĞLU KAHRAMANMARAŞ KOŞULLARINDA FARKLI BİTKİ SIKLIKLARININ KIŞLIK VE YAZLIK EKİLEN BAZI NOHUT ÇEŞİTLERİNDE (Cicer arietinum L.) VERİM

Detaylı

S.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi 19 (37): (2005) 13-20

S.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi 19 (37): (2005) 13-20 S.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi 19 (37): (2005) 13-20 BURÇAK (Vicia ervilia (L.) Willd.) TA EKİM ZAMANININ VERİM VE VERİM ÖĞELERİ ÜZERİNE ETKİSİ 1 Abdullah ÖZKÖSE 2 Hayrettin EKİZ 3 2 Selçuk Üniversitesi,

Detaylı

SAMSUN EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI BURÇAK (Vicia ervilia L.) HATLARININ OT VE TOHUM VERİMLERİNİN BELİRLENMESİ

SAMSUN EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI BURÇAK (Vicia ervilia L.) HATLARININ OT VE TOHUM VERİMLERİNİN BELİRLENMESİ OMÜ Zir. Fak. Dergisi, 26,21(3): 318-322 J. of Fac. of Agric., OMU, 26,21(3): 318-322 SAMSUN EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI BURÇAK (Vicia ervilia L.) HATLARININ OT VE TOHUM VERİMLERİNİN BELİRLENMESİ İlknur

Detaylı

DUFED 4(2) (2015) 77-82

DUFED 4(2) (2015) 77-82 DUFED 4(2) (2015) 77-82 Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi dergi anasayfa: http://www.dufed.org Tek melez mısır genotiplerinin Diyarbakır şartlarındaki performanslarının belirlenmesi Determination

Detaylı

TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI

TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI T.C. TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞI KORUMA VE KONTROL GENEL MÜDÜRLÜĞÜ Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI YEMLİK PANCAR (HAYVAN PANCARI)

Detaylı

İkinci Ürün Koşullarında Yetiştirilen Bazı Soya Çeşitlerinin Önemli Agronomik ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi

İkinci Ürün Koşullarında Yetiştirilen Bazı Soya Çeşitlerinin Önemli Agronomik ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 2016, 25 (Özel sayı-2):125-130 Araştırma Makalesi (Research Article) İkinci Ürün Koşullarında Yetiştirilen Bazı Soya Çeşitlerinin Önemli Agronomik ve

Detaylı

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ DOKTORA TEZİ Alihan ÇOKKIZGIN GÜNEY VE GÜNEYDOĞU ANADOLU BÖLGELERİNDEN TOPLANAN BAZI KIRMIZI MERCİMEK (Lens culinaris MEDIK.) YEREL GENOTİPLERİNİN BİTKİSEL

Detaylı

Ege Sahil Kuşağına Uygun Kavuzsuz Yulaf Çeşidinin Geliştirilmesi Beslenme Yaklaşımı

Ege Sahil Kuşağına Uygun Kavuzsuz Yulaf Çeşidinin Geliştirilmesi Beslenme Yaklaşımı Ege Sahil Kuşağına Uygun Kavuzsuz Yulaf Çeşidinin Geliştirilmesi Beslenme Yaklaşımı 07.10.2016 Özge YILDIZ Gıda Yük. Müh. Aydın İMAMOĞLU, Seda PELİT Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü İzmir Proje:

Detaylı

Araştırma Makalesi. Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 26 (1): (2012) ISSN:

Araştırma Makalesi.  Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 26 (1): (2012) ISSN: Araştırma Makalesi www.ziraat.selcuk.edu.tr/ojs Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 26 (1): (2012) 27-33 ISSN:1309-0550 Yozgat Ekolojik Şartlarında Yetiştirilen Fasulye (Phaseolus

Detaylı

TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI

TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI T.C. TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞI KORUMA VE KONTROL GENEL MÜDÜRLÜĞÜ Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI NOHUT (Cicer arietinum L.) MERCİMEK

Detaylı

Şanlıurfa Koşullarında Yetiştirilen Bazı Kırmızı Mercimek (Lens culinaris Medik.) Genotiplerinin Verim ve Verim Öğelerinin Belirlenmesi

Şanlıurfa Koşullarında Yetiştirilen Bazı Kırmızı Mercimek (Lens culinaris Medik.) Genotiplerinin Verim ve Verim Öğelerinin Belirlenmesi Nevşehir Bilim ve Teknoloji Dergisi Cilt 5(1) 27-34 2016 DOI: 10.17100/nevbiltek.56241 URL: http://dx.doi.org/10.17100/nevbiltek.56241 Şanlıurfa Koşullarında Yetiştirilen Bazı Kırmızı Mercimek (Lens culinaris

Detaylı

Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi 5 (2): , 2012 ISSN: , E-ISSN: X,

Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi 5 (2): , 2012 ISSN: , E-ISSN: X, Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi 5 (2): 126-130, 2012 ISSN: 1308-3945, E-ISSN: 1308-027X, www.nobel.gen.tr Kızıltepe Ekolojik Koşullarında Bazı Macar Fiğ (Vicia Pannonica CRANTZ.) Genotiplerinin Ot Verimi,

Detaylı

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ YÜKSEK LİSANS TEZİ Ramazan YOLCU DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA FARKLI GELİŞME DÖNEMLERİNDE SULANAN NOHUDUN (Cicer arietinum L.) SULAMA SUYU GEREKSİNİMİ

Detaylı

Seçilmiş bazı nohut (Cicer arietinum L. ) hatlarının agronomik ve kalite özellikleri bakımından değerlendirilmesi

Seçilmiş bazı nohut (Cicer arietinum L. ) hatlarının agronomik ve kalite özellikleri bakımından değerlendirilmesi Akademik Ziraat Dergisi 1(1): 29-36 (2012) ISSN: 2147-6403 http://azd.odu.edu.tr Araştırma (Research) Seçilmiş bazı nohut (Cicer arietinum L. ) hatlarının agronomik ve kalite özellikleri bakımından değerlendirilmesi

Detaylı

TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI

TARIMSAL DEĞERLERİ ÖLÇME DENEMELERİ TEKNİK TALİMATI T.. TRIM VE KÖYİŞLERİ KNLIĞI KORUM VE KONTROL GENEL MÜÜRLÜĞÜ TOHUMLUK TESİL VE SERTİFİKSYON MERKEZİ MÜÜRLÜĞÜ TRIMSL EĞERLERİ ÖLÇME ENEMELERİ TEKNİK TLİMTI HŞHŞ (Papaver somniferum L.) 2005 İÇİNEKİLER Sayfa

Detaylı

Farklı Gübreleme Yöntemlerinin Nohut (Cicer arietinum L.) ta Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkileri *

Farklı Gübreleme Yöntemlerinin Nohut (Cicer arietinum L.) ta Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkileri * TARIM BİLİMLERİ DERGİSİ 2006, 12 (3) 252-258 ANKARA ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ Farklı Gübreleme Yöntemlerinin Nohut (Cicer arietinum L.) ta Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkileri * Nurdan ŞAHİN 1 H.

Detaylı

DİYARBAKIR ŞARTLARINDA ŞAHİN-91 VE SUR-93 ARPA ÇEŞİTLERİNDE UYGUN EKİM SIKLIĞININ BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

DİYARBAKIR ŞARTLARINDA ŞAHİN-91 VE SUR-93 ARPA ÇEŞİTLERİNDE UYGUN EKİM SIKLIĞININ BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA ANADOLU, J. of AARI 10 (2) 2000, 35-45 MARA DİYARBAKIR ŞARTLARINDA ŞAHİN-91 VE SUR-93 ARPA ÇEŞİTLERİNDE UYGUN EKİM SIKLIĞININ BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA Hasan KILIÇ İrfan ÖZBERK Fethiye ÖZBERK

Detaylı

SAMSUN KOŞULLARINDA GELİŞTİRİLEN BAZI TEK MELEZ MISIR ÇEŞİTLERİ ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR

SAMSUN KOŞULLARINDA GELİŞTİRİLEN BAZI TEK MELEZ MISIR ÇEŞİTLERİ ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2005, 18(2), 229-234 SAMSUN KOŞULLARINDA GELİŞTİRİLEN BAZI TEK MELEZ MISIR ÇEŞİTLERİ ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR Ahmet ÖZ Halil KAPAR Karadeniz Tarımsal Araştırma

Detaylı

FARKLI GÜBRE KOMPOZİSYONLARININ ÇAYIN VERİM VE KALİTESİNE ETKİSİ. Dr. GÜLEN ÖZYAZICI Dr. OSMAN ÖZDEMİR Dr. MEHMET ARİF ÖZYAZICI PINAR ÖZER

FARKLI GÜBRE KOMPOZİSYONLARININ ÇAYIN VERİM VE KALİTESİNE ETKİSİ. Dr. GÜLEN ÖZYAZICI Dr. OSMAN ÖZDEMİR Dr. MEHMET ARİF ÖZYAZICI PINAR ÖZER FARKLI GÜBRE KOMPOZİSYONLARININ ÇAYIN VERİM VE KALİTESİNE ETKİSİ Dr. GÜLEN ÖZYAZICI Dr. OSMAN ÖZDEMİR Dr. MEHMET ARİF ÖZYAZICI PINAR ÖZER Dünya üzerinde çay bitkisi, Kuzey yarımkürede yaklaşık 42 0 enlem

Detaylı

Araştırma Makalesi. Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 25 (2): (2011) ISSN:

Araştırma Makalesi.  Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 25 (2): (2011) ISSN: Araştırma Makalesi www.ziraat.selcuk.edu.tr/ojs Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 25 (2): (2011) 17-23 ISSN:1309-0550 Melezleme Yöntemiyle Elde Edilen Yemeklik Bezelye (Pisum sativum

Detaylı

Şanlıurfa Koşullarında Farklı Aspir Çeşitlerinin (Carthamus tinctorius L.) Uygun Ekim Zamanlarının Belirlenmesi

Şanlıurfa Koşullarında Farklı Aspir Çeşitlerinin (Carthamus tinctorius L.) Uygun Ekim Zamanlarının Belirlenmesi U. Ü. ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2012, Cilt 26, Sayı 1, 1-16 (Journal of Agricultural Faculty of Uludag University) Şanlıurfa Koşullarında Farklı Aspir Çeşitlerinin (Carthamus tinctorius L.) Uygun Ekim

Detaylı

Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi. Farklı Dönemlerde Ekilen Nohut Çeşitlerinde (Cicer arietinum L.) Bazı Tarımsal Özelliklerin Belirlenmesi

Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi. Farklı Dönemlerde Ekilen Nohut Çeşitlerinde (Cicer arietinum L.) Bazı Tarımsal Özelliklerin Belirlenmesi Selçuk Tar Bil Der, 3(1): 25-29 25 Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi Farklı Dönemlerde Ekilen Nohut Çeşitlerinde (Cicer arietinum L.) Bazı Tarımsal Özelliklerin Belirlenmesi Fatma Ceran 1,* Mustafa Önder

Detaylı

Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü, Tokat 2. Turhal Tarım İlçe Müdürlüğü, Tokat 3

Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü, Tokat 2. Turhal Tarım İlçe Müdürlüğü, Tokat 3 Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 2016, 25 (Özel sayı-1):87-93 Araştırma Makalesi (Research Article) Tokat Kazova ve Zile Ana Ürün Koşullarında Yetiştirilen Melez Atdişi Mısır (Zea mays

Detaylı

Eskişehir Koşullarında Macar Fiği (Vicia pannonica Crantz.) Hat ve Çeşitlerinde Yem ve Tohum Verimleri

Eskişehir Koşullarında Macar Fiği (Vicia pannonica Crantz.) Hat ve Çeşitlerinde Yem ve Tohum Verimleri Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 2016, 25 (Özel sayı-2):230-234 Araştırma Makalesi (Research Article) Eskişehir Koşullarında Macar Fiği (Vicia pannonica Crantz.) Çeşitlerinde Yem ve

Detaylı

Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 23 (49): (2009) ISSN:

Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 23 (49): (2009) ISSN: 2 Sorumlu Yazar: eceyhan@selcuk.edu.tr www.ziraat.selcuk.edu.tr/dergi Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 23 (49): (2009) 67-73 ISSN:1309-0550 FASULYE GENOTİPLERİNİN BAZI TARIMSAL

Detaylı

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ YÜKSEK LİSANS TEZİ Mahmut TANTEKİN DİYARBAKIR EKOLOJİK KOŞULLARINDA BAZI KIŞLIK KIRMIZI MERCİMEK (Lens culinaris Medic.) ÇEŞİTLERİNDE FARKLI EKİM SIKLIKLARININ

Detaylı

ANTALYA KOŞULLARINDA TURFANDA PATATES (Solanum tuberosum L.) YETİŞTİRİCİLİĞİNDE BAZI ÇEŞİTLERİN VERİM VE VERİM İLE İLGİLİ ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ

ANTALYA KOŞULLARINDA TURFANDA PATATES (Solanum tuberosum L.) YETİŞTİRİCİLİĞİNDE BAZI ÇEŞİTLERİN VERİM VE VERİM İLE İLGİLİ ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2003, 16(1),27-33 ANTALYA KOŞULLARINDA TURFANDA PATATES (Solanum tuberosum L.) YETİŞTİRİCİLİĞİNDE BAZI ÇEŞİTLERİN VERİM VE VERİM İLE İLGİLİ ÖZELLİKLERİNİN

Detaylı

Bazı Soya Fasulyesi [Glycine max (L.) Merill] Çeşitlerinin Bursa Koşullarına Adaptasyonu Konusunda Bir Çalışma

Bazı Soya Fasulyesi [Glycine max (L.) Merill] Çeşitlerinin Bursa Koşullarına Adaptasyonu Konusunda Bir Çalışma Ulud. Üniv. Zir. Fak. Derg., (2002) 16(2): 25-34 Bazı Soya Fasulyesi [Glycine max (L.) Merill] Çeşitlerinin Bursa Koşullarına Adaptasyonu Konusunda Bir Çalışma Abdullah KARASU * Mehmet ÖZ ** A. Tanju GÖKSOY

Detaylı

YARASA VE ÇİFTLİK GÜBRESİNİN BAZI TOPRAK ÖZELLİKLERİ ve BUĞDAY BİTKİSİNİN VERİM PARAMETRELERİ ÜZERİNE ETKİSİ

YARASA VE ÇİFTLİK GÜBRESİNİN BAZI TOPRAK ÖZELLİKLERİ ve BUĞDAY BİTKİSİNİN VERİM PARAMETRELERİ ÜZERİNE ETKİSİ ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ DOKTORA TEZİ YARASA VE ÇİFTLİK GÜBRESİNİN BAZI TOPRAK ÖZELLİKLERİ ve BUĞDAY BİTKİSİNİN VERİM PARAMETRELERİ ÜZERİNE ETKİSİ TARIMSAL YAPILAR VE SULAMA ANABİLİM

Detaylı

Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi

Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi Anadolu Journal of Agricultural Sciences http://dergipark.ulakbim.gov.tr/omuanajas Araştırma/Research Anadolu Tarım Bilim. Derg./Anadolu J Agr Sci, 30 (2015) 141-153 ISSN:

Detaylı

SAMSUN KOŞULLARINDA BAZI FASULYE (Phaseolus vulgaris L.) GENOTİPLERİNİN TANE VERİMİ VE VERİMLE İLGİLİ ÖZELLİKLER BAKIMINDAN KARŞILAŞTIRILMASI

SAMSUN KOŞULLARINDA BAZI FASULYE (Phaseolus vulgaris L.) GENOTİPLERİNİN TANE VERİMİ VE VERİMLE İLGİLİ ÖZELLİKLER BAKIMINDAN KARŞILAŞTIRILMASI OMÜ Zir. Fak. Dergisi, 2005,20(3):88-95 J. of Fac. of Agric., OMU, 2005,20(3):88-95 SAMSUN KOŞULLARINDA BAZI FASULYE (Phaseolus vulgaris L.) GENOTİPLERİNİN TANE VERİMİ VE VERİMLE İLGİLİ ÖZELLİKLER BAKIMINDAN

Detaylı

T.C ANKARA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ DOKTORA TEZİ

T.C ANKARA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ DOKTORA TEZİ T.C ANKARA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ DOKTORA TEZİ HAŞHAŞ (Papaver somniferum L.) BİTKİSİNİN VERİMİ VE BAZI ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE GİBBERELLİK ASİDİN (GA 3 ) FARKLI DOZ VE UYGULAMA ZAMANLARININ

Detaylı

BAHRİ DAĞDAŞ ULUSLARARASI TARIMSAL ARAŞTIRMA ENST. ALDANE TRAKYA TARIMSAL ARAŞTIRMA ENST./EDİRNE

BAHRİ DAĞDAŞ ULUSLARARASI TARIMSAL ARAŞTIRMA ENST. ALDANE TRAKYA TARIMSAL ARAŞTIRMA ENST./EDİRNE AHMETAĞA Başak Özelliği: Beyaz, Kılçıklı Bitki Boyu (cm) : 80-100 Yatmaya Dayanıklılık: Dayanıklı Dane Rengi: Kırmızı Dane Verimi (kg/da): 400 900 Gelişme Tabiatı: Alternatif (Kışlık Yazlık) Kurağa Dayanıklılık:

Detaylı

Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus Annuus L.) Çeşitlerinin Tekirdağ Koşullarında Verim ve Verim Unsurları

Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus Annuus L.) Çeşitlerinin Tekirdağ Koşullarında Verim ve Verim Unsurları Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus Annuus L.) Çeşitlerinin Tekirdağ Koşullarında Verim ve Verim Unsurları Y. Ergen C. Sağlam T.Ü.. Tekirdağ Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü, TEKİRDAĞ Araştırma;

Detaylı

TARLA BİTKİLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ TESCİL YILI:

TARLA BİTKİLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ TESCİL YILI: COLFIORITO Başakları orta uzunlukta, kılçıklı ve beyaz 1000 tane ağırlığı 19.1-36.5 gr arasındadır. Yatmaya dayanımı iyidir. Kahverengi pas ve sarı pasa orta hassastır. DEMİR 2000 Sağlam saplı ve uzun

Detaylı

İncelenen özelliklere ait varyans ve regresyon analiz sonuçları aşağıda verilmiştir.

İncelenen özelliklere ait varyans ve regresyon analiz sonuçları aşağıda verilmiştir. 1-MISIR ISLAH ARAŞTIRMALARI 1.1.Diyarbakır Koşullarında Farklı Ekim Zamanının Şeker Mısırı (Zea mays sacchararata Sturt.) Çeşitlerinde Taze Koçan ve Tane Verimi ile Bazı Tarımsal Özelliklere Etkisi Proje

Detaylı

Tohum yatağının hazırlanması:

Tohum yatağının hazırlanması: Toprak isteği: Yem bezelyesi tüm baklagillerde olduğu gibi, özellikle yeterli kireç bulunan ve PH değeri 6,5-7 olan toprakları sever. PH değeri 6-8 aralığında olan topraklarda da ekimi yapılabilir. Bu

Detaylı

YULAF YETİŞTİRİCİLİĞİ

YULAF YETİŞTİRİCİLİĞİ YULAF YETİŞTİRİCİLİĞİ Yulafın Kökeni Yulafın vatanını Decandolle Doğu Avrupa ve Tataristan; Hausknecht ise orta Avrupa olduğunu iddia etmektedir. Meşhur tasnifçi Kornicke ise Güney Avrupa ve Doğu Asya

Detaylı

Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin Farklı Çevrelerde Antraknoz (Ascochyta rabiei) a Dayanımları ve Tane Verimleri Üzerine Bir Araştırma*

Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin Farklı Çevrelerde Antraknoz (Ascochyta rabiei) a Dayanımları ve Tane Verimleri Üzerine Bir Araştırma* GOÜ. Ziraat Fakültesi Dergisi, 2007, 24 (2), 87-97 Bazı Nohut (Cicer arietinum L.) Çeşitlerinin Farklı Çevrelerde Antraknoz (Ascochyta rabiei) a Dayanımları ve Tane Verimleri Üzerine Bir Araştırma* Oral

Detaylı

T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ YOZGAT EKOLOJİK ŞARTLARINDA YETİŞTİRİLEN FASULYE (Phaseolus vulgaris L.) GENOTİPLERİNİN BAZI TARIMSAL ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ Sinem VARANKAYA YÜKSEK

Detaylı

BAKLİYAT DOSYASI. 4 TÜRKİYE ABD 240 Kaynak: FAO

BAKLİYAT DOSYASI. 4 TÜRKİYE ABD 240 Kaynak: FAO BAKLİYAT DOSYASI Dünya üzerinde tarımı çok eski yıllardan beri yapılmakta olan yemeklik dane baklagillerin diğer bir deyişle bakliyat ürünlerinin insan beslenmesinde bitkisel kaynaklı protein gereksiniminin

Detaylı

SOĞAN YETİŞTİRİCİLİĞİ GİRİŞ:

SOĞAN YETİŞTİRİCİLİĞİ GİRİŞ: SOĞAN YETİŞTİRİCİLİĞİ GİRİŞ: Soğan insan beslenmesinde özel yeri olan bir sebzedir. Taze veya kuru olarak tüketildiği gibi son yıllarda kurutma sanayisinde işlenerek bazı yiyeceklerin hazırlanmasında da

Detaylı

Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi, 19 22 Ekim 2009 Hatay, (Sunulu Bildiri)

Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi, 19 22 Ekim 2009 Hatay, (Sunulu Bildiri) ESKĐŞEHĐR KOŞULLARINDA BAZI NOHUT ÇEŞĐT ve HATLARINDA FARKLI EKĐM ZAMANI ve SIRA ARASI MESAFELERĐNĐN VERĐM, VERĐM UNSURLARI ve KALĐTE ÜZERĐNE ETKĐSĐ Evren ATMACA 1 Cemalettin Y. ÇĐFTÇĐ 2 Sabri ÇAKIR 1

Detaylı

BAZI BAKLA (Vicia faba L.) POPULASYONLARININ BİTKİSEL ÖZELLİKLERİ VE TAZE BAKLA VERİMLERİNİN BELİRLENMESİ

BAZI BAKLA (Vicia faba L.) POPULASYONLARININ BİTKİSEL ÖZELLİKLERİ VE TAZE BAKLA VERİMLERİNİN BELİRLENMESİ OMÜ Zir. Fak. Dergisi, 26,21(2):225-23 J. of Fac. of Agric., OMU, 26,21(2): 225-23 BAZI BAKLA (Vicia faba L.) POPULASYONLARININ BİTKİSEL ÖZELLİKLERİ VE TAZE BAKLA VERİMLERİNİN BELİRLENMESİ Aysun PEKŞEN

Detaylı

Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi

Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi Anadolu Journal of Agricultural Sciences http://dergipark.ulakbim.gov.tr/omuanajas Araştırma/Research Anadolu Tarım Bilim. Derg./Anadolu J Agr Sci, 30 (2015) 68-73 ISSN:

Detaylı

ANKARA TİCARET BORSASI AR-GE MÜDÜRLÜĞÜ SEKTÖR ARAŞTIRMALARI RAPOR NO:2 ANKARA NIN AYÇİÇEĞİ (ÇEREZLİK-YAĞLIK) PROFİLİ

ANKARA TİCARET BORSASI AR-GE MÜDÜRLÜĞÜ SEKTÖR ARAŞTIRMALARI RAPOR NO:2 ANKARA NIN AYÇİÇEĞİ (ÇEREZLİK-YAĞLIK) PROFİLİ ANKARA TİCARET BORSASI AR-GE MÜDÜRLÜĞÜ SEKTÖR ARAŞTIRMALARI RAPOR NO:2 ANKARA NIN AYÇİÇEĞİ (ÇEREZLİK-YAĞLIK) PROFİLİ Hazırlayan Handan KAVAKOĞLU (ATB AR-GE, Gıda Yüksek Mühendisi) Yasemin OKUR (ATB AR-GE,

Detaylı

BUĞDAY YETİŞTİRİCİLİĞİ

BUĞDAY YETİŞTİRİCİLİĞİ BUĞDAY YETİŞTİRİCİLİĞİ HAZIRLAYAN YALÇIN YILMAZ ZİRAAT MÜHENDİSİ UZMAN TARIM DANIŞMANI Ülkemizde buğday yaklaşık 9.5 milyon hektar alanda ekilmekte, üretimde yıldan yıla değişmekle birlikte 20 milyon ton

Detaylı

ADİ FİĞ TESCİL RAPORU

ADİ FİĞ TESCİL RAPORU T.C. GIDA TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞI Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü ADİ İĞ TESCİL RAPORU GATAEMD135(SAYAR) ANKARA 2015 GATAEMD135(SAYAR) ADİ İĞ ÇEŞİT ADAYININ TESCİLİ HAKKINDA RAPOR

Detaylı

Dış Kaynaklı Mercimek Hatlarının Tarımsal ve Morfolojik Özellikler için Yerel Çeşitlerle Karşılaştırılması

Dış Kaynaklı Mercimek Hatlarının Tarımsal ve Morfolojik Özellikler için Yerel Çeşitlerle Karşılaştırılması TARIM BİLİMLERİ DERGİSİ 2007, 13 (3) 279-284 ANKARA ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ Dış Kaynaklı Mercimek Hatlarının Tarımsal ve Morfolojik Özellikler için Yerel Çeşitlerle Karşılaştırılması B. Tuba BİÇER

Detaylı

BAZI MACAR FİĞ (Vicia pannonica CRANTZ) HAT VE ÇEŞİTLERİNİN BİNGÖL KURU ŞARTLARINA ADAPTASYONU ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA

BAZI MACAR FİĞ (Vicia pannonica CRANTZ) HAT VE ÇEŞİTLERİNİN BİNGÖL KURU ŞARTLARINA ADAPTASYONU ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA BAZI MACAR FİĞ (Vicia pannonica CRANTZ) HAT VE ÇEŞİTLERİNİN BİNGÖL KURU ŞARTLARINA ADAPTASYONU ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA A Study On Adaptatıon Of Some Hungarıan Vetch (Vicia Pannonica Crantz) Lines And Cultıvars

Detaylı

Bazı İleri Aspir Hatlarının Eskişehir Koşullarındaki Performansları

Bazı İleri Aspir Hatlarının Eskişehir Koşullarındaki Performansları U. Ü. ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2015, Cilt 29, Sayı 1, 57-65 (Journal of Agricultural Faculty of Uludag University) Bazı İleri Aspir Hatlarının Eskişehir Koşullarındaki Performansları Mehmet Demir KAYA

Detaylı

Trakya Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Arpa (Hordeum vulgare L) Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurları İle Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi

Trakya Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Arpa (Hordeum vulgare L) Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurları İle Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi U. Ü. ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2007, Cilt 21, Sayı 1, 59-68 (Journal of Agricultural Faculty of Uludag University) Trakya Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Arpa (Hordeum vulgare L) Çeşitlerinin Verim ve Verim

Detaylı

Nohut Tarımında Farklı Toprak İşleme Yöntemlerinin Ürün Verimi ve Bazı Verim Unsurlarına Etkilerinin Belirlenmesi (*)

Nohut Tarımında Farklı Toprak İşleme Yöntemlerinin Ürün Verimi ve Bazı Verim Unsurlarına Etkilerinin Belirlenmesi (*) Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi Journal of Agricultural Faculty of Gaziosmanpasa University http://ziraatdergi.gop.edu.tr/ Araştırma Makalesi/Research Article JAFAG ISSN: 1300-2910

Detaylı

SONBAHAR VE İLKBAHARDA EKİLEN BAKLA (Vicia faba L.) GENOTİPLERİNİN BAZI BİTKİSEL ÖZELLİKLER VE TANE VERİMİ BAKIMINDAN KARŞILAŞTIRILMASI

SONBAHAR VE İLKBAHARDA EKİLEN BAKLA (Vicia faba L.) GENOTİPLERİNİN BAZI BİTKİSEL ÖZELLİKLER VE TANE VERİMİ BAKIMINDAN KARŞILAŞTIRILMASI OMÜ Zir. Fak. Dergisi, 2007,22(1):79-85 J. of Fac. of Agric., OMU, 2007,22(1):79-85 SONBAHAR VE İLKBAHARDA EKİLEN BAKLA (Vicia faba L.) GENOTİPLERİNİN BAZI BİTKİSEL ÖZELLİKLER VE TANE VERİMİ BAKIMINDAN

Detaylı

Farklı Azot ve Fosfor Dozlarının Ak Üçgül (Trifolium repens L.) de Ot ve Tohum Verimi ile Bazı Verim ve Kalite Komponentleri Üzerine Etkileri

Farklı Azot ve Fosfor Dozlarının Ak Üçgül (Trifolium repens L.) de Ot ve Tohum Verimi ile Bazı Verim ve Kalite Komponentleri Üzerine Etkileri Ulud. Üniv. Zir. Fak. Derg., (2002) 16(2): 127-136 Farklı Azot ve Fosfor Dozlarının Ak Üçgül (Trifolium repens L.) de Ot ve Tohum ile Bazı Verim ve Kalite Komponentleri Üzerine Etkileri Mehmet SİNCİK*

Detaylı

Ege Bölgesi nde Ana Ürün Olarak Yetiştirilen Bazı Soya Genotiplerinin Verimi, Verim Öğeleri ve Nitelikleri Üzerinde Bir Araştırma 1

Ege Bölgesi nde Ana Ürün Olarak Yetiştirilen Bazı Soya Genotiplerinin Verimi, Verim Öğeleri ve Nitelikleri Üzerinde Bir Araştırma 1 Sorumlu Yazar (Corresponding Author): Dr. Ali Osman SARI E-mail: aliosmansari@aari.gov.tr A. PEKSÜSLÜ, S. AKGÜNLÜ: MAVİKÜFE DAYANIKLI EGE BÖLGESİ SARIBAĞLAR GRUBU TÜTÜNLERİNİN PERFORMANSLARI 1 ANADOLU,

Detaylı

Anahtar Kelimeler: Pamuk, Gossypium hirsutum L., Verim, Verim Unsurları, Lif Kalite Özellikleri

Anahtar Kelimeler: Pamuk, Gossypium hirsutum L., Verim, Verim Unsurları, Lif Kalite Özellikleri AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2005, 18(2), 245-250 AZERBAYCAN DA ELDE EDİLMİŞ BAZI MUTANT PAMUK (Gossypium hirsutum L.) ÇEŞİTLERİNİN ŞANLIURFA KOŞULLARINDA VERİM VE LİF KALİTE ÖZELLİKLERİNİN

Detaylı

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ YÜKSEK LİSANS TEZİ Cüneyt KÖSEOĞLU ÇUKUROVA KOŞULLARINDA FARKLI EKİM SIKLIKLARINDA BAKLA ÇEŞİTLERİNİN TANE VERİMİ VE VERİMLE İLGİLİ ÖZELLİKLERE ETKİSİ ÜZERİNDE

Detaylı

Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi

Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi Selçuk Tar Bil Der, 3(2): 205-209 205 Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi Ankara (Gölbaşı) Şartlarında Farklı Ekim Zamanlarında Yetiştirilen Kimyon (Cuminum cyminum L.)'un Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi

Detaylı

YERFISTIĞI (Arachis hypogaea L.) YETİŞTİRİCİLİĞİNDE FARKLI ÇEŞİTLER VE SIRA ÜZERİ MESAFELERE GÖRE TEK VE ÇİFT SIRALI EKİM YÖNTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

YERFISTIĞI (Arachis hypogaea L.) YETİŞTİRİCİLİĞİNDE FARKLI ÇEŞİTLER VE SIRA ÜZERİ MESAFELERE GÖRE TEK VE ÇİFT SIRALI EKİM YÖNTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI Türkiye 10. Tarla Bitkileri Kongresi, Konya-2013, Kitap2, sayfa 350-357 YERFISTIĞI (Arachis hypogaea L.) YETİŞTİRİCİLİĞİNDE FARKLI ÇEŞİTLER VE SIRA ÜZERİ MESAFELERE GÖRE TEK VE ÇİFT SIRALI EKİM YÖNTEMLERİNİN

Detaylı

SERTİFİKALI BUĞDAY YETİŞTİRİCİLİĞİNİ YAYGINLAŞTIRMA PROJESİ

SERTİFİKALI BUĞDAY YETİŞTİRİCİLİĞİNİ YAYGINLAŞTIRMA PROJESİ T.C. ERZURUM GIDA TARIM VE HAYVANCILIK İL MÜDÜRLÜĞÜ SERTİFİKALI BUĞDAY YETİŞTİRİCİLİĞİNİ YAYGINLAŞTIRMA PROJESİ ERZURUM Temmuz -2012 PROJEYİ HAZIRLAYANLAR Asuman DEVECİ Ziraat Mühendisi Hülya ÖZER Ziraat

Detaylı

Araştırma Makalesi. Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 25 (2): (2011) ISSN:

Araştırma Makalesi.  Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 25 (2): (2011) ISSN: Araştırma Makalesi www.ziraat.selcuk.edu.tr/ojs Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi 25 (2): (2011) 24-29 ISSN:1309-0550 Bezelyede Tane Verimi ile Bazı Verim Unsurlarının Korelasyon

Detaylı

Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 2(3): ,

Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 2(3): , Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi 2: 290 296, 2015 TÜRK TARIM ve DOĞA BİLİMLERİ DERGİSİ TURKISH JOURNAL of AGRICULTURAL and NATURAL SCIENCES www.turkjans.com Bingöl Koşullarında Değişik Macar Fiği (Vicia

Detaylı

Bazı Mısır Çeşitlerinde Verim ve Yem Değerleri Üzerine Bir Araştırma (1)

Bazı Mısır Çeşitlerinde Verim ve Yem Değerleri Üzerine Bir Araştırma (1) Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarım Bilimleri Dergisi (J. Agric. Sci.), 2004, 14(1): 47-51 Geliş Tarihi: 08.09.2003 Bazı Mısır Çeşitlerinde Verim ve Yem Değerleri Üzerine Bir Araştırma (1)

Detaylı

Tekirdağ koşullarında sıra aralığının bazı çemen (Trigonella foenum-graecum) populasyonlarının verim ve verim kriterleri üzerine etkisi

Tekirdağ koşullarında sıra aralığının bazı çemen (Trigonella foenum-graecum) populasyonlarının verim ve verim kriterleri üzerine etkisi Araştırma Makalesi/Research Article www.ziraatdergi.akdeniz.edu.tr AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ (2010) 23(1): 47-51 Tekirdağ koşullarında sıra aralığının bazı çemen (Trigonella foenum-graecum)

Detaylı

Haşhaşta (Papaver somniferum L.) Bazı Fizyolojik ve Morfolojik Özellikler ile Yağ ve Morfin Miktarının Belirlenmesi

Haşhaşta (Papaver somniferum L.) Bazı Fizyolojik ve Morfolojik Özellikler ile Yağ ve Morfin Miktarının Belirlenmesi Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 2016, 25 (Özel sayı-2):296-300 Araştırma Makalesi (Research Article) Haşhaşta (Papaver somniferum L.) Bazı Fizyolojik ve Morfolojik Özellikler ile Yağ

Detaylı

ANKARA TİCARET BORSASI AR-GE MÜDÜRLÜĞÜ SEKTÖR ARAŞTIRMALARI RAPOR NO:1 ANKARA NIN ASPİR BİTKİSİ PROFİLİ

ANKARA TİCARET BORSASI AR-GE MÜDÜRLÜĞÜ SEKTÖR ARAŞTIRMALARI RAPOR NO:1 ANKARA NIN ASPİR BİTKİSİ PROFİLİ ANKARA TİCARET BORSASI AR-GE MÜDÜRLÜĞÜ SEKTÖR ARAŞTIRMALARI RAPOR NO:1 ANKARA NIN ASPİR BİTKİSİ PROFİLİ Hazırlayan Handan KAVAKOĞLU (ATB AR-GE, Gıda Yüksek Mühendisi) Yasemin OKUR (ATB AR-GE, Kimya Mühendisi)

Detaylı

EGE BÖLGESİ TRİTİKALE ÇEŞİT GELİŞTİRME ÇALIŞMALARI; GELİŞTİRİLEN ÇEŞİT VE HATLARIN VERİM VE KALİTE ÖZELLİKLERİ ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR

EGE BÖLGESİ TRİTİKALE ÇEŞİT GELİŞTİRME ÇALIŞMALARI; GELİŞTİRİLEN ÇEŞİT VE HATLARIN VERİM VE KALİTE ÖZELLİKLERİ ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2005, 18(2), 251-256 EGE BÖLGESİ TRİTİKALE ÇEŞİT GELİŞTİRME ÇALIŞMALARI; GELİŞTİRİLEN ÇEŞİT VE HATLARIN VERİM VE KALİTE ÖZELLİKLERİ ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR

Detaylı

T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ HATAY İLİ EKOLOJİK ŞARTLARINDA BÖRÜLCE (Vigna sinensis (L.) Savi) ÇEŞİTLERİNİN TANE VERİMİ VE BAZI TARIMSAL ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE FARKLI BİTKİ SIKLIKLARININ

Detaylı

BATI AKDENİZ BÖLGESİNDE TARLA BİTKİLERİ TARIMI. Akdeniz üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü, Antalya

BATI AKDENİZ BÖLGESİNDE TARLA BİTKİLERİ TARIMI. Akdeniz üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü, Antalya 88 BATI AKDENİZ BÖLGESİNDE TARLA BİTKİLERİ TARIMI Prof.Dr. Süer YÜCE Doç.Dr.M.ilhan ÇAĞIRGAN Arş.Gör. Haşan BAYDAR Doç.Dr. İsmail TURGUT Yrd.Doç.Dr.S.ÇAKMAKÇI Arş.Gör.Aydın ÜNAY Arş.Gör. Mehmet BİLGEN

Detaylı

Bazı İki Sıralı Arpa (Hordeum vulgare conv. distichon) Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurları ile Bazı Kalite Özellikleri Üzerine Bir Araştırma

Bazı İki Sıralı Arpa (Hordeum vulgare conv. distichon) Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurları ile Bazı Kalite Özellikleri Üzerine Bir Araştırma Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 2016, 25 (Özel sayı-1):151-157 Araştırma Makalesi (Research Article) Bazı İki Sıralı Arpa (Hordeum vulgare conv. distichon) Çeşitlerinin Verim ve Verim

Detaylı

Tohum Miktarlarının Tritikale (x Triticosecale Wittmack) Genotiplerinde Verim ve Bazı Verim Öğelerine Etkileri

Tohum Miktarlarının Tritikale (x Triticosecale Wittmack) Genotiplerinde Verim ve Bazı Verim Öğelerine Etkileri Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 10-1 (2006),40-47 Tohum Miktarlarının Tritikale (x Triticosecale Wittmack) Genotiplerinde Verim ve Bazı Verim Öğelerine Etkileri M. ATAK 1,

Detaylı

TANIMI VE ÖNEMİ Susam dik büyüyen tek yılık bir bitkidir. Boyu ( cm) ye kadar uzayabilir. Gövdeler uzunlamasına oluklu (karıklıdır) ve sık tüylü

TANIMI VE ÖNEMİ Susam dik büyüyen tek yılık bir bitkidir. Boyu ( cm) ye kadar uzayabilir. Gövdeler uzunlamasına oluklu (karıklıdır) ve sık tüylü SUSAM HASADI TANIMI VE ÖNEMİ Susam dik büyüyen tek yılık bir bitkidir. Boyu (30-125 cm) ye kadar uzayabilir. Gövdeler uzunlamasına oluklu (karıklıdır) ve sık tüylüdür. Ülkemizde tarımı yapılan yağ bitkileri

Detaylı

TÜRKİYE DE MISIR TARIMINDA SON GELİŞMELER VE ÇEŞİDİN ETKİSİ. Burhan KARA

TÜRKİYE DE MISIR TARIMINDA SON GELİŞMELER VE ÇEŞİDİN ETKİSİ. Burhan KARA TÜRKİYE DE MISIR TARIMINDA SON GELİŞMELER VE ÇEŞİDİN ETKİSİ Burhan KARA Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü-Isparta Giriş İletişim: burhankara@sdu.edu.tr, Tel: 0246 211

Detaylı

Prof. Dr. Nuray Mücellâ Müftüoğlu ÇOMÜ, Ziraat Fakültesi, Toprak Bölümü Çanakkale. Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Rize

Prof. Dr. Nuray Mücellâ Müftüoğlu ÇOMÜ, Ziraat Fakültesi, Toprak Bölümü Çanakkale. Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Rize Prof. Dr. Nuray Mücellâ Müftüoğlu ÇOMÜ, Ziraat Fakültesi, Toprak Bölümü Çanakkale Ekrem Yüce Dr. Turgay Turna Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Rize Ali Kabaoğlu Safiye Pınar Özer Gökhan Tanyel ÇAYKUR Atatürk

Detaylı

Yazlık Kolza (Brassica napus ssp. oleifera L.) Çeşitlerinin Van Ekolojik Koşullarında Verim ve Verim Özellikleri Yönünden Karşılaştırılması

Yazlık Kolza (Brassica napus ssp. oleifera L.) Çeşitlerinin Van Ekolojik Koşullarında Verim ve Verim Özellikleri Yönünden Karşılaştırılması TARIM BİLİMLERİ DERGİSİ 2005, 11 (1) 78-85 Yazlık Kolza (Brassica napus ssp. oleifera L.) Çeşitlerinin Van Ekolojik Koşullarında Verim ve Verim Özellikleri Yönünden Karşılaştırılması Murat TUNÇTÜRK 1 İbrahim

Detaylı

BATI AKDENİZ SAHİL KUŞAĞINDA SORGUM

BATI AKDENİZ SAHİL KUŞAĞINDA SORGUM AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, 2005, 18(3), 337-341 BATI AKDENİZ SAHİL KUŞAĞINDA SORGUM (Sorghum bicolor L.), SUDANOTU (Sorghum sudanense Staph.) VE MISIRIN (Zea mays L.) İKİNCİ ÜRÜN OLARAK

Detaylı

T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ T.C. SELÇUK ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ FARKLI EKİM ZAMANLARININ BAZI ŞEKER TİPİ FASULYE GENOTİPLERİNDE AGRONOMİK ÖZELLİKLER ÜZERİNE ETKİSİ Süleyman KUYUCUOĞLU YÜKSEK LİSANS TEZİ Tarla Bitkileri

Detaylı

Bazı Makarnalık Buğday (Triticum turgidum var. durum L.) Çeşitlerinin Erzurum Koşullarındaki Verim Yetenekleri

Bazı Makarnalık Buğday (Triticum turgidum var. durum L.) Çeşitlerinin Erzurum Koşullarındaki Verim Yetenekleri Fırat Üniv. Fen ve Müh. Bil. Der. Science and Eng. J of Fırat Univ. 18 (2), 151-157, 2006 18 (2), 151-157, 2006 Bazı Makarnalık Buğday (Triticum turgidum var. durum L.) Çeşitlerinin Erzurum Koşullarındaki

Detaylı

Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi. Konya Koşullarında Bazı Aspir Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi

Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi. Konya Koşullarında Bazı Aspir Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi Selçuk Tar Bil Der, 3(2): 233-237 233 Selçuk Tarım Bilimleri Dergisi Konya Koşullarında Bazı Aspir Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi Mehmet Adalı 1,*, Özden Öztürk 1 1 Selçuk Üniversitesi,

Detaylı

ÇİFTLİK GÜBRESİNİN FARKLI FORM VE DOZLARININ, ÇUKUROVA BÖLGESİ KOŞULLARINDA, TEK YILLIK ÇİM

ÇİFTLİK GÜBRESİNİN FARKLI FORM VE DOZLARININ, ÇUKUROVA BÖLGESİ KOŞULLARINDA, TEK YILLIK ÇİM ÇİFTLİK GÜBRESİNİN FARKLI FORM VE DOZLARININ, ÇUKUROVA BÖLGESİ KOŞULLARINDA, TEK YILLIK ÇİM (Lolium multiflorum Lam.) İN OT VE TOHUM VERİMİ İLE OT KALİTESİNE ETKİSİ* The Effects of Different Forms and

Detaylı

DOĞU GEÇİT BÖLGESİNDE BAZI SOYA (Glycine max.l) ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM UNSURLARININ BELİRLENMESİ. Ferat ACAR Yüksek Lisans Tezi

DOĞU GEÇİT BÖLGESİNDE BAZI SOYA (Glycine max.l) ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM UNSURLARININ BELİRLENMESİ. Ferat ACAR Yüksek Lisans Tezi DOĞU GEÇİT BÖLGESİNDE BAZI SOYA (Glycine max.l) ÇEŞİTLERİNİN VERİM VE VERİM UNSURLARININ BELİRLENMESİ Ferat ACAR Yüksek Lisans Tezi Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Danışman: Prof. Dr. Erkan BOYDAK 2015 Her

Detaylı

SAMSUN EKOLOJİK KOŞULLARINA UYGUN KIŞLIK KETEN ÇEŞİTLERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA

SAMSUN EKOLOJİK KOŞULLARINA UYGUN KIŞLIK KETEN ÇEŞİTLERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA OMÜ Zir. Fak. Dergisi, 2006,21(1):1-5 J. of Fac. of Agric., OMU, 2006,21(1):1-5 SAMSUN EKOLOJİK KOŞULLARINA UYGUN KIŞLIK KETEN ÇEŞİTLERİNİN BELİRLENMESİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA Orhan KURT Hüseyin DOĞAN

Detaylı