Ramiz Atabey - Taksi.

Transkript

1 Ramiz Atabey - Taksi Bir başka sohbet idik o günlerde. Çok şeye karşılık olarak özgür idik. Kitap almaya paramız pulumuz olmasa da, ucuz tütün içsek de çok pahalıydı düşüncelerimiz... Ahmet Kaya Ereb baharının ve iphone 4S markasının populyar olduğu ci ilin sonu cü ilin evveli. Fevral ayı. Qerbde qış sert, Şerqde mülayim keçmeye başlamışdı. Amerikada Barak Obama yeniden prezident seçilmiş, Afrikada insanlar daha da yoxsullaşmış, Çinde ehali ise artmışdı. Her seher her zamanki kimi gün, geceler ise ay çıxırdı. Xezrinin Gilavara dönüşdüyü, hörmetin pula edildiyi ve Nuhun gemisinin endiyi yer. Deyerlerin deymezliyini anladığım bir zaman çağı. Azerbaycan. Xeritede (miqyasından asılı olmayaraq) Xezer gölünün sol terefinde yer alan ölkenin şimal hissesinde bir seher çağı. Zzzzzz...zzzzzz Yatağımın içinde ne ise titreyirdi. Gözlerimi tam açmadan telefonun yaşıl düymesine celd toxundum. Qeribe ses vardı. - Alo. - Alo... Ramiz, hardasan? Tez gel. Meydanda seni gözleyirik. ( Meydan. Quba rayonu erazisinde mövcud olan bir mekan. Qurulma tarixi qedim şeher meydanı anlamını verir. Bir zamanlar bazar, sonra parka çevrilib. Zamanında Staline, Leline ve Semed Vurğuna ucaldılmış heykel müsteqillikden evvel aşırdılıb. Qubaya gönderilmiş her icra başçısının ilk işi hemin parkı dağıdaraq yeniden qurması olub).

2 - Erot, delisen?! Men hele de yatıram. Ne Meydan?! Saat neçedir?! - 09:46. Bu gün tez geleceyini demişdin. Uşaqlar da gelecek. Tez ol, konturum azdır. Her zamanki kimi eleme, tez gel. - Yaxşı, bir azdan ordayam... Sözvermeleri xoşlamıram. Bir - iki xesteliyim var: heç vaxt bir yere vaxtında getmedim, amma söhbet qadınlar olunca önce gelmeyi üstün tutdum... Ağ yorğan - döşekde uzanmaq. Hele de telefon elimdedir ve neler edeceyimi bilmeden yan üste yıxılır ve yorğanı başıma çekirem. Evimizde bir ses çatışmırdı... Sakitlik... Nedense bu gün anam meni yataqdan zorla durğuzmadı. Nedense qışqırıq eşitmedim. Nedense tenqidlere meruz bir sabah açmadım. Sevinimmi?! Yorğanın altında bunları düşünürdüm... Altımda qalmış, bedenimin etrine qonaq olmuş telefonun ekranını elimle silerek klitden çıxardım. Geceden qalan bir mesaj şekli ekranda dururdu. Ferqine varmadım. Yene dir. Ona göre men her zaman bir sesle qalib olacağam. Amma ne ses?! Kontur var?! Facebook a ödenişsiz girmeyi de sevirem... Facebook a girdim, sabahınız xeyir statusu üçün bir - iki kelme yazdım. Dostlardan ( Facebook da yaxınlıq limiti dostluqla başlayır ) gelen bildirişleri sildikden sonra başımı yorğanın altından çıxardım. Başımın üstündeki pencere açıq idi. Qonşunun bağından gelen xoruz sesi qulağımı batırırdı. Qış vaxtı da nece hevesle banlayır, - deyib qalxdım yataqdan. Gece köyneksiz olduğuma göre durduğumda hereketlerimi tez edirdim. Yerde ezik - üzük halda qalan cins şalvarım ve köyneyim meni geyinmeye celb etmirdi. Uşaqlıqdan en çox danlandığım mövzu bu olurdu - seliqe. Menlik deyil. Elimdeki taxta qolbaq gece qolumda bir -iki yuvarlaq iz qoymuşdu. Diqqetimi ondan çekib şalvarımı geyindim. Telefondakı zengli saat saatın 10:00 olduğunu xeber edir, amma onu gözlemeye, daha doğrusu, beş deqiqe sonra narahat etmesi üçün qabağa çekirem. Aha, köyneyi de geyindim. Oyy... Şkafın parıltılı üzü mene başımda, sanki, fırtına olduğunu söyleyir. Off, saçlar. Onları düzende saxlamağı bacarmıram. Otaqdan çöle çıxıb divanda eyleşirem... Bir balaca kömekçim var. Meherremdir adı. Doğma qardaşımdır. Uşaq vaxtı üç - dörd defe beşiyini yelledim deye sekkiz yaşından beri eşyalarımı açmaq, yığmaq, çantasına yerleşdirmek kimi işleri ve bir de böyük fincanda isti bir çayımı hazır edir... Off, zengli saat meni deli edir. Yene beş deqiqe ireli çekdim. Gece TV olan otaqda yuxuladığıma göre eyneyimi uzandığım divanın altına qoymuşdum. Onsuz da bir - iki defe altımda qaldığına göre eyilib. Amma yene de onu qoruyurdum, görmeye yardım edir. Elimi aşağı aparıb eyneyimi çıxardım ordan. Toz örtmüş üstünü köyneyimin balağına silib gözlerime taxıram... İnsanlar meni eynekle ağıllı biri bilir. Onlara göre eynek taxırsansa, sen oxuyan uşaqsan. Bu mental düşüncedir beyinlerde formalaşan. Eslinde men tek insanlıq sabahlara oyanan ademden bir nümuneyem. Sessiz bina evinin otağını bir - iki kelme pozur: - Meherrem, çay getir ve kompüteri çantasına qoy. Eyleşdiyim divanda çayımdan bir - iki qurtum alıb TV baxmaq qerarına geldim. Ve belece TV qarşısında oturdum. Pultu elime aldığımda AzTV-den ve LİDER TV den başqa bütün kanalları gezdim. Düzdü, o biri kanalların da sadaladığım iki kanaldan ferqi yox idi, amma men yene de bele etdim... Gündem xeberleri marağımı celb etmirdi. Sinesi böyük şou xeberler de mene göre deyildi. Xeyal larımın Qütb üne ( Xeyal ve Qütb Quba rayon erazisinde fealiyyet gösteren müsteqil telekanallardır. İnsanlara müsbet enerji saçan bu iki kanal her bir qubalının heyatında Ad günü proqramı ile böyük iz qoyub. İsmayil YK - nın musiqilerine heyran vj - nın zövqünün esiri olan tamaşaçılı bu kanallar işıq enerjisini aparmaqdan başqa bir şey deyil ) yaxın durmaq istedim. Amma yene alınmadı ve nehayet, peyk kanallarına daldım. Musiqi kanallardan birini seçib başımı qaşıyaraq nese düşünürdüm. Belke de men Heranı düşünürdüm. Dünen gece Herayla danışanda yatıb qaldığımdan ona gecen xeyre dememişem deye üzüldüm. Ona yazacağım mesajla özümü bağışladacağımı düşünürdüm. Bu qerarla ayağa qalxıb ayaqyoluna getdim. Ayaqyolunda bezen her kes kimi qeyri - adi qerarlar alarıq. Ayaqyolundan gümrah halda çıxaraq el - üzyuyana yanaşdım ve ellerimi, üzümü yudum. Nezere alaq ki, fevral ayıdır ve su soyuqdur. Bu işi etmeye cesaretli deyilem. Amma yene de size göre üzümü yudum. Desmala yaxınlaşıb saqqalımdan yere damcılayan su damcılarını ve üzümü silmeye başladım. Süfre üzerinde olan çörek, yağ ve pendire meyilli olmadan şkaf üzerindeki qulaqcıqları götürüb qulağıma taxıram.

3 Marka özelliyini sevmesem de telefonumun markasını sevirem. Telefondakı playlist köhneldiyinden musiqileri axtarmaq maraqsız idi. Telefonu telesik cibime qoyub kreslonun üzerindeki kompüterin çantasını çiynimden asaraq güzgü önüne qaçdım. Saçlarımı elimle dağıdaraq yaymağa başladım. Bir az kirli idi saçlar. Kapşonu başıma keçirib şarfımı boynuma doladım. İki ildir geyindiyim paltom bir az qısalmışdı, amma yene de geyinirem onu. Her şey normal görünür. Men çöle çıxmağa hazıram, amma bir sehv ve ya qüsur var. Bu da ayaqqabılarım idi. Onları temiz saxlamağı ve bağlarını bağlamağı bacarmıram. Ayaqqabı fırçasını çıxarıb ayaqqabılarımı temizledim. Lekeler getmese de temizlenmesi hiss olunur. Belece men qapını açaraq çöle çıxıram. Pillekenlerle aşağı düşürem. Seni çox şeyle tanış edecem. Heyacanlı ol, oxucum. Seninle aramdakı mesafeni daraldacağam. Getdiyim yerlere yanımda gedeceksen, gördüyüm insanı menle beraber göreceysen. Ona göre de hazır ol! Başladıq! Blokun qapısından çıxdığım zaman qara tutqun Quba seması bizi salamlayırdı. Başımı qaldıraraq semaya baxıb günün havasını teyin etdim. Eynimin qalın olması problem yaratmadı. Qarşımda merkeze geden yola çıxmaq üçün iki yol vardı. Sağ ve sol yol. Sağ terefle getsem, göreceklerimiz qatı palçıqlı yollar ve keskin baxışlı insan kütlesi olar. Sol terefle ise yarı palçıqlı, boz asfaltlı cığırlar ve soyuq insan kütlesi... Men her defesinde sol terefle getmeyi üstün tuturam. Sebebsiz... Yaşadığım bina iki mertebeden üç blokdan ibaretdir. Yeddinci menzilden çoxdan uzaqlaşdığım üçün Meherrem pencereden meni sesledi: - Erot ev telefonuna zeng edibmiş ki, Ramiz çıxıbmı evden? Qardaşım pencereden mene bu xeberi verdi. Qulaqcığı qulağıma taxaraq palçıqlı yol ile addımlamağa başladım. Boz asfalta hele çox var, ona göre size palçığa buraxdığım izden danışım... Bu yay 21-ci ilimi qeyd edecem. Bu 21 illik yaşımda Qubanı tesvir edecek çox şeyler oxudum, yaşadım ve hiss etdim... İndi asfalt yola çıxana qeder size elinizde tutduğunuz kitabın esas xettini anlatım. Size Qubadan danışım. Quba. Tarixi menbelerde Qübbe, yeni uzaqdan görünen bir mescidin minaresinin baş hissesi anlamını verir. Dağlı, çaylı, meşeli bir mekan... Qubalı olmaq her kese qismet olmaz. Adı üsyanlarla qoşa çekilir Qubanın. Qırmızıyanaq bir alması vardır Qubanın. Bağlar satıldığında almadan eser - elamet qalmadı. Qırmızıyanaq bir paxlavası var Qubanın. Tek inci qalıb turiste gösterilecek material kimi. Yetim qalmış xalçası var Qubanın xalçaçılıqdan asılı yar kimi. Çox sayda bank şöbesi, üç - dörd bahalı oteli, idman kompleksi ve müasir xestexanası ile beraber Latviya istehsalı olan köhne marşrut rafları, düzelmek bilmeyen yolları, tez - tez deyişen qurum başçıları var Qubanın. Sade sakinlerden ibaret neft ölkesinin inzibati rayon merkezi. Eyni adlı şeher... Mehellemizin palçıqlı yolları meni asfalta çıxardı. Ayağımdakı palçığı bir künce sıyırıb yoluma davam etdim. Qulaqcığı taxmağıma baxmayaraq hele de play etmemişem. Cibimdece musiqi seçmeden play etdim. Seslenen mahnı atdığım addımlarla eynilik teşkil edirdi. Qısa gülüşüme sebeb oldu bu eynilik ve bir ticaret merkezinin önündeki şüşeden özüme baxmağa başladım. Çünki onsuz da insan içine girdiyimde mene tuşlanan baxışları görecem. İlkin öz baxışıma rast gelemek istedim. Pencere arxasında dayanmış iki qız onlara baxdığımı sanıb gülümsünürdüler. Onlara inad gözümü çekmedim. Gülümsündüler. Bir insana gülüş getirdim, sadece buna sevinirdim. Hereket etdiyim yolun kenarı ile şütüyen maşınlar mene eks hereket edirdiler... Telefonun titremesi bildirişin geldiyini xeber edirdi. Mense playlistin qarşıma qoyduğu soyuq ifaları dinleyib üzüyuxarı istiqametde kütlenin soyuğuna baxmadan irelileyirdim. Hey, dostum, bu insanlar çox kasıbdırlar, bizim kimi. Bu sözümü yolumun üstünde duran yoxsul fehle kütlesine nezer yetirdiyim anda dedim. Eynimdeki palto, cins ve kirli de olsa ayaqqabılarım o insanların içinde duran neçe men yaşıdda insana hesret getirirdi. Utanclı şekilde addımlayıb onları görmemiş kimi celd hereket etdim. Addımlar palçıqda lengiyir, gözlerim o insanlara teref yönelirdi. Bir meşğele yoldaşım vardı. Qubanın dağ kendlerinden birinde yaşayırdı. Menle meşğeleye geldiyinde kitab, defteri bele yox idi, amma çox insandan ferqli olaraq meqsedi oxumaq idi. Onunla söhbetleşdiyimiz zaman her defe bu kelmeleri deyirdi:

4 - Kendlerimizdeki genclerin Rusiyaya üz tutmaqdan ve fehle olmaqdan başqa meşğulluğu yox idi. Ekilen bostandakı meyve - terevez yetişdiyinde bazara çıxsa da yeniden mal -qaranın qarşısına tökülür. Pul qara qul olmaqdan gelir elimize. Avropa musiqisi qulağımda seslendikce azerbaycanlı bir gencin palçıqda eyleşib müşteri gözlemesi içimi sıxdığı an debdebeli bir maşının signalının mene ünvanlandığını anladım. Bir - iki addım geri çekilib maşına yol verdiyimde yekeqarın birinin baxışlarını keskin baxışla özüne qaytardım. Qısa zamanda ona baxışlarımla insanlıq yekeqarınlıqla yox, göz - göze geldiyinde baxışların itiliyindedir mesajını verdim. Belke de maşının ön güzgülerinden meni izledi, amma men yoluma davam etdim. Marketler yol boyu yan - yana durublar. Qubaya istirahete gelmiş insanlar ( esasen bakılılar ) bu marketlerden daha çox istifade edir. Tanış bir - iki marketin önünden keçdiyimde onlara el eleyib hörmetimi çatdırıram. Onsuzda bu qışın günü alver yox, bir salama sevinsin qelbleri. Çiynimdeki çantanın uzun ipleri olduğu üçün insanların sıx olduğu yerlerden keçdiyimde kimseye deymesin deye eziyyet çekirem. Hereket etdikce beşmertebeli binanın önüne irelileyirem. Uzun cerge şeklinde duran insanlar bankomatdan pensiya kartları ile işlediyi müessiseden emek kitabçasına yazdırdığı illerinin qarşılığını alır. Cergede durmuş her kes telesir o mevacibi ilk alsın deye. Önünde addımladığım bu beşmertebe Qubanın meydan erazisinden sonra ikinci meşhur mekanıdır. Beşmertebenin birinci mertebesinde yer alan kiçik dükanlar telabatlı insanların teleblerini ödemeye yönelib. Lütfüzadenin hemyerlileri olduğumuz üçün biz bu qeder telefon hevesindeyik, - deye bir - birine söykenen telefon dükanlarını arxada qoydum. Marşurutların arasından keçdiyimde Bakı... Bakı, - deye qışqıran taksi şoferlerini duymamaq, görmemek yalan olar. He, Qubanın köhne avtovağzalındasansa, demek sen iki istiqamete yol ala bilersen. Düz yolla getsen, şeherin yuxarı hissesine, sola dönsen, Qırmızı qesebeye yol alarsan. Biz seçimimizi Erotun çağırışına göre etmişik. Marşuruta minmeyi sevmirem. İyirmi qepiye göre yox, iyirmi deqiqeye göre - telesmediyim üçün sevmirem... Rengli şüşeli bank filialları, önünde duran genc insanlar. Bezekli bu binalar Qubaya bezek vurur. Bezek demişken ne bezek?! Altı tesek, üstü bezek. Bu misalı boşuna çekmedim. Yolumuza davam etdikde - şeherin içine daxil olduğumuzda yol boyu divarlara daşlar, yonulmuş keramitler hörülür, köhne divarı yenileşdirmek meqsedi ile temir edilir. Başımızın üstünü açıq sema alsa da addımladığımız yolda bayraqlar var ki, yol boyu üçüncü izleyicimizdir. Bakı külekler, fantanlar şeheri adını aldı. Belece de tezlikle Qubaya bayraqlar şeheri deyilecek. İşıq direkleri sıra ile üzbeüz. Amma saat on bir olmasına baxmayaraq işıqlar yanır... Cibimden siqareti çıxarıb külekden kenara çekilerek yandırdım. Tüstü arxamca yayılır. Aldığım tüstü meni isindirirdi. Ara -sıra yol boyu gördüyüm insanlara salam vermek mecburiyyetinden arxa yolla merkeze çıxmaq teklifin götür - qoy etdikden sonra yoluma davam etdim. Dönerxananın yanından keçdiyimde seher yemeyi yememeyime peşiman oldum. Qürurlu şekilde önüme baxdım. Az qalıb, artıq mektebimin qarşısındayam. Mektebim... Ehh, neler yaşadım o mekteb illerinde. Sevgi deyerdik biz mektublaşmağa... Silgi ve mel şahid idi lövhede yazdıqlarıma. Dersden qaçmaqla fexr edir, müellimle mezlenmeyi böyüklük sayırdıq... Ayaq seslerim artıq Quba meydanına doğru yayılmağa başlayır. Üzbeüz tikilen iki qedimi evin eyvanı, uca şabalıd ve söyüd ağaçlarının kölgesi meydan erazisini ehateye almışdı. Günün axşam çağına qeder havanın nece olmasından asılı olmayaraq parkın sakinleri qoca kişiler olur. Yerini genclere veren qoca kişiler bu parkın her daşına şahid olmuşdular. Meydanın quru döşemesi ile irelileyib Erotun devet etdiyi Kaybedenler kulubu na gelirem. Kaybedenler kulubu... Bir film adından götürülmüş bu ad Erotun işletdiyi CD mağazasına verilmiş addır. Plagiat olsun deye qoyulmayıb bu ad. Növbeti qara rengli herflerin size pıçıldadığı heqiqetleri dinledikde hadislelerin uyğunluğunu anlayacaqsınız. Bu mekana gelen her bir insan bizle - Kaybedenler kulubu nun üzvleri ile söhbetden doymur, hetta kenardan arxamızca danışsalar da daxili alemlerinde bizimle hemfikir olurlar. Beleleri çoxdur. Hetta bize Quba içinde ayrı respublika da deyirler.

5 Gece partilere, musiqilere qerq olan bir mekan. Amma qapısı bağlıdır. Meydana geri qayıtmaq üçün yolu keçir ve parka daxil oluram. Öndeki oturacağa eyleşirem. İlk hereketim siqaretimi çıxarmaq olur. Çetin de olsa yandırdıqdan sonra yavaş - yavaş eritmeye başlayıram. Yeqin, Erot gec geldiyime göre bağlayıb ve eve gedib. Kompüterin çantasından dünen kitabxanadan aldığım, amma hele de oxumadığım kitabı çıxardım. Dostayevskinin Alçaldılmış ve tehqir olunmuş insanlar eseri ellerimde vereqlendi. Ön sözü keçib birinci hisseye başladım. Parkın kenarında eyleşdiyimden etrafdakı insanlar mene qeribe baxışlarla baxır. Ekseri tanıyır meni, hem de çox insan tanıyır. Bunu, yaxınlaşıb salam verenlerden ve yanımdan ötdüklerinde ilk söhbetin sesinden bilirem. Amma yene de pis baxışlarla yanaşırlar mene. Sakit küleye tuş gelir oxuduğum kitabın vereqleri. Kitabın ağuşuna düşdüyümden siqaterimin külünün şalvarıma töküldüyünü hiss etmedim. Qulaqcığımın hele de qulağımda olması telefonuma gelen zengi duymamağıma sebeb olmuşdu. Elimi qefilden cibime salır, telefonu çıxardıram. Zeng gelirdi. Afrodita idi meni kitabdan ayıran. Telefonu açmalıydım, çünki Erota zeng edecek konturum yox idi. Afrodita ile mütleq danışmalıydım. Zeng bitmemiş cavab verdim: - Alo... - Alo... Ramiz, salam. Bayaxdan iki defe zeng etdim açmadın telefonu. Hardasan? - Salam, Afrodita. Eşidmemişem sesini. Niye soruşursan ki? - Bu gün Kaybedenler e yığışacaqdıq. Gelmirsen? - Men artıq Meydandayam. Seher Erot mene xeber etdi. Helelik dükan bağlıdı. Yeqin, indilerde geler... - Beş deqiqeye ordayam. - Gel... Afroditanı gözlemek... Meydan getdikce daha da soyuyur... Sen soyuq, oturacaq da daha soyuq... Siqaret düşdü yadıma... Yandırdığımda ilk tüstü üçün telesmirdim. Amma ilk tüstü üçün olan heves sona doğru getdikce siqareti söndürme hevesimin qarşısında meğlub oldu... Köz Sarı filtire yaxınlaşdıqca siqareti oturacağın kenarında söndürdüm. Afrodita artıq mene yaxınlaşırdı. Sakit parkda addım sesleri... Tik... tak... tak... - Salam, Afrodit. - Salam... Dur gedek kafeye. Erot da gelecek. Bu kelmeni eşidib oturacaqdan qalxdım. Bu gün gözel görünürdü Afrodit. Makyajında qeribelik vardı, amma ne qeribelik anlamadım. Kafeye daxil olduq. İki acı kofe, iki telefon, masa üzerindeki eşyalarımız... Qısa - qısa söhbetleşir, deyib - gülürdük. Etrafdakıların nezerini celb etsek de, o baxışları düşünecek veziyyetde deyildik. Bir film tapdıq You Tube dan. Dünyada qadağan edilmiş bu film şeytanın yeddi lenetlenmiş mekanından behs edirdi. Filmin çekiminden köhne olduğu hiss olunur. Qorxunc film olduğundan Afrodita qışqır - bağır salaraq emosional şekilde filmi izleyir, mense Herayla mesajlaşırdım. Gecelerin yorğunluğu meni yuxuya aparırdı. Afroditanın filme yönelmiş diqqeti hemin anda göz önüme getire bileceyim xatire idi. Qaranlıqlar içinde yatmışken eyleşdiyim stul narahatlıq yaratsa da yuxunun şirinliyi meni derinliye aparırdı. Yuxu eyni ritmin defelerle tekrarlandığı bir ses kimi qaranlığı bezeyir. Gözlerimiz yumulu olması gördüklerimizi qaraldır, görüntünü ciddileşdirirdi. Zaman itkisini yaşadığım bir anda qolumun terpedildiyini hiss etmeye başlayıram. Eyneyimi yatdığım zaman kenara qoyduğumdan menim qolumu sirkeleyen şexsin kim olduğunu anlamadan baxışlarımı ondan çekdim ve yeniden gözlerimi bağladım. Gülüş sesi heyretime sebeb oldu. Celd eyneyimi geyinib Demetraya acı sesle: - Salam... - Salam, Atabey, - deyib gülümsündü ve sözüne davam etdi. - Sene zeng etdim. Bu gün Taksi ni redakte edecekdik, amma telefonu Afrodita açdı, kafede olduğunuzu ve senin yatdığını söyledi. Men geleceyimi dedim ona. Geldiyimde Afrodita getdi. Ne ise işi varmış. Anlamadım. Çox esebiydi. Seni oyatmaq qerarına geldim, bağışla. Yazdığın elyazmanı mene vermişdin. Yene ecaib cümleler yazmısan, ay Atabey.

6 Anlamıram. Bu gözel cümleleri qetle yetirmisen. Fikirlerin maraqlıdır, amma çox qelizdir. Sen niye bu qeder belesen dediyi anda sözünü keserek dinlendim: - Demetra, ne yemisen ki, bu qeder enerjilisen. Heç susmadın. Yuxudan indi oyanmışam, insafın olsun... - Hey, Atabey, kimdir sizi bu qeder yuxusuz saxlayan geceler? Hera, yoxsa yeni biri var? - Demetra, belke zarafatı bitirek?! Taksi den nese deyirdin. Nece gedir? Nese ede bilmisen? Bu sual dialoqun sonunu getirdi ve yarı yuxulu gözlerim Demetranın bu oxuduğunuz cümlelere etdiyi düzelişleri seyr edirdi. Demetra bu heyatda mene deyer veren üç - dörd insandan biridir. Ona göre bir gün men heç kes de olmasam bir ademden nümune olaraq xatırlanacaq biri olacağam. Mene verdiyi sonsuz destek sayesinde özümü nese hiss etmeye başlamışdım. Demetra. Cızdığım bu qara herfleri oxunaq bir hala salıb size teqdim eden şexsdir. İnanın, onun çekdiyi eziyyeti, belke de, anam doğuş masasında çekmeyib. Bezen zeng eder: Hey, bu fikirler hardandı sende filan, - deyib acıya dönmüş adi bir günümde yazdığım setirlerle terif eder meni. Bezen çox hirslendirer. Çoxları bizi sevgili sanar. Amma men ona o ise mene çox deyer verir. Ona göre sevgi xeyaldır, mene göre ise şirin yuxu ( çünki sevdiyim qadınla yalnız geceler görüşürdük ). Ona bir sözüm var. Bu sözü qebiristanlıqda vermişdim ona. İkimiz de göz yaşı dolu gülüşü dodaqlarımızdan çıxan kelmelerle susdururduq. Ona verdiyim söz Bir gün mavi gözlü qızın nağılını yazacağım idi. O nağıl Demetrayla keçirdiyim her saniyede yazıldı. Amma bir nağıltek oxunmadı. Bilirsiz niye?! Çünki biri var idi, biri yox idi kelmesine sesleniş olmadığından bu nağıl baş tutmadı. Menim yazılarıma göre derslerinden çox yayınsa da mesuliyyetli olduğundan her işe yetişir Demetra. Yunan mifologiyasında Demetra bereket ilahesidir. Mence mene gösterdiyi yardımla Nermin ele öz dünyasında bu esrin Demetrasıdır. Bu düşünceleri onun mavi gözlerine ve el - qol jestlerine baxa - baxa tesvir etdim size. Söhbetimiz vaxtı öldürdüyünden Demetra yavaş - yavaş işini tamamlayıb masadan qalxdı. Tapşırıqlarını alıb olduğumuz kafeden ayrıldığında Heradan gelen zeng meni yalnız qoymadı. Bu zeng videozengle evez edildi. Siması üçün darıxdığım bir şexsdir Hera. Gecelerimin tek sahibi, musiqilerimin ( ifa etdiyim ) ünvanı, çox qısqandığım bir qadındır Hera. Hera. Her kesin öz dünyası var. Bu dünya başqalarından daha ferqli, daha ideal, daha qelbe yaxın olur. Hera ise menim behs etdiyim daxili dünyamdır. O, tek xeyalım, yaxud etdiyim arzumdur. Onunla men, Mars ve Yer kimiyik. Yolumuz çox uzaq, amma baxmaq, bir - birimizi görmek istesek, bir güzgü qeder yaxınıq. Hera çox decel ve elece de düşünceli bir qadındır. Aramızda 5 yaş ferq olsa da, bezen bir kelme ile meni Mat etse de, çox hallarda mövzu ve söhbetler Pat olurdu. Herayla uzun bir mübahisemiz kitab oxumaqdır. O, uzun cümleler oxumağı sevmediyinden, hetta uzun mesajlarımı bele oxumur, qaldı ki kitabları. Amma o da yazır. Belke de onu yazdıran tek menem. Belke de gecelerdi. Onunla tanışlığımız qarışıq idi. Bir gün bele bir mesaj almışdım Facebook da: Salam. Belke de sağ ol.... Cavabında Niye salam, niye sağ ol? demişdim. Gec olmayan bir cavab geldi: Sen azerbaycanlısan? Men seni türk sanmışam. Salam, men Arzu. Bax belece o ilk meni keşf etmiş, men ise onu icad etmişem. Virtual alındı bizde her şey, öpüşden tutmuş baxışmayadek. Artıq iki il olacaq ki, toxunmadığımı hiss etdiklerimden çox sevirem. Bu tabunu qıra bilmeyenlerden ferqli olaraq biz belece çox rahatdıq. Yunan mifologiyasında Hera Zevsin ( Baş Allahın ) xanımı olduğundan Arzu ise heyatımın Herasıdı. Çox maraqlı söhbetimiz uzandıqca dünyevi işler bizi sonluğa getirirdi. Gece zengleşmek qerarıyla Herayla sağollaşdım. Saat eyleşdiyim mekanda çox qaldığımı gösterdi. Herayla söhbetimizin xeyalı ağlımda qaldığından sakit şekilde hesabı ödeyib mekandan ayrıldım. Kaybedenler den uzaq olmadığımdan yol boyu telesmirdim. Qulaqcıq boynumda, amma oxumur. Ayaqqabılardan sıçrayan palçıq sesi. Meydanın duman basmış direkleri közermiş işıq saçır. Bayraqlar şeheri ve ya yox olmuş alma bağlarının boş saheleri qaranlığa bürünmüşdü. Arxamca kimse seslendi. Çönüb baxdığımda Totu gördüm. O idi meni sesleyen. Salamlaşdığımızda çox isti semimiyyetle söhbet etdik. Oturacaqlar yaş olduğundan ayaq üste dayanmışdıq. Tot. Görkemli duruşu, selis danışığı, her zaman doğrunun yanında olan, bezen çox sarsılan ve ölümün qoxusunu her sabah duya bilen bir insan. Onu bir çay masasında tanımışam ilk. Ele ordaca münasibetimiz meydana gelib. Menle bezen çox paralele düşür Tot. Onda en çox sevdiyim bir

7 xasiyyet var: olduğu yer işıq saçır. Ve bezen bir mesaj yazır: Senin üçün darıxmışam. Bax bu çox şey ifade edir. Totda önderlik, rehberlik abu - havası var. O bunu çox gözel bacarır. Onunla ortaq bir mövzumuz CMYLMZ dır. Gülmeyi ve düşüncesiyle, exlaqıyla ve heyatda duruşuyla Faiq, Misir mifologiyasında Tot - müdriklik tanrısı adına heyatımda tek namizeddir. Dialoqumuzun davamı addımladıqca davam edirdi. Menle Kaybedenler e gelmek qerarına gelen Tot ordakı insanların en sevimlisi, bezen de ordakı mübahiseli mövzuların biteref mövqe sahibidir. Elindeki üzüklerin parıltısı ile birge Tot Kaybedenler klubunun qapısını açdı. Qarşımıza içi dolu, amma havanın soyuqqanlığı qeder soyuq bir CD dükanı açıldı. İçeride Erot ve Ra var idi. Salamlaşıb eyleşdik. Semimiyyetimiz cümleler kimi soyuq deyildi. Deyib - gülür, zarafatlaşırdıq. Erotun işlediyi bu CD dükanı bir otaqlı bir mekan idi. Otağın 4 terefi CD - lerle ehatelenib ve bir küncde bir odun yandırmaq üçün peç ve üzbeüz küncde bir masa, üzerinde kompüter var idi. Cemi dörd stulu var idi o masanın. Etrafdakılar bu CD dükanını çox şikayet edirdiler. Sebeb gülüş ve gitar dersleri idi. Gitar demişken, biz gitarı, sanki, zorlarmış kimi istifade edir, her tip musiqini altı simli alete yerleşdirirdik. Qaldı ki gülüş bax, buna qarışa bilmerem ve bilmerik. Harda ki cemiyyet var, harda ki genc var ve harda ki men varam, bax orda gülümsünülmelidir. Erota Seher geldiyimde yox idin kelmesini kaş demezdim. Danlarmış kimi baxışlarla susdu ve Appollonun bu gece Kaybedenler klubuna geleceyini, gece parti olacağını işare etdi. Hava qaraldığından Tot qalxmaq istediyini dile getirib vidalaşdı bizle. Sakitlik vardı Kaybedenler de. Bu sakitlikden istifade edib size Kaybedenler klubunun dörd esas üzvünden elave bu birliye yeni gelmiş ve bir güneş kimi doğmuş Denizçi Mişa Şerifi Misir mifologiyasına istinad edib, Ra adlandırıb size teqdim edim. Ra Erotun qohumuydu. Yaşca dörd üzvün arasında men böyük olsam da, o da menden iki yaş böyük idi. Onunla en sevdiyimiz meşğuliyyet ağılagelmez bir sual tapıb müzakire etmek, qadınların bizde qoyduqları izleri silme yolları ve gitarda Azerbaycan xalq mahnılarını bir ağızdan, bir ritm üzerinde ifa etmek idi. Onu Ra adlandırdım. Ra Güneş Allahıdır. O da Kaybedenler e doğan bir güneş idi. Dörd üzvü tek - tek deyerlendirib bize heyran olanı biz de boş qarşılamadıq. Onun fikrince bizi biz eden sadeliyimizdir. İçimizde sıxılmadığını ve Kaybedenler den çöle çıxdığında bura üçün darıxdığını defelerle dile getirirdi. Amma bizim ( dörd üzvün ) esas sirrimizi anlaya bilmir. Bu barede çox sual verirdi. Amma adının ne olduğu bir mekanda kimler ola biler? Bax bu onun düşüncesine gelmirdi. Kaybedenler klubunda yalnız itirmişler ola biler, dostum... Ucuz tütüne qonaq olmuş Kaybedenler. Valideynlerinden gelen zengler Ranı da bizden ayırdı. Erotla CD -lerle dolu mağazada darıxmağa başladıq. Apollon gecikirdi Kaybedenler e. Dayısı yene icaze vermeyib işden çıxmağa. Onsuz parti olmazdı. Cavab çox sadeydi. Ucuz da olsa tütünle şampanlar ( bir - iki eded ) onluq idi. Çünki biz işsiz idik. Niye şampan? deye soruşsanız, qısa bir xatireye dalıb cavab verecem den e keçen gece. Apollon, men, Ares ve Erot. Erotun valideynleri evde yox idi. İki otaqlı menzil. Qaz peçinin etrafında dörd şexs eyleşmişik. ABBA -dan Happy New Years musiqisini dinlemek yerine Cem Adriandan Her kes gidermi? dinleyirdik. Qeribedir, ele deyilmi?! Ve bu vaxt içmek istedik. Amma Apollon bu ana qeder heç içmemişdi. Onu içmeye mecbur etdim. Şampan, belke, içerem, - dediyinde çaresiz razılaşdıq. Şokolad piletkası ve isti şampan. İçmek istemeyib de, başqa çaren yoxdu deyib plasmas stekanı başına çekirsen ve ferqinde bele olmadan hamının sifetindeki ruhsuzluğu götürmek üçün: Bu mal bir harika, dostum, - deyib özünü söye - söye yeniden içirsen. Biz Appolona öyrede bilmedik ki, heyat şampan butulkasından, Pıttt deye açılışdan elave pive ve şerabla da gözel ve maraqlı görünür. Yox, ay atam, - deye aldığımız cavablar bu lenet şeyi içmeye vadar edirdi. Saat növbeti güne keçdiyimizi bildirdi. Bir azdan Erotun valideyni ve menim Heram zeng edecek parti leğv olunacaqdı. Az - az söhbet edib Halil Sezaiden Fırtına musiqisini gitarada sınaqdan keçirirdik. Hemişeki kimi men sözlerde telesir, Erot musiqide yavaşıyırdı. Bizde ifalar alınmırdı. Appolonun gelişi qapı döyme terzinden bilinirdi. Amma Ares yanında olduğundan gülüşerek qapını döyürdüler. Qapını men açdım. Qucaqlaşıb görüşdük. İki şampan ve iki paçka ucuz tütün masa üzerinde. Başımızın üstünde neon işıq ve peçde közeren odunlar. Erot, Ares, Appollon ve men. Üç tanrı etrafında olmaq, üç mifin senle beraber dörd bucaq masanın bir küncünde eyleşmesi. Üzlerine baxmaq kifayetdir onların. Kaybedenler yerlerinde. Dörd şexsin bir anda siqaret çekmesi ve bir qabda onu söndürmesi, dörd şexsin bir kalonkadan çıxan musiqini eyni anda

8 dinlemesi ve dörd ağızdan hemin anda oxuması. Dumanda azmış üç Allahın bir de menim partimiz başlamış sayılır. Üç allahı tanımaq haqqınızdır, amma bir az sonra. Appollonun keşf etdiyi her hansı bir meşhur olmayan musiqiçi ve ya musiqiler gecemizin sesi olur. Onun etdiyi bu keşfler gündemimize gelir ve müzakiresiz sevilirdi. Ares şampan şüşesini çalxalamadan qapağını açır ve qedehlere ( plasmas stekanlara ) süzür. Ares butulkanı yerine qoymamış Appollon bir qedehi başına cekir. O, içmeye çox yanğılıdır. Erot da içmeyi sevir, amma o da menim kimi pive heveskarıdır. Şampan çaresizliyin içkisiydi. Hele söyüşle içildiyinde lap çaresiz olursan. Musiqi seçilmiş, qedehler boşalıb - dolur. Bizim partilerimizin qızı olmaz. Yalnız herenin ağlındakı qadınla axıda bilecek göz yaşı ve adını çekib içe bileceyi içkisi vardı. Bizim partilerde reqs olmazdı. Yalnız Appollonun ayaq üstde durub etdiyi el - qol hereketleri ve Aresin headbang leri olardı. Bizim partilerde felsefe vardı. Üç allahın ve menim düşüncem vardı. Xeyal yox idi, çatmaq istediyimiz arzular vardı. Menim yazacağım kitablar, Erotun alacağı gitarlar, Aresin qadınları ve oxuyacağı kitablar, Appollonu yalnızlıqdan xilas edecek bir cin vardı. Meqsedler ayrıydı, amma lenetli suyun ( şampan ) qolduğu qedehler toqquşduğunda biz bir olurduq. Bizi bir - birimize yaxın tutan o qeder sebeb, bizi ayıracaq o qeder cehetler vardı. Bizi mehv edecek şayeler vardı. Amma biz... Bizim üçün sadece özümüz vardıq. Kaybetmişler mekanında üç - dörd günden bir toplanardıq. Erot yaşca balacamız (15 yaş), Appollon esgere hazırlaşan bir genc ( 18 yaş ), Ares azadlıq eşqi ile yanan bir ateş ( yaş ) ve men... İçkinin ilk evvelki qurtumlarında ne var ne yoxlar danışılardı. Gec göze çarpan Appollon ilk danışmağa başladı. Çünki onu ancaq partiden - partiye görürdük. Appallon. İnsan yalnız doğulur. Bunu bilirik, amma bir insan 18 yaşına qeder yalnız yaşamaz. Bu insan seheri zengli saatın sesinden tanıyırsa, geceler ona tanınmaz olmuşdur. Qadına hesret qol ve ya şirin sese qıfıllı qulaq. Ailesini gözünde hele balacasan kelmesi nezaretinde qalan bir şexs ele bu kelmeye göre neleri itirmeyib. O, çox yalnızdır. Bunu bezen zarafata salıb gülürem. Amma bu yalnızlığın neler yaratdığı hereketleri ve jestleri bize gösterir. Bir gün telefon kitabçasındakı nömrelerin sayı nezerimi celb etdi. Üç adam vardı orda. Bir - men, iki - atası, üç - esgerlikdeki qardaşı. Heç sosial şebekedeki profilindeki dostluq sayını demirem. Dinlediyi musiqiler çox ferqlidir. Kütle ile dinlemez. Yeni çoxlarının arxasınca getdiyi ulduzları deyil, sade, keşf olunmamış istedadlıları axtarardı. Onun tapdığı ifaçılar ve ya musiqiler inanın möhteşemdir. O, bizim bir parçamızdır. Onsuz dörd şexs mümkün olmaz. Onun keşfleri bizi düşündürdüyü qeder de güldürürdü. Appollonun CMYLMZ heyranlığı her dialoqda öz yerini tutur. Çox zarafatcıl ve duyğusal olan Zeynalov Nurlan yunan mifalogiyasındakı işıq, kainat, şeir, musiqi tanrısı olan Appollonun adını daşıyacaq tekdir. Hal -ehval söhbeti deyişen ve getdikce sakitleşen musiqilerin ahengi ve serxoş beyinlerle daha ciddiliye yön alır. En maraqlı vaxt partinin sona yaxınlaşmasıdır. Serxoş hereketlerin en davamlısı boş şampan butulkasına baxılıb düşünceye dalınmasıdır. Bunu ilk Appollon başlatırdı. Qısa reqlament edecem. Evvelceden bir sıra sözlere göre üzürlü sayın. İlk sözü Appollon demekle ardıcıllıqsız here bir söz deyirdi: Bakı - şampan - ağrıdır - qutu - sarı - nenem - ferq etmez - maksim - ejdaha - sürtük - ah... ah - ellemek - men gicem - sen?... Belece sözler davam eder ve en maraqlısı odur ki her allah öz dünyasına göre bir kelme seslendirerdi. Erot elinde siqaret bize o ekcaskar düşüncesinden çıxan kelmeni dediyi an onu başdan - ağaya süsdüm. Erot. Evvelde qeyd etdiyim kimi, yaşca en balacamızdır. 9 illik tehsillidir. Dünya görüşü ise zengindir. Rusdilli olduğundan Azerbaycanca terminlerde ve sözlerde çetinlik çekir. Etrafında daim özünden böyükler olan Erot, esasen, heyatını qemgin notlarla qurub. İsteyerekden deyil belke de. Onunla meni birleşdiren üç - dörd cehetden biri eyni yaşda atalarımızı iritmeyimiz ve atasız problemlerden ezab çekmeyimizdir. Gitar çalmağı ve magiya ile maraqlanmağı çox seven Erot talismanlarını bir anlıq olsa da üstünden ayırmır. Bu özelliklere sahib olan insan niye Erot adı ile şifrelenib desez, onu deye bilerem ki, Bayramov Nurlan xaricdeki özellileri ile yox, daxili özellikleri ile yunan mifalogiyasındakı şehvet, eşq tanrısı olan Erotla kilidlenib. Amma bu kelmelerin en ağırlarını ve tesirlisini Ares deyerdi. Serxoş tanrıdan seslenen kelmeler nece tesirli ola biler?! Ares. Azadlıq eşqini qelbinde saxlayıb çepersiz dünyasında besleyen Ares etrafındkı insanlar terefinden çox qınanırdı. Steriotiplerini qırıb özünü relax hiss eden Ares

9 olduğu her mekanda ses -küy qoparırdı. Kitab oxumaq onun üçün sehirli alem idi. Geceleri gündüzlere qatar bir kitabı oxumaqdan ötrü. Sonra da günlerle yatardı. Ares çox insandan ferqli olaraq o beyninde yalnızlığını keşf etmişdir. Aşma prosesi çox tez olmuşdu Aresde. Bezen söhbetleşdiyimizde qışqıraraq : -İnsanlara stop demek isteyirem, - kimi kelmeler seslendirer. O, açıq cebhede tek döyüşen idi. Çox vaxt yanlış qerarlar alır, yanlış insanlarla üzleşirdi. İnsanlara kitab oxu tetbiqinde her yola el atırdı. Ares toy meclislerinin birinde süfredeki yoldaşlarına badeni qaldıraraq çox qeyri - adi sağlıq deyir: - Çox kitab oxuyaq ki, içdiyimizde serxoş olmayaq. Yeqin, her yola el atır dediyime inandız. Bu cehetleri ile her zaman fikrini ve derdini menle bölen meslehetler alan Kainat bey Yunan mifalogiyasındakı müharibe tanrısı Aresi xatırladır. Telefonlara gelen zengler tanrıları ayırdı. Kaybedenler i bağlayıb evlerimize doğru addımlamağa başladıq. Erot meydandan üst mehlede qalırdı. Ares, Appollon ve men yol boyu bizi teqib eden polis maşınından ve bir - iki boş taksiden başqa heç kesle qarşılaşmırdıq. Bu şeherin yolları, Qubanın geceleri sakit keçer, yalnız köhne avtovağzal qeder. Çünki magistral üstünde yerleşen prospekti var. Yalnız bir - iki mehellesinde işıq direyine rast gelersen. Qubanın küçe itleri, zibil qabları ve bir de biz idik yol kenarında göze çarpan. Quba ve ya qubalı. Seni danışığından asanlıqla qubalı olduğunu bilerler. Qubalıların, yeni bizim [ğ] ve [x] sesinin qarışığından alınma sesi mövcuddur ki, bu ses sırf bize mexsusdur. Qubalı qanı daşıyan her kes bu sesin sahibidir. Quba Respublikanın çoxmilletli rayonudur. Ta Albanlardan (xınalıqlı, buduqlu) tutmuş lezgilere, hetta qıpçaq türklerine qeder ekser milletler Quba torpaqlarında meskunlaşmışdırlar. Dörd mescid bir tarixi qovuşacaq olan ( sökülüb dağılmaqda olan) Çuxur hamamı ve Soyqırım mezarlığı ile Quba Bakıdan km mesafede yerleşir. Bakı demişken, en çox sıxıntı çekdiyim ve mövzu özümü danmadan teqdim etdiyimde Qubalısan?! sualından sonra lezgisen nidasına gelmesidir. İzah etsem ki, bey Qubada milletler çoxdur ve men özüm bu milliyetlerden deyilem. Qubalıyam, azeri türküyem. Yene de sene lezgi deyecek. Qoy desinler. Yol boyu addım seslerini eşitdikce söhbetimiz daha da qızışırdı. Biz bir tipik. Biz kimlerinse xeyalıyıq. Biz belke de meqsedik. Biz son heddik. Biz ancaq nefes alan varlığıq. Biz aylarca geyindiyimiz bir şalvarda onlarca xeyal qurub elde etdiklerimize sevindiyimizde onlar onlarca şalvar geyinib bize hesed aparar. Biz elçatmazıq onlara göre. Biz barmaqla gösterilen hedefik. Biz onların olmaq istediyi, amma olmadıqlarında onlar terefinden qınananıq. Biz serhedik. Biz aşmayıq. Biz şeytanıq ( onlara göre ). Biz oğlan deyilik ( lap çoxlarına göre ). Biz qadağayıq. Biz mossonuq. Bu sadaladıqlarım kenardan görünen görüntülerdir. Amma biz ( üç allah ve men ) eslinde sıfırıq. Kimse nese etdiyinde bize istinad ede bileceyi sıfırıq. Biz etdikse, onlar da zamanla edecek, - deyib sessiz durarıq. Biz meqsed teyin edib bize barmaq gösterenlere xeyirli olmağın yollarından danışarıq. Biz ferqli heç ne etmirik. Sen de ( yeni onlar ) musiqi dinleyirsen, men de. Dinlediyimiz ferqlidir. Bu dinlediyimiz bizi içine çekir sizi çekdiyi kimi. Sen de paltar ( şalvar, köynek, don ve s.) geyinirsen, men de. Senin geyindiyin senin seçimindirse, menim de geyimim menim seçimimdir. Sen daha qapalı, daha ciddi geyim geyine bilersen. Men de senin kimi de geyine bilerem, senden de ferqli alına biler bu geyimim. Meni saç düzümüm dağınıq olsa bele bunu men istedim ve sen de öz istediyini seçib uyğulaya bilersen. Senden ferqli geyinib, bezenib ve görünürse, sen de ona bele görünürsen. Sen eyleşdiyin oturacaqda, sen istirahet etdiyin parkda ve ya olduğun mekanda ferqli insanlar ola biler. Unutma, sen de onun üçün ferqlisen. Rahat ol, dostum. Bizim bir iki ferqliliyimiz daha var ki, onlar da zamanla sizde de olacaq. Biz kitabxanadan kitab teleb edirik. Biz musiqiden anlam alırıq. Biz filimleri anlamına göre seçirik. Biz sıxılmayaq deye gülüb düşüncelerden qaçırıq. Biz seçirik, dostum. Biz vaxt qoyuruq qarşımıza. Biz pulu deyer saymırıq. Biz hessas yanaşırıq insanlara. Kasıb - varlı seçiminde, qadın - kişi ferqinde, elil - sağlam qarşıdurmasında her şeyi özüne, öz çekisine ve mövqeyine göre yerbeyer edirik. Amma bizim de menfilerimiz var. Çoxdu hem de. Yalnızıq biz. Hem de çox yanmışıq biz. İtirmeye alışmışıq biz. Her zaman elden tutarıq. Çox vaxt o tutulan el bize qarşı Get, - deye işare eder. Oxuduqlarımız, öyrendiklerimiz, hetta gördüklerimiz bize ezab verer. Biz de çox isterdik sizin kimi olaq. Amma biz seçilmişlerdenik etdiyimiz her

10 şey qınansa da, baxdığımız her yer qaralsa da. Bir gün bey deyilib de söz verildiyinde sizinle fexr etdiyimi söyleyecem, dostlar. Men yazı yazar, Ares kitab oxuyar, Erot misiqi ifa eder, Appollon ise musiqi oxuyardı. Biz Quba küçelerini addımlayaraq menzillerimize doğru gedirik. Avtovağzal dairesinde here öz yoluna ayrıldı. Boynumdakı qulaqcığı telefona qoşaraq Senden daha gözel ifası ile addımlarımı eynileşdirdim. Soyuq qış küleyi. Quba qışda daha soyuq olur. Quba her fesilde daha kontinentaldır. Yayı qısa, qışı uzundur Qubanın. Bir gün yolun Qubadan düşerse, dostum, bunları etme ve daha diqqetli ol. Bir - Quba bazarına diqqet yetir. Her an aldığın mal sebete girdiyinde bahalaşa biler. İki - getdiyin istirahet merkezinde daha diqqetcil ol. Tebiete ziyan verme. Üç - qadınsansa, maşın sürme. Men özüm bele sene baxa bilerem. Dörd - işıqfor olmadığından ehtiyyatlı ol maşın sürdüyünde. Günüm enerjili keçdiyinden telesirem yeni bir güne başlamaq üçün, Heraya gelmek üçün, anamın bişirdiyi yemekler üçün, dincelmek, belke de düşnmek üçün. Mehellemizde heç kes evinin çöl lapması yandırmaz. Bunun üçün de mehelle qaranlığa boyanar. Seni gelib qaçırsalar, heç kesin xeberi olmaz anlamında qapqaranlıqdır her yer. Eve daxil olduğumda ilk qarşıma çıxan pişik (menem onun tek sahibi) oldu. Paltomu, şarfımı soyunduqdan sonra şalvarımın balaqları nem olduğuna göre qatladım. Anama, babama salam verib peçin yanında qızınmağa başladım. Saat gec olduğundan anam da, babam da mende bir sehv hereket ve ya cümle gözleyirdiler ki, içlerindekileri üzüme desinler. Amma içkili - serxoş olsam da özümü idare edecek qüvvem var. Metbexe gelib TV-ni yandırıb divanda eyleşdim. Meherrem yatdığından çayımı anam süzecekdi mene. Anam metbextde yemeyi qızdırır, meni yarı esebi, yarı mesuliyyet dolu sözlerle inkar edirdi. Başımı aşağı salıb sakit durar, ya da yemek filan yemeden Heraya gelerdim. Amma bu gün durdum başı aşağı o cümleler önünde. Oturduğum yerde başımın üstünde saat 00:22 - ni gösterirdi. Sol terefde pencere, pencere kendarında dipçekler. Anamın üç balasından sonra en çox sevdiyi varlıqlardır onlar. 15 yaşımda başladı bizim ana - bala sevgimizin en üst hissesi. Üç övladıq, üç qardaşıq biz. İkimizin sünneti bir olmuşdur. İkimiz evin ses - küyü, etrafın, qohum - qonşunun ve nehayet, xalqın uşaqlarının ise göz dağı idik. Velosipet idi tek ortaq malımız. Amma bir gün biz iki üstegel bir olduq. Bir 31 Dekabr axşamıydı. Nenemin qucağında gelmişdi üçüncümüz. Atam her biz doğduğumuzda ürek sevinciyle almamışdı qucağına. Çünki qız isteyirdi. Amma biz onu öz çiynimizde daşıdıq. Her şey mende 15, Elşadda 12, Meherremde 5 yaşında başladı. Ata cesedini çiynimize aldığımızdan sonra bax her birimiz ağlındakılar, xeyalındakıları, esasen de, arzularımızı o mafeni elimize, sonrasa çiynimize aldığımızda yere qoyduq. Çünki 40 yaşlı atamızın geride qoyduqlarını defn olduğu gün biz davam etdirecekdik. O gün her kes vardı etrafımda, dayaq duracaqlarını söylediler. Yanımda olacaqlarını... Amma dözmeyib gedenler de oldu aralarında. 15 yaşında ilk sevgim, belke de yeddi ay penceresine baxıb xeyal qurduğum, belke de ümidler bağladığım biri, ilk aşiq olub dilim tutulan qız meni terk etdi. Anam: - o yetimdir, - dedi. son sözü bele idi. Bu başlanğıc idi. Meni neler gözleyir bilirdim. Onun üçün meni gözleyenlere getmedim. İlk qazancımı anam: yasin duası oxutmağa ver, - demişdi. Mense meni atıb getmiş sevdamdan sonra başqalarını özüme xeste edib atmaq üçün kontur aldım. Çoxu bu hereketime göre meni qınayır. Amma menim de hisslerim, uşaq olsam da arzularım vardı. Her atdığım mende qalardı. Bezen yuxularıma girerler. Heç bu hissi hevese satmadım ve bir gün durdum bu hereketi etmekden. İlk defelerde ağlayırdım. Amma göz yaşlarım durmuşdu, axmırdı daha. Hemin günlerde tanrıyla mübahisem vardı. Niye aldın sevdiklerimi, niye?! Amma cavabsız keçerdi esebim. İmtahanlara girdim ilbeil. Üç ilimi de anamın telebe oğul sevgisine hesr etdim. Pul, zaman xerclendi meni dünyaya getiren qadının isteyine ve nehayet, qebul oldum. O da camaatın balaları ile reqabete girecek balasının bu şad xeberine sevindi. Bu altı ilde üç ilimi anama, bir ilimi mektebe, bir ilimi esger getmemek üçün işlemeye, bir ilimi de çetinlikle olsa, çox şey itirsem de özüme, bu cızdığım yazılara hesr etdim. Anam çox zaman: Evin kişisi sensen, atası sensen, bu ev sensen, bu evdekiler senindir. Onlardan sen cavabdehsen, onlara yolu sen göstermelisen, sen dayaq durmalısan. Sen terbiyelendirmelisen. Sen... sen... sen. Bu senler bitmir. İlden ile artır. Daha da artacaq. Amma illerdir Leylanı seven, ona açılan sabahlara duran, Leylaya uzaqdan baxıb ona balaca vereqlerde balaca şeirler yazan, ona qızlarla gözel sözler, xeberler yollayan Ramiz

11 ne olacaq, ana?! O her defe mehle başında durub o pencereye baxır şeklinde gözüme görünür. O, her defe acı da olsa atası terefinden döyüldüyü xatireleri anır, ana. Çünki atamla bağlı başqa ne xatirem var ki?! Yalnız döyüldüyümde mene bu qeder yaxın olurdu, ana. Bezen uşaqlıq meqsedim ağlıma gelir. Atam icaze vermemişdi, ana, ressam olmağıma. Gören indi yazar oğluna neler demek isterdi, ana. Atam öldüyü gün xebersizdim. Meşğeleden geldiyimde uşaqlarla futbol oynayacaqdıq. Eve telesik gelmişdim. O meydançaya gedecekdim. Amma eve geldiyimde babam icaze vermeyib, meni qucaqlayıb ağladı, ana. Mense heç ne bilmeden o meydançanı, futbolu, topu, uşaqları düşünürdüm, ana. Belke de Ramiz o meydançada yarım qalıb. Ele hey oğlum bele ol, ele ol deyirsen, ana. Men heç ne ola bilmeyecem. Bunu mektebi bitirib son zeng günümü qeyd etdiyimde anladım. O gün heç yadımdan çıxmaz. O gün bu günlerimin filmini seyr etmişdim, ana. Nece film idi?! O filmin reklam fragmanında bele bir xoş an görmedim, ana! Ancaq yalnızlıq, ancaq keder, ancaq göz yaşı. Niye bele pis ssenari deyeceksen, ana. O içimdeki sınıb qalmışlardır bu gün çekdiyim acılar, o atdıqlarımdır meni sızladan, o terk edib gedenlerdir meni ağladana, ana! Bu aralar ne geyimime, ne reftarıma, ne de geleceyime fikir verirem. Bir az siqaret, bir az pive... Atam da içerdi. Amma ata olmadan atasız içirem. Anam menim yazar olmağıma heç razı deyil. O, mene: Ciddi işlerden qorxursan, senlik deyil. Gücün çatmaz deye bele asan işlerle meşğulsan, -deyir. Yox, ana... Heç de bildiyin, göründüyü kimi deyil, - demek isteyirem, deye bilmirem. Ona göre indi metbextde başıaşağı susmuş halda durub o kelmeleri çeper olmuşam. Belke de anam bu cümleleri hamının qatili olan camaatın uşaqlarına istinaden deyir, qonum - qonşunun ne deyeceyine göre bu qeder hirsliydi. Amma ne deyim. Çox möhkem anam var. Anamın cümleleri ile birge nahar yemeyimi gece saatlarında yedikden sonra Hera zeng edenedek bir az bax ele bu cümleleri yazım istedim. Amma anam susmurdu. Üzbeüz eyleşib danlayırdı meni. Başımı qaldırıb son cümlelerini üzüne baxıb dinledim. - Ne etmisen de bu gün, ne? Get pul qazan! Kişi ol, kişi! Bax ona - buna. Altlarında maşın Bakılarda gezir, dolanırlar. Sen ne edirsen?! Yaşıdların evlenir. Yaşıdların pula pul demir, ev tikirler. Sen ne edirsen?! He, Ramiz?! Gündüzler gez, geceler telefonla danış, boş vaxtında yaz, ya da kitab oxu. Ne verecek bunlar sene?! Ne qazandıracaq teşkilatlar, ne qazandıracaq flaşmoblar?! Ne qazandıracaq o qızlar sene?! Ne?! Anama baxışlarımda cavablar hazırlamışdım, amma hiss etmedi. Cavablarsa bele idi: Bu gün Ahmet Kayadan iki möhteşem ifa eşitmişem ve zümzüme edib durmuşam gün boyu. O musiqiler içimi oynadıb. Ares neçe vaxtdır oxumaq istediyim Buxovskiden kitab verib mene, amma qaytaracağam. Demetra yazılarımın hamısını kompütere köçürüb. Ona yeni yazılar vermeliyem. Erotla gitarda yeni musiqiler oxuduq. Bir paçka siqretim var sabaha. Bir az da pive içmişem bu gün. Bu gün Quba xeberlerinden çox şey eşitmemişem. Bloguma qonaq olmuşların sayı artıb bir az. Her gün eyni simalardan bezmişem. TV - ye baxmamışam. Baxsam da sadece seyr etmişem. İki film adı not almışam, onları izleyecem. Sabah heç kese söz vermemişem harasa getmeye ve ya nese etmeye. Bir - iki melumat almışam. O, her kesin dodaqlarına heyran olduğu Ancelina Coli evveller lezbian olub. Qelyanın insanda QİÇS yarada bileceyine ve Albert Enşteynin beyninin hele de basdırılmadığını, on üç hisseye bölünüb insanlarda gizledildiyini öyrendim. Bu gün sabah üçün xeyal qurmadım. Bu gün yalan danışdım. Necesen? deyenlere yaxşıyam yalanını. Niye teşkilat, niye flaşmob filan deyirsen, ana. Axı dünya fırlanır. Kimse feadai seçilmeli, kimse bunları etmelidir. Men insanlara liberal olun deyirem. Yalan danışma, düz ol, ne edirsense et, özün ol deyirem. Gel birge reqs edek teklifini edirem, rahatlayarsan, stress atarsan, çekinme, rahat ol deyirem. Azad ol. Düşünceni tertib et deyirem. Oxu deyirem. Oxuduğunu anlamırsansa, başqasın oxu deyirem. Bezen eks gedib oxuma yazılmış vereqler paylayıram. Yaz deyirem. Ergen deseler de o qıza ağlındakıları hesr et deyirem. Düşünme ne olacağını. Polad olma deyirem. Bir vaxtı da Rembo vardı. Amma men Ramiz oldum. Sen de Eli, Eşref, Vüqar ol. Ne edirsense sen özün ol. Ne sene ezab verirse, qaç, ne seni üzürse, at, ne sene seni xatırladırsa, sındır. Sehv et, yenilmekden qorxma, qalxcaqsan, ayaqların üste duracaqsan, yeter ki, özün ol. Sene bir de inkar et deyirem. Onların anlatacaqlarını inkar et deyirem. Mene şeytan deseler de sen inkar et deyirem. Özün axtar. Onlar istediyi deye arxalarınca getme. Elde çırağın özün

12 öz xettini cız. Men sene yol göstermirem, yolu özün tap deyirem. Bax bunlardır, ana, sene deye bilmediklerim ve gün boyu etdiklerim. Menim seçme haqqım yoxdu, men seçilmişem. Sanki mene sual veribler. Bir zaman reklamdakı kimi : Netleşdirebildiklerimizdensinizmi?. Men de onlara Seçilmişlerdenmişem cavabını vermişem... Yemeyimi yedim, çayımı içdim, anamın cümlelerini hezm edib otağıma - seher oyandığım mekana yollandım. Babam TV - ye baxırdı. Onun da mene ne ise deyecekleri var, bilirem. Amma babamın adını daşıdığımdan o mene her zaman sakit yanaşır. Yalnız Ağıllı ol kelmesini deyir. Qulaqcığı telefona qoşub yatağa uzanıram. Saat gece yarısına çatır. Amma Hera mene zeng etmirdi. Yeqin ders edir. Axı o, abituriyentdir. Playlistde dolaşmağa başladım. Bir - iki ifanı etiketledim ki, gece boyu mene yoldaş olsun. Oqtay Ağayevden Sen, ey uşaqlıq ilk seslenen oldu. Azerbaycan filmleri arasında Şerikli çörek i bu musiqiye göre sevirem. Bir filmin süjet xetti bir musiqide gizledilib. Belke de o filmin ssenarisi bu ifaya istinaden yazılıb. Sovetler ci ilden müsteqil olsaq da, biz hele de sovet düşüncesi altındayıq. Sosialistler çox olduğu halda biz liberalizm terefdarları mektebde, ailede, yolda, ictimaiyyetde nece ezab çekirik. İlk müsteqil olanlardan olsaq da, düşünce müsteqilliyine qovuşa bilmirik. Serhedleri açdıq, Türkiyeye, İrana, bes beyin serhedlerimiz? Baxış serhedimiz? Onlar ne zaman olacaq? İndi biz de mi 70 il gözleyek? Axı yaşımızdan, canımızdan gedir. Sovetlerden qalanlar heyatı hind filmlerindeki kimi görürler. Onlar Moskvanın göz yaşlarına inanmır. Onlar: rusların bir yaxşı sözü var, - deyirler. Onlar onlara söz verildiyinde Urrraa!!! qışqırırlar. Her dövrün bir müddet ezabı olur. Biz düyüne düşmüşük, dostum. Ancaq biz açmalıyıq bunu. Ailelerimizi, müellimlerimizi, cemiyyetimizi dinlemeli ve onlardan bizi de dinlemelerini istemeliyik. Biz onlara hind filmlerinin bitdiyini, Moskvanın daha göz yaşlarına bele inana bildiyini, artıq Apaçi ve Çin atalar sözlerinin de deyim kimi seslene bilmesini ve bize söz verildiyinde Ura! Ura! qışqırmaq mecburiyyetinde qalmadığımızı demeliyik. Anlatmalıyıq. Sosializm peredesini qaldırmalıyıq. Besdi artıq Evveller beleydi kelmesini dinledik. Ata - babadan bele olub lar bizi mehve aparıb den bu yana ancaq geyimi deyişdik biz. Bir de bina fasadlarını. Başlardan papaq götürüldü, uzun çekmeler leğv edildi, enli balaqlar darlaşdırıldı. Demek biz ancaq moda rejimini qabartdıq yaşamımızda. O da ki, yarı - yarımçıq. Bu zaman telefondakı musiqi dayandı. Gizli nömreden zeng gelirdi. - Beli. - Salam. - Salam, Tamerlan. Necesen? Lap darıxmışdım, qardaşım. Nece gedir esgerlik? - Normal. 62 günüm qalıb. Sayıram bitmir. Tamerlan Zeynalov... Apollonun böyük qardaşıdır. Esger yola salmışdıq onu. Bezen zeng eder, derdleşerik. Dünyagörüşü zengin olan insandır. Debatçıdır. Onunla dialoqumuz çox da uzun çekmedi. Sağollaşıb sağ - salamat eve dönmesini arzuladım. Esgerlik... İnsanlar bir zaman orduya yazıldığında müharibeye, mübarizeye göre yazılardı. İndi niye orduya yazılırlar? 1) Universiteti bitirdikden sonra, belke de qismet olsa, dövlet işine gire bilesen deye. 2) Sevdiyi qızın ailesi qarşısına çıxdığında Yararlı yazılmış qırmızı üzlüklü bir senedin olsun deye. 3) 18 illik yaşamından, etrafından bezmiş ve 1 il 6 ay sakitlik tapıb buralardan uzaqlaşasan deye. 4) Ya da esger getmek bir adet - eneneye çevrilib deye. Esger getmeyecem desem, insanlar mene bu sualı verir: Bes universitet niye oxuyursan?! Düşünceler deyişib. Vetenperverlik. Bu söz yalnız 6 -cı, 7 - ci siniflerde oxuduğumuzda inşa yazı mövzusu idi. İndi tek vetenperverlik daşıyıcısı qalıb, o da ki, Cenab leytenant musiqisidir. Onu da gitar öyrenen telebe tez menimsenilen ifa olduğundan qız tutmaq üçün oxuyur. Qız tutmaq demişken, playlistdeki musiqi - Can Gox My woman. Qız tutmaq cereyanına bizi sürükleyen cinsel azğınlığımızdı. Meselen: filmde porno axtarırıqsa, parkda sevişenlere diqqetle baxırıqsa, jurnalı qız resmine göre alırıqsa, internetden yalnız erotika daşıyıcısı kimi istifade edirikse biz nece qız tutanlardan olmayaq. Çoxları azad seks arxasınca qaçır. İntim

13 hekayesi görünce not alır. Bildiyimiz letifelerin de 92 - si pornoqrafikdir. Sonra da deyirik ki, niye qız tuturuq. Bes ne edek? Nenem her zaman bir söz deyirdi : Bütün bunların altında işsizlik yatır. Sovet dövrü heyf deyildi. Tinlerdeki avaraları basırdılar zavoda, fabrike. Genclerin indiki zaman çağındakı meşğulluqlarından danışaq bir az. Gitaranı bildik. Qızlar durur bu meşğuliyyetin arxasında. Bes fotoqrafçılıq? Bu ne tutqudur bele? Ne durur bu sevdanın arxasında? Bir zamanlar dükan daxilinde fealiyyet gösterse de indi küçelerde gezinir bu peşe. Eger bu peşeni gezenlerin meqsedleri fotoqrafiyadırsa... Yoxsa yene qızlar? İnanmasam da yene qızlar. Amma tekce qızlar yox, bu sıraya toylar da daxil olmalıdır. Uşaq vaxtı Ne olacaqsan? sualına hekim, polis, prokuror ve vekil cavab verenler, siz hardasız? Tezlikle ellerinde durbin astronomlar küçelerde gezecek. Axı Ayda torpaqlar filan satılır, evler tikilir. Bes ordakı qızlara kim baxacaq? Tebii ki biz. Playlistde musiqi - Ahmet Kaya İçimde ölen biri var. Rok dinlemeyi son iki ilde sevmişem. İnsan gerek heç vaxt etmerem demesin. Evveller pop dinleyirdim, caz, bluse, rok mene sıxıcı gelirdi. Amma onlarsız günüm keçmesin. Roka Evanescencenin solisti Amy Leeye göre aşiq oldum. My immortal la tanıdım o qızı. Likinpark filan, başımı qaldırdım ki, hemen musiqinin içindeyem. Bezen dehşet ses - küylü bir şey, bezen de sakit, ruhumu uçuracaq bir şey dinleyirem. Musiqi qidası günde içmeli olduğumuz 3 litr su qeder vacibdir. Musiqi qidası dağ - daş tanımır. O, insanın evezedilmez hissiyyat oyadıcısıdır. Qatili bele ağladacaq musiqi var. Musiqi qidamızı üç qapı arasından alırıq: rus musiqisi, türk musiqisi, ecnebi musiqi. Elit tebeqe rus musiqisine daha yaxındır. Onlar rus çerçivesini aşmayanlardır. Cümhuriyyetden evvel özünü ziyalı göstermek isteyenler ne ederdiler?! Rus dilini tecili öyrenib, başına şlyapa taxıb rus musiqisini dinleyerdiler. O insanlardan qalıq qalıb indiler. Türk musiqisi dinleyenler daha çox hisseni tutur. Çünki türk musiqisi bizim esas qida menbelerimizin önde gedenidir. Evveler de ele deyilmiydi?! Serhedler açılmağa başlandığında Orhan Gencebay, Sezen Aksu, İbrahim Tatlısesin kasetleri elden - ele dolaşır, çox maqnitofon Belalım sesleyirdi. Bu gün biz türk musiqisinden behrelenirikse ve ayaqda qala bilirikse, Atatürkün emeyini unutmamalıyıq. Deyeceksiz ne Atatürk? O Atatürk ki, Türkiye Cümhuriyyetinde köklü deyişikliklere imza ataraq müasirlik qapılarının şerqe açıb. Çox vaxt düşünürem, onsuz da rus, ingilis dilini kifayet qeder bilmirem ( ik ).Bu türk musiqileri olmasaydı, biz ne edecekdik? Çox şeyimiz Türkiye serhedinden aşıb bize gelir. Türk klassikası, bezen türküsü, roku, popu bize tam qidadır. Düşünün, Dumanlar, Gökhan Türkmenler, Sılalar, Barış Mançolar olmasaydı, ne ederdik? Düşünmek bele istemirem. Ecnebi musiqilerse, Toto Ktunyos ve ABBA fanatlarından elave, genclerin 70 - ci, 90 - cı iller musiqilerine olan marağından daha çox sevilir. Hemçinin musiqinin yeni modelleri olan texno ve s - ler artıq deb halını alır ve klublarda, barlarda, diskolarda seslenir. Klub dedim yadıma bir hadise düşdü. Bakıda - Nizami küçesinde idim. Pive istedi üreyim. Qarşıdakı klubların birine endim. Bir pive deyib gur musiqini dinlemeye, siqaret çekmeye başladım. Bar, klub dediyimizde Bukowskinin canlandırdığı barlardan çox ferqliydi burası. Bir şüşe pivemi aldım ve divanda eyleşdim. Telefonla Facebook da idim. Onu da deyim ki, yay ayı deyildi. Oktyabr - noyabr olardı. Bir şüşe piveni içdikden sonra bitmekde olan pulumu sayıb, bir stekan kola istedim ve reqs etmek üçün güzgü önüne keçdim. İşıqlar, ses - küy, güzgüde kesik - kesik görünen görüntüm. Masama yaxınlaşıb kolamı başıma çekdim. Barmene yene eynisinden gösterib, siqareti yandıraraq güzgü önünde çılğıncasına hereket edirdim. Barda tek deyildim. Stress atırdım desem, yanılmaram. Siqaretinden bir dene olar? Olar?, - deyib bir- bir çekib bitirdiler. İkinci kolanı da başıma çekib bardan çıxacaqdım. Ele de etdim. Barmene yaxınlaşıb hesabı istedim. 65 manatlıq bingoyla qarşılaşdım. Meger o şüşedeki likör imiş, men de içmişem. O bayaqdan qarşısında reqs etdiyim güzgüden özüme baxdım ve tanışlardan birinden borc pul istedim, ödedim ve çıxdım. Bu halla qarşılaşan yüz minlerle insandan biri olaraq Heradan gelen zeng niye gecikir? sualıyla esebileşerek yataqda soyuq yer axtarıram. Playliste durğunluq yaranır. Qulaqcıq çıxıbmı telefondan deye yoxlayıram. Yox her şey yerindedir ve birden Qaraqanın Eller treki seslenir. HOST ve ya 2007, cu illerin HOST - çu leqebli insanı. Ramiz Atabey. Hele de divarlarda, oturacaqlarda, partalarda qoyduğum bir iz var: HOST_çu Ramiz. Kapşon, enli şalvar geyinirdim. HOST-un pentoqrammasını, felsefesini müdafie edirdim. Konsertlerini video çarxlardan, treklerini saytlardan yığırdım. 8 neferden kumir seçmemişdim.

14 Zamanla sevdiklerim oldu. Meteni daha çox beyenirdim. Belece HOST yaşam terzime çevrilmişdi. Buna qarşı anam çıxırdı tek. Qorxuram deyirdi, onlar seni azdırar deyirdi ve azdırdılar. Çünki men Atabey olaraq kimseyemse, onlara göre varam. Bu nece oldu? Nece oldu yazdım? 9 - cu sinifde oxuyurdum. Mektebe çox gözel bir müellime gelmişdi. He, onu da deyim ki, playlistimde seslenen musiqi -Low Lullaby... Adını demiyecem ( müellimenin ). Mektebin dehlizinde bu müellimeye ele hey baxırdıq. Zeng sesi seslendi. Pencere önünden çekilen bu xanım qız müellimler otağına girdi. Ordan bir - iki deqiqeye elinde jurnalla çıxaraq bizim sinife daxil oldu. Ajiotac yaranmışdı. Her kes derhal sinife daxil oldu. Belke de ilk defe idi ki, birinci partada oturmağımın xeyrini görürdüm: müellime ilk defe idi bu qeder yaxın otururmuşdum deye sevinir, arxaya çönüb uşaqlara acıq verirdim. Hemin günden etibaren heç kes edebiyyat dersini boşa keçirmirdi. Qızlardan dersden qaçan olurdu, amma oğlanlar buna cehd etmir, sadece seyr edirdiler. Bir sözle, sinifde şelaket vardı. Hemin vaxtlar qız dostuma daha xoş görünmek üçün Füzulinin, Nesiminin qezellerine benzer qezeller yazırdım. Qız dostuma yollamamışdan evvel edebiyyat müellimemin o ince ellerinden keçerdi yazı. Bir az düzelişler edib yeni vereqe köçürerdim. Bir gün mene: Aşiq olduğum qıza niye qezel yazdığımı ve Nesimi üslubunun menim üçün ağır olduğunu, - deyib Molla Penah Vaqifin qezeller kitabını hediyye etdi. İçine gözel bir not atmışdı. Ve üslubumu deyişib Vaqifin o gözel cananına yazdığı qezellerden yazmağa başladım ta HOST - la tanışana qeder. Bakıdan bize ( Qubaya ) qonaq gelmiş emim oğlunun telefonunda dinlemişdim HOST - u ilk defe. Qara qarğalardan, mikrafonadek hevesden, qandan, şeytandan danışırdılar. Esmiralda deyib qışqırırdılar. Celb etdi meni, amma emim oğlu: Bele musiqileri dinlemek tezdi sene, - dedi mene köçürmedi musiqileri. Amma men gizlince hamısını köçürdüm ve ele ilk geceden bütün yaşadıqlarımı unudub: Gel gedek, - dedim men de. Seheri gün mektebe geldim, parta yoldaşıma, qız dostuma dinlemeyi, bu alemin dadını dadmağı tövsiyye etdim. Amma qarşılıq vermediler. Men de iz qoymağa başladım. Her yere yazdım HOST_çu Ramiz. İndi onu oxuyanlar mene gülseler de men de zamanla onlara men dinleyeni dinlemirler deye gülürdüm. Sonra ne baş verdi, deyim dostum?! Onlar ki vardı ha, dinle deyirdim dinlemirdi qısa zamandan sonra men HOST - dan daha istediyim behreni alıb da uzaqlaşanda hemin insanlar Qaraqan deyib bir yumruq qaldırırdılar. Azerbaycan repi HOST - la sevdi. Kim ne deyir desin, HOST inqilab etdi. Tek repde deyil, çox şeyde. Onun sepdiyi toxumlardan biri de menem. Qezelden, qısa şeirden sonra, rep yazmağa, canlı sözü dalbadal demek bacarığına yiyelendim. Yazdığım replere Sanki, hekayedir yazmısan deyenler meni yazar olmağa aparan yolda çıraqlarım oldu. Bluse musiqiler geceni daha da qaraldırdı. Playlistde Soley Pretty Face musiqisi. Bir siqaret yerine düşer deyib eyvana çıxdım. Eyvandan etrafa boylandım. Heç kes yox idi. Her evin eyvanından çıxan peyk antenadan başqa heç ne yox idi cü ile peykle qatıldıq. ANTANTA -da müsteqilliyimiz tesdiqleneni 93 il olmuş. Bizi Bacanaqların elinden, En baxımlı nın sesinden ve Seni axtarıram ın izinden xilas eden peyk antenalar. Türksat peykine yönelib o antenaların çoxu. Belke de insanlar düz edirler. Öz xeberlerimizdense, Ümid var ımızdansa Fatmagülün suçu ne ve Suskunlar maraqlıdır. Çünki bizim xeberlerin ssenarisi ve aktyorları celbedici deyil. Qulağımda Cavid Novruzovun Hardasan ı oxuyur. AZ TV - nin sirklerinden ve fantanlı Bakısından bezmiş insanları üçün her evden semaya tuşlanmış bir eldir o peyk antenaları. İşden gelmiş yorğun xalq elindeki pultla öz xeberinden, öz musiqisinden qaçır. Amma peyk musiqini dinlemez bazardan yorğun gelen insan. Off, sıxılıram. Belke kitab oxuyum. Dostayevskinin eserini çantamdan çıxarıb işığı yandırıram. Yataqda eyleşib kitab oxumağa başlayıram. Amma fikrim, beynimdeki kelmeler ağ kağız üzerine qaçmağa çalışır. Yox, onları bu gece beynimde hebs edecem. Bir az daha melumat yığılsın onda başlayacağam yazmağa. Kitabın qatlanmış vereqlerini açıb oxumağa davam edirem. Nece? İndi nece behrelenirik kitablardan, hardan tapırıq? Tebii ki, size desem ki, ay ele kitab oxuyanam filan inanmazsınız. Kitabla tanışlıq ehvalatımı danışım ci ilde mektebe başladım. O zaman rus dili fenni keçdiyimizden kril elifbasını oxumağı bacarırdım. Anam mene kitablarala böyümeye yardımçı oldu. Daha doğrusu, yay tetillerinde mene Sovet

15 dövrü çap olunmuş Dünya uşaq edebiyyatı kitabxana sı seriyasından olan kitabları oxutdururdu. Güne 10 vereq oxumasaydım, heyete düşmek olmazdı. Ve men belece N. V. Qoqol, Conatan Svift, A. S. Puşkin, M. Y. Lermantov, C. Memmedquluzade ve E. Haqverdiyevle tanış oldum. Niye bu yazaraların adlarını çekdim. Çünki hemin günlerde bunlara göre ezab çekmişem. İndi ise fexrle sadalayıram ve kitab refimde öz yerlerini hele de qoruyurlar. Heç de bunlar deyil meni yetişdiren. Sinifdenxaric oxu üçün mekteb kitabxanasını çox gezirdim. Dede Qorqud dan Koroğlu yadek dastanları oxuyurdum. Men böyüdükce oxuduqlarım ciddileşirdi ve zamanla rayon kitabxanasına yolum düşürdü. Amma ordakı kitabxanaçılar meni ve men kimileri heç de istemezdiler: Ne çox sual verirsen? Yox, yoxdu. Olmaz kitabxananı gezmek. Sen adını de, men getirim kimi sözler eşidirik. Amma rehberliye şikayetle refleri gezmeye icaze alırdım. Kitabxanaçıların en böyük problemi insanı yanlış yola çekmekdir. Düzdü, pis ve ya yanlış kitab yoxdu, her kitab insanda bir iz qoyur. Amma kitabxanaçılarımız oxumağa yeni hevesle gelmiş birine mene filan yazıçıdan filan eseri verin kelmesine ele qarşılıq verilir ki ve ele kitablar teklif olunur ki, ikinci defe o qapı açılmır. Oxuduğum kitabların bir qismini borc aldığım kitablar tutur. Aresden ve diger dostlardan aldıqlarım ve qaytarmaq mecburiyyetinde olduqlarım... Hele de elim çatmayan kitablar var. İki - üç günden bir siyahıya yeni adlar elave edirem. Ne zaman oxuyacam bilmirem. Amma qulağımda Halil Sezai ve Cem Adrian Olsun oxuyur. Halil Sezaini İncir reçeli filminden tanıyıram, amma Cem Adrianı Appollon keşf edib. Bu aralar musiqilerine çox istinad edirem onların. Yox, kitab oxuya bilmirem. Dostayevskinin ağır ve uzun cümlelerini sabaha saxlayır ve başımı balıncımın üstüne qoyub uzanıram. Saat 04:15. Heradan xeber yoxdu. Narahatam. Çünki söz veribse, zeng edecek. Yeqin yorğun olub, ders ederek yatıb qalıb. Gece keçmir, yuxusa gelmir. Bir zamanlar verdiş idim ay işıqlı gecelere. Amma Hera o geceleri unutdurmuşdu mene. İndi o gecelerdeki kimi ne edeceyimi bilmemek, qızmış yataqda soyuq, serin hiss axtarmaq, oyana -buyana çönmek... Qulağımda cingildeyen Miri Yusif Men heç kimem musiqisini oxumağa başladım. Sesim az tonda eve yayılır. Gözümün önüne bu misiqinin klipi gelir: Ya arı qonan çiçek, ya da cismini axtaran ruham men. Bu kelmeleri sevirem. Miri Yusif seçme insanlardandır ki, biz genclerin zövqünü oxşayır. Azerbaycan klassiklerinden ve bir de Miri Yusif kimi kütle üçün yox, keyfiyyet üçün oxuyan tek - tük ifaçılardan başqa heç kesi dinlemirem. Azerbaycanda albom satılmır. Azerbaycanda konsert verilmir. İki -üç klip çekilir, o da klipler verilişi boş qalmasın deye. Niye satılmır albomlarımız deyim?! Başladıq. Bizim musiqi dünyamız, esasen, Türkiye musiqisiyle reqabete girdiyinden ele misalları da ordan verecem. Türkiyede bir ifaçı xalq içinden çıxır, ilk addımlarını balaca mekanlarda konsertler vere - vere, öz musiqisini sevdire - sevdire böyük sehnelere addımlayır, özüne fanat ordusu yığır ve belece albom çıxarır. Bölge - bölge gezir, albomlarını tanıdır, musiqisini ifa edir, neticede pul qazanır ve daha keyfiyyetli iş alınır. Bes bizde?! Toyda baş - qulaq aparan bir manısın albomuna pul tebii ki, verilmez. Bizde sistem düzgün deyil. Yene deyirem, yaxşı ki, başqaları, esasen de, türkler var, yoxsa Primadonnalarla, Prenseslerle dolu Ejdahalı adamların elinde qalardıq. Çölde qış küleyi esmeye başladı. Pencelerleri kimse döyür ele bil. Azan sesi gelir. Evimiz mescidden uzaq olsa da külek azan sesini ta bize qeder getirib çıxarıb. Sübh azanı verilir. Neçe müselman ibadet edecek. Sübh açılacaq indi, men hele de yatmamışam. Bir bestekar musiqisine qonaq oluram. Getme, getme gel deyir musiqi sakit notlarda cem olub. Yuxuma getme gel deyir. Herasız gözüme yuxu getmir. Onun sesini eşidmeden yata bilmirem. Belke başına iş gelib. Yataqdan qalxaraq otururam. Nece olacaq axırımız sualını Aresle hemişe müzakire edirem. Boşluqları nece doldura bilerik? sualına cavab tapa bilmirem. Heyatın qarşımıza çıxardığı o qeder variant var. Hansını seçek?! Nezerim abituriyent olduğum vaxtlar divardan asdığım dünyanın siyasi xeritesi deydi. Otağın işığı bayaqdan yandığına göre xeriteni göre bilirdim. Xerite. Bir toxunuşa her ölke elinin altındadır. Müxtelif renge boyanıb ölkeler. Çox qeribedir. Rusiyaya da ölke deyilir Andoraya da. Xeriteni kimin qarşısına qoysan, ilk seçeceyi ölke Amerika olacaq. Demokratiya ocağı, haqqın, edaletin veteni. Prezidentleri Şexsiyyet. Off, nifret edirem Amerikaya, nağıllarına, detentistlerine de. Her şeyin sebebkarı onlardır. 50 ulduzlu bir ölke. New Yorklu, Los Angelsli Amerika. Kaş olmayayadı İkinci dünya müharibesi.

16 Güclenmezdi ABŞ. Heç kim sayardıq Linkolnu, Ata Buşu, bala Buşu, saksofon çalan Klintonu, ya Ruzvelti. Ağ evden gelen ağ yalan. Pentaqondan yürüdülen siyaset. Bu tip dövletletin çox güclü tebliğat maşınları, meqsedleri ve hedefleri olur. Onlar istedilerse, hemin iş olmalıdır. Ayılar qış yuxusuna gedibse, dünya Amerikanın şirin yuxusundan ayılmayacaq. Men siyasetçi deyilem, amma dinmeden de dura bilmirem. 13 reqeminde simvollaşmış bir qartallı gerbi var Amerikanın. En böyük silahı Hollivuddur. İnanmırsınız?! Mene bir film gösterin ki, orda Amerika meğlub olacaq bir görüntüde olsun. Meqsed o qızıl insan ı ( Oskar mükafatı ) qazanmaq deyil. Meqsed insanlığı mehv etmekdir. Qırmızı xalı üzerinde yeriyen ağ - qara derili insanlar cı ilde BMT yaradıb. Güya milletleri birlik altında tutacaqdılar. İstekleri ise bu gün icra etdikleri siyaseti yürütmekdir. Filmler. Onlardır bizi yaşanmaz eden. Amerikaya gedib - gelmiş bir dostum orda heç de yaşamın filmlerdeki kimi olmadığını misallarla deyirdi. Biz her şeyin maraqlı olacağını gözleyirdik. Qızlar, kazino, Amerikan küçe heyatı. Amma gördüyümüz uzun yollar, danışmayan, here öz işi ile meşğul olan milletler yığını ve pul dilenen bir - iki avara. Sovetler Bollivud gösterirdi, Amerika Hollivud gösterir. Seçimimiz var, baxmamaq. Amma baxmadan da dayanılmaz axı. Bu günlerde American Pice filmini izledim. Yeddi seriyadan ibaret idi. Ne yalan deyim, men de isterdim onlar tek yaşayım. Ne var o filmlerde bizde olmayan?! Eylence var - en çox ehtiyacımız olan şey. Partiler var. Amerikan piroqu adlanan filmin esas sujet xetti bu partiler üzerinde qurulub. Kim yox deyir bu partilere? Var Aranızda? Inanmıram. Çılğınlıq ve 18+ görüntüler var. Pornoqrafiyasız döze bilmeyenlerdenikse, bu tam bizim filmdir. Qız tutma bacarıqları. Bax, dostum, Amerikansayağı çox hereket öyrene bilersen. Universititet. Filmlerde gördüyümüz ve tesevvür etdiyimiz bir mekan. Biz de bu filmlerden sonra universititete qebul olmaq isteyirik. Qebul olduq. Bes hanı o filmlerdeki yaşam?! Boooom! Partladı. Valideyn münasibeti. Bizde olmayan, özüde heç olmayan bir yaşam. Sevgi var. O filmlerdeki sevgiler bizi uçurumlara aparan ikinci esas qüvvedir. Sevgi - baxışma - yaxınlaşma - dostluq ( sevgi dostluğu ) - valideynlerin bilmesi ve görüşmeleri - yataqda ortaq mexrec - dostcasına ayrılıq ve The End. Ne Heradan zeng geldi, ne ağlıma söz. Gece zamanı sehere tehvil verdiyi an beynimde oxuduqlarım, izlediklerim, demek istediklerim qısa tweet ler şeklinde yaranır ve huşum itirdi. Heç bir dil hissiyyatı daşıyacaq qeder güclü deyil. Buna göre insanlar darıxdıqlarında sessizleşir. Ümidler qatildir her zaman. Zaman qısa, men yorğun, yol uzun. Balıq balıqçını seve bilermi?! Yaşamaq ölmüşlere lenet oxumaqdır. Bu heyatda en böyük itirmişler gözleyenlerdir. Ağlımı idare ede bilmirem bu günlerde. Neceyem?! Yaxşıyammı?! Yox, mence heç de yaxşı deyilem. Ezraille sevişmek ve şeytana qısa don geyindirib qarşımda oynatmaq isteyirem. Dostlarımı torpaqda basdırıb menim üçün öldüz demek isteyirem. Sevmediyim insanlara: Sizi sevirem, - deyib sevdiklerimese mene arxaların çöndüklerinde: Ne qeder iyrencsiz, - demek isteyirem. Güneşle ayı sevişdirib ulduzlar üçün kainat adlı fahişexana açmağı düşünürem. Bes bu günlerde neceyem, yaxşıyammı? Yox, mence deyilem. Ciyerlerimi dumanla doldurub başımı uçurdacaq nelerse axtarıb içmek isteyirem. Ağzımı en edebsiz söyüşlerle doldurub iki ayaqlı yaranmışların sıx olduğu yerlerde üzlerine demek ve ya orta barmağımı göstermek isteyirem. Parkda çılpaq veziyyetde sevişmek isteyirem. Gözler meni izleye - izleye ve qışqıraraq: Ayıb ediremse, sizin neyinize qalıb mene baxmaq, - demek isteyirem. Cinayet etmek isteyirem. Hakim qarşısına çıxıb mene verdiyi ceza müddetinin zamanını mehkeme kalidorlarında qışqırmaq isteyirem. Musiqileri notlarından ayırmaq isteyirem. Heyran olduğum gözleri bıçaqla yere tökmek ve nehayet sevgimi qıç arasına boşalmaq isteyirem. He, bu arada bu Bob Marleyin marexuanasız bir resmini görmedim. Kişi qızıl qiymetli sözler deyib. Bizim de atalar sözlerimiz var. Bir düşün, atalar sözlerimizi de Bob Marley kimiler deyibse...

17 Her zaman şexsiyyet vesiqesini evde qoyuram. Çünki vesiqe saxtadır, menimle heç elaqesi yoxdur. Tek menimle yox her bir azerbaycanlı ile. Bir öz şexsiyyet vesiqenizdeki resmine bir de özüne bax. Beli, beli bingoooo!!! Biz evde tek olduğumuzda tualetin qapısını açıq qoyub da rahatlanmağımızı azadlıq bilerik. Kim olursan ol ve ya her kim olursan ol on beş deqiqelik seksden sonra arxasını sene çevirib yatacaq. Niye sevmişem seni? Çünki başqa ehtimal yox idi. Senin üçün leçeklerini qopardığım çobanyastığından bağışlanmaq istedim ve dedim: - Haqlısınız. Onun sevib- sevmediyini siz niye bilesiniz ki. Onu da bir alma ağacının altında gördüm. O da meyl edirdi başqa ademlere. Sevgilimle çox başqa münasibetim var: men onu sevirem, o da meni. - Bu da sene qapaq olsun, - dedi son cümlesinde. Men de celd hereket etdim, qapaqları götürdüm. Amma o butulkaları ne etdi bilmedim. Onsuz yata bilmirem dediyiniz başqasınız yatağında donsuz yatar. Bele kederli nelerse yazdığıma çox baxma. Men de gülürem, özü de çox gülürem. Amma heç kes anlaya bilmez gülerken yalandan güldüyümü. Bir fahişenin 5 manat qarşılığında diline getirdiyi sevgi yalanından bele inandırıcıdı menim yalanlarım. Bayax diqqetle düşündüm, köhne sevgilim. Elinden tutduğun uşaq niye bu qeder çox mene oxşayır. Yeqin, mensizlikle çox yatmısan. Ne vaxt seni düşünsem, elimde qutusundan celd çıxarılmış siqaret tapıram. İnsan olma ehtimalımız heç xoşuma gelmir. Kaş bir yüz illik de meymun olub banan yeyerdik. On beş deqiqedir özüme dünyanın döndüyünü izah etmeye çalışıram. - Özüm dönmesem, inanmaram, - deyir düşüncelerim. Tanrım, heyat gözel. Yaşamağın derecesini deyiş. Etrafımda etden divarlar, sonsuz sayda bedbextlik dolu sevgiler, ehtiyacdan satılmış dostlar, ve düşünülmez xeyallar var. Seçmek üçün çetinlik çekirsense, sen yalnızlığı seçersen. Bilenler bilmeyenlere, eşidenler eşitmeyenlere desin. insanları saymağa başladığınızda özünüzü eksik sayın. Bezen sadece seversen. Onun dodaqları bir silah idi sanki. Her söhbetimizde cümlelerini gülle kimi boşaldırdı üzerime. Qadınlar ve musiqiler arasında bir elaqe mütleq var. Şerab gözel qadın qeder seçicidir. İçirtmez her kese özünü. Heç kes olmamağımın sübutudur bu üzgünlüyüm. Tanımadığın bir şexsin senin heyatını nece deyişdiyini hiss etmisenmi?! Meselen, elin tesadüfen onun eline deydiyinde sevincinden göyün yeddinci qatına çıxmasayan deye ayaqlarını yere berk - berk basdınmı?! Bezen ona onu nece sevdiyini göstermek isteyib getmesinden qorxub bir az görmemezlikden geldinmi?! Her kelmesinde Demek bunu demek isteyib düşüncesine düşdünmü?! Gece yuxunda görmek üçün onu daha çox, lap daha çox düşündünmü?! Seher yuxudan qalxdığında Yaxşı ki, gördüklerim yuxuymuş dedinmi?! Her yazdığı kelmeni izleyib de Bunları mene yazıb? kimi şübhelerle ümidler verdinmi?! Geyindiyi alt paltarlarından tutmuş baxdığı filmlereki qehremanlar haqqındakı fikirleri barede melumat yığdınmı?! Televizorda seriala baxıb Gören o da mı buna baxır dedinmi?! Taksi sürücüsüne heç ikinizden danışmısanmı?! Onun ellerinin gözel olduğunu demek üçün ellerini buraxmamaq istedinmi?! Bezen geceler mübahisenin ortasında üzüne verilmiş adboydan sonra qürurunu tapdalayıb geri zeng etdinmi?! Belke bir şans daha veresen deyib de bütün şanslarından istifade

18 etdinmi?! Her kese ondan danışmaq üçün darıxdınmı?! Onunla fexr etmek üçün hele de isteklisenmi?! Yaxşı, öpmeyecem, amma yanımda qal dedinmi?! Bu yazını oxuduğunda ağlına o geldimi?! Sene heç getmeyecem dediyi gün geldimi ağlına, ya da seni ilk gördüyü o yer. Bes indi niye ammalarla başlayan cümlelerden istifade edirsen?! Ve, nehayet, xoşbextlikden danışan cümleler sadece dodaq boyasını qırmızı etmiş qadının dodaqlarına yaxşı yaraşar. İçki için, serxoş olun, söyüş söyün, sevişerken ses salın, qışqırın, geceler yatmayın, sebebsiz öpüşün, ağlayın, aldatmayın, dürüst olun, üsyan edin, şam yandırın, şerabı şüşesinden için, siqareti filtirsiz çekin, pişikleri sığallayın, dünyaya üç uşaq getirin, birlikde yuyunun, evde çılpaq gezin, insanları düşünmeyin, heyatın lezzetini çıxarın. Getmek. Getmek sadece getmekdir mene göre. Kim getdise onu saxlamaq mene göre axmaqlıqdır. Heç bir gedene hirslenmedim. Onları gözlemedim. Niye gözleyecekdim ki?! Men getdiyim heç bir yerden geri dönmedim. Başqa yol tapdım özüme. Daha sonsuz bir yol, daha sakit. Bezen de qorxulu yolda yolçu oldum. Sevgililerim oldu. Hamısını da sevdim. Hamısını önüne atılıb onlara atılan gülleye sinemi vere bilerdim. Gülle mene deye bilerdi, amma deymedi. Bu gün minlerce insan avtobusun ve ya maşınların penceresinden çöle baxıb tek bir insanın xeyalını qurdu. Ne edeceklerini düşündü. Bu gün hebsxanadakı insanlar teqvimde bu günün üstünü qaraladı. Bu gün yüz minlerle insan unutmaq üçün başqalarını öpdü. Neçesi özünden utandı, neçesi zövq aldı bu hereketlerden. Bu gün bezileri dükanlarında müşterilerini gözlediler. Bezileri pul üçün neçe şeher qet etdi. Bezileri möhteşem holdinqlere çox vacib imzanı atdılar. Hetta bu gün bezi adamlar aşiq olduğu insanı ağlaya - ağlaya aldatdılar. Bezilerise defelerle öz qadınını aldatdı. Bu gün bezileri aşiq oldu. Bu gün bezileri bakireliyini itirdi. Bezileri bu gün sevgilisi ile idi ve doya - doya onunla sevişirdi. Eve geldiyinde ise mesumcasına rolunu oynadı ve hetta bir - iki saniye özünden utandı. Bu gün bezileri evlerinde qonaq qarşıladı. Onlara tort, şirniyyat bişirdi. Bu gün mense seni heç düşünmedim. Bu gün seni soruşanlara xahiş edirem sual verme dedim. Tekrar soruşdular seni. Mense esebilerime hakim ola bilmedim, döyüşdüm onlarla. Bu gün taksi sürücüsüyle sırf seni xatırladacaq bir musiqinin sesini çoxaltdığı üçün pulunu vermeden mübahise edib maşından düşdüm. Sen ne etdin bilmirem. Heyat çox çetin. Seni de görmürem heç. Ne olacaq axırımız bax bunu da bilmirem. Sübh çağından çox keçmiş, xoruzlar banlamış, Heradan xeber gelmemiş, anam üç defe meni yuxudan qaldırmağa cehd etmiş, feysbukda iki bildiriş gelmiş ve men hele de yatmışam. Yatağın soyuq hisselerini gezib acı, ya da turşmeze ağız suyumu udub başımı balış altına saldım. Qara kölgeler görürem. Çox az ehtimal olunan bir şey yaşayıram. Yuxu görmek heyatımda bayrama beraberdir. Yuxumdan qorxmayın. Çox ecaib bir şey alınıb cü il. Payız - qış. Belorusiya. Minsk şeheri. N sayli Sovet Herbi Birleşmesi... Kazarma. Bütün bölük seher fitine oyanmağa hazır şekilde yatır. Neçe yastıq altında qadın resmi gizlenir. Neçe esger hele de yatmamış xeyalındakıları düşünür. 15 ölkeden gelmiş esgerlere Sovet birliyinin müdafiesi uğrunda telim keçilirdi. Minske qış tez gelmişdi. Bele qeder qar vardı. Şam ağaclarından yere tökülmüş qozalar qar üzerindeki tek qaraltı idi. Hündür herbi hisse divarları Belorusiya paytaxtını bu esgerlerden ayırırdı.iki il. Beli, beli iki il öz ölkenden neçe kilometrelerle uzaq diyarda herbi xidmetde olmaq. Yalnız istirahet günleri Minskin arxa küçelerindeki Pullu esgerlerle görüşüb içindeki yığılmış nifreti ata bilersen. Ağ vereqlere yazdıqların bir hefteye gedib ünvanına çatırsa, sen sadece yazmamağa alışırsan ve valideynin herbi hissene elinde bir qutu şokalad ve bir - iki şüşe Ermeni konyakıyla gelirdise, sen hemin gün komandirin en sevimlisi olurdun. Müselman idinse, namaz qıla bilmezdin, xristian idinse bir şam yandırıb İsaya dua oxuya bilerdin. Tek ortaq diliniz var - Rus dili. Başındakı papaqda beşgüşeli qırmızı ulduz. Elinde uzun qundaqlı tek lüleli silah, ayağında uzunboğaz deri çekme ve herbi geyim geyinmiş tanış sima. Yaxalığında Zeynalov yazılmış bir esger. Qara olsa da azca sarıya çalan saçları, güldüyünde dodaqlarının valehedici şekilde yana sıçraması ve Makedoniya sübhü

19 renginde derisi. Herbi hissenin postunda duran esger Zeynalov seherin tez açılmasını isteyir ve terxis olunacağı sonuncu hefteye girmek üçün telesirdi. Çiyninde silahı. Gözünü tek bir nöqteye zilleyib durmuşdu. Düşündüyü heftelerdir, mektubuna gelmeyen cavabdır. Çünki onun Baharı yazma - oxuma bilmir. Bahara geden mektublar hemişe cavabsız qalırdı. Amma Tamerlanın üreyinde arxayınlıq vardı. O, sanki, kağıza tökdüklerinin Bahara yaxınları terefinden oxunduğu hissini duyurdu. Tez- tez elini cibine salaraq mürekkebi şaxtadan donmuş qelemini ve sarı karton parçasına qelem ve vereqin orda olub - olmadığını yoxlayırdı. Bakıdan qatarla ayrılmışdım. 28 Mayda görmüşdüm simanı sonuncu defe. Mehinle gelmişdin, Baharım. İki il... Belke hele de gelir, son olduğumuz vağzalda mene el elediyin yerde durursan, Baharım. Anan, qardaşın seni yene de mi incidir, Baharım?! Universtitet isteyirdin, Baharım. Amma oxuma - yazman yox idi, Baharım. Dörd qış saymışam heyatımda olduğun müddet. İki qış esgerlikdeyem, iki qış senleydim. Nece tanışdıq yadındadımı?! Vesiqelik şekil üçün fotoqraf dükanına girdim. Qara parçanı başına salmış fotoaparat arxasında duran qoca kişinin qarşısında stolda eyleşmiş, obyektive baxmaq evezine mene baxan qara saçlı, ağ paltarlı bir qız. O, sen idin, Baharım. Fotoqraf sene sifarişini verdikden sonra Oğlum, gel eyleş, - dedi. Yox, emi daha vacib işim var - deyib senin arxanca düşdüm. Başımda papaq vardı. Ayaqqabılarım o qeder de temiz deyildi. Qısaqol köyneyim böyük qardaşımın olduğundan eynimde boş qalırdı. İlk defe idi, bir qadına: Yavaş get, daha yavaş get, sene çata bilim, - deye içimde seslenirdim. Ve nehayet, sene yaxınlaşsam da ne deyeceyimi bilmedim. Sadece Hey, Vaqifin qezellerindeki qızcığaz! kelmesi ağzımdan çıxdı. Gülümsünüb: Men Bahar, - demişdin. Arxamca gelmeyimi görerler, bilerler, - demişdin. Sene nece yaza bilerem?, - dediyimde, Menim yazıb - oxumam yoxdu, amma ünvanım Lelin prospekti 33A, ev 3, - demişdin. Qısa bir - iki sual daha verib yanından ayrıldım. Ara - sıra verdiyin ünvana gedib - gelirdim. Pencereniz önünden hey keçerdim. Belke de o ünvanda qalmırsan, amma senden aldığım tek heqiqete benzer cavab bu idi. Amma seni bir - iki defe pencereden baxan gördüm ve emin oldum bu ünvanda qaldığından. Sizin pencereden baxdığımızda polis dayanacağı görünür. Bax o dayanacaqda hey sizin pencereye baxırdım, Baharım. İndi çox uzağam oralardan. Sizde güneş artıq semadadır. Burda hele de gecedir. Men postda, sen belke de meni düşünürsen ve ya şirin yuxuda bizi xeyal edib yatırsan. Yat, Baharım. Dincel, ezizim. Seher olduğunda kozarmaya geri dönen esger Zeynalov yuxu üçün dünyaları verse de Baharına Gelirem. mektubunu yazıb poçt qutusuna atdıqdan sonra yatacaqdı. Salam. Her cavabsız mektubum meni daha da hevese getirir. Senden evvelki mektubda icaze istemişdim. Sene Baharım deye bileremmi? icazesini. Yeqin bu qış sene toxunmayıb, Baharım! Son hefteme girdim. Ya mektubum tez çatacaq, ya men. Belke de poçtalyondan evvel men bu yazdıqlarımı sene deyecem, Baharım. İki il evvel yanağıma qondurduğun öpüş. Bax o hele de sızlayır, Baharım. Sensiz iki il keçirdim. Tek göz önümde qalan qırmızı dodaq boyası ve qara gözlerin idi. Baharım, sen deyişmemisen yeqin. Ele o vağzalda mene el eder şekilde durmusan, ele deyilmi? Her gece qulağımda ilk defe Tamerlan deyib meni çağırmağın cingildeyir, Baharım. Elimdeki vereq bitir, yoxsa heç sözümü bitirmezdim. Sene gelecem, mavi denizim. Mektub yazıldı, qatlandı, açıqçaya qoyuldu. Poçt qutusuna atıldığında her şey bitdi. İndi esger Zeynalov son bir heftesini yaşayacaq ve günlerle qatarla yol gederek Bakıya çatacaq ve ilk Baharına gelecek. Esger yoldaşları ile son günlerin xatirine çekilen resmler, yemek masasında bir daha bele olmayacağıq kimi söhbetler ve nehayet, geceler kazarmada tavana dikilmiş gözlerin ahengiyle pıçıltılı, hesretli danışılan hekayeler. İki ilin son xatırlanacaq anıları bunlar idi... Azerbaycandan uzaqlarda olan, yoldaşlarına Azerbaycandan (Bakıdan ) danışan Zeynalov Tamerlan köhne pul kolleksiyoncusu ve ağ - qara kelmeler yazan bir şexs idi. Açılan bir sabah Herbi Hisse komandirinden herbi biletler terxis olunmuş esgerlere paylanıldı. Herbi geyimini deyişmeden vağzala, onları evlerine aparacaq qatara telesdi. Her kes - her şey üçün çox darıxmışdı. Amma ilk gedeceyi yer Lelin prospekti 33A, ev 3 olacaqdı. Bedeninde yorğunluq, gözlerinde sevinc, dilinde hesret.

20 Minskden ayrılan qatar 8 günden sonra Bileceri stansiyasına, ordan da 28 May vağzalına daxil oldu. Pencereden Baharla sonuncu görüşdükleri yerden uzaqda olduğunu görüb çantasını yere qoyub qatardan celd düşdü. Addımlayıb vağzaladan çöle çıxdı. Deyişiklikmi var, yoxsa Bakımı deyişib?. Tamerlan heç bu barede düşünmürdü. Semed Vurğun parkının önünden bir taksiye yaxınlaşıb eyleşdi. Herbi geyimde olması taksi sürücüsünün ona suallar vermesine sebeb oldu. Söhbet uzandıqca Tamerlan ünvanı söyleyerek sürücüye yola çıxmalı olduğunu xatırlatdı. Onu sevdiyi qız gözlediyini ve tez zamanda ona qovuşmalı olduğunu hiss eletdi cümlelerinde. Maşın yola düşdü. Bakı payızı yaşayır. Bahargile gedecek yol qısaldıqca Tamerlan heyecanlanır, heyecanını itirmek üçün yaşlı sürücüyle söhbetleşir, radiodakı musiqini dizleri ese - ese zümzüme edirdi. Nehayet maşın durdu. Bahargilin ( Lelin prospekti 32A ev 3 ) penceresi heç deyişmeyib. Kaş geldiyimi bilse de, ilk pencereye, sonra qapıya çıxsa, meni o zerif elleriyle qucaqlasa, payızda meni bahara dönderse. Bina evine qalxmaq üçün ağır çantasını da arxasına ataraq çekine - çekine menzil 3 - e çatdı. Üzerinde Ağayevler ailesi yazılmış, 3 reqemiyle nömrelenmiş bir qapı qarşısında durdu Tamerlan. İki illik hesretinin astanasındaydı. Gözlerini, saçlarını ve etrini xeyal etdiyi iki addım ondan uzaqdadır. Ve nehayet, qapını döyür. İlk tık - tıkdan cavab gelmir. Yene qapını döyür. Bu defe qapı gözlüyünden kimse baxdığını hiss edir ve nehayet qapı açılır : - Salam, oğlum. - Salam. Bağışlayın narahat edirem. Bahar evde? - Xeyirdimi, oğlum? Hele bir dur. Yoxsa, sen o meşhur esger Zeynalov Tamerlansan. Bu söz Tamerlana rahatlıq getirdi, üzünde gülüş yaratdı. - Beli, beli. Ele o şexs özümem. Bahar evdemi? Bunu deyerek Tamerlan eve teref boylandı. Çünki hele de onu görmemiş sakitleşe bilmirdi. - Bahar?! Bax, oğlum. Her mektubunu şexsen özüm maraqla oxuyurdum. Seni, demek olar ki, çox yaxşı tanıyırıq. Beli, sen bizim ailenin, poçt qutusuna mektub atan poçtalyonun da sevimlisisen. Amma Bahara yazılan o mektublar tekce Baharın yazma - oxuma bilmemesinden cavabsız qalmırdı. Bahar çox mektubdan xebersizdir hele de. Çünki o evlidir. Sen esger gedeni, sehv etmiremse 4 - cü, 5 - ci mektubunu yazmışdın evlendiyinde. Senin her bir mektubunu nömrelemişem. Bahar menim bacımqızıdı. Yeni Mehinin xalası qızı. Sen onu burda görmüsen. Amma o Şamaxının kendinde yaşayır. O her yay bize geler. Senle de ele o zaman rastlaşıb. Senin ondan ünvan soruşduğunda bizim ona ne vaxtsa itse filan ünvanda qalırıq deyib ezberletdiyimiz ünvanı deyib. Senle vağzala geldiyinde o nişanlıydı. Seni görmek üçün şexsen menden yardım isteyib. Men de onu kendlerinden getizdirib Mehinle vağzala yola salmışam ve o evlendi. Biz senin mektublarını ondan gizledirdik, oğlum, ailesinde söz - söhbet yaranmasın deye. Her mektubunu oxuduğumda sene Baharın artıq olmadığını yazmaq istedim, ancaq elim gelmedi, oğlum. Ve Bahar sene bir yazı qoyub. Bilirdi ki, bir gün geleceksen arxasınca. Bax bu açıqcadadır. Tamerlan yazma - oxuma bilmediyi sevdiyinden son xatire olaraq bir açıqca aldı. İçinde her zaman her mektubunun son kelmesi yazılmış bir yazı gördü. MAVİ DENİZİM Bitdi... Sizle oyandığım bir seher gördüyüm bu yuxuyla yeni bir sehere ayaq basdıq. Bir günümü, üstegel 21 ilim, üstegel etrafımı size danışdım. Sizinle heyatımın taksisindeydik. Men sürücü idim. Sizse müşterim. Mence, yorulmadınız yol boyu. Taksi haqqı pulsuz idi. Sizinle keçirdiyim qısa zaman tuneline göre çox şadam... Ramiz Atabey Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 5.Maddesinin İkinci Fıkrası Çerçevesinde Bandrol Taşıması Zorunlu Değildir. Buraya Yüklediğim E-Bookları Download Ettikten 24 Saat Sonra Silmek Zorundasınız. Aksi Taktirde Kitabin Telif Hakkı Olan Firmanın Yada Şahısların Uğrayacağı Zarardan Hiç Bir Şekilde Sitemiz Sorumlu Tutulamaz ve Olmayacağım. Bu Kitapların Hiçbirisi Orijinal Kitapların Yerini Tutmayacağı İçin Eğer Kitabi Beğenirseniz Kitapçılardan Almanızı YaDa E-Buy Yolu İle Edinmenizi Öneririm.

21 Tekrarlıyorum Sitemizin Amacı Sadece Kitap Hakkında Bilgi Edinip Belli Bir Fikir Sahibi Olmanız Ve Hoşunuza Giderse Kitabi Almanız İçindir. Benim Bu Kitaplarda Herhangi Bir Çıkarım YaDa Herhangi Bir Kuruluşa Zarar Verme Amacım Yoktur. Bu Yüzden EBookları Fikir Alma Amaçlı Olarak 24 Saat Sureli Kullanabilirsiniz. Daha Sonrası Sizin Sorumluluğunuza Kalmıştır. 1)Ucuz Kitap Almak İçin İlkönce Sahaflara Uğramanızı 2)Eğer Aradığınız Kitabı Bulamazsanız %30 Ucuz Satan Seyyarları Gezmenizi 3) Ayrıca Kütüphaneleri De Unutmamanızı Söyleriz Ki En Kolay Yoldur 4)Benim Param Yok Ama Kitap Okuma Aşkı Şevki İle Yanmaktayım Diyorsanız Bizi Takip Etmenizi Tavsiye Ederiz 5)İnternet Sitemizde Değişik İstedğiniz Kitaplara Ulaşamazsanız İstek Bölümüne Yazmanızı Tavsiye Ederiz Bu Kitap Bizzat Benim Tarafımdan By-Igleoo Tarafından Siteleri İçin Hazırlanmıştır. E-Book Ta Kimseyi Kendime Rakip Olarak Görmem Bizzat Kendim Orjinalinden Tarayıp E-book Haline Getirdim Lütfen Emeğe Saygı Gösterin. Gösterinki Ben Ve Benim Gibi İnsanlar Sizlerden Aldığı Enerji İle Daha İyi İşler Yapabilsin. Herkese Saygılarımı Sunarım. Sizlerde Çalışmalarımın Devamını İstiyorsanız Emeğe Saygı Duyunuz Ve Paylaşımı Gerçek Adreslerinden Takip Ediniz. Not : Okurken Gözünüze Çarpan Yanlışlar Olursa Bize Öneriniz Varsa Yada Elinizdeki Kitapları Paylaşmak İçin Bizimle İletişime Geçin. Teşekkürler. Memnuniyetinizi Dostlarınıza Şikayetlerinizi Yönetime Bildirin Ne Mutlu Bilgi İçin Bilgece Yaşayanlara. By-Igleoo