Yunus Emre Kaynakçası

Yunus Emre Kaynakçası Tatcı, M. (1991). Yunus Emre Divanı - Risâletü'n-Nushiyye. Ankara: Kültür Bakanlığı Yediyıldız, B. (1991). "Yunus Emre Dönemi Türk Vakıfları". Türk Yurdu, 11 (), 4-7, (1995). Yunus Emre Uluslar Arası Sempozyum Bildirileri, (7-10 Ekim 1991, Ankara). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Aktaş, Ş. (1976). "Yunus Emre'de Lirizmin Kaynağı". Milli Kültür Dergisi, (62), 2-5, Sergen, S. (2003). Yunus Emre ve Mevlana'da Barış Kardeşlik Dostluk Hoşgörü. Karaman: Karaman Valiliği İl Kültür Müdürlüğü. Atılgan, H. (). "Yunus Emre Haftası ve 6. Uluslararası Halk Edebiyatı Seminerinin Ardından". Güneyde Kültür, (76), 17, Tatcı, M. (1994). Yûnus Emre İle İlgili Makalelerden Seçmeler. İstanbul:. Horata, O. (1962). "Yunus Emre'nin Risalet'ün-Nushiyye Mesnevisi". Türk Kültürü, XXIX (1-2), 172-203, Geldiyev, G. (1996). "Yunus Emre ve Mağtumgulı". Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, (2),, Türkmen, F. (). "Yunus Emre'nen Keçege Mehebbete". Kazan Utları Dergisi, (10), 173-177, Çetin, İ. (1995). "Bir İdeal İnsan Olarak Yunus Emre". I. Ulusal Yunus Emre Sempozyumu (20-2 Nisan 1994, Ankara), 57-63. Ankara:. (1991). Yunus Emre - Büyük Türk Mutasavvıfı Seçme Makaleler. Ankara: Kültür Bakanlığı Yay.. Gölpınarlı, A. (1992). Yunus Emre ve Tasavvuf. İstanbul: İnkılap Kitabevi. Tatcı, M. (1962). "Nutk-ı Şerîf-i Hz. Yunus Emre ve Şerh-i Hazret-i Mısrî". Türk Kültürü, (), 330, Gölpınarlı, A. (2006). Yunus Emre 'Hayatı ve Bütün Şiirleri'. istanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yüksel, M. (1991). Yunus Emre'de İslâm Tasavvuf ve Ahlâkı. İstanbul:. Çağbayır, Y. (). "Evrensel Yunus Emre ile Baş Başa". Çağrı, (501), 10, Sevim, E. (2009). Yunus Emre Divanı'ndan Seçmeler. İstanbul: Timaş Cıvelek, M. (1971). Yunus Emre. İstanbul: Hareket Binark, İ., & Sefercioğlu, M. (1970). Yunus Emre Hakkında Bir Bibliyografya Denemesi. Ankara: Millî Kütüphane Gürsel, N. (Bahar 1981). "Yunus Emre ve Nâzım Hikmet". Toplum ve Bilim, (13), 3-19, Tatcı, M. (1997). Yunus Emre Divanı - Risâletü'n-Nushiyye-III. İstanbul:. Tatcı, M. (1991). "Yunus Emre'ye Ait Divanlar, Divan Neşirleri ve Metin Tamiri

Tatcı, M. (1991). "Yunus Emre'ye Ait Divanlar, Divan Neşirleri ve Metin Tamiri Meselesi". Yunus Emre Sempozyumu-Bildirileri, 199-213. Ankara: Kültür Bakanlığı Yakıcı, A. (1962). "Yunus Emre ve Türk Cumhuriyetleri İle Kaynaşmada Dil Birliğinin Önemi". Diyanet, (20), 58, Binark, İ. (1965). "Söz Eri, Gönüller Sultanı Ölümsüz Yunus Emre". Önasya Mecmuası, (57),, Binark, İ., & Sefercioğlu, N. (1962). "Yunus Emre Hakkında Bir Bibliyografya Denemesine Ek". Türk Kültürü, (167),, Tatcı, M. (1991). Yûnus Emre Divânı. Ankara: Akçağ (1995). Türk ve Dünya Klasikleri Yunus Emre. İstanbul: Milliyet Yılmaz, M. (1976). "Yunus Emre'de Gönül". Milli Kültür Dergisi, (80), 104-105, Güzel, A. (1991). "Yunus Emre'de İnsan Telakkisi". Millî Folklor, II (11), 2-5, Tatcı, M. (1951). "Bir Yûnus Emre Takipçisi: Bursalı Âşık Yûnus". Türk Dili, (480), 511-520, Tatcı, M. (1990). Yunus Emre Divanı - Tenkitli Metin-II. Ankara: Kültür Bakanlığı Ocak, A. Y. (1995). "Türkiye'de Kültürel-İdeolojik Eğilimler ve Bir XIII- XIV. Yüzyıl Türk Halk Sûfîsi Olarak Yunus Emre'nin Kimliği". Uluslararası Yunus Emre Sempozyumu Bildirileri (7-10 Ekim 1991, Ankara), 79-88. Ankara: Atatürk Kültür, Dil Ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Ketene, C. (1997). Yunus Emre'den Güldeste (Arapça). Ankara: Kültür Ve Turizm Bakanlığı. Tatcı, M. (1990). Yunus Emre Güldestesi. Ankara:. Gölpınarlı, A. (). Yunus Emre Divan ve Risaletün - Nushiye. istanbul: Der Engin, S. (1993). Yunus Emre. İstanbul: MEB Yayınevi. Sarar, İ. A. (1991). Yunus Emre Seçme Şiirleri. :. Revnakoğlu, C. S. (1991). "How and where were the hymns of Yunus Emre chanted?". Yunus Emre. The great Turkish mystic, 108-132. Ankara:. Çetin, İ. (1976). "13. Yüzyıldan Günümüze Yunus Emre". Milli Kültür Dergisi, (80), 60-64, Armutlu, H. M. (). Yunus Emre. :. Tatcı, M. (1991). Yûnus Emre-Hayatı-Şiirlerinden Seçmeler. Çankırı: Kara Kuvvetleri Komutanlığı Çankırı Astsubay Hazırlama Okulu Güzel, A. (1951). "Yunus Emre'de İnsan Kavramı". Türk Dili, (480), 483-491, Tatcı, M. (1993). Yunus Emre Hayatı ve Seçme Şiirleri. Çankırı: Çankırı Astsubay Hazırlama Okulu Tekın, M. (). "Yunus Emre Sevgi Yılı ve Ahmet Adnan Saygun". Güneyde Kültür, (23), 2-4,

Kültür, B. (1991). Yunus Emre Divânı. Ankara: Kültür Bakanlığı Tatcı, M. (1980). "Yûnus Emre'ye Epistemolojik Bir Yaklaşım". Millî Eğitim, (82), 36-43, (1976). Yunus Emre. İstanbul: Yalçın Ofset Güzel, A. (1990). Yunus Emre Hayatı-Eserleri ve Şiirlerinden Seçmeler. Ankara:. Berkay, F. (1967). Yunus Emre'nin Türk Toplumundaki Yeri. Kurt, İ. (1989). "Yunus Emre'nin Şiirlerinde Okumak ve İlim". Kültür ve Sanat, (33),, Tatcı, M. (1997). Yunus Emre Divanı - Tenkitli Metin-II. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı. Güzel, A. (1992). "Yunus Emre-Hacı Bektaş Veli ve Mevlana Hümanist Olabilir mi?". Milletlerarası IV. Türk Folklor Kongresi,. Antalya:. (1981). Doğa ve Din Yorumcusu Yunus Emre. İstanbul: Tekin Güzel, A. (1995). "Yunus Emre ve Hacı Bektaş Veli'de Merâtif-i Erbaa Kavramı". Uluslararası Yunus Emre Sempozyumu Bildirileri (7-10 Ekim 1991, Ankara), 257-272. Ankara: Atatürk Kültür, Dil Ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Khourchıd, S. (1991). La Language de Yunus Emre Contribution du Turc Pre-Ottoman. Ankara: Kültür Bakanlığı. (1990). Yunus Emre. Kahire: Kültür Bakanlığı Güzel, A. (1998). "Yunus Emre ve Mahdumkulu'nda Otak Motifler". Folkloristik: Prof. Dr. Dursun Yıldırım Armağanı,. Ankara:. Çalışkan, E. (). Yunus Emre Divanı. :. (2003). Yunus Emre. İstanbul: SEMERKAND. Tatcı, M., & Güzel, A. (1990). Yûnus Emre-Hayatı-Eserleri ve Şiirlerinden Seçmeler. Ankara: Semih Ofset. Göçgün, Ö. (1995). Dünden Bugüne Yunus Emre. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Makal, T. K., & Nasrattınoğlu, İ. Ü. (1991). Yunus Emre Şiirleri-Güldeste. İstanbul: Fatih Rotary Kulübü (1975). Yunus Emre; Hayatı, Sanatı, Şiirleri. İstanbul: Varlık Halbout Du Tanney, D. (1987). Yunus Emre Le Livre de l'amour Sublime. Paris:. Gökyay, O. Ş. (1984). "Yunus Emreyi ve Halk Şiirlerini Anlamak". Tarih ve Toplum, 7 (40), 202-208, Gökyay, O. Ş. (1974). "Yunus Emre'yi ve Halk Şiirlerini Anlamak". Tarih ve Toplum, 7 (40), 10-16, Evliyaoğlu, G. (). Yunus Emre. :.

Tatcı, M. (1988). Yunus Emre Bibliyografyası. Ankara: Millî Kütüphane Tatcı, M. (). "Yunus Emre'de Aşk". Türk Halk Kültürü Araştırmaları, (1), 83-95, (1991). VIII. Vakıflar Haftası Kitabı. Ankara:. Tatcı, M. (2008). Aşk Bir Güneşe Benzer. İstanbul: H (1995). I. Ulusal Yunus Emre Sempozyumu (20-2 Nisan 1994, Ankara). Ankara:. Özbay, H., & Tatcı, M. (1991). Yunus Emre İle İlgili Makalelerden Seçmeler. Ankara: Kültür Bakanlığı Öztek, A. Z., Bağcı, A. T., Aslan, D., Can, Z., Toker, N., Turgut, F., & Yinanç, B. (). "Ankara Yunus Emre Sağlık Ocağı Bölgesinde 8-14 Yaş Çocuklarının ve Kendi İfadelerine Göre Gıda Tüketim Sıklıklarının İncelenmesi". Beslenme ve Diyet Dergisi, 28 (1), 15-20, Hayber, A. (1962). "Yunus Emre'de Dünya Görüşü ve İnsan Sevgisi". Türk Kültürü, (315), 35, (1963). Yunus Emre. Ankara: Emek Yayıncılık. Kültür, B. (1999). Yunus Emre Güldeste (No: 639). Ankara:. Halman, T. S. (1993). Yunus Emre İng.. Ankara: KTB (1995). Uluslararası Yunus Emre Sempozyumu Bildirileri (7-10 Ekim 1991, Ankara). Ankara: Atatürk Kültür, Dil Ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Evliyaoğlu, G. (1963). Anadolu'nun İç Aydınlığı Yunus Emre. İstanbul: Yağmur Yıldırım, D. (1998). "Dede Korkut ve Yunus Emre de Hayat, Tabiat, Tanrı ve Ölüm". Millî Folklor, 5 (37), 17-22, Günay, U. (1991). "The importance of Yunus Emre in Turkish culture". Yunus Emre. The great Turkish mystic, 7-28. Ankara:. Binark, İ. (1965). "Ölümsüz Yunus Emre". Önasya Mecmuası, (44),, (1963). Yunus Emre. İstanbul: Yeni Tanyeri, H. G., & Nasrattınoğlu, İ. Ü. (1991). Sevelim-Sevilelim Yunus Emre Şiirleri Güldestesi. Eskişehir: Yunus Emre Vakfı Tatcı, M. (). "Yunus Emre Divanı Yazmalarının Avrupa Ülkelerindeki Nüshalarından Üç Örnek". Türk Halk Kültürü Araştırmaları, (1), 143-164, Güler, A. (1993). Yerli ve Yabancı Gözü İle Yunus Emre. İzmir:. (1981). Yunus Emre. İstanbul: Altın Kitaplar Kısakürek, N. F. (2000). Yunus Emre. Istanbul: Büyük Doğu Tatcı, M. (1990). Yunus Emre Divanı-İnceleme-I. Ankara: Kültür Bakanlığı Çetin, İ. (). "Yunus Emre". Horata, O., & Günay, U. (1994). Yunus Emre, Risâletü'n-Nushıyye. Ankara: TDV

Horata, O., & Günay, U. (1994). Yunus Emre, Risâletü'n-Nushıyye. Ankara: TDV Özbay, H., & Tatcı, M. (1994). Yunus Emre (Makalelerden Seçmeler). İstanbul: MEB Gölpınarlı, A. (1991). Yunus Emre Divan Ve Risaletü'ün-Nushiye. : Der. Karakoç, S. (1965). Yunus Emre (Hayatı, Sanatı, Şiirleri). İstanbul: Bedir Yayınevi. (1991). Yunus Emre. İstanbul: Altın Kitaplar (1991). IV. Milletlerarsı Türk Kültürü Kongresi Bildirileri Yunus Emre Seksiyonu. Ankara: Halk Kültürü Araştırma Dairesi Yay.. Tanyeri, H. G., & Nasrattınoğlu, İ. Ü. (1991). Sevelim Sevilelim Yunus Emre Şiirleri Güldestesi. Eskişehir: T.C. Eskişehir Valiliği. Şeker, M. (1962). "Yunus Emre Dîvanı'na Göre XIV. Yüzyılda Anadolu'da Sosyal Hayat". Diyanet, XXVIII (3), 73-93, Bursalı, M. N. (1989). Yunus Emre, Hayatı ve Bütün Şiirleri. İstanbul: Çelik Yayınevi. Tatcı, M., & Güzel, A. (1991). Yûnus Emre-Hayatı-Eserleri ve Şiirlerinden Seçmeler. Ankara: Semih Ofset. Halk, Ş. (1991). Halk Şairlerinin Yunus Emre Şiirleri. Ankara: Folklor Araştırmaları Kurumu. (1991). Yunus Emre Sempozyumu-Bildirileri. Ankara: Kültür Bakanlığı Özen, K. (). "Hafik Emre Köyü'ndeki Yunus Emre Döşeği". Türk Halk Kültürü Araştırmaları, (1), 51-59, (1984). Yunus Emre. İstanbul: Sağlam Kitapevi. Engin, S. (1996). Halkın Sevgisi ve Yunus Emre. İstanbul: Can Yıldırım, D. (1946). "Dede Korkut ve Yunus Emre'de Hayat, Tabiat, Tanrı ve Ölüm". İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, XX (), 37-47, Tatcı, M. (1991). Yunus Emre Divanı. Ankara: Akçağ Çelik, O. (1994). Yunus Emre. İstanbul: MEB İz, F. (1991). "The language of Yunus Emre". Yunus Emre. The great Turkish mystic, 72-79. Ankara:. Yüksel, H. A. (1976). "Yunus Emre İle İlgili Polonya'da Yapılmış Olan Yayınlar ve Çalışmalar". Milli Kültür Dergisi, (84),, Tatcı, M. (1997). Yunus Emre Divanı-İnceleme-I. İstanbul: MEB Yayınevi. Ergüven, A. R. (1973). "Yunus Emre". Çevren Dergisi, X (39), 109-120, (1986). Yunus Emre, Yaşamı ve Bütün Şiirleri. İstanbul: Özgür Güzel, A. (1980). "Yunus Emre'de Hümanizm ve Hoşgörü". Millî Eğitim, (105), 17-21, Anadol, Y. C. (1993). Gönüller Sultanı Yunus Emre. İstanbul: Kamer

Mollov, R. (). "Yunus Emre Hakkında Kayıtlar". Tatcı, M. (1980). "Yunus Emre'ye Ait Divanlar, Divan Neşirleri ve Metin Tamiri Mes'elesi". Millî Eğitim, (83), 60-71, Çelik, O. (2001). Yunus Emre. İstanbul: MEB Türkmen, F. (191). "Yunus Emre'nin Anadolu'nun İslamlaşmasındaki ve Türkleşmesindeki Rolü". IV. Milletlerarası Türk Halk Kültürü Kongresi Bildirileri, 105-109. Ankara:. Korkmaz, Z. (1973). "Yunus Emre ve Anadolu Türkçesi'nin Kuruluşundaki Yeri". Türkoloji Dergisi, 5 (1), 013-019, Göktuna, S. (). Yunus Emre. :. (1989). Yunus Emre; Yaşamı, Sanatı, Şiirlerinden Seçmeler. Ankara: Bilgi Tatcı, M. (1998). Yûnus Emre Divanı. Ankara: Akçağ Aray, M. (1974). Yunus Emre'nin Yeni Araştırmalar Sonunda Kişliği, Divanı, Hayatı, Yattığı Yer ve Bununla İlgili Bazı Şiirler. İzmir: İ. Gümüşayak Yayınevi. Yaşar, S. (1984). Yunus Emre, Hayatı, Tefekkürü. İstanbul: Yeni Asya Bakırcıoğlu, N. Z. (1981). Yunus Emre Divanı. İstanbul: Ötüken (1980). Yunus Emre; Hayatı ve Bütün Şiirleri, Yunus Divanı. İstanbul: Eskin Matbaası. Yüksel, H. A. (1962). "Yunus Emre-Ptone Ide". Türk Kültürü, (434),, Tosun, İ. (). Yunus Emre ve Hocası Tapduk Emre'nin Yaşam Öyküsü. İzmir: Karınca Kurt, İ. (). "Yunus Emre'de "Ben" Düşüncesi". Din Öğretimi Dergisi, (28),, Tatcı, M. (1962). "Bir Yûnus Emre Takipçisi: Bursalı Âşık Yûnus". Diyanet, XXVII (1), 155-160, Günşen, A. (1987). "Anadolu'nun Gönül Dili Olan Yunus Emre ve Türkçesi". Türk Dünyası Tarih Dergisi, (58), 41-45, Göçgün, Ö. (). "Die Gegenüberstellung von Gut und Böse in den Gedichten Yunus Emre.". Tatcı, M. (1990). Yunus Emre Divanı-Tenkitli Metin-II. Ankara: Kültür Bakanlığı (1991). Yunus Emre: Welkom in Nederland. Amsterdam: Yunus Emre Liefde Week. Bayraktar, T. (1991). Yunus Emre 1991 Sevgi Yılı Armağanı Antoloji-91. İstanbul: Bay Ajans (). IV. Uluslararası Türk Halk Edebiyatı ve Yunus Emre Semineri, (11-13 Mayıs 1989, Eskişehir). :. (1983). Yunus Emre, Hayat Hikayesi ve Şiirleri. İstanbul: Akpınar Yayınevi. (1992). Yunus Emre Sempozyumu-Bildiriler, 1991. İstanbul: Marmara Üniversitesi.

Kabahasanoğlu, V. (1991). Yunus Emre'nin Şiirine Çağdaş Bir Yaklaşım. İstanbul: Marmara Üniversitesi. Çetin, İ. (1985). "Yunus Emre, Nasreddin Hoca ve Hacı Bektaş Veli Düşüncesinde Hoşgörü". Erdem Dergisi, 8 (22), 295-300, Yardım, M. N. (1997). Yunus Emre Divanı. İstanbul: Kahraman (1984). Yunus Emre, Yaşamı ve Bütün Şiirleri. İstanbul: Özgür Pamuk, E. (1995). Aksaray'da Yunus Emre ve Somuncu Baba. Aksaray: Aksaray Valiliği Kültür Horata, O. (). "Yunus Emre'nin Risaletü'n-Nushıyye Mesnevisi". Türk Kültürü Araştırmaları Şükrü Elçin Armağanı, XXIX/L (2), 172-203, Tural, S. (1995). "Benlik Kavramı ve Yunus Emre'nin Şiirinde Benlik". Uluslararası Yunus Emre Sempozyumu Bildirileri (7-10 Ekim 1991, Ankara), 215-222. Ankara: Atatürk Kültür, Dil Ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı (1990). Yunus Emre Divanı. : Sabah Bursalı, M. N. (1986). Yunus Emre, Hayatı ve Bütün Şiirleri. İstanbul: Çelik Yayınevi. Güzel, A. (1962). "Yunus Emre'nin Eserlerinde Din". Diyanet, XXVII (1),, Kepecioğlu, K. (). "Yunus Emre Nerede Yatıyor". Nilüfer, 4 (8), 6-8, Bılgıner, R. (2001). Yunus Emre. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Tatcı, M. (1962). "Yunus Emre Divanı'nın Çorum Nüshasındaki İlâhîlerin Besteleri". Türk Kültürü, (320), 50-52, Asya, F. (1991). Yunus Emre. The great Turkish mystic. Ankara:. Göktuna, S. (). Yunus Emre'de Allah Aşkı ve İnsan Sevgisi. :. (1963). Yunus Emre; Hayatı, Sanatı, Şiirleri. İstanbul: Varlık Ertem, E. (1991). Yunus Emre'nin Yolundan İzinden. İstanbul:. Kudret, C. (1985). Yunus Emre. İstanbul: İnkılap Ve Aka Kitabevleri. Tatcı, M. (1997). Yunus Emre Divanı-Tenkitli Metin-II. İstanbul: MEB Yayınevi. Kültür, B. (1991). La Langue De Yunus Emre Contribution A L Histoire Du Turc Pre-Ottoman. Ankara: Kültür Bakanlığı (1982). Yunus Emre; Hayatı ve Bütün Şiirleri. İstanbul: Eskin Matbaası. Ocak, A. Y. (). "Milletlerarası Ahmed-i Yesevi ve Yunus Emre Sempozyumları Münasebetiyle Türkiye'de Kültür Tarihi Araştırmaları Hakkında Düşünceler". Türkiye Günlüğü Dergisi, (16), 115-120, Tatcı, M. (1990). Yunus Emre Divanı (İnceleme Metin). (1995). Uluslararası Yunus Emre Sempozyumu Bildirileri. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi. Çalışkan, E. (). Yunus Emre Albümü. : Kültür Bakanlığı Saraçoğlu, Y. (). Yunus Emre. :. Kaya, D. (). "Yunus Emre Niğde OrtaKöyde Yatıyor". Halk Kültürü, (2), 41-53,

Kaya, D. (). "Yunus Emre Niğde OrtaKöyde Yatıyor". Halk Kültürü, (2), 41-53, Akgündüz, H. (). "Yunus Emre'nin Eğitimci Kişiliği". Solak, K. (). "Yunus Emre'yi Paylaşmak". Konya Turizm Derneği Dergisi, (),, Halman, T. S. (1993). Yunus Emre Selected Poems. Ankara: Kültür Bakanlığı Açıkgöz, N. (1962). "Yûnus Emre'de Ölüm, Genç Ölümleri veya Gök Ekini Biçmek". Diyanet, XXVII (1), 115-125, Ekiz, O. N. (1987). Yunus Emre. İstanbul: Toker Oğuz, M. Ö. (1976). "Bir Sosyal Çevrenin Mensubu Olarak Yunus Emre". Milli Kültür Dergisi, (98),, Kaya, D. (). "Yunus Emre Niğde Ortaköy'de Yatıyor". Halk Kültürü, (2), 41-54, (1960). Yunus Emre Divanı. İstanbul: İnkılap Ve Aka Kitabevleri. (1963). Yunus Emre. İstanbul: Maarif Tatcı, M. (1991). Yunus Emre Divanı-Risâletü'n-Nushiyye (Tenkitli Metin)-III. Ankara: Kültür Bakanlığı Durusoy, G. (1986). "Mystische Elemente in der Lyrik des deutschen Mittelalter und Yunus Emre". Osmanlı Araştırmaları Dergisi, (5), 13-50, Özçelık, M. (1984). Yunus Emre, Hayatı-Düşüncesi, Sanatı. İstanbul: Beyan. (1990). Yunus Emre Poemes. Ankara: Kültür Bakanlığı Yakıcı, A. (1991). Yunus Emreye Şiirler. Ankara:. Bolel, M. A. (1983). Yunus Emre Hazretleri Hayatı ve Divanı. Eskişehir:. (1966). Yunus Emre Divanı. Ankara: Ajans- Türk Matbaası. Yakıcı, A. (1962). "Türk Şiirinde Yunus Emre Sevgisi". Diyanet, XXVII (1), 173-202, Kaplan, M. (1991). "The poetic art of Yunus Emre". Yunus Emre. The great Turkish mystic, 65-71. Ankara:. Şeker, M. (1993). "Yunus Emre Dîvanı'na Göre XIV. Yüzyılda Anadolu'da Sosyal Hayat". I-II. Millî Selçuklu Kültür ve Medeniyeti Semineri Bildirileri, 29-50. Konya:. Tatcı, M. (1998). Yunus Emre Divanı. Ankara:. Sepetçioğlu, M. N. (1993). Benim Adım Yunus Emre. İstanbul: Veli Araz, N. (1996). Hoşgörü Ustaları (Yunus Emre, Bektaş Veli). İstanbul: Dünya Yayıncılık. Aytaç, P. (1972). "Yunus Emre'de Mevlana'da Hoşgörü". Kubbealtı Akademi Mecmuası, (),, Güzel, A. (1991). Mutasavvıf Yunus Emre. Ankara:. Rusça (1990). Yunus Emre (Rusça). Ankara: Kültür Bakanlığı Emir, S. (1997). Yunus Emre. Ankara: Kültür Bakanlığı Fransızca, Y. (1991). Yunus Emre. Fransa:.

Fransızca, Y. (1991). Yunus Emre. Fransa:. Doğru, H. (1988). "Yunus Emre'nin Sarıköy'de Bulunan Zaviyesine Ait Vakıf Kayıtları". Anadolu Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Dergisi, 3 (2), 119-131, Cin, H. (1992). "Tarihte ve Çağımızda İslamı Evrenselleştiren Mevlana,Yunus Emre ve M.İkbal". Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (1), 177-184, Tatcı, M. (1990). Yunus Emre Divanı-İnceleme, Tenkitli Metin. Çubukçu, İ. A. (1992). Yunus Emre ve Düşüncesi. Ankara:. Yaşar, S. (1984). Yunus Emre, Hayatı, Sanatı, Tefekkürü. İstanbul: Yeni Asya Tatcı, M. (). "Şeyh Ali Nakşibendî el-nevrekânî'nin Şerh-i Güfte-i Yunus Emre Adlı Risalesi". Turkologischer Anzeiger, (17), 60, Tatcı, M. (1997). Yunus Emre Divanı-Risâletü'n-Nushiyye (Tenkitli Metin). İstanbul: MEB Yayınevi. Ocak, A. Y. (1991). "Türkiye'de Yunus Emre Araştırmaları Üzerine Genel Bir Değerlendirme ve Yunus Emre Problemi". VIII. Vakıflar Haftası Kitabı, 29-33. Ankara:. Pekolcay, A. N., & Sevim, E. (1991). Yunus Emre Şerhleri. Ankara: Kültür Bakanlığı Tatcı, M. (1990). Yunus Emre Divanı - İnceleme-I. Ankara: Kültür Bakanlığı Tatcı, M. (). "Yunus Emre'nin Hazret-i Muhammed Sevgisi". Tarla, V (91), 18-22, Oğuz, M. Ö. (1989). "Yunus Emre Neden Kalıcıdır?". Millî Folklor, 1 (1), 14-16, Emir, S. (1997). Yunus Emre. Ankara: Kültür Ve Turizm Bakanlığı. Tanyeri, H. G. (1996). Türkiye ve Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinde Yunus Emre Semineri. Eskişehir: T.C. Eskişehir Valiliği. Öztürk, M. (1985). "Ahmed Yesevî - Hacı Bektaş Veli - Yunus Emre Zinciri". Erdem Dergisi, III (9), 759-768, Timurtaş, F. K. (1991). "Yunus Emre and his Divan". Yunus Emre. The great Turkish mystic, 104-108. Ankara:. Makal, T. K. (1991). Yunus Emre Şiirleri. İstanbul: Fatih Rotary Kulübü (1982). Yunus Emre, Bütün Yönleriyle. Ankara: Çağ Bılgıner, R. (1991). Yunus Emre. Ankara: Kültür Bakanlığı Açıkgöz, N. (1987). "Yûnus Emre Divanı'nda Telmih Unsuru Olarak Şahıslar". Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (2), 1-32, Araz, N. (1993). Ein Weg Yunus Emre. Ankara: Kültür Bakanlığı Kabaklı, A. (1971). Yunus Emre. İstanbul: Toker

Karadağ, M. (1962). "Yunus Emre'nin Erzurum'lu Emrah Üzerindeki Etkileri". Türk Kültürü, 26 (306), 663-676, Genç, V. (1991). Yunus Emre'ye Şiirler. İstanbul:. Tatcı, M. (). "Yunus Emre'nin Hz. Peygamber Sevgisi". Çubukçu, İ. A. (1992). Yunus Emre ve Felsefesi. Ankara:. Durbilmez, B. (). "Yunus Emre ve Muhyiddin Abdal Divanlarında Gönül". Folklor /Edebiyat, (30), 205-214, Çopur, A. R. (1999). Yunus Emre Raporu. Karaman: Karaman'ın Sesi Gazetesi Nasrattınoğlu, İ. Ü. (1981). Yunus Emre Şiirleri Antolojisi. Eskişehir: Yunus Emre Kültür Ve Sanat Festivali Terkip Komitesi Bılgıner, R. (2001). Yunus Emre. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi (1977). Yunus Emre. İstanbul: Fatih Gençlik Vakfı Gölpınarlı, A. (1991). Yunus Emre: Divan ve Risaletü'n-Nushiyye. İstanbul: Der Yakıcı, A. (1962). "Yunus Emre". Diyanet, (364), 18-27, Araz, N. (1961). Dertli Dolap: Yunus Emre'nin Hayat Hikâyesi. İstanbul: Fatiş Yayınevi. Güzel, A. (1991). "Yunus Emre ve Hümanizm". IV. Milletlerarası Türk Halk Edebiyatı Kongresi (Ankara), Bildirileri, 41-70. Ankara:. Tatcı, M. (1997). Yunus Emre Divanı - İnceleme-I. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı. Uyguner, M. (1989). Yunus Emre. Ankara: Bilgi Yayınevi. Türkmen, F. (). "Yunus Emre'de Hümanizma". Palandöken, (9), 20-23, Öztürk, M. (1985). "Chaine d'ahmed Yesevî, Hadji Bektash Veli et Yunus Emre". Erdem Dergisi, III (9), 769-775, (1963). Tam ve Tekmil Yunus Emre Divanı (Yeni İlavelerle). İstanbul: Maarif Gökdemir, S., & Gökdemir, A. (1990). Yunus Emre Güldeste. Ankara: Kültür Bakanlığı (1995). Yunus Emre, Nasrettin Hoca ve Hacı Bektaş-ı Veli Düşüncesinde Hoşgörü. Ankara: Kültür Bakanlığı-Bilimsel Ve Kültürel Araştırma Vakfı. Ocak, A. Y. (). "Türkiye'de Yunus Emre Araştırmaları Üzerine Genel Bir Değerlendirme ve Yunus Emre Problemi". Genç, V. (1997). Yunus Emre'ye Şiirler. İstanbul: MEB Yayınevi. Yakıcı, A. (1992). "Yunus Emre Güldestesi". Türk Kültürü, (348), 250-253, Güzel, A. (1973). "Yunus Emre'yi Eserlerine Göre Günümüzde Bir Değerlendirme I-II-III". Çevren Dergisi, (87-89), 23-50,

Güler, Ç., Enginyurt, Ö., Demircioğlu, T., Soysal, A., Kaya, M., & Oskay, T. (1995). Yunus Emre Sağlık Ocağına Başvuran 15-45 Yaş Arasındaki Kişilerde Gürültü Riski Algılamasına Yönelik Bir Araştırma. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi. Ecer, V. A. (). "Yunus Emre Döneminde Anadolu'da Kültür Hayatı ve Anadolu'nun Vatanlaşması". Din Öğretimi Dergisi, (36), 16-28, Aydın, Ş. (2007). "Yunus Emre'nin Yirmibirinci Asra Mesajı; Sevgi, Hoşgörü ve Barış". Ay Vakti, (87),, Kabaklı, A. (1978). Yunus Emre. İstanbul: Toker Tekindağ, M. C. (1966). "Büyük Türk Mutasavvıfı Yunus Emre Hakkında Araştırmalar". Belleten, XXX (117), 59-94, Yüksel, H. A., & Cıopınskı, J. (1991). Yunus Emre-Ptone Ide. Krakow: Klub Przyjaciol Turecji. Tatcı, M. (1991). Yûnus Emre İle İlgili Makalelerden Seçmeler. Ankara: Kültür Bakanlığı Türkmen, F. (1995). "Yunus Emre'nin Türk ve Dünya Edebiyatındaki Yeri". Uluslararası Yunus Emre Sempozyumu Bildirileri (7-10 Ekim 1991, Ankara), 559. Ankara: Atatürk Kültür, Dil Ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Tatcı, M. (1962). "Şeyh Ali Nakşibendi El-Nevrekâni'nin "Şerh-i Güfte-i Yunus Emre" Adlı Risalesi". Türk Kültürü, (329), 539-543, Ünal, T. (1962). "Yunus Emrenin sosyal ve kültürel çevresi.". Türk Kültürü, 25 (286), 95-102, (). Yunus Emre - Güldeste. :. Tatcı, M. (1962). "Şeyh Ali Nakşibendî El-Nevrekânî'nin Şerh-i Güfte-i Yunus Emre Adlı Risalesi". Türk Kültürü, (), 329,