belleğin TOPOĞRAFYASI
E42 yönetmen: cynthıa madansky 33 / 2015 / İtalyanca & Türkçe AltyazILI E42, 1942 Dünya Fuarı ve faşizmin yirminci yılını kutlamak için Mussolini tarafından tasarlanmış modern bir Roma manzarasını keşfe çıkıyor. Başta faşist rejimin kamusal ve kolektif eylemleri için anıtsal bir alan olarak tasarlanan mekanların açılışı hiçbir zaman gerçekleştirilememiş. Savaş sonrasında yeniden düzenlenen 420 alan bugün tamamlanamamış ve geçici, boş ve sessiz, anıtsal ve görkemli bir manzaranın zamansız ruhunu sunuyor. kavanozlar, renkli plastikler kullanılmış ve tüm bu teknik, müstehcenliği daha az fark edilebilir kılarak soyutluğa doğru fiziksel bir boyut kazandırmıştır. E42 Merve Ünsal Geride duran kameranın bana göstermediğinden gözümü alamıyorum. Hareket eden bedenler de olsa yerinde duran ve anıtsallığıyla gözümü kamaştırması gereken ama tam tersine Madansky nin perspektifinden gittikçe küçülen ve sanki anıtsallıkları ellerinden alınan bu şey ler. Hareket eden bir adam var. Bu adamın adımları da, bedeninin esnek, akışkan hareketleri var önünde durduğu ya da üzerine basarak geçtiği ya da bir ucundan bir ucuna gittiği kameranın perspektifini gözüme sokuyor. O adamın hareketleri dışında bir şey düşünemez hale geliyor; o adam gördüğüm her şeyi manasız hale geliyor, hipnotize ediyor beni. Sanki bireyselliğe, bireye, bedene sahip çıkıyor bu adam. DEVOTION yönetmen: cynthıa madansky 34 / 2003 / İnGİLİzce & Türkçe AltyazILI İstanbul'un ihtiyatlı ve minimal bir gezi günlüğü. Yabancı, bir otel odasından diğerine taşınarak bir ilişkinin çözülmesi üzerine düşünüyor ve aynı anda İslam a ve seküler milliyetçiliğe adanmış bu şehirde, bu adanmışlığın ritüellerindeki şiddet ve zaafta bir sığınak buluyor. Bir taraftan da bir kadın sesi bir hikaye anlatıyor. Tarihleri benim doğumumdan çok evvel olan bir şeyler bunlar. Tanıdığım Nazi, Musevi gibi kelimelerle neden bahsedeceğini tahmin ettiğimden kalbim daha hızlı atmaya başlıyor. Siyasi hareketlerin geçiciliğinin ne kadar kalıcı travmalar yaratabildiğini düşünüyorum. Anlık kazaların kalıcı yara izleri bırakabilmesi gibi. Tarihsel travmalar bütüne baktığınızda sanki hıçkırıklar gibi zaman çizgisinde. Sonrasını sonsuza kadar değiştiren hıçkırıklar. Madansky nin peyzajla olan ilişkisi tehlikeli bir estetiğe sahip. Görsel olarak izlediğimiz şeyler muhteşem bir güzellikle anlatılıyor. Anlatılanın korkunçluğu ile görselin güzelliği arasında yine bir gerginlik var. Humbert Humbert ın Lolita nın vücudunun kıvrımlarını, yaralı dizlerini anlatırken duyduğu ve duyurduğu şevk, arzu gibi bir şey bu aslında. Hissetmemem gereken şeyleri hissetmenin suçluluğu. Peki sonra? Bu film ile diğer faşizm anlatımları arasındaki fark nedir? Güzel olan ve kamerayı geride tutan ile yakınlaşan ve deşifre etmeye çalışan nerelerime hitap ediyor? Yeni bir peyzaj algısına açık mıyım? Geçiciyi acaba ancak kendi bedenim üzerinden mi tecrübe edebiliyorum?
DEVOTION Merve Ünsal Bir şehre karşı ve bir şehirde hissedilen arzu, belki de bütün şehir anlatımlarının temelini oluşturuyor. Sokaklarda oradan oraya yürürken ya da yürümeye çekinirken hissedilen aslında kendi şüphelerimizin, korkularımızın, istemeye çekindiklerimizin özeti. Cynthia Madansky nin Devotion ında hemen düşündüğüm ama yüksek sesle söyleyemeyeceklerimin görselleştirildiğini ve Madansky nin sesli anlatımıyla ile dile geldiğini görüyorum. Olan biteni tanıyorum. Aşıkların (lover kelimesinin aşık mı sevgili mi olduğunu düşünüyorum, lover ı tanımlayan bedenlerin tanınması mı yoksa paylaşılan hisler mi? Araya bir çizgi çektiğim anda kendi koordinatlarımı ve iç dünyamı deşifre ettiğimi fark ederek susuyorum) arasında oluşmuş olan ve bu şehir aracılığıyla yüzeye çıkan mesafenin aslında dokunmakla dokunmamak arasındaki gerginlik olduğunu sanıyorum. Şehir de şehir olsa, şehirden çok Doğu-Batı, iyi-kötü, eskiyeni, laik-laik olmayan gibi ikilemler üzerinde anlatılmaya, dillendirilmeye çalışan bir çatışma alanı, hiçbirinin hiçbir zaman kazanmadığı ve üstün gelirmiş gibi gözükse de aslında Boğaz da Marmara ve Karadeniz in sularının birbirine pek de karışmaması gibi bir sürü şeyin akıntılar yarattığı bir mücadele sathı. Aşığın ağzına ilk defa sokmaya çalıştığında çekingen olan dili. Dillendirmeye çalışmak ile bu anın arasında bir ilişki kurulabilir mi acaba? Kendimizinki dışında bir bedenle şehrin dokusu arasındaki ilişkinin çoğu zaman benzer bir yabancılıkla tanımlanabileceği, yabancılıkların birçok arzunun özünde olması. Yabancı. Yaban. Karaosmanoğlu nun ayrıksı olmak, aidiyet üzerine bir roman. Bir uzvun eksikliğinin, lover lığın yarasının hissedildiği anları arka arkaya dizen, bilinmez bir son ile biten, bitmemeyi bu şekilde sahiplenen bir metin. Madansky nin görsel metni ile sesli metni arasındaki boşluk. Hikayelendirmelerin hem aynı ritimde hem de birbiriyle zaman zaman çarpışarak gitmesi. Müziğin getirdiği üçüncü metnin ezgilerinin, duraksamalarının, uzattığı ve kısalttığı anların toplamının filmdeki his karmaşasını katmanlandırması. Bütün bunların arka fonunda çarpık heterojenliğinin çatlakları ile ulusal bir kimlik. Tanımaya ya da kendini evde hissetmeye başladığın anda uzaklaşan bir şehir.
Bu kitapçık, Fol Sİnema TARAFINDAN 20 mayis 2016 TARİHİNDE GERÇEKLEŞTİRİLEN CYNTHIA MADANSKY'NİN FİLMLERİNDEN OLUŞAN 'BELLEĞİN TOPOĞRAFYASI' ADLI GÖSTERİM İÇİN HAZIRLANMIŞTIR. Edİtörlüğü BURAK ÇEVİK TARAFINDAN gerçekleştirilen kitapçıkta merve ünsal'in E42 VE devotion FİLMLERİ HAKKINDA KALEME ALDIĞI YAZISI YER ALMAKTADIR. BU SÜREÇTE DESTEKLERİ İÇİN BAŞTA CYNTHIA MADANSKY OLMAK ÜZERE MERVE ÜNSAL'A, OĞUZHAN ÜSTÜN'E, FATMA ÇİFTÇİ'YE, SİNEM GÜNEŞ'E, EFSUN ECEM ÜÇKARDEŞ'E VE GÖRSEL TASARIMLAR İÇİN SARP SÖZDİNLER'E İÇTENLİKLE TEŞEKKÜR EDERİZ.
BelleğİN Topoğrafyası 20 Mayıs CUMa, 18:00 MEKaN: AYNALIGEÇİT Meşrutİyet CadDESİ Avrupa Pasajı No: 8 Kat: 2