Bu akşam Boğaziçi Üniversitesinden ilk projesine katılan Merve yazmış, Nazlı Yüreklere İlk Adim... Gönüllüler nasıl anlatılır... Gönüllülerin çocuklara sevgisi... Ve onların çocuklara ulaşma gayretleri... Soğuk bir depoda günlerdir çalışılıyor, niçin? Çünkü Şırnak Mardin Urfa Kilis Hatay Osmaniye Adana ya uzun bir proje için hazırlık yapılıyor; oradaki güzel çocukları kucaklamak için bu gayret... Havaların nispeten sorun yaratmayacağı Adana Antalya enlemindeki YIBO lara ulaşmanın özlemle beklentisi içerisindeyiz... Hepsini çok seviyoruz, sizin de sevginizi götürüyoruz... ILKYAR
Nazlı Yürekler için!lk Adımım Hayatta her insanın, her canlının bir hikayesi oldu"una inanırdım, hatta bence cansız varlıkların bile hikayesi vardır. Bu duruma #ahit oldu"um dolu dolu bir hafta sonu ya#adım. Gitti"imiz her okulun ayrı bir hikayesi, ayrı bir duru#u vardı. Hani insan bilmedi"inden korkar ya ben de o durumdaydım.!lk projemdi ve deli gibi korkuyordum.!stanbul'dan geldi"im için ekibi de cok fazla tanımıyordum. Korkuyordum ama bir o kadar da heyecanlıydım. Daha önce 4-5 ya# grubuna yönelik olan bir projede yer almı#tım ve genel olarak çocuklarla diyalo"umun iyi oldu"una inanıyordum. Bu etkinlikte daha üst ya# grupları da olacaktı, bu yüzden heyecanım daha da artıyordu. olmadan Sabah dü#mü#tük, yedi yollara ilkyar için ilk yarlarımız için. Ve artık Ankara'daydık, Ni"de'ye do"ru yola çıkmak bulu#mu#tuk. için!lk gitti"inizde etrafınızda kaç ki#i vardı, ilk nereye gittiniz diye sorsalar inanın hatırlamam, bildi"im heyecanlı, umut dolu gözlerin varlı"ıydı. Heyecanlı oldu"um kadar da meraklıydım.!#ler nasıl yürüyor, kim ne yapıyor, ben neler yapabilirim diye merak ediyordum. Önceki projelerden birbirini tanıyanlar konu#uyor, yenileri tanı#tırıp proje hakkında konu#uyorlardı. Ne çemberin dı#ında ne de içindeydik...
Çocuklarda olu#masını istedi"imiz merak çoktan beni sarmı#tı. Otobüs hareket edecek dendi"inde kalbim duracak gibi oldu. Kimi heyecanını çok konu#arak belli eder, kiminin ise heyecandan eli aya"ına dola#ır. Ben ise sessizce izlerim, sözümona heyecanım belli olmasın diye...!lk defa kar#ıla#tı"ım ama aynı duygulara sahip oldu"uma inandı"ım insanlar arsındaydım.!nsiyatif alıp, gelece"e yatırım yaptı"ımıza inanarak bizi bekleyen umut dolu çocuklara do"ru gidiyorduk... Ve i#te o an. Bor dayız ve elimizde çiviler...ve proje ba#ladı..!lk konu#malar geçtikten sonra fark ettim ki bütün gerginli"im geçmi#ti. Tahminimden daha iyi bir ba#langıç yaptım. Heyecandan her #eyi unuturum diye korkuyordum. Bu çiviyi çözmek ister misin diye bile soramam sanıyorken ilk yarlarımın hayatlarından bahsediyorduk. Geldi"imiz yerleri merak ediyorlardı, onlardan bahsediyordum...
Çocukların gözlerindeki masumiyet dünyada hiçbir #eye de"i#ilmez. Parıldayan ve merak dolu gözler, bazen sinsi bir yaramazlıkla bazen de içten bir gülümseme ile... Yanınızdan ayrılmayan ve bir saat içinde size ba"lanan çocukların gözleri...kısa bir sürede ortaya dökülen, payla#ılan duygular. Bir merhaba ile ba#layan ve masal okurken doruklara tırmanan bir yolculuk. Yarını heyecanla beklerken daldık uykularımıza. Sabah hayatımda ilk defa bu kadar kalabalık, birbiri ile konu#maya aç bir toplulukla kahvaltı yaptım. Sohbetler yine tam kıvamında devam ediyorlardı. Sabah sporunun ardından ilk etkinlik için zil çaldı. Bütün etkinlik saatleri, etkinlik araları nasıl geçti bilemedim. Bir su gibi akıp geçti. Her #ey rayındaydı ve ben bu akı#ın içinde sadece küçük bir piyondum. Mükemmele yakın bir organizasyondu ve her #ey dü#ünülmü#tü. Açıkçası var olan uyumda sırıtmamak için u"ra#ıyordum ama ikinci gün bamba#kaydı. Günün erken saatlerinde yola çıkmı#tık, yeni kıvılcımlar yakabilmek için. Ö"renciler bizi bekliyordu, hep birlikte yeniden sanki dün hiç yorulmamı#ız gibi büyük bir heyecanla i#lere koyulduk.!kinci gün benim için çok daha farklıydı çünkü artık kendimi o akım içinde görüyordum, artık organizasyonun içindeydim ve kendime daha çok güveniyordum. Daha çok insiyatif alabiliyordum, bu açıdan yeni gönüllüler için ikinci günü çok önemli oldu"una inanıyorum.
Hala hatırladı"ımda yüzümü gülümseten, beni hayrete dü#üren karde#lerimiz var Türkiye nin dört bir yanında. O küçücük ya#larına, dünyalarına ra"men pek çok #eyden haberdar olanlarla kar#ıla#tım. Küçücük ya#larına ra"men her ihtiyacını kendi halledebilen minik yürekler gördüm. Kütüphaneye girip, yeni kitapları görünce ya#adıkları heyecanı gördüm, ö"renmeye açık olmalarını gördüm. Benim için tarifi imkansız ama nacizane kelimelere dökmeye çalı#tı"ım muhte#em bir hafta sonum oldu. Bu anları ya#amamı sa"layan herkese gönülden te#ekkürler, en kısa zamanda görü#mek üzere... Merve Demira" Siyaset Bilimi ve Uluslararası!li#kiler Bo"aziçi Üniversitesi Çocuklarımız, ilk yar larımız, göz bebeklerimiz... www.ilkyar.org.tr ilkyar@ilkyar.org.tr