Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri

Ebat: px
Şu sayfadan göstermeyi başlat:

Download "Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri"

Transkript

1 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri Mehmet Çağlar Meşhur * - Mehmet Akif Sağ ** Özet: Tarihsel süreç açısından içkili yerlerin kentlerde bulunabileceği alanlarla ilgili bir uzlaşı sağlandığını söylemek zordur. Bugün sadece Konya da değil, başka kentlerde de gözlemlenen uzlaşı güçlüğünün, bazı toplumsal kabullerden ve dini inançlardan kaynaklandığı söylenebilir. Ancak, uzlaşı sağlanmasını asıl güçleştiren, konu ile ilgili yasal düzenlemeler ve bu düzenlemeleri yerel yönetimlerin yorumlama biçimidir. Mevcut yasal düzenlemeler kapsamında, içkili yerleri belirli alanlar içerisinde toplamayı amaçlayan içkili yer bölgeleri tanımı, konunun çözümünü güçleştiren etkenlerin başında gelmektedir. Đçkili yerlerin kentten tecrit edilmiş alanlarda yer seçmesi için yapılan bu zorlama, çalışmanın saha araştırmasının yapıldığı Konya kentinde yaşanan sorunun başlıca nedenidir. Bu çerçevede, çalışmanın temel amacı, gerek yasal düzenlemelerden gerekse yerel yönetimlerin konuya yaklaşımından kaynaklanan sorunların Konya kentinin yaşadığı deneyimler ışığında ortaya konmasıdır. Anahtar Kelimeler: Đçkili yerler, Đçkili yerlerin belirlenmesi, Konya. Determining the Places of Alcoholic Beverage Serving as a Poor Managed Process: The Konya Experiences Abstract: In the historical process, it is difficult to say that there was an agreement made on the areas where places serving alcoholic beverage could be built. It can be suggested that this lack of agreement, observed not only in Konya, but also in other cities, resulted, to a great extent, from some social norms and religious beliefs. However, the most significant barrier to a solution is the legal arrangements related to this subject, and the way in which local administrations interpret these arrangements. Within the scope of the present legal arrangements, the definition of regions for places serving alcoholic beverage, which aims to cluster such places within certain areas, is one of the factors making the solution of the problem difficult. This requirement for such places to identify locations for themselves within areas isolated from the city is the basic reason behind the problem encountered in the city of Konya, where the case of the study is carried out. In this frame, the basic objective of the study is to present the problems resulting from legal arrangements and the approaches of local administrations to the issue in light of the experiences of the city of Konya. Key Words: Alcoholic beverage serving places, determining the places of alcoholic beverage serving, Konya. * Yrd. Doç. Dr., Selçuk Üniversitesi, Mühendislik-Mimarlık Fakültesi, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü. ** Arş. Grv., Selçuk Üniversitesi, Mühendislik-Mimarlık Fakültesi, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt 21 Sayı 1 Ocak 2012, s

2 72 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 GĐRĐŞ Kent planlaması, yaşanabilir kentler tasarlamayı ve bu bağlamda insanların yaşam kalitesini yükseltmeyi hedefler. Bunun yanı sıra, kent planlama sürecinin, üzerinde uzlaşma sağlanması çok kolay olmayan bazı kentsel işlevlerin yer seçimi ile ilgili çözümleri de tartışması gerekmektedir. Bu anlamda, hapishane, genelev ve çöp alanlarının konumlarının saptanmasında yaşanan tartışmalar kadar derin olmasa da, içkili mekânların kentlerde konumlandırılacağı yerlerin belirlenmesi de üzerinde uzlaşı sağlanması güç konularından biridir. Osmanlı dan günümüze kadar hem sosyal, hem de mekânsal anlamda denetlenmeye çalışılan içkili yerler, gerek konuya yönelik sübjektif bakış açısı, gerekse yapılan yasal düzenlemelerin içerdiği yetersizlikler açısından sorunlu bir alan olmaya bugün de devam etmektedir. Çalışmanın saha araştırmasının yapıldığı Konya kenti, ifade edilen sorunların somut biçimde yaşandığı bir yerleşme olması açısından oldukça öğretici deneyimler içermektedir. Öncelikle, böyle bir çalışmaya neden gerek duyulduğunun açıklanmasında yarar vardır. Đçkili yer tanımlaması, gerek konuya ilişkin yasal düzenlemeler, gerekse literatürde yer alan çalışmaların büyük bir bölümünde eğlence kavramı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Ne var ki, Konya daki içkili yerler, birkaç istisna dışında, konum özellikleri ve fiziksel koşulları açısından eğlence tanımlaması ile ilişkilendirilmesi neredeyse olanaksız mekânlardır. Bu anlamda, bünyesinde ciddi çelişkiler barındırmasına ve kent bütününü yakından ilgilendiren sorunlar içermesine karşın, yeterli düzeyde irdelenmemiş bir konuyu ele alma isteği bu çalışmayı güdüleyen temel unsurdur. Đçki tüketilen yerler, Osmanlı dan günümüze kadar birçok yasak ve kısıtlamaya konu olmuştur. Osmanlı döneminde daha çok yasaklarla anılan içkili yerler, özellikle Tanzimat sonrasında, getirilen bazı kısıtlamalarla yönetilmiştir. Yine, 80 yılı aşkın bir süredir, içkili mekânların bulunabileceği yerleri yasal düzenlemelerle getirilmiş ölçütlerle denetlemeye çalışan bir yapı söz konusudur. Çalışma kapsamında detaylı bir biçimde irdelenen tarihsel süreç içerisinde, her ne kadar ölçütler ortaya konmuşsa da, içkili yerlerin kentlerde bulunabileceği alanlarla ilgili bir uzlaşı sağlandığını söylemek olanaksızdır. Bugün sadece Konya da değil, başka kentlerde de gözlemlenen bu uzlaşı eksikliğinin önemli ölçüde, bazı toplumsal kabullerden ve dini inançlardan kaynaklandığı kolaylıkla söylenebilir. Başka bir ifade ile içkili yerlere ilişkin tartışmaların, çoğu zaman dini ve toplumsal değerler gibi kişiden kişiye değişebilen kavramlar üzerinden yapılması, konunun üzerinde bir uzlaşı geliştirilmesini zorlaştırmıştır. Ancak sürece ilişkin asıl sorun, konu ile ilgili yasal düzenlemeler ve bu düzenlemeleri yerel yönetimlerin yorumlama biçimidir. Bu çerçevede, 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu nun 7. maddesi gereğince düzenlenen Đşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Đlişkin Yönetmelik kapsamında, içkili yerleri belirli alan-

3 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 73 lar içerisinde toplamayı amaçlayan içkili yer bölgeleri tanımının, konu üzerinde uzlaşı geliştirmeyi güçleştiren etkenlerden biri olduğunu vurgulamakta yarar vardır. Đçkili yerlerin kentten tecrit edilmiş alanlarda yer seçmesi için yapılan zorlamalara meşruiyet kazandıran bu yaklaşım, Konya kentinde yaşanan sorunların nedenlerinden biridir. Yine, Yönetmelik kapsamında içkili yer bölgelerinin nerelerde bulunamayacağını düzenleyen hükümlerin içerdiği muğlâklıkların da içkili yerlerle ilgili tartışmalarda önemli payı vardır. Bu anlamda, gerek yasal düzenlemelerden gerekse yerel yönetimlerin konuya yaklaşımından kaynaklanan sorunların Konya kentinin yaşadığı deneyimler ışığında ortaya konması çalışmayı yönlendiren bir diğer unsurdur. Kenti ilgilendiren bir konu olmasına karşın henüz dinsel ve sosyolojik bakış açısı dışında tartışılamayan içkili yerlerin, daha objektif bir zeminde tartışılması önemli bir gerekliliktir. Bu anlamda, daha önce yeterli düzeyde ele alınmayan bir kentsel işlevi farklı boyutları ile irdeleyen bu çalışmanın, hem konunun toplumsal ve kuramsal anlamda daha objektif bir zeminde tartışılmasına katkı sağlayacağına, hem de başka kentlerle ilgili yapılacak çalışmalara yol gösterebileceğine inanılmaktadır. Giriş bölümünün sonunda, kent için tabu olarak görülen bir konunun ele alınması sürecinde (özellikle veri toplanmasına yönelik) ciddi güçlüklerle karşılaşıldığını vurgulamakta yarar vardır. Ancak ilginçtir ki, yerel yönetimlerin, içkili mekânların denetiminde görevli birimlerinde çalışan kişilerle yapılan görüşmelerde kendilerinin ifadesi ile aslında yüzleşilmek istenmeyen bir sorunu irdelemedeki merakımız desteklenip, bilgi paylaşımında sorun yaşanmazken; özellikle hukukçularla ve akademisyenlerle yapılan görüşmelerde kentin muhafazakâr toplum yapısı ima edilerek sorunun görmezden gelinmesi gibi önemli bir sorunla karşılaşılmıştır. EĞLE CE KAVRAMI VE TÜRK TOPLUMU DA KAMUSAL EĞLE CE KÜLTÜRÜ Ü TARĐHSEL GELĐŞĐMĐ Kaybedilen yaşam enerjisini yeniden kazanma, hayatın insanlar üzerinde meydana getirdiği düşünce yorgunluğundan kurtulma ya da yaşamın zorluklarından arınarak zihinsel açıdan yeni mücadelelere hazırlanma (Pehlivanoğlu, 1986: 7) gibi farklı anlamlar yüklenen eğlence kavramı, toplumun kültürel ve sosyal yaşamını şekillendiren önemli bileşenlerden biridir. Đnsan ve toplum yaşamı ile bu ölçüde bütünleşmiş eğlence kavramı, tarihsel süreç içerisinde irdelendiğinde, eğlence tanımı içerisine giren etkinliklerin, toplumdan topluma farklılaştığı, bunların kent mekânına yansımasının da farklı şekillerde olduğu gözlenmektedir (Onsekiz, 2003: 7-8; Tarman, 1994: 1-2; Bilsin, 2007: 10). Tanımından da anlaşılacağı üzere, birçok etkinliği kapsayan; ayrıca, yaşam koşullarının zorlaşması ve hayatın daha karmaşık hale gelmesine bağlı olarak çeşitle-

4 74 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 nen eğlence olgusunun içeriği açısından sınıflandırılması bu çalışma açısından önemli bir gerekliliktir. Kent, konut ve çalışma alanları ile birlikte sosyal ve kültürel faaliyetlere yönelik etkinlik alanlarını da kapsamaktadır. Özel, yarı özel/kamusal ve kamuya ait mekânlardan oluşan kentte, genel anlamda, barınma, ulaşım ve çalışmaya yönelik eylemlerle birlikte toplumun sosyal gereksinimlerinin de karşılandığı eylemler yer almaktadır (Hatt ve Reiss, 2002: 29-30). Başka bir deyişle, kente ilişkin fiziksel unsurlar kadar, kentte yaşayanların sosyalleşmesine katkı sağlayacak kullanımlar da kentsel yapının önemli birer parçasıdır (Wirth, 2002: 78). Dolayısıyla, kent yaşamının doğal bir parçası olan ve belirli ölçüde kentlileşme sürecine katkı sağlayan eğlence olgusu, kenti doğrudan ilgilendiren konulardan biridir. Ancak, yukarıda da vurgulandığı üzere, sosyal ve kültürel açıdan çok farklı boyutları olan eğlence kavramının, etkinliklerin gerçekleştirildiği mekânlara göre sınıflandırılması gerekmektedir. Eğlence kavramına yönelik literatür açısından, bu sınıflandırmaya çerçeve oluşturabilecek en yalın tanım, eğlenceyi kamusal ve özel eğlence şeklinde tanımlayan yaklaşımdır (Bilsin, 2007: 107). Burada vurgulanması gerekir ki, kenti, bireye ya da aileye ait mekânlarda gerçekleşen eğlenceden çok, birbirlerini tanıyan/tanımayan insanların bir araya geldiği ve kişilerin özgürlük alanlarını sınırlandıran belirli kuralların olduğu kamuya açık mekânlarda gerçekleşen eğlence türleri ilgilendirmekte; dolayısıyla, bu çalışma kapsamında eğlence olgusuna yönelik olarak yapılacak tartışmanın kamusallık kavramı üzerine temellendirilmesi gerekmektedir. Her toplum, kendi örf, adet ve kazandığı sosyal ve ekonomik edinimler doğrultusunda kendi eğlence kültürünü yaratmıştır. Toplumların tarihsel süreç içerisinde yaşadığı sosyo-kültürel farklılaşmaya bağlı olarak değişime uğrayan eğlence kültürünün (Ceylan, 2004: 2), mekâna yansıması da farklı biçimlerde olmuştur. Ayrıca, toplumların yaşadığı değişimin, insanların talepleri üzerinde yarattığı farklılaşmalar da eğlence kültürüne önemli ölçüde yön vermiştir. Đnsanların bir araya geldiği, karşılıklı etkileşim içerisinde olduğu ve hepsinden önemlisi tüm bu eylemlerin kamuya ait alanlarda gerçekleştiği bir eğlence şekli olarak tanımlanan kamusal eğlence kültürünün Türk toplumu açısından yaşadığı değişim üç önemli dönemi içermektedir. Osmanlı Đmparatorluğu döneminde temelleri atılan; Tanzimat la ciddi bir değişime uğrayan ve Cumhuriyetle başlayan Batılılaşma döneminde ise sadece tür olarak değil, nitelik olarak da ciddi bir değişim geçiren kamusal eğlence kültürü, toplum hayatında ortaya çıkan değişimleri yansıtması açısından da ilgi çekicidir. Osmanlı daki kent yaşamının önemli bir unsuru olmanın yanı sıra kendi kültürlerini de yaratmış olan meyhane (Ortaylı, 1987: ; Zat, 1999: 66; Zat, 2002: 11; Sülker, 1985: 151) ve kahvehaneler (Hattox, 1998: 65) söz konusu dönemde kamusal eğlence kültürü açısından büyük önem taşımaktadır. Đçkili yerlerin, özellikle de meyhanelerin büyük bir özgürlük kazandığı Tanzimat la başlayan süreç, eğlence olgu-

5 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 75 sunun gelişimi açısından önemli bir diğer dönemdir (Sevengil, 1998: 144; Sakaoğlu ve Akbayar, 1999: 236) Üçüncü ve son olarak vurgulanması gereken ise, kadınla erkeğin birlikte eğlenmeye başladığı ve eğlencenin kitleselleştiği Cumhuriyet dönemidir (Zat, 2002: 139). Şarapsız Meyhane: Kahvehaneler 1 Çalışmaya temel oluşturan konunun içkili yerler üzerine kurgulanmasına karşın, konunun araştırılması sürecinde sürekli olarak vurgu yapılan bir kavram olması kahvehanelerin ayrı bir başlık altında değerlendirilmesini gerektirmiştir. Bugünkü tanımı ve işleyişi açısından bakıldığında tümüyle yanıltıcı bir kullanım olan kahvehanelerin Osmanlı dönemi için çok farklı bir anlamı vardır. Geleneksel açıdan kent yaşamını sınırlandıran üç ögenin ilk kez dışına çıkılmış olması ve bu sürecin kent kültürünün gelişimine önemli bir katkı sağlaması kahvehaneleri özel kılmaktadır te Đstanbul-Tahtakale de, Halep li Hakem ve Şam lı Şems adlı kişilerce açılan ilk kahvehane (Hattox, 1998: 64; Sevengil, 1998: 18), o güne kadar ev, cami ya da tekke ve çarşıda şekillenen kent yaşamının dışına çıkılmaya başlanması açısından simgesel bir öneme sahiptir (Dünden Bugüne Đstanbul Ansiklopedisi, 2003: 387). Fiziki ortam ve çalışma tarzı bakımından meyhanelere oldukça benzer bir yapıya sahip olmasına karşın, satılan şeyin dinen yasaklanmamış/meşru bir ürün olması, kahvehaneleri çekinmeden gidilen mekânlar haline getirmiştir. Zaman içerisinde, halkın yönetimle ilgili görüş ve yakınmalarını açığa vurduğu yerlere dönüşen kahvehaneler, toplumun siyasallaşması açısından da önemli bir dinamik yaratmıştır. Ne var ki, kent yaşamına yönelik ortaya çıkardıkları bu dinamiğe karşın, özellikle din görevlileri, kahvehanelerin kendi nüfuz alanlarını daraltan bir kullanım olduğunu iddia etmiş; iktidar ve yakın çevresi de söz konusu yerlere sürekli olarak kuşku ile yaklaşmıştır (Hattox, 1998: 5). Öyle ki, bu kuşku, kahvehanelerin günlük siyasal olayların konuşulduğu, devlet işlerinin eleştirildiği yerler haline geldikleri gerekçesiyle IV. Murad ( ) tarafından kapatılmasına kadar varmıştır (Dünden Bugüne Đstanbul Ansiklopedisi, 2003: 387). Ancak, farklı dönemlerde birçok yasak ve kısıtlama ile karşı karşıya kalan kahvehaneler uzun süre kapalı tutulamamış ve Türk toplumu için kamusal eğlence kültürü açısından önemli bir dönüm noktası olmuştur. Ancak, tarihsel süreç açısından herhangi bir yanlış anlaşılmaya sebep olunmaması açısından vurgulamakta yarar vardır ki, kahvehaneler, meyhanelerden çok sonra kent yaşamına katılan, sadece Türk toplumuna özgü ve sosyal yaşam açısından devrim sayılabilecek ve yine o dönemde devlet idaresince meşru kabul edilen bir mekân olmaları açısından önem taşımaktadırlar. 1 Kahvehaneler için kullanılan şarapsız meyhane ifadesi, Hattox (1998, s.64) un Kahve ve Kahvehaneler-Bir Toplumsal Đçeceğin Yakındoğu daki Kökenleri adlı çalışmasında geçen bir tanımlamadır.

6 76 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 KAMUSAL EĞLE CE KÜLTÜRÜ Ü BĐR PARÇASI OLARAK ĐÇKĐLĐ YERLER Türk toplumunda kamusal eğlence kültürünü belirleyen ve en az kahvehaneler kadar öneme sahip bir diğer olgu meyhanelerdir. Đnsanların topluca eğlendiği ve birbirleriyle vakit geçirdiği meyhaneleri asıl ilginç kılan ise tarihsel süreç içerisinde birçok yasağa ve kısıtlamaya konu edilmiş olmalarıdır. Bu çalışma kapsamında, içkili yer başlığı altında genelleştirilen konuya ilişkin tanım ve saptamalardan önce, içki ve içkili yer konusundaki tutum ve davranışları belirleyen yaklaşımın arka planına eğilmenin tartışmaya fayda sağlayacağı düşünülmektedir. Çünkü, kabul edilmesi gerekir ki, bugün özellikle kent yönetimlerinin büyük bir bölümünün konuya karşı takındığı tavrın, toplumsal kabullerden ve inanç sisteminden bağımsız düşünülmesi çok da olanaklı değildir. Düşük yoğunlukta alkol içeren bira ve şarap türü mayalı içkilerin, tarım hayatına geçilen Neolitik dönemden itibaren, Mısır dan Çin e kadar eski dünyanın hemen her yerinde tüketildiği; yüksek alkol dereceli içkilerin ise Ortaçağ da Arapların imbik üzerinde yaptığı değişikliklerin sonucu olarak ortaya çıkan ileri damıtma teknikleri ile üretildiği bilinmektedir. O dönemde, alkol derecesi yüksek içkilerin hastalar üzerinde denenmesi ve hastalar üzerinde ağrı dindirme, dert unutturma ve cesaret verme gibi geçici etkiler yaratması, alkol derecesi yüksek içkilere olan ilgiyi daha da arttırmıştır (Tunalı, 2006: 6). Tarihsel süreç içerisinde farklı tekniklerle üretilen ve farklı amaçlar için kullanılan alkollü içkileri, hemen hemen tüm toplumlarda sıkça tartışılan konulardan biri haline getiren etken ise içkinin sarhoş edici etkisi ve alışkanlık/bağımlılık yaratan özelliği olmuştur. Bu anlamda, içki içmeyi düzenleyen ve Hammurabi ye kadar uzanan kurallar çerçevesinde, kimi zaman içkiyi tamamen yasaklayan, kimi zaman da kısıtlamalar getiren düzenlemeler yapılmıştır (Tosun ve Yalvaç tan (1975) aktaran Tunalı, 2006: 4). Konunun dağılmaması ve tartışmanın kent planlama süreci ile ilişkisinin zayıflamaması için detaylandırılmasında çok da yarar görmediğimiz bu tartışma açısından vurgulanması gereken en önemli nokta, Đslam dininin alkollü içki olgusuna karşı getirdiği yasak ve Ülkemizde geleneksel toplum yaşamının içkiye yönelik bakış açısıdır. Çünkü özellikle Osmanlı döneminde ortaya çıkan kısıtlamalar ve günümüzde içki/içkili yer kavramına yönelik olarak yapılan düzenlemeler, tartışılan iki konu ile yakından ilgilidir. Daha somut bir anlatımla, içkinin Đslam dini açısından yasaklanmış şeylerden biri olarak kabul edilmesi ve yine bu kabuller içerisinde içkili eğlencelerin dini açıdan meşruiyet sınırlarının dışında sayılması; ayrıca, geleneksel toplum yapısı içerisinde içkili mekânlarda eğlenmenin hoş karşılanmaması, bugün içkili yerlerin belirlenmesine yönelik tartışmalardaki temel yönlendiricilerden biridir. Ne var ki, tartışmanın, inanç ve toplumsal değerler gibi kişi-

7 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 77 den kişiye değişebilen bir zemine oturması, konu üzerinde uzlaşı geliştirilmesini güçleştirmektedir. Đçkili Yerlerin Gelişimine Đlişkin Kısa Tarihçe Ulaşılan kaynaklar ışığında, içkili yerlerin Osmanlı döneminden günümüze kadar olan zaman diliminde yaşadığı değişim genel çizgileriyle ortaya konabilmektedir. Kahvehanelerle birlikte, kamusal eğlence kültürünün önemli bir parçası olan meyhaneler, işletilme biçimleri yanında, getirilen kısıtlama ve yasaklar açısından da ilgi çekici bir mekândır. Şarap içilen, şarap satılan (ya da üretilen) yer anlamına gelen meyhanelerin Anadolu daki varlığı Bizans dönemine kadar gitmektedir. Ancak, Osmanlı dönemi meyhanelerinde, şaraptan çok rakı tüketilmiş, zaman içinde görenekleri ve gelenekleriyle bir rakı kültürü oluşmuştur (Zat, 2002: 191; Sakaoğlu ve Akbayar, 1999: ). Osmanlı döneminde, meyhaneleri, kahvehanelerden ayıran temel özellik işletmecilerinin daha çok Rum veya Ermeni olmasıdır (Sakaoğlu ve Akbayar, 1999: 229). Gayrimüslim işletmeleri olarak anılan meyhanelerin bu özelliği kapitülasyonların sağladığı muafiyetlerle birlikte değişime uğramış ve içkili mekânların önemli bir bölümü yabancı uyruklularca işletilmeye başlamıştır (Zat, 1999: 50, 54). Gedikli (ruhsatlı) ve koltuk (kaçak) olarak sınıflandırılan meyhaneler (Sakaoğlu ve Akbayar, 1999: 229) Tanzimat ın ilanına kadar birçok kez kapatılmış, içki içenler idama varan cezalara çarptırılmıştır. Osmanlı döneminde ilk içki yasağını uygulayan Kanuni Sultan Süleyman la ( ) birlikte, I. Ahmet ( ), IV. Murat ( ) ve III. Selim ( ) dönemleri de içkiye ve meyhanelere yönelik ciddi kısıtlama ve yasakların getirildiği dönemler olmuştur (Ortaylı, 1987: 184; Zat, 2002: 191). Ancak, 15. yüzyıldan 19. yüzyılın ortalarına kadar getirilen birçok yasakla kapatılan ve ortadan kaldırılmaya çalışılan meyhaneler, yasakların kalkmasını ya da gevşemesini takip eden süreçte sayılarını daha da arttırarak yaşamaya devam etmiştir (Zat, 2002: 197; Sakaoğlu ve Akbayar, 1999: 236). Ortaylı (1987: ), o dönemde, içkiye yönelik olarak uygulanan yasakların uzun süre devam etmemesini iki nedene bağlamaktadır. Bunlardan ilki, içki yasağının insanları bireysel üretime itmesi ve içki tüketiminde herhangi bir azalma sağlanamamasıdır. Diğeri ise, meyhanelerin kapatılması ile durdurulan içki satışının hazineye giren vergi gelirlerinde önemli bir azalmaya neden olmasıdır. Ayrıca, Ortaylı (1987: 184) içki yasaklarını, içki düşmanlığı ya da hükümdarın dindar olmasından çok, içkinin verdiği rahatlıkla insanların yönetimi eleştirebilmesi ile ilişkilendirmekte, eleştirilerden hoşnut olmayan hükümdarların meyhaneleri saray görevlilerince sürekli olarak izlettirmesine vurgu yapmaktadır. Burada ifade edilmesi gereken bir diğer nokta, birçok yasağa konu olmalarına karşın, o dönemde, meyhanelerin çalışma esaslarını düzenleyen meyhaneciler loncası gibi sosyal açıdan önemi olan bir örgütlenmenin bulunmasıdır.

8 78 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 Meyhanelerin işletilmesini sosyal olarak denetleyen ve ortaya çıkan birçok kısıtlamaya karşın meyhanelerin varlığını devam ettirmesine olanak sağlayan bu örgütlenme içerisinde, gedikli olarak tanımlanan meyhaneler babadan evlada miras olarak kalmakta, evlat meyhanecilik yapmak istemezse ya da meyhaneci, bir erkek evlat bırakmadan ölürse, meyhane loncası aracılığı ile meyhanenin işletmesi, işin ehli bilinen ve dürüstlüğüne/namusuna inanılan bir çalışana veya herhangi birine devredilmektedir (Sakaoğlu ve Akbayar, 1999: 229). Konunun bu yönü, yapılan bu çalışma ile doğrudan ilişkili olmasa da, bugün sadece birkaç fiziksel ölçütle sağlanmaya çalışılan içkili yerlere yönelik denetimin, sosyal boyutunu ortaya koyması açısından vurgulanmaya değer bulunmuştur. Başlangıçta meyhane şeklinde tanımlanan ve aslında bir kültürü de tanımlayan içkili mekânların zaman içerisinde, verdikleri hizmet, müşteri profilleri ve işletilme biçimleri açısından farklı türleri ortaya çıkmış ve bu mekânlar baloz 2, gazino, kafe şantan, 3 bar, pavyon, birahane ve gece kulübü gibi değişik isimlerle anılmıştır/anılmaktadır. Daha çok sosyal ve kültürel bir örgütlenme içerisinde denetlenen ve devletin yönetim sistemi içerisinde inançların uzantısı olarak ortaya çıkan kısıtlamalara konu olan içkili yerlerin tam anlamıyla özgürlük kazanması Tanzimat ın ilanıyla olmuştur (Sevengil, 1998: 144). Tanzimat la başlayan ve Cumhuriyet in ilanıyla devam eden bu süreci farklı kılan ise, eğlencenin kitleselleştiği, sosyal denetimin ve inançlardan kaynaklanan kısıtlamaların ortadan kalktığı bir dönemde, artan sayıdaki içkili yerleri (farklı biçimlerde) denetleme çabasıdır. Đçkili Yerleri Denetlemeye Yönelik Çabalar I. Meşrutiyet e (1876) kadar içki sadece meyhanelerde içilmekte ya da buralardan temin edilebilmektedir. Bu dönemde, sadece Müslüman olmayanlar tarafından işletilen ve farklı türleri olan meyhanelere Müslümanların sadece gitmesi değil, içkiyi herhangi bir şekilde ya da yerde tüketmeleri de yasaktır. Bu nedenle, Müslümanların, tamamı Müslüman olmayanların yaşadığı mahallelerde yer alan meyhanelere gizlice gittiği ya da meyhanelerden aldığı içkiyi evlerinde tükettiği bilinmektedir (Zat, 1999: 50; Sevengil, 1998: 145). Söz konusu dönemde, (dolaylı da olsa) içkiye yönelik denetimin bir parçası olan yüksek vergilerin yanı sıra, meyhanelerin loncaları da denetim süreci içerisinde önemli bir örgütlenme türüdür. Yukarıda ifade edildiği üzere, meyhanede çalışacak kişilerin belirlenmesine varıncaya kadar denetim gücü olan meyhane loncaları, meyhanelerin yerlerinin belirlenmesi konusunda da yaptırımı olan bir esnaf örgütlenmesidir (Ortaylı, 1987: 182). 2 Balozların meyhanelerden farkı, liman yakınında bulunmaları ve müşterilerinin çoğunluğunu yabancı gemicilerin oluşturmasıdır (Sakaoğlu ve Akbayar, 1999: 240). 3 Kafe Şantan (Café Chantant), 19.yüzyılın sonlarında ilk örnekleri Beyoğlu nda açılan, daha çok yabancıların gittiği, revü, skeç ve pantomim gösterilerinin yapıldığı eğlence yerlerine verilen isimdir (Zat, 2002: 40).

9 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 79 Đçkiye yönelik bakış açısının ve buna bağlı olarak denetim biçimlerinin de değişmesi bağlamında, Tanzimat la başlayan süreç önemlidir. Tanzimat dönemi ile toplumsal yaşamda gerçekleşen büyük değişim en çok gece hayatında hissedilmiştir. Đçkiye yönelik katı yasaklardan kaçınıldığı, sadece sarhoş olup taşkınlık yapanlara ceza verildiği ve içkili yerlerin gözetim altında tutulduğu bu dönemde birçok alternatif eğlence mekânı ortaya çıkmış ve Cumhuriyet dönemi kadar yaygın olmasa da, kadın ve erkekler birlikte eğlenmeye başlamıştır (Zat, 2002: 139). Ayrıca, Tanzimat ın ilanıyla birlikte (yasaklanılmasından kaçınılan) içki, hazineye önemli gelir sağlayan kalemlerden biri olarak görülmüş ve çıkarılan Rüsum-u Miri Nizamnamesiyle üretilen içkilerden yüzde on oranında vergi alınmıştır (Sülker, 1985: 151). Ancak, vurgulanması gerekir ki, bu sürecin yarattığı belki de en olumsuz sonuç geleneksel meyhane kültürünün zayıflaması olmuştur. Kendi içerisinde bir örgütlenmesi ve ritüelleri olan ve kendi kültürünü yaratmış olan meyhaneler, çeşitlenerek sayıları artan içkili yerlerin ortaya çıkardığı denetimsizlik ve yozlaşma ile birlikte önemini yitirmiştir. Bu yozlaşmaya yönelik, ilgi çekici eleştirilerden biri, Ortaylı nın (1987: 186): Türkiye henüz dünyanın az içki tüketen ülkelerinden. Türk toplumunun alkolden çürüyen bir toplum olmaması için, meyhane kültürünün yaşaması lazımdır. Tıkınarak değil, çöplenerek yenen mezelerle; yavaş yavaş içmek, bol sohbetle devrilen kadeh sayısını azaltmak, yani içki adabını koruyabilmek; galiba alkolizme karşı en dirençli ve etkin yol budur ifadeleri ile ortaya koyduğu saptamadır. Burada vurgulanması gerekir ki, günümüzde, yerel yönetimlerin içkili yerlerin saptanmasına yönelik kararları alırken yaşadığı tereddüdün, içki içme adabı nın korunamamış olması ile de yakından ilişkisi vardır yılında Darü l Hikmet il-đslamiye 4 tarafından hazırlanıp Dâhiliye nezaretine sunulan ve genelge haline getirilen düzenleme, o güne kadar, daha çok yazılı olmayan kurallarla denetlenmeye çalışılan içkili yerlere, (kısmen de olsa) somut ölçütler getirilmesi açısından önem taşımaktadır. Cami, tekke, medrese ve türbelere 100 metreden daha yakın yerlerde, müslüman mahallelerinde, karakol civarlarında ve polisçe sakıncalı olduğu bildirilen yerlerde içki satışına yönelik yerlerin açılamayacağını öngören düzenleme kapsamında, içki satılan yerlerin duvarlarla çevrili olması, (denetimlerde başka kapılardan çıkılmasını önlemek için) yalnız bir kapısının bulunması ve bu tip yerlerin güneşin batmasıyla kapatılmasını öngören hükümler yer almıştır (Sülker, 1985: 154). Bu düzenlemeyi önemli kılan bir diğer nokta da, dönemin Đslami kurallara göre fetva veren bir örgütü tarafından hazırlanmasına karşın, içkiyi tamamen yasaklamak 4 Darü l Hikmet il Đslamiye, 25 Ağustos 1918 de Đstanbul da kurulan, Đslam diniyle ilgili sorunları incelemekle görevli akademik kurul. Çalışmaları 18 Kasım 1922 de sona ermiştir (Dünden Bugüne Đstanbul Ansiklopedisi, 2003: 564)

10 80 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 yerine, somut kurallarla denetlemeye çalışan bir yaklaşımın benimsenmiş olmasıdır. Đçkiye yönelik düzenlemeler açısından ilgi çekici süreçlerden biri de, Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümetinin (23 Nisan Ekim 1923) Kurtuluş Savaşı sırasında koyduğu içki yasağıdır. 14 Eylül 1920 tarihinde Men-i Müskirat Kanunu adı ile çıkarılan ve 22 Mart 1926 tarihine kadar yürürlükte kalan bu düzenleme kapsamında her türlü içkinin üretimi, ithali, satın alınması, satılması ve kullanılması yasaklanmıştır (Zat, 1999: 73). Vurgulanması gerekir ki, yasanın kendisi kadar, o günkü meclis gündeminde tartışılma biçimi de ilginçtir. Đçkinin yasaklanmasını savunan milletvekilleri, o dönemde meyhaneleri işleten Rum ve Ermenilerin büyük kazançlar elde ettiğini, emlak ve akarların çok büyük bir bölümünün Müslüman olmayanların eline geçtiğini, ayrıca, bağımlılığa neden olan içkinin manevi çöküntüye yol açtığını savunmuştur. Đçki yasağının karşısındaki milletvekilleri ise hiçbir toplumun yasaklarla içki içmenin önüne geçemediğini, yasak koymak yerine içkiye vergi konmasının ve zararlarının halka anlatılmasının daha akılcı bir yol olduğunu belirtmiştir (Sülker, 1985: ; Karahanoğulları, 2008: 153). Yasalaşma sürecinde ciddi tartışmalara konu olan ve 1926 yılının başına kadar yürürlükte kalan Men-i Müskirat Kanunu, o dönemi anlatan romanlara da konu olmuştur. Hüseyin Rahmi Gürpınar ın (1947: 11) Meyhanede Hanımlar adlı romanında geçen; -Hükümetin bir zamandır içki yasağı hakkındaki kararına ne dersiniz?, -Hükümet bu hareketiyle men değil, içkiye herkesi teşvik, tahris etti. Bu yasaktan sonra, işrete rağbet yüz katı arttı. En pis, muzır rakılar üç dört yüze satıldı. Bütün meyhanelerde, küp dibi tortularına kadar bayat sermayeler sürüldü. Hiç kullanmayanlara bile iştah geldi. Her tarafta yeniden imbikler ısmarlandı. -Bir şeyi neşretmek(yaymak) istiyor musunuz? Menediniz. şeklindeki diyalog, Osmanlı döneminde de uygulanmaya çalışılan içki yasaklarının ortaya çıkardığı beklenmeyen sonuçların toplumsal yönünün vurgulanması adına önemlidir. Đçkili Yerlerin Saptanmasına Đlişkin Mevzuatın Tarihsel Gelişimi ve Yaşanan Açmazlar Osmanlı döneminde daha çok yazılı olmayan kurallarla ve enformel örgütlenmeler aracılığı ile denetlenmeye çalışılan içkili yerlerin, yazılı ve somut ölçütlerle denetlenme çabası yukarıda da vurgulandığı üzere, 1919 yılı sonrasına rastlamaktadır yılında başlayan ve Cumhuriyetle devam eden bu süreçte, içkili yerleri somut ölçütler getirerek denetleme çabasını, içkili yerlerin çeşit ve sayısındaki artışla birlikte içki tüketimindeki yozlaşmanın bir uzantısı olarak görmek de olasıdır.

11 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 81 Aslında bir çağdaşlaşma-batılılaşma projesi olan Cumhuriyet in ilk yıllarından itibaren toplumsal yaşamda köklü değişikliklerin ortaya çıktığı herkesçe bilinmektedir. Eğlence hayatı üzerinde ciddi değişimler yaratan bu süreç, özellikle alkollü içki olgusunun farklı yönleri ile ele alındığı ve yasal düzenlemelerin yapıldığı bir kurumsal anlayışı da beraberinde getirmiştir. Đçkinin üretimi, pazarlanması ve tüketimini denetim altında tutmayı hedefleyen bu anlayış içerisinde birçok yasal düzenleme yapılmış ve özellikle yerli üretilen içkilerle, ithal edilen içkilerin fiyatlandırılması ve vergilendirilmesi konusunda düzenlemelere gidilmiştir. Ancak, literatürde geniş bir biçimde yer bulmuş olan içkinin üretimi, tüketimi, fiyatlandırılması, vergilendirilmesi ve içkili yerlerin çeşitlenmesi konusu, yapılmak istenen çalışma ile doğrudan ilişkisi olmayan konulardır. Dolayısıyla, içkili yerlerin kenti ilgilendiren bir konu olarak ele alınmadığı savı ile yapılan çalışmada, içkili yerlerin belirlenmesine yönelik üretilen yasal düzenlemeler üzerinde durulmuş ve bu düzenlemeler açısından yaşanan sorunlar irdelenmiştir. Đçkili mekânların yer seçimine ilişkin mevzuat açısından vurgulanması gereken ilk yasal düzenleme 9 Haziran 1340 (M. 1924) tarihli Nizamnamedir. Men-i Müskirat Kanunu nun tadiline ilişkin 470 sayılı Kanunun uygulanmasına yönelik bu Nizamname, kadehle içki satılacak ve içilebilecek yerlerin hükümetin belirleyeceği bölgelerde bulunmasını hükme bağlamıştır. Mahallin en büyük amirinin başkanlığında oluşturulacak bir heyete verilen yetki çerçevesinde, belirli mıntıkaların tayin edilmesini hükme bağlayan söz konusu Nizamnamenin, içkili yerlerle ilgili bugünkü bölgeleme anlayışına da temel oluşturduğu görülmektedir (Karahanoğulları, 2008: 159, 160). Đçkili yerlere ilişkin yapılan bir diğer önemli düzenleme 14 Temmuz 1934 tarihinde yayımlanan 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu dur (Zat, 2002: 170) yılından bugüne kadar yapılmış olan ve içkili yerlere verilecek izinlerde uyulması gereken esasları düzenleyen dört yönetmeliğe de dayanak oluşturan Kanunun 7. maddesinde; genel anlamda kamuya açık istirahat ve eğlence yerlerinin tanımı yapılmış, 5 bu yerlerin ruhsatlandırılması konusunda yetkili kurumlar belirtilmiş ve yine söz konusu yerlerin bulunacağı alanların, Đçişleri Bakanlığınca hazırlanacak bir yönetmelikle belirlenmesine yönelik hüküm getirilmiştir. Söz konusu Yasa gereğince hazırlanan ve içkili yerlere ilişkin ölçütlerin belirlendiği yönetmelikler tarih sırasına göre aşağıdaki tabloda yer almaktadır (Tablo 1). 5 Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu nun 7.maddesinde kamuya açık istirahat ve eğlence yerleri; kişilerin tek tek veya toplu olarak eğlenmesi, dinlenmesi veya konaklaması için açılan otel, motel, pansiyon, kamping ve benzeri konaklama yerleri; gazino, pavyon, meyhane, bar, birahane, içkili lokanta, taverna ve benzeri içkili yerler: sinema, kahvehane ve kıraathane; kumar ve kazanç kastı olmamak şartıyla adı ne olursa olsun bilgi ve maharet artırıcı veya zeka geliştirici nitelikteki elektronik oyun alet ve makinelerinin, video ve televizyon oyunlarının içerisinde bulunduğu elektronik oyun yerleri; internet kafeler ve benzeri yerler şeklinde tanımlanmış, Kanunun aynı maddesinde, kamuya açık istirahat ve eğlence yerlerinin bulunacağı alanların tespiti ve bu yerlerin ruhsatlandırılmasında uygulanacak usul ve esasların Đçişleri Bakanlığı tarafından çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenmesi hükmü getirilmiştir.

12 82 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 Tablo 1. Đçkili Yerlerin Belirlenmesine Yönelik Olarak Çıkarılan Yönetmelikler(*) Yönetmeliğin Yayımlandığı Tarih (7212 sayılı Resmi Gazete) (18453 sayılı Resmi Gazete) (23922 sayılı Resmi Gazete) (25902 sayılı Resmi Gazete) Yönetmeliğin Adı Đçkili Yerlere Verilecek Đzinlerde Göz Önünde Bulundurulacak Esasları Gösterir Yönetmelik Đçkili Yerlere Verilecek Đzinlerde Göz Önünde Bulundurulacak Esaslara Dair Yönetmelik Açılması Đzne Bağlı Yerlere Uygulanacak Đşlemler Hakkında Yönetmelik (Đkinci Kısım) Đşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Đlişkin Yönetmelik (Dördüncü Kısım) * 1984, 1999 ve 2005 yıllarında çıkarılan yönetmelikler, bir önceki yönetmelik hükümlerini yürürlükten kaldırmıştır. Tablodan da izlenebileceği gibi, 1949 ve 1984 yıllarında çıkarılan yönetmelikler, içkili yerlere özel bir başlıkla tanımlanmışken; içkili yerlere yönelik düzenlemeler, 1999 ve 2005 yıllarında çıkarılan yönetmelikler kapsamında, alt başlıklar şeklinde yer bulmuştur. Bu çerçevede, içkili yerlere yönelik hükümler, 3 kısımdan oluşan tarihli yönetmeliğin Đçkili Yerler başlıklı ikinci kısmında; 5 kısımdan oluşan tarihli Yönetmelik kapsamında ise Umuma Açık Đstirahat ve Eğlence Yerleri başlıklı dördüncü kısımda tanımlanmıştır. Çalışmanın ana tartışma konularından biri olan bu yönetmelik hükümleri genel anlamda, içkili mekânların açılabileceği yerleri, bu yerlerin tespitinde yetkili kurumları, çalışma ruhsatı verilebilmesi için gerekli koşulları ve buralarda çalıştırılacak kişilerin niteliklerini tanımlamaktadır. Ancak, yapılmak istenen tartışmanın, içkili yerlere ilişkin yerseçim ölçütleri ile yerseçiminde yetkili kurumlar üzerine temellenmesi açısından, Yönetmelikler, ifade edilen başlıklar altında detaylı olarak irdelenmiş ve bu irdelemeye ilişkin bilgiler Tablo 2 de özetlenmiştir. Tabloda yer alan hükümler çerçevesinde vurgulanmasında yarar görülen önemli bir husus, içkili yer bölgesi olarak tespit edilemeyecek yerleri belirleyen hükümlerin, genel anlamda içkili işletmelerin açılabileceği yerleri konumsal olarak tarif eden, işletme temelli bir yaklaşım içermesidir. Ancak, yürürlükteki Đşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Đlişkin Yönetmeliğin 29.maddesinde, içkili yerlerin belirli bir bölge içerisinde açılabileceğinin hükme

13 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 83 bağlanmış olması ise bölge belirlemeye yönelik bir yaklaşıma vurgu yapmaktadır yılından günümüze kadar olan süreçte, içkili yerlerin belirlenmesinde kullanılan ölçütlerin nasıl bir değişime uğradığının gösterildiği tabloda, yönetmeliklerde yer alan hükümler 3 başlık altında gruplandırılmıştır. Đçkili yer bölgelerinin belirlenmesine 60 yılı aşkın bir zamandır yön veren yasal düzenlemelerin gelişimi, sürece sağladığı katkı kadar, ortaya çıkardığı belirsizlikler açısından da incelemeye değerdir. Đçkili yer bölgelerinin tespitinde yetkili organlar açısından vurgulanması gereken en önemli düzenleme, 2005 yılında çıkarılan Yönetmelik kapsamında yapılmıştır. 1949, 1984 ve 1999 yıllarında çıkartılan yönetmeliklerin ortak özelliği, içkili yerlerin belirlenmesine ilişkin yetkinin merkezi yönetimin taşra birimlerine bırakılmış olmasıdır. Ancak, 2005 yılında çıkarılan Yönetmelik kapsamında köklü bir değişiklik yapılmış ve içkili yerlerin belirlenmesi yetkisi, belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde belediye meclisi, bu sınırlar dışında il genel meclisine verilmiştir. Başka bir ifade ile yetkinin seçilmiş yerel örgütlere bırakılması söz konusudur. Tablo 2. Đçkili Yer Bölgelerinin Belirlenmesine Đlişkin Olarak Çıkarılan Yönetmeliklerin Karşılaştırılması 1949 Đçkili Yerlere Verilecek Đzinlerde Göz Önünde Bulundurulacak Esasları Gösterir Yönetmelik 1984 Đçkili Yerlere Verilecek Đzinlerde Göz Önünde Bulundurulacak Esaslara Dair Yönetmelik Đçkili Yer Bölgelerinin Tespitinde Yetkili Organ Komisyon En büyük mülkiye üstünün başkanlığında; -Mahallin en büyük zabıta üstü, -Tekel müdür veya memurları, -Sağlık müdürü veya hükümet hekimi, -Milli eğitim müdürleri -Belediye ve ticaret odasından gönderilecek birer temsilciden teşekkül eden 7 kişilik komisyon Đçkili Yer Komisyonu En büyük mülkiye amirinin başkanlığında; -Mahallin en büyük genel kolluk amiri, -Tekel müdürleri veya tekel müdürlüklerinin bulunmadığı Đçkili Yer Bölgesi Olarak Tespit Edilemeyecek Yerler -Hükümet, belediye, karakol, kışla, okul ve mabetlerle her nevi sanat müesseseleri, maden ocakları ve inşaat yerleri YAKI I DA -Đlk Tedrisat Kanununa göre okullar için bu mesafe 100 metredir. -Genelevler dahilinde ve belediye teşkilatı olmayan yerlerde -Hükümet, Belediye, Karakol, Kışla, her derecedeki özel ve resmi bütün öğretim ve eğitim kurumları, öğrenci yurtları, her nev`i sanat müesseseleri, maden ocakları, mabetler, inşaat Kat Mülkiyetine Đlişkin Hükümler Açılmak istenen içkili yer, Kat Mülkiyeti Kanunu`na tabi bir binanın, bir veya birkaç bağımsız bölümüne yerleş-

14 84 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak Açılması Đzne Bağlı Yerlere Uygulanacak Đşlemler Hakkında Yönetmelik (Đkinci Kısımda yer alan hükümler) 2005 Đşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Đlişkin Yönetmelik yerlerde memurları, -Sağlık müdürleri veya hükümet tabipleri, -Milli eğitim müdürleri -Belediye ve ticaret odasından gönderilecek birer temsilciden oluşan 7 kişilik komisyon Đçkili Yer Bölgesi Tespit Komisyonu En büyük mülkiye amirinin başkanlığında; -Mahallin en büyük kolluk amiri, -Đllerde sağlık müdürünün, ilçelerde sağlık grup başkanının, -Milli eğitim, kültür ve turizm müdürlerinin, -Belediye başkanı veya yardımcısının, -Karayolları bölge müdürlüğü, tekel başmüdürlüğü ve ticaret odasını temsilen birer yetkiliden oluşan 9 kişilik komisyon Mülkî idare amirinin genel güvenlik ve asayiş durumu hakkındaki görüşü doğrultusunda belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde beledi- yerleri, genelevler, spor kulüpleri ve diğer gençlik birlik ve teşekkülleri YA- KI I DA -Đlköğretim kurumlarına 100 metre mesafeden yakın yerlerde -Yabancı elçilik ve konsolosluklara ait bina ve tesisler; silah fabrika ve imalathaneleri, patlayıcı, parlayıcı ve yanıcı gibi tehlikeli maddeler üretilen, satılan, kullanılan ve depolanan yerler ile gaz dolum tesisleri; emniyet, askeri ve sağlık kuruluş ve tesisleri; her türlü mabet, dini kurum ve kuruluşlar; hükümet binaları, hapishane ve ıslah evleri; sanat müesseseleri, maden ocakları, inşaat yerleri, genelevler ve spor tesislerinin YAKI I DA, -Konaklama yerleri hariç olmak üzere, otoyolları ve karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine 200 metreden yakın mesafe içinde, -Otogar ve otobüs terminallerinde, -Okul öncesi eğitim, ilk ve orta öğretim ve eğitim okul bina ve tesisleri ile ilk ve orta öğretim öğrencilerinin devam ettiği kurs, dershane, özel öğretim kurumları ve bu öğrencilerin kaldığı öğrenci yurtlarına ait bina, tesis ve bunların müştemilatına 200 metreden yakın mesafeden yakın yerlerde -Hükümet binaları, hapishane ve ıslah evleri; her türlü mabet, dini kurum ve kuruluşlar; sanat müesseseleri, maden ocakları, inşaat miş ise faaliyet başlaması için kat malikleri kurulunun bu faaliyeti tasvip ettiğini gösterir bir belge Yönetim planında aksine bir hüküm yoksa tapuda mesken olarak görünen yerler için kat maliklerinin oy birliği ile, tapuda iş yeri olarak görünen yerler için ise, kat maliklerinin oy çokluğu ile alacağı karar tutanağı Tapu kütüğünde mesken olarak gösterilen bağımsız bölümler için kat maliklerinin oy

15 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 85 (Dördüncü Kısım) ye meclisi, bu sınırlar dışında il genel meclisi yerleri; patlayıcı, parlayıcı, birliği ile karar yanıcı ve benzeri tehlikeli alması maddeler üretilen, satılan Tapuda iş yeri ve depolanan yerler ile gaz olarak görünen dolum tesisleri YAKI I - yerlerde, yönetim DA, planında aksine bir -Konaklama yerleri hariç hüküm yoksa, kat olmak üzere, otoyolları ve maliklerinin oy karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine 200 kararın bulunması çokluğu ile aldığı metreden yakın mesafe içinde, -Otogar ve otobüs terminallerinde, -Resmî ve özel okul binaları, ilk ve orta öğretim öğrencilerinin barındığı öğrenci yurtları ile anaokullarına 100 metreden yakın mesafe içinde Ülkemizde, yetkinin atanmışlar tarafından kullanıldığı yapılanmalar içerisinde, teknik değerlendirmelerin siyasi yaklaşımlara göre daha fazla ağırlık kazandığı gerçeği göz önüne alındığında, 2005 yılında yapılan bu değişikliğin, karar alma sürecini siyasi değerlendirmelere daha açık hale getirdiği söylenebilir. Diğer taraftan, yereli ilgilendiren kararlarda sorumluluğun seçilmiş yerel örgütlere bırakılmasının demokrasinin bir gereği olarak görülmesi (Keleş, 1998: 55-56) açısından da düzenlemenin göreceli olarak doğru bir yaklaşımı yansıttığı öne sürülebilir. Ancak buradaki temel sorun, Konya da yapılan saha araştırması ile de ortaya konacağı üzere, içkili yer bölgesi olarak tespit edilemeyecek yerlerle ilgili olarak getirilen ölçütlerin muğlâklığıdır. Ölçütlere ilişkin bu muğlâklık, 2005 yılındaki Yönetmelikle yerel yönetimlere tanınan yetki ile birleştiğinde, içkili yer bölgelerinin tespiti konusu sınırları çizilemeyen bir güç kullanımına dönüşmektedir. Đçkili yer bölgelerinin tespitine yönelik ölçütler, bu çalışmanın ana tartışma konularından bir diğeridir. Đçkili yerlerin açılabileceği yerleri somut ölçütlerle tanımlamaya ilişkin çabaların 100 yıla yaklaşan tarihi, konuyu getirilen ölçütler kadar ortaya çıkan belirsizlikler açısından da ilgi çekicidir yılında Darü l Hikmet-il Đslamiye tarafından hazırlanan ve içkili yer olarak belirlenemeyecek alanları tanımlayan düzenleme (Sülker, 1985: 154) ile başlayan bu süreçte, çıkarılan 4 yönetmelikten, ilk ikisinin (1949 ve 1984) genel anlamda benzer özellikler taşıdığı görülmektedir. Yine, 1999 ve 2005 yıllarında çıkarılan yönetmeliklerde de kendi içerisinde benzerlikler söz konusudur. Ancak, 1999 ve 2005 yıllarında çıkartılan yönetmeliklerin diğer iki yönetmelikten farkı, içkili yerlerin

16 86 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 konumlandırılamayacağı alanlarla ilgili yeni tanımlamaların getirilmesi; ayrıca, 10 dan fazla kullanıma yönelik yakınında gibi göreceli bir ifadenin kullanılmış olmasıdır. Burada vurgulanması gerekir ki, 1949 ve 1984 te çıkarılan yönetmeliklerde de kullanılan yakınında ifadesinin, 1999 ve 2005 yönetmeliklerinde birçok kentsel işlev ve alan için kullanılması, içkili yerlerle ilgili tartışmayı ciddi bir açmaza/belirsizliğe sürüklemiştir. Yapılan yönetmelik düzenlemeleri açısından vurgulanması gereken son husus, içkili yerlerin konut alanları ile ilişkisini düzenleyen hükümlerle ilgilidir. Bilindiği üzere, içkili yerler açısından yaşanan tartışmaların önemli bir bölümü, bu tür yerlerin, konut alanlarının huzurunu ve güvenliğini olumsuz yönde etkilediği savı üzerine temellenmektedir. Dolayısıyla, 1949 yılında çıkarılan Yönetmelikte yer almamasına karşın, sonraki 3 yönetmelikte yer bulan ve mesken alanlarında açılmak istenen içkili yerlerde, o binadaki kat maliklerinin tümünün olurunu şart koşan hükmü, bu tartışmanın bir parçası olarak değerlendirmek gerekmektedir. Ne var ki, tek tek bina ölçeğinde değerlendirildiğinde, çözüm üretiyor gibi görünen bu hükmün, içkili yerlerin konut alanları ile genel ilişkisinin kurgulanmasında yetersiz kaldığı; hatta 1984 yılında çıkarılan Yönetmelikten itibaren, içkili yerlerin belirlenmesinin bölgeleme anlayışı içerisinde ele alınmasının, (Konya kentinde saptanan bulgularla somutlaştırılacağı üzere) konut alanları açısından başlı başına bir sorun kaynağı olduğu gözlenmektedir. ĐÇKĐLĐ YERLERĐ BELĐRLE MESĐ E YÖ ELĐK YAPILA MA ĐÇERĐSĐ DE KO YA DA YA SIYA LAR Çalışmamızın bir önceki bölümünde ortaya konan sorunların somut biçimde yaşandığı kentlerden biri olması, Konya kentinde yaşanan deneyimleri ilgi çekici kılmaktadır. Bu çerçevede, içkili yer bölgelerinin belirlenmesi sürecinin iyi yönetilemediği savı ile yapılan çalışmada, Konya da yaşanan deneyimleri üç başlıkta sınıflandırmak mümkündür. Bunlardan ilki, Konya da hizmet veren içkili yerlerin büyük bir bölümünün eğlence tanımlaması ile bağdaştırılması oldukça güç yerler olmasıdır. Yerseçim kararlarından kaynaklandığı düşünülen bu sorun, gerek literatürde gerekse yasal düzenlemelerde eğlence yerleri başlığı altında tanımlanan içkili mekânları, insanların ruh sağlığını tehdit eden yerlere dönüştürmektedir. Konya da yaşanan deneyimlere ilişkin olarak vurgulanması gereken ikinci sorun, içkili yerlerin kent merkezinin uzağında konumlandırılmaya çalışılması ile ilgilidir. Yönetmeliğin içkili yer bölgelerinin belirlenmesine yönelik hükmünden de destek alan bu yaklaşım, ciddi asayiş sorunlarının yaşanmasına neden olmaktadır. Bu tartışma kapsamında ifade edilmesi gereken üçüncü ve son husus, idari yargıya konu olan uyuşmazlıklarla ilgilidir. Đçkili yerlere yönelik mevzuat kapsamındaki hükümlerin belirsizliği ve yerel yönetimlerin konuya yaklaşımından kaynaklanan uyuşmazlıklara bağlı olarak

17 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 87 açılan birçok dava, hem açılış nedenleri, hem de sonuçları açısından irdelenmeye değer görülmektedir. Konya Kentindeki Đçkili Yerlerin Mekânsal Dağılımı Konya kentinde içkili işletmelerin dağılımı, üç merkez ilçenin Belediye Meclislerinin belirlemiş olduğu içkili yer bölgesi olarak tanımlanan adreslerdeki işletmelerden ve bunlara ek olarak Kültür ve Turizm Bakanlığı Ruhsatına sahip mekânlardan oluşmaktadır. Ruhsat talebi idarece geri çevrilen, ancak Đdare Mahkemesi kararıyla ruhsat alan işletmeler de yine ilgili ilçe belediyesinin içkili yerler kararına dâhil edilmektedir. Bu türden işletmelerle ilgili ayrıntılı bilgilere Đdari Yargının içkili yerler bölgesi üzerindeki rolünün tartışıldığı bir sonraki bölümde yer verildiğinden, bu bölümde üç merkez ilçenin belirlemiş olduğu içkili yer bölgelerinin mevcut durumları ortaya konacaktır. Konya da içkili yer bölgelerinde yer alan işletmelerin hemen hepsinin ortak yanı, hedef müşteri kitlesidir. Bölgeleme anlayışı nedeniyle benzeşen işletmelerin, müşteri kitlesindeki benzeşme ile birleşmesi, kolektif bir içkili yer kimliği ortaya çıkarmıştır. Bu kimliği ile içkili işletmeler, toplumsal bir eğlence alternatifi olmaktan çıkıp, aynı kültürel düzeyde kısıtlı bir erkek grubunun hareket alanı haline gelmektedir. Dolayısıyla kent yaşamı içinde toplumsal olamayan her şey gibi içkili işletmeler de, baskın toplumsal eğilimleri karşılarına almak zorunda kalan mekânlar olarak göze çarpmaktadır. Bu durum, hem içkili yer işletmecilerinin, hem de bu yeri kullanan müşteri grubunun, kentsel alandan izole edilmiş bölgelerde bulunmayı tercih etmelerine neden olmaktadır. Bir başka deyişle içkili yerleri, Konya da yönetmelik gereği belirli bölgelerde bir arada toplamak, sadece bir dizi mesafe ölçütünü uygulamayı değil, aynı zamanda kentteki sosyo-mekânsal ayrımlaşma eğilimini onaylamayı da beraberinde getirmektedir. Buradan hareketle, Konya kentinde belirlenen içkili yer bölgelerinden ikisinin sanayi alanları içerisinde bulunmasını, bir tesadüf olarak görmek olanaksızdır. Yerel yönetimin, yönetmeliğin bölgeleme hükmünü, içkili yerleri kentsel yaşamdan ayrı görme olarak yorumlama biçimi ile işletme sahiplerinin hedefledikleri gruba yakın olma eğilimi, sanayi alanlarını, ortak mekânsal zemin haline getirmiş görünmektedir. Mekânsal dağılım açısından vurgulanması gereken bir diğer ortak nokta ise söz konusu yerlerin niteliği ile ilgilidir. Çalışmanın farklı yerlerinde vurgulandığı üzere, Konya kentindeki içkili mekânların önemli bir bölümünün eğlence tanımlaması ile bağdaştırılması çok da olanaklı değildir. Bu tespite ilişkin temel gerekçe, içkili yerlerin, sistematik bir biçimde kent yaşamından uzak tutulmaya çalışılması ve fiziksel açıdan ruhsat verilmesi (gerçekte) mümkün olmayan yerlere içkili yer ruhsatı verilmesidir. Ayrıca, çevresel koşullar açısından ciddi nitelik sorunlarının olduğu alanların içkili yer bölgesi olarak ilan edilmesi, bu alanlarda eğlence mekânlarından çok, kullanıcıların ruhsal ve fizik-

18 88 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 sel sağlığını olumsuz yönde etkileyen işletmelerin ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Son olarak vurgulamak gerekir ki, kentte içkili yer ruhsatı olan işletmelerin, sanayi alanları içerisinde bulunması, bu alanlarda açılan içkili mekânlarda ciddi nitelik sorunları ortaya çıkarmakla kalmayıp, önemli asayiş sorunlarının yaşanmasına da neden olmaktadır. Bu sorunun en tipik örneği, Selçuklu Đlçesi sınırları içinde kalan ve Resim 1 de kırmızı dikdörtgen sembollerle gösterilen alanda yaşanmaktadır. Đçkili yer ruhsatlarının verildiği bölgede, kentte içkili yer ruhsatı verilmiş toplam 30 işletmeden, 14 ü bulunmaktadır (Resim 1). Đlk içkili yer ruhsatlarının verildiği dönemde, kent makroformunun kuzey sınırını oluşturan bu bölge, zaman içerisinde, yeni gelişen konut alanları ile çevrelenmiştir. Burada vurgulanması gerekir ki, hem yönetmelik kapsamında, hem de sosyal yaşamın içerisinde eğlence mekânları olarak tanımlanan içkili yerlerin bilinçli bir biçimde kent merkezinden uzaklaştırılmaya çalışılması, bu alanları sadece kolluk güçlerince denetlenebilecek yerler haline getirmektedir. Oysa bu düşünce içerisinde, kent merkezlerinin, kentte yaşayanların sosyalleşme sürecine katkısı olan ve insan davranışları üzerinde öz denetimi sağlayan yerler olduğu gerçeği göz ardı edilmektedir. Ancak, içkili eğlence yerlerinin kentten kopuk olmayan alanlarda dağılımının sağlanması sürecinde dikkat edilmesi gereken kritik nokta, bu işletmelerin toplu bir biçimde konut alanlarına yakın yerlerde planlanmasının da ciddi sakıncalar doğuracağı gerçeğidir. Özellikle Meram Đlçesindeki içkili işletmelerin yer seçtiği mahallelerde, konut altı işletmeler ağırlıklı durumdadır. Resim 1 de (Meram Đlçe sınırı içindeki) kırmızı daire ile gösterilen alanlar, bitişik yapı düzeninde konut alanlarından oluşmaktadır (Resim 2). Yapı düzenine bağlı olarak sokak dokusunun oluştuğu, bir başka ifade ile yapıların bir araya geliş biçiminin ve aralarındaki mesafenin yarı kamusal mekânları tanımladığı bir bölgede içkili yerlerin bulunması, yarı kamusal mekânların kullanım düzeyini ciddi biçimde etkilemektedir. Bu anlamda, ağırlıklı olarak konut işlevinin yer aldığı ve konut yakın çevresinde yarı kamusal mekânların oluştuğu bir alanın içkili yer bölgesi olarak belirlenmesinin önemli sakıncalar doğurduğunu vurgulamakta yarar vardır.

19 Kentlerde Đyi Yönetilemeyen Bir Süreç Olarak Đçkili Yerlerin Belirlenmesi, Konya Deneyimleri 89

20 90 Çağdaş Yerel Yönetimler, 21 (1) Ocak 2012 Resim 2. Konut alanlarının yakın çevresinde oluşmuş sokak dokusu içerisinde (yarı kamusal alanlarda) yer alan içkili mekânlar (Resim 1 de kırmızı daire ile gösterilen alan) Katı bir bölgeleme anlayışı içerisinde, içkili yerleri belirli alanlarda toplamak yerine, sürecin noktasal kararlarla yönetilmesinin daha kabul edilebilir sonuçlar ortaya çıkardığını vurgulama adına Meram ilçesi sınırları içerisinde yer alan bazı örneklerin paylaşılmasında yarar görülmektedir. Meram Son Durak Kent Parkı içinde, Gar Alanında ve Kent Merkezinde Mimar Muzaffer Caddesinde yer alan bu işletmeler hem nitelik hem de müşteri grubu açısından farklılık göstermektedir (Resim 3). Kadın ve erkek müşterilerin bir arada bulunabildiği bu mekânlar, içkili yerlerin kentle bütünleşik yerler olması gerektiğine ilişkin yapılan saptamayı doğrular biçimde, hem mekânsal niteliği hem de denetlenebilirlik açısından eğlence tanımlaması ile çok daha bağdaştırılabilir yerlerdir. Bu anlamda, içkili yerlerin konumları ile ilgili karar üretme süreçlerinde (söz konusu yerleri tecrit etmeye yönelik, gözden uzak yerlerde konumlandırmaya çalışan bir anlayış yerine) kent merkezlerinin ya da kentle bütünleşik alanların öncelikli olarak düşünülmesinin, gerek içkili yerlerin niteliği ve denetlenebilirliği, gerekse ulaşım ilişkilerinin sağlıklı kurgulanabilmesi adına daha akılcı bir yaklaşım olduğunu açıkça göstermektedir. Ancak, kentsel işlevlerin, rijit/katı bir bölgeleme anlayışı içerisinde bir araya getirilmesinin içerdiği riskler açısından, sadece içkili yerlerden oluşan alanlar yaratılmasının, kent merkezlerinde dahi olsa olumsuz sonuçlar doğurabileceği gerçeği de göz ardı edilmemelidir.

T.C. ĠÇĠġLERĠ BAKANLIĞI Mahalli Ġdareler Genel Müdürlüğü

T.C. ĠÇĠġLERĠ BAKANLIĞI Mahalli Ġdareler Genel Müdürlüğü SAYI : B.05.0.MAH.0.65.00.002/5142/81065 26/05/2006 (300-318) ĠĢyeri KONU : Ġçkili yer bölgesi EMĠNÖNÜ BELEDĠYE BAġKANLIĞINA-ĠSTANBUL ĠLGĠ : 2.3.2006 tarihli ve 317 sayılı yazınız. Ġlgi yazınız incelenmiģtir.

Detaylı

İçkili Yerlere Verilecek İzinlerde Gözönünde Bulundurulacak Esaslara Dair Yönetmelik Tarihi:09.07.1984 Sayısı:18453

İçkili Yerlere Verilecek İzinlerde Gözönünde Bulundurulacak Esaslara Dair Yönetmelik Tarihi:09.07.1984 Sayısı:18453 İçkili Yerlere Verilecek İzinlerde Gözönünde Bulundurulacak Esaslara Dair Yönetmelik Tarihi:09.07.1984 Sayısı:18453 Yayımlandığı R. Gazetenin Tarihi : 9.7.1984, No : 18453 BİRİNCİ BÖLÜM Amaç ve Kapsam,

Detaylı

ÇANKAYA BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ KURULUŞ GÖREV YETKİ SORUMLULUK ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

ÇANKAYA BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ KURULUŞ GÖREV YETKİ SORUMLULUK ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK ÇANKAYA BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ KURULUŞ GÖREV YETKİ SORUMLULUK ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK BÖLÜM I Genel Hükümler Amaç ve kapsam M? d? e..h Yönetmeliğin am acı,

Detaylı

ERGENE BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ KURULUŞ, GÖREV, YETKİ, SORUMLULUK ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

ERGENE BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ KURULUŞ, GÖREV, YETKİ, SORUMLULUK ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK ERGENE BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ KURULUŞ, GÖREV, YETKİ, SORUMLULUK ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK BİRİNCİ BÖLÜM Genel Hükümler Amaç ve kapsam MADDE 1- (1) Bu yönetmeliğin

Detaylı

T.C. KÜÇÜKÇEKMECE BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ NÜN TEŞKİLAT, GÖREV VE İŞLEYİŞİ HAKKINDA YÖNETMELİK I. KISIM BİRİNCİ BÖLÜM

T.C. KÜÇÜKÇEKMECE BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ NÜN TEŞKİLAT, GÖREV VE İŞLEYİŞİ HAKKINDA YÖNETMELİK I. KISIM BİRİNCİ BÖLÜM T.C. KÜÇÜKÇEKMECE BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ NÜN TEŞKİLAT, GÖREV VE İŞLEYİŞİ HAKKINDA YÖNETMELİK I. KISIM BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak, Tanımlar, Kuruluş Amaç Madde 1 Bu Yönetmeliğin

Detaylı

T.C. İZMİR BÜYÜKŞEHİR BELEDİYE BAŞKANLIĞI

T.C. İZMİR BÜYÜKŞEHİR BELEDİYE BAŞKANLIĞI T.C. İZMİR BÜYÜKŞEHİR BELEDİYE BAŞKANLIĞI ÇEVRE KORUMA VE KONTROL DAİRE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM ŞUBE MÜDÜRLÜĞÜ ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNERGE BİRİNCİ BÖLÜM Genel Hükümler Amaç ve Kapsam

Detaylı

T.C. ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞI

T.C. ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞI T.C. ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞI ÇEVRE YÖNETĠMĠ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ Hava Yönetimi Dairesi BaĢkanlığı Gürültü ve TitreĢim Kontrolü ġube Müdürlüğü ÇEVRESEL GÜRÜLTÜ MEVZUATI VE EĞLENCE YERLERĠ Mart 2011-ANTALYA

Detaylı

TÜRK TABİPLERİ BİRLİĞİ MERKEZ KONSEYİ BAŞKANLIĞINA

TÜRK TABİPLERİ BİRLİĞİ MERKEZ KONSEYİ BAŞKANLIĞINA TÜRK TABİPLERİ BİRLİĞİ MERKEZ KONSEYİ BAŞKANLIĞINA Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği taslağı tarafımızca incelenmiş olup, aşağıda taslağın hukuka aykırı ve eksik olduğunu düşündüğümüz yönlerine

Detaylı

c) Erişim: Herhangi bir vasıtayla internet ortamına bağlanarak kullanım olanağı kazanılmasını,

c) Erişim: Herhangi bir vasıtayla internet ortamına bağlanarak kullanım olanağı kazanılmasını, BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç ve kapsam MADDE 1 (1) Bu Yönetmeliğin amacı; internet toplu kullanım sağlayıcıları ve ticari amaçla internet toplu kullanım sağlayıcılarının yükümlülükleri

Detaylı

TURİZM YATIRIM, İŞLETME VE KURULUŞLARININ DENETİMİ HAKKINDA YÖNETMELİK

TURİZM YATIRIM, İŞLETME VE KURULUŞLARININ DENETİMİ HAKKINDA YÖNETMELİK TURİZM YATIRIM, İŞLETME VE KURULUŞLARININ DENETİMİ HAKKINDA YÖNETMELİK Bakanlar Kurulu Karar Tarihi - No : 11/03/1983-83/6181 Dayandığı Kanun Tarihi - No : 12/03/1982-2634 Yayımlandığı Resmi Gazete Tarihi

Detaylı

Turizm Yatırım, İşletme ve Kuruluşlarının Denetimi Hakkında Yönetmelik

Turizm Yatırım, İşletme ve Kuruluşlarının Denetimi Hakkında Yönetmelik Turizm Yatırım, İşletme ve Kuruluşlarının Denetimi Hakkında Yönetmelik Resmi Gazete Tarihi: 19.04.1983 Resmi Gazete Sayısı: 18023 BİRİNCİ BÖLÜM BAŞLANGIÇ HÜKÜMLERİ Amaç: Madde 1 (Değişik: 29/9/2006-2006/11076

Detaylı

İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ İMAR VE ŞEHİRCİLİK DAİRE BAŞKANLIĞI ŞEHİR PLANLAMA MÜDÜRLÜĞÜ NE

İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ İMAR VE ŞEHİRCİLİK DAİRE BAŞKANLIĞI ŞEHİR PLANLAMA MÜDÜRLÜĞÜ NE Tarih: 24.02.2011 Sayı: 2011/0244 İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ İMAR VE ŞEHİRCİLİK DAİRE BAŞKANLIĞI ŞEHİR PLANLAMA MÜDÜRLÜĞÜ NE Konu: 24.01.2011 tarihinde askıya çıkarılan EYÜP İlçesi, Rekreasyon Alanı

Detaylı

Ruhsat ve Denetim Müdürlüğünün Görev, Yetki ve Çalışma Yönetmeliği

Ruhsat ve Denetim Müdürlüğünün Görev, Yetki ve Çalışma Yönetmeliği T.C. İSTANBUL İLİ BAĞCILAR BELEDİYE BAŞKANLIĞI Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü Ruhsat ve Denetim Müdürlüğünün Görev, Yetki ve Çalışma Yönetmeliği BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Dayanak Amaç MADDE

Detaylı

Doğal Afetler ve Kent Planlama

Doğal Afetler ve Kent Planlama Doğal Afetler ve Kent Planlama Yer Bilimleri ilişkisi TMMOB Şehir Plancıları Odası GİRİŞ Tsunami Türkiye tektonik oluşumu, jeolojik yapısı, topografyası, meteorolojik özellikleri nedeniyle afet tehlike

Detaylı

Resmi Gazete Tarihi: 08.10.2006 Resmi Gazete Sayısı: 26313

Resmi Gazete Tarihi: 08.10.2006 Resmi Gazete Sayısı: 26313 Resmi Gazete Tarihi: 08.10.2006 Resmi Gazete Sayısı: 26313 Amaç MADDE 1 KENT KONSEYİ YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar (1) Bu Yönetmeliğin amacı; kent yaşamında, kent vizyonunun

Detaylı

9.2.5. Riva Galatasaray Spor Kulübü Arazisi 16.04.2009 / 29.04.15538. Değerli meslektaşımız,

9.2.5. Riva Galatasaray Spor Kulübü Arazisi 16.04.2009 / 29.04.15538. Değerli meslektaşımız, 9.2.5. Riva Galatasaray Spor Kulübü Arazisi 16.04.2009 / 29.04.15538 Değerli meslektaşımız, İstanbul İli, Beykoz İlçesi, Riva (Çayağzı) Köyü, Beylik Mandıra Mevkii 1-5 pafta 2942 parsel sayılı tapuda tarla

Detaylı

T.C. SANAYİ VE TİCARET BAKANLIĞI Tüketicinin ve Rekabetin Korunması Genel Müdürlüğü GENELGE NO: 2007/02....VALİLİĞİNE (Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü)

T.C. SANAYİ VE TİCARET BAKANLIĞI Tüketicinin ve Rekabetin Korunması Genel Müdürlüğü GENELGE NO: 2007/02....VALİLİĞİNE (Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü) IV- KREDİ KARTI ÜYELİK ÜCRETİ İLE İLGİLİ GENELGELER 1. GENELGE NO: 2007/02 Tüketicinin ve Rekabetin Korunması lüğü GENELGE NO: 2007/02...VALİLİĞİNE Tüketiciler tarafından Bakanlığımıza ve Tüketici Sorunları

Detaylı

T.C. D A N I Ş T A Y Yedinci Daire

T.C. D A N I Ş T A Y Yedinci Daire T.C. D A N I Ş T A Y Yedinci Daire Esas No : 2012/4237 Karar No : 2012/7610 Anahtar Kelimeler: Serbest Dolaşıma Giriş Beyannamesi, Yatırım Teşvik Belgesi, Muafiyet Özeti: Yatırım teşvik mevzuatı koşullarına

Detaylı

İstanbul Ticaret Üniversitesi ile Kadın ve Demokrasi Derneği ve Marmara Belediyeler Birliği Yerel Yönetimler Sertifika Programı

İstanbul Ticaret Üniversitesi ile Kadın ve Demokrasi Derneği ve Marmara Belediyeler Birliği Yerel Yönetimler Sertifika Programı İstanbul Ticaret Üniversitesi ile Kadın ve Demokrasi Derneği ve Marmara Belediyeler Birliği Yerel Yönetimler Sertifika Programı Amaç Yerel Yönetimler sertifika programının düzenleniş amacı yaklaşan 2014

Detaylı

T.C. DÜZCE ÜNİVERSİTESİ Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eğitim Programları ve Öğretimi Tezsiz Yüksek Lisans Programı Öğretim Planı.

T.C. DÜZCE ÜNİVERSİTESİ Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eğitim Programları ve Öğretimi Tezsiz Yüksek Lisans Programı Öğretim Planı. Ders T.C. DÜZCE ÜNİVERSİTESİ Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Programları ve Öğretimi Tezsiz Yüksek Lisans Programı Öğretim Planı Tablo 1. ve Kredi Sayıları I. Yarıyıl Ders EPO535 Eğitimde Araştırma Yöntemleri

Detaylı

TEKİRDAĞ- MALKARA. G-17-b-13-b PAFTA. Kültür Merkezi Alanı Oluşturulması ve Yeşil Alan Yer Değişikliği NAZIM İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ AÇIKLAMA RAPORU

TEKİRDAĞ- MALKARA. G-17-b-13-b PAFTA. Kültür Merkezi Alanı Oluşturulması ve Yeşil Alan Yer Değişikliği NAZIM İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ AÇIKLAMA RAPORU TEKİRDAĞ- MALKARA G-17-b-13-b PAFTA Kültür Merkezi Alanı Oluşturulması ve Yeşil Alan Yer Değişikliği NAZIM İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ AÇIKLAMA RAPORU 1. PLANLAMA ALANININ GENEL TANIMI İlçemiz Yenimahalle,

Detaylı

TKY302U KONAKLAMA HİZMETLERİNDE KALİTE YÖNETİMİ KISA ÖZET

TKY302U KONAKLAMA HİZMETLERİNDE KALİTE YÖNETİMİ KISA ÖZET TKY302U KONAKLAMA HİZMETLERİNDE KALİTE YÖNETİMİ KISA ÖZET İÇİNDEKİLER SAHİFE Ünite:1- Hizmet ve Hizmet Sektörüne Genel Bir Bakış 2 Ünite:2- Kalite ve Kalitenin Evrimi 6 Ünite:3- Toplam Kalite Yönetimi

Detaylı

TURİZM HUKUKUNUN KAYNAKLARI:

TURİZM HUKUKUNUN KAYNAKLARI: TURİZM HUKUKUNUN KAYNAKLARI: TÜRKİYE TURİZM MEVZUATI DOÇ.DR. SABAH BALTA YAŞAR ÜNİVERSİTESİ İZMİR HUKUK NEDİR? Hukuk toplum düzenini sağlamak amacıyla devlet tarafından ortaya konulmuş uyma zorunluluğu

Detaylı

(31.12.2005 tarih ve 26040 4. Mükerrer Sayılı Resmi Gazete de yayımlanmıştır) Harcama Yetkilileri Hakkında Genel Tebliğ (Seri No: 1)

(31.12.2005 tarih ve 26040 4. Mükerrer Sayılı Resmi Gazete de yayımlanmıştır) Harcama Yetkilileri Hakkında Genel Tebliğ (Seri No: 1) (31.12.2005 tarih ve 26040 4. Mükerrer Sayılı Resmi Gazete de yayımlanmıştır) Maliye Bakanlığından : Harcama Yetkilileri Hakkında Genel Tebliğ (Seri No: 1) 1. Giriş Bilindiği üzere, 24/12/2003 tarihli

Detaylı

İlkçağ Anadolu Uygarlıklarında Sosyo-Ekonomik ve Kültürel Yapı Bağlamında Kütüphane/Arşiv Kurumu

İlkçağ Anadolu Uygarlıklarında Sosyo-Ekonomik ve Kültürel Yapı Bağlamında Kütüphane/Arşiv Kurumu İlkçağ Anadolu Uygarlıklarında Sosyo-Ekonomik ve Kültürel Yapı Bağlamında Kütüphane/Arşiv Kurumu Prof. Dr. Bülent Yılmaz Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü E-posta : byilmaz@hacettepe.edu.tr

Detaylı

ZABITAYI İLGİLENDİREN MEVZUATLAR İŞ YERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

ZABITAYI İLGİLENDİREN MEVZUATLAR İŞ YERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK ZABITAYI İLGİLENDİREN MEVZUATLAR İŞ YERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK İÇİNDEKİLER İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK...5 BİRİNCİ KISIM GENEL HÜKÜMLER...5 BİRİNCİ

Detaylı

EKİM AYI ENCÜMEN KARARLARI

EKİM AYI ENCÜMEN KARARLARI EKİM AYI ENCÜMEN KARARLARI SAYI : 161 ÖZÜ: İşyeri Açma ve Çalıştırma ruhsatına KARAR TARİHİ : 05.10.2011 aykırı hareket eden Fatma ERDAL a idari para cezası verilmesi. Osmaniye, İl Encümeni Genel Sekreter

Detaylı

9.2.12. Beşiktaş Residence Tower 11.11.2008 / 28.10.14185. Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi

9.2.12. Beşiktaş Residence Tower 11.11.2008 / 28.10.14185. Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi 9.2.12. Beşiktaş Residence Tower 11.11.2008 / 28.10.14185 Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi Mesleki Denetimde Çevresel Etki Değerlendirmesi Çekince Raporu Projenin adı: Residence Tower Müellifi:

Detaylı

T.C. BODRUM KAYMAKAMLIĞI İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü

T.C. BODRUM KAYMAKAMLIĞI İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü BODRUM KAYMAKAMLIĞI İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Sayı : 99691855-400-E.6052259 12.06.2015 Konu: İzinsiz Eğitim ve Öğrenci Barındırma Faaliyeti Gösteren Yerler... MÜDÜRLÜĞÜNE BODRUM İ l g i: Muğla Valiliği

Detaylı

DEĞER YEMİNLİ MALİ MÜŞAVİRLİK A.Ş.

DEĞER YEMİNLİ MALİ MÜŞAVİRLİK A.Ş. Büyükdere Cd. Nevtron İşhanı No:119 K /6 Gayrettepe-İST TEL: 0212/ 211 99 01-02-04 FAX: 0212/ 211 99 52 MALİ MEVZUAT SİRKÜLERİ İstanbul, 25 Kasım 2004 SİRKÜLER NO : 2004/ 117 KONU : Eğitim ve Öğretim İşletmelerinde

Detaylı

RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ 2013 MALİ YILI PERFORMANS PROGRAMI

RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ 2013 MALİ YILI PERFORMANS PROGRAMI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ 2013 MALİ YILI PERFORMANS PROGRAMI SUNUŞ Birimimiz Performans Programı, Kamu İdarelerince Hazırlanacak Performans Programları Hakkında Yönetmelik ile Performans Programı Hazırlama

Detaylı

BAYINDIRLIK VE İSKAN BAKANLIĞI TEKNİK ARAŞTIRMA VE UYGULAMA GENEL MÜDÜRLÜĞÜ. Sevilay ARMAĞAN Mimar. Şb. Md. Tel:0312 4102355 KAPSAM

BAYINDIRLIK VE İSKAN BAKANLIĞI TEKNİK ARAŞTIRMA VE UYGULAMA GENEL MÜDÜRLÜĞÜ. Sevilay ARMAĞAN Mimar. Şb. Md. Tel:0312 4102355 KAPSAM BAYINDIRLIK VE İSKAN BAKANLIĞI TEKNİK ARAŞTIRMA VE UYGULAMA GENEL MÜDÜRLÜĞÜ MİMARLAR ODASI İZMİR ŞUBESİ PLANLAMA VE YAPILAŞMAYA İLİŞKİN MEVZUAT VE UYGULAMA Sevilay ARMAĞAN Mimar Şb. Md. Tel:0312 4102355

Detaylı

İZMİR İLİ, KONAK İLÇESİ, ALSANCAK MAHALLESİ PLAN AÇIKLAMA RAPORU

İZMİR İLİ, KONAK İLÇESİ, ALSANCAK MAHALLESİ PLAN AÇIKLAMA RAPORU İZMİR İLİ, KONAK İLÇESİ, ALSANCAK MAHALLESİ 2334 ADA 33 PARSELE AİT 1/5.000 ÖLÇEKLİ NAZIM İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ PLAN AÇIKLAMA RAPORU ALAN TANIMI Planlama çalışması gerçekleştirilen alan; İzmir İli, Konak

Detaylı

SAYI : B.18.ÇYG.0.02.00.03- KONU: Eğlence faaliyetlerinden kaynaklanan 3 HAZİRAN 2008 Çevresel gürültünün kontrolü GENELGE (2008/ 8 )

SAYI : B.18.ÇYG.0.02.00.03- KONU: Eğlence faaliyetlerinden kaynaklanan 3 HAZİRAN 2008 Çevresel gürültünün kontrolü GENELGE (2008/ 8 ) SAYI : B.18.ÇYG.0.02.00.03- KONU: Eğlence faaliyetlerinden kaynaklanan 3 HAZİRAN 2008 Çevresel gürültünün kontrolü GENELGE (2008/ 8 ) Bilindiği üzere, 2872 sayılı Çevre Kanununun 14. maddesi çerçevesinde,

Detaylı

T.C. BURSA NİLÜFER BELEDİYE BAŞKANLIĞI Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü ÇALIŞMA YÖNETMELİĞİ. BİRİNCİ BÖLÜM Genel Hükümler

T.C. BURSA NİLÜFER BELEDİYE BAŞKANLIĞI Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü ÇALIŞMA YÖNETMELİĞİ. BİRİNCİ BÖLÜM Genel Hükümler T.C. BURSA NİLÜFER BELEDİYE BAŞKANLIĞI Müdürlüğü ÇALIŞMA YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM Genel Hükümler Amaç Madde - Bu yönetmeliğin amacı Bursa Nilüfer Belediye lığı Müdürlüğü nün hukuki statüsünü, teşkilatını,

Detaylı

Erkan KARAARSLAN www.erkankaraarslan.org

Erkan KARAARSLAN www.erkankaraarslan.org BELEDİYE KANUNUNA GÖRE BELEDİYE GELİRLERİ VE BUNLARDAN HACZEDİLEMEYECEK OLANLAR Erkan KARAARSLAN www.erkankaraarslan.org GİRİŞ Belediyelerimiz, ilk kuruluşundan bu yana amaçlananın aksine mahallî kamu

Detaylı

BİRİNCİ KISIM. Genel Hükümler BİRİNCİ BÖLÜM. Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

BİRİNCİ KISIM. Genel Hükümler BİRİNCİ BÖLÜM. Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK Bakanlar Kurulu Kararı :14/7/2005-2005/9207 Resmî Gazete :10.8.2005/25902 BİRİNCİ KISIM Genel Hükümler BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Detaylı

İZMİR İLİ, KONAK İLÇESİ, ALSANCAK MAHALLESİ PLAN AÇIKLAMA RAPORU

İZMİR İLİ, KONAK İLÇESİ, ALSANCAK MAHALLESİ PLAN AÇIKLAMA RAPORU İZMİR İLİ, KONAK İLÇESİ, ALSANCAK MAHALLESİ 2334 ADA 33 PARSELE AİT 1/1.000 ÖLÇEKLİ UYGULAMA İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ PLAN AÇIKLAMA RAPORU ALAN TANIMI Planlama çalışması gerçekleştirilen alan; İzmir İli,

Detaylı

Konsept Yorum 200 EYLÜL 2010

Konsept Yorum 200 EYLÜL 2010 Konsept Yorum 200 EYLÜL 2010 Var olduğundan bu yana çevre şartlarına göre şekillenen fiziksel, yapısal ve davranışsal değişimleri ile türünü güçlendirerek sürdüren canlılar arasında insan, bu doğal değişimlerle

Detaylı

İstanbul ( ). İdari Mahkemesi Sayın Başkanlığı na;

İstanbul ( ). İdari Mahkemesi Sayın Başkanlığı na; Yürütmenin Durdurulması istemlidir. İstanbul ( ). İdari Mahkemesi Sayın Başkanlığı na; DAVACI : VEKİLİ: TMMOB ŞEHİR PLANCILARI ODASI Darphane Emirhan Cad. Bayındır Sok. Uygar Ap. No: 1/1 Dikilitaş / Beşiktaş

Detaylı

ENGELSİZ İŞYERİ KILAVUZU

ENGELSİZ İŞYERİ KILAVUZU ENGELSİZ İŞYERİ KILAVUZU ENGELSİZ İŞYERİ 1 ÇANKAYA BELEDİYESİ ENGELSİZ İŞYERİ KILAVUZU SUNUŞ Dünyanın pek çok ülkesinde marketlerde alış-veriş yapmak, istediği sinema ve tiyatroya gitmek, eğlence yerlerinde

Detaylı

DEMO : Purchase from Yaşlı www.a-pdf.com Dostu Kent Amasya to remove the watermark

DEMO : Purchase from Yaşlı www.a-pdf.com Dostu Kent Amasya to remove the watermark DEMO : Purchase from Yaşlı www.a-pdf.com Dostu Kent Amasya to remove the watermark Şekil 4.7.9.11.7 Konut girişleri özel durumu olan engelli vatandaşların erişimlerine olanak sağlayacak nitelikte olmayıp

Detaylı

6645 SAYILI SON TORBA KANUN İLE İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ ALANINDA YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER

6645 SAYILI SON TORBA KANUN İLE İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ ALANINDA YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER 6645 SAYILI SON TORBA KANUN İLE İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ ALANINDA YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER Bekir AKTÜRK* 52 1. GİRİŞ Türkiye Büyük Millet Meclisinin 7 Haziran 2015 Pazar günü yapılacak olan 25 inci dönem milletvekili

Detaylı

T.C. ESKİŞEHİR TEPEBAŞI BELEDİYESİ İMAR VE ŞEHİRCİLİK MÜDÜRLÜĞÜ ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

T.C. ESKİŞEHİR TEPEBAŞI BELEDİYESİ İMAR VE ŞEHİRCİLİK MÜDÜRLÜĞÜ ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK TEPEBAŞI BELEDİYE MECLİSİNİN 08.10.2014 TARİH VE 159 SAYILI MECLİS KARARI İLE KABUL EDİLMİŞTİR. T.C. ESKİŞEHİR TEPEBAŞI BELEDİYESİ İMAR VE ŞEHİRCİLİK MÜDÜRLÜĞÜ ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA DAİR YÖNETMELİK

Detaylı

REKABET KURULU KARARI

REKABET KURULU KARARI Rekabet Kurumu Başkanlığından, REKABET KURULU KARARI Dosya Sayısı : 2014-4-75 (Önaraştırma) Karar Sayısı : 15-03/36-20 Karar Tarihi : 15.01.2015 A. TOPLANTIYA KATILAN ÜYELER Başkan : Prof. Dr. Nurettin

Detaylı

11 Temmuz 2014 CUMA Resmî Gazete Sayı : 29057 TEBLİĞ

11 Temmuz 2014 CUMA Resmî Gazete Sayı : 29057 TEBLİĞ 11 Temmuz 2014 CUMA Resmî Gazete Sayı : 29057 Maliye Bakanlığından: TEBLİĞ BELEDİYE GELİRLERİ KANUNU GENEL TEBLİĞİ (SERİ NO: 45) 1. Kapsam Bilindiği üzere, 6527 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması

Detaylı

ÇORUM İL ÖZEL İDARESİ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU

ÇORUM İL ÖZEL İDARESİ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU ÇORUM İL ÖZEL İDARESİ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU KAMU HİZMET STANDARTLARI TESPİT TABLOSU SIRA NO VATANDAŞA SUNULAN HİZMETİN ADI BAŞVURUDA İSTENİLEN BELGELER 1 İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı Yerseçimi

Detaylı

T.C. AMASYA BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV VE ÇALIŞMA YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM

T.C. AMASYA BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV VE ÇALIŞMA YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM T.C. AMASYA BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV VE ÇALIŞMA YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç MADDE 1- Bu yönetmeliğin amacı, Amasya Belediyesi Ruhsat ve Denetim

Detaylı

1. KONU: 2. KONUYLA İLGİLİ YASAL DÜZENLEMELER: 2.1. Vergi Mevzuatında Yer Alan Düzenlemeler:

1. KONU: 2. KONUYLA İLGİLİ YASAL DÜZENLEMELER: 2.1. Vergi Mevzuatında Yer Alan Düzenlemeler: ŞİRKETİN AKTİFİNDE KAYITLI GAYRİMENKULÜN SAT-GERİ KİRALAMA YÖNTEMİ İLE FİNANSAL KİRALAMA ŞİRKETİNE DEVRİNDEN SAĞLANAN FİNANSMANIN GRUP ŞİRKETİNE AYNEN KULLANDIRILMASININ VERGİSEL BOYUTU 1. KONU: Bilindiği

Detaylı

T.C. MURATPAŞA BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV, YETKİ VE ÇALIŞMA ESASLARI YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM

T.C. MURATPAŞA BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV, YETKİ VE ÇALIŞMA ESASLARI YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM T.C. MURATPAŞA BELEDİYE BAŞKANLIĞI RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV, YETKİ VE ÇALIŞMA ESASLARI YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM GENEL HÜKÜMLER Amaç, Kapsam, Dayanak, İlke ve Tanımlar Amaç Madde 1- (1) Bu yönetmeliğinin

Detaylı

Kamu Yönetimi Bölümü Ders Tanımları

Kamu Yönetimi Bölümü Ders Tanımları Kamu Yönetimi Bölümü Ders Tanımları PA 101 Kamu Yönetimine Giriş (3,0,0,3,5) Kamu yönetimine ilişkin kavramsal altyapı, yönetim alanında geliştirilmiş teori ve uygulamaların analiz edilmesi, yönetim biliminin

Detaylı

İŞYERİ AÇMA ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

İŞYERİ AÇMA ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK BAKANLAR KURULU KARAR TARİHİ : 14/7/2005 BAKANLAR KURULU KARAR SAYISI : 2005 / 9207 RESMİ GAZETE : 10/08/2005 / 25902 NOT : 19/03/2007 TARİHLİ VE

Detaylı

BELEDİYE GELİRLERİ KANUNU GENEL TEBLİĞİ (SERİ NO:45 )

BELEDİYE GELİRLERİ KANUNU GENEL TEBLİĞİ (SERİ NO:45 ) 45 Seri No.lu Belediye Gelirleri Kanunu Genel Tebliği Taslağı Maliye Bakanlığından: BELEDİYE GELİRLERİ KANUNU GENEL TEBLİĞİ (SERİ NO:45 ) 1. Kapsam Bilindiği üzere, 6527 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik

Detaylı

YABANCILAR VE ULUSLARARASI KORUMA KANUNU

YABANCILAR VE ULUSLARARASI KORUMA KANUNU YABANCILAR VE ULUSLARARASI KORUMA KANUNU Halkla İlişkiler Başkanlığı TA K D İ M Değerli; Ana Kademe, Kadın Kolları, Gençlik Kolları MKYK üyemiz, Bakan Yardımcımız, Milletvekilimiz, Ana Kademe, Kadın Kolları,

Detaylı

KADINA YÖNELİK ŞİDDETLE MÜCADELEDE ULUSLARARASI BELGELER VE KORUMA MEKANİZMALARI

KADINA YÖNELİK ŞİDDETLE MÜCADELEDE ULUSLARARASI BELGELER VE KORUMA MEKANİZMALARI KADINA YÖNELİK ŞİDDETLE MÜCADELEDE ULUSLARARASI BELGELER VE KORUMA MEKANİZMALARI Uluslararası Arka Plan Uluslararası Arka Plan Birleşmiş Milletler - CEDAW Avrupa Konseyi - Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi

Detaylı

T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI

T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI ANTALYA MURATPAŞA BELEDİYESİ 2012 YILI DENETİM RAPORU ARALIK/2013 T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI 06100 Balgat / ANKARA Tel: 0 312 295 30 00; Faks: 0 312 295 40 94 e-posta: sayistay@sayistay.gov.tr

Detaylı

Danıştay Başkanlığı na İletilmek Üzere. İstanbul İdari Mahkemesi Başkanlığı na;

Danıştay Başkanlığı na İletilmek Üzere. İstanbul İdari Mahkemesi Başkanlığı na; Danıştay Başkanlığı na İletilmek Üzere İstanbul İdari Mahkemesi Başkanlığı na; Yürütmenin Durdurulması Taleplidir. Davacı: TMMOB Şehir Plancıları Odası Adres: Emirhan Caddesi Bayındır Çıkmazı Sokak No:1/1

Detaylı

İPTAL İSTEMİNDE BULUNAN DAVACI: TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi

İPTAL İSTEMİNDE BULUNAN DAVACI: TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi 10.19.1. Ek: Dava Dilekçesi İstanbul Nöbetçi İdare Mahkemesi Sayın Başkanlığına 24.10.2008 Yürütmenin durdurulması istemlidir. İPTAL İSTEMİNDE BULUNAN DAVACI: TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi

Detaylı

ANTALYA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ 2013 YILI SAYIŞTAY DENETİM RAPORU

ANTALYA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ 2013 YILI SAYIŞTAY DENETİM RAPORU ANTALYA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ 2013 YILI SAYIŞTAY DENETİM RAPORU Eylül 2014 İÇİNDEKİLER KAMU İDARESİNİN MALİ YAPISI VE MALİ TABLOLARI HAKKINDA BİLGİ... 1 DENETLENEN KAMU İDARESİ YÖNETİMİNİN SORUMLULUĞU...

Detaylı

SİRKÜLER NO: POZ-2009 / 53 İST, 22.05.2009. Gemi, deniz ve iç su taşıtları ile ilgili bazı yasal değişiklikler yapıldı.

SİRKÜLER NO: POZ-2009 / 53 İST, 22.05.2009. Gemi, deniz ve iç su taşıtları ile ilgili bazı yasal değişiklikler yapıldı. SİRKÜLER NO: POZ-2009 / 53 İST, 22.05.2009 ÖZET: Gemi, deniz ve iç su taşıtları ile ilgili bazı yasal değişiklikler yapıldı. GEMİ, DENİZ VE İÇ SU TAŞITLARI İLE İLGİLİ BAZI YASAL DEĞİŞİKLİKLER YAPILDI 16

Detaylı

SANAYİDE GÜRÜLTÜ DENETİMİ. Arş. Gör. Dr. Nuri İLGÜREL Prof. Dr. Neşe YÜĞRÜK AKDAĞ

SANAYİDE GÜRÜLTÜ DENETİMİ. Arş. Gör. Dr. Nuri İLGÜREL Prof. Dr. Neşe YÜĞRÜK AKDAĞ SANAYİDE GÜRÜLTÜ DENETİMİ Arş. Gör. Dr. Nuri İLGÜREL Prof. Dr. Neşe YÜĞRÜK AKDAĞ SANAYİ YAPILARININ TASARIMINDA GÜRÜLTÜ ETKENİ Sanayi Yapılarının Organize Sanayi Bölgelerinde Planlanması Sanayi birimlerinin

Detaylı

Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, işyeri açma ve çalışma ruhsatlarının verilmesinde uygulanacak esas ve usulleri düzenlemektir.

Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, işyeri açma ve çalışma ruhsatlarının verilmesinde uygulanacak esas ve usulleri düzenlemektir. İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK Bakanlar Kurulu Karar Tarihi - No : 14/07/2005-2005/9207 Resmi Gazete Tarihi : 10/08/2005 Resmi Gazete Sayısı : 25902 **Ekli "İşyeri Açma ve Çalışma

Detaylı

İÇİŞLERİ BAKANLIĞI NÜFUS VE VATANDAŞLIK İŞLERİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ NÜFUS ŞEFLİKLERİNİN KURULUŞUNA VE GÖREVLERİNE İLİŞKİN YÖNERGE

İÇİŞLERİ BAKANLIĞI NÜFUS VE VATANDAŞLIK İŞLERİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ NÜFUS ŞEFLİKLERİNİN KURULUŞUNA VE GÖREVLERİNE İLİŞKİN YÖNERGE İÇİŞLERİ BAKANLIĞI NÜFUS VE VATANDAŞLIK İŞLERİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ NÜFUS ŞEFLİKLERİNİN KURULUŞUNA VE GÖREVLERİNE İLİŞKİN YÖNERGE BİRİNCİ BÖLÜM Genel Hükümler Amaç Madde 1- (1) Nüfus yoğunluğu ve buna bağlı

Detaylı

T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI

T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI BOLU BELEDİYESİ 2012 YILI DENETİM RAPORU ARALIK/2013 T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI 06100 Balgat / ANKARA Tel: 0 312 295 30 00; Faks: 0 312 295 40 94 e-posta: sayistay@sayistay.gov.tr

Detaylı

4- SERMAYENİN SERBEST DOLAŞIMI

4- SERMAYENİN SERBEST DOLAŞIMI 4- SERMAYENİN SERBEST DOLAŞIMI Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu, 17 Haziran 2003 tarih ve 25141 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. I- ÖNCELİKLER LİSTESİ ÖNCELİK 4.1 Türkiye deki

Detaylı

YENİ BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİ KURULMASINA İLİŞKİN YASA HAZIRLIKLARI

YENİ BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİ KURULMASINA İLİŞKİN YASA HAZIRLIKLARI YENİ BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİ KURULMASINA İLİŞKİN YASA HAZIRLIKLARI Bu yasa hazırlığı ile ilgili tartışmaya açılmış bir taslak bulunmamaktadır. Ancak hükümetin bir çalışma yaptığı ve bu çalışmanın tamamlanma

Detaylı

MALİYE BAKANLIĞI BAŞHUKUK MÜŞAVİRLİĞİ VE MUHAKEMAT GENEL MÜDÜRLÜĞÜ İÇ GENELGELER

MALİYE BAKANLIĞI BAŞHUKUK MÜŞAVİRLİĞİ VE MUHAKEMAT GENEL MÜDÜRLÜĞÜ İÇ GENELGELER MALİYE BAKANLIĞI BAŞHUKUK MÜŞAVİRLİĞİ VE MUHAKEMAT GENEL MÜDÜRLÜĞÜ İÇ GENELGELER 1 31 Sayılı BAHUM İç KONU; 659 sayılı KHK nın Adli uyuşmazlıkların sulh yoluyla halli, uzlaşma ve vazgeçme yetkileri başlıklı

Detaylı

Cari: 5393 Sayılı. Belediye Kanunu

Cari: 5393 Sayılı. Belediye Kanunu Cari: 5393 Sayılı Belediye Kanunu a) Belediye: Belde sakinlerinin mahallî müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan ve karar organı seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan, idarî ve

Detaylı

Türkiye de Seçim Uygulamaları/ Sorunları Işığında Temsilde Adalet Yönetimde İstikrar İlkelerinin İşlevselliği

Türkiye de Seçim Uygulamaları/ Sorunları Işığında Temsilde Adalet Yönetimde İstikrar İlkelerinin İşlevselliği Türkiye de Seçim Uygulamaları/ Sorunları Işığında Temsilde Adalet Yönetimde İstikrar İlkelerinin İşlevselliği Erol TUNCER Seçim sistemlerinin belirlenmesinde temsilde adalet ve yönetimde istikrar (fayda)

Detaylı

T.C. KARTAL BELEDİYE BAŞKANLIĞI İSTANBUL 7. DÖNEM TEMMUZ AYININ 1. TOPLANTISININ 3.BİRLEŞİMİNE AİT M E C L İ S K A R A R I D I R

T.C. KARTAL BELEDİYE BAŞKANLIĞI İSTANBUL 7. DÖNEM TEMMUZ AYININ 1. TOPLANTISININ 3.BİRLEŞİMİNE AİT M E C L İ S K A R A R I D I R KARARIN ÖZÜ : Görev ve Çalışma Yönetmeliği. TEKLİF : Etüt Proje Müdürlüğü nün 02.07.2014 tarih, 2014/11669 sayılı teklifi. BAŞKANLIK MAKAMI'NA; İlgi : 02.05.2014 tarih ve 6439 sayılı Başkanlık Oluru ilgi

Detaylı

BORNOVA (İZMİR) 3720 ADA, 5 (2,3,4) PARSEL NAZIM İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ AÇIKLAMA RAPORU

BORNOVA (İZMİR) 3720 ADA, 5 (2,3,4) PARSEL NAZIM İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ AÇIKLAMA RAPORU 1-ALANIN TANIMI Planlama alanı; İmar Planı değişikliği yapılan alan, İzmir İli, Bornova İlçesi sınırları içerisindedir. Bornova İlçesi İzmir İlinin merkezinde yer alan bir ilçe konumundadır.(şekil 1,2).

Detaylı

T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI

T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI KIRŞEHİR BELEDİYESİ 2012 YILI DENETİM RAPORU ARALIK 2013 T.C. SAYIŞTAY BAŞKANLIĞI 06100 Balgat / ANKARA Tel: 0 312 295 30 00; Faks: 0 312 295 40 94 e-posta: sayistay@sayistay.gov.tr

Detaylı

AVCILAR BELEDİYE MECLİSİNİN 5. SEÇİM DÖNEMİ 5. TOPLANTI YILI 2014 SENESİ OCAK AYI MECLİS TOPLANTISINA AİT KARAR ÖZETİ

AVCILAR BELEDİYE MECLİSİNİN 5. SEÇİM DÖNEMİ 5. TOPLANTI YILI 2014 SENESİ OCAK AYI MECLİS TOPLANTISINA AİT KARAR ÖZETİ AVCILAR BELEDİYE MECLİSİNİN 5. SEÇİM DÖNEMİ 5. TOPLANTI YILI 2014 SENESİ OCAK AYI MECLİS TOPLANTISINA AİT KARAR ÖZETİ Avcılar Belediye Meclisinin 5. Seçim Dönemi 5. Toplantı yılı 2014 Senesi OCAK ayı Meclis

Detaylı

İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ İMAR VE PLANLAMA DAİRE BAŞKANLIĞI ŞEHİR PLANLAMA MÜDÜRLÜĞÜ NE

İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ İMAR VE PLANLAMA DAİRE BAŞKANLIĞI ŞEHİR PLANLAMA MÜDÜRLÜĞÜ NE Tarih: 03.01.2011 Sayı: 2011/004 İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ İMAR VE PLANLAMA DAİRE BAŞKANLIĞI ŞEHİR PLANLAMA MÜDÜRLÜĞÜ NE Konu: İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi nce 08.11.2010 onaylanarak 03.12.2010

Detaylı

TİCARÎ SIR, BANKA SIRRI VE MÜŞTERİ SIRRI HAKKINDA KANUN TASARISI

TİCARÎ SIR, BANKA SIRRI VE MÜŞTERİ SIRRI HAKKINDA KANUN TASARISI TİCARÎ SIR, BANKA SIRRI VE MÜŞTERİ SIRRI HAKKINDA KANUN TASARISI Amaç ve kapsam MADDE 1- (1) Bu Kanunun amacı; kamu kurum ve kuruluşları ile iktisadî, ticarî ve malî sektörlerde üretim, tüketim ve hizmet

Detaylı

6322 SAYILI YASA ile GELİR VERGİSİ KANUNU NUN 89 UNCU ve 5520 SAYILI KURUMLAR VERGİSİ KANUNU NUN 10 UNCU MADDESİNDE YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER

6322 SAYILI YASA ile GELİR VERGİSİ KANUNU NUN 89 UNCU ve 5520 SAYILI KURUMLAR VERGİSİ KANUNU NUN 10 UNCU MADDESİNDE YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER 6322 SAYILI YASA ile GELİR VERGİSİ KANUNU NUN 89 UNCU ve 5520 SAYILI KURUMLAR VERGİSİ KANUNU NUN 10 UNCU MADDESİNDE YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER Bir insan taraf tutmaya başlar başlamaz, dünyada da gerçekleri

Detaylı

GÜMRÜK SİRKÜLERİ İstanbul, 01.03.2013 Sayı: 2013/ 5 Ref: 6/5

GÜMRÜK SİRKÜLERİ İstanbul, 01.03.2013 Sayı: 2013/ 5 Ref: 6/5 GÜMRÜK SİRKÜLERİ İstanbul 01.03.2013 Sayı: 2013/ 5 Ref: 6/5 Konu : GÜMRÜK KANUNU NUN 242. MADDESİ ÇERÇEVESİNDE GÜMRÜK VERGİLERİ/İTHALAT VERGİLERİNDE YARGISAL İTİRAZ YOLUNA BAŞVURULMADAN ÖNCE İDARİ İTİRAZ

Detaylı

Benjamin Beit-Hallahmi, Prolegomena to The Psychological Study of Religion, London and Toronto: Associated University Press, 1989.

Benjamin Beit-Hallahmi, Prolegomena to The Psychological Study of Religion, London and Toronto: Associated University Press, 1989. Ç. Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt 2, Sayı 2, Temmuz-Aralık 2002 KİTAP TANITIMI Yrd. Doç. Dr. Hasan KAYIKLIK Çukurova Üniversitesi, İlahiyat Fakültesi Benjamin Beit-Hallahmi, Prolegomena to The Psychological

Detaylı

Temyiz Eden (Davalı) : Antalya İl Özel İdaresi

Temyiz Eden (Davalı) : Antalya İl Özel İdaresi İdari Dava Daireleri Kararları Bu durumda, İdare Mahkemesince, uyuşmazlığa konu kentsel dönüşüm alanına yönelik olarak proje hazırlanıp hazırlanmadığı, plan değişikliği yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan

Detaylı

Sn. M. Cüneyd DÜZYOL, Kalkınma Bakanlığı Müsteşarı Açılış Konuşması, 13 Mayıs 2015

Sn. M. Cüneyd DÜZYOL, Kalkınma Bakanlığı Müsteşarı Açılış Konuşması, 13 Mayıs 2015 Sayın YÖK Başkanı, Üniversitelerimizin Saygıdeğer Rektörleri, Kıymetli Bürokratlar ve Değerli Konuklar, Kalkınma Araştırmaları Merkezi tarafından hazırlanan Yükseköğretimin Uluslararasılaşması Çerçevesinde

Detaylı

İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi : 14/7/2005 No : 2005/9207 Dayandığı Kanunun Tarihi : 24/4/1930 No: 1593 4/7/1934 No: 2559 14/6/1989 No: 3572 10/7/2004

Detaylı

DEFİN NÖBETİ NDE SON DURUM!!!

DEFİN NÖBETİ NDE SON DURUM!!! DEFİN NÖBETİ NDE SON DURUM!!! Birinci basamak sağlık hizmeti sunucularının, ölü muayenesi ve defin ruhsatı hizmetlerini sunabilmesi amacıyla oluşturulan defin nöbetleri ile ilgili çok sayıda problem bulunuyor.

Detaylı

BOLU BELEDİYESİ ZABITA MÜDÜRLÜĞÜ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU

BOLU BELEDİYESİ ZABITA MÜDÜRLÜĞÜ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU BOLU BELEDİYESİ ZABITA MÜDÜRLÜĞÜ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU SIRA NO VATANDAŞA SUNULAN HİZMETİN ADI BAŞVURUDA İSTENEN BELGELER HİZMETİN TAMAMLANMA SÜRECİ 1-Gelen şikayet konusunun değerlendirilmesi 2-Değerlendirme

Detaylı

ÇORUM İL ÖZEL İDARESİ ÇEVRE KORUMA VE KONTROL MÜDÜRLÜĞÜ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU

ÇORUM İL ÖZEL İDARESİ ÇEVRE KORUMA VE KONTROL MÜDÜRLÜĞÜ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU ÇORUM İL ÖZEL İDARESİ ÇEVRE KORUMA VE KONTROL MÜDÜRLÜĞÜ HİZMET STANDARTLARI TABLOSU NO VATANDAŞA SUNULAN HİZMETİN ADI 1 İşyeri Açma ve Birinci Sınıf Gayrisıhhi Müesseseler için BAŞVURUDA İSTENİLEN BELGELER

Detaylı

ÖZEL İSTİHDAM BÜROLARINA GEÇİCİ İŞ İLİŞKİSİ FAALİYETİNE ARACILIK YETKİSİ VERİLMESİ

ÖZEL İSTİHDAM BÜROLARINA GEÇİCİ İŞ İLİŞKİSİ FAALİYETİNE ARACILIK YETKİSİ VERİLMESİ ÖZEL İSTİHDAM BÜROLARINA GEÇİCİ İŞ İLİŞKİSİ FAALİYETİNE ARACILIK YETKİSİ VERİLMESİ TEKLİF EDİLEN DÜZENLEME Mesleki anlamda geçici iş ilişkisi MADDE 7/A Mesleki anlamda geçici iş ilişkisi; özel istihdam

Detaylı

Resmî Gazete Sayı : 29361

Resmî Gazete Sayı : 29361 20 Mayıs 2015 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 29361 TEBLİĞ Orman ve Su İşleri Bakanlığından: HAVZA YÖNETİM HEYETLERİNİN TEŞEKKÜLÜ, GÖREVLERİ, ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA TEBLİĞ BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam,

Detaylı

örnekengelsizkentlerprojesiörnekeng elsizkentlerprojesiörnekengelsizkentl erprojesiörnekengelsizkentlerprojesi

örnekengelsizkentlerprojesiörnekeng elsizkentlerprojesiörnekengelsizkentl erprojesiörnekengelsizkentlerprojesi T.C. BAŞBAKANLIK ÖZÜRLÜLER İDARESİ BAŞKANLIĞI ÖRNEK ENGELSİZ KENT PROJESİ KARAMAN [Metni yazın] Sayfa 0 1. PROJENİN TANIMI 1.1. PROJENİN İSMİ: ÖRNEK ENGELSİZ KENT PROJESİ 1.2. PROJE ALANI: KARAMAN KENTSEL

Detaylı

10 Ağustos 2005 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 25902

10 Ağustos 2005 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 25902 10 Ağustos 2005 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 25902 YÖNETMELİK İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik (13.04.2007 TARİH VE 26492 SAYILI RESMİ GAZETEDEKİ DEĞİŞİKLİK İLE BİRLİKTE) (25.07.2010

Detaylı

DANIŞTAY SAYIN BAŞKANLIĞI NA SUNULMAK ÜZERE İSTANBUL ( ). İDARE MAHKEMESİ SAYIN BAŞKANLIĞI NA

DANIŞTAY SAYIN BAŞKANLIĞI NA SUNULMAK ÜZERE İSTANBUL ( ). İDARE MAHKEMESİ SAYIN BAŞKANLIĞI NA Öncelikle yürütmenin durdurulması istemlidir. DANIŞTAY SAYIN BAŞKANLIĞI NA SUNULMAK ÜZERE İSTANBUL ( ). İDARE MAHKEMESİ SAYIN BAŞKANLIĞI NA DAVACI : TMMOB ŞEHİR PLANCILARI ODASI Darphane Emirhan Caddesi

Detaylı

ZABITA DAİRESİ BAŞKANLIĞI İHTİSAS ZABITA ŞUBE MÜDÜRLÜĞÜ TEŞKİLAT YAPISI VE ÇALIŞMA ESASLARINA DAİR YÖNERGE BİRİNCİ BÖLÜM

ZABITA DAİRESİ BAŞKANLIĞI İHTİSAS ZABITA ŞUBE MÜDÜRLÜĞÜ TEŞKİLAT YAPISI VE ÇALIŞMA ESASLARINA DAİR YÖNERGE BİRİNCİ BÖLÜM ZABITA DAİRESİ BAŞKANLIĞI İHTİSAS ZABITA ŞUBE MÜDÜRLÜĞÜ TEŞKİLAT YAPISI VE ÇALIŞMA ESASLARINA DAİR YÖNERGE BİRİNCİ BÖLÜM AMAÇ, KAPSAM, HUKUKİ DAYANAK ve TANIMLAR Amaç Madde 1- Bu yönergenin amacı; Denizli

Detaylı

45 SERĠ NO.LU BELEDĠYE GELĠRLERĠ KANUNU GENEL TEBLĠĞĠ EKĠ BAZI MAKTU VERGĠ VE HARÇ TARĠFELERĠNE

45 SERĠ NO.LU BELEDĠYE GELĠRLERĠ KANUNU GENEL TEBLĠĞĠ EKĠ BAZI MAKTU VERGĠ VE HARÇ TARĠFELERĠNE 45 SERĠ NO.LU BELEDĠYE GELĠRLERĠ KANUNU GENEL TEBLĠĞĠ EKĠ BAZI MAKTU VERGĠ VE HARÇ TARĠFELERĠNE ĠLĠġKĠN TABLONUN DOLDURULMASINDA BELEDĠYELERCE YAPILACAK ĠġLEMLERE ĠLĠġKĠN REHBER 1. Amaç 6527 sayılı Bazı

Detaylı

PEKİ ŞİMDİ NE OLACAK? BAĞIMSIZ DENETİM YÖNETMELİĞİNE İLİŞKİN DEĞERLENDİRME

PEKİ ŞİMDİ NE OLACAK? BAĞIMSIZ DENETİM YÖNETMELİĞİNE İLİŞKİN DEĞERLENDİRME PEKİ ŞİMDİ NE OLACAK? BAĞIMSIZ DENETİM YÖNETMELİĞİNE İLİŞKİN DEĞERLENDİRME GİRİŞ Ayşenur ALTINAY 1 Bir ülkenin gelişmesi ve büyümesi, o ülkede yaşayanların oluşturduğu örgütlerin başarısına bağlıdır. Örgütlerin

Detaylı

PROJE YAPIM VE YÖNETİMİ İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ 09071067 ŞEYMA GÜLDOĞAN

PROJE YAPIM VE YÖNETİMİ İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ 09071067 ŞEYMA GÜLDOĞAN PROJE YAPIM VE YÖNETİMİ İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ 09071067 ŞEYMA GÜLDOĞAN İnsan kaynakları bir organizasyondaki tüm çalışanları ifade eder. Diğer bir deyişle organizasyondaki yöneticiler, danışmanlar,

Detaylı

TMMOB MİMARLAR ODASI İZMİR ŞUBESİ İZMİR ALSANCAK KRUVAZİYER LİMANI NAZIM VE UYGULAMA İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ KAKKINDA RAPOR

TMMOB MİMARLAR ODASI İZMİR ŞUBESİ İZMİR ALSANCAK KRUVAZİYER LİMANI NAZIM VE UYGULAMA İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ KAKKINDA RAPOR TMMOB MİMARLAR ODASI İZMİR ŞUBESİ İZMİR ALSANCAK KRUVAZİYER LİMANI NAZIM VE UYGULAMA İMAR PLANI DEĞİŞİKLİĞİ KAKKINDA RAPOR 1 ARALIK 2015 1 İZMİR KRUVAZİYER LİMANI İMAR PLANLARI DEĞİŞİKLİĞİ HAKKINDA RAPOR

Detaylı

ÇİĞLİ BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV YETKİ VE ÇALIŞMA ESASLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

ÇİĞLİ BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV YETKİ VE ÇALIŞMA ESASLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK ÇİĞLİ BELEDİYESİ RUHSAT VE DENETİM MÜDÜRLÜĞÜ GÖREV YETKİ VE ÇALIŞMA ESASLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç Madde1- Bu Yönetmeliğin amacı, Çiğli Belediyesi Ruhsat

Detaylı

KAYITLARINI ELEKTRONİK ORTAMDA OLUŞTURMASI, MUHAFAZA VE İBRAZ ETMESİ GEREKEN MÜKELLEFLER

KAYITLARINI ELEKTRONİK ORTAMDA OLUŞTURMASI, MUHAFAZA VE İBRAZ ETMESİ GEREKEN MÜKELLEFLER KAYITLARINI ELEKTRONİK ORTAMDA OLUŞTURMASI, MUHAFAZA VE İBRAZ ETMESİ GEREKEN MÜKELLEFLER İbrahim ERCAN* 1- GİRİŞ Bilindiği üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu nun(t.c.yasalar, 1961) Mükerrer 242 nci maddesi

Detaylı

Sirküler Rapor 27.08.2014/165-1

Sirküler Rapor 27.08.2014/165-1 Sirküler Rapor 27.08.2014/165-1 BAZI KURUM, KURULUŞ VE İŞLETMELERİN MÜNFERİT VE KONSOLİDE FİNANSAL TABLOLARININ HAZIRLANMASINDA TÜRKİYE MUHASEBE STANDARTLARININ UYGULANMA ZORUNLULUĞUNA İLİŞKİN KARAR ÖZET

Detaylı

TMMOB PEYZAJ MİMARLARI ODASI ANTALYA KENT ANKETİ BASIN RAPORU 25 Mart 2009

TMMOB PEYZAJ MİMARLARI ODASI ANTALYA KENT ANKETİ BASIN RAPORU 25 Mart 2009 TMMOB PEYZAJ MİMARLARI ODASI ANTALYA KENT ANKETİ BASIN RAPORU 25 Mart 2009 Araştırma, Antalya Merkez İlçe sınırları içinde kalan alanda gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın amacı, Antalya Merkez İlçesi nde

Detaylı

T.C. KONAK BELEDİYESİ SAĞLIK İŞLERİ MÜDÜRLÜĞÜ ÖRGÜTLENME, GÖREV VE ÇALIŞMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK BİRİNCİ BÖLÜM

T.C. KONAK BELEDİYESİ SAĞLIK İŞLERİ MÜDÜRLÜĞÜ ÖRGÜTLENME, GÖREV VE ÇALIŞMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK BİRİNCİ BÖLÜM T.C. KONAK BELEDİYESİ SAĞLIK İŞLERİ MÜDÜRLÜĞÜ ÖRGÜTLENME, GÖREV VE ÇALIŞMA ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK BİRİNCİ BÖLÜM AMAÇ Madde 1 (1) Bu Yönetmelik, kariyer ve liyakat ilkeleri çerçevesinde hizmet gerekleri

Detaylı

Sirküler no: 106 İstanbul, 10 Aralık 2009

Sirküler no: 106 İstanbul, 10 Aralık 2009 Sirküler no: 106 İstanbul, 10 Aralık 2009 Konu: Maliye Bakanlığı, Katma Değer Vergisi Kanunu nda 5904 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler hakkında açıklamalar yaptı. Özet: 5 Aralık 2009 tarihli Resmi

Detaylı