15.03.2010
Rahman ve Rahim Olan Allah ın Adıyla MUTE SEFERİ - H8
Kaza Umresi nden sonra hem Rasulullah, hem de müslümanlar, Medine ye ferahlamış olarak dönmüşlerdi. Bundan sonra güzel günler görülmeye başlanmıştı. Ancak, bu sevinçli günleri bir parça hüzne dönüştüren bir hadise gerçekleşti.
2.1.1 HZ MUHAMMED İN SOY KÜTÜĞÜ Hz Muhammed (s.a.v) EŞLERİ Hz Hatice M25/H40 Sevde b. Zem a (Dul) M53 Hz Aişe H1-H2 evlendi 623-624 Hz Hafsa b. Ömer Hz Zeynep b. Hüzeyme Hz Zeynep b. Cahş (H4) Hz Ümmü Seleme Hz Ümmü Habibe (H7) Hz Cüveyriye b.haris(h6) Hz Safiyye b. Huyey (H7) ÇOCUKLARI Ebu Leheb in çocukları ilkeşi: İlk Eşi: Utbe Uteybe Hz Meymune b. Haris (H7) Hz Mariyetül Kıptiyye Kasım (596-598) Zeynep (600-630) Rukiye (603-625) Ümmü Gülsüm (22) Fatıma (605,633) Abdullah (3 ay) İbrahim (17 Ay) Eşi : Ebu l As Eşi: HzOsman Muhsin Öl: Bebek Eşi: Hz Ali Ümmü Gülsüm Ali Öl: çocuk Hz Ümame Abdullah 2 yaş ölm. Hz Hasan Hz Hüseyin Hz Zeynep TORUNLARI TORUNLARI
Rasulullah ın sevgili kızı Zeynep vefat etti (H8). Bu kayıp onun başına gelen ilk kayıp değildi. O, kaybederek yaşamayı öğrenmiştir.
Hz Adem Hz İbrahim MÖ:1800 Kusay Abd-i Menaf Haşim 5 Erk-5 Kız (Şeybe) Abdulmuttali b Hz Saad Halide B. Esved Hz Amine bint Vehb Hz Abdullah Hz Abbas Ebu Talip (İslamı Red) Ebu Leheb (İslamı Red) Hz Hamza Hz Muhammed (s.a.v) Zübeyr (isl.önce öl) Kusem Haris (isl.önce öl) Dırar 2.1.1 HZ MUHAMMED İN SOY KÜTÜĞÜ Mukavvim Hacl
Doğmadan babasını kaybetmişti. Küçük yaşta annesini kaybetmişti.
Dede Abdulmuttalib e yaslanmıştı, Allah onu da elinden almıştı. Sevgili Rabbi, sevgili Nebi sinin insana dayanmasını istemiyordu. Amcasına dayandı, onu da aldı.
Kilab Zühre Kusay 4 Abduddar Abdul-Uzza 3 Abd-i Menaf Esed 2 Haşim (Amr) Amr Nevfel Hüveylid 1 (Şeybe) Abdulmutta lib Varaka Hz Abdullah El-Avvam HZ HATİCE NİN SOYU Ez-Zubeyr Ö:656 Hz Hatice Hz Muhammed
Eşi Hatice sine dayandı, henüz Nübüvvetin 10.ncu yılında Allah onu da aldı.
2.1.1 HZ MUHAMMED İN SOY KÜTÜĞÜ Hz Muhammed (s.a.v) EŞLERİ Hz Hatice M25/H40 Sevde b. Zem a (Dul) M53 Hz Aişe H1-H2 evlendi 623-624 Hz Hafsa b. Ömer Hz Zeynep b. Hüzeyme Hz Zeynep b. Cahş (H4) Hz Ümmü Seleme Hz Ümmü Habibe (H7) Hz Cüveyriye b.haris(h6) Hz Safiyye b. Huyey (H7) ÇOCUKLARI Ebu Leheb in çocukları ilkeşi: İlk Eşi: Utbe Uteybe Hz Meymune b. Haris (H7) Hz Mariyetül Kıptiyye Kasım (596-598) Zeynep (600-630) Rukiye (603-625) Ümmü Gülsüm (22) Fatıma (605,633) Abdullah (3 ay) İbrahim (17 Ay) Eşi : Ebu l As Eşi: HzOsman Muhsin Öl: Bebek Eşi: Hz Ali Ümmü Gülsüm Ali Öl: çocuk Hz Ümame Abdullah 2 yaş ölm. Hz Hasan Hz Hüseyin Hz Zeynep TORUNLARI TORUNLARI
Bu acıları yaşamış bir insan olarak, kızının ölümü üzerine olağan dışı bir tepki göstermiyor. Tabiki bir insan ve bir baba olarak üzüntülü. Her zorlukla birlikte bir kolaylık vardır ayeti tecelli ediyor ve bu olayın hemen ardından Allah ona bir evlat vererek onu teselli ediyor.
2.1.1 HZ MUHAMMED İN SOY KÜTÜĞÜ Hz Muhammed (s.a.v) EŞLERİ Hz Hatice M25/H40 Sevde b. Zem a (Dul) M53 Hz Aişe H1-H2 evlendi 623-624 Hz Hafsa b. Ömer Hz Zeynep b. Hüzeyme Hz Zeynep b. Cahş (H4) Hz Ümmü Seleme Hz Ümmü Habibe (H7) Hz Cüveyriye b.haris(h6) Hz Safiyye b. Huyey (H7) ÇOCUKLARI Ebu Leheb in çocukları ilkeşi: İlk Eşi: Utbe Uteybe Hz Meymune b. Haris (H7) Hz Mariyetül Kıptiyye Kasım (596-598) Zeynep (600-630) Rukiye (603-625) Ümmü Gülsüm (22) Fatıma (605,633) Abdullah (3 ay) İbrahim (630-17 ay) Eşi : Ebu l As Eşi: HzOsman Muhsin Öl: Bebek Eşi: Hz Ali Ümmü Gülsüm Ali Öl: çocuk Hz Ümame Abdullah 2 yaş ölm. Hz Hasan Hz Hüseyin Hz Zeynep TORUNLARI TORUNLARI
Mısır Kralı Mukavkıs ın hediye ettiği Mariye den bir çocuk sahibi olduğu haberi Medine de yankılanmaya başladı. Mariye, bir anda daha da değerlenmişti. Rasulullah bu habere sevinmişti. Tüm Medine bu sevince ortak olmuştu.
Peygamberimiz hicretin sekizinci yılı Rebiulevvel ayında içlerinde Ka b b. Umeyr el-gıfârî nin bulunduğu on beş kişilik bir heyeti, Suriye sınırındaki Gatafan Kabilelerini İslâm'a davet için göndermişti. Onlarla, İslam devleti adına anlaşma yapacaklardı.
Ancak Gatafan kabileleri hain çıktılar ve heyet üyelerini ok yağmuruna tutarak hepsini şehit ettiler. Yalnızca yaralı olarak kurtulan Ka b Medine'ye dönebilmiştir.
Bu olaya çok üzülen Hz. Peygamber onların üzerine bir ordu göndermeyi düşünmüş; ancak bölge halkının başka yere gittiklerini öğrenince bundan vazgeçmişti.
Bunun dışında bir olay daha gerçekleşti. Rasulullah ın ünlü elçisi Dahyetül Kelbi yi Bizans İmparatorundan sonra Busra Valisi ne gönderdi. Bu zat, gelen elçiye hoş davranmadı ve elçiyi öldürdü. Bu durum, bardağı taşıran son damla oldu.
Müslümanların maruz kaldığı hukuk ihlâline karşılık vermek üzere Hz. Peygamber, üç bin kişilik bir ordu hazırladı. Kumandanlığa Zeyd b. Hârise yi tayin etti.
Zeyd şehit düştüğü takdirde Câfer b. Ebû Tâlib in, Onun şehit olması halinde de Abdullah b. Revâhâ nın kumandan olmasını, Abdullah da şehit olursa aralarından birini komutan seçmelerini, elçisinin şehit edildiği yere kadar ilerlemelerini emretti..
Orduyu Seniyyetü'l-Vedâ'ya kadar uğurladı
Rasulullah, Müslümanlardan, bölge halkını İslâm'a davet etmelerini; kabul ettikleri takdirde savaşmamalarını; aksi takdirde Allah a sığınıp onlarla savaşmalarını istedi. Ayrıca Müslümanlara; sözlerinde durmalarını, aşırı gitmemelerini; çocukları, kadınları, yaşlıları ve manastırlara çekilmiş kimseleri öldürmemelerini
hurmalıklara zarar vermemelerini, ağaçları kesmemelerini ve binaları yakmamalarını tembih ve tavsiye etti
Ordu, Kuzey e doğru Suriye sınırlarına doğru ilerlerken, bir haber aldılar ki, karşılarında sadece Bizans ın uşaklığını yapan bu kabileler yok, Bizans ın ordusu var.
Gelen rivayetlere göre; Bizans ordusu toplam yüz bin kişiden oluşuyor. Müslümanlar yollarına devam ederek Maân a kadar ilerlediler ve burada karargâh kurdular. Müslümanlar Maân da iki gün kalarak ne yapmaları gerektiğini görüştüler.
Zeyd in görüşü, Bizanslıların büyük bir orduyla geldiklerinin Hz. Peygamber e bildirilmesini ve ondan gelecek habere göre hareket edilmesini teklif etti. Abdullah b. Revâha söz alarak, kendileri açısından asker, silah ve binek sayısının çokluğunun önemi olmadığını örnekler vererek anlattı; savaşmak gerektiğini, ya zafer kazanacaklarını veya şehadete ulaşacaklarını dile getirdi.
Allah Rasulü, eğer geri dönme ihtimalini düşünmüş olsaydı, şu şehid olunca sancağı şu alsın.. Demezdi diyerek ikna etti. Sonunda savaşa karar verildi Maân dan ayrılan İslâm ordusu, savaşın cereyan edeceği Mûte ye giderek savaş düzenine geçti
Allah Rasulü nün dediği gibi, Zeyd b. Hârise şehit oldu. Sancağı Câfer b. Ebû Tâlib aldı. O da kahramanca çarpıştıktan sonra o da şehit oldu. Sancağı Abdullah b. Revâha aldı. O da şehit düştü.
Sancak yerde idi. Sahabelerden Sabit, hemen sancağı aldı. Çiçeği burnunda Müslüman, henüz birkaç aylık müslüman Halid b. Velid, sancağı almak istiyordu. Bu birkaç aylık zaman diliminde henüz İslama a bir katkı sağlayamamış, Allah a sunacak bir amelinin olmadığını düşünüyor ve Allah ın huzuruna eli boş gitmemek istiyordu.
Müslümanlar sancağın Halid b. Velid e verilmesini kararlaştırdılar. Halid sancağı alır almaz düşman üzerine saldırmaya karar verdi. Bu sırada akşam olmasına rağmen onun bu hareketi tesirini gösterdi.
İslâm ordusunun sağ kanat komutanı Kutbe b. Katâde, Hristiyan Arapların komutanı Mâlik b. Zâfileyi öldürdü. Müslümanlar Halid b. Velid in etrafında toplanarak pekçok düşman askerini öldürdüler. Geceleyin savaşa ara verildi
Düşman ordusunun sayıca üstün oluşunu göz önüne alan Halid b. Velid değişik bir taktik uygulamaya karar verdi. Ordunun sağ kolundaki askerleri sola, solundakileri sağa, öndekileri arkaya ve arkadakileri öne alarak, düşmanın, Müslümanların geceleyin yardım aldıklarını sanmalarını planladı.
Esasında onun asıl hedefi, düşmanın maneviyatını sarstıktan ve şiddetli bir hücum ile onları yıldırdıktan sonra, İslâm ordusunu yok olmaktan kurtarıp emniyet içerisinde geri çekmekti. Düşman askerleri ertesi sabah karşılarında değişik askerleri görünce şaşırdılar ve maneviyatları sarsıldı. İslâm ordusu ani bir hücumdan sonra geri çekildi. Halid in planı hedefine ulaştı.
Düşman askerleri Müslümanları takip etmeye cesaret edemediler. Halid in kendilerini çöle çekip orada savaşmak istemesinden endişe ettiler. Sonunda iki ordu birbirinden ayrıldı. İslâm ordusu Medine'ye döndü
Müslümanlar, 3 komutan olmak üzere toplam 8 kayıp verdiler. Medine ye dönünce kadınların diline düştüler. Savaştan kaçtınız öyle mi? Allah Rasulü, yeniden geri dönmek üzere geldiler diyerek onları yatıştırdı.
Hz. Peygamber bu savaşta Halid b. Velid e Seyfullah (Allah ın kılıcı) lakabını vermiştir. Bu savaşta Müslümanlar; Hz. Peygamber in yakınlarını, İslâm'a çok büyük hizmetleri geçmiş şahsiyetleri, Hz. Peygamber in yakın dostu Zeyd b. Hârise yi,
Amcasının oğlu ve daha bir yıl önce Habeşistan'dan dönmüş olan Cafer b. Ebû Tâlib i, Ve ensarın büyük şairi Abdullah b. Revâha yı kaybettiler. Bu kayıplar hem onları, hem de Hz. Peygamber i üzdü ve ağlattı.
Peygamberimiz, şehitlerin aileleri ve çocukları yakından ilgilendi, onların üzüntülerini paylaştı. Maddi ve manevi destek verdi.