|
|
|
- Derya Uysal
- 10 yıl önce
- İzleme sayısı:
Transkript
1 GİRİ İskeletler, paleoantropolojik çalışmaların temel malzemeleridir. Paleoantropologların iskeletler üzerindeki çalışmaları sırasında dikkat etmeleri gereken en önemli noktalardan birisi bireyin cinsiyetinin güvenilir bir şekilde tespit edilmesidir. Bu saptama daha sonra yapılacak değerlendirmelerinde temelini oluşturacaktır. İskeletlerde cinsiyet tayini genellikle iki yöntemle yapılmaktadır. Bu yöntemlerden ilki kemiklerin morfolojik özellikleri dikkate alınarak yapılan cinsiyet tayini diğeri ise kemiklerden alınan ölçülerden yararlanılarak yapılan metrik yöntemdir. Bu çalışma ile Van Karagündüz de yıllarında yapılan kazılar sonucunda ele geçirilen 890 adet iskelet ile Mersin Kelenderis de yıllarında yapılan kazılarda ele geçen 84 adet iskeletin morfolojik ve metrik değerlerinden yola çıkılarak cinsiyetler arasındaki farklılıkların diskriminant fonksiyon analizi yardımıyla belirlenmesine çalışılmıştır. Ayrıca elde edillen verilerle cinsiyet tayininde en güvenilir sonucu veren ölçüm ve endislerin bulunması sağlanmıştır. Bu çalışmadan elde edilecek değerler başka toplumların cinsiyet ayrımında kullanılabilecek, böylece morfolojik yöntemler kullanılarak bireyin cinsiyetinin belirlenemediği materyalde metrik değerlerden yararlanarak cinsiyet belirleme yoluna gidilecektir. Bu açıdan, adı geçen iki toplum arasındaki morfolojik ve metrik cinsiyet farklılıklarının belirlenmesi, ileride yapılacak iskelet çalışmalarında kullanılabilmesi açısından da önem taşımaktadır. 1
2 BİRİNCİ BÖLÜM: KARAGÜNDÜZ İLE KELENDERİS İN KONUMU ve ÖNEMİ Anadolu toprakları tarih boyunca üzerinde bir çok medeniyetin kurulduğu, geliştiği ve yok olduğu bir yerleşim bölgesi olmuştur. Yüzyıllar öncesinden başlayarak Anadolu da görülmeye başlayan bu medeniyetlerin oluşturduğu kültürlerin anlaşılabilmesi ve birbirleriyle olan ilişkilerinin açıklanabilmesi için, bir çok yörede kazı çalışmaları ve yüzey araştırmaları yapılmaktadır. Bunlardan iki tanesi de tezimizin konusunu oluşturan Karagündüz ve Kelenderis de yapılan kazı çalışmalarıdır. 1.1: KARAGÜNDÜZ ÜN KONUMU ve KAZI ÇALI MALARI Karagündüz Van ili içerisinde yer almaktadır. Van yöresi, XIX. Yüzyılın ikinci yarısından beri arkeolojik araştırmalara sahne olmuş Yakın Doğu nun zengin kültür bölgelerinden biridir. Gerek Tilkitepe Höyüğü nde saptanan ve İ.Ö. V. binyıllara uzanan Kalkolitik Çağ uygarlık izleri hemen her höyükte zengin bir biçimde temsil olunan ve İ.Ö. III. binyılın başlarına değin geri giden Erken Transkafkasya kültür kalıntıları ve gerekse İ.Ö. 1. binyılın Urartu Krallığı na ilişkin görkemli kalıntılar bu ilginin temel nedenini oluşturmaktadır (Sevin ve Özfırat 2000; 168). Asur Kral Yıllıklarında M.Ö. XIII. Yüzyılın ortalarından itibaren Doğu Anadolu nun yüksek yaylalarında yaşayan Ur(u)atri ve Nairi adlı kabileler ve 2
3 bunların krallarından bahsedilmektedir (Sevin ve Kavaklı, 1996). Elde edilen bilgilere göre, Nairiler in güneydeki Tur-Abdin Dağları ile Van Gölü nün güneybatısını kapsayan bölgede, Ur(u)atriler in ise Van Gölü nün kuzey ve doğusunda yaşadıklarına inanılmaktadır (Sevin,1999). Ancak Urartu öncesi döneme ilişkin arkeolojik kalıntılar çok azdır. Sevin ve Kavaklı bu durumu, M.Ö. IX. Yüzyılın ortalarına kadar bölge ekonomisinin göçebeliğe dayanmasına bağlamaktadırlar. Arkeoloji literatüründe Karagündüz adı (eskiden arakonis) XX. yüzyılın başlarından beri bilinmektedir. Ancak bu ününü kültür katlarına sahip bir höyük olmasına değil, batı ucu üzerinde kurulmuş eski bir kilisede sonradan devşirme olarak kullanılmış, İşpuini ve oğlu Minua ya ait bir Urartu yazıtına borçludur da C. A. Burney in gerçekleştirdiği yüzey araştırmalarından sonra ise buranın İlk Tunç Çağı ndan beri yerleşilmiş, 75 x 50 x 5m. kadar boyutlarında bir höyük olduğu belirlenmiştir (Sevin ve Kavaklı, 1995; 338). Karagündüz, Van il merkezinin 35 km. kuzeydoğusunda, Van merkez ilçe, Erçek Bucağı na bağlı bir köydür (Harita 1). Suları Van Gölü gibi sodalı olan Erçek Gölü nün kuzeydoğu kıyılarındaki aynı adlı höyüğün üzerinde kurulmuş olan köy, daha sonraki yıllarda hızla yükselen göl suları nedeniyle tamamıyla terkedilmiş ve daha yüksekteki yeni yerine taşınmıştır (Sevin ve Kavaklı, 1994; 331). 3
4 Harita 1:Erçek Gölü ve Karagündüz ün Van Havzasındaki Konumu (Sevin ve Kavaklı, 1994) Karagündüz, alüvyonlu düzlükleri son derece sınırlı olan Van bölgesinde insanoğlunun yerleşmesine en uygun köşelerden birini oluşturan olanaklara sahiptir. Nitekim bu üçgen biçimli küçük ova, başta Karagündüz ve doğu uçtaki görkemli Aşağı Mollahasan höyükleri olmak üzere, güneybatıya doğru Keçanis ve son olarak da güneydoğu uçtaki Hino yerleşme yerleriyle, tüm havzanın prehistorik dönemlerden beri en yoğun 4
5 olarak iskan edilmiş köşelerden birini oluşturmuştur (Burney, 1958; Russel, 1980). Karagündüz nekropolü, 1991 yılında köylülerce sulama kanalları açmak amacıyla yapılan kazılardan ele geçen buluntuları Van Arkeoloji Müzesine bildirmesiyle, 1992 yılında Van Müze Müdürlüğü ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Van Bölgesi Tarih ve Arkeoloji Araştırma Merkezi Müdürlüğünce Prof. Dr. Veli Sevin başkanlığında ortaklaşa olarak Karagündüz kazıları başlatılmıştır ( Sevin, 1995) rakımlı ve 92 km 2 yüzölçümündeki Erçek Gölü, rakımlı Van Gölü ile birlikte gitgide hızlanarak zaman içerisinde yükselmiştir. Bu yükselme özellikle kuzeydoğu kıyısındaki Erçek Düzü nde oldukça olumsuz etkilerde bulunmuştur. Burada Van havzasının en büyük höyüğü durumundaki Karagündüz büyük bir tehdit altında kalmıştır. Bu nedenle Karagündüz Höyüğü nün etekleri üzerindeki köy hızla yüksekteki yeni yerine taşınmıştır (Resim 1). Memedik Çayı nın oluşturduğu üçgen biçimli küçük alüvyal ovada kurulu bulunan höyük, gerek boyutları ve gerekse yüzey malzemeleri açısından Van havzasının kültür tarihine ışık tutacak en önemli ören yerlerinin başında gelmektedir. Bu öneminden yola çıkılarak zaman yitirilmeksizin 1994 yazından başlanarak höyükte de kazı çalışmalarına başlanmıştır (Sevin ve Kavaklı, 1995; 339) yılında nekropol alanında başlanan kazılar 1994 yılından itibaren höyük alanına kaydırılmıştır(harita 2). 5
6 Resim 1: Sular Altında Kalan Erçek Düzü ve Höyük (Sevin ve Kavaklı, 1995) Harita 2: Karagündüz Höyük ve Nekropol Alanı (Sevin ve Kavaklı, 1995) 6
7 Nekropol alanındaki çalışmalar yılları arasında sürdürülmüştür. Ve bu süre zarfında 10 mezar incelenmiştir. Yaklaşık olarak M. Ö yılına tarihlendirilen ve Urartu öncesi olarak kabul edilen bu mezarlar oda mezar türündedir. Dikdörtgenimsi plan veren bu odaların tavanları çökmüştür, ancak yüksekliklerinin m. arasında değiştiği anlaşılmıştır. Her odaya mezarın boyutlarıyla ilişkili olarak 20 den 80 e kadar değişen sayıda insan gömülmüştür. Her yeni ceset geldiğinde eskiler geriye doğru toplanarak odada yer açılmıştır ki; bu klasik Urartu oda mezarlarından tanıdığımız bir gömü türüdür (Öğün, 1978). Odalara çok sayıda kişinin gömülmesi bazı mezarlarda yer darlığı sorununa yol açmış; bu sorun ikinci bir kovukumsu küçük mekanla çözülmeye çalışılmıştır (Sevin ve Özfırat, 2000). Mezarların genelinde cesetlerin kumaşa sarılı ya da giyimli gömüldüğü sanılmaktadır. Ayrıca cesetlerle birlikte mezarlara çeşitli armağanlar bırakılmıştır. Bunlar arasında değişmeyenler, her ceset için bir set oluşturacak türdeki, pişmiş topraktan açık ağızlı bir çanakla, dar ağızlı yüksek ya da alçak boyunlu bir çömlektir. Bunlardan ilkinde çoğu kez oğlak kuzu türü hayvanlara ait omurga parçaları ele geçirilmiş, diğerine ise sıvı konduğu anlaşılmıştır. Bunun yanında her mezarın bitişiğinde bir ocak bulunmaktadır. Genel olarak mezar armağanlarından en ilginci ise demirden süs eşyaları ve törensel silahlardır. 7
8 Urartu Uygarlığı nın karanlık olan erken evrelerinin tanınmasına öncülük eden Karagündüz Erken Demir Çağı nekropolü, Urartu Krallığı öncesi dönemde Erçek Gölü ile Van Gölü nün kuzey hatta doğu ve batı kıyıları arasında bir kültür birliğinin varlığını ortaya koymaktadır. Mezar mimarisi, ölü gömme adeti, maden teknolojisi ve çanak çömlekçilik Van bölgesi Erken Demir Çağ kültürünün Urartularınkiyle yakın bir ilişki içinde bulunduğunu ortaya koymuştur (Sevin, Özfırat, 2000). Höyük Çalışmaları Erçek Gölü ve Van Gölü nün birlikte hızlanarak yükselmesi nedeniyle, 1994 yılında Karagündüz Höyüğü nde acil kurtarma kazılarına başlanmıştır. Höyük alanındaki kazılar yılları arasında gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmalar 7 plan karede (A, J, G, E, F, H, I) sürdürülmüştür (Çizim 1). ekil 1: Karagündüz Höyüğü Plankareleri (Sevin, Kavaklı ve Özfırat,1999) 8
9 Höyükteki çalışmalar 750 metrekarelik bir alanı kapsamaktadır ve höyüğün stratigrafisi sırasıyla aşağıdaki gibidir; 1. Yapı Katı: Orta Çağ Mezarlığı 2. Yapı Katı: Orta Çağ 3. Yapı Katı: Geç Demir Çağı 4. Yapı Katı: Orta Demir (Urartu) Çağı 4C Yapı Katı: Post-Urartu, Med 4B Yapı Katı: Urartu 4A Yapı Katı: Urartu 5. Yapı Katı: Erken Demir Çağı 6. Yapı Katı: Orta-Son Tunç Çağı 7. Yapı Katı: Erken Transkafkasya Dönemi Görüldüğü üzere höyüğün İlk Tunç Çağ dan Ortaçağ a kadar devam eden yaklaşık 5000 yıllık bir stratigrafisi mevcuttur. Bu bakımdan Karagündüz höyüğündeki çalışmalar Doğu Anadolu açısından çok önemlidir. Tez çalışmasına konu olan iskeletler höyüğün I. Yapı Katı olan orta çağ mezarlığından çıkarılmıştır. 9
10 1.Yapı Katı: Orta Çağ Mezarlığı Orta Çağ ın son evresindeki 1. yapı katında, höyüğün üst kesiminde ve kuzeybatı uçta bir Ermeni kilisesi bulunmaktaydı. Yakın zamanlara değin ayakta kalan bu yapı 50 yıl kadar önce köylülerce yıkılarak, taşlarıyla Karagündüz Köyü Camii inşa edilmiştir. Günümüzde temelleri bile görünmeyen bu kilisenin doğu ve güneydoğusu tümüyle bir mezarlık alanı durumundaydı. Nitekim höyüğün kuzey yamaçları boyunca yapılan çalışmalarla yüzeyden ortalama 0.40 m. derinlikten itibaren yoğun olarak mezarlıklar ele geçmiştir ( ekil 2, Resim 2) (Sevin, Kavaklı ve Özfırat, 1997). Resim 2: Orta Çağ Mezarları (Sevin, Kavaklı ve Özfırat, 1997) 10
11 ekil 2: Orta Çağ Mezarları Planı (Sevin, Kavaklı ve Özfırat, 1997) Karagündüz ün 1. yapı katını oluşturan ortaçağ mezarlığında A, E, F ve G açmalarında 350 nin üzerinde mezar saptanmıştır (Sevin, Kavaklı ve Özfırat, 1997). H açmasında 30, I açmasında 87 ve son olarak J açmasında 50 mezar ele geçmiştir (Sevin, Kavaklı ve Özfırat, 1999). Bu çalışma da H, I ve J açmalarından ele geçen mezarlardan çıkarılan iskeletler üzerinde yapılmıştır. 1. yapı katındaki mezarlar basit toprak mezarlardır. Mezarlar toprağa oval çukurluklar olarak açılmışlardır (Resim 2). Bazılarında iri kaba taşların mezar taşları olarak kullanıldığı anlaşılmıştır. Mezarlarda cesetler genel olarak Hıristiyan anlayışına göre gömülmüşlerdir. Baş batıya gelecek şekilde doğu-batı doğrultusunda ve sırt üstü yatırılmışlardır. Elleri karın ve göğüs 11
12 üzerinde kavuşturulmuştur. Yapılan antropolojik incelemelerden ellerini karın üzerine kavuşturanların erkek, göğüs üzerine kavuşturanların ise kadın olduğu anlaşılmıştır (Çilingiroğlu, 1992; 477). Bu mezarların diğer bir özelliği ise mezarda cesetlerin çoğunlukla cam, az olarak akik ve tunç gibi boncuklardan kolye, bilezik, halhal, yüzükl ve küpelerle birlikte gömülmüş oluşudur. Bazı mezarlarda ise cesetlerin boyunlarına bir iple muska olarak takıldığı anlaşılan aşık kemiği ve biley taşına rastlanmıştır. Karagündüz mezarlığı bu özelliği ile bölgede daha önce belirlenmiş Çavuştepe (Erzen, 1978), Dilkaya (Çilingiroğlu, 1992) ve Van Kalesi Höyüğü (Harita 3) 4. seviye mezarlarından (Sevin ve Tahran, 1990) ayrılmaktadır ( Sevin, Kavaklı ve Özfırat, 1997). Harita 3: Van Bölgesi Höyükleri (Sevin, Kavaklı ve Özfırat,1999) 12
13 2. Yapı Katı: Ortaçağ Höyükteki bu yapı katı basit toprak mezarların hemen altındaki tandırlarla dolu bir işlik alanı görünümündeki tek evreli bir tabakayla temsil olunur. Yuvarlak planlı ve irili ufaklı tandırlardan bazıları oldukça büyüktür. Bu türde olanların, adeta bir tabla oluşturacak kadar düz ve geniş ağızlı kenarları hamur yaşken yapılan parmak baskılarıyla bezenmiştir. Karagündüz köyünde bu türde tandırlar günümüzde hala kullanılmaktadır. Bu yapı katında sırlı ve sırsız çok sayıda çömlekler, cam bilezikler, cam parçaları, tunç bilezikler, kemik ağırsak ve bazalt ezgi taşı ele geçirilmiştir (Sevin, Kavaklı ve Özfırat, 1999; 410). 3.Yapı Katı: Geç Demir Çağı Ortaçağ ın hemen altında güçlü bir mimariyle temsil edilmeyen Geç Demir Çağı (3.yapı katı) yer alır. Bu, Van Gölü Havzası ve hatta tüm Doğu Anadolu dan çok az tanınan, bu yüzden de iyi bilinmeyen bir süreçtir. Yüzeye yakın olan bu tabaka bir yandan 1.yapı katı mezarları, bir yandan da Ortaçağ ve modern çukurlar tarafından oldukça tahrip edilmiş olup hayli karışık ve zayıftır. Bu yapı katında herhangi bir mimariye rastlanmaması nedeniyle üstteki 2.yapı katında olduğu gibi, höyüğün hiç olmazsa bu kuzey ucunun bu evrede de üzeri açık bir işlik depolama alanı olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu alanın en dikkat çeken birimleri yuvarlak ağızlı, şişe 13
14 formunda giderek genişleyen gövdeleriyle tahıl çukurlarıdır. Tabanları ve yan yüzleri sıvalı olan bu çukurlar ve yakın çevrelerinden dönemi için tipik olan çoğu kaliteli çanak çömlek parçaları ele geçirilmiştir (Sevin, Kavaklı ve Özfırat; 1999; 410). Görüldüğü gibi oldukça silik mimari kalıntılara karşılık, Geç Demir Çağ yapı katı çanak çömlek malzemesi yönünden tam tersine sahiptir. Bu alanda F açmasındaki çalışmalar sırasında 3. yapı katına ve belki de biraz daha öncesine ait 3 mezar ortaya çıkarılmıştır. Bunlardan ikisi basit toprak, biri de küp içi gömüdür. Her üç mezarda da cesetler kuzey güney yönlü ve hoker durumundadır. Karın üzerine yatırılmış küp mezar bir bebeğe aittir ve ağzı bir çanağın parçalarıyla kapatılmıştır. Bunlar Van Kalesi Höyüğü nde Urartu tabakasının üzerinde bulunanların benzeridir ( Tarhan ve Sevin, 1992). 4. Yapı Katı: Orta Demir ( Urartu) Çağı Karagündüz ün 4. yapı katı iyi bir biçimde Urartu Dönemi ne tarihlenir ve bu yapı katı 3 evrelidir. Ancak bunlardan en ilginci, Urartu Krallığı Dönemi ne ait olan 4b yapı katıdır. 4. yapı katı büyük yıkım görmüş olmakla birlikte, Urartular zamanında höyüğün kuzey kesiminde dikkat çekici bir yapı kompleksinin inşa olunduğu saptanmıştır. Kuzeydoğu güneybatı yönlerinde uzanan bu yapı kompleksi 1.40 ila 1.00 m. kadar kalınlıkta taştan temel duvarlarına sahiptir. En az 400 m 2 lik alana yayılan bu yapının, Urartu nun 14
15 klasik kapalı avlulu büyük konutlarıyla ilişkili olduğu söylenebilir. Bu yapının kazısı sırasında pişmiş topraktan ağırşak, kornalin ve mavi renkte boncuklar, tunçtan yüzük ve halkalar ve bir levha ile yine bolca çanak - çömlek ve Urartu karakterini gösteren iki mühür ele geçirilmiştir (Sevin ve Özfırat, 2000; 171). 5.Yapı Katı: Erken Demir Çağı Günümüze çok silik olarak ulaşabilen bu tabaka Karagündüz Erken Demir Çağ Nekropoli ile çağdaştır. Düzenli bir mimari kalıntı ile temsil olunmayan bu tabaka tahıl çukurlarıyla temsil olunur. Çanak çömlekleri büyük bir çoğunlukla çark yapımıdır. En sevilen form içe dönük basit ağız kenarlarının altı birkaç sıra oluklu çanaklardır. Bu teknik ve biçim özellikleri Erken Demir Çağ ı nekropollerinde ele geçirilen çanak çömleklerin tümüyle aynısıdır. Kalıntıları günümüze iyi bir şekilde gelmemiştir fakat Erken Demir Çağı nın höyükte bir yapı katı ile temsil olunması son derece önemlidir. Bu, Van Gölü havzasında İ Ö. II.binyıl başlarından beri sürüp giden pastoral yaşantının Urartu Krallığı öncesi dönemde son bulmaya başladığına, giderek yerleşik düzene geçilmiş olabileceğine ilişkin ilk kanıtı oluşturur ve çivi yazılı Asur belgelerinde İ. Ö. XIII. Yüzyılın ortalarından beri verilmeye başlanan yerleşme yerleriyle ilgili bilgileri de doğrular (Sevin, Özfırat, 2000; 172). 15
16 6. Yapı Katı: Orta Son Tunç Çağı: Höyüğün kazılan kuzey bölümündeki 600 m 2 lik alan 6. yapı katı Orta Son Tunç çağlarına aittir. Yüzey buluntuları ve önceki kazılardan varlığı bilinen bu tabaka oldukça silik durumdadır. Öyle anlaşılıyor ki, bu dönem bazı istisnalarla hemen hemen tüm Transkafkasya ve Kuzeybatı İran höyüklerinde olduğu gibi, Van Gölü havzasında da çok zayıf tabakalarla temsil olunmaktadır ( Sevin, Özfırat, 2000; 172). Bu çağın en belirgin özelliği, Erken Transkafkasya Dönemindekilerden tümüyle farklı boya bezemeli çanak çömleklerdir ( Sevin, Kavaklı ve Özfırat, 1999; 411). Karagündüz kazıları Doğu Anadolu ve Transkafkasya nın bu ilginç boya bezemeli çanak çömleklerinden güzel bir koleksiyon sağlamıştır. 7. Yapı Katı: Erken Transkafkasya Dönemi: Karagündüz Höyüğü nde temsil olunan en kalın ve en uzun süreli tabakası Erken Transkafkasya Dönemine aittir. Yaklaşık olarak 8 9 m. kadar yüksekliğindeki höyüğün en üstteki beş yapı katının toplam kalınlığı ancak 2.00 m. yi bulmaktadır; geri kalan 6 7 m. kalınlığındaki kültür tabakaları ise tümüyle İ Ö. III. binyıldandır. Bu tabaka da taş temelsiz, tümüyle kerpiç duvarlı yapılardan bir mimari ortaya çıkarılmaya başlanmıştır. Tüm açmalara yayılan bu mimari düzenli bir plan gösterir. Erken Transkafkasya Dönemi çanak çömlekleri biçim ve teknik açıdan Doğu Anadolu ve Kura Aras bölgelerinden çok iyi tanınan örneklerin adeta birer 16
17 kopyasıdır. Burada özellikle oluk bezemeli kaplara büyük bir eğilim olduğu açıktır. Karagündüz bu özelliği ile Van Bölgesi Ernis ve Dilkaya gibi merkezlerinden farklılık göstermektedir (Sevin ve Özfırat, 2000). Karagündüz Höyüğü Erken Transkafkasya Dönemi tabakaları oldukça zengin görülmektedir. Bu sayede III. binyılda Van Gölü havzasında ortaya çıkan gelişmeler daha iyi bir şekilde anlaşılabilecektir. Karagündüz Höyüğü ndeki kazılar, Urartu Krallığı nın İ. Ö. VII. yüzyılın ikinci yarısı içindeki yıkılışından sonra Van Gölü havzasında önemli değişiklikler olduğunu, her alanda büyük bir gerilemenin baş gösterdiğini ortaya koymuştur. 1.2: KELENDERİS İN ÖNEMİ, KONUMU VE KAZILARI Çalışmamızın konusunu oluşturan diğer bir kazı alanı da Kelenderistir. Kelenderis, Kilikya nın en önemli liman kentlerinden biri olması ve yine en eski kentleri arasında yer almasına karşın, aynı bölgede yer alan Tarsus, Elaiussa, Seleukeia, Olba Diokaisereia ve hatta Anemurium kadar hakkında söz edilmiş bir kent konumuna gelememiştir. Bunun başlıca nedenlerinden ilki, kentin kurulduğu alanın ve yakın çevresindeki topografyasının kentsel gelişime elverişli olmamasıdır. Çünkü, özellikle Helenistik çağdan itibaren gelişen kentleşme olgusu için etken unsurlardan biri olan topografya, Kelenderis için kentsel büyümeyi engelleyen bir neden 17
18 olmuştur. Bunun sonucu olarak kentin sosyal, ekonomik, siyasi yaşamına ilişkin bilgi ve belgeler çok azdır. Bundan başka, Arkaik ve Klasik çağlarda kentin gelişiminde büyük rol oynayan limanı, zamanla deniz ulaşımındaki gelişime, özellikle ölçü ve kapasite bakımından deniz taşıma araçları için yetersiz duruma gelmesiyle, bir liman kenti olma özelliğini yavaş yavaş yitirdi ve limanı, Helenistik ve Roma çağlarında, çok sayıda tekneden oluşan büyük filoların seyrek uğradığı bir sığınma yeri durumuna geldi. Saydığımız bu nedenlerden, Klasik çağ sonrasında yeterli bir gelişim gösteremeyen Kelenderis, Helenistik ve Roma çağına ait kaynaklarda sözü az edilen bir kent olmuştur (Zoroğlu, 1994; 7). Kelenderis adının hangi dilden geldiği ve bu adın kökeni tartışmalıdır. Yapılan araştırmalar esnasında kentin kuruluşunun ne kadar geriye gittiğini gösteren verileri ve zaman içindeki gelişimiyle ilgili kültürlerle olan ilişkilerine ulaşılmaya çalışılmıştır. Kurulduğu tarihten itibaren bu bölgede gerçekleşen siyasi olaylar ve çeşitli dönemlerde değişen populasyonun etkisiyle, coğrafi bölgenin adı da zaman zaman değişmiştir. İlk Çağ da ismi Gilindiredir. Bizi tarihin derinliklerine götüren Gilindire ismi zaman içerisinde resmen kullanılmaz olmuştur. Daha sonra dağlık Kilikya nın (Doğu Anadolu kıyılarının) en iyi liman kenti konumundaki kente Kelenderis adı verilmiştir. Kente tarihi geçmişi ile hiçbir ilgisi olmayan Aydıncık adı ise 1965 yılında verilmiştir (Zoroğlu, 1994). 18
19 Kelenderis kentinin kim tarafından ve ne zaman kurulduğu hakkında kesin bilgilerden yoksunuz ancak antik yazarlardan Apollodoros a göre Kelenderis Suriye den gelen Fenikeli Sandokos tarafından M. Ö yılında kurulmuştur. İonyalılar tarafından da koloni olarak geliştirildiği savunulmaktadır. Kilikya nın önemli bir liman kenti olan Kelenderis, İonya, Hitit, Asur, Fenike, Roma, Bizans, Arap (Emevi), Ermeni, Selçuklu ve Osmanlı dönemini yaşamıştır. M.Ö. 5. yüzyıl ortalarına doğru darbına başlandığı sanılan Kelenderis sikkelerinin üzerinde kentin adı Grekçe ve kısaltılmış olarak yazılmıştır. Aksaray yakınındaki Acemhöyük te bulunan bir Kelenderis parası M. Ö. 4. yüzyıla tarihlenmektedir. Kelenderis de en parlak dönemini bu yüzyıllarda yaşamıştır. Daha sonra Helenistik çağda bir süre Mısır daki Ptolemaiosların hakimiyetine geçmiş, Roma imparatorluk döneminde ise küçük bir liman kenti olarak varolmuştur. Erken Hıristiyanlık zamanında (M.S. 5. ve 6. yüzyıllar) kent yeniden bir parlak dönem yaşamıştır. 7. yüzyılda Emeviler Kıbrıs ı zapt ederken Gilindire Kalesi ni de işgal etmişlerdir. Ermenilerle Bizanslıların yardımlaşmaları sonucu kale tekrar Bizanslıların eline geçmiştir. XI. yüzyılın sonlarına doğru, yöre Bizans egemenliğinden çıkıp Küçük Ermenistan Krallığı nın yönetimine girmiştir. 19
20 Aleaddin Keykubat döneminde 1228 yılında Anamur ve Gilindire kalelerini Ertokuş Bey ele geçirmiştir yılında ise bölge Osmanlı yönetimine katılmıştır. Kuruluşundan günümüze kadar yaşamını hiçbir kesinti olmadan yürüten Kelenderis in kalıntıları, Mersin Antalya D 400 karayolu üzerinde, deniz kenarında (Resim 3), Mersin e 175 km. Antalya ya ise 325 km. uzaklıktadır. Silifke nin 85 km. batısında, Anamur un 52 km. doğusunda, Gülnar ın ise 32 km. güneyinde yer almaktadır (Harita 4). Harita 4: Aydıncık -Kelenderis in Yeri ( ilçesi.com) 20
21 Resim 3: Kelenderis in Görünüşü ( Bugüne kadar sürdürülen kazılar sonucunda Kelenderis in bulunduğu Aydıncık ilçesinde Klasik ve sonraki çağlara ait kalıntılar oldukça azdır. Limanın güneyinde bulunan yarımadayı çevreleyen surlar kentin ortaçağına ait en önemli kalıntılardır. Bu surlardan bir bölümünün alt sırasını oluşturan kısmı kentin Klasik çağına ait olan surlarından günümüze ulaşabilenlerdir. Limanın batısında Roma çağına ait bir hamamın kalıntıları görülmektedir. Kentin mezarlığında ise Klasik, Helenistik ve Roma çağlarına ait çok sayıda kaya mezar ele geçirilmiştir. Kentin yerleştiği yamaçlarda ise üzeri tonos örtülü diğer mezarlar da Roma çağına aittir. M.S. 2. yüzyıla tarihlenen baldahinli, piramidal çatılı bir anıt mezar ise kentteki önemli antik yapılardandır. 21
22 Limanın gerisinde ise bir tiyatro alanı bulunmaktadır den bu yana Selçuk Üniversitesi tarafından yürütülen çalışmaların tiyatro bölümüne 2001 yılından itibaren proje başkanı olarak Anadolu Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü tarafından yürütülmektedir. Bu alandaki çalışmalar esnasında antik kentin limanını, tersanesini, çevresindeki yapıları tasvir eden ve dünyada benzeri bulunmayan bir zemin mozaiği bulunmuştur. Yine aynı alanda yapılan çalışmalar esnasında çok sayıda basit toprak mezarla karşılaşılmıştır (Resim 4). Bu mezarlar 19. yüzyıla tarihlendirilmektedir. Çalışmalar 4 açmada gerçekleştirilmektedir (T 1,T 2,T 3 ve T 4) ve ünit sistem kullanılmaktadır. Bu alandan çıkan iskeletler bu tezin çalışma materyalinin bir bölümünü oluşturmaktadır. Resim 4: Kelenderis den Bir Mezar Örneği 22
23 İKİNCİ BÖLÜM: KONU, AMAÇ, MATERYAL VE METOT 2.1: KONU Kazılardan ele geçen iskeletler Paleoantropolojik araştırmaların temel materyalidir. Bu çalışmalar sırasında dikkat edilmesi gereken en önemli aşamalardan biri, bireyin cinsiyetinin doğru olarak belirlenmesidir. İskeletlerden cinsiyet belirlenirken kullanılan yöntemler; morfolojik ve metrik olmak üzere 2 farklı şekilde yapılmaktadır. Mersin in Aydıncık ilçesi sınırları içerisinde bulunan Kelenderis de yıllarında yapılan kazılardan ele geçen 84 adet iskelet ve Van ın Erçek ilçesi sınırlarında bulunan Karagündüz de yıları arasında yapılan kazılardan ele geçen 890 adet iskeletin morfolojik özellikleri ve metrik değerlerinden yararlanarak cinsiyetler arasındaki farklılıkların diskriminant fonksiyon analizi yardımıyla belirlenmesi bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmalar sonucunda Mersin - Kelenderis ve Van - Karagündüz toplumlarının metrik değerlendirmeleri yapılan iskeletler üzerinde istatistiksel analizler yardımıyla daha belirleyici ve ayırt edici cinsiyet farklılıkları belirlenecektir. Ayrıca elde edilecek verilerle cinsiyet tayininde en güvenilir sonucu veren ölçüm ve endislerin bulunması sağlanmış olacaktır. Bu çalışmadan elde edilecek değerler başka toplumların cinsiyet ayrımında 23
24 kullanılabilecek, böylece morfolojik yöntemler kullanılarak bireyin cinsiyetinin belirlenemediği materyalde (özellikle kötü korunmuş iskelette) metrik değerlerden yararlanarak cinsiyet belirleme yoluna gidilecektir. Bu açıdan, adı geçen iki toplum arasındaki morfolojik ve metrik cinsiyet farklılıklarının belirlenmesi, ileride yapılacak iskelet çalışmalarında kullanılabilmesi açısından da önem taşımaktadır. 2.2: AMAÇ Kemikler, yumuşak dokulara oranla çok daha uzun süre bozulmadan kalabilme özelliğine sahiptirler. Eğer ortam koşulları uygun olursa kemikler, binlerce, kimi durumlarda milyonlarca yıl bozulmadan kalabilmektedir. İster tarih öncesi dönemlere ait olsun, ister daha yakın dönemlere ait olsun, ele geçen kemikler bize türümüzün geçmişi hakkında bilgiler vermektedir. İskelet materyalinden faydalanarak geçmişte yaşamış toplumların ölüm nedenleri, sağlık durumları, morfolojik yapıları, yaşam koşulları, paleodemografik yapıları, metrik özellikleri ve doğayla ilişkileri gibi konuları anlayabilmekteyiz. Paleoantropolojik ve arkeolojik açıdan eşsiz zenginliğe sahip olan ülkemizde, araştırmalar Cumhuriyet in ilk yıllarıyla birlikte yoğunlaşmıştır lı yıllardan itibaren ise özellikle iskelet materyali üzerinde çalışmalar başlamıştır. Bu konuda çalışan birçok bilim adamından enyürek, Krogman, İşcan, Angel, Güleç, Özbek, Sevim, Alpagut, Çiner, Duyar, Ursula vb. iskelet 24
25 üzerinde yapmış oldukları çalışmalarla konunun gelişmesine önemli katkılarda bulunmuşlardır. Dünyada ise kafatasının metrik ve morfolojik özelliklerinden cinsiyet belirlemeye yönelik çalışmalar 1939 da Brovansky nin yaptığı çalışmalarla başlamıştır li yıllardan itibaren istatistiksel analizlerle uzun kemikler ve kafatasındaki cinsiyet farklılıkları sayısal olarak ortaya konulmaya başlanmıştır de Boulinier, Giles ve Elliot un fonksiyonları geliştirmek için Fransızlara ait 50 erkek, 50 kadın kafatasında testler yapmış ve % oranında bir yüzdesine ulaşmışlardır. Demoulin ise 76 erkek ve 56 kadın Fransız kafatası üzerinde 10 ölçü yardımıyla analizler yapmış ve bazı ölçülerin daha fazla dimorfik özellik gösterdiğini belirlemiştir. Yapılan çalışmalar kafatasıyla sınırlı kalmamıştır. Cinsiyet tayininde çok önemli bir yeri olan pelvisler üzerinde de çalışan pek çok bilim adamı olmuştur. Bunlardan en eskisi Turner dır. Turner, pelvis endisiyle cinsiyetler arasında ayrım yapabilmeyi kolaylaştıracak 3 grup belirlemiştir. Sonraki yıllarda Caldwell, Moloy, Greulich, Thoms, Thomas, Greulich, Krukierek, Sauter ve Privat, Turner ın çalışmasını geliştirerek pelvis üzerinde yeni endisler geliştirmişlerdir. Bunların yanı sıra scapula, clavicula, sternum, costa, talus, calcaneus, kol ve bacak kemiklerinden yararlanarak da cinsiyet ayrımına yönelik çalışmalar yapılmıştır. Bazı bilim adamları ise iskeleti oluşturan kemikleri ayrı ayrı değil, birkaç kemiğin ölçümlerini bir arada kullanarak çalışmalarını sürdürmüşlerdir (Krogman ve İşcan, 1986). 25
26 Bu çalışma ile Van Karagündüz ve Mersin Kelenderis toplumlarını oluşturan iskeletler üzerinde yapılacak olan morfolojik ve metrik değerlendirmeler sonucunda, öncelikle her bir toplumun kendi içerisindeki cinsiyet farklılığını ortaya koymak, daha sonra iki toplum arasındaki aynı cinsler arasındaki farklılıkları belirlemek, elde edilen verilerin diskriminant fonksiyon analizi yöntemiyle bu iki populasyonun bireyleri arasındaki cinsiyet farklılıklarını en güvenilir biçimde ifade edebilen ölçüm ve endisleri saptamak ve sonuçların doğruluğunu bu iki toplumda karşılaştırmak amaçlanmaktadır. 2.3: MATERYAL Çalışılan materyal, Van - Karagündüz Höyüğü nden yılları arasında yapılan kazılardan çıkarılan 890 adet iskelet ve Mersin - Kelenderis tiyatro alanından yıllarında yapılan kazılardan çıkarılan 84 adet iskeletten oluşmaktadır. Karagündüz populasyonuna ait 890 adet bireyin 41 i fetus, 205 i bebek, 272 si çocuk, 139 u kadın ve 176 sı erkektir. Yapılan demografik analizler sonucunda Karagündüz toplumunun % 35,40 nı erişkinler oluşturmaktadır. Kelenderis toplumunun ise % 64,29 nu erişkinler (29 kadın, 25 erkek) oluşturmaktadır. Çalışma materyalimiz olan Karagündüz populasyonunun yaş ve cinsiyet tayini daha önceki yıllarda Öğr. Gör. Pınar Gözlük tarafından yapılmıştır. Kelenderis populasyonunun ise yaş, cinsiyet ve ırk tayini bu çalışma kapsamında yapılmıştır. 26
27 2.4: METOT Van - Karagündüz ve Mersin Kelenderis Toplumlarında Seksüel Dimorfizm başlıklı tezin hazırlanması sırasında öncelikle şimdiye kadar üzerinde herhangi bir çalışma yapılmamış olan Kelenderis Populasyonu na ait iskeletler Prof. Dr. Levent Zoroğlu nun izniyle Mersin- Silifke Müzesi nden alınarak A. Ü. Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Fizik ve Paleoantropoloji Laboratuarına getirildi. Burada poşetleri ve etiketleri karıştırılmadan tüm iskeletler bir parça sünger ve biraz su ile yıkanarak temizlendi. Kemikler kuruduktan sonra onarım işlemine başlandı. Onarım bittikten sonra, kemiğe bakıldığında fark edilmeyecek bir köşeye markaj yapıldı. Markaj yapılan yere cila sürülerek mürekkebin silinmesi engellendi. Daha sonra aşağıda tek tek açıkladığımız metotlar kullanılarak Kelenderis toplumunun yaş, cinsiyet ve morfolojik yapıları belirlendi : Cinsiyet Belirleme Metotları Paleoantropolojik çalışmalarda dikkat edilmesi gereken en önemli noktalardan biri cinsiyetin doğru olarak belirlenmesidir. Cinsiyet belirlenirken morfolojik ve metrik olarak iki yöntem kullanılmaktadır. Burada dikkat çeken en önemli unsur cinsiyet ile yaş arasında çok yakın bir ilişkinin varlığıdır. İskeletlerde 13 yaşından önce cinsiyet belirlemek hatalı olabilir. Ancak erişkinler de, iskeletin tam olduğu durumlarda antropologlar tarafından cinsiyet tayini % oranında doğru olarak saptanmaktadır. 27
28 : Morfolojik Açıdan Cinsiyet Tayini: Bu yöntemde kadın ve erkekte cinsiyet farklılığını gösteren kemiklerin morfolojik yapılarına bakılmaktadır. Özellikle kemiklerin genel yapılarının gözlenmesi ile kas tutunma yerleri, tuber frontalenin gelişim derecesi, uzun kemiklerin sağlamlık ve irilik derecesi, yüz, diş, alt çene özellikleri ve özellikle kafatası ve pelvisin genel yapısı incelenmektedir. Tablo 1: Kafatasındaki Cinsiyet Kriterleri ( Sevim, Özer ve Sağır, 1997) ÖZELLİK ERKEK KADIN Genel Yapı Pürüzlü Düzgün Supraorbital Kenar Orta Küçük Mastoid Çıkıntı Daha yüksek ve kalın Daha alçak ve narin Oksipital Bölge Kas yapışma izleri ve çıkıntı belirgin Kas yapışma yerleri ve çıkıntı belirgin değil Frontal Çıkıntı Belirsiz Belirgin Orbitler Kare veya dikdörtgen Yuvarlak şeklinde Alın Daha dik, daha az yuvarlak Yuvarlak ve dolgun Elmacık Kemikleri Daha ağır ve yanlara doğru daha çıkıntılı Daha hafif ve daha basık Altçene Daha iri, daha köşeli, Küçük gövdesi orta symphysisi daha yüksek, hatta yuvarlak, ramusu ramusu daha geniş ve uzun, gonial bölge daha çıkıntılı daha dar ve daha kısa, gonial bölge daha düz Temporal Çizgi Daha geniş ve daha belirgin Daha dar ve belirsiz Supraorbital Çıkıntı Daha belirgin Daha az belirgin 28
29 ekil 3: Kafatasında Cinsiyet Belirlemede Kullanılan Özellikler (Buikstra, Ubelaker, 1994) 29
30 ekil 4: Kadın ve Erkek Kafatası Örneği 30
31 Tablo 2: Pelvisteki Cinsiyet Kriterleri ÖZELLİK ERKEK KADIN Pelvis Kas yapışma izleri belirgin, pürtüklü ve kütlevi Daha düz, narin ve daha az kütlevi Symphysis Pubis Daha yüksek, daha derin Daha alçak, daha sığ Pubis Açısı V şeklinde U şeklinde Foramen Obturatum Geniş ve genellikle oval Küçük ve üçgenimsi Acetabulum Geniş, doğrudan yanlara Küçük, ön yanlara doğru eğimli, daha derin ve büyük doğru eğimli, daha sığ ve küçük Büyük Sciatic Notch Daha küçük, kapalı, derin, U şeklinde Daha geniş, daha açık, daha sığ, V şeklinde İschiopubic Kolu Kalın İnce Sacroiliac Eklem Geniş Küçük ve eğimli Preauricular Oluk Çok nadir görünür ya da yoktur Daha sık görülür, iyi gelişmiştir İlium Yüksek ve dik Daha alçak Sacrum Daha uzun, daha dar, Daha kısa, daha geniş, içbükey, kavisin yayılımı eşit, çoğunlukla 5 ya da daha çok parçalı daha düz, kavis 1-2 ve 2-5 arasında belirgindir, 5 parçadır Pelvis Boşluğı Kalp şeklinde, nispeten Oblik, sığ ve daha geniş daha küçük Crista İliaca Belirgin S şeklinde S şeklinde, daha düz Auricular Yüzey Pürüzlü ve büyük Daha düz ve küçük Cotylo İschiatic Geniş Dar 31
32 ekil 5: Pubis Bölgesinden Cinsiyet Tayini (Buikstra ve Ubelaker, 1994) 32
33 ekil 6: Preauricular Sulcustan Cinsiyet Tayini (Buikstra ve Ubelaker, 1994) ekil 7: Büyük Sciatic Notchdan Cinsiyet Tayini (Buikstra ve Ubelaker, 1994) 33
34 ekil 8: Kadın ve Erkek Pelvis Örneği (Simon Mays) 34
35 Bu çalışma esnasında öncelikle yukarıdaki kriterleri dikkate alınarak tüm bireylerin morfolojik olarak cinsiyetleri saptandı. Daha sonra metrik analizleri yapıldı : Metrik Açıdan Cinsiyet Tayini: İskelet ve iskelete ait parçalardan cinsiyet saptanması için gözleme dayanan yöntemlerin yanında ölçüme dayalı yöntemlerden de yararlanılır. Bu çalışmada da ağırlıklı olarak kadın ve erkek iskeletlerinden elde edilen metrik değerler kullanıldı : Kafatasından Alınan Ölçüler: Kafatasından ölçüm alırken belli kraniometrik noktalar kullanılmaktadır (Ek 2). Ekte açıklanan kraniometrik noktalar kullanılarak kafatasından alınan ölçüler aşağıda verilmektedir: Maksimum Kafatası Uzunluğu: Occipitalin arkada en çok çıkıntı yaptığı nokta ile glabelladan orta sagittal planda ölçülen en büyük uzaklıktır. Maksimum Kafatası Genişliği: Her iki parietal üzerinde bulunan euryon noktaları arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Minimum Frontal Genişlik: Frontal kemik üzerindeki her iki temporal crest arasındaki en küçük ölçüdür. Maksimum Frontal Genişlik: Her iki coranal nokta arasında kalan doğrusal uzaklıktır. Basion-Bregma Yüksekliği: Basion ve bregma noktaları arasındaki uzaklıktır. 35
36 Frontal Yay: Frontal kemiğin üst yüzeyinde, bregma noktasından nasion noktasına kadar olan minimum mesafedir. Frontal Doğru: Nasion noktasından bregma noktasına kadar olan minimum mesafedir. Parietal Yay: Bregma noktasından lambda noktasına kadar olan yüzey uzaklığıdır. Parietal Doğru: Bregma noktasından lambda noktasına kadar olan minimum mesafedir. Occipital Yay: Lambda noktasından Opisthion noktasına kadar olan, occipitalin üst yüzeyindeki mesafedir. Occipital Doğru: Lambda noktasından opisthion noktasına kadar olan minimum mesafedir. Horizontal Çevre: Kaş kemerleri arklarının üstünden ve occipital çıkıntının en çok çıkıntı yaptığı noktadan ölçülen kafatasının çevresinin ölçülmesidir. Morfolojik Yüz Yüksekliği: Nasion ile Gnathion arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Burada alt ve üst çenedeki dişlerin oklüzyon yapması gerekmektedir. Üst Yüz Yüksekliği: Nasion ile prosthion noktaları arasında alınan ölçüdür. Orbital Yükseklik: Orbital genişliğe dik alınan ölçüdür. Orbital Genişlik: Orbitlerde dacryon noktası ile yan kenarların ön yüzlerinin arasında kalan en büyük uzaklıktır. Bizygomatik Genişlik: İki zygomatik ark arasında kalan en büyük uzaklıktır. Nasal Yükseklik: Nasion ile nasospinal noktalar arasında kalan doğrusal uzaklıktır. 36
37 Nasal Genişlik: Apertura priformisin en geniş aralığı. Orta sagittal planda ölçülür. Palatal Yükseklik: Stephylion ile orale arasındaki doğrusal uzaklıktır. Palatal Genişlik: Her iki 2. Molar dişin arasında kalan içten içe doğrusal uzaklıktır. Bikondilar Genişlik: Her iki kondilin en dış noktalarından geçen teğetlerin arasındaki doğrusal uzaklıktır. Bigonial Genişlik: Her iki mandibular condilin dış kenarlarından geçen doğrusal uzaklıktır. Kısaca gonion noktaları arasındaki uzaklıktır. Mandibula Gövde Uzunluğu: Horizontal olarak osteometri tahtasında mental çıkıntının en uç noktasıile her iki kondilin arkasından geçen düzlemle dik açı yaptığı düşünülürse bunun arasında ölçülen en büyük uzaklıktır. Mandibula Gövde Yüksekliği (Molar): 2. ve 3. Molar arasından ölçülen gövde kalınlığıdır. Mandibula Gövde Yüksekliği (For. Ment.): Foramen mentale hizasından ölçülen yüksekliktir. Mandibula Gövde Yüksekliği (Sym.): Infrodental nokta ile Gnathion noktaları arasındaki mesafedir. Minimum Ramus Genişliği: Ramusun çıkıntısının ön ve arkası arasındaki sınırın en küçük mesafesidir. Ramus Yüksekliği: Gonion noktası ile condillerin arka noktası üzerinde alınan en büyük uzunluktur. İki Foramen Mentale Arasındaki Uzunluk: İki foramen mentale arasındaki mesafedir. 37
38 Gonial Açı: Bu açı ramusun arkasından geçen teğet ile mandibulanın alt kenarından geçen teğetin arasında kalan açıdır. Dental Uzunluk (Maksilla): Staphylion noktasının hemen arkasından geçen bir teğet ile prosthion arasındaki uzaklıktır. Foramen Magnum Genişliği: Occipital bölgede bulunan foramen mentalenin sağ ve sol kenarları arsındaki uzaklıktır. Foramen Magnum Yüksekliği: Bir önceki ölçüye dik olarak alınan uzaklıktır : Vücut Kemiklerinden Alınan Ölçüler Humerustan Alınan Ölçüler: Maksimum Uzunluk: Osteometri tahtasında caput humerusun en dış noktasından geçen bir teğet ile throclea-medial arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Fizyolojik Uzunluk: Caput humerinin en dış noktasından geçen düzlem ile diafiz arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Osteometri tahtası yardımıyla ölçülür. Gövde Ortası Maximum Çap: Humerus gövdesinin ortasından, gövdenin en yüksek kalınlığını veren çaptır. Klavuzlu kompas yardımıyla ölçülür. Gövde Ortası Minimum Çap: Humerus gövdesinin ortasından, gövdenin en yüksek kalınlığını veren çaptır. Klavuzlu kompas yardımıyla ölçülür. Minimum Çevre: Kemiğin gövdesinin ortasından, tuberositas deltoidea çıkıntısının hemen altından şeritmetre yardımıyla ölçülür. 38
39 Alt Epifiz Genişliği: Humerusun distal ucunda medial ve lateral epicondillerin en dışnoktaları arasındaki uzaklıktır. Kompas yardımıyla ölçülür. Ulnadan Alınan Ölçüler: Maximum Uzunluk: Olecranonun en üst noktası ile processus styloideus arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Osteometri tahtası yardımıyla ölçülür. Fizyolojik Uzunluk: Processus coronoideusun en alt noktası ile alt epifizdeki uç arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Osteometri tahtası yardımıyla ölçülür. Minimum Çevre: Gövdenin alt ucunda kemiğin en dar yerinden şeritmetre ile alınan çevredir. Üst Sagittal Çap: İncusura radialisin alt kenarından alınan transvers çapa dik olarak ön-arka çaptır. Üst Transvers Çap: İncusura radialisin alt kenarından alınan yatay çaptır. Gövde Ortası Maximum Sagittal Çap: Unlanın cristasının en çok gelişmiş olan yerinden kompas ile alınan ön-arka çaptır. Gövde Ortası Maximum Transvers Çap: Gövdenin sagittal çapına dik alınan çaptır. Radiustan Alınan Ölçüler: Maximum Uzunluk: Radius başının lateral kenarı ile styloid processin en uç noktası arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Osteometri tahtası yardımıyla ölçülür. Fizyolojik Uzunluk: Radiusun üst ve alt epifizlerinin en çıkıntılı noktaları arasında kalan doğrusal uzaklıktır. 39
40 Gövde Ortası Maximum Transvers Çap: Crista interosseanın en çok gelişim gösterdiği yerden, sagittal çapa dik olarak alınan yatay çaptır. Klavuzlu kompas yardımıyla alınır. Gövde Ortası Maximum Sagittal Çap: Crista interosseanın en çok gelişim gösterdiği yerden gövdenin ön-arka yönünde alınan çaptır. Klavuzlu kompas yardımıyla alınır. Minimum Çevre: Tuberositas radiinin hemen altından şeritmetre yardımıyla alınan en küçük çevredir. Caput Genişliği: Caput radii yi çevreleyen circumferancia articularisin yatay olarak genişliğini veren ölçüdür. Caput Kalınlığı: Caput genişliğine dik olarak alınan circumferancia articularisin kalınlığını veren ölçüdür. Femurdan Alınan Ölçüler: Maximum Uzunluk: Osteometri tahtası yardımıyla alınan bu ölçü, femur başı üzerinden geçen teğet ile medial condilden geçen teğetin arasında kalan doğrusal uzaklıktır. Fizyolojik Uzunluk: Femur gövdesinin normal eğik konumu korunacak şekilde caput femorisin en uç noktasından geçen teğetle medial ve lateral condilin en uç noktasından geçen teğet arasındaki doğrusal uzaklıktır. Gövde Ortası Sagittal Çap: Gövdenin ortasından ön-arka yönünde, klavuzlu kompas yardımıyla alınan çaptır. Gövde Ortası Transvers Çap: Gövde ortasından sagittal çapa dik olarak alınan çaptır. 40
41 Minimum Çevre: Kemiğin en ince yeri olan gövde ortasından alınan çevredir. Oblique Uzunluk: Caput femoris ile her iki condilin orta noktası arasında alınan ölçüdür. Üst Sagittal Çap: Trochanter faz altından ölçülen kompasla alınan çaptır. Üst Transvers Çap: Sagittal çapa dik alınan çaptır. Tibiadan Alınan Ölçüler: Maximum Uzunluk: Üst eklem yüzü ile altta malleolus medialisin teğeti arasında kalan doğrusal uzaklıktır. Foramen Nutricum Hizasından Sagittal Çap: Klavuzlu kompas ile ön-arka yönde alınan çaptır. Foramen Nutricum Hizasından Transvers Çap: Aynı yrtden sagittal çapa dik alınan çaptır. Minimum Çevre: Gövdenin alt 1/3 hizasından şeritmetre ile alınan çevredir. Üst Epifiz Genişliği: Epifizler arası uzaklığıktır. Kompas ile ölçülür. Fibuladan Alınan Ölçüler: Maximum Uzunluk: Üst epifizin en yüksek noktası ile alt epifizin en alt noktasındaki doğrusal uzaklıktır. Osteometri tahtası yardımıyla ölçülür. Gövde Ortası Sagittal Çap: Gövdanin tam ortasından ön-arka yönde alınan çaptır. Gövde Ortası Transvers Çap: Gövdenin tam ortasından sagittal çapa dik alınan çaptır. Minimum Çevre: Üst ucun hemen altından şeritmetre ile alınan çevredir. 41
42 Calcaneusdan Alınan Ölçüler: Maximum Uzunluk: Ön ve arka yüzeylerin en uç kısımları arasında alınan doğrusal uzaklıktır. Minimum Genişlik: Posterior articular yüzeyin arkasından ölçülen transvers genişliktir. Maximum Posterior Genişlik: Her iki inferior tuberositas hizasından alınan genişliktir. Minimum Yükseklik: Üst ve alt yüzeyler arasındaki vertikal uzaklıktır. Talustan Alınan Ölçüler: Maximum Uzunluk (Talar Uzunluk): Arkada flexor hallucus longus tendonunun yerleştiği çukurluk ile facies articularisin en uç noktası arasındaki izdüşümsel uzaklıktır. Talar Genişlik: Transvers planda lateral ve medial yüzeyler arasında ölçülen maximum uzunluktur. Talar Yükseklik: Talar trochleanın en derin yerinden dik inen doğrunun alt yüzeye çizilen tanjantının orta hattı kestiği nokta arasında kalan doğrusal uzaklıktır. Scapuladan Alınan Ölçüler: Scapula Yüksekliği: Bu ölçü superior açı ile inferior açının arasında kalan doğrusal uzaklıktır. Scapula Genişliği: Glenoid çukurun orta noktasından spinanın çıkış noktasına olan uzaklıktır. 42
43 Scapula Uzunluğu: Acromion noktası ile spina scapulanın başlangıç noktası arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Glenoid Cavitinin Yüksekliği: Kenarları üzerinde en çok çıkıntı yaptığı iki nokta arasında ölçülen doğrusal uzaklıktır. Glenoid Cavitinin Genişliği: Yüksekliğe tam dik olarak alınan yatay genişliktir. Claviculadan Alınan Ölçüler: Maximum Uzunluk: External ve internal uçların arasında kalan doğrusal uzaklıktır. Osteometri tahtasında doğrudan ölçülür. Clavicula Çevresi: eritmetre ile gövdenin ortasından alınan ölçüdür. Claviculanın External Genişliği: Bu ölçü dış ucun en geniş yerinden kompas ile dik olarak alınır. Claviculanın İnternal Genişliği: Bu ölçü ise yine aynı şekilde iç ucun en geniş yerinden alınır. Lateral Derinlik: Dış uç tarafındaki (external genişliği aldığımız yerden) derinliktir. Osteometri tahtası yardımıyla alınır. Medial Derinlik: Diğer uçtaki derinliktir. Sternumdan Alınan Ölçüler: Manibrium Uzunluğu: Manibrium sterninin alt ucu ile üst orta noktası arasında alınan uzaklıktır. Manibrium Genişliği: Manibrum sterniden manibrium uzunluğuna dik olarak en geniş yerinden alınan uzaklıktır. Korpus Uzunluğu: Corpus sterninin alt ve üst uçları arasında alınan uzaklıktır. 43
44 S 1 Genişliği: Birinci çentiğin altından, dar yerinden alınan genişliktir. S 2 Genişliği: Üçüncü çentiğin bitiminden alınan genişliktir. S 3 Genişliği: Beşinci çentiğin bitiminden alınan genişliktir. Pelvisten Alınan Ölçüler: Pelvis Genişliği: Her iki crista iliaca arasında kalan doğrusal uzaklıktır. Pelvis Boşluğu Transvers Genişliği: Pelvisin tümü bir aradayken, pelvis boşluğunu sınırlayan linea terminalislerin en çok çıkıntı yaptığı noktalar arası uzaklıktır. Pelvis Boşluğu Sagittal Genişliği: Sacrum üzerinde promontoryumun ön tarafı ile simfizyumun (pubis) orta noktası arasında alınan transvers çapa dik alınan ön-arka çaptır. Pubis Açısı: Tüm kemikler bir aradayken, ön altta pubis kolları arasında ölçülen açıdır. Coxaedan Alınan Ölçüler: Coxae Yüksekliği: Crista iliacanın üzerinde bulunan en yüksek nokta ile ischiumun en alt ucu arasında kalan maksimum uzaklıktır. Kompas ile alınır. İlium Genişliği: İlium kanadının her iki yanında en geniş çıkıntıları oluşturan spina iliaca anterior superior ile spina iliaca posterior arasında kalan doğrusal uzaklıktır. İlium Kanat Yüksekliği: Büyük ve küçük pelvis boşluklarını ayıran sınırda yer alan linea arcuatanın en çok girinti yaptığı noktadan itibaren crista iliacanın en üst noktasına kadar uzanan uzaklıktır. 44
45 İlium Yüksekliği: Acetabulum içinde iç tarafta seçilmiş bir A noktası orjin olarak alınır. Cristanın en yüksek noktası ile A arasındaki yüksekliktir. Kompas ile ölçülür. İschium Uzunluğu: Acetabulumdaki A noktası orjin olmak üzere ischiumun ischial tuberositas arasında alınan en geniş uzunluktur. Pubis Uzunluğu: Acetabulumdaki A noktası ile symfizyum arasında kalan maksimum uzunluktur. İncisura İschiadica Major Uzunluğu: Spina ossis ischiiden itibaren, spina iliaca dorsalis caudalise kadar olan doğrusal uzaklıktır. İncisura İschiadica Major Derinliği: Spina ossis ischiiden itibaren spina iliaca dorsalis caudalise kadar devam eden hat ile incisura ischiadica majörün en derin noktası arasında kalan uzaklıktır. İncisura İschiadica Major Yüksekliği: Facies auricularisin altta en çıkıntılı noktası ile incisura ischiadica majorün uzun kenarı arasında ölçülen en büyük uzaklıktır. Foramen Obturatum Genişliği: Foramen obturatumun her iki tarafındaki girintiler arasında alınan en büyük uzaklıktır. Foramen Obturatum Yüksekliği: Genişliğe dik olarak alınan, foramen obturatumun üst kenarı ile alt kenarı arasında kalan en büyük uzaklıktır. Cotylo - Sciatic Genişlik: İlium ile ischiumun kaynaşma bölgesinde, acetabulumun arka kenarı ile karşısı arasındaki en küçük uzaklıktır. Fossa iliac Derinlik: Linea arcuatanın en girintili noktasıyla, crista iliacayı birleştiren doğrunun, iliac çukurluğunun en derin noktasına olan uzaklığıdır. 45
46 Facies Auricularis Genişliği: Auricular yüzeyin ortasından ölçülen en büyük genişliktir. Facies Auricularis Yüksekliği: Auricular yüzeyin en alt noktası ile en üst noktası arasında ölçülebilen en büyük yüksekliktir. Sacrumdan Alınan Ölçüler: Sacrumun Yüksekliği: Sacrumun iç bükey olan ön yüzeyinde, üstteki promontoryum ile alt uçtaki apex ossis sacri arasında alınan doğrusal uzaklıktır. Sacrum Genişliği: Üstte I. sacral omurun kanatları arasında ölçülen en büyük doğrusal genişliktir. Sacrum Derinliği: Promontoryum ile apex ossis sacriyi birleştiren doğrunun sacral çukurluğun en derin noktasına olan mesafedir : Endis Formülleri A- Kafatası Endisleri: Cranial Endis: 100 x Max. Kafatası Genişliği Max. Kafatası Uzunluğu Sınıflandırma: Ultradolichocranial: x - 65 Hyperdolichocranial: Dolichocranial :
47 Mesocranial: Brachycranial: Hyperbrachycranial: Ultrabrachycranial: 90 x Yükseklik Genişlik Endisi: 100 x Basion Bregma Yüksekliği Max. Kafatası Genişliği Sınıflandırma: Tapeinocrane (alçak): x - 92 Metriocrane (orta): Acrocrane (yüksek): 98 x Yükseklik Uzunluk Endisi: 100 x Basion Bregma Yüksekliği Max. Kafatası Uzunluğu Sınıflandırma: Chamaecrane (alçak): x 70 Orthocrane (orta): Hypsycrane (yüksek): 75 x Yüz Endisi: 100 x Morfolojik Yüz Yüksekliği Bizygomatik Genişlik Sınıflandırma: Hypereuryprosopic (çok geniş / alçak yüz): x 80 Euryprosopic (geniş / alçak yüz):
48 Mesoprosopic (orta yüz): Leptoprosopic (dar / yüksek yüz): Hyperleptoprosopic (çok dar / yüksek yüz): 95 x Ortalama Yükseklik Endisi: 100 x Basion-Bregma Yüksekliği Max. Kafatası Uzunluğu + Max. Kafatası Gen. 2 Sınıflandırma : Alçak: x 80 Orta: Yüksek: 85 x Üst Yüz Endisi: 100 x Üst Yüz Yüksekliği Bizygomatic Genişlik Sınıflandırma: Hypereuryene (çok geniş / alçak yüz): x-45 Euryene (geniş / alçak yüz): Mesene (orta yüz): Leptene (dar/ yüksek yüz): Hyperleptene (çok dar / yüksek yüz): 60 x Transvers Cronio Facial Endis: 100 x Bizgomatic Genişlik Max. Kafatası Genişliği 48
49 Transvers Frontal Endis: 100 x Min. Frontal Genişlik Max. Frontal Genişlik Sınıflandırma: Markedly divergent (belirgin uzaklaşma): x 80 Divergent (uzaklaşma): Nondivergent (uzaklaşma olmayan-paralel): 100 x Fronto Zygomatic Endis: 100 x Min. Frontal Genişlik Bizygomatik Genişlik Fronto Parietal Endis: 100 x Min. Frontal Genişlik Max. Kafatası Genişliği Sınıflandırma: Stenometapia (dar alın): x 66 Metriometapia (orta alın): Eurymetapia (geniş alın): 69 x Orbital Endis: 100 x Orbital Yükseklik Orbital Genişlik Sınıflandırma: Chamaeoconch (alçak göz): x 76 Mesoconch (orta göz): Hypsiconch (yüksek göz): 85 x 49
50 Nasal Endis: 100 x Nasal Genişlik Nasal Yükseklik Sınıflandırma: Leptorrhine (dar burun): x 47 Mesorrhine ( orta burun): Platyrrhine (geniş burun): Hyperplatyrrhine (çok geniş burun): 58 x Palatal Endis: 100 x Palatal Genişlik Palatal Yükseklik Sınıflandırma: Leptostaphyline (dar damak): x 80 Mesostaphyline (orta damak): Brachystaphyline (geniş damak): 85 x Porion Bregma Yük. ve Uz. End.: 100 x Porion Bregma Yüksekliği Max. Kafatası Uzunluğu Porion Bregma Yük. Gen. End: 100 x Porion Bregma Yüksekliği Max. Kafatası Genişliği Sagittal Frontoparietal Endis: 100 x Parietal Yay Frontal Yay 50
51 Sagittal Frontooccipital Endis: 100 x Occipital Yay Frontal Yay Sagittal Parietooccipital Endis: 100 x Occipital Yay Parietal Yay Kafa Yüz Endisi: 100 x Üst Yüz Genişliği Max. Kafatası Genişliği Yüz Alın Endisi: 100 x Min. Frontal Genişlik Üst Yüz Genişliği Frontogoniac Endis: 100 x Bigonial Genişlik Min. Frontal Genişlik Zygomandibular Endis: 100 x Bigonial Genişlik Bizygomatic Genişlik Transvers Orbital Facial Endis: 100 x Orbital Genişlik Bizygomatic Genişlik Mandibula Endisi: 100 x Mandibula Gövde Uzunluğu Bikondilar Genişlik 51
52 Ramus Endisi: 100 x Ramus Genişliği Ramus Yüksekliği Fronto - Gonial Endis: 100 x Bigonial Genişlik Min. Frontal Genişlik Goniocondilar Endis: 100 x Bigonial Genişlik Bikondilar Genişlik Fronto Orbital Endis: 100 x Min. Frontal Genişlik Üst Yüz Yüksekliği Zygofrontal Endis (1): 100 x Min. Frontal Genişlik Bizygomatic Genişlik Zygofrontal Endis (2): 100 x Max. Frontal Genişlik Bizgomatic Genişlik B- Vucut Endisleri: Clavicula Humeral Endis: 100 x Clavicula Max.Uzunluğu Humerus Fizyolojik Uzunluğu 52
53 Clavicula Kalınlık Endisi: 100 x Clavicula Çevresi Clavicula Max. Uzunluğu Scapular Endis: 100 x Scapula Genişliği Scapula Yüksekliği Scapula Humeral Endis: 100 x Scapula Uzunluğu Humerus Max. Uzunluğu Glenoid Endis: 100 x Glenoid Cavitinin Genişliği Glenoid Cavitinin Yüksekliği Humerus Uzunluk Kalınlık Endisi: 100 x Min. Çevre Max. Uzunluk Humerus Radius Endisi: 100 x Radius Max. Uzunluğu Humerus Max. Uzunluğu Radius Diafizyal Endis: 100 x Gövde Ort. Sagittal Çap Gövde Ort.Transvers Çap Radius Robustness Endisi (Uz. Kal. Endis): 100 x Min. Çevre Fizyolojik Uzunluk 53
54 Ulna Robustness Endisi ( Uz. Kal. Endisi) 1: 100 x Min. Çevre Fizyolojik Uzunluk Ulna Robustness Endisi ( Uz. Kal. Endisi) 2: 100 x Min. Çevre Max Uzunluk Ulna Platoleneal Endis (1): 100 x Göv. Ort. Sagittal Çap Göv. Ort. Transvers Çap Ulna Platoneal Endis (2): 100 x Üst Sagittal Çap Üst Transvers Çap Femur Robustness Endisi: 100 x Göv.Ort.Sag.Çap+Göv.Ort.Tran.Çap Max. Uzunluk Plastrik Endis: 100 x Femur Gövde Ort. Sagittal Çapı Femur Gövde Ort. Transvers Çap Platymeric Endis: 100 x Femur Üst Sagittal Çap Femur Üst Transvers Çap Humero Femoral Endis: 100 x Max. Hum. Uzunluğu Max. Femur Uzunluğu 54
55 Crural Endis: 100 x Max. Tibia Uzunluğu Femur Oblique Uzunluğu Tibia Cnemial Endis: 100 x For. Nut. Hiz. Transvers Çap For. Nut. Hiz. Sagittal Çap Intermembral Endis: 100xHumerusMax.Uzunluk+RadiusMax. Uzunluk Femur + Tibia Max. Uzunluğu Tibia Robustness Endisi (Uz. Kal. End. ): 100 x Tib. Min. Çevre Tib. Max. Uzunluk Fibula Robustness Endisi (Uz. Kal. End. ): 100 x Fib. Min. Çevre Fib. Max. Uzunluk Pelvis Boşluğu Endisi ( Inlet Endisi): 100 x Pel. Boş. Sagittal Genişliği Pel. Boş. Transvers Genişliği Pelvis Genişlik Yükseklik Endisi: 100 x Coxae Yüksekliği Pelvis Genişliği Pelvis Yükseklik Genişlik Endisi: 100 x Pelvis Genişliği Coxae Yüksekliği 55
56 İlium Genişlik Endisi: 100 x İlium Genişliği İlium Yüksekliği Ischio Pubis Endisi: 100 x Pubis Uzunluğu İschium Uzunluğu * İlium Endisi: 100 x İlium Genişliği İlium Kanat Yüksekliği Foramen Obturatum Endisi: 100 x Foramen Obturatum Genişliği Foramen Obturatum Yüksekliği Facies Auricular Endis: 100 x Facies Auricular Genişlik Facies Auricular Yükseklik Sacrum Endisi: 100 x Sacrum Yüksekliği Sacrum Genişliği Sacrum Derinlik Endisi: 100 x Sacrum Derinliği Sacrum Yüksekliği Sacrum Pelvis Endisi: 100 x Fossa İliac Derinlik Sacrum Derinliği 56
57 2.4.2: Yaş Belirleme Metotları Paleoantropolojik analiz sırasında bireyin yaşının doğru olarak belirlenmesi ve populasyonun paleodemografik yapısının belirlenmesinde oldukça önemlidir. İskeletten yaş tayini yapılırken öncelikle dikkat edilmesi gereken husus bireyin bebek, çocuk, genç erişkin ya da erişkin olduğunun belirlenmesidir ( bebekler 0-2,5 yaş, çocuklar 2,5-18 yaş, genç erişkinler ise yaş ). Bu sınıflandırmalardan sonra her bir grup için uygun olan metotlar kullanılarak bireyin yaşı tespit edilmelidir. Bu metotlar Tablo 3 de verilmektedir. Tablo 3 : İskeletten Yaş Belirleme Metotları (Sevim, Özer, Sağır; 1997) A- BEBEK ve ÇOCUKLAR B- GENÇ ERİ KİNLER C- ERİ KİNLER 1-Kemikleşme Merkezleri 1- Epifizyal Kaynaşma 1- Pubis Yüzeyi 2- Dişlerin Çıkış Zamanları 2- Auricular Yüzey 3- Uzun Kemik Uzunlukları 3- Sutural Kaynaşma 4- Costae 5- Spongiosa 6- Diş Aşınması 7- Clavicula 8- Histolojik Yaşl. 9- Kompleks Metot 57
58 Bu çalışma sırasında, Mersin Kelenderis populasyonunun paleodemografik analizini yapabilmek için bebek ve çocuklarda diş sürmesi (Ubelaker, 1978) ve uzun kemiklerin max. uzunluklarının ölçülmesi (Workshop of European Anthropologist, 1980), genç erişkinlerde epifizyal yaşlandırma (Brotwell, 1981) ve erişkinlerde sutural yaşlandırma (Olivier, 1969), claviculanın gövde ortası kesiti (Kaur ve Jit, 1990), humerus ve femur un proximak kesitleri (Szilvassy ve Kritscher, 1990), simfizyal yaşlandırma ( White, 1991), dental aşınma (Brotwell, 1981) ve kompleks yaşlandırma gibi metotlar kullanılmıştır : Morfolojik Çeşitliliğin / Irksal Yapının Belirlenmesi Irk, belli bir bölgede yaşayan bazı kalıtsal karakterlerin belirlenmesinden sorumlu genlere aşağı yukarı eşit sıklıkla sahip bulunan bireylerin oluşturduğu bir gruptur. Irk kavramı kullanılırken çok dikkatli olunması gerekmektedir. İnsan gruplarını, göstermiş oldukları bazı biyolojik çeşitliliklere bağlı kalarak sınıflara ayırmak bu kavramın temelini oluştururken, söz konusu özelliklerden hareketle insanları çeşitli ard düşüncelere göre sınıflandırmak hatalıdır. Paleoantropolojik çalışmalarda kullandığımız ırk sözcüğü ise toplumların morfolojik yapısını, biyolojik çeşitliliğini ifade etmek için kullanılmaktadır. Geniş alanlarda yapılan çalışmalar sonucunda insan ırklarının sabit olmadıkları anlaşılmıştır. Bazı grupların oturdukları yerler durmaksızın 58
59 değişmekte, bazı gruplar sürekli gelişmekte, bazıları kaybolmaktadır. Bunun nedeni de bütün canlı organizmalar gibi insanların da sürekli değişim içinde olmaları, bazı grupların gelişime ayak uydurup gelişmesi, bazı grupların ise yeni ortama ayak uyduramayıp kaybolmasından kaynaklanmaktadır (Vallois, 1965). Meydana gelen bu değişiklikler coğrafik ırkların yayılım alanlarını etkilemiş, fakat sayılarında her hangi bir değişikliğe yol açmamıştır. Bugün Avrupa genelinde belli başlı 5 ırk bulunmaktadır. Bunlar; Nordik, Alpin, Dinarik, Doğu Avrupa ve Akdeniz ırklarıdır (Özbek, 1990). Yapılan paleoantropolojik çalışmalarda, ırk tanımlamalarında kullanılan en önemli morfolojik farklılıklar kafatasında yer almaktadır. Irksal sınıflandırmalarda kafanın genel şekli ve yüzün yapısı dikkate alınmaktadır. En güvenilir kriter ise cranial endistir. İnsanlar üzerinde yapılan çalışmalar cranial endisi hem kalıtımın hem de çevresel faktörlerin etkilediğini ortaya koymaktadır. Kafatası özelliklerinin yanında boyun uzunluğu, çeşitli vücut kemiklerinin orantıları gibi kriterler de insan iskeletleri arasındaki fiziksel farklılıkları ifade etmede kullanılmaktadır. Eski Anadolu toplumlarında görülen morfolojik gruplar; Alpin: Alpinler tıknaz yapıda olup boyları orta ya da ortanın altındadır. Kafatası brakisefal bazen de mezosefaldir. Yüzleri geniştir. Burunları kısa ve burun sırtı konkavdır. Kafataslarının oksipital bölgeleri ne Dinariklerde olduğu gibi yassıdır, ne de Nordiklerdeki gibi yumrudur. Saçlar koyu kestane 59
60 renginde, gözler koyu ya da yeşildir. Mavi gözlü olanlarına da sıkça rastlanır (Özbek, 1994; 55). Akdeniz: Çok geniş bir alanda yayılım gösterdikleri için fiziksel özellikleri açısından oldukça değişkendirler. Yüzleri uzun ve dar, başları dolikosefal veya mezosefaldir. Bu ırka mensup olanlar orta ya da ortanın altında bir boya sahiptirler. Burunları ince ve burun sırtları düz ya da kemerlidir. Derileri esmer ve saçları siyah, genellikle de dalgalıdır (Özbek, 1994). Akdeniz ırkının iki alt temsilcisi bulunmaktadır. Bunlar narin yapılı Akdenizliler ve kaba yapılı Akdenizlilerdir. Narin yapılı Akdenizlilerde kafatası daha yüksek, squama temporalis yayı daha belirgin, mastoid çıkıntıları daha küçük, ense tutunma kasları, kaş kemerleri ve glabella genellikle daha az belirgindir. Ayrıca, alt çene boyutları itibarıyla daha küçük, alt çene gövde kalınlığı daha az, kol ve bacak kemikleri daha incedir (Özbek, 1994). Dinarik: Dinarikler iri ve uzun boyludurlar. Baş özellikle kafatası arkasındaki yassılık nedeniyle çok brakisefaldir. Aynı tip kafatasına Orta Doğu da ve Doğu Anadolu nun bazı bölgelerindeki toplumlarda da rastlanır. Yüz uzun ve geniş, burun çıkıntılı, burun sırtı çoğu kez çıkıntılıdır. Saçlar ve gözler koyu renktedir (Özbek, 1994). Nordik: Nordikler uzun bir boya sahiptirler. Kafatası genellikle dolikosefal, bazen de mezosefaldir. Yüz yapısı genellikle uzun ve alın geriye kaçıktır. 60
61 Çıkık kaş kemerlerine ve belirgin bir menton çıkıntısına sahiptirler. Saçlar sarı ya da kestane rengi ile, gözler ise mavi ya da yeşil renkle karakterizedir (Özbek, 1979). İskeletlerin değerlendirilmesi sırasında yukarıda açıklanan özellikler dikkate alınarak Karagündüz ve Kelenderis toplumlarının bireyleri sınıflandırılmıştır : İstatistiki Metotlar Toplumların erişkinlerinde ele alınan ölçü ve endislerin ayrı ayrı değerlendirildiğinde cinsiyet ayrımında ne derece etkin olduğu diskriminant fonksiyon analizi yöntemi ile belirlenebilmektedir. Diskriminant analizinin temel amacı, iki grup arasındaki farkların maksimize edilmesidir. Bu prosedürün matematiksel temeli iki ya da daha fazla farklılık doğuran değişkenin, değişkenler arasındaki interkorelasyonları hesaba katılarak, gruplar arası ve grup içi varyansların birbirine oranının maksimize edilerek bir araya getirilmesidir (Campbell, 1978). İskelet biyolojisinde kullanılan diskriminant fonksiyon analizinin en iyi bilinen örnekleri ırk ve cinsiyet belirlemek üzere, özellikleri bilinmeyen bir bireyi bilinen bir referans grubuna dahil etmekle yapılmıştır. Diskriminant analizi aracılığıyla elde edilen diskriminant (ayırıcı) fonksiyonları, değişkenlerin bileşenlerinden oluşur. Diskriminant fonkiyonları gruplar arası farklılığa etki eden tahmin değişkenlerinin hangileri olduğunu 61
62 ortaya çıkarır. Gruplar arası farklılığa etki eden bu değişkenlere de diskriminant değişkenler adı verilir. Diskriminant analizinin bir diğer işlevi ise, gruplardan herhangi birisine ait olan fakat hangi gruptan geldiği bilinmeyen bir birimin ait olduğu grubu en az hata ile saptamaktır. O halde diskriminant analizinin amacını iki grupta toplamak olanaklıdır. 1) Diskriminant fonksiyonları saptayıp bu fonksiyonlar aracılığıyla gruplar arası ayırıma en fazla etki eden ayırıcı değişkenleri belirlemek, 2) Hangi gruptan geldiği bilinmeyen bir birimin hangi gruba dahil edileceğini belirlemektir (Ünsal, 1994). İstatistiksel analizlere geçmeden önce toplumlara ait bireyler tek tek ölçülerek değerlendirilmiştir. Ölçüm alınırken bireyin tamamını etkileyen patolojik bir durum gözlenen bireyler ölçüm dışında bırakılmıştır ve alt yaş sınırı 24 yaş olarak belirlenmiştir. Böylece değerlendirme yapacağımız bireylerin epifizlerinin tamamen kapanmış bireylerden seçilmesi sağlanmıştır. İskeletlerden ölçü alınırken Olivier (1969) ile Martin ve Saller (1957, 1959) in ölçü ve endis teknikleri kullanılmıştır. İskeletlerden alınan ölçü ve endislere diskriminant fonksiyon analizinde kolaylık sağlanması amacıyla kod numaraları verilerek sistemli bir şekilde bilgisayara kaydedilmiş (SPSS) ve istatistiksel işlemler yapılmıştır. Verilen kod numaraları Tablo 4 ve Tablo 5 de belirtilmiştir. 62
63 Tablo 4: İskeletten Alınan Ölçülere Verilen Kod Numaraları Kod Ölçü Kod Ölçü KAFATASI ÖLÇÜLERİ A64 Üst Sagittal Çap A1 Max. Kafatası Uzunluğu A65 Üst transvers çap A2 Max. Kafatası Genişliği Humerus A3 Basion - Bregma Yüksekliği A66 Max. Uzunluk A4 Min. Frontal Genişlik A67 Fizyolojik Uzunluk A5 Max. Frontal Genişlik A68 Gövde Ortası Max. Çap A6 Frontal Yay A69 Gövde Ortası Min. Çap A7 Frontal Doğru A70 Minimum Çevre A8 Parietal Yay A71 Alt Epifiz Genişliği A9 Parietal Doğru Ulna A10 Occipital Yay A72 Max. Uzunluk A11 Occipital Doğru A73 Fizyolojik Uzunluk A12 Horizontal Çevre A74 Minimum Çevre A13 Morfolojik Yüz Yüksekliği A75 Üst Sagittal Çap A14 Üst Yüz Yüksekliği A76 Üst Transvers Çap A15 Üst Yüz Genişliği A77 Gövde Ortası Max. Sagittal Çap A16 Porion - Bregma Yüksekliği A78 Gövde Ortası Max. Transvers Çap A17 Orbital Yükseklik Radius A18 Orbital Genişlik A79 Max. Uzunluk A19 Bizygomatik Genişlik A80 Fizyolojik Uzunluk A20 Nasal Yükseklik A81 Gövde Ortası Max. Transvers Çap A21 Nasal Genişlik A82 Gövde Ortası Max. Sagittal Çap A22 Palatal Yükseklik A83 Minimum Çevre A23 Palatal Genişlik A84 Caput Kalınlığı A24 Bikondilar Genişlik A85 Caput Genişliği A25 Bigonial Genişlik Tibia A26 Mandibula Gövde Uzunluğu A86 Max. Uzunluk A27 Mandibula Gövde Yük. (Molar) A87 Foramen Nutricum Hiz. Sagittal Çap A28 Mandibula Gövde Yük. (For. Men.) A88 For. Nutricum Hiz. Transvers Çap A29 Mandibula Gövde Yük. (Sym.) A89 Minimum Çevre A30 Min. Ramus Genişliği A90 Üst Epifiz Genişliği A31 Ramus Yüksekliği Fibula 63
64 A32 İki For. Mentale Ara. Uzunluk A91 Max. Uzunluk A33 Gonial Açı A92 Gövde Ortası Sagittal Çap A34 Dental Uzunluk A93 Gövde Ortası Transvers Çap A35 For. Magnum Genişliği A94 Minimum Çevre A36 For. Magnum Yüksekliği Pelvis VÜCUT ÖLÇÜLERİ A95 Pelvis Genişliği Scapula A96 Pelvis Boşluğu Transvers Genişliği A37 Scapula Yüksekliği A97 Pelvis Boşluğu Sagittal Genişliği A38 Scapula Genişliği A98 Pubis Açısı A39 Scapula Uzunluğu A99 Coxae Yüksekliği A40 Glenoid Cavitinin Yüksekliği A100 İlium Genişliği A41 Glenoid Cavitinin Genişliği A101 İlium Kanat Yüksekliği Clavicula A102 İlium Yüksekliği A42 Max. Uzunluk A103 İschium Uzunluğu A43 Clavicula Çevresi A104 Pubis Uzunluğu A44 Claviculanın External Genişliği A105 İncisura İschiadica Major Uzunluğu A45 Claviculanın İnternal Genişliği A106 İncisura İschiadica Major Derinliği A46 Lateral Derinlik A107 İncisura İschiadica Major Yüksekliği A47 Medial Derinlik A108 İncisura İschiadica Major Açısı Calcaneus A109 Foramen Obturatum Genişliği A48 Max. Uzunluk A110 Foramen Obturatum Yüksekliği A49 Minimum Genişlik A111 Cotylo - Sciatic Genişlik A50 Max. Posterior Genişlik A112 Fossa İliac Derinlik A51 Max. Anterior Genişlik A113 Facies Auricularis Yüksekliği A52 Minimum Yükseklik A114 Facies Auricularis Genişliği Talus Sacrum A53 Maximum Uzunluk A115 Sacrum Yüksekliği A54 Talar Genişlik A116 Sacrum Genişliği A55 Talar Yükseklik A117 Sacrum Derinliği A56 Troclea Tali'nin Genişliği Sternum A57 Troclea Tali'nin Uzunluğu A118 Manibrium Uzunluğu Femur A119 Manibrium Genişliği A58 Max. Uzunluk A120 Korpus Uzunluğu A59 Fizyolojik Uzunluk A121 S 1 Genişliği 64
65 A60 Gövde Ortası Sagittal Çap A122 S 2 Genişliği A61 Gövde Ortası Transvers Çap A123 S 3 Genişliği A62 Minimum Çevre A63 Oblique Uzunluk Tablo 5: Endislere Verilen Kod Numaraları KAFATASI ENDİSLERİ VÜCUT ENDİSLERİ B1 Cranial Endis B31 Clavicula - Humeral Endis B2 Yükseklik - Genişlik Endisi B32 Clavicula Kalınlık Endisi B3 Yükseklik - Uzunluk Endisi B33 Scapular Endis B4 Yüz Endisi B34 Scapula - Humeral Endis B5 Ortalama Yükseklik Endisi B35 Glenoid Endis B6 Üst Yüz Endisi B36 Humerus Uz.-Kal. Endisi B7 Transvers Cronio - Facial Endis B37 Humerus Radius Endisi B8 Transvers Frontal Endis B38 Radius Diafizyal Endis B9 Fronto - Zygomatic Endis B39 Radius Robustness Endisi B10 Fronto - Parietal Endis B40 Ulna Robustness Endisi (1) B11 Orbital Endis B41 Ulna Robustness Endisi (2) B12 Nasal Endis B42 Ulna Platoleneal Endis(1) B13 Palatal Endis B43 Ulna Platoleneal Endis(2) B14 Porion - Bregma Yük. Ve Uz. Endisi B44 Femur Robustness Endisi B15 Porion - Bregma Yük. Gen. Endisi B45 Plastrik Endis B16 Sagittal Frontoparietal Endis B46 Platymeric Endis B17 Sagittal Frontooccipital Endis B47 Humero - Femoral Endis B18 Sagittal Parietooccipital Endis B48 Crural Endis B19 Kafa Yüz Endisi B49 Tibia Cnemial Endis B20 Yüz Alın Endisi B50 İntermembral Endis B21 Frontogoniac Endis B51 Tibia Robustness Endisi B22 Zygomandibular Endis B52 Fibula Robustness Endisi B23 Transvers Orbital Facial Endis B53 Pelvis Boşluğu Endisi B24 Mandibula Endisi B54 Pelvis Genişlik - Yükseklik Endisi B25 Ramus Endisi B55 Pelvis Yükseklik - Genişlik Endisi B26 Fronto - Gonial Endis B56 İlium Genişlik Endisi 65
66 B27 Goniocondilar Endis B57 İschio - Pubis Endisi B28 Fronto - Orbital Endis B58 İlium Endisi B29 Zygofrontal Endis (1) B59 Foramen Obturatum Endisi B30 Zygofrontal Endis (2) B60 Facies Auricular Endis B61 Sacrum Endisi B62 Sacrum Derinlik Endisi B63 Sacrum Pelvis Endisi 66
67 ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: BULGULAR ve DEĞERLENDİRME 3.1: PALEODEMOGRAFİK BULGULAR Demografi, insan nüfusunu; büyüklüğü, yapısı ve gelişmesi açısından inceleyen bilim dalı olarak tanımlanmaktadır (Üner, 1972; 11). Bu bilim dalı günümüzün yaşayan toplumlarında yaş ve cinsiyet farklılığı, evlenme ve boşanmalar, aile yapıları, okuma ve yazma oranları, hastalık durumları, üretim ve tüketim, kentleşme, çeşitli nüfus hareketleri ve sorunları gibi konular hakkında araştırmalar yapmaktadır. Paleodemografi ise demografinin geçmişle uğraşan kısmıdır. Kelime anlamıyla da eski nüfus bilimi olarak tanımlanmaktadır. Paleodemografi, paleoantropolojik ve arkeolojik kazılar sonucu ele geçirilen, geçmişte yaşamış toplumların iskeletlerinden yaşadığı dönemdeki nüfus yapısını ve değişimlerini araştırmaktadır (Angel, 1969 ve Sevim, 1993). Paleodemografik bir değerlendirmede güvenilir bir sonuç elde edebilmek için incelenecek materyalin populasyonu temsil edebilecek çoğunlukta olması gerekmektedir. Paleodemografi alanındaki çalışmalar ilk kez 1886 yılında Beloch un yaptığı çalışmayla başlamış ve birçok bilim adamının katkısıyla devam etmiştir. Motta (1881), Beloch ve Harknes, Pearson, Spieegelberg, Mc Donnel (1913), Tood (1920), Gommen (1932), Richardson, Willcox, Franz Winkler ( ), Vallois (1937), Veidenreich (1939), Hombert ve Preaux 67
68 (1945), Giot, Gerhardt, Fuste, Broste, Jorgensen, Junha, Gejwall, Ferembach ve arkadaşları (1951), Etienne, Szilagy, Russel, Henry (1957), Acsadi (1960), Howells (1959), Braidwood (1960), Data (1952, 1962), Scharma (1969, 1970, 1972), Bernhard (1967), Johnston ve Snow (1961), Angel (1969, 1970, 1971), Acsadi ve Nemeskery (1970), Brothwell (1981), Masset (1973), Ubelaker (1974, 1978), Ward ve Weis (1976), Roth (1992) gibi bilim adamları bu konuda araştırma yapmışlardır (Sevim, 1993). Ülkemizde bu konuda yapılan çalışmalar ise 1947 de enyürek ile başlamıştır. Daha sonraki yıllarda ise Angel, Çiner, Alpagut, Kansu, Krogman, Tunakan, Ferembach ve enyürek bu konuda araştırmaları sürdürmüşlerdir (Sevim, Özer, Sağır, 1997). Son yıllara gelindiğinde ise Özbek; Tilkitepe (1982), Hayazhöyük, İznik (1984, 1992), Değirmentepe (1985, 1986), Çayönü (1988, 1989, 1990), Aşıklıhöyük (1990, 1992, 1993), Oylumhöyük ve Caferhöyük bireyleri üzerinde araştırmalar yapmış ve toplumların demografik yapılarını ortaya çıkarmıştır. Güleç; 1985, 1986 ve 1997 de Klazomenai, 1986, 1989 ve 1994 te Dilkaya, 1987 de Topaklı, 1989 da Panaztepe ve 1995 de Datça da bulunan iskeletlerin paleodemografik analizlerini yapmıştır. Arman 1991 de Aşvankale ve Sevim 1993 yılında Tepecik iskeletlerinde paleodemografik çalışmalar yapmışdır. Bir paleoantropolojik çalışmanın ilk aşamasını paleodemografik değerlendirme alır. Bu çalışma kapsamında da Karagündüz ve Kelenderis toplumlarının paleodemografik analizleri yapılmıştır. 68
69 3.1.1: Karagündüz Toplumunun Paleodemografik Yapısı Yıllarında Van Müze Müdürlüğü ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Van Bölgesi Tarih ve Arkeoloji Araştırma Merkezi Müdürlüğünce, Prof. Dr. Veli Sevin başkanlığında ortaklaşa olarak sürdürülen Karagündüz höyüğü kazılarından çıkan iskeletlerin demografik analizleri Gözlük tarafından gerçekleştirilmiştir (Tablo 6, Grafik 1 ). Tablo 6: Karagündüz Toplumunun Demografik Dağılımı İskeletlerin Dağılımı N % Fetus 41 4,61 Bebek ,03 Çocuk ,56 Kadın ,62 Erkek ,78 Belirsiz 57 6,40 TOPLAM Grafik 1: Karagündüz Toplumunun Demografik Dağılım Grafiği 69
70 Karagündüz Höyüğü nden 890 adet iskelet ele geçirilmiştir. Bu bireylerin dağılımı, 41 fetus, 477 bebek ve çocuk, 139 kadın (% 15.62) ve 176 erkek (19.78) olarak saptanmıştır. Görüldüğü üzere bebek ve çocukların sayısı oldukça fazladır ve toplumun % nu oluşturmaktadır. Bebek ve çocuk ölümleri bir nüfusun sağlık durumunun en iyi göstergelerinden biri olduğu bilinmektedir, bu nedenle Karagündüz toplumunun bebek ve çocuklarının yaşam tabloları aşağıda verilmiştir. Tablo 7: Karagündüz Çocuklarının Yaş Gruplarına Göre Ölüm Yüzdeleri Yaş Grupları n % Toplam n Toplam % , ,82 2-3, , ,93 4-5, , ,70 6-7, , ,60 8-9,9 42 8, , ,9 24 5, , ,9 14 2, , ,9 2 0, , , , ,00 Tablo 7 ye bakıldığında 0 18 yaşına kadar birey sayıları ve ölüm oranları görülmektedir. Bu tabloya göre, Karagündüz de doğum öncesi, doğum ve doğumu izleyen ilk iki yıl içerisindeki bebek ölüm oranları tüm yaş gruplarından daha fazladır (% 34,82). İleriki yaş gruplarında ise çocuk ölüm oranları giderek azalmaktadır (Grafik 2). 70
71 Grafik 2: Karagündüz Çocuklarının Yaş Dağılım Grafiği n ,9 4-5,9 6-7,9 8-9, , , , ,9 Yaş Grupları Diğer toplumlarda görüldüğü gibi Karagündüz bebeklerinin de ölüm oranının yüksek olması, genel olarak yetersiz ve kötü beslenmenin yanı sıra enfeksiyonel hastalıkların da etkili olabileceğini düşündürmektedir. Tablo 8: Karagündüz Toplumu Erişkinlerinin Yaş Dağılımı Yaş Grupları Kadın Erkek Toplam N % N % N % 18-19,9 3 3,61 2 2,11 5 2, , , , , ,9 7 8,43 4 4, , , , , , ,9 8 9, , , ,9 9 10,84 3 3, , ,9 9 10, , , ,9 4 4,82 7 7, , ,9 7 8,43 5 5, , ,9 4 4,82 4 4,21 8 4, , ,11 2 1, ,9 2 2,42 3 3,15 5 2,
72 Grafik 3: Karagündüz Toplumu Erişkinlerinin Yaş Dağılım Grafiği n , , , , , , , , , , , ,9 Yaş Grupları Kadın Erkek Karagündüz toplumunun % 35,4 nü oluşturan erişkinlerin de kendi içerisinde oluşturulan beşerli yaş gruplarına göre dağılımları Tablo 8 de verilmiştir. Bu dağılıma göre, kadınlarda en yoğun ölüm yaş aralığında, erkeklerde ise yaş aralığında olduğu gözlenmiştir(grafik 3). 80 bireyin kafatası yapılarına göre morfolojik özellikleri belirlenmiştir. Bu belirlemelere göre Karagündüz toplumunun çoğunluğunu Akdeniz ırkı oluşturmaktadır. Cinsiyetlere göre yapılan değerlendirmelere göre ise kadınların % 26,47 si, erkeklerin ise % ünün Akdeniz ırkı özellikler gösterdiği belirlenmiştir. 72
73 Tablo 9: Karagündüz Bireylerinin Morfolojik Çeşitlilik Dağılımı Cinsiyet Alpin Dinarik N.Akd K.Akd Alp+N.Akd Alp+Din Alp+K.Akd Din+N.Akd Kadın Erkek Toplam Grafik 4: Karagündüz Bireylerinin Morfolojik Çeşitlilik Dağılım Grafiği Alpin Dinarik N.Akd K.Akd Alp+N.Akd Alp+Din Alp+K.Akd Din+N.Akd Kadın Erkek Toplam Anadolu da görülen tüm ırkların Karagündüz toplumunu temsil etmesi bize bu populasyonun heterojen bir yapıda olduğunu göstermektedir : Kelenderis Toplumunun Paleodemografik Yapısı yıllarında Selçuk Üniversitesi ve Anadolu Universitesi nin birlikte yürüttükleri Mersin Kelenderis kazılarından çıkarılan iskeletlerin demografik analizleri bu çalışma kapsamında gerçekleştirilmiştir. Yapılan demografik analizler sonucunda 84 adet iskelet saptanmıştır. Bunlarında 73
74 %29,76 sının bebek ve çocuk, %64,29 nun da erişkinlere ait olduğu belirlenmiştir. Erişkinlere ait bireylerin % 34,52 sı kadın, % si de erkek olarak saptanmıştır (Tablo 10, Grafik 5). Tablo 10: Kelenderis Toplumunun Demografik Dağılımı İskeletlerin Dağılımı N % Bebek 14 16,67 Çocuk 11 13,09 Kadın 29 34,52 Erkek 25 29,77 Belirsiz 5 5,95 TOPLAM ,00 Grafik 5: Kelenderis Toplumunun Demografik Dağılım Grafiği Bebek Çocuk Kadın Erkek Belirsiz Bebek Çocuk Kadın Erkek Belirsiz 74
75 Kelenderis toplumundaki bebek ve çocuk ölümlerinin diğer toplumlarla karşılaştırılması sonucunda eski Anadolu toplumlarıyla ne tür bir benzerlik içerisinde olduğu anlaşılabilecektir. Bilindiği gibi bebek ve çocuk ölümleri bir nüfusun sağlık durumunun en iyi göstergesidir. Bu nedenle Kelenderis toplumu içerisinde bulunan bebek ve çocukların yaşam tabloları aşağıda verilmiştir. Tablo 11: Kelenderis Çocuklarının Yaş Gruplarına Göre Ölüm Yüzdeleri Yaş Grupları n % Toplam n Toplam % , , , , , , , , , ,00 Tablo 11 e bakıldığında 18 yaşına kadar olan bireylerin sayı ve ölüm oranları görülmektedir. Bu sonuçlara göre ilk iki yıl içerisinde bebekçocuk ölüm oranları, tüm çocukların ölüm oranlarının yarısına yakındır (%40). Kelenderis bebeklerinde 2 yaşından sonra, ölüm oranlarında büyük bir azalma gözlenmektedir. 12 yaşından sonra ise yine az bir artış göstermektedir (Grafik 6). 75
76 Grafik 6: Kelenderis Çocuklarının Yaş Dağılım Grafiği N ,9 4-5,9 6-7,9 8-9, , , , ,9 Yaş Grupları Kelenderis çocuklarında en fazla ölüm oranı 0-2 yaş aralığında görülmektedir. Daha sonra ölümlerde hızlı bir düşüş gözlenmiştir. 4-6 yaş aralığında ise birey saptanmamıştır. 10 yaşına kadar ölümlerde biraz düşüş gözlenmiştir. 10 yaşından 18 yaşına kadar Kelenderis çocuklarının ölüm oranlarında biraz artış olmuştur. Kelenderis toplumunun % 64,29 nu oluşturan erişkinlerinde kendi içerisinde beşerli yaş gruplarına göre dağılımları yapılmıştır. Bu dağılımlardan elde edilen sonuçlara göre kadınlarda en yoğun ölümler yaş grubunda erkeklerde ise yaş grubunda yoğunlaştığı gözlenmiştir (Tablo 12, Grafik 7). 76
77 Tablo 12: Kelenderis Toplumu Erişkinlerinin Yaş Dağılımı Yaş Grupları Kadın Erkek Toplam N % N % N % 18-19, ,76 1 2, , ,76 2 4, , ,76 3 7, , , , , ,76 2 4, , , , , , , , , , , , , , ,76 3 7, , ,76 2 4, , ,00 Grafik 7: Kelenderis Toplumu Erişkinlerinin Yaş Dağılım Grafiği N , , , , , , , , , , ,9 Yaş Grupları Kadın Erkek 77
78 kazılarından çıkarılan Kelenderis toplumunun morfolojik yapısını daha iyi belirleyebilmek için, populasyonun ırk dağılımı belirlenmiştir. Tablo 13 ve Grafik 8 de de görüldüğü gibi ırksal değerlendirmeye tabi tutulan toplam 20 bireyin 7 si kadın, 13 ü de erkek bireyden oluşmaktadır. Kadın bireylerde hiç Dinarik gözlenmezken, erkek bireylerde Dinarik ırkı saptanmıştır. Bu toplumda birden fazla ırk grubunun özelliklerini taşıyan bireylere de rastlanmıştır. Toplumun genelinde tüm morfolojik çeşitlerin gözlenmesi bize Kelenderis toplumunun heterojen bir ırksal yapıda olduğunu göstermektedir. Bu toplumun savaşcı bir toplum olduğunu ve farklı toplumların yaşadığını düşünürsek sonuç şaşırtıcı değildir. Tablo 13: Kelenderis Bireylerinin Morfolojik Çeşitlilik Dağılımı Cinsiyet Alpin Din. N.Akd K.Akd Alp+N.Akd Alp+Din Alp+K.Ak Din+N.Ak Din+Alp Kadın Erkek Toplam Grafik 8: Kelenderis Bireylerinin Morfolojik Çeşitlilik Dağılım Grafiği Alpin Din. N.Akd K.Akd Alp+N.Akd Alp+Din Alp+K.Ak Din+N.Ak Din+Alp Kadın Erkek Toplam 78
79 3.2: ÖLÇÜ ve ENDİSLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ Bu çalışma sırasında Karagündüz ve Kelenderis populasyonlarının kafatası ve vücut iskeletlerinin ayrı ayrı ölçümler alınarak bu ölçümlerden yararlanılarak endisler hesaplanmıştır : Karagündüz Toplumunun Kafatası Ölçü Ve Endisleri Van Karagündüz Höyüğü nde yılları arasında yedi plan karede gerçekleştirilen kazılar sırasında ele geçen 890 bireye ait iskeletin kafa ve yüz morfolojisini belirlemek ve cinsiyetler arası farklarını saptamak amacıyla, yetişkin kadın ve erkeklere ait kafatası ölçüleri alınmış ve alınan ölçülerden ayrı ayrı endisler hesaplanmıştır. Karagündüz toplumunun kafatasından alınan toplam 36 ölçü ile hesaplanan 30 endisin birey sayısı, ortalaması, standart sapması, minimum - maksimum değerleri Tablo de gösterilmiştir. Tablo 14: Karagündüz Toplumu Kadınlarına Ait Kafatası Ölçüleri Kod KAFATASI ÖLÇÜLERİ N ortalama ss min max A1 Max. Kafatası Uzunluğu ,31 6, A2 Max. Kafatası Genişliği ,72 6, A3 Basion - Bregma Yüksekliği ,54 7, A4 Min. Frontal Genişlik ,81 6, A5 Max. Frontal Genişlik ,93 4, A6 Frontal Yay ,21 11,
80 A7 Frontal Doğru ,28 9, A8 Parietal Yay ,22 7, A9 Parietal Doğru ,22 7, A10 Occipital Yay ,05 11, A11 Occipital Doğru 26 94,26 6, A12 Horizontal Çevre ,17 23, A13 Morfolojik Yüz Yüksekliği ,08 6, A14 Üst Yüz Yüksekliği 28 75,25 6, A15 Üst Yüz Genişliği ,46 3, A16 Porion - Bregma Yüksekliği ,75 8, A17 Orbital Yükseklik 33 32,84 2, A18 Orbital Genişlik 33 37,06 1, A19 Bizygomatik Genişlik ,08 4, A20 Nasal Yükseklik 29 48,41 3, A21 Nasal Genişlik 27 25,40 1, A22 Palatal Yükseklik 23 42,78 3, A23 Palatal Genişlik 23 37,69 2, A24 Bikondilar Genişlik ,63 4, A25 Bigonial Genişlik 14 87,28 6, A26 Mandibula Gövde Uzunluğu 12 96,66 8, A27 Mand. Göv. Yük.(Molar) 31 26,52 3, A28 Mand. Göv. Yük.(For.Men.) 32 27,65 3, A29 Mand. Göv. Yük. (Sym.) 31 29,09 3, A30 Min. Ramus Genişliği 20 30,90 5, A31 Ramus Yüksekliği 12 45,91 8, A32 İki For. Mentale Ara.Uzunluk 20 38,30 5, A33 Gonial Açı ,26 8, A34 Dental Uzunluk 19 43,84 4, A35 For. Magnum Genişliği 16 27,62 3, A36 For. Magnum Yüksekliği 17 32,88 2,
81 Tablo 15: Karagündüz Toplumu Erkeklerine Ait Kafatası Ölçüleri Kod KAFATASI ÖLÇÜLERİ N ortalama ss min max A1 Max. Kafatası Uzunluğu ,56 8, A2 Max. Kafatası Genişliği ,65 4, A3 Basion - Bregma Yüksekliği ,36 8, A4 Min. Frontal Genişlik ,37 6, A5 Max. Frontal Genişlik ,28 5, A6 Frontal Yay ,72 9, A7 Frontal Doğru ,41 8, A8 Parietal Yay ,05 12, A9 Parietal Doğru ,21 7, A10 Occipital Yay ,20 12, A11 Occipital Doğru 29 97,58 6, A12 Horizontal Çevre ,45 17, A13 Morfolojik Yüz Yüksekliği ,85 5, A14 Üst Yüz Yüksekliği 24 86,54 9, A15 Üst Yüz Genişliği ,95 4, A16 Porion - Bregma Yüksekliği ,52 5, A17 Orbital Yükseklik 29 32,93 1, A18 Orbital Genişlik 29 38,10 1, A19 Bizygomatik Genişlik ,45 6, A20 Nasal Yükseklik 29 51,48 3, A21 Nasal Genişlik 30 26,10 2, A22 Palatal Yükseklik 23 44,26 3, A23 Palatal Genişlik 22 39,90 2, A24 Bikondilar Genişlik 9 119,44 7, A25 Bigonial Genişlik 14 98,21 8, A26 Mandibula Gövde Uzunluğu 9 104,22 3, A27 Mand. Göv. Yük.(Molar) 37 26,97 3, A28 Mand. Göv. Yük.(For.Men.) 39 31,17 3,
82 A29 Mand. Göv. Yük. (Sym.) 40 32,52 2, A30 Min. Ramus Genişliği 23 31,43 2, A31 Ramus Yüksekliği 9 56,66 7, A32 İki For. Mentale Ara.Uzunluk 19 45,00 4, A33 Gonial Açı ,94 10, A34 Dental Uzunluk 17 39,35 3, A35 For. Magnum Genişliği 21 30,14 2, A36 For. Magnum Yüksekliği 19 33,73 2, Kafataslarına ait ölçüler Tablo 14 ve 15 de gösterilmiştir. Maksimum kafatası uzunluğu 29 kadın kafatası üzerinde ölçülmüş ve ortalaması 176,31 olarak bulunmuştur. Aynı ölçü 37 erkek kafatasından alınmış ve ortalaması 182,56 olarak saptanmıştır bu sonuç beklentiler doğrultusundadır ve erkeklerin değerleri kadınlara oranla daha yüksek çıkmıştır. Max. kafa genişliği 30 kadın kafatası üzerinde ölçülmüş ve ortalama 142,72 olarak bulunmuştur. 40 erkek üzerinde ölçülen maksimum kafa genişliği ise 148,65 ortalama ile max. kafa uzunluğundaki gibi kadınlara oranla daha yüksek bir değer göstermiştir. Basion-bregma yüksekliği, min. frontal genişlik, Max. frontal genişlik, frontal yay, frontal doğru, parietal yay, parietal doğru, occipital yay, occipital doğru, horizontal çevre, morfolojik yüz yüksekliği, üst yüz yüksekliği, üst yüz genişliği, porion-bregma yüksekliği, orbital yükseklik, orbital genişlik, bizygomatik genişlik, nasal yükseklik, nasal genişlik, palatal yükseklik, palatal genişlik, bikondilar genişlik, bigonial genişlik, mandibula gövde uzunluğu, mandibula gövde yükseklikleri, ramus genişliği ve ramus yüksekliği ile foremen magnum yüksekliği ve genişliği erkeklerde kedınlara oranla daha yüksek bir ortalama göstermektedir. Sadece gonial açı ve dental 82
83 uzunluk kadınlarda daha yüksek bulunmuştur. Bu sonuçlar da erkekler lehine görülen boyut farkının bir sonucu olarak beklentilerimizi doğrulamaktadır. Karagündüz erişkinlerine ait kafataslarının metrik incelemelerinden sonra bunlardan yararlanılarak kafatasının genel yapısı hakkında da fikir elde edinebilmek amacıyla 30 adet endis hesaplanmıştır. Ölçülerin karşılaştırılmasında bazen sorunlar çıkabilmektedir. Karşılaştırma sonuçlarının daha doğru olması açısından endislerden de faydalanılmalıdır. Hesaplanan endisler kadın ve erkeklerde ayrı ayrı değerlendirilmiştir (Tablo 16 17). Tablo 16: Karagündüz Toplumu Kadınlarına Ait Kafatası Endisleri Kod KAFATASI ENDİSLERİ N ortalama ss min max B1 Cranial Endis 28 79,43 4,13 76,99 93,87 B2 Yükseklik - Genişlik Endisi 21 92,70 6,67 79,74 104,96 B3 Yükseklik - Uzunluk Endisi 22 77,13 4,15 67,43 84,05 B4 Yüz Endisi 12 88,12 7,08 84,38 107,56 B5 Ortalama Yükseklik Endisi 21 80,72 3,59 74,32 91,09 B6 Üst Yüz Endisi 24 54,33 5,75 49,22 69,92 B7 Trans Cranio Facial Endis 21 86,27 3,63 75,97 94,00 B8 Transvers Frontal Endis 30 84,14 6,28 69,92 95,00 B9 Fronto - Zygomatic Endis 24 82,52 4,41 71,02 94,02 B10 Fronto - Parietal Endis 26 67,22 5,21 59,87 78,72 B11 Orbital Endis 33 88,78 7,33 76,92 108,11 B12 Nasal Endis 26 48,82 11,12 38,78 100,00 B13 Palatal Endis 21 88,05 8,19 76,9 107,50 B14 Por.Bregma Yük.Ve UzEnd 28 74,75 3,17 68,31 79,29 83
84 B15 Por. Bregma Yük. Gen.End 28 87,38 7,82 77,12 97,64 B16 Sagittal Fro.parietal Endis 28 97,13 6,41 87,05 111,93 B17 Sagittal Fro.occipital Endis 25 87,63 5,89 74,11 102,34 B18 Sagittal Pari.occipital Endis 26 95,18 7,41 79,82 109,01 B19 Kafa Yüz Endisi 23 75,91 4,37 63,82 88,16 B20 Yüz Alın Endisi 25 95,21 6,11 78,02 109,62 B21 Frontogoniac Endis 12 93,89 4,42 81,34 107,49 B22 Zygomandibular Endis 11 69,87 5,97 58,87 80,65 B23 Trans. Orbital Fac.Endis 23 26,24 1,59 23,62 29,84 B24 Mandibula Endisi 11 88,63 3,13 84,48 95,41 B25 Ramus Endisi 12 68,17 8,18 51,79 95,65 B26 Fronto - Gonial Endis 12 80,48 8,67 66,36 93,88 B27 Goniocondilar Endis 11 80,19 2,88 74,11 84,40 B28 Fronto - Orbital Endis 27 95,75 6,14 87,00 102,21 B29 Zygofrontal Endis (1) 29 85,57 5,24 76,56 94,02 B30 Zygofrontal Endis (2) ,49 4,92 94,53 112,07 Tablo 17: Karagündüz Toplumu Erkeklerine Ait Kafatası Endisleri Kod KAFATASI ENDİSLERİ N ortalama ss min max B1 Cranial Endis 36 76,65 5,05 67,47 94,48 B2 Yükseklik - Genişlik Endisi 29 93,62 5,15 84,42 107,64 B3 Yükseklik - Uzunluk Endisi 29 76,91 4,75 69,4 93,89 B4 Yüz Endisi 10 89,50 7,95 82,30 106,38 B5 Ortalama Yükseklik Endisi 28 81,60 4,17 79,35 93,83 B6 Üst Yüz Endisi 20 53,56 7,26 50,17 77,93 B7 Trans Cranio Facial Endis 20 85,51 3,56 77,80 90,13 B8 Transvers Frontal Endis 38 83,60 5,44 70,15 92,06 B9 Fronto - Zygomatic Endis 23 84,91 5,16 73,76 91,34 B10 Fronto - Parietal Endis 37 69,78 5,31 58,82 79,45 B11 Orbital Endis 29 86,51 5,03 71,79 92,11 84
85 B12 Nasal Endis 29 45,32 6,94 35,09 72,09 B13 Palatal Endis 21 89,67 5,94 80,00 125,00 B14 Por.Bregma Yük.Ve UzEnd 33 75,41 3,82 68,39 84,02 B15 Por. Bregma Yük. Gen.End 35 88,17 5,38 75,84 99,62 B16 Sagittal Fro.parietal Endis ,10 6,60 87,41 121,37 B17 Sagittal Fro.occipital Endis 27 86,93 4,72 75,12 101,91 B18 Sagittal Pari.occipital Endis 29 85,48 9,37 62,84 104,84 B19 Kafa Yüz Endisi 22 75,91 4,11 67,30 86,81 B20 Yüz Alın Endisi 24 94,40 6,48 74,41 106,57 B21 Frontogoniac Endis 11 95,71 5,01 83,42 105,12 B22 Zygomandibular Endis 9 74,19 5,56 64,57 86,21 B23 Trans. Orbital Fac.Endis 22 25,21 1,08 22,92 27,20 B24 Mandibula Endisi 9 87,50 5,26 76,56 93,75 B25 Ramus Endisi 9 55,93 8,32 46,03 68,89 B26 Fronto - Gonial Endis 11 90,57 9,49 70,69 103,18 B27 Goniocondilar Endis 9 82,86 5,67 77,31 93,75 B28 Fronto - Orbital Endis 24 96,03 6,05 81,02 109,70 B29 Zygofrontal Endis (1) 22 82,01 6,26 70,00 91,39 B30 Zygofrontal Endis (2) ,07 4,05 89,29 104,80 Karagündüz toplumunda kafataslarına ait endisler Tablo de gösterilmiştir. 28 kadın kafatası üzerinden hesaplanan cranial endis ortalaması 79,43 olarak bulunmuştur. Bu değer Martin in sınıflandırmasına göre Mesocranial grubunda değerlendirilmiştir. 36 erkek kafatası üzerinde hesaplanan cranial endis ortalaması 76,65 ile kadınlardan daha düşük bir değer göstererek yine Mesocranial gruba dahil edilmiştir. Kafanın yükseklik genişlik endisi 21 kadın üzerinde hesaplanmış ve ortalama 92,70 olarak bulunmuştur. Bu değer Martin in sınıflandırmasına göre Metriocrane (orta) 85
86 grubuna girmektedir. 29 erkek üzerinde hesaplanan yükseklik genişlik endisi ise 93,62 ortalamayla kadınlara oranla daha yüksek bir değer göstermekte ancak her iki cinsiyette aynı grupta yer almaktadır. Kafatasının yükseklik uzunluk endisi 22 kadın iskeleti üzerinde hesaplanmış ve ortalama 77,13 olarak bulunmuştur. Bu değer Martin in sınıflandırmasına göre Hypsicrane (yüksek) grubuna girmektedir. Erkek kafatası üzerinde hesaplanan aynı endis 76,91 ortalamayla kadınlara oranla daha düşük bir değer göstermiş ancak yine yüksek kafa grubu içerisine dahil edilmiştir. Ortalama yükseklik endisinin belirlendiği 21 kadın ve 28 erkek birbirlerine yakın sonuçlar vererek (80,72 81,60) orta kafa grubunda değerlendirilmiştir. 12 kadın ve 10 erkek bireyde hesaplanan yüz endisi kadınlarda biraz daha yüksek çıkmakla birlikte iki cinsiyette de Mesoprosopic ( orta genişlikte yüz) grubunda değerlendirilmiştir. Üst yüz endisi ise 24 kadın ve 20 erkek bireyde hesaplanmış ve sonuçlar birbirine çok yakın bulunarak Mesene (orta genişlikte üst yüz) grubuna dahil edilmiştir. Transvers frontal endis 30 kadın ile 38 erkek üzerinde hesaplanmış ve kadınlarda 84,14, erkeklerde ise 83,60 olarak bulunmuştur. Sınıflandırma da kadın ve erkekler Divergent (uzaklaşan) grupta yer almışlardır. Yani kadın ve erkeklerde minimum alından maksimum alına doğru bir genişleme söz konusudur. Fronto parietal endis 26 kadın ile 37 erkekte hesaplanmış ve kadınlar 67,22 ortalama ile Metriometopia (orta ön kafa) grubuna dahil 86
87 edilmiş, erkekler ise 69,78 ortalamayla Eurymetopia (geniş ön kafa) grubunda değerlendirilmiştir. Orbital endis 33 kadın ile 29 erkek iskeleti üzerinde hesaplanmış ve birbirine yakın değerler vererek Hypsiconch (yüksek göz) grubunda değerlendirilmiştir. 26 kadın, 29 erkek üzerinde hesaplanan nasal endis değerleri, kadınlarda 48,82 ortalamayla Mesorrhine (orta burun) grubunda değerlendirilirken, erkeklerde 45,32 ortalamayla Leptorrhine (dar burun) grubunda değerlendirilmiştir. Palatal endis ise erkeklerde kadınlardan daha yüksek çıkmış, fakat her iki cinsiyetin endis değerleri ortalamaları Brachystaphyline (geniş damak) grubunda değerlendirilmiştir : Karagündüz Toplumunun Vücut Ölçü Ve Endisleri Morfolojik yapının daha iyi belirlenebilmesi için kafatasının yanı sıra çeşitli vücut kemiklerinden de ölçüler alınmış ve endisleri hesaplanmıştır. Tablo 18 ve 19 da kadın ve erkeklerden alınan 86 ölçü ve bunlardan hesaplanan 32 endisin ortalama değerleri, standart sapmaları, min. ve max. değerleri gösterilmiştir. Tablo 18: Karagündüz Toplumu Kadınlarına Ait Vücut Kemikleri Ölçüleri Kod VÜCUT ÖLÇÜLERİ N ortalama ss min max Scapula A37 Scapula Yüksekliği ,50 7,
88 A38 Scapula Genişliği 17 94,00 4, A39 Scapula Uzunluğu ,60 13, A40 Glenoid Cavitinin Yüksekliği 29 34,68 2, A41 Glenoid Cavitinin Genişliği 28 24,75 2, Clavicula A42 Max. Uzunluk ,00 12, A43 Clavicula Çevresi 20 25,35 3, A44 Claviculanın External Genişliği 19 23,94 3, A45 Claviculanın İnternal Genişliği 17 21,76 2, A46 Lateral Derinlik 19 9,89 2, A47 Medial Derinlik 19 14,36 3, Calcaneus A48 Max. Uzunluk 49 72,30 3, A49 Minimum Genişlik 51 24,58 2, A50 Max. Posterior Genişlik 51 27,70 2, A51 Max. Anterior Genişlik 50 39,28 2, A52 Minimum Yükseklik 49 35,40 2, Talus A53 Maximum Uzunluk 52 51,96 2, A54 Talar Genişlik 53 39,33 2, A55 Talar Yükseklik 53 30,24 1, A56 Troclea Tali'nin Genişliği 51 32,27 2, A57 Troclea Tali'nin Uzunluğu 50 34,08 3, Femur A58 Max. Uzunluk ,32 3, A59 Fizyolojik Uzunluk ,25 2, A60 Gövde Ortası Sagittal Çap 58 24,81 2, A61 Gövde Ortası Transvers Çap 58 25,62 2, A62 Minimum Çevre 58 68,17 8, A63 Oblique Uzunluk ,95 14, A64 Üst Sagittal Çap 53 26,39 3,
89 A65 Üst Transvers Çap 51 29,72 3, Humerus A66 Max. Uzunluk ,11 18, A67 Fizyolojik Uzunluk ,25 17, A68 Gövde Ortası Max. Çap 55 21,03 1, A69 Gövde Ortası Min. Çap 55 16,89 1, A70 Minimum Çevre 55 46,79 1, A71 Alt Epifiz Genişliği 47 55,79 3, Ulna A72 Max. Uzunluk ,50 16, A73 Fizyolojik Uzunluk ,21 14, A74 Minimum Çevre 33 27,39 4, A75 Üst Sagittal Çap 42 21,51 2, A76 Üst Transvers Çap 42 19,51 2, A77 Göv. Ort. Max. Sagittal Çap 39 12,03 1, A78 Göv. Ort. Max. Transvers Çap 39 13,46 1, Radius A79 Max. Uzunluk ,02 15, A80 Fizyolojik Uzunluk ,41 14, A81 Göv. Ort. Max. Transvers Çap 42 13,54 1, A82 Göv. Ort. Max. Sagittal Çap 42 11,38 1, A83 Minimum Çevre 44 32,95 3, A84 Caput Kalınlığı 37 15,29 3, A85 Caput Genişliği 37 18,08 1, Tibia A86 Max. Uzunluk ,21 21, A87 For. Nutricum Hiz. Sagittal Çap 61 28,43 4, A88 For. Nutricum Hiz. Trans.Çap 61 23,41 4, A89 Minimum Çevre 62 56,86 4, A90 Üst Epifiz Genişliği 53 68,53 3, Fibula 89
90 A91 Max. Uzunluk ,25 24, A92 Gövde Ortası Sagittal Çap 56 11,16 1, A93 Gövde Ortası Transvers Çap 56 13,14 1, A94 Minimum Çevre 54 29,00 3, Pelvis A95 Pelvis Genişliği 8 253,25 16, A96 Pelvis Boşluğu Transvers Gen ,50 10, A97 Pelvis Boşluğu Sagittal Gen. 6 99,00 6, A98 Pubis Açısı 6 73,33 7, Coxae A99 Coxae Yüksekliği ,31 10, A100 İlium Genişliği ,50 4, A101 İlium Kanat Yüksekliği 16 99,75 8, A102 İlium Yüksekliği ,64 7, A103 İschium Uzunluğu 18 84,05 5, A104 Pubis Uzunluğu 17 77,76 5, A105 İnc. İschiadica Major Uzunluğu 16 45,56 5, A106 İnc. İschiadica Major Derinliği 15 34,46 8, A107 İnc. İschiadica Major Yük ,93 7, A108 İncisura İschiadica Major Açısı 27 68,24 13, A109 Foramen Obturatum Genişliği 18 30,27 3, A110 Foramen Obturatum Yüksekliği 21 32,04 2, A111 Cotylo - Sciatic Genişlik 27 34,18 3, A112 Fossa İliac Derinlik 17 6,97 7, A113 Facies Auricularis Yüksekliği 22 51,63 11, A114 Facies Auricularis Genişliği 19 28,77 4, Sacrum A115 Sacrum Yüksekliği 8 97,31 15, A116 Sacrum Genişliği ,15 6, A117 Sacrum Derinliği 7 15,00 7, Sternum 90
91 A118 Manibrium Uzunluğu 14 44,57 5, A119 Manibrium Genişliği 14 54,60 4, A120 Korpus Uzunluğu 9 82,00 5, A121 S 1 Genişliği 14 26,00 4, A122 S 2 Genişliği 14 27,07 3, A123 S 3 Genişliği 11 28,72 4, Tablo 19: Karagündüz Toplumu Erkeklerine Ait Vücut Kemikleri Ölçüleri Kod VÜCUT ÖLÇÜLERİ N ortalama ss min max Scapula A37 Scapula Yüksekliği 8 147,37 11, A38 Scapula Genişliği ,42 5, A39 Scapula Uzunluğu ,39 9, A40 Glenoid Cavitinin Yüksekliği 29 39,17 2, A41 Glenoid Cavitinin Genişliği 29 28,62 2, Clavicula A42 Max. Uzunluk ,72 10, A43 Clavicula Çevresi 36 31,58 4, A44 Claviculanın External Genişliği 33 27,03 3, A45 Claviculanın İnternal Genişliği 24 25,04 3, A46 Lateral Derinlik 34 12,64 12, A47 Medial Derinlik 29 17,37 3, Calcaneus A48 Max. Uzunluk 43 81,18 5, A49 Minimum Genişlik 41 27,96 2, A50 Max. Posterior Genişlik 42 32,30 2, A51 Max. Anterior Genişlik 43 43,81 3, A52 Minimum Yükseklik 42 39,78 3, Talus 91
92 A53 Maximum Uzunluk 42 57,92 4, A54 Talar Genişlik 43 43,79 4, A55 Talar Yükseklik 43 33,00 2, A56 Troclea Tali'nin Genişliği 42 34,01 2, A57 Troclea Tali'nin Uzunluğu 42 35,11 3, Femur A58 Max. Uzunluk ,75 6, A59 Fizyolojik Uzunluk ,23 7, A60 Gövde Ortası Sagittal Çap 55 29,59 3, A61 Gövde Ortası Transvers Çap 55 29,00 2, A62 Minimum Çevre 55 81,50 7, A63 Oblique Uzunluk ,09 17, A64 Üst Sagittal Çap 46 29,84 2, A65 Üst Transvers Çap 46 32,84 1, Humerus A66 Max. Uzunluk ,10 17, A67 Fizyolojik Uzunluk ,90 15, A68 Gövde Ortası Max. Çap 67 23,61 1, A69 Gövde Ortası Min. Çap 67 19,62 1, A70 Minimum Çevre 66 59,86 4, A71 Alt Epifiz Genişliği 56 63,25 3, Ulna A72 Max. Uzunluk ,20 14, A73 Fizyolojik Uzunluk ,22 16, A74 Minimum Çevre 39 32,64 4, A75 Üst Sagittal Çap 55 24,32 2, A76 Üst Transvers Çap 55 21,62 2, A77 Göv. Ort. Max. Sagittal Çap 51 13,90 2, A78 Göv. Ort. Max. Transvers Çap 52 15,88 1, Radius A79 Max. Uzunluk ,27 14,
93 A80 Fizyolojik Uzunluk ,63 14, A81 Göv. Ort. Max. Transvers Çap 51 15,65 1, A82 Göv. Ort. Max. Sagittal Çap 53 13,72 2, A83 Minimum Çevre 50 38,16 3, A84 Caput Kalınlığı 41 15,41 4, A85 Caput Genişliği 40 19,07 2, Tibia A86 Max. Uzunluk ,09 14, A87 For. Nutricum Hiz. Sagittal Çap 57 33,98 4, A88 For. Nutricum Hiz. Trans.Çap 57 25,75 3, A89 Minimum Çevre 56 67,07 5, A90 Üst Epifiz Genişliği 50 75,44 8, Fibula A91 Max. Uzunluk ,59 19, A92 Gövde Ortası Sagittal Çap 46 13,36 2, A93 Gövde Ortası Transvers Çap 45 13,91 1, A94 Minimum Çevre 40 31,82 4, Pelvis A95 Pelvis Genişliği 6 248,66 16, A96 Pelvis Boşluğu Transvers Gen ,71 11, A97 Pelvis Boşluğu Sagittal Gen. 7 98,00 17, A98 Pubis Açısı 6 64,16 11, Coxae A99 Coxae Yüksekliği ,08 31, A100 İlium Genişliği 7 158,71 13, A101 İlium Kanat Yüksekliği ,27 10, A102 İlium Yüksekliği ,11 13, A103 İschium Uzunluğu 19 89,31 9, A104 Pubis Uzunluğu 19 79,21 7, A105 İnc. İschiadica Major Uzunluğu 15 41,66 4, A106 İnc. İschiadica Major Derinliği 15 30,00 6,
94 A107 İnc. İschiadica Major Yük ,92 3, A108 İncisura İschiadica Major Açısı 30 54,40 16, A109 Foramen Obturatum Genişliği 19 30,26 6, A110 Foramen Obturatum Yüksekliği 21 31,66 2, A111 Cotylo - Sciatic Genişlik 29 37,86 3, A112 Fossa İliac Derinlik 13 7,23 4, A113 Facies Auricularis Yüksekliği 13 56,92 1, A114 Facies Auricularis Genişliği 16 28,50 3, Sacrum A115 Sacrum Yüksekliği 9 100,88 9, A116 Sacrum Genişliği ,90 9, A117 Sacrum Derinliği 8 16,87 5, Sternum A118 Manibrium Uzunluğu 17 50,82 5, A119 Manibrium Genişliği 15 67,66 7, A120 Korpus Uzunluğu 11 94,18 29, A121 S 1 Genişliği 20 30,45 4, A122 S 2 Genişliği 22 34,04 4, A123 S 3 Genişliği 12 37,33 6, Karagündüz toplumu erişkinlerine ait vücut ölçüleri Tablo 18 ve 19 da gösterilmiştir. Uzun kemiklerden (femur, tibia, fibula, humerus, ulna ve radius) alınan tüm ölçüler beklendiği gibi erkeklerde kadınlara oranla daha yüksek bir ortalama göstermiştir. Scapula, clavicula, talus, calcaneus ve sternum kemiklerinden alınan ölçülerde de, daha iri vücut yapısına sahip olan erkeklerde beklenildiği gibi kadınlardan daha yüksek bir ortalamayla karşılaşılmıştır. 94
95 Cinsiyet morfolojisine bağlı olarak beklendiği gibi pelvis den alınan tüm ölçüler (pelvis genişliği, pelvis boşluğu transvers genişliği, pelvis boşluğu sagittal genişliği, pubis açısı) kadınlarda erkeklerden daha yüksek değerler vermiştir. Coxae den alınan ölçülerden ise incisura ischiadica major yüksekliği, incisura ischiadica major derinliği, incisura ischiadica major açısı, foramen obturatum yüksekliği kadınlarda daha yüksek, foramen obturatum genişliği ve facies auricularis ölçüleri ise her iki cinsiyette de birbirine çok yakın sonuçlar vermiştir. Bunların dışında coxae den alınan diğer tüm ölçüler ve sacrum dan alınan tüm ölçüler erkeklerde daha yüksek çıkmıştır. Karagündüz toplumunun erişkin bireylerinden alınan vücut ölçülerine ilaveten kemiklerin biçimlerini tespit edebilmek amacıyla alınan ölçülerden yararlanarak 32 adet endis değeri hesaplanmıştır (Tablo 20 Tablo 21). Tablo 20: Karagündüz Toplumu Kadınlarına Ait Vücut Kemikleri Endisleri Kod VÜCUT ENDİSLERİ N ortalama ss min max B31 Clavicula - Humeral Endis 13 47,70 2,47 44,33 53,73 B32 Clavicula Kalınlık Endisi 18 19,10 2,98 13,89 25,00 B33 Scapular Endis 11 70,11 3,98 64,75 78,40 B34 Scapula - Humeral Endis 17 49,13 2,47 44,42 53,33 B35 Glenoid Endis 27 71,55 3,73 62,79 78,38 B36 Humerus Uz.-Kal. Endisi 55 19,66 2,09 15,71 23,33 B37 Humerus Radius Endisi 31 74,76 2,88 72,22 80,86 B38 Radius Diafizyal Endis 42 86,21 2,72 58,82 140,0 B39 Radius Robustness Endisi 34 15,66 1,28 12,32 18,02 B40 Ulna Robustness Endisi (1) 28 13,19 1,90 9,43 17,50 95
96 B41 Ulna Robustness Endisi (2) ,71 1,67 8,33 15,56 B42 Ulna Platoleneal Endis(1) ,59 10,77 84,63 107,43 B43 Ulna Platoleneal Endis(2) ,64 15,95 68,57 140,0 B44 Femur Robustness Endisi 50 13,46 1,03 10,51 15,01 B45 Plastrik Endis 58 97,03 8,05 80,77 121,74 B46 Platymeric Endis 51 89,06 7,41 75,76 125,0 B47 Humero - Femoral Endis 31 72,03 2,68 67,07 78,30 B48 Crural Endis 39 88,16 2,64 82,97 98,17 B49 Tibia Cnemial Endis 61 75,67 8,82 54,55 87,07 B50 İntermembral Endis 17 6,89 0,37 5,41 8,89 B51 Tibia Robustness Endisi 57 17,18 2,67 1,64 25,70 B52 Fibula Robustness Endisi 44 9,07 1,41 5,65 14,22 B53 Pelvis Boşluğu Endisi 6 82,46 10,11 68,66 94,78 B54 Pelvis Gen. - Yükseklik Endisi 8 79,92 11,65 59,04 93,98 B55 Pelvis Yük. - Genişlik Endisi 8 127,33 7,78 116,40 169,39 B56 İlium Genişlik Endisi ,77 6,00 105,0 124,0 B57 İschio - Pubis Endisi 16 94,14 5,60 84,34 101,33 B58 İlium Endisi ,01 12,81 117,72 168,48 B59 Foramen Obturatum Endisi ,46 10,69 115,79 160,0 B60 Facies Auricular Endis 18 54,99 10,37 38,33 89,00 B61 Sacrum Endisi 7 94,37 10,87 79,44 107,62 B62 Sacrum Derinlik Endisi 7 14,11 5,30 8,85 23,94 B63 Sacrum Pelvis Endisi 6 36,79 5,09 12,90 70,0 Tablo 21: Karagündüz Toplumu Erkeklerine Ait Vücut Kemikleri Endisleri Kod VÜCUT ENDİSLERİ N ortalama ss min max B31 Clavicula - Humeral Endis 19 47,01 2,15 43,29 50,88 B32 Clavicula Kalınlık Endisi 24 21,17 2,20 16,18 26,76 B33 Scapular Endis 8 70,36 5,90 64,67 83,33 96
97 B34 Scapula - Humeral Endis 20 49,58 6,38 34,00 58,22 B35 Glenoid Endis 27 73,22 5,11 60,98 81,58 B36 Humerus Uz.-Kal. Endisi 66 21,03 1,30 18,87 24,84 B37 Humerus Radius Endisi 33 77,84 2,31 72,09 84,79 B38 Radius Diafizyal Endis 51 88,79 10,35 64,71 141,67 B39 Radius Robustness Endisi 36 16,49 1,47 12,40 19,43 B40 Ulna Robustness Endisi (1) 35 14,39 1,59 11,16 18,11 B41 Ulna Robustness Endisi (2) ,77 1,36 109,62 115,83 B42 Ulna Platoleneal Endis(1) ,95 10,89 84,58 117,94 B43 Ulna Platoleneal Endis(2) ,81 16,40 75,00 146,67 B44 Femur Robustness Endisi 40 14,01 0,81 9,88 16,42 B45 Plastrik Endis ,41 10,36 83,33 131,82 B46 Platymeric Endis 46 89,56 13,38 8,95 106,06 B47 Humero - Femoral Endis 27 71,74 3,38 64,26 83,18 B48 Crural Endis 31 88,00 7,61 60,71 116,23 B49 Tibia Cnemial Endis 57 77,96 7,34 60,53 86,67 B50 İntermembral Endis 13 8,01 0,69 7,02 10,23 B51 Tibia Robustness Endisi 52 18,85 1,62 15,36 27,13 B52 Fibula Robustness Endisi 31 9,01 1,12 6,41 11,41 B53 Pelvis Boşluğu Endisi 7 81,38 13,65 68,70 102,48 B54 Pelvis Gen. - Yükseklik Endisi 6 81,33 18,10 44,71 91,32 B55 Pelvis Yük. - Genişlik Endisi 6 112,38 5,34 109,50 128,68 B56 İlium Genişlik Endisi 5 117,45 1,06 116,67 119,31 B57 İschio - Pubis Endisi 17 88,58 16,09 75,53 136,23 B58 İlium Endisi 5 141,83 11,80 127,50 55,14 B59 Foramen Obturatum Endisi ,30 16,33 118,75 181,82 B60 Facies Auricular Endis 13 49,96 12,27 30,43 85,24 B61 Sacrum Endisi 8 96,52 7,46 85,47 110,34 B62 Sacrum Derinlik Endisi 8 15,60 5,95 7,03 22,43 B63 Sacrum Pelvis Endisi 7 51,44 25,05 5,00 107,69 97
98 Karagündüz toplumunun vücut kemiklerine ait endisler Tablo de gösterilmiştir. Kadın ve erkek bireylerde ayrı ayrı değerlendirilen endislerin büyük bir bölümünde erkekler daha yüksek ortalamalar verdiği gözlenmiştir. Pelvis boşluğu endisi, pelvis yükseklik genişlik endisi, ishiopubis endisi, ilium endisi ve facies auricular endis değerlerinin ise kadınlarda yüksek olduğu saptanmıştır. Clavicula humeral endis, scapular endis, scapula humeral endis, platymeric endis, crural endis ve fibula robustness endis değerleri ise her iki cinsiyette de çok yakın sonuçlar vermiştir. 18 kadın ve 24 erkek bireyde hesaplanan clavicula kalınlık endisi her iki cinsiyette de ince clavicula grubunda, 13 kadın ve 19 erkek bireyde bulunan clavicula humeral endis orta grupta, 11 kadın ve 8 erkekde hesaplanan scapular endis geniş scapula (bracymorph) olarak değerlendirilmiştir. 31 kadın ve 33 erkekde değerlendirilen humerus radius endisi kadınlarda göreceli olarak kısa, erkeklerde ise orta grupta çıkmıştır. Ulna platoleneal endis kadın ve erkeklerde hyper uroleneal grupta, femur plastrik endis ise her iki cinsiyettede kısa grupta, femur platymeric endis eurmeric (yuvarlak femur) grupta değerlendirilmiştir. 61 kadın ve 57 erkek bireyde hesaplanan tibia cnemial endis iki cinsiyette de eurynemia grubunda yer almıştır. 7 erkek ve 6 kadında hesaplanan pelvis boşluğu endisi ise erkeklerde biraz düşük olmasına rağmen iki cinsiyettede yüksek pelvis grubunda değerlendirilmiştir. 98
99 3.2.3: Karagündüz Toplumunda Cinsiyetler Arası Diskriminant Fonksiyon Analizi Karagündüz toplumu erişkinlerinden alınan ölçü ve bu ölçülerden hesaplanan endisler ayrı ayrı değerlendirildiğinde cinsiyet ayrımında ne derece önemli olduğu diskriminant fonksiyon analizi ile değerlendirilmiştir. Burada verilen fonksiyon y = a+bx şeklinde bir formüle sahiptir. Bu formül sonunda bulunan değer (y) diskriminant değerini göstermektedir. Tablolarda yer alan ikinci bölüm ayrım değerini yani alınan ölçünün iki cinsiyet arasındaki ayrışma noktasını, son bölümde ise ayrım değerine göre bireylerin cinsiyetlerinin belirlenmesindeki doğruluk yüzdesini göstermektedir. Tablo 22: Karagündüz Toplumunun Kafatası Ölçülerinden Diskriminant Fonksiyon Analizi Değişken Diskriminant Fonksiyon For. AyrımDeğeri Doğru Ayırma Oranı(%) Y=sabitsayı+katsayı.değişken Kadın Erkek Toplam A1 Y= - 24, ,138.A ,5 67,6 66,7 A2 Y= -25, ,171.A2 149, ,0 75,1 72,9 A3 Y= -16, ,121.A3 138, ,0 60,0 61,5 A4 Y= -15, ,149.A4 106, ,5 52,5 45,8 A5 Y= -24, ,193.A5 128, ,3 66,7 69,6 A6 Y= -11, ,093.A6 126, ,1 63,9 60,9 A7 Y= -25, ,461.A7 110, ,6 72,2 64,1 A8 Y= -12, ,097.A8 127, ,9 71,1 76,8 A9 Y= -14, ,135.A9 107, ,5 84,2 75,4 A10 Y= -9, ,082.A10 113, ,8 37,9 45,5 A11 Y= -12, ,125.A11 96, ,0 65,5 58,2 99
100 A12 Y= -24, ,048.A12 503,000 65,5 74,3 70,3 A13 Y= -15, ,050.A13 128, ,6 67,5 80,8 A14 Y= -9, ,124.A14 80, ,3 70,8 84,4 A15 Y= -25, ,243.A15 103, ,9 56,5 67,3 A16 Y= -18, ,134.A16 135, ,4 66,7 63,2 A17 Y= -15, ,461.A17 32, ,5 65,5 58,1 A18 Y= -22, ,611.A18 37, ,6 75,9 67,7 A19 Y= -22, ,177.A19 127, ,8 82,7 81,7 A20 Y= -14, ,293.A20 49, ,4 75,9 74,1 A21 Y= -10, ,473.A21 22, ,9 56,7 54,4 A22 Y= -13, ,321.A22 43, ,9 69,6 65,2 A23 Y= -14, ,362.A23 38, ,6 59,1 64,4 A24 Y= -19, ,165.A24 115, ,8 66,7 75,0 A25 Y= -12, ,135.A25 92, ,7 64,3 78,6 A26 Y= -14, ,141.A26 99, ,7 88,9 76,2 A27 Y= -12, ,298.A27 25, ,5 73,0 69,1 A28 Y= -8, ,279.A28 29, ,5 71,8 67,6 A29 Y= -9, ,318.A29 31, ,7 67,5 67,6 A30 Y= -7, ,248.A30 31, ,0 47,8 58,1 A31 Y= -6, ,127.A31 50, ,3 77,8 71,4 A32 Y= -8, ,198.A32 41, ,0 78,9 76,9 A33 Y= -12, ,106.A33 118, ,4 31,6 59,5 A34 Y= -9, ,236.A34 41, ,7 70,6 72,2 A35 Y= -9, ,322.A35 29, ,8 76,2 73,0 A36 Y= -13, ,405.A36 33, ,8 52,6 55,6 Karagündüz toplumu kafatası ölçülerinin diskriminant fonsiyon analizi Tablo 22 de gösterilmiştir. Bu tabloda kafatasından alınan her ölçü tek değişken olarak kabul edilerek kadın ve erkekde cinsiyet ayrımına gidilmiştir. Yapılan analiz sonucunda en güvenilir değişken % 84,4 lük ayırma oranı ile 100
101 bizygomatic genişlik morfolojik yüz yüksekliği olduğu görülmüştür. Daha sonraki güvenilir değişkenler ise % 81,7 ile porion bregma yüksekliği, % 80,8 lik ayırma oranı ile morfolojik yüz yüksekliği olduğu saptanmıştır. Buna karşın Karagündüz toplumunda kafatası ölçüleri arasında en az güvenirliği % 45,5 lik oranı ile occipital yay göstermiştir. Daha sonra occipital yayı, % 45,8 lık oranı ile min. frontal genişlik ve % 54,4 lük oranı ile nasal genişlik izlemektedir. Tablo 23: Karagündüz Toplumu Kafatası Endislerinden Diskriminant Fonksiyon Analizi Değişken Diskriminant Fonksiyon For. AyrımDeğeri Doğru Ayırma Oranı(%) Y=sabitsayı+katsayı.değişken Kadın Erkek Toplam B1 Y= -12, ,326.B1 78, ,5 44,6 52,1 B2 Y= -12, ,019.B2 107, ,5 52,5 58,8 B3 Y= -17, ,222.B3 77, ,0 48,2 51,0 B4 Y= -13, ,134.B4 99, ,3 50,0 54,5 B5 Y= -16, ,414.B5 82, ,5 47,5 51,0 B6 Y= -9, ,154.B6 63, ,7 80,0 72,7 B7 Y= -12, ,240.B7 97, ,5 64,3 59,4 B8 Y= -25, ,600.B8 81, ,6 47,4 48,3 B9 Y= -14, ,173.B9 83, ,9 54,5 57,8 B10 Y= -12, ,260.B10 80, ,8 58,9 53,1 B11 Y= -13, ,157.B11 87, ,5 51,7 53,2 B12 Y= -16, ,704.B12 45, ,9 37,9 32,7 B13 Y= -12, ,135.B13 89, ,4 52,4 64,3 B14 Y= -21, ,282.B14 75, ,4 42,4 44,3 B15 Y= -7, ,800.B15 88, ,8 65,7 56,3 B16 Y= -15, ,153.B16 101, ,0 72,2 73,4 101
102 B17 Y = -10, ,853.B17 88, ,8 65,5 67,9 B18 Y = -10, ,118.B18 90, ,1 72,4 72,7 B19 Y = -10, ,155.B19 70, ,5 62,5 60,4 B20 Y = -9, ,059.B20 96, ,0 70,8 65,3 B21 Y = -9, ,020.B21 92, ,0 72,7 71,9 B22 Y = -12, ,173.B22 71, ,6 88,9 75,0 B23 Y = -18, ,731.B23 25, ,5 72,7 64,4 B24 Y = -20, ,237.B24 88, ,5 54,5 48,2 B25 Y = -13, ,400.B25 61, ,2 77,8 66,7 B26 Y = -9, ,110.B26 85, ,0 72,7 73,9 B27 Y = -18, ,230.B27 81, ,5 33,3 40,0 B28 Y = -10, ,750.B28 96, ,1 79,2 76,5 B29 Y = -14, ,173.B29 83, ,9 54,5 57,8 B30 Y = -22, ,222.B30 100, ,6 54,5 51,2 Karagündüz toplumunun kafatası endislerinden diskriminant fonksiyon analizi Tablo 23 de gösterilmiştir. Bu tabloda kafatası ölçülerinden hesaplanan her endis tek değişken olarak kabul edilerek kadın ve erkekde cinsiyet ayrımına gidilmiştir. Yapılan diskriminant fonksiyon analizi sonucunda en güvenilir değişken % 76,5 lik ayırma oranı ile fronto orbital endis olduğu belirlenmiştir. Daha sonraki güvenilir değişkenler ise % 75 lik ortalama ile zygomandibular endis, % 73,9 luk oranıyla da fronto-gonial endis olduğu saptanmıştır. Buna karşın Karagündüz toplumunda kafatası endisleri arasında en az güvenirliği % 32,7 lik oranı ile nasal endis olarak belirlenmiştir. 102
103 Tablo 24: Karagündüz Toplumu Vücut Kemikleri Ölçülerinden Diskriminant Fonksiyon Analizi Değişken Diskriminant Fonksiyon For. AyrımDeğeri Doğru Ayırma Oranı(%) Y=sabitsayı+katsayı.değişken Kadın Erkek Toplam A37 Y= -14, ,105.A37 140, ,0 75,0 75,0 A38 Y= -20, ,206.A38 100, ,1 84,6 88,7 A39 Y= -11, ,086.A39 135, ,0 73,9 76,7 A40 Y= -12, ,351.A40 36, ,9 86,2 81,0 A41 Y= -11, ,432.A41 26, ,1 82,8 82,5 A42 Y= -12, ,088.A42 140, ,1 76,0 69,8 A43 Y = -7, ,268.A43 29, ,0 80,6 83,9 A44 Y= -7, ,276.A44 25, ,2 72,7 69,2 A45 Y= -7, ,333.A45 23, ,7 70,8 68,3 A46 Y= -1, ,098.A46 11, ,2 32,4 50,9 A47 Y= -4, ,290.A47 16, ,2 69,0 66,7 A48 Y= -16, ,209.A48 76, ,8 81,4 85,9 A49 Y= -10, ,385.A49 26, ,3 65,9 77,2 A50 Y= -11, ,390.A50 29, ,5 76,2 74,2 A51 Y= -13, ,326.A51 41, ,0 76,7 79,6 A52 Y= -13, ,362.A52 37, ,7 76,2 80,2 A53 Y= -13, ,253.A53 54, ,8 78,6 79,8 A54 Y= -12, ,300.A54 41, ,1 76,7 79,2 A55 Y= -14, ,463.A55 31, ,5 81,4 78,1 A56 Y= -7, ,349.A56 41, ,3 67,4 65,6 A57 Y= -8, ,389.A57 35, ,1 69,0 68,2 A58 Y= -16, ,039.A58 414, ,4 80,0 81,3 A59 Y= -17, ,043.A59 393, ,4 80,0 81,3 A60 Y= -10, ,371.A60 27, ,7 81,8 85,8 A61 Y= -11, ,435.A61 27, ,2 76,4 81,4 A62 Y= -9, ,126.A62 75, ,4 85,5 88,5 103
104 A63 Y= -15, ,038.A63 397, ,6 78,0 80,0 A64 Y= -5, ,181.A64 28, ,7 71,7 80,8 A65 Y= -1, ,035.A65 34, ,1 34,8 67,0 A66 Y= -17, ,057.A66 302, ,2 79,2 76,2 A67 Y= -18, ,060.A67 298, ,8 77,3 73,7 A68 Y= -12, ,574.A68 22, ,6 73,1 77,9 A68 Y= -10, ,565.A69 18, ,6 74,6 78,7 A70 Y= -11, ,213.A70 55, ,1 77,3 82,6 A71 Y= -16, ,272.A71 59, ,1 85,7 85,4 A72 Y= -15, ,063.A72 245, ,6 79,4 79,0 A73 Y= -13, ,064.A73 217, ,6 71,4 74,6 A74 Y= -7, ,249.A74 30, ,7 56,4 62,5 A75 Y= -9, ,415.A75 23, ,7 74,5 71,1 A76 Y= -8, ,394.A76 20, ,0 61,8 64,9 A77 Y= -5, ,444.A77 13, ,2 76,5 73,3 A78 Y= -8, ,571.A78 14, ,4 82,7 79,1 A79 Y= -15, ,066.A79 226, ,5 80,0 78,3 A80 Y= -14, ,068.A80 219, ,4 75,0 78,6 A81 Y= -7, ,538.A81 14, ,3 78,4 72,0 A82 Y= -6, ,529.A82 12, ,8 69,8 71,6 A83 Y= -10, ,301.A83 35, ,4 70,0 77,7 A84 Y= -3, ,255.A84 15, ,4 43,9 47,4 A85 Y= -9, ,465.A85 20, ,5 70,0 64,9 A86 Y= -14, ,043.A86 345, ,7 77,4 79,1 A87 Y= -7, ,230.A87 31, ,0 80,7 78,8 A88 Y= -6, ,253,A88 24, ,1 57,9 65,3 A89 Y= -8, ,142.A89 61, ,4 91,1 83,9 A90 Y= -11, ,153.A90 71, ,9 78,0 81,6 A91 Y= -15, ,045.A91 337, ,8 81,3 81,6 A92 Y= -6, ,561.A92 12, ,9 63,0 74,5 A93 Y= -8, ,639.A93 13, ,9 57,8 58,4 104
105 A94 Y= -7, ,241.A94 30, ,1 45,0 61,7 A95 Y= -8, ,033.A95 251, ,5 33,3 35,7 A96 Y= -10, ,089.A96 122, ,0 42,9 46,7 A97 Y= -7, ,075.A97 98, ,3 14,3 23,1 A98 Y= -7, ,103.A98 68, ,7 50,0 58,3 A99 Y= -9, A99 202, ,8 66,7 67,9 A100 Y= -18, ,118.A , ,4 71,4 71,4 A101 Y= -11, ,108.A , ,5 63,6 77,8 A102 Y= -12, ,094.A , ,6 76,9 73,3 A103 Y= -11, ,130.A103 86, ,8 63,2 70,3 A104 Y= -11, ,153.A104 78, ,9 57,9 55,6 A105 Y= -8, ,198.A105 43, ,5 73,3 67,7 A106 Y= -4, ,133.A106 32, ,0 66,7 53,3 A107 Y= -5, ,163.A107 32, ,8 84,6 62,1 A108 Y= -4, ,066.A108 60, ,7 80,0 73,7 A109 Y= -9, ,196.A109 46, ,8 68,4 73,0 A110 Y= -12, ,378.A110 31, ,6 32,9 35,2 A111 Y= -10, ,292.A111 36, ,2 75,9 80,4 A112 Y= -1, ,254.A112 6, ,4 46,2 66,7 A113 Y= -4, ,088.A113 53, ,2 76,9 68,8 A114 Y= -3, ,119.A114 29, ,7 50,0 34,2 A115 Y= -8, ,080.A , ,5 55,6 58,8 A116 Y= -5, ,050.A , ,8 46,2 49,1 A117 Y= -2, ,152.A117 16, ,7 50,0 66,7 A118 Y= -8, ,171.A118 48, ,4 58,8 64,5 A119 Y= -9, ,161.A119 61, ,6 73,3 75,9 A120 Y= -3, ,044.A120 88, ,9 90,9 90,0 A121 Y= -6, ,240.A121 28, ,3 80,0 73,5 A122 Y= -8, ,259.A122 31, ,7 81,8 83,3 A123 Y= -5, ,170.A123 33, ,8 58,3 69,6 105
106 Tablo 24 de Karagündüz toplumunun vücut kemiklerinden alınan ölçülerin tek değişken olarak kullanılmasıyla oluşturulan ve her bir fonksiyonun cinsiyetler arasındaki ayrım noktası ve doğru ayırma oranları görülmektedir. Alınan ölçüler yardımıyla hesaplanan diskriminant fonksiyon analizi sonuçlarına göre, tek değişkenli cinsiyet ayrımına gidildiğinde en güvenilir değişkenin % 90 lık ayırma oranı ile sternum corpus uzunluğu olduğu saptanmıştır. Daha sonraki güvenilir ölçüler % 88,7 lik oranı ile scapula genişliği ve % 88,5 lik oranı ile femurun minimum çevresi olmuştur. Buna karşın Karagündüz toplumunda vücut ölçüleri arasında en az güvenirliği % 23,1 lik oranı ile pelvis boşluğu sagittal genişliği, % 34,2 lik oranı ile facies auricular genişlik ve % 35,2 lik doğru ayırma oranı ile de foramen obturatum genişliği olduğu belirlenmiştir. Tablo 25: Karagündüz Toplumu Vücut Kemiklerine Ait Endislerden Diskriminant Fonksiyon Analizi Değişken Diskriminant Fonksiyon For. AyrımDeğeri Doğru Ayırma Oranı(%) Y=sabitsayı+katsayı.değişken Kadın Erkek Toplam B31 Y= -20, ,437.B31 47, ,5 57,9 50,0 B32 Y= -7, ,390.B32 20, ,2 70,8 71,4 B33 Y= -14, ,205.B33 70, ,4 35,0 41,6 B34 Y= -7, ,010.B34 42, ,1 45,0 32,8 B35 Y= -16, ,223.B35 72, ,3 63,0 61,1 B36 Y= -15, ,050.B36 20, ,8 45,5 34,7 B37 Y= -12, ,010.B37 75, ,3 63,6 62,5 B38 Y= -4, ,049.B38 87, ,8 35,3 52,7 B39 Y= -11, ,722.B39 16, ,6 61,1 64,3 B40 Y= -7, ,575.B40 13, ,7 60,0 60,3 106
107 B41 Y= -8, ,661.B41 121, ,7 61,8 61,3 B42 Y= -6, ,193.B42 115, ,7 50,0 59,0 B43 Y= -6, ,062.B43 112, ,0 47,3 48,5 B44 Y= -9, ,004.B44 12, ,0 70,0 68,7 B45 Y= -10, ,108.B45 99, ,4 61,8 57,5 B46 Y= -8, ,094.B46 89, ,9 76,1 63,9 B47 Y= -23, ,330.B47 71, ,4 63,0 55,2 B48 Y= -16, ,184.B48 88, ,2 41,9 44,3 B49 Y= -3, ,039.B49 81, ,2 82,5 53,4 B50 Y= -19, ,003.B50 8, ,4 64,6 63,3 B51 Y= -8, ,447.B51 17, ,7 73,1 73,4 B52 Y= -6, ,764.B52 9, ,2 51,6 46,7 B53 Y= -6, ,082.B53 81, ,0 57,1 53,8 B54 Y= -5, ,068.B54 80, ,5 83,3 85,7 B55 Y= -3, ,030.B55 129, ,5 77,5 68,9 B56 Y= -22, ,190.B56 116, ,6 60,0 36,8 B57 Y= -7, ,082.B57 91, ,8 76,5 74,7 B58 Y= -11, ,079.B58 150, ,6 60,0 73,7 B59 Y= -10, ,072.B59 146, ,8 72,2 75,0 B60 Y= -3, ,019.B60 47, ,7 30,8 22,6 B61 Y= -10, ,109.B61 95, ,6 62,5 46,7 B62 Y= -2, ,177.B62 14, ,4 50,0 60,0 B63 Y= -1, ,035.B63 44, ,3 42,9 61,5 Karagündüz toplumunun vücut kemiklerlinden alınan ölçülerden hesaplanan endislerinden diskriminant fonksiyon analizi Tablo 25 de gösterilmiştir. Bu tabloda, her endis tek değişken olarak kabul edilerek cinsiyet ayrımına gidilmiştir. Yapılan diskriminant fonksiyon analizi sonucunda en güvenilir değişken % 85,7 lik ayırma oranı ile pelvis genişlik 107
108 yükseklik endisi olduğu belirlenmiştir. Daha sonraki güvenilir değişkenler ise % 75 lik ortalama ile foramen obturatum endisi ve % 74,7 lik oranıyla da ishio pubis endis olduğu saptanmıştır. Buna karşın Karagündüz toplumunda vücut kemiklerinden hesaplanan endisler arasında en az güvenirliği % 22,6 lik oranı ile facies auricular endis, % 32,8 lık oranı ile scapula humeral endis ve % 34,7 lik ayırma oranı ile humerus uzunluk kalınlık endisi olarak belirlenmiştir : Kelenderis Toplumunun Kafatası Ölçü Ve Endisleri Van Karagündüz Höyüğü nde yılları arasında gerçekleştirilen kazılar sırasında ele geçen 84 bireye ait iskeletin kafa ve yüz morfolojisini belirlemek ve cinsiyetler arası farklarını saptamak amacıyla, yetişkin kadın ve erkeklerine ait kafatası ölçü ve endisleri ayrı ayrı hesaplanmıştır. Karagündüz toplumunun kafatasından alınan toplam 36 ölçü ile hesaplanan 30 endisin birey sayısı, ortalaması, standart sapması, minimum - maksimum değerleri tablolarla gösterilmiştir. Tablo 26: Kelenderis Toplumu Kadınlarına Ait Kafatası Ölçüleri Kod KAFATASI ÖLÇÜLERİ N ortalama ss min max A1 Max. Kafatası Uzunluğu 4 170,50 5, A2 Max. Kafatası Genişliği ,40 1, A3 Basion - Bregma Yüksekliği 9 131,00 1, A4 Min. Frontal Genişlik 7 96,00 3, A5 Max. Frontal Genişlik 8 122,62 3, A6 Frontal Yay 7 118,00 2,
109 A7 Frontal Doğru 7 101,57 2, A8 Parietal Yay 8 115,00 3, A9 Parietal Doğru 8 101,37 2, A10 Occipital Yay 6 107,33 3, A11 Occipital Doğru 6 93,16 2, A12 Horizontal Çevre 6 486,50 8, A13 Morfolojik Yüz Yüksekliği 4 122,75 4, A14 Üst Yüz Yüksekliği 3 78,66 1, A15 Üst Yüz Genişliği 2 102,00 6, A16 Porion - Bregma Yüksekliği 7 128,14 3, A17 Orbital Yükseklik 4 34,75 1, A18 Orbital Genişlik 4 37,00 1, A19 Bizygomatik Genişlik 3 125,00 2, A20 Nasal Yükseklik 1 48, A21 Nasal Genişlik 2 23,50 0, A22 Palatal Yükseklik 3 42,66 1, A23 Palatal Genişlik 3 38,00 0, A24 Bikondilar Genişlik 5 110,40 3, A25 Bigonial Genişlik 7 78,57 1, A26 Mandibula Gövde Uzunluğu 6 101,33 2, A27 Mand. Göv. Yük.(Molar) 11 23,72 1, A28 Mand. Göv. Yük.(For.Men.) 12 24,58 1, A29 Mand. Göv. Yük. (Sym.) 10 25,40 1, A30 Min. Ramus Genişliği 12 30,50 1, A31 Ramus Yüksekliği 7 54,28 2, A32 İki For. Mentale Ara.Uzunluk 5 37,60 3, A33 Gonial Açı ,66 2, A34 Dental Uzunluk 3 40,66 5, A35 For. Magnum Genişliği 6 27,66 1, A36 For. Magnum Yüksekliği 5 31,00 1,
110 Tablo 27: Kelenderis Toplumu Erkeklerine Ait Kafatası Ölçüleri Kod KAFATASI ÖLÇÜLERİ N ortalama ss min max A1 Max. Kafatası Uzunluğu ,45 3, A2 Max. Kafatası Genişliği ,23 1, A3 Basion - Bregma Yüksekliği ,23 1, A4 Min. Frontal Genişlik ,90 2, A5 Max. Frontal Genişlik ,90 1, A6 Frontal Yay ,38 2, A7 Frontal Doğru ,38 1, A8 Parietal Yay ,53 4, A9 Parietal Doğru ,61 2, A10 Occipital Yay ,23 4, A11 Occipital Doğru 13 94,92 2, A12 Horizontal Çevre ,69 6, A13 Morfolojik Yüz Yüksekliği 8 125,50 3, A14 Üst Yüz Yüksekliği 8 86,62 3, A15 Üst Yüz Genişliği 9 108,77 4, A16 Porion - Bregma Yüksekliği ,81 2, A17 Orbital Yükseklik 9 33,33 0, A18 Orbital Genişlik 9 37,44 0, A19 Bizygomatik Genişlik 7 128,42 1, A20 Nasal Yükseklik 3 49,33 2, A21 Nasal Genişlik 8 24,25 0, A22 Palatal Yükseklik 10 43,90 1, A23 Palatal Genişlik 12 39,33 4, A24 Bikondilar Genişlik 8 119,50 3, A25 Bigonial Genişlik 17 84,70 2, A26 Mandibula Gövde Uzunluğu ,80 1, A27 Mand. Göv. Yük.(Molar) 20 27,45 1, A28 Mand. Göv. Yük.(For.Men.) 20 27,95 1,
111 A29 Mand. Göv. Yük. (Sym.) 12 28,75 1, A30 Min. Ramus Genişliği 18 33,16 1, A31 Ramus Yüksekliği 15 62,80 2, A32 İki For. Mentale Ara.Uzunluk 8 45,25 1, A33 Gonial Açı ,33 1, A34 Dental Uzunluk 10 42,50 1, A35 For. Magnum Genişliği 11 29,81 0, A36 For. Magnum Yüksekliği 11 32,72 0, Kelenderis toplumu kafataslarına ait ölçüler Tablo 26 ve 27 de gösterilmiştir. Maksimum kafatası uzunluğu 4 kadın iskeleti üzerinde ölçülmüş ve ortalaması 170,50 olarak bulunmuştur. Aynı ölçü 11 erkek iskeletinden alınmış ve ortalaması 179,45 olarak saptanmıştır. Maksimum kafatası genişliği 10 kadın iskeleti üzerinde ölçülmüş ve ortalama 145,40 olarak bulunmuştur. 13 erkek üzerinde ölçülen maksimum kafatası genişliği ise 150,23 ortalama ile max. kafatası uzunluğundaki gibi kadınlara oranla daha yüksek bir değer göstermiştir. Basion-bregma yüksekliği, min. frontal genişlik, max. frontal genişlik, frontal yay, frontal doğru, parietal yay, parietal doğru, occipital yay, occipital doğru, horizontal çevre, morfolojik yüz yüksekliği, üst yüz yüksekliği, üst yüz genişliği, porion-bregma yüksekliği, orbital genişlik, bizygomatik genişlik, nasal yükseklik, nasal genişlik, palatal yükseklik, palatal genişlik, bikondilar genişlik, bigonial genişlik, mandibula gövde uzunluğu, mandibula gövde yükseklikleri, ramus genişliği ve ramus yüksekliği ile foremen magnum yüksekliği ve genişliği erkeklerde kedınlara oranla daha yüksek bir ortalama göstermektedir. Sadece gonial açı ve orbital 111
112 yükseklik kadınlarda daha yüksek bulunmuştur. Bu sonuçlar da erkeklerin daha iri fiziki yapılarının bir sonucu olarak beklentilerimizi doğrulamaktadır. Kelenderis erişkinlerine ait kafataslarının metrik incelemelerinden sonra bunlardan yararlanılarak kafatasının genel yapısı hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak amacıyla 30 adet endis hesaplanmıştır. Bu endisler kadın ve erkeklerde ayrı ayrı değerlendirilmiştir (Tablo 28 29). Tablo 28: Kelenderis Toplumu Kadınlarına Ait Kafatası Endisleri Kod KAFATASI ENDİSLERİ N ortalama ss min max B1 Cranial Endis 7 83,47 3,65 78,53 97,96 B2 Yükseklik - Genişlik Endisi 9 90,36 1,47 81,46 97,01 B3 Yükseklik - Uzunluk Endisi 4 78,17 0,73 77,09 80,23 B4 Yüz Endisi 3 87,28 3,56 80,91 103,23 B5 Ortalama Yükseklik Endisi 4 82,67 2,84 78,21 97,14 B6 Üst Yüz Endisi 2 59,01 1,70 54,31 63,71 B7 Trans Cranio Facial Endis 3 85,04 0,91 83,22 86,09 B8 Transvers Frontal Endis 7 78,78 2,24 71,21 87,90 B9 Fronto - Zygomatic Endis 3 77,47 3,19 74,19 83,85 B10 Fronto - Parietal Endis 7 65,39 1,63 61,74 72,19 B11 Orbital Endis 4 93,83 3,82 86,49 102,78 B12 Nasal Endis 1 47,92-47,92 47,92 B13 Palatal Endis 3 89,43 4,41 82,22 97,44 B14 Por.Bregma Yük.Ve UzEnd 4 76,89 2,49 71,51 82,69 B15 Por. Bregma Yük. Gen.End 7 87,85 2,18 78,01 95,17 B16 Sagittal Fro.parietal Endis 7 96,37 2,17 89,74 106,19 B17 Sagittal Fro.occipital Endis 6 92,66 2,90 86,29 103,54 B18 Sagittal Pari.occipital Endis 6 95,05 1,89 88,00 100,00 112
113 B19 Kafa Yüz Endisi 2 67,98 3,55 64,43 71,52 B20 Yüz Alın Endisi 3 97,25 2,24 73,09 110,76 B21 Frontogoniac Endis 4 79,87 3,92 68,57 86,67 B22 Zygomandibular Endis 3 64,74 2,07 61,29 68,46 B23 Trans. Orbital Fac.Endis 3 29,88 1,20 28,46 32,26 B24 Mandibula Endisi 5 92,79 5,18 82,73 108,25 B25 Ramus Endisi 7 60,09 4,06 43,08 68,97 B26 Fronto - Gonial Endis 4 79,87 3,92 68,57 86,67 B27 Goniocondilar Endis 5 71,50 3,30 63,33 80,41 B28 Fronto - Orbital Endis 3 95,31 5,23 86,46 104,57 B29 Zygofrontal Endis (1) 3 77,47 3,19 74,19 83,85 B30 Zygofrontal Endis (2) 3 95,41 4,04 88,43 102,42 Tablo 29: Kelenderis Toplumu Erkeklerine Ait Kafatası Endisleri Kod KAFATASI ENDİSLERİ N ortalama ss min Max B1 Cranial Endis 11 83,62 3,90 74,11 99,15 B2 Yükseklik - Genişlik Endisi 12 91,35 1,26 86,18 98,65 B3 Yükseklik - Uzunluk Endisi 10 76,55 1,50 70,83 85,99 B4 Yüz Endisi 4 87,87 4,55 79,06 110,24 B5 Ortalama Yükseklik Endisi 11 86,53 4,13 78,24 96,24 B6 Üst Yüz Endisi 5 59,87 2,85 57,81 73,23 B7 Trans Cranio Facial Endis 7 86,45 2,23 78,85 92,25 B8 Transvers Frontal Endis 10 80,24 1,72 70,68 87,60 B9 Fronto - Zygomatic Endis 7 81,82 2,23 74,02 90,24 B10 Fronto - Parietal Endis 11 67,12 1,81 59,12 80,58 B11 Orbital Endis 9 89,33 2,63 76,92 102,94 B12 Nasal Endis 3 46,08 1,87 42,59 48,98 B13 Palatal Endis 10 86,75 7,39 73,21 109,46 B14 Por.Bregma Yük.Ve UzEnd 9 77,63 1,95 72,38 90,85 B15 Por. Bregma Yük. Gen.End 10 91,99 1,26 87,16 99,30 113
114 B16 Sagittal Fro.parietal Endis ,31 2,92 75,38 119,09 B17 Sagittal Fro.occipital Endis 13 87,54 2,16 75,38 100,83 B18 Sagittal Pari.occipital Endis 13 84,33 1,97 75,00 100,00 B19 Kafa Yüz Endisi 9 73,37 2,70 65,41 93,33 B20 Yüz Alın Endisi 7 98,17 6,34 77,23 112,14 B21 Frontogoniac Endis 9 80,61 4,07 63,39 103,81 B22 Zygomandibular Endis 6 63,82 2,38 55,47 72,22 B23 Trans. Orbital Fac.Endis 7 29,20 0,99 24,82 31,75 B24 Mandibula Endisi 7 89,28 4,63 75,59 106,60 B25 Ramus Endisi 15 54,80 2,20 41,67 77,19 B26 Fronto - Gonial Endis 9 80,61 4,07 63,39 103,81 B27 Goniocondilar Endis 8 75,09 3,96 61,90 88,71 B28 Fronto - Orbital Endis 8 102,37 5,21 98,08 121,35 B29 Zygofrontal Endis (1) 7 81,82 2,23 74,02 90,24 B30 Zygofrontal Endis (2) 6 101,01 1,92 94,16 107,03 Kelenderis toplumunda kafataslarına ait endisler Tablo da gösterilmiştir. 7 kadın kafatası üzerinden hesaplanan cranial endis ortalaması 83,47 olarak bulunmuştur. Bu değer Martin in sınıflandırmasına göre brachycranial yani çok geniş kafa grubunda değerlendirilmiştir. 11 erkek kafatası üzerinde hesaplanan cranial endis ortalaması 83,62 ile kadınlara çok yakın bir değer göstererek erkeklerde brachcranial yani çok geniş kafa grubuna dahil edilmiştir. Kafanın yükseklik genişlik endisi 9 kadın üzerinde hesaplanmış ve ortalama 90,35 olarak bulunmuştur. Bu değer Martin in sınıflandırmasına göre tepeinocrane (alçak) grubuna girmektedir. 12 erkek üzerinde hesaplanan yükseklik genişlik endisi ise 91,35 ortalamayla kadınlara oranla daha yüksek bir değer göstermekte ancak her iki cinsiyette 114
115 aynı grupta yer almaktadır. Kafatasının yükseklik uzunluk endisi 4 kadın iskeleti üzerinde hesaplanmış ve ortalama 78,17 olarak bulunmuştur. Bu değer Martin in sınıflandırmasına göre Hypsicrane (yüksek) grubuna girmektedir. Erkek kafatası üzerinde hesaplanan aynı endis 76,55 ortalamayla kadınlara oranla daha düşük bir değer göstermiş ancak yine yüksek kafa grubu içerisine dahil edilmiştir. Ortalama yükseklik endisinin belirlendiği 4 kadın ve 11 erkek bireyden ise kadınlar orta kafa grubunda, erkekler ise yüksek kafa grubunda değerlendirilmiştir. 3 kadın ve 4 erkek bireyde hesaplanan yüz endisi erkeklerde biraz daha yüksek çıkmakla birlikte iki cinsiyette de Mesoprosopic ( orta yüz) grubunda değerlendirilmiştir. Üst yüz endisi ise 2 kadın ve 5 erkek bireyde hesaplanmış ve sonuçlar birbirine çok yakın (59,01 59,87) bulunarak Mesene (orta yüz) grubuna dahil edilmiştir. Transvers frontal endis 7 kadın ile 10 erkek üzerinde hesaplanmış ve kadınlarda78,78, erkeklerde ise 80,24 olarak bulunmuştur. Sınıflandırma da kadınlar markedly divergent (belirgin uzaklaşma) ve erkekler Divergent (uzaklaşan) grupta yer almışlardır. Yani kadın ve erkeklerde minimum alından maksimum alına doğru bir genişleme söz konusudur. Fronto parietal endis 7 kadın ile 11 erkekte hesaplanmış ve kadınlar 65,39 ortalama ile sthenometopia (dart ön kafa) grubuna dahil edilmiş, erkekler ise 67,12ortalamayla metriometopia (orta ön kafa) grubunda değerlendirilmiştir. 115
116 Orbital endis 4 kadın ile 9 erkek iskeleti üzerinde hesaplanmış ve Hypsiconch (yüksek göz) grubunda değerlendirilmiştir. 1 kadın, 3 erkek üzerinde hesaplanan nasal endis değerlerine göre her iki cinsiyette Mesorrhine (orta burun) grubunda değerlendirilmiştir. Palatal endis ise kadınlarda erkeklerden daha yüksek çıkmış, fakat her iki cinsiyetin endis değerleri ortalamaları Brachystaphyline (geniş damak) grubunda değerlendirilmiştir : Kelenderis Toplumunun Vücut Ölçü Ve Endisleri Toplumların morfolojik yapılarının daha iyi belirlenebilmesi için kafatasının yanı sıra çeşitli vücut kemiklerinden de ölçüler alınmış ve endisleri hesaplanmıştır. Tablolarda kadın ve erkeklerden alınan 86 ölçü ve bunlardan hesaplanan 32 endisin ortalama değerleri, standart sapmaları, min. ve max. değerleri gösterilmiştir. Tablo 30: Kelenderis Toplumu Kadınlarına Ait Vücut Kemikleri Ölçüleri Kod VÜCUT ÖLÇÜLERİ N ortalama ss min max Scapula A37 Scapula Yüksekliği 1 124, A38 Scapula Genişliği 4 104,25 11, A39 Scapula Uzunluğu 5 123,60 8, A40 Glenoid Cavitinin Yüksekliği 8 29,12 2, A41 Glenoid Cavitinin Genişliği 8 25,87 3, Clavicula A42 Max. Uzunluk 4 140,00 3,
117 A43 Clavicula Çevresi 6 28,16 1, A44 Claviculanın External Genişliği 3 16,33 4, A45 Claviculanın İnternal Genişliği 6 21,66 3, A46 Lateral Derinlik 4 9,25 2, A47 Medial Derinlik 6 17,33 1, Calcaneus A48 Max. Uzunluk 4 69,50 9, A49 Minimum Genişlik 4 26,50 1, A50 Max. Posterior Genişlik 4 24,75 5, A51 Max. Anterior Genişlik 3 40,00 9, A52 Minimum Yükseklik 4 32,75 5, Talus A53 Maximum Uzunluk 4 50,75 4, A54 Talar Genişlik 4 33,75 4, A55 Talar Yükseklik 4 30,00 1, A56 Troclea Tali'nin Genişliği 4 30,27 2, A57 Troclea Tali'nin Uzunluğu 4 32,02 2, Femur A58 Max. Uzunluk 5 393,80 11, A59 Fizyolojik Uzunluk 6 384,33 12, A60 Gövde Ortası Sagittal Çap 8 26,50 0, A61 Gövde Ortası Transvers Çap 8 27,50 1, A62 Minimum Çevre 8 74,87 2, A63 Oblique Uzunluk 5 379,00 11, A64 Üst Sagittal Çap 5 27,00 1, A65 Üst Transvers Çap 5 29,40 1, Humerus A66 Max. Uzunluk 6 299,50 8, A67 Fizyolojik Uzunluk 7 288,85 9, A68 Gövde Ortası Max. Çap 11 22,72 1, A69 Gövde Ortası Min. Çap 11 18,18 1,
118 A70 Minimum Çevre 11 54,63 2, A71 Alt Epifiz Genişliği 7 53,85 2, Ulna A72 Max. Uzunluk 3 250,33 8, A73 Fizyolojik Uzunluk 3 222,00 6, A74 Minimum Çevre 4 29,50 1, A75 Üst Sagittal Çap 9 21,33 0, A76 Üst Transvers Çap 9 19,88 0, A77 Göv. Ort. Max. Sagittal Çap 11 13,36 0, A78 Göv. Ort. Max. Transvers Çap 11 13,63 0, Radius A79 Max. Uzunluk 8 214,00 7, A80 Fizyolojik Uzunluk 8 207,12 7, A81 Göv. Ort. Max. Transvers Çap 11 14,54 0, A82 Göv. Ort. Max. Sagittal Çap 11 11,18 0, A83 Minimum Çevre 11 32,54 1, A84 Caput Kalınlığı 8 16,00 0, A85 Caput Genişliği 8 17,87 0, Tibia A86 Max. Uzunluk 7 334,71 7, A87 For. Nutricum Hiz. Sagittal Çap 12 24,41 1, A88 For. Nutricum Hiz. Trans.Çap 12 32,25 0, A89 Minimum Çevre 12 61,00 2, A90 Üst Epifiz Genişliği 8 70,25 1, Fibula A91 Max. Uzunluk 3 353,66 18, A92 Gövde Ortası Sagittal Çap 8 11,12 0, A93 Gövde Ortası Transvers Çap 8 13,00 1, A94 Minimum Çevre 6 28,00 0, Pelvis A95 Pelvis Genişliği 1 297,
119 A96 Pelvis Boşluğu Transvers Gen ,50 1, A97 Pelvis Boşluğu Sagittal Gen A98 Pubis Açısı Coxae A99 Coxae Yüksekliği 3 203,00 4, A100 İlium Genişliği 2 152,00 1, A101 İlium Kanat Yüksekliği 2 94, A102 İlium Yüksekliği 4 127,25 6, A103 İschium Uzunluğu 3 69,33 10, A104 Pubis Uzunluğu 1 86, A105 İnc. İschiadica Major Uzunluğu 1 55, A106 İnc. İschiadica Major Derinliği 1 35, A107 İnc. İschiadica Major Yük. 1 50, A108 İncisura İschiadica Major Açısı 10 67,70 4, A109 Foramen Obturatum Genişliği A110 Foramen Obturatum Yüksekliği 1 30, A111 Cotylo - Sciatic Genişlik 9 36,55 2, A112 Fossa İliac Derinlik 6 7,66 1, A113 Facies Auricularis Yüksekliği 8 59,37 2, A114 Facies Auricularis Genişliği 10 33,70 2, Sacrum A115 Sacrum Yüksekliği 6 110,00 3, A116 Sacrum Genişliği 3 112,33 2, A117 Sacrum Derinliği 4 14,25 4, Sternum A118 Manibrium Uzunluğu 2 48,00 3, A119 Manibrium Genişliği 2 51,00 1, A120 Korpus Uzunluğu A121 S 1 Genişliği 1 42, A122 S 2 Genişliği 2 29,50 0, A123 S 3 Genişliği 2 35,00 5,
120 Tablo 31: Kelenderis Toplumu Erkeklerine Ait Vücut Kemikleri Ölçüleri Kod VÜCUT ÖLÇÜLERİ N ortalama ss min max Scapula A37 Scapula Yüksekliği 1 156, A38 Scapula Genişliği 4 117,50 10, A39 Scapula Uzunluğu 1 138, A40 Glenoid Cavitinin Yüksekliği 10 38,60 1, A41 Glenoid Cavitinin Genişliği 10 26,40 1, Clavicula A42 Max. Uzunluk ,85 2, A43 Clavicula Çevresi 16 29,43 0, A44 Claviculanın External Genişliği 15 25,93 0, A45 Claviculanın İnternal Genişliği 14 22,85 0, A46 Lateral Derinlik 15 11,93 0, A47 Medial Derinlik 15 17,33 0, Calcaneus A48 Max. Uzunluk 15 76,93 1, A49 Minimum Genişlik 15 27,93 1, A50 Max. Posterior Genişlik 15 33,00 1, A51 Max. Anterior Genişlik 15 43,60 1, A52 Minimum Yükseklik 16 39,68 0, Talus A53 Maximum Uzunluk 16 54,56 1, A54 Talar Genişlik 16 44,87 1, A55 Talar Yükseklik 16 33,50 1, A56 Troclea Tali'nin Genişliği 16 34,02 1, A57 Troclea Tali'nin Uzunluğu 16 35,17 2, Femur A58 Max. Uzunluk ,84 5, A59 Fizyolojik Uzunluk ,50 5,
121 A60 Gövde Ortası Sagittal Çap 17 28,41 0, A61 Gövde Ortası Transvers Çap 17 28,35 0, A62 Minimum Çevre 17 78,82 1, A63 Oblique Uzunluk ,46 5, A64 Üst Sagittal Çap 15 30,60 0, A65 Üst Transvers Çap 15 32,73 0, Humerus A66 Max. Uzunluk ,40 3, A67 Fizyolojik Uzunluk ,10 3, A68 Gövde Ortası Max. Çap 18 24,05 1, A69 Gövde Ortası Min. Çap 18 20,05 0, A70 Minimum Çevre 18 58,33 1, A71 Alt Epifiz Genişliği 14 58,92 2, Ulna A72 Max. Uzunluk ,10 4, A73 Fizyolojik Uzunluk ,54 3, A74 Minimum Çevre 13 32,38 1, A75 Üst Sagittal Çap 17 21,23 0, A76 Üst Transvers Çap 17 21,76 0, A77 Göv. Ort. Max. Sagittal Çap 18 16,94 1, A78 Göv. Ort. Max. Transvers Çap 18 15,27 0, Radius A79 Max. Uzunluk ,33 3, A80 Fizyolojik Uzunluk ,66 2, A81 Göv. Ort. Max. Transvers Çap 15 15,53 0, A82 Göv. Ort. Max. Sagittal Çap 15 14,33 0, A83 Minimum Çevre 14 38,14 0, A84 Caput Kalınlığı 14 16,28 0, A85 Caput Genişliği 14 18,42 0, Tibia A86 Max. Uzunluk ,00 4,
122 A87 For. Nutricum Hiz. Sagittal Çap 17 26,70 1, A88 For. Nutricum Hiz. Trans.Çap 17 32,58 0, A89 Minimum Çevre 15 66,86 1, A90 Üst Epifiz Genişliği 14 70,71 2, Fibula A91 Max. Uzunluk 4 354,50 2, A92 Gövde Ortası Sagittal Çap 16 14,00 0, A93 Gövde Ortası Transvers Çap 16 14,62 1, A94 Minimum Çevre 12 34,00 1, Pelvis A95 Pelvis Genişliği 4 275,75 11, A96 Pelvis Boşluğu Transvers Gen ,50 5, A97 Pelvis Boşluğu Sagittal Gen. 1 88, A98 Pubis Açısı 1 136, Coxae A99 Coxae Yüksekliği 7 212,14 1, A100 İlium Genişliği 6 156,33 6, A101 İlium Kanat Yüksekliği 7 108,85 2, A102 İlium Yüksekliği ,40 3, A103 İschium Uzunluğu 9 82,33 4, A104 Pubis Uzunluğu 4 82,00 8, A105 İnc. İschiadica Major Uzunluğu 2 42,00 1, A106 İnc. İschiadica Major Derinliği 2 30,50 0, A107 İnc. İschiadica Major Yük. 2 46, A108 İncisura İschiadica Major Açısı 10 61,40 5, A109 Foramen Obturatum Genişliği 3 51,66 2, A110 Foramen Obturatum Yüksekliği 3 32,04 3, A111 Cotylo - Sciatic Genişlik 10 40,80 1, A112 Fossa İliac Derinlik 7 9,85 2, A113 Facies Auricularis Yüksekliği 13 29,92 2, A114 Facies Auricularis Genişliği 12 58,58 0,
123 Sacrum A115 Sacrum Yüksekliği 7 109,54 7, A116 Sacrum Genişliği ,36 2, A117 Sacrum Derinliği 8 12,37 1, Sternum A118 Manibrium Uzunluğu 2 34, A119 Manibrium Genişliği 2 59,50 4, A120 Korpus Uzunluğu 3 92,66 11, A121 S 1 Genişliği 2 41, A122 S 2 Genişliği 6 35,50 3, A123 S 3 Genişliği 6 31,00 1, Kelenderis toplumu yetişkinlerine ait vücut ölçüleri Tablo 30 ve 31 de gösterilmiştir. Uzun kemiklerden femur, tibia, fibula, humerus, ulna ve radius dan alınan tüm ölçüler beklendiği gibi erkeklerde kadınlara oranla daha yüksek bir ortalama göstermiştir. Scapula, clavicula, talus ve calcaneus kemiklerinden alınan ölçülerde de uzun kemiklerde olduğu gibi erkeklerde kadınlardan daha yüksek bir ortalamayla karşılaşılmıştır. Bu sonuçta bizim beklentilerimizle uygunluk göstermektedir. Cinsiyet belirleme de en çok kullanılan kemiklerden olan pelvis den alınan pelvis genişliği ve pelvis boşluğu transvers çapı ölçüleri erkeklerde kadınlardan daha düşük bir ortalama göstermiştir. Pelvis den alınan diğer ölçüler (pelvis boşluğu sagittal genişliği ve pubis açısı) ise kadınlardan alınamadığı için karşılaştırma yapılamamıştır. Coxae den alınan ölçülerden ise incisura ischiadica major yüksekliği, incisura ischiadica major derinliği, incisura ischiadica major açısı, incisura ischiadica major uzunluğu ve pubis 123
124 uzunluğu kadınlarda daha yüksek ortalama vermiştir. Bunların dışında coxae den alınan diğer tüm ölçüler ile sacrum dan alınan tüm ölçüler erkeklerde daha yüksek çıkmıştır. Kelenderis toplumunun erişkin bireylerinden alınan vücut ölçülerine ilaveten kemiklerin biçimlerini tespit edebilmek amacıyla 32 endis değerlerine ait istatistiksel değerlendirmeler Tablo 32 ve 33 da gösterilmiştir. Tablo 32: Karagündüz Toplumu Kadınlarına Ait Vücut Kemikleri Endisleri Kod VÜCUT ENDİSLERİ N ortalama ss min max B31 Clavicula - Humeral Endis 3 55,10 3,31 33,33 69,25 B32 Clavicula Kalınlık Endisi 4 19,79 0,71 18,05 21,43 B33 Scapular Endis B34 Scapula - Humeral Endis 3 41,46 3,06 37,21 47,40 B35 Glenoid Endis 8 70,12 12,78 53,85 90,00 B36 Humerus Uz.-Kal. Endisi 6 18,45 0,83 16,13 20,59 B37 Humerus Radius Endisi 4 72,11 1,20 69,00 74,70 B38 Radius Diafizyal Endis 11 79,81 9,10 64,71 170,00 B39 Radius Robustness Endisi 5 14,46 0,14 11,19 22,00 B40 Ulna Robustness Endisi (1) 3 13,18 0,73 11,74 14,04 B41 Ulna Robustness Endisi (2) 3 101,68 0,57 10,55 12,41 B42 Ulna Platoleneal Endis(1) ,58 8,41 66,67 138,46 B43 Ulna Platoleneal Endis(2) 9 109,26 6,18 84,62 147,06 B44 Femur Robustness Endisi 5 14,86 0,33 9,03 14,49 B45 Plastrik Endis 8 97,32 3,53 80,65 112,00 B46 Platymeric Endis 5 91,79 0,86 89,66 93,75 B47 Humero - Femoral Endis 3 72,77 0,75 71,30 73,77 B48 Crural Endis 2 86,45 0,98 85,47 87,44 124
125 B49 Tibia Cnemial Endis 12 84,60 5,17 58,11 95,00 B50 İntermembral Endis 1 7,02-7,02 7,02 B51 Tibia Robustness Endisi 7 18,20 0,63 16,40 21,37 B52 Fibula Robustness Endisi 3 8,36 0,60 7,18 9,12 B53 Pelvis Boşluğu Endisi B54 Pelvis Gen. - Yükseklik Endisi 1 65,62-65,62 65,62 B55 Pelvis Yük. - Genişlik Endisi 1 152,40-152,40 152,40 B56 İlium Genişlik Endisi 2 115,03 6,40 108,63 121,43 B57 İschio - Pubis Endisi 1 95,56-95,56 95,56 B58 İlium Endisi B59 Foramen Obturatum Endisi B60 Facies Auricular Endis 8 60,56 6,68 33,33 98,00 B61 Sacrum Endisi 3 96,06 2,94 90,47 100,88 B62 Sacrum Derinlik Endisi 4 12,75 3,71 5,60 22,81 B63 Sacrum Pelvis Endisi 2 48,57 8,57 40,00 57,14 Tablo 33: Kelenderis Toplumu Erkeklerine Ait Vücut Endisleri Kod VÜCUT ENDİSLERİ N ortalama ss min max B31 Clavicula - Humeral Endis 12 44,71 4,96 32,31 51,89 B32 Clavicula Kalınlık Endisi 14 19,76 0,76 15,33 25,00 B33 Scapular Endis 1 70,51-70,51 70,51 B34 Scapula - Humeral Endis 1 41,82-41,82 41,82 B35 Glenoid Endis 10 69,41 4,17 40,00 87,50 B36 Humerus Uz.-Kal. Endisi 10 17,62 0,54 15,24 20,77 B37 Humerus Radius Endisi 7 75,62 1,09 71,21 80,44 B38 Radius Diafizyal Endis 15 94,50 6,54 68,75 145,45 B39 Radius Robustness Endisi 11 24,34 2,37 12,90 30,00 B40 Ulna Robustness Endisi (1) 11 13,84 0,44 11,36 16,33 B41 Ulna Robustness Endisi (2) ,28 0,43 109,92 114,87 B42 Ulna Platoleneal Endis(1) ,71 7,57 71,59 192,31 125
126 B43 Ulna Platoleneal Endis(2) 17 98,49 4,28 79,17 152,94 B44 Femur Robustness Endisi 13 15,81 6,06 9,5 17,72 B45 Plastrik Endis ,55 1,94 86,67 120,00 B46 Platymeric Endis 15 93,43 0,42 90,32 96,88 B47 Humero - Femoral Endis 7 73,38 1,00 69,21 77,28 B48 Crural Endis 7 85,21 0,92 83,00 88,68 B49 Tibia Cnemial Endis 17 80,67 7,42 62,97 93,33 B50 İntermembral Endis 4 9,24 1,20 7,89 11,35 B51 Tibia Robustness Endisi 10 18,45 0,43 16,17 20,66 B52 Fibula Robustness Endisi 4 9,39 0,38 8,31 10,00 B53 Pelvis Boşluğu Endisi 1 69,84-69,84 69,84 B54 Pelvis Gen. - Yükseklik Endisi 2 75,11 2,07 73,04 77,17 B55 Pelvis Yük. - Genişlik Endisi 2 133,25 3,67 129,58 136,92 B56 İlium Genişlik Endisi 6 118,85 5,31 108,00 143,09 B57 İschio - Pubis Endisi 4 99,48 7,82 68,24 150,75 B58 İlium Endisi B59 Foramen Obturatum Endisi 3 121,40 7,56 112,86 145,21 B60 Facies Auricular Endis 12 52,72 9,03 36,00 83,33 B61 Sacrum Endisi 6 99,04 4,61 87,60 120,34 B62 Sacrum Derinlik Endisi 7 9,76 0,77 7,04 11,82 B63 Sacrum Pelvis Endisi 4 47,92 14,70 30,77 91,67 Kelenderis kazısı erişkin iskeletlerine ait vücut endisleri Tablo 32 ve 33 de gösterilmiştir. Fakat bu bireylere ait iskeletlerin bir kısmının sağlam olmaması bazı iskeletlerden ölçüm alınmasını engellemiş ve endis değerleri hesaplanamamıştır. 3 kadın ve 14 erkek bireyde hesaplanan clavicula kalınlık endisi her iki cinsiyette de ince clavicula grubunda, 3 kadın ve 12 erkek bireyde 126
127 hesaplanan clavicula humeral endis erkeklerde kısa, kadınlarda uzun grupta, yalnızca 1 erkek bireyde hesaplanan scapular endis geniş scapula (bracymorph) olarak değerlendirilmiştir. 4 kadın ve 7 erkekde değerlendirilen humerus radius endisi kadınlarda göreceli olarak kısa, erkeklerde ise orta grupta çıkmıştır. Ulna platoleneal endis kadın ve erkeklerde hyper uroleneal grupta, femur plastrik endis ise her iki cinsiyettede zayıf grupta, femur platymeric endis eurmeric (yuvarlak femur) grupta değerlendirilmiştir. 12 kadın ve 17 erkek bireyde hesaplanan tibia cnemial endis ise iki cinsiyette de eurynemia grubunda yer almıştır : Kelenderis Toplumunda Cinsiyetler Arası Diskriminant Fonksiyon Analizi Kelenderis toplumu erişkinlerinden alınan ölçü ve bu ölçülerden hesaplanan endislerin tablolarda diskriminant fonksiyon analizleri gösterilmektedir. Analiz sonuçlarına göre bireylerin cinsiyetlerinin belirlenmesindeki doğruluk oranları değerlendirilmiştir. Tablo 34: Kelenderis Toplumunun Kafatası Ölçülerinden Diskriminant Fonksiyon Analizi Değişken Diskriminant Fonksiyon For. AyrımDeğeri Doğru Ayırma Oranı(%) Y=sabitsayı+katsayı.değişken Kadın Erkek Toplam A1 Y= -15,09 + 0,085.A1 177, ,0 63,6 60,0 A2 Y= -23, ,155.A2 148, ,0 69,2 56,5 A3 Y= -25, ,189.A3 134, ,7 69,2 68,2 127
128 A4 Y= -13, ,135.A4 101, ,4 72,7 72,2 A5 Y= -18, ,143.A5 127, ,5 90,0 77,8 A6 Y= -13, ,111.A6 121, ,1 61,5 60,0 A7 Y= -16, ,157.A7 107, ,4 76,9 75,0 A8 Y= -9, ,076.A8 123, ,0 69,2 71,4 A9 Y= -11, ,107.A9 105, ,5 53,8 57,1 A10 Y= -8, ,076.A10 108, ,0 38,5 42,1 A11 Y= -11, ,129.A11 93, ,7 46,2 52,6 A12 Y= -21, ,042.A12 507, ,3 61,5 68,4 A13 Y= -13, ,209.A13 124, ,0 62,5 50,0 A14 Y= -10, ,127.A14 84, ,0 75,0 81,8 A15 Y= -8, ,081.A15 107, ,0 44,4 45,5 A16 Y= -15, ,118.A16 134, ,4 63,6 66,7 A17 Y= -12, ,374.A17 33, ,0 44,4 46,2 A18 Y= -16, ,435.A18 37, ,0 55,6 53,8 A19 Y= -28, ,222.A19 127, ,7 71,4 70,0 A20 Y= -10, ,222.A20 49, ,7 33,3 42,5 A21 Y= -15, ,707.A21 22, ,0 50,0 50,0 A22 Y= -7, ,183.A22 43, ,3 40,0 38,5 A23 Y= -2, ,064.A23 42, ,0 33,3 46,7 A24 Y= -11, ,100.A24 116,000 60,0 75,0 69,2 A25 Y= -8, ,101.A25 82, ,7 64,7 70,8 A26 Y= -15, ,153.A26 103,500 66,7 40,0 50,0 A27 Y= -4, ,191.A27 26, ,5 55,0 51,6 A28 Y= -4, ,176.A28 26, ,3 60,0 59,4 A29 Y= -3, ,122.A29 26, ,5 75,0 65,2 A30 Y= -6, ,203.A30 32, ,3 66,7 63,3 A31 Y= -8, ,134.A31 60, ,7 66,7 72,7 A32 Y= -3, ,091.A32 39, ,0 100,0 74,6 A33 Y= -3, ,034.A33 108, ,3 83,3 53,1 A34 Y= -6, ,145.A34 42, ,3 50,0 46,2 128
129 A35 Y= -12, ,447.A35 29, ,0 90,9 76,5 A36 Y= -15, ,491.A36 32, ,0 72,7 68,8 Kelenderis toplumu kafatası ölçülerinin diskriminant fonsiyon analizi Tablo 34 de gösterilmiştir. Bu tabloda kafatasından alınan her ölçü tek değişken olarak kabul edilerek kadın ve erkekde cinsiyet ayrımına gidilmiştir. Yapılan analiz sonucunda en güvenilir değişken % 81,8 lik ayırma oranı ile üst yüz yüksekliği olduğu görülmüştür. Daha sonraki güvenilir değişkenler ise % 77,8 ile max. frontal genişlik ve % 76,5 lik ayırma oranı ile foremen magnum genişliği olduğu saptanmıştır. Buna karşın kafatası ölçüleri arasında en az güvenilirliliği % 38,5 lik oranı ile palatal yükseklik göstermiştir. Daha sonra % 42,1 lik oranı ile occipital yay ve % 42,5 lık oranı ile nasal yükseklik izlemektedir. Tablo 35: Kelenderis Toplumu Kafatası Endislerinden Diskriminant Fonksiyon Analizi Değişken Diskriminant Fonksiyon For. AyrımDeğeri Doğru Ayırma Oranı(%) Y=sabitsayı+katsayı.değişken Kadın Erkek Toplam B1 Y= -12, ,085.B1 93, ,4 81,8 77,8 B2 Y= -20, ,228.B2 90, ,3 41,7 38,1 B3 Y= -18, ,239.B3 77, ,0 70,0 64,3 B4 Y= -12, ,124.B4 97, ,3 50,0 42,9 B5 Y= -16, ,201.B5 80, ,0 54,5 53,3 B6 Y= -11, ,175.B6 63, ,0 40,0 42,91 B7 Y= -16, ,193.B7 86, ,3 57,1 50,0 B8 Y= -14, ,177.B8 79, ,4 50,0 58,8 B9 Y= -13, ,172.B9 80, ,7 42,9 50,0 129
130 B10 Y= -12, ,184.B10 68, ,4 72,7 72,2 B11 Y= -11, ,128.B11 90, ,0 55,6 53,8 B12 Y= -14, ,309.B12 46, ,0 66,7 75,0 B13 Y= -10, ,122.B13 88, ,7 40,0 46,2 B14 Y= -13, ,178.B14 77, ,0 33,0 38,5 B15 Y= -18, ,209.B15 90, ,1 60,0 58,8 B16 Y= -17, ,167.B16 102, ,7 76,9 80,0 B17 Y= -11, ,132.B17 89, ,0 61,5 57,9 B18 Y= -13, ,155.B18 87, ,3 76,9 78,9 B19 Y= -9, ,128.B19 72, ,0 55,6 54,5 B20 Y= -10, ,068.B20 97, ,7 71,4 70,0 B21 Y= -7, ,089.B21 80, ,0 44,4 38,5 B22 Y= -12, ,189.B22 64, ,3 50,0 44,4 B23 Y= -11, ,401.B23 29, ,3 42,9 40,0 B24 Y= -7, ,083.B24 90, ,0 57,1 41,7 B25 Y= -6, ,108.B25 56, ,4 73,3 72,7 B26 Y= -9, ,119.B26 78, ,0 66,7 69,2 B27 Y= -7, ,100.B27 73, ,0 50,0 53,8 B28 Y= -9, ,073.B28 98, ,3 75,0 63,6 B29 Y= -13, ,172.B29 80, ,7 42,9 50,0 B30 Y= -18, ,183.B30 99, ,7 66,7 66,7 Kelenderis toplumunun kafatası endislerinden diskriminant fonksiyon analizi Tablo 35 de gösterilmiştir. Bu tabloda kafatası ölçülerinden hesaplanan her endis tek değişken olarak kabul edilerek her iki cinsiyette de ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Yapılan diskriminant fonksiyon analizi sonucunda en güvenilir değişken % 80,0 lik ayırma oranı ile sagittal frontoparietal endis olduğu belirlenmiştir. Daha sonraki güvenilir değişkenler ise % 78,9 luk ortalama ile sagittal parietooccipital endis ve % 77,8 lik oranıyla da cranial 130
131 endis olduğu saptanmıştır. Buna karşın Kelenderis toplumunda kafatası endisleri arasında en az güvenirliği % 38,1 lik oranı ile yükseklik - genişlik endisi ve % 38,5 lik oranları ile porion bregma yükseklik ve uzunluk endisi ile frontogoniac endis olarak belirlenmiştir. Tablo 36: Kelenderis Toplumu Vücut Kemikleri Ölçülerinden Diskriminant Fonksiyon Analizi Değişken Diskriminant Fonksiyon For. AyrımDeğeri Doğru Ayırma Oranı(%) Y=sabitsayı+katsayı.değişken Kadın Erkek Toplam A37 _ A38 Y= -5, ,047.A38 110, ,0 50,0 62,5 A39 Y= -7, ,056.A39 126, ,0 100,0 66,7 A40 Y= -5, ,163.A40 34, ,5 90,0 77,8 A41 Y= -3, ,146.A41 26, ,5 50,0 55,6 A42 Y= -16, ,116.A42 146, ,0 78,6 77,8 A43 Y= -7, ,243.A43 29, ,0 56,3 54,5 A44 Y= -5, ,242.A44 24, ,7 93,3 88,9 A45 Y= -4, ,188.A45 22, ,3 57,1 50,0 A46 Y= -2, ,260.A46 11, ,0 60,0 63,2 A47 Y= _ A48 Y= -8, ,108.A48 75, ,0 86,7 78,9 A49 Y= -6, ,223.A49 27, ,0 40,0 47,4 A50 Y= -4, ,144.A50 31, ,0 53,3 57,9 A51 Y= -6, ,146.A51 43, ,7 66,7 66,7 A52 Y= -6, ,181.A52 38, ,0 81,3 80,0 A53 Y= -7, ,147.A53 53, ,0 68,8 60,0 A54 Y= -7, ,179.A54 42, ,0 87,5 85,0 A55 Y= -4, ,147.A55 32, ,0 50,0 55,0 A56 Y= -7, ,182.A56 33, ,3 63,0 64,7 A57 Y= -8, ,203.A57 34, ,8 64,0 65,0 131
132 A58 Y= -20, ,049.A58 423, ,0 76,9 77,8 A59 Y= -17, ,043.A59 406, ,7 75,0 72,2 A60 Y= -11, ,411.A60 27, ,0 58,8 64,0 A61 Y= -9, ,322.A61 28, ,5 58,8 60,0 A62 Y= -11, ,152.A62 77, ,5 64,7 64,0 A63 Y= -20, ,049.A63 408, ,0 76,9 77,8 A64 Y= -8, ,296.A64 29, ,0 73,3 70,0 A65 Y= -9, ,293.A65 31, ,0 66,7 70,0 A66 Y= -19, ,063.A66 313, ,3 90,0 87,5 A67 Y= -17, ,057.A67 305, ,4 100,0 88,2 A68 Y= -5, ,221.A68 23, ,6 44,4 51,7 A69 Y= -5, ,300.A69 19, ,6 44,4 51,7 A70 Y= -8, ,148.A70 56, ,7 50,0 58,6 A71 Y= -6, ,119.A71 57, ,4 71,4 71,4 A72 Y= -19, ,076.A72 254,000 66,7 50,0 53,8 A73 Y= -20, ,090.A73 227, ,7 63,6 64,3 A74 Y= -7, ,225.A74 31, ,0 61,5 64,7 A75 Y= -6, ,313.A75 21, ,4 70,6 61,5 A76 Y= -6, ,320.A76 21, ,8 58,8 65,4 A77 Y= -4, ,270.A77 15, ,8 55,6 65,5 A78 Y= -5, ,367.A78 14, ,5 55,6 55,2 A79 Y= -14, ,065.A79 230, ,0 91,7 85,0 A80 Y= -15, ,071.A80 221, ,5 91,7 80,0 A81 Y= -7, ,509.A81 15, ,8 60,0 69,2 A82 Y= -5, ,401.A82 13, ,9 60,0 73,1 A83 Y= -10, ,302.A83 35, ,9 71,4 80,0 A84 Y= -13, ,805.A84 16, ,0 35,7 50,0 A85 Y= -18, ,992.A85 18, ,5 50,0 54,5 A86 Y= -21, ,061.A86 348, ,1 90,0 76,5 A87 Y= -4, ,173.A87 25, ,3 41,2 58,6 A88 Y= -8, ,269.A88 31, ,3 70,6 65,5 132
133 A89 Y= -10, ,156.A89 64, ,7 73,3 70,4 A90 Y= -4, ,061.A90 67, ,5 33,3 43,5 A91 Y= -17, ,048.A91 354, ,7 50,0 57,1 A92 Y= -5, ,401.A92 13, ,0 68,8 70,8 A93 Y= -3, ,265.A93 14, ,0 50,0 50,0 A94 Y= -10, ,316.A94 32, ,0 66,7 77,8 A95 Y= -11, ,042.A95 284, ,0 100,0 100,0 A96 Y= -13, ,106.A96 130, ,0 75,0 66,7 A97 _ A98 _ A99 Y= -36, ,176.A99 209, ,7 85,7 80,0 A100 Y= -11, ,073.A , ,0 66,7 75,0 A101 Y= -14, ,137.A , ,0 85,7 88,9 A102 Y= -12, ,094.A , ,0 40,0 42,9 A103 Y= -5, ,065.A103 79, ,7 55,6 58,3 A104 Y= -4, ,056.A104 82, ,0 25,0 40,0 A105 Y= -32, ,707.A105 46, ,0 100,0 100,0 A106 Y= -45, ,414.A106 32, ,0 100,0 100,0 A107 Y= -2, ,059.A107 47, ,0 50,0 66,7 A108 Y= -4, ,063.A108 64, ,0 70,0 65,0 A109 _ A110 Y= -1, ,057.A110 25, ,0 33,3 50,0 A111 Y= -6, ,170.A111 38, ,7 60,0 63,2 A112 Y= -1, ,172.A112 8, ,3 42,9 61,5 A113 Y= -3, ,113.A113 58, ,0 69,2 60,9 A114 Y= -12, ,215.A114 31, ,0 66,7 60,0 A115 Y= -6, ,064.A , ,0 42,9 46,2 A116 Y= -13, ,120.A , ,7 72,7 71,4 A117 Y= -2, ,154.A117 13, ,0 87,5 75,0 A118 Y= -3, ,081.A118 41, ,0 50,0 75,0 A119 Y= -11, ,217.A119 55, ,0 50,0 75,0 133
134 A120 _ A121 Y= -2, ,054.A121 41, ,0 50,0 66,7 A122 Y= -4, ,146.A122 27, ,0 66,7 75,0 A123 Y= -6, ,189.A123 32, ,0 50,0 50,0 Tablo 36 da Kelenderis toplumunun vücut kemiklerinden alınan ölçülerin tek değişken olarak kullanılmasıyla oluşturulan her bir fonksiyonun cinsiyetler arasındaki doğru ayırma oranları görülmektedir. Bazı ölçülerin analizleri ise iskeletlerin tamamından ölçüm alınamaması nedeniyle yapılamamıştır. Alınan ölçüler yardımıyla hesaplanan diskriminant fonksiyon analizi sonuçlarına göre, tek değişkenli cinsiyet ayrımına gidildiğinde en güvenilir değişkenler % 100 lük ayırma oranlarıyla incisura ischiadica major uzunluğu ve derinliği ile pelvis genişliği olduğu saptanmıştır. Buna karşın Kelenderis toplumunda vücut ölçüleri arasında en az güvenirliği % 42,9 luk oranı ile ilium yüksekliği ve % 43,5 luk doğru ayırma oranı ile tibia üst epifiz genişliği olduğu belirlenmiştir. Tablo 37: Kelenderis Toplumu Vücut Kemiklerine Ait Endislerden Diskriminant Fonksiyon Analizi Değişken Diskriminant Fonksiyon For. AyrımDeğeri Doğru Ayırma Oranı(%) Y=sabitsayı+katsayı.değişken Kadın Erkek Toplam B31 Y= -9, ,037.B31 47, ,7 50,0 53,3 B32 Y= -7, ,378.B32 19, ,0 57,1 55,6 B33 _ B34 Y= -7, ,189.B34 41, ,7 100,0 75,0 B35 Y= -3, ,039.B35 78, ,5 80,0 61,1 134
135 B36 Y= -9, ,545.B36 17, ,0 70,0 62,5 B37 Y= -27, ,366.B37 74, ,0 71,4 72,7 B38 Y= -4, ,051.B38 84, ,0 53,3 73,1 B39 Y= -7, ,058.B39 18, ,0 72,7 62,5 B40 Y= -9, ,701.B40 13, ,3 63,6 57,1 B41 Y= -9, ,762.B41 121, ,3 60,0 53,8 B42 Y= -3, ,033.B42 109, ,5 50,0 51,7 B43 Y= -5, ,056.B43 102, ,7 76,5 73,1 B44 Y= -13, ,839.B44 16, ,0 61,5 61,1 B45 Y= -11, ,116.B45 99, ,5 58,8 60,0 B46 Y= -15, ,594.B46 93, ,0 66,7 65,0 B47 Y= -30, ,420.B47 73, ,3 57,1 50,0 B48 Y= -36, ,432.B48 85, ,0 71,4 66,7 B49 Y= -4, ,038.B49 82, ,0 52,9 62,1 B50 Y= -26, ,458.B50 8, ,0 100,0 100,0 B51 Y= -12, ,673.B51 18, ,1 60,0 58,8 B52 Y= -10, ,143.B52 8, ,7 75,0 71,4 B53 _ B54 Y= -24, ,342.B53 71, ,0 100,0 100,0 B55 Y= -26, ,193.B54 139, ,0 100,0 100,0 B56 Y= -9, ,080.B55 117, ,0 50,0 50,0 B57 Y= -2, ,028.B56 98, ,0 25,0 40,0 B58 _ B59 _ B60 Y= -3, ,017.B60 56, ,0 50,0 50,0 B61 Y= -9, ,101.B61 98, ,7 33,3 44,4 B62 Y= -3, ,305.B62 10, ,0 42,9 45,5 B63 Y= -5, ,130.B63 39, ,0 100,0 83,3 Kelenderis toplumunun vücut kemiklerlinden alınan ölçülerden hesaplanan endislerinden diskriminant fonksiyon analizi Tablo 37 de 135
136 gösterilmiştir. Bu tabloda, her endis tek değişken olarak kabul edilerek tek tek analizleri yapılmıştır. Fakat bazı bireylere ait iskeletlerin parçalı ya da eksik olması bazı ölçülerin alınmasını engellemiş ve endis değerleri hesaplanamamıştır. Hesaplanabilen endis değerlerininde ancak her iki cinsiyettede sonuç verebildiği durumlarda istatistiksel analizleri gerçekleştirile bilmiştir. Yapılan diskriminant fonksiyon analizi sonucunda en güvenilir değişkenler % 100 lük ayırma oranı ile pelvis genişlik yükseklik endisi, pelvis yükseklik genişlik endisi ile intermembral endis olarak belirlenmiştir. obturatum endisi ve % 74,7 lik oranıyla da ishio pubis endis olduğu saptanmıştır. Buna karşın Kelenderis toplumunda vücut kemiklerinden hesaplanan endisler arasında en az güvenirliği % 40 lık oranı ile ischio-pubis endisi ile % 44,4 lük oranı ile sacrum endisi olarak belirlenmiştir. 136
137 TARTI MA ve SONUÇ Van-Kargündüz Höyüğü kazıları, İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi ile Van Bölgesi Tarih ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü nce Prof. Dr. Veli SEVİN başkanlığında, Mersin-Kelenderis kazıları ise şu anki idari bölünüşe göre Aydıncık İlçesinde, proje başkanlığını Anadolu Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü ve Selçuk Üniversitesi Arkeoloji Bölümü nce Prof. Dr. Levent Zoroğlu başkanlığında yürütülmektedir. İstatistiğin ayrı bir bilim dalı ve tahmin yapma sanatı olması, paleodemografik verilerin analiz aşamasında istatistikle kanıtlanmasını zorunlu kılmaktadır. Metodolojik olarak elde edilen bulguların, diskriminant fonksiyon analizi ile bilimsel olarak anlamlı hale getirilmesi ve özellikle, hangi guruptan geldiği bilinmeyen bir birimin hangi gurup kapsamına alınacağının belirlenmesi ile ilintilidir. Bu aşamada paleodemografik bir değerlendirmede güven aralığının yüksek olması, populasyonu temsil edecek materyal büyüklüğüne bağlı olmaktadır. Elde edilen ya da inceleme ve ölçüm yapılabilecek nitelikte iskelet sayısının fazla olması, toplumun o anki nüfusu hakkında daha iyi bilgi sahibi olamamamızı sağlamaktadır. Mersin ili Aydıncık ilçesi Kelenderis arkeolojik kazısından yıllarında çıkarılan 84 bireyin demografik analizi sonucunda 14 ü bebek,11 i çocuk, 29 u kadın ve 25 inin erkek olduğu saptanmıştır. Çalışılan materyalin diğer bölümünü ise Van ili Karagündüz Höyüğünde yıllarında 137
138 yapılan arkeolojik kazılardan çıkarılan 890 birey oluşturmaktadır. Yapılan demografik analiz sonucunda bu bireylerinde 41 i fetus, 205 i bebek, 272 si çocuk, 139 u kadın ve 176 sının erkek olarak saptanmıştır. Karagündüz toplumunun % 35,40 nı erişkinler, Kelenderis toplumunun ise % 64,29 nu erişkinlerin oluşturduğu gözlenmiştir. Tarihin her döneminde insan gurupları, yapısal ve coğrafi faktörlerin etkisi ile, yaşam süreci ve doğayı algılayış biçimlerinde, durağanlıktan sürekli devinim içerisinde olmak arasındaki gelişimlerinde çeşitlilik göstermektedir. Karagündüz ve Kelenderis bireylerinin genel morfolojik değerlendirmelerinin yapıldığı karşılaştırmalarda hem kafatası, hem de vücut iskeleti açısından alınan ölçü ve endislerin diğer Anadolu toplumlarına benzerlik gösterdiği ve özellikle de kendi dönemi toplumlarına yakın değerler verdiği gözlenmiştir. Tez içeriğinde, metrik bulguların istatistik analiz teknikleri ile doğruluğunun test edilmesinden ve anlamlı ilişkilerin matematiksel olarak saptanması için yapılan diskriminant fonksiyon analizi sonuçlarına göre Karagündüz toplumu kafatası ölçülerinde en güvenilir ölçünün %84,4 ile üst yüz yüksekliği daha sonra da %81,7 ile bizygomatik genişlik ve % 80,8 ile morfolojik yüz yüksekliği olduğu belirlenmiştir. Kelenderis toplumunda ise, en günenilir ölçünün %81,8 ile üst yüz yüksekliği olarak saptanmıştır. Bunu sırasıyla %77,8 ile max. frontal genişlik ve %76,5 lik ayırma oranı ile foremen magnum genişliği izlemiştir. Dilkaya toplumda ise, en güvenilir ölçü % 87,1 lik ayırma oranı ile bizygomatik genişlik olduğu saptanmıştır (Özer, 1999). 138
139 Karagündüz ve Kelenderis toplumlarında kafatası kemiklerinden alınan ölçülerden hesaplanan endislerin karşılaştırmalı olarak incelendiğinde; Karagündüz toplumunda en güvenilir endisin fronto orbital endis (% 76,5) ile zygomandibular endis (%75) ve fronto-gonial endis (73,9) olduğu, Kelenderis toplumunda ise en güvenilir endislerin sagittal frontoparietal endis (%80), sagittal parietooccipital endis (%78,9) ve % 77,8 lik oranı ile cranial endis olduğu gözlenmiştir. Dilkaya toplumunda ise en güvenilir değişken % 74,4 lik ayırma oranıyla yüz endisi 2 olduğu belirlenmiştir (Özer, 1999). Yukarıda dağılımlarını verdiğimiz diskriminant fonksiyon analizi sonuçlarında, kafatası ölçüleri dikkate alındığında toplumların doğruluk ayrım yüzdelerinden en yüksek çıkan üç değişkende benzerlik bulunmaktadır. Ancak, kafatası endislerinde doğruluk ayrım yüzdesi yüksek çıkan üç değişkende farklılık gözlenmiştir. Bu saptama bize, Kelenderis toplumunun farklı bir dönemde (19 yy.) yaşamış olması ve diğer iki toplumun orta çağa ait olduğu fakat ırksal yapılarında birinin daha fazla Alpin ve Dinarik ırkı özellikleri göstermesi, Karagündüz toplumunun ise ağırlıklı olarak Akdeniz ırkı özellikleri göstermesi orta çağda aynı zaman diliminde buluşmadıklarını düşündürmektedir. Kelenderis ve Karagündüz bireylerinin vücut iskeletlerinden alınan ölçü ve endislerin cinsiyet ayrımında hangi oranlarda bir ayrım gösterdiğini belirlemek için yapılan diskriminant fonksiyon analizinde tek değişkenli fonksiyonlar arasında Karagündüz toplumunda en güvenilir ölçülerin sternum 139
140 corpus uzunluğu (%90), scapula genişliği (%88,5) ve femurun minimum çevresi (%88,5) olduğu belirlenmiştir. Kelenderis toplumunda da en güvenilir vücut ölçüleri ise incisura ischiadica major uzunluğu (% 100), derinliği ve pelvis genişliği olarak saptanmıştır. Dilkaya toplumunda ise en güvenilir vücut ölçüsü scapula genişliği ( % 94,8) olarak daha önceki yıllarda Özer tarafından belirlenmiştir. Karagündüz toplumunda en güvenilir endisler ise pelvis genişlik-yükseklik endisi (%85,7), foramen obturatum endisi (%75) ve ishiopubis endisi (%74,7) olarak saptanmıştır. Kelenderis toplumunda ise pelvis genişlik-yükseklik endisi (%100), pelvis yükseklik-genişlik endisi (%74,7) ve ishio-pubis endisi olduğu belirlenmiştir. Dilkaya toplumun da da en güvenilir vücut endisi ishio pubis endisi olarak belirlenmiştir. İskelet ölçüm ve endislerine dayalı olarak yapılan istatistiksel analizlerde vücut ölçü ve endislerinde cinsiyeti belirleyici anlamlı bulgular bulunmuştur. Anadolu literatüründe birden çok medeniyetin yaşadığı ve zaman içerisinde bir kısmının yok olduğu bilinen bir gerçektir. Yapılan çalışmalarla görüldüğü üzere heterojen toplumsal yapı Anadolu nun değişmez bir gerçeğidir. Bu bağlamda paleodemografik çalışmaların, metrik ve morfolojik gerçekleri ortaya çıkarmanın ötesinde günümüz Anadolu sunun sorunlarına da çözüm üreteceği güncelliği taşıdığı kanısındayım. 140
141 Farklı toplumlar üzerinde yapılan çalışmalar sonucunda elde edilen verilerin, Paleoantropolojik çalışmalarda yeni bir bakış açısı oluşturacağı düşünülmektedir. 141
142 ÖZET Van il merkezinin 35 km. kuzeydoğusunda, Van merkez ilçesinde yer alan Karagündüz Höyüğünde yılları arasında yürütülen arkeolojik kazılardan çıkarılan 890 birey ile Mersin iline 175 km. uzaklıktaki Aydıncık ilçesinde yer alan Kelenderis antik kentinde yılları arasında yürütülen kazılarda ele geçen 84 adet bireyin iskeletleri üzerinde yapılan morfolojik ve metrik değerlendirmeleri sonucunda, öncelikle her bir toplumun kendi içerisindeki cinsiyet farklılığını ortaya koymak, daha sonra iki toplum arasındaki aynı cinsler arasındaki farklılıkları belirlemek, elde edilen verilerin diskriminant fonksiyon analizi yöntemiyle bu iki populasyonun bireyleri arasındaki cinsiyet farklılıklarını en güvenilir biçimde ifade edebilen ölçüm ve endisleri saptamak ve sonuçların doğruluğunu bu iki toplumda karşılaştırmak bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu toplumlardan elde edilen sonuçlar aşağıdaki gibi özetlenebilir. Karagündüz Höyüğü nden ele geçen 890 bireyin 41 i fetus, 477 si bebek ve çocuk, 139 u kadın (% 15.62) ve 176 sı erkek (19.78) birey olarak saptanmıştır. Bebek ve çocuk bireylerin Karagündüz toplumunun geneline oranı % olarak belirlenmiştir. Bu toplumun % 35.4 ünü oluşturan erişkin bireylerin kadınlarda en yoğun ölüm oranı yaş aralığında, erkeklerde ise yaş aralığında olduğu gözlenmiştir. Karagündüz toplumuna ait 80 bireyin kafatası yapılarına göre morfolojik özelliklerinin belirlenmesiyle kadınların % 26,47 si, erkeklerin ise % ünün Akdeniz ırkı özellikler 142
143 gösterdiği, ancak yinede toplumun genelinde heterojen bir morfolojik yapının bulunduğu saptanmıştır. Kelenderis kazılarından çıkarılan 84 bireyin 25 i bebek ve çocuk, 29 u kadın (% 34.52), 25 i erkek (% 29.77) birey olarak saptanmıştır. Toplumun ırksal değerlendirmesinde kadın bireylerin hiçbirinde Dinarik ırkına rastlanılmamış, ancak erkek bireylerde Dinarik ırkı gözlemlenmiştir. Bu toplumda birden fazla ırk grubunun özelliklerini taşıyan bireylere de rastlanmıştır. Toplumun genelinde tüm morfolojik çeşitlerin gözlenmesi bize Kelenderis toplumunun heterojen bir ırksal yapıda olduğunu göstermiştir. Karagündüz bireylerinin kafataslarından alınan ölçü ve endislerden hesaplanan diskriminant fonksiyon analizinde tek değişkenli fonksiyonlarda en güvenilir ölçünün %84,4 ile üst yüz yüksekliği daha sonra da %81,7 ile bizygomatik genişlik ve % 80,8 ile morfolojik yüz yüksekliği olduğu belirlenmiştir. Kelenderis toplumunda ise, en güvenilir ölçünün %81,8 ile üst yüz yüksekliği olarak saptanmıştır. Bunu sırasıyla %77,8 ile max. frontal genişlik ve %76,5 lik ayırma oranı ile foremen magnum genişliği izlemiştir. Kelenderis ve Karagündüz bireylerinin vücut iskeletlerinden alınan ölçü ve endislerin cinsiyet ayrımında hangi oranlarda bir ayrım gösterdiğini belirlemek için yapılan diskriminant fonksiyon analizinde tek değişkenli fonksiyonlar arasında Karagündüz toplumunda en güvenilir 143
144 ölçülerin sternum corpus uzunluğu (%90), scapula genişliği (%88,5) ve femurun minimum çevresi (%88,5) olduğu belirlenmiştir. Kelenderis toplumunda da en güvenilir vücut ölçüleri ise incisura ischiadica major uzunluğu (% 100), derinliği ve pelvis genişliği olarak saptanmıştır. Karagündüz toplumunda en güvenilir endisler ise pelvis genişlik-yükseklik endisi (%85,7), foramen obturatum endisi (%75) ve ishio-pubis endisi (%74,7) olarak saptanmıştır. Kelenderis toplumunda ise pelvis genişlikyükseklik endisi (%100), pelvis yükseklik-genişlik endisi (%74,7) ve ishiopubis endisi olduğu belirlenmiştir. 144
145 SUMMARY On the 35 km. Northeast of Van city, in central district of Van, in the archaeological excavations, which were done between in Karagündüz Tumulus, 890 individuals were found. In the Aydıncık district, which is 175 km away from Mersin, in the excavations that were made in Kelenderis archaic city between , 84 individuals were found. In this research, the sexual differences are determined in each community separately and the differences of the same sexualities in these two communities are determined. The goal of this research is, by making morphological and metrical evaluations on the skeletons of these individuals, to determine the most dependable measurements and endisies, which expresses the sexual differences in these communities, by using discriminantal function analysis method and then to compare the reliance of the measurements by using these communities. The results that are get from these communities can be summarized as below. Its determined that, 890 individuals that are found in Karagündüz Tumulus were composed of 41 fetus, 477 babies and children, 139 females (15.62%) and 176 males (19.78). The rate of babies and children to the Karagündüz community is determined as 53.59%. In the adults that compose 35.41% of the community, the highest death rate is seen in between ages in the females and in between ages in the males. According to the research that is made on 80 skulls of Karagündüz Community by 145
146 determining morphological characteristics, 26.47% of the females and 46.93% of the males are found to be carry Mediterranean race characteristics. However, it is determined that the community shows heterogeneous morphological character. The community that is found in Kelenderis excavations, is composed of 25 babies and children, 29 females (34.52%) and 25 males (29.77%). In the racial analysis, in none of the females, Dinaric race properties are observed, but in some of the males, Dinaric race properties are found. In this community, it is found that, there are some individuals which carry more than one race properties. According to the morphological varieties in the society, it is seen that Kelenderis community shows heterogeneous race properties. In the one variable functions,in discriminantial function analysis, computed on the measurement and endises which are taken from the skulls of Karagündüz individuals, the most reliable measurements are found to be the upper face length by rate of 84.4%, the bizygomatic length by rate of 81.7% and morphological face length by the rate of 80.8%. In the Kalenderis community, the most reliable measurements are found to be the face length by the rate of 81,8%, max. frontal wideness by the rate of 77.8% and the foremen magnum width by the rate of 76.5%. In the one variable functions, in discriminantial function analysis, computed on the measurement and endises which are taken from the 146
147 skeletons of the skulls of Karagündüz and Kelenderis individuals, the most reliable measurements to define the sexual differences, are found to be the sternum corpus length (90%), scapula width (88.5% ), and femurun minimum circumference (88.5%) in Karagündüz community. The most reliable body measurements in Kelenderis community is the incisura ischiadica major length (100%), depth and pelvis width. The endices in Karagündüz community showed that the most dependable endices are pelvis width-height endis (85.7%), foramen obturatum endis (75%) and ishio-pubis endis(74.7%). And in the Kelenderis community, pelvis width-height endis (100%), pelvis height-width endis (74.7) and ishio-pubis endis are found to be the most reliable endices. 147
148 KAYNAKÇA * Arman, O., 1991, Elazığ/Aşvankale Yakınçağ İskeletlerinin Paleodemografik Açıdan İncelenmesi. A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. * Bass, W. M., 1987, Human Osteology. Missouri Archaelogical Society, Special Publication, USA. * Brothwell, D.R., 1981, Digging up Bones. BAS Printers, Great Britain. * Bruzek, J., 2002, A Method for Visual Determination of Sex, Using the Human Hip Bone, American Journal of Physical Anthropology, 117: * Fuller, K., 1998, Adult Femaler and Pubic Bone Growth, American Journal of Physical Anthropology, 106: * Gözlük, P., 1997, Klazomenai İskeletlerinin Paleoantropolojik Açıdan Değerlendirilmesi. A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Fizik ve Paleoantropoloji Anabilim Dalı, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara. * Güleç, E., 1986, Klazomenai İskeletlerinin Antropolojik ve Demografik İncelenmesi.I. Arkeometri Sonuçları Toplantısı,
149 * Güleç, E., 1986, Van Dilkaya İskeletlerinin Paleoantropolojik İncelenmesi IV. Araştırma Sonuçları Toplantısı, * Güleç, E., 1987, Topaklı Populasyonunun Demografik ve Paleoantropolojik Analizi V. Araştırma Sonuçları Toplantısı, * Güleç, E., 1989, Panaztepe İskeletlerinin Paleoantropolojik ve Paleopatolojik İncelenmesi. Türk Arkeoloji Dergisi, 38: * Güleç, E., 1994, Van Dilkaya Populasyonunun Paleoantropolojik Analizi XVI. Kazı, Araştırma ve Arkeometri Sonuçları Toplantısı. * Krogman, W. M., İşcan, M. Y., 1986, The Human Skeleton in Forensic Medicine, Second Edition, Charles C. Thomas Publisher, Springfield, İllionis. * Martin, R., ve Saller, K., 1957, Lehrbuch der Anthropologie, Band I. Stuttgart: Güstav Fischer Verlag. * Martin, R., ve Saller, K., 1959, Lehrbuch der Anthropologie, Band II. Stuttgart: Güstav Fischer Verlag. * Olivier, G., 1969, Practical Anthropology. Charles C. Thomas Publisher, Springfield, İllionis. 149
150 * Özbek, M., 1979, İnsan ve Irk. Remzi Kitapevi, İstanbul. * Özbek, M., 1985, Değirmentepe Eski İnsan Topluluklarının Demografik ve Antropolojik Açıdan Analizi. I. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, * Özbek, M., 1989, Son Buluntular Işığında Çayönü Neolitik İnsanı. V. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, * Özbek, M., 1991, Aşıklı Höyük Neolitik İnsanları. VII. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, * Özbek, M., 1994, Anadolu da İnsan Irklarının Tarihsel Gelişimi. XI. Türk Tarih Kongresi-I, 5-9 Eylül 1990, TTK Basımevi, * Özer, İ., Sevim, A., Pehlevan, C., Arman, O., Gözlük, P., Güleç, E., 1998, Karagündüz Kazısından Çıkarılan İskeletlerin Paleoantropolojik Analizi, XIV. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, * Özer. İ., 1999, Dilkaya (Van) Populasyonunun Diskriminant Fonksiyon Analizi ve Anadolu Toplulukları Arasındaki Yeri, A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Fizik ve Paleoantropoloji Anabilim Dalı, Basılmamış Doktora Tezi, Ankara. 150
151 * Özer, İ., Sugıhara, K., Pehlevan, C., Sevim, A., Güleç, E., 1999, Karagündüz Toplumunda Epigenetik Karakterler, XV. Arkeometri Sonuçları Toplantısı, * Özer, İ., Sağır, M., Sevim, A., Güleç, E., 2001, İki Ortaçağ Toplumunda Cinsiyet Kriterlerinin İstatistiksel ve Morfolojik Açıdan İncelenmesi, Adli Tıp Bülteni, * Özer, İ. ve Sağır, M., 2002, Diskriminant Analizi Yardımıyla Kafatasından Cinsiyet Tayini, Antropoloji Dergisi, Sayı:4, * Sevim, A., 1988, Topaklı Höyük Toplumunun Pelvis (Leğen Kemiği) leri Üzerinde Paleoantropolojik Bir Araştırma. A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antropoloji Anabilim Dalı, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara. * Sevim, A., 1993, Elazığ/Tepecik İskeletlerinin Paleodemografik Açıdan Değerlendirilmesi. A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antropoloji Anabilim Dalı, Basılmamış Doktora Tezi. * Sevim, A., Pehlevan, C., Açıkkol, A., Yılmaz H., ve Güleç, E., 2002, Karagündüz Erken Demir Çağ İskeletleri, XVII. Arkeometri Sonuçları Toplantısı,
152 * Sevim, A., İ. Özer ve M. Sağır, 2003, Paleodemografi: Tarihsel Gelişimi ve Sorunları, Üçüncü Ulusal Nüfus Bilimleri Konferansı (2-5 Aralık 1997), Ankara: H. Ü. Nüfus Etütleri Enstitüsü, * Sevin, V. ve E. Kavaklı, 1994, Van Karagündüz Erken Demir Çağı Nekropolü Kurtarma Kazıları , XVI. Kazı Sonuçları Toplantısı, 1: * Sevin, V., ve E. Kavaklı, 1996, Karagündüz Höyüğü ve Nekropolü 1994 Yılı Kurtarma Kazıları, XVII. Kazı Sonuçları Toplantısı, 1: * Sevin, V., E. Kavaklı ve A. Özfırat, 1998, Karagündüz Höyüğü ve Nekropolü Yılı Kurtarma Kazıları, XIX. Kazı Sonuçları Toplantısı, 1: * Sevin, V., E. Kavaklı ve A. Özfırat, 2000, Karagündüz Höyüğü 1998 Yılı Kazıları, XXI. Kazı Sonuçları Toplantısı, 1: * Sevin, V., 1999, The Origins of the Urartians in the Light of the Van / Karagündüz Excavations, Anatolian Studies, 49: * Sevin, V. ve A. Özfırat, 2000, Van Karagündüz Kazıları, O. Belli (ed.),
153 * Ubelaker, D. H., 1978, Human Skeletal Remains, Smithsonian Institution, Adline Publishering Company, Chicago. * Üner, S., 1972, Nüfusbilim Sözlüğü, Hacettepe Üniversitesi Yayınları D- 17, Ankara. * White, D. T., 1991, Human Osteology, Printed in U. S. A. Academic Pres. * Workshop of European Anthropologists, 1980, Recommendations for Age and Sex Diagnoses of Skeletons Journal of Human Evolution, 9: * Zoroğlu, L.,1991, Kelenderis 1990 Yılı Kazısı, XIII. Kazı Sonuçları Toplantısı I: * Zoroğlu, L., 1994, Kelenderis I. Kaynaklar, Kalıntılar, Buluntular. Dönmez ofset Basımevi, Ankara. * Zoroğlu, L.,1997, 1996 Yılı Kelenderis Kazısı Raporu, XIX. Kazı Sonuçları Toplantısı 2: * Zoroğlu, L. ve Arslan, N., 1998, Kelenderis 1997 Yılı Kazı Çalışmaları, XX. Kazı Sonuçları Toplantısı 2:
154 * Zoroğlu, L.,1999, 1998 Yılı Kelenderis Kazı Çalışmaları, XXI. Kazı Sonuçları Toplantısı 2: * Zoroğlu, L., Arslan, N., Tekocak, M., 2000, Kelenderis Kazısı 1999 Çalışmaları, XXII. Kazı Sonuçları Toplantısı 2:
155 EKLER EK 1: İSKELET ÖLÇÜM FORMU Buluntu Yeri:. Envanter No:. Dönemi:. Cinsiyeti:. Yaş:. Irk:.. 1-ANTROPOMETRİK ÖLÇÜMLER CRANİUM 1- Max. Kafatası Uzunluğu 2-Max. Kafatası Genişliği.. 3-Basion - Bregma Yüksekliği.. 4-Min. Frontal Genişlik.. 5-Max. Frontal Genişlik 6-Frontal Yay. 7-Frontal Doğru 8-Parietal Yay 9-Parietal Doğru 10-Occipital Yay 11-Occipital Doğru.. 12-Horizontal Çevre 13-Morfolojik Yüz Yüksekliği. 14-Üst Yüz Yüksekliği 15-Üst Yüz Genişliği.. 16-Porion - Bregma Yüksekliği. 17-Orbital Yükseklik 18-Orbital Genişlik.. 19-Bizygomatik Genişlik 20-Nasal Yükseklik. 21-Nasal Genişlik. 155
156 22-Palatal Yükseklik. 23-Palatal Genişlik 24-Bikondilar Genişlik.. 25-Bigonial Genişlik. 26-Mandibula Gövde Uzunluğu. 27-Mand. Göv. Yük.(Molar). 28-Mand. Göv. Yük.(For.Men.) 29-Mand. Göv. Yük. (Sym.). 30-Min. Ramus Genişliği. 31-Ramus Yüksekliği 32-İki For. Mentale Ara.Uzunluk. 33-Gonial Açı. 34-Dental Uzunluk 35-For. Magnum Genişliği 36-For. Magnum Yüksekliği.. AÇIKLAMALAR:
157 2- POST CRANİUM Scapula 1-Scapula Yüksekliği.. 2-Scapula Genişliği. 3-Scapula Uzunluğu... 4-Glenoid Cavitinin Yüksekliği... 5-Glenoid Cavitinin Genişliği.. Clavicula 1-Max. Uzunluk 2-Clavicula Çevresi. 3-Claviculanın External Genişliği.. 4-Claviculanın İnternal Genişliği 5-Lateral Derinlik.. 6-Medial Derinlik.. Calcaneus 1-Max. Uzunluk 2-Minimum Genişlik 3-Max. Posterior Genişlik.. 4-Max. Anterior Genişlik. 5-Minimum Yükseklik. Talus 1-Maximum Uzunluk 2-Talar Genişlik 3-Talar Yükseklik. 4-Troclea Tali'nin Genişliği. 5-Troclea Tali'nin Uzunluğu Femur 1-Max. Uzunluk 2-Fizyolojik Uzunluk 3-Gövde Ortası Sagittal Çap. 4-Gövde Ortası Transvers Çap. 5-Minimum Çevre 6-Oblique Uzunluk... 7-Üst Sagittal Çap 157
158 Coxae 1-Coxae Yüksekliği.. 2-İlium Genişliği 3-İlium Kanat Yüksekliği. 4-İlium Yüksekliği. 5-İschium Uzunluğu. 6-Pubis Uzunluğu. 7-İnc. İschiadica Major Uzunluğu.. 8-İnc. İschiadica Major Derinliği. 9-İnc. İschiadica Major Yük 10-İncisura İschiadica Major Açısı 11-Foramen Obturatum Genişliği.. 12-Foramen Obturatum Yüksekliği Cotylo - Sciatic Genişlik 14-Fossa İliac Derinlik. 15-Facies Auricularis Yüksekliği 16-Facies Auricularis Genişliği.. AÇIKLAMALAR: 158
159 EK 2: ÖLÇÜM ALIRKEN KULLANILAN ÖNEMLİ NOKTALAR Glabella (Gl): Frontal kemiğin en çok çıkıntı yaptığı ön tarafta supra orbital kenarın ortasında ve naso-frontal suturun hemen üstünde bir noktadır. Zygion (Zy): Zygomatic arkların yanlara doğru en çok çıkıntı yaptığı sabit olmayan bir noktadır. Bregma (Brg): Coronal sutur ile sagittal suturun birbirini kestiği sabit noktadır. Obelion (Ob): Sagittal suturun her iki yanında yer alan parietal foraminaların arasındaki transvers çizgi üzerindeki noktadır. Eğer iki parietal foramina aynı hizada değilse ya da burada bir wormian kemik varsa o zaman suturların uzantıları kesiştirilerek nokta elde edilir. Lamda (La): Sagittal sutur ile lamdoid suturlarının kesiştiği sabit bir noktadır. Opisthocranion (Opc): Bu nokta sabit olmayıp sagittal planda glabelladan en uzak olan noktadır. Euryon (Eu): Sabit olmayan her iki euryon noktası beyin kutusunun en geniş çeperi üzerinde kafanın maksimum genişliğini veren parietaller üzerinde iki noktadır. Opisthion (Op): Foramen magnumun arka sınırında occipital kemiğin dış ve iç kenarıyla birleştiği orta plandaki nokta. Basion (Ba): Foramen magnumun ön sınırının dış yüzeyinde orta planda yer alan en alttaki nokta. Porion (Po): Dış kulak deliğinin üst kenarının orta noktası. 159
160 Staphylion (Sto): Damak kemiğinin arkadaki konkavitisine tanjant olarak çizilen bir doğrunun median hat ile kesiştiği nokta. Nasale (Na): Nasal kemiklerin birbirleriyle kesiştiği glabellanın hemen altındaki noktadır (burun kökü). Naso-spinale (Nsp): Apertura priformisin alt kenarından her iki lateral noktalara çizilen tanjantın orta hattı kestiği noktadır. Orbitale (Orb): Orbit çukurların en alt noktasıdır. Dacryon (Da): Lacrimal, maxilla ve frontal kemiklerin kesiştiği noktadır. Zygomaxillare (Zm): Her iki tarafta zygomatic ve maxiillayı birleştiren suturun en alt noktasıdır. Prosthion (Pr): Üst dişlerin her iki central incisivlerin ortasındaki noktadır. Infradentale (Inf): Alt dişlerin her iki central incisivlerin ortasındaki noktadır. Pogonion (Pog): Menton çıkıntısının en dış noktasına denir. Gnathion (Gn): Mandibulanın alt kenarının orta noktasıdır. Gonion (Go): Mandibula gövdesi ile her iki ramusun arasında kalan açı oluşturulduğu zaman bu açının ortayı çizildiğinde ortaya çıkan köşe noktasıdır. 160
Prof. Dr. Ayla SEVİM EROL VÜCUT KEMİKLERİ (POSTCRANIAL)ÖLÇÜMLERİ VE ENDİSLERİ
Prof. Dr. Ayla SEVİM EROL VÜCUT KEMİKLERİ (POSTCRANIAL)ÖLÇÜMLERİ VE ENDİSLERİ CLAVİCULA Maksimum Uzunluk: Claviculanın iki ucu arasında (iç ve dış uçlar) doğrusal olarak alınan uzaklıktır. Ölçmek için
Prof. Dr. Ayla SEVİM EROL OSTEOMETRİ
Prof. Dr. Ayla SEVİM EROL OSTEOMETRİ Kelime anlamı olarak osteo kemik, metri ise ölçme anlamına gelmektedir. Osteometri kemiklere ait ölçüm metotlarıdır. Kraniyometri ise, kafatasına ait ölçüm metotlarıdır.
KARAGÜNDÜZ POPULASYONUNDA DİSKRİMİNANT ANALİZİYLE KAFATASINDAN CİNSİYET TAYİNİ
Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi 47, 2 (2007) 49-60 KARAGÜNDÜZ POPULASYONUNDA DİSKRİMİNANT ANALİZİYLE KAFATASINDAN CİNSİYET TAYİNİ Asuman Çırak * M. Tolga Çırak ** Özet İskeletler,
Prof. Dr. Ayla SEVİM EROL İSKELETTEN CİNSİYET BELİRLEME
Prof. Dr. Ayla SEVİM EROL İSKELETTEN CİNSİYET BELİRLEME İskeletler Paleoantropoloji Bilim Dalının temel materyalini oluşturmaktadırlar. Bu nedenle bu alanda yapılacak morfolojik ve paleodemografik çalışmalarda,
OSSA MEMBRİ İNFERİORİS ALT EKSTREMİTE KEMİKLERİ
OSSA MEMBRİ İNFERİORİS ALT EKSTREMİTE KEMİKLERİ Alt ekstremitelere, alt taraf veya alt yanlar da denir. Alt taraflar, pelvisin (leğen) her iki yanına tutunmuş sağ ve sol olmak üzere simetrik iki sütun
OSSA MEMBRI PELVINI. v Cingulum membri pelvini Ossa Coxarum v Femur v Patella v Ossa cruris v Ossa tarsi v Ossa metatarsalia v Ossa digitorum pedis
OSSA MEMBRI PELVINI v Cingulum membri pelvini Ossa Coxarum v Femur v Patella v Ossa cruris v Ossa tarsi v Ossa metatarsalia v Ossa digitorum pedis OSSA COXAE OS ILIUM OS PUBİS OS ISCHII OS ILIUM Corpus
Alt extremite kemikleri üst extremiteye uygun olarak sınıflandırılmıştır.
Alt extremite kemikleri üst extremiteye uygun olarak sınıflandırılmıştır. Alt extremite kemikleri iki kalça kemiği ile omurganın kuyruk sokumu kemiği arasında oluşan pelvis (leğen kavşağı) ile başlar.
Alt extremite kemikleri üst extremiteye uygun olarak sınıflandırılmıştır.
Alt extremite kemikleri üst extremiteye uygun olarak sınıflandırılmıştır. Alt extremite kemikleri iki kalça kemiği ile omurganın kuyruk sokumu kemiği arasında oluşan pelvis (leğen kavşağı) ile başlar.
Omuz kemeri kemikleri Clavicula (köprücük kemiği)
Üst ekstremite kemikleri omuz hizasında kürek kemiği ve köprücük kemiğinden oluşan omuz kemeri kemikleri ile başlar. Diğer üst ekstremite kemikleri, humerus (pazu kemiği, kol kemiği), antebrachium (radius
İSKELETTEN YAŞ TAHMİNİ
Prof. Dr. Ayla SEVİM EROL İSKELETTEN YAŞ TAHMİNİ I- Bebek ve Çocuklar III- Erişkinler 1- Uzun Kemik Uzunlukları 1- Symphysis Pubis 2- Kemikleşme Merkezleri 2- Facies Auricularis 3- Dişlerin Çıkış Zamanları
15. MÜZE ÇALIŞMALARI ve KURTARMA KAZILARI SEMPOZYUMU
T.C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü 15. MÜZE ÇALIŞMALARI ve KURTARMA KAZILARI SEMPOZYUMU 24-26 NİSAN 2006 ALANYA T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayın No : 3082
OMURGA Omurganın kavisleri Skolyoz Tipik Bir Vertebra da (Omur) Bulunan Anatomik Yapılar
iskelet sistemi 1 KAFATASI Kranyum kemikleri Calvaria (kafa kubbesi) kemikleri Arcus superciliaris (kaş arkı) Frontal kemik önden görünüm Etmoidal kemik ve ilgili yapılar Sfenoidal kemik üstten görünüm
OMURGA Omurganın kavisleri Skolyoz Tipik Bir Vertebra da (Omur) Bulunan Anatomik Yapılar
iskelet sistemi 1 KAFATASI Kranyum kemikleri Calvaria (kafa kubbesi) kemikleri Arcus superciliaris (kaş arkı) Frontal kemik önden görünüm Etmoidal kemik ve ilgili yapılar Sfenoidal kemik üstten görünüm
MAĞARALARI VE YERLEŞİM ALANI
TÜRKİYE DOĞAL VE KÜLTÜREL VARLIKLARI ENVANTERİ ENV. NO. 58.01.0.02 ÇİMENYENİCE KÖYÜ, KÖROĞLU TEPELERİ, I39-a4 MAĞARALARI VE YERLEŞİM ALANI İL SİVAS İLÇE HAFİK MAH.-KÖY VE MEVKİİ Çimenyenice Köyü GENEL
EGE ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ADLİ TIP ANABİLİM DALI VE ADLİ TIP UZMANLARI DERNEĞİ
III.ADLİ BİLİMLER KONGRESİ 14-17 Nisan 1998 EGE ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ADLİ TIP ANABİLİM DALI VE ADLİ TIP UZMANLARI DERNEĞİ PINE BAY HOLIDAY RESORT KUŞADASI (S-l) İki Ortaçağ Toplumunda Cinsiyet Kriterlerinin
İnsan İskeletlerinde Foramen Magnum'dan Cinsiyet Tayini. Sex Determinatination From Foramen Magnum In Human Skeleton
Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi 43, 1 (2003) 1-9 İnsan İskeletlerinde Foramen Magnum'dan Cinsiyet Tayini Sex Determinatination From Foramen Magnum In Human Skeleton Erksin Güleç
ŞANLIURFA YI GEZELİM
ŞANLIURFA YI GEZELİM 3. Gün: URFA NIN KALBİNDEN GÜNEŞİN BATIŞINA GEZİ TÜRKİYE NİN GURURU ATATÜRK BARAJI Türkiye de ki elektrik üretimini artırmak ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi ndeki 9 ili kapsayan tarım
Anatomi Ders Notları
REGİONES CORPORİS ( VÜCUT BÖLGELERİ) İ OLUŞTURAN OLUŞUMLAR Regiones capitis Regiones colli Regiones pectoris Regiones abdominis Regiones dorsi Regiones membri thoracici Regiones membri pelvini REGİONES
OSSA MEMBRI INFERIORIS (ALT EKSTREMI TE KEMI KLERI )
OSSA MEMBRI INFERIORIS (ALT EKSTREMI TE KEMI KLERI ) Cingulum pelvicum (Cingulum membri inferioris) Alt ekstremiteyi gövdeye bağlayan kemiklere genel olarak verilen isimdir. Her iki yanda bulunan os coxae
RESULOĞLU YERLEŞİMİ VE MEZARLIK ALANI 2013 YILI KAZI RAPORU
RESULOĞLU YERLEŞİMİ VE MEZARLIK ALANI 2013 YILI KAZI RAPORU Resuloğlu yerleşimi ve mezarlık alanı Çorum / Uğurludağ sınırları içinde, Resuloğlu (Kaleboynu) Köyü nün kuş uçumu 900 m kuzeybatısındadır. Yerleşim
PANAZTEPE- MENEMEN KAZISI
PANAZTEPE- MENEMEN KAZISI 1982 yılında Manisa Müzesine satılan bir grup eser bilim dünyasının dikkatini çekti. Bu eserler bir mezarlık soygununa işaret ediyordu. Soyulan mezarlar açıkça M.Ö. 2. binyılın
Konya İli Beyşehir İlçesi Fasıllar Anıtı ve Çevresi Yüzey Araştırması 2013 Yılı Çalışmaları
Konya İli Beyşehir İlçesi Fasıllar Anıtı ve Çevresi Yüzey Araştırması 2013 Yılı Çalışmaları Yrd. Doç. Dr. Yiğit H. Erbil, Hacettepe Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Konya İli Beyşehir İlçesi Fasıllar Anıtı
2007-2010 İzmir İli Arkeolojik Yüzey Araştırmaları
2007-2010 İzmir İli Arkeolojik Yüzey Araştırmaları Menderes İlçesi: Menderes ilçesine bağlı Oğlananası Köyü ne yakın, köyün 3-4 km kuzeydoğusunda, Kısık mobilyacılar sitesinin arkasında yer alan büyük
Anatomik Terimler: düzlemler
ĠSKELET VE KAS SĠSTEMĠ Dr. Güvenç GÖRGÜLÜ Anatomik Terimler: düzlemler Median yada mid-sagittal Sagittal yada paramedian Koronal yada frontal Transvers yada yatay Anatomik Terimler:Lokasyon(Konumlandırma)
Columna vertebralis (omurga); vücudun arka ve orta kısmında yer alır, kemikten ve kıkırdaktan oluşur ve içinde omuriliği barındırır.
Columna vertebralis (omurga); vücudun arka ve orta kısmında yer alır, kemikten ve kıkırdaktan oluşur ve içinde omuriliği barındırır. İskeletin önemli bir bölümüdür ve temel eksenidir. Sırt boyunca uzanır
ANATOMİK TERMİNOLOJİLERLE İLGİLİ TEMEL BİLGİLER VE HATIRLATMALAR. YRD. DOÇ.DR. Kadri KULUALP YRD. DOÇ. DR. Önder AYTEKİN
ANATOMİK TERMİNOLOJİLERLE İLGİLİ TEMEL BİLGİLER VE HATIRLATMALAR YRD. DOÇ.DR. Kadri KULUALP YRD. DOÇ. DR. Önder AYTEKİN Kemiklerle İlgili Terimler Apex: Tepe Basis: Taban Canalis: Kanal Canaliculus:
EKLEMLER. Yrd. Doç. Dr. Kadri KULUALP Yrd. Doç. Dr. Önder AYTEKİN
EKLEMLER Yrd. Doç. Dr. Kadri KULUALP Yrd. Doç. Dr. Önder AYTEKİN EKLEM NEDİR? Vücudumuzdaki kemikler birbirleri ile eklemler vasıtasıyla birleşirler. Eklemleşen kemiklerin yüzeyleri çoğunlukla bir kıkırdak
2011 YILI RESULOĞLU KAZISI
2011 YILI RESULOĞLU KAZISI Çorum ili, Uğurludağ ilçesi, Resuloğlu köyü sınırları içerisinde alan Resuloğlu mezarlığı ve yerleşim alanında 2011 yılında gerçekleştirilen kazılar 18.07.2011-23.09.2011 tarihleri
HABERLER ÖZBEKİSTAN-TÜRKİYE ULUSLARARASI ARKEOLOJİK ÇALIŞMALAR PROJESİ: ÖZBEKİSTAN DA YERKURGAN MERKEZ TAPINAĞI 2013 YILI ARKEOLOJİK KAZI ÇALIŞMASI
HABERLER ÖZBEKİSTAN-TÜRKİYE ULUSLARARASI ARKEOLOJİK ÇALIŞMALAR PROJESİ: ÖZBEKİSTAN DA YERKURGAN MERKEZ TAPINAĞI 2013 YILI ARKEOLOJİK KAZI ÇALIŞMASI İlk Özbekistan-Türkiye uluslararası arkeolojik çalışmalar
AKSİYAL İSKELET SİSTEMİ (STERNUM, COSTAE VE CRANİUM) Yrd. Doç. Dr. Kadri KULUALP Yrd. Doç. Dr. Önder AYTEKİN
AKSİYAL İSKELET SİSTEMİ (STERNUM, COSTAE VE CRANİUM) Yrd. Doç. Dr. Kadri KULUALP Yrd. Doç. Dr. Önder AYTEKİN COSTAE (Kaburgalar) İlk 7 costa, sternum ile costal kıkırdaklar sayesinde eklemleşirken, 8,9
KENT TUŞPA AŞAĞI. 82 Actual Archaeology
TUŞPA AŞAĞI KENT Van Kalesi görkemli mezar yapıları, anıtsal savunma sistemi, kaya işçiliği ve yazıtları ile Urartu Krallığı nın özgün ve görkemli karakterini yansıtan en önemli yerleşmedir. Yaklaşık 200
ÜST TARAF KEMİKLERİ OSSA MEMBRI SUPERIORIS
ÜST TARAF KEMİKLERİ OSSA MEMBRI SUPERIORIS Üst ekstremitelere üst taraf veya üst yanlar da denir. Gövdenin iki yanına tutunmuş, sağ ve sol simetrik uzantı şeklindedirler. Üst taraf; Omuz, Kol, Önkol El
OSSA CARPİ (El Bileği Kemikleri)
OSSA CARPİ (El Bileği Kemikleri) Distal yöndekiler, Lateralden-Mediale: 1) Os trapezium2) Os trapezoideum3) Os capitatum4) Os hamatum Proksimal yöndekiler Lateralden-Mediale: 1) Os scaphoideum2) Os lunatum3)
İnsan vücudu topografik olarak baş-boyun, gövde ve ekstremitelere ayrılarak incelenir. Sistematik anatomide hareket sistemi oluşumlarının işlenişinin
İSKELET KEMİKLERİ İnsan vücudu topografik olarak baş-boyun, gövde ve ekstremitelere ayrılarak incelenir. Sistematik anatomide hareket sistemi oluşumlarının işlenişinin temeli bu ayırıma dayanır. Baş-boyun
Skeleton appendiculare (takısal iskelet) Ekstremite kemikleri
Skeleton appendiculare (takısal iskelet) Ekstremite kemikleri Ossa Membri Pelvini Doç.Dr. M.Erdem GÜLTİKEN Ossa Membri Pelvini Arka bacak kemikleri gövdeye (truncus) cingulum membri pelvini denilen pelvis
Tokat ın 68 km güneybatısında yer alan Sulusaray, Sabastopolis antik kenti üzerinde kurulmuştur.
Çekerek ırmağı üzerinde Roma dönemine ait köprüde şehrin bu adı ile ilgili kitabe bulunmaktadır. Tokat ın 68 km güneybatısında yer alan Sulusaray, Sabastopolis antik kenti üzerinde kurulmuştur. Antik Sebastopolis
ARKEOJEOFİZİKSEL ÇALIŞMA RAPORU
PATARA LİMANI ARKEOJEOFİZİKSEL ÇALIŞMA RAPORU DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ DENİZ BİLİMLERİ VE TEKNOLOJİSİ ENSTİTÜSÜ Bakü Bulvarı No: 100 35340 İnciraltı, İZMİR Özet Patara Kazısı nda, iç liman ve haliç çevresinde
MANDİBULA HAREKETLERİNİN OKLÜZAL MORFOLOJİYE ETKİLERİ
MANDİBULA HAREKETLERİNİN OKLÜZAL MORFOLOJİYE ETKİLERİ DR. HÜSNÜ YAVUZYILMAZ I- SAGİTTAL DÜZLEMDEKİ HAREKETLER 2- HORİZONTAL DÜZLEMDEKİ HAREKETLER 3- FRONTAL DÜZLEMDEKİ HAREKETLER I- SAGITTAL DÜZLEMDEKİ
ATATÜRK KÜLTÜR, DİL VE TARİH YÜKSEK KURUMU KAZI DESTEĞİ: POLEMAİOS ONUR ANITININ KAZI, RESTİTÜSYON VE RESTORASYON RAPORU
ATATÜRK KÜLTÜR, DİL VE TARİH YÜKSEK KURUMU KAZI DESTEĞİ: POLEMAİOS ONUR ANITININ KAZI, RESTİTÜSYON VE RESTORASYON RAPORU Kutsal alanlardaki Onur Anıtları, kente ya da kentin kutsal alanlarına maddi ve
İNSAN ANATOMİSİ ve KİNESYOLOJİ
İNSAN ANATOMİSİ ve KİNESYOLOJİ Gövde Kasları Antrenörlük Eğitimi Bölümü -2013 Eğitim-Öğretim Yılı Güz Dönemi 7. hafta Gövde iskeletini arka tarafta omurga, önde ise göğüs ve kaburga kemikleri oluştururlar.
ANKARA ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ PEYZAJ MİMARLIĞI BÖLÜMÜ MİMARLIK BİLGİSİ YUNAN UYGARLIĞI
ANKARA ÜNİVERSİTESİ ZİRAAT FAKÜLTESİ PEYZAJ MİMARLIĞI BÖLÜMÜ MİMARLIK BİLGİSİ YUNAN UYGARLIĞI İÇİNDEKİLER Yunan Uygarlığı Hakkında Genel Bilgi Yunan Dönemi Kentleri Yunan Dönemi Şehir Yapısı Yunan Dönemi
Roma ve Bizans Dönemi Tarihi Eserleri. Ahmet Usal - Edirne Vergi Dairesi Başkanlığı
Roma ve Bizans Dönemi Tarihi Eserleri Ahmet Usal - Edirne Vergi Dairesi Başkanlığı Aralık 25, 2006 2 İçindekiler 0.1 Antik Yerleşimler......................... 4 0.2 Roma - Bizans Dönemi Kalıntıları...............
Kranium ve kranial garfiler
Kranium ve kranial garfiler Prof.Dr.Nail Bulakbaşı Yakın Doğu Üniversitesi Tıp Fakültesi Yenidoğan Planlar 1 Planlar Baş döndürülür Omuzlar hafif dönük İnterorbital çizgi bukiye dik, medial sagital plan
Anatomik Pozisyon
Anatomik Pozisyon Ayakta dik duran, baş dik, yüz karşıya dönük, kollar iki yanda sarkık, avuç içleri karşıya dönük ve ayakların topuklardan bitişik olduğu pozisyona denir. 10.04.2018 65 Anatomik Düzlemler
Urla / Klazomenai Kazıları
Urla / Klazomenai Kazıları Oniki İon kenti arasında anılan Klazomenai, Urla-Çeşme yarımadasının kuzey kıyısında, İzmir Körfezi'nin ortalarında yer almaktadır. Klazomenai arazisinin (khora) doğuda Smyrna
2014 Yılı Akhisar Thyateira (Thyatira) Antik Kenti ve Hastane Höyüğü Kazıları
2014 Yılı Akhisar Thyateira (Thyatira) Antik Kenti ve Hastane Höyüğü Kazıları Prof.Dr.Engin Akdeniz Adnan Menderes Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Tepe Mezarlığı Hastane Höyüğü Akhisar
2011 YILINDA DOĞU ANADOLU BÖLGESİN DE URARTU BARAJ, GÖLET ve SULAMA KANALLARININ ARAŞTIRILMASI ALİKÖSE KANALI
2011 YILINDA DOĞU ANADOLU BÖLGESİN DE URARTU BARAJ, GÖLET ve SULAMA KANALLARININ ARAŞTIRILMASI Oktay BELLİ ALİKÖSE KANALI Aliköse Kanalı, Tuzluca İlçesi nin yaklaşık olarak 36 37 km. güneybatısında bulunmaktadır.
BEÇİN KALESİ KAZISI KALE ÇEŞMESİ SONUÇ RAPORU
BEÇİN KALESİ KAZISI KALE ÇEŞMESİ SONUÇ RAPORU Prof. Dr. Kadir PEKTAŞ* Muğla İli, Milas İlçesi, Beçin Kalesi nde 20.05.2013 tarihinde başlatılan kazı çalışmaları 24.12.2013 tarihinde tamamlanmıştır. Kazı
ANATOMİ ALT TARAF KASLARI. Öğr. Gör. Şeyda CANDENİZ
ANATOMİ ALT TARAF KASLARI Öğr. Gör. Şeyda CANDENİZ ALT TARAF KASLARI Alt taraf kasları bulundukları yerlere göre dört gruba ayrılarak incelenir. 1-Kalça kasları (pelvis kasları) 2-Uyluk kasları 3-Bacak
OMUZ-KOL-ÖNKOL KASLARI LAB İNDEKSİ İÇİN TEORİK BİLGİ. İntrinsik omuz kasları
İntrinsik omuz kasları Clavicula nın 1/3 lateral i pars clavicularis Acromion pars acromialis Spina scapula pars spinalis M. supraspinatus Fossa supraspinatus medial 2/3 ü, fascia supraspinata nın kalın
OMUZ VE ÜST KOL BÖLGESİNE YÖNELİK KİNEZYOLOJİK BANTLAMA UYGULAMALARI
OMUZ VE ÜST KOL BÖLGESİNE YÖNELİK KİNEZYOLOJİK BANTLAMA UYGULAMALARI Supraspinatus kası Origo: Skapulanın supraspinöz fossası İnsersiyo: Humerus tuberkulum majus superior bölümü İnervasyon: Supraskapuler
Extremitas sternalis Facies articularis sternalis... Extremitas acromialis Facies articularis acromialis... Üst yüz kenarları Ön kenar...
25 APPENDİKÜLER İSKELET Üst ekstremite kemikleri Alt extremite kemikleri ÜST EXTREMİTE KEMİKLERİ Kavşak kemikleri Clavicula Scapula Kol kemiği Humerus Ön kol kemikleri Ulna Radius El kemikleri Karpal kemikler
İNSAN ANATOMİSİ ve KİNESYOLOJİ
İNSAN ANATOMİSİ ve KİNESYOLOJİ Alt Ekstremite Kasları Antrenörlük Eğitimi Bölümü -2013 Eğitim-Öğretim Yılı Güz Dönemi 9. hafta Kalça eklemini önden kat eden kaslar M. iliopsoas, m. quadriceps femoris,
GLUTEAL-UYLUK-BACAK KASLARI LAB İNDEKSİ İÇİN TEORİK BİLGİ. Yüzeysel gluteal kaslar
Yüzeysel gluteal kaslar M. gluteus maximus Os ilium un dış yüzü Os sacrum, coccyx Lig. sacrotuberale Tuberositas glutea Tractus iliotibialis UYLUĞUN EN GÜÇLÜ EKTENSORU M.ILIOPSOAS IN ANTOGONISTİ UYLUĞA
DASKYLEİON 2011 KAZI SEZONU ÇALIŞMALARI
DASKYLEİON 2011 KAZI SEZONU ÇALIŞMALARI Daskyleion da 2011 sezonu kazıları Hisartepe Höyüğü nün doğu yamacında, yerleşimin ana girişinin aşağısında, Hellenistik Dönem yolunun iki yakasında; Akropolis te
ANKARA KECİSİNİN TANIMLAYICI ÖZELLİKLERİ. Prof. Dr. Okan ERTUĞRUL Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Genetik Anabilim Dalı
ANKARA KECİSİNİN TANIMLAYICI ÖZELLİKLERİ Prof. Dr. Okan ERTUĞRUL Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Genetik Anabilim Dalı ANKARA KEÇİSİ Ankara keçisi bazı araştırıcılara göre Capra prisca isimli yaban
Bayraklı Höyüğü - Smyrna
Bayraklı Höyüğü - Smyrna Meral AKURGAL Smyrna, İzmir Bayraklı daki höyük üzerinde yer alır. Antik dönemde batısı ve güneyi denizle çevrili küçük bir yarımadacıktır. Yüz ölçümü yaklaşık yüz dönüm olan Bayraklı
YEŞİLOVA HÖYÜĞÜ- İZMİR İN PREHİSTORİK YERLEŞİM ALANI
YEŞİLOVA HÖYÜĞÜ- İZMİR İN PREHİSTORİK YERLEŞİM ALANI Yeşilova Höyüğü İzmir in Prehistorik Yerleşim Alanı içinde 2005 yılından beri kazısı süren bir yerleşim merkezidir. Kazı çalışmaları, Ege Üniversitesi,
VÜCUT EKSENLERİ ve HAREKET SİSTEMİ
VÜCUT EKSENLERİ ve HAREKET SİSTEMİ 1 Bu ana eksenler şunlardır: Sagittal eksen, Vertical eksen, Transvers eksen. 2 Sagittal Eksen Anatomik durumda bulunan bir vücut düşünüldüğünde, önden arkaya doğru uzanan
KONURALP TEKNİK GEZİ RAPORU
KONURALP TEKNİK GEZİ RAPORU Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü lisans programında yer alan Arch 471 - Analysis of Historic Buildings dersi kapsamında Düzce nin Konuralp Belediyesi ne 8-14 Ekim 2012 tarihleri
ULAŞIM YOLLARINA İLİŞKİN TANIMLAR 1. GEÇKİ( GÜZERGAH) Karayolu, demiryolu gibi ulaşım yollarının yuvarlanma yüzeylerinin ortasından geçtiği
ULAŞIM YOLLARINA İLİŞKİN TANIMLAR 1. GEÇKİ( GÜZERGAH) Karayolu, demiryolu gibi ulaşım yollarının yuvarlanma yüzeylerinin ortasından geçtiği varsayılan eksen çizgilerinin topoğrafik harita ya da arazi üzerindeki
Haritanın Tanımı. Harita Okuma ve Yorumlama. Haritanın Tanımı. Haritanın Özellikleri. Haritanın Özellikleri. Kullanım Amaçlarına Göre
Haritanın Tanımı Harita Okuma ve Yorumlama Doç. Dr. Hakan BÜYÜKCANGAZ HARİTA: Yer yüzeyinin tümünün ya da bir kısmının, doğal ve yapay özelliklerini bir projeksiyon sistemine göre ve belirli bir ölçekte
PALEOANTROPOLOJİK ÇALIŞMALARDA PELVİS (KALÇA KEMERİ)İN ÖNEMİ VE TOPAKLI POPULASYONUNUN PELVİS YAPISI
PALEOANTROPOLOJİK ÇALIŞMALARDA PELVİS (KALÇA KEMERİ)İN ÖNEMİ VE TOPAKLI POPULASYONUNUN PELVİS YAPISI Ayla SEVİM* Giriş Geçmiş dönemlerde yaşamış olan insanların morfolojik yapıları hakkındaki bilgilerin
Toraks; gövde nin boyun ile abdomen arasında yer alan parçasıdır. Toraks oniki çift kaburga, sternum, kıkırdak kaburgalar ve oniki torakal omur dan
Toraks; gövde nin boyun ile abdomen arasında yer alan parçasıdır. Toraks oniki çift kaburga, sternum, kıkırdak kaburgalar ve oniki torakal omur dan oluşur. Bu kemik ve kıkırdak yapılar toraks kafesini
T.C. MĠLLÎ EĞĠTĠM BAKANLIĞI RADYOLOJĠ HAREKET SĠSTEMĠ RADYOLOJĠK ANATOMĠSĠ 2 720S00054
T.C. MĠLLÎ EĞĠTĠM BAKANLIĞI RADYOLOJĠ HAREKET SĠSTEMĠ RADYOLOJĠK ANATOMĠSĠ 2 720S00054 Ankara, 2011 Bu modül, mesleki ve teknik eğitim okul/kurumlarında uygulanan Çerçeve Öğretim Programlarında yer alan
DENİZ BİYOLOJİSİ Prof. Dr. Ahmet ALTINDAĞ Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Hidrobiyoloji Anabilim Dalı
DENİZ BİYOLOJİSİ Prof. Dr. Ahmet ALTINDAĞ Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Hidrobiyoloji Anabilim Dalı JEOLOJİK OSEONOGRAFİ Genelde çok karmaşık bir yapıya sahip olan okyanus ve deniz
KRONOLOJİK İSLAM MİMARİSİ
KRONOLOJİK İSLAM MİMARİSİ 1 632-1258 HALİFELER DÖNEMİ (632-661) Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman ve Hz. Ali, her biri İslam ın yayılması için çalışmıştır. Hz. Muhammed in 632 deki vefatından sonra Arap
PRT 303 KIBRIS ARKEOLOJİSİ Prof. Dr. Vasıf Şahoğlu
PRT 303 KIBRIS ARKEOLOJİSİ Prof. Dr. Vasıf Şahoğlu Ders 11: Philia Kültürü ve Anadolu Bağlantıları Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümü Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi
TÜRKİYE DOĞAL VE KÜLTÜREL VARLIKLARI KORUMA ENVANTERİ ENV. NO. SİT ADI
TÜRKİYE DOĞAL VE KÜLTÜREL VARLIKLARI ENVANTERİ ENV. NO. ZARA ŞEHİTLİĞİ İL SİVAS İLÇE ZARA MAH.-KÖY VE MEVKİİ GENEL TANIM: Sivas ili, Zara ilçe merkezinde bulunan ve Milli Savunma Bakanlığı, Zara Askerlik
Orta Anadolu da Son Yıllarda Yaşamış İnsan Femurlarının Antropometrik Analizi ve Kalkolitik Çağda Yaşayanların Femurları İle Karşılaştırılması
Orta Anadolu da Son Yıllarda Yaşamış İnsan Femurlarının Antropometrik Analizi ve Kalkolitik Çağda Yaşayanların Femurları İle Karşılaştırılması Taner ZİYLAN, Nurullah YÜCEL, Khalil MURSHİD, İ. İlknur UYSAL
ORTAÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİ ARAŞTIRMA PROJELERİ YARIŞMASI ŞENKAYA İLÇE MERKEZİNİN MEKAN OLARAK DEĞİŞTİRİLMESİ PROJESİ ONUR PARLAK TUĞÇE YAĞIZ
ORTAÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİ ARAŞTIRMA PROJELERİ YARIŞMASI ŞENKAYA İLÇE MERKEZİNİN MEKAN OLARAK DEĞİŞTİRİLMESİ PROJESİ ONUR PARLAK TUĞÇE YAĞIZ Erzurum, 2015 Proje adı Şenkaya ilçe merkezinin mekan olarak değiştirilmesi
STRATONIKEIA ANTİK KENTİ SU YAPILARI. Antik kent Muğla Milas yolu üzerindedir. Aşağıda görüldüğü gibi Helenistik kurulmuştur.
STRATONIKEIA ANTİK KENTİ SU YAPILARI Antik kent Muğla Milas yolu üzerindedir. Aşağıda görüldüğü gibi Helenistik kurulmuştur. 1 2 MİLAS MÜZE MÜDÜRÜ HALUK YALÇINKAYA TARAFINDAN YAZILMIŞ RAPOR Muğla, Yatağan
Bu çizgi 4 referans noktadan geçer: Bu çizgi 4 referans noktadan geçer: Skapula Çizgisi
KÜREK lines of KEMİĞİ the SHOULDER VE KOL BLADES DIŞ YÜZ AND çizgileri POSTERIOR ARM Skapula Çizgisi Bu çizgi referans noktadan geçer: 1. Spina skapulanın orta noktasının üstü. Spina skapulanın üstü, medial
KALINLIK VE DERİNLİK HESAPLAMALARI
KALINLIK VE DERİNLİK HESAPLAMALARI Herhangi bir düzlem üzerinde doğrultuya dik olmayan düşey bir düzlem üzerinde ölçülen açıdır Görünür eğim açısı her zaman gerçek eğim açısından küçüktür Görünür eğim
Muhammet ARSLAN KARS KÜMBET CAMİİ (ONİKİ HAVARİLER KİLİSESİ)
Muhammet ARSLAN KARS KÜMBET CAMİİ (ONİKİ HAVARİLER KİLİSESİ) Oniki Havariler Kilisesi olarak da bilinen Kümbet Camii, Kars Kalesi nin güneye bakan yamacında bulunmaktadır. Üzerinde yapım tarihini veren
VÜCUDUN TEMEL PARÇALARI. 1) Baş-boyun 2)Gövde 3)Ekstremiteler (Kollar ve bacaklar)
VÜCUDUN TEMEL PARÇALARI 1) Baş-boyun 2)Gövde 3)Ekstremiteler (Kollar ve bacaklar) 1)BAŞ a)yüz b)kranium (Kafatası) 2) GÖVDE a)toraks (Göğüs kafesi) b)karın 3) EKSTREMİTELER a)üst ekstremiteler b)alt ekstremiteler
DİK KOORDİNAT SİSTEMİ VE
Ölçme Bilgisi DERS 6 DİK KOORDİNAT SİSTEMİ VE TEMEL ÖDEVLER Kaynak: İ.ASRİ (Gümüşhane Ü) M. Zeki COŞKUN ( İTÜ ) TEODOLİT Teodolitler, yatay ve düşey açıları yeteri incelikte ölçmeye yarayan optik aletlerdir.
HALFETİ İLÇEMİZ. Halfeti
HALFETİ İLÇEMİZ Halfeti Şanlıurfa merkez ilçesine 112 km mesafede olan ilçenin yüzölçümü 646 km² dir. İlçe; 3 belediye, 1 bucak, 36 köy ve 23 mezradan oluşmaktadır. Batısında Gaziantep iline bağlı Araban,
OSSA MEMBRİ PELVİNİ (arka bacak kemikleri)
OSSA MEMBRİ PELVİNİ (arka bacak kemikleri) OSSA MEMBRİ PELVİNİ Arka bacak gövdeye, ön bacakta olduğu gibi üç kemikten oluşan cingulum mebri pelvini adı verilen kalça kemeri ile bağlanmıştır. Bu kemeri
PRT 303 KIBRIS ARKEOLOJİSİ. Prof. Dr. Vasıf Şahoğlu
00052812/25 PRT 303 KIBRIS ARKEOLOJİSİ Ders 10: Geç Kalkolitik Dönem Kissonerga Mosphilia & Lamba Lakkous Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümü Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalı
Aphrodite nin Kenti Aphrodisias
Aphrodite nin Kenti Aphrodisias Kenan Eren Yrd. Doç. Dr., Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Aphrodisias antik kenti ve Aphrodisias Müzesi, antik kentte son 50 yılda yoğunlaşan kazı
KONU: HARİTA BİLGİSİ
KONU: HARİTA BİLGİSİ Yeryüzünün tamamının ya da bir bölümünün, kuşbakışı görünüşünün, belli bir ölçek dahilinde küçültülerek, bir düzlem üzerine aktarılmasıyla elde edilen çizime harita denir. Bir çizimin
Bu dönem hakkında en önemli bilgileri Uruk kentinden alıyoruz. Bu kentin bugünkü adı Warka'dır. Bağdat-Basra demiryolu üzerinde Hıdır istasyonu
XI. BÖLÜM URUK ÇAĞI Uruk döneminin önemli bir karakteristiği de yerleşim miktarında görülen artış ve gelişimdir. İlk kez yerleşimler kent olarak adlandırılabilecek ölçüde büyümüştür. Dönemde daha karmaşık
ANTİK ÇAĞDA ANADOLU ANATOLIA AT ANTIQUITY KONU 3 FRİGLER 1
ANTİK ÇAĞDA ANADOLU ANATOLIA AT ANTIQUITY KONU 3 FRİGLER 1 Frigler Frigler Troya VII-a nın tahribinden (M.Ö. 1190) hemen sonra Anadolu ya Balkanlar üzerinden gelen Hint Avupa kökenli kavimlerden biridir.
GÖKÇEADA-YENİBADEMLİ HÖYÜK KAZILARI 2011 YILI ÇALIŞMA RAPORU
GÖKÇEADA-YENİBADEMLİ HÖYÜK KAZILARI 2011 YILI ÇALIŞMA RAPORU Kültür ve Turizm Bakanlığı adına Gökçeada-Yenibademli Höyüğü nde Prof. Dr. Halime Hüryılmaz başkanlığında yürütülmekte olan kazıların 14. Dönem
Uyluk ön bölge kasları; musculus iliopsoas, musculus sartorius (terzi kası), musculus quadriceps femoris, musculus tensor fasciae latae dır.
Uyluk ön bölge kasları; musculus iliopsoas, musculus sartorius (terzi kası), musculus quadriceps femoris, musculus tensor fasciae latae dır. Musculus sartorius; vücudun en uzun kasıdır. Spina iliaca anterior
Atoller (mercan adaları) ve Resifler
Atoller (mercan adaları) ve Resifler Atol, hayatlarını sıcak denizlerde devam ettiren ve mercan ismi verilen deniz hayvanları iskeletlerinin artıklarının yığılması sonucu meydana gelen birikim şekilleridir.
KİTAP İNCELEMESİ: ADLİ OSTEOLOJİ BOOK REVIEW: ADLİ OSTEOLOJİ (FORENSIC OSTEOLOGY)
AÜDTCF, Antropoloji Dergisi, Sayı:31 (Haziran 2016), s.179, KİTAP İNCELEMESİ / BOOK REVIEW KİTAP İNCELEMESİ: ADLİ OSTEOLOJİ BOOK REVIEW: ADLİ OSTEOLOJİ (FORENSIC OSTEOLOGY) Özgür BULUT*, 1 İsmail HIZLIOL**
SURUÇ İLÇEMİZ. Suruç Meydanı
SURUÇ İLÇEMİZ Suruç Meydanı Şanlıurfa merkez ilçesine 43 km uzaklıkta olan ilçenin 2011 nüfus sayımına göre toplam nüfusu 100.912 kişidir. İlçe batısında Birecik, doğusunda Akçakale, kuzeyinde Bozova İlçesi,
ÖLÇME BİLGİSİ. PDF created with FinePrint pdffactory trial version http://www.fineprint.com. Tanım
ÖLÇME BİLGİSİ Dersin Amacı Öğretim Üyeleri Ders Programı Sınav Sistemi Ders Devam YRD. DOÇ. DR. HAKAN BÜYÜKCANGAZ ÖĞR.GÖR.DR. ERKAN YASLIOĞLU Ders Programı 1. Ölçme Bilgisi tanım, kapsamı, tarihçesi. 2.
Harita Okuma ve Yorumlama. Yrd. Doç. Dr. Müge Kirmikil
Harita Okuma ve Yorumlama Yrd. Doç. Dr. Müge Kirmikil Harita: Tanım HARİTA: Yer yüzeyinin tümünün ya da bir kısmının, doğal ve yapay özelliklerini bir projeksiyon sistemine göre ve belirli bir ölçekte
KASLAR (MUSCLE) 6. HAFTA. Yrd. Doç. Dr. Kadri KULUALP Yrd. Doç. Dr. Önder AYTEKİN
KASLAR (MUSCLE) 6. HAFTA Yrd. Doç. Dr. Kadri KULUALP Yrd. Doç. Dr. Önder AYTEKİN KAS (MUSCLE) Hareket sisteminin aktif elemanları kaslardır. Kasın Latincesi, küçük fare anlamına gelen Musculus sözcüğüdür.
TEPECİK ORTAÇAĞ POPÜLASYONUNDA KONJENİTAL BÎR HASTALIK: KALÇA ÇIKIĞI
TEPECİK ORTAÇAĞ POPÜLASYONUNDA KONJENİTAL BÎR HASTALIK: KALÇA ÇIKIĞI Ayla SEVİM Geçmiş dönemlerde yaşamış insan topluluklarının geçirmiş oldukları hastalıklarla ilgili bilgi edinebilmemiz için bu toplulukların
Ankara da SELÇUKLU MİRASI. Arslanhane Camii. (Ahi Şerafeddin) 58 YEDİKITA
Ankara da SELÇUKLU MİRASI Arslanhane Camii (Ahi Şerafeddin) 58 YEDİKITA Çizim: Yük. Mim. Mehmet Emin Yılmaz 11. yüzyıldan başlayarak Anadolu ya yerleşmeye başlayan Türkler, doğuda Ermeni ve Gürcü yapıları,
Makedonya Cumhuriyeti ; 1991 yılında Yugoslavya Sosyalist Federatif Cumhuriyeti nin iç savaşlara girdiği dönemde bağımsızlığını ilan etmiştir.
Makedonya Cumhuriyeti ; 1991 yılında Yugoslavya Sosyalist Federatif Cumhuriyeti nin iç savaşlara girdiği dönemde bağımsızlığını ilan etmiştir. Kuzeyde Sırbistan ve Kosova batıda Arnavutluk, güneyde Yunanistan,
TORAKS DUVARI ANATOMİSİ (Kemik yapılar ve yumuşak dokular) Dr. Recep Savaş Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji AD, İzmir
TORAKS DUVARI ANATOMİSİ (Kemik yapılar ve yumuşak dokular) Dr. Recep Savaş Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji AD, İzmir Özet: Göğüs duvarı anatomisi Kesitsel anatomi Varyasyonel görünümler Toraks
LOKOMOTOR SİSTEM ANATOMİSİ ÖRNEK SORULAR (EKLEM-KAS) BİRİNCİ BÖLÜM
LOKOMOTOR SİSTEM ANATOMİSİ ÖRNEK SORULAR (EKLEM-KAS) BİRİNCİ BÖLÜM.En hareketli sinovial eklem tipini işaretleyiniz. a) Ginglymus d) Art. trochoidea b) Art. spheroidea e) Art. plana c) Art. sellaris. Üst
02 Nisan 2012. MĠMARLIK BÖLÜM BAġKANLIĞINA,
02 Nisan 2012 MĠMARLIK BÖLÜM BAġKANLIĞINA, Amasra Teknik Gezisi 12-13 Mart 2012 tarihleri arasında, ARCH 222 - Arhitectural Design 4 dersi için Bir Sanatçı İçin Konut, ARCH 221 - Arhitectural Design 3
OS FEMORIS (FEMUR, UYLUK KEMI Ğ I )
Pars libera membri inferioris Uyluk, bacak ve ayak iskeletini oluşturan kemiklerin tümüne birden bu isim verilir. OS FEMORIS (FEMUR, UYLUK KEMI Ğ I ) İnsan vücudunun en uzun kemiğidir, uyluk kemiği de
