ANKEM Derg 2013;27(Ek 2):33-37 PEDİATİK AŞLADA GÜNCEL YAKLAŞMLA Mehmet CEYHAN Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Bilim Dalı, ANKAA mceyhan@hacettepe.edu.tr ÖZET Günümüzde aşı ile korunulabilen hastalıkların sayısı hızla artmaktadır. Bu aşıların en koruyucu ve önemli olanları kitlesel aşılama şeklinde ve ülkelerin çoğunda ulusal aşı programları içerisinde uygulanmaktadır. Bu program ve programı etkileyen faktörler ülkeden ülkeye değişmektedir. Ülkemizde son yıllardaki değişiklikler ile 13 farklı hastalık ulusal aşı programı ile önlenmeye çalışılmaktadır. Anahtar sözcükler: pediatrik aşılar, ulusal aşı takvimi SUMMAY Current Approaches to Pediatric Vaccines Mass immunization is being applied in national immunization programs in many countries. These programs and factors effecting them change according to countries. n Turkey, 13 different infectious diseases are being tried to prevented by recent improvements in the national immunization program. Keywords: national immunization program, pediatric vaccines Yaklaşık 225 yıl önce çiçek aşısı ile başlayan immünizasyon, bugün otuzdan fazla aşının geliştirilmesi ile farklı bir noktaya ulaşmıştır. Çocukluk çağında uygulanmaya başlanan aşı sayısının artmasıyla, bu aşıların bir program dahilinde yapılması gereksinimi doğmuştur. Dünya Sağlık Örgütü Genişletilmiş Aşı Programı nda (EP) önce tüberküloz (BCG), polyomiyelit (OPV), difteri-boğmaca-tetanoz (DBT) ve kızamık olmak üzere altı aşıyı önermiştir. Ayrıca 1988 de endemik ülkeler için sarı humma ve 1992 de de hepatit B yi listeye eklemiştir. 1997 de ekonomik durumu uygun olan ülkelere Hib aşısını, son yıllarda da konjuge pnömokok aşısını önermiştir. Daha sonra hepatit A, suçiçeği, meningokok ve insan papilloma virus (HPV) aşıları için pozisyon raporları yayınlamıştır. Gelişmekte olan ülkelerde bu aşıların programa eklenişi oldukça yavaş ve uygulama oranları düşük olmuştur. Ulusal aşı programlarında (UAP) yenilikler ülkeden ülkeye değişen yöntemlerle yapılmaktadır. Sonuçta karar Sağlık Bakanlığı na ait, yani politikse de, bu karara yardımcı olan ve yol gösteren uzmanların görüşleri de sürece katkıda bulunur. Bu işlemi, yani teknik kararı birçok ülkede olduğu gibi, ülkemizde de Bağışıklama Danışma Kurulu vermektedir. Bu işlem sırasında hastalık yükü, aşının güvenilirliği ve etkinliği ve aşının maliyeti değerlendirilir. Hastalık yükü değerlendirmesi, ülkemizde sürveyans çalışmaları yetersiz olduğundan, zordur. Bu durumda epidemiyolojik ve sosyokültürel açıdan Türkiye ye benzer ülkelerin verileri kullanılabilir. Ancak çoğu zaman bu ülkelerin verileri de eksiktir. Yeterli teknik veri yoksa, politik karar ve kararlılığın sürdürülmesi ön plana çıkmaktadır. Sosyal değerler, algılamalar ve politik kaygılar da karar vermede etkili diğer faktörlerdir. UAP bir sistem içerisinde yürütülmelidir. Bu sistem ülkeden ülkeye değişir ve halk sağlığı yaklaşımı, zorunlu aşı uygulamasının varlığı, halkın algılaması, importasyon ve dağıtım, uygulama ve ödeme ile yakından ilişkilidir. Ülkemizde bu sistemin gelişmiş iki ülke ile karşılaştırması Tablo 1 de görülmektedir. 28.ANKEM ANTİBİYOTİK VE KEMOTEAPİ KONGESİ, ANTALYA, 22-26 MAYS 2013
Tablo 1. ABD, İngiltere ve Türkiye de aşıya yaklaşım ve aşılama sistemi. ABD İngiltere Türkiye Halk sağlığı yaklaşımı Zorunlu aşı Aşıya halkın bakışı Aşı karşıtı hareketlerin aşı oranlarına etkisi Karar Alım ve dağıtım sorumluluğu Uygulama Ödeme Bireysel + Kişisel hak Etkilemez CDC. AAP. AAFP Özel sektör Özel sektör Özel sigorta şirketleri Sosyal - in görevi Etkiler (KKK) (Danışma kurulu) Santral () Sosyal - in görevi Etkiler (OPV) (Danışma kurulu) Santral + özel sektör (Sağlık Bakanlığı) Bir aşının UAP na eklenmesi kararı ABD de sadece biri (CDC) devlet kuruluşu olan üç kurumun temsilcileri tarafından oluşturulan ACP tarafından verilir. Ödeme devlet desteği olmakla birlikte, özel sigorta şirketleri tarafından yapılır ve uygulama ağırlıklı olarak özel sektör tarafından gerçekleştirilir. Ülkemizdeki sistem daha çok İngiltere ye benzemektedir. Karar, ödeme ve uygulama esas olarak devlet tarafından yapılmaktadır. Türkiye 76 milyon nüfusu ve 1.350.000 yıllık canlı doğum sayısı ile gelişmekte olan büyük bir ülkedir. Ülkemizde UAP nda uygulanan aşı sayısı uzun yıllar değişmemiş, 1998 yılında hepatit B aşısının eklenmesi ile yediye yükselmiştir. 2005 yılında programa kızamık, kızamıkçık, kabakulak (KKK) ve Hib aşıları eklenmiş, daha sonra 2006 da PV ve aselüler boğmacayı içeren beşli kombine aşı ve 2008 de konjuge pnömokok aşısı ilave edilerek, önlenen hastalık sayısı 11 e yükselmiş, son bir yılda hepatit A ve suçiçeği aşıları da programa eklenince aşı ile korunulan hastalık sayısı 13 olmuştur. Ayrıca aşı uygulama oranı da % 97 ye kadar yükselmiştir. Aşıya ayrılan bütçe de 2005 yılında 17 milyon dolarken, 2013 yılı için 300 milyon dolara çıkmıştır. Ülkemiz KKK aşısını 86. ülke olarak programa eklerken, konjuge pnömokok aşısını UAP na ekleyen 19. ülke, suçiçeğini ekleyen 8., hepatit A yı ekleyen 4. ülke olmuştur. Tablo 2 de ülkemizin son aşı programı görülmektedir. Kızamık vakalarında iki yıldır ortaya çıkan artış nedeni ile 9. ayda ek bir doz KKK aşısı uygulanmakta, ilköğretim 1. sınıftaki KKK aşısı da olabildiğince okul öncesinde, 4. yaşta yapılmaya çalışılmaktadır. Son dönemde programa eklenen aşılardan pnömokok aşısı önce 2008 yılında 7 valanlı aşı (KPV7) olarak kabul edilmiş, 2010 yılında ise 13 valanlı aşıya geçilmesine karar verilmiştir ve 2011 yılından beri 13 valanlı olarak uygulanmaktadır. KPV7 4, 6B, 9V, 14, 18C, 19F ve 23F Tablo 2. Türkiye Ulusal Aşı Şeması-2013. Doğumda 1. ayın 2. ayın 4. ayın 6. ayın 12. ayın 18. ayın 24. ayın İlköğretim 1. sınıf İlköğretim 8. sınıf Hep-B BCG DaBT-İPA-Hib KPA KKK DaBT-İPA OPA Td Hep-A Suçiçeği DaBT-İPA-Hib: Difteri, aselüler Boğmaca, Tetanoz, İnaktif Polio, Haemophilus influenzae tip b Aşısı (Beşli Karma Aşı) KKK: Kızamık, Kızamıkçık, Kabakulak Aşısı DaBT-İPA: Difteri, aselüler Boğmaca, Tetanoz, İnaktif Polio Aşısı (Dörtlü Karma Aşı) OPA: Oral Polio Aşısı Td: Erişkin Tipi Difteri-Tetanoz Aşısı KPA: Konjuge Pnömokok Aşısı : apel (Pekiştirme) 34
serotiplerinin antijenlerini içerir. KPV13 de ise bunlara ek olarak 1, 5, 7F, 3, 6A, 19A serotip antijenleri bulunur. Konjuge pnömokok aşısının gider-yarar oranı ülkeden ülkeye hastalıkların maliyetine ve aşının maliyetine göre değişiklik göstermektedir. Örneğin kazanılan yıl başına gider ABD de 176 dolar, İspanya da ise 23 dolar olarak hesaplanmıştır. Ancak aşının yetişkinler üzerine olan sekonder koruyucu etkisi hesaba katıldığında bu rakamlar İngiltere de 9, ABD de ise 7.5 dolara kadar düşmektedir. Bu aşı ile menenjitlerde % 80-85, pnömonide % 20, akut otitis mediada ise % 6 oranında korunmanın mümkün olduğu bildirilmiştir. ABD de aşının 2000 yılında ulusal aşı şemasına eklenmesinden dört yıl sonra ülkedeki bütün pnömoni vakalarının % 39 oranında azaldığı gösterilmiştir. Yine akut otitis mediada hesaplanan etkinlik % 6 iken, aynı sürede bütün otitis media vakalarında % 42.7 oranında azalma rapor edilmiştir. Akut otitis media hekimlerin en sık antibiyotik reçetesi yazdığı infeksiyondur. Akut otitis media nedenli antibiyotik reçetelerinde de % 42 lik azalma gözlenmiştir. Hepatit A infeksiyonu, kişisel hijyen, sanitasyon, yaşam koşulları ve sosyoekonomik koşullar ile yakından ilişkilidir. Hijyen ve sanitasyon koşullarının düzelmesi vaka sayısını düşürürken, temas yaşını da yükseltmiştir. Dünyada çeşitli bölgelerde yapılan çalışmalar Hepatit A virüsü ile temas yaşının çocukluktan ergenliğe doğru kaydığını göstermektedir. Ülkemizde yapılan Türkiye Beslenme ve Sağlık Araştırması (TBSA) çlarına göre de infeksiyon etkeni ile karşılaşma durumunun ileri yaşa doğru kayma eğilimi içine girdiği tespit edilmiştir. İleri yaş grubunda hepatit A infeksiyonu hem daha ağır klinik tabloya neden olmakta hem de ölüm riski daha da artmaktadır. Ayrıca ülkemiz hepatit A infeksiyonu açısından orta endemisitede yer almaktadır. Dünya Sağlık Örgütü orta derece endemik ülkelerde halkın sağlık eğitimi ve sanitasyonun düzeltilmesinin yanı sıra geniş kapsamlı çocukluk çağı aşılamalarını önermektedir. Hepatit A infeksiyonunda çocuklar, diğer yaş grubundaki kişiler için de kaynak olması nedeniyle aşılanmış olan çocuklar ileri yaşlardaki kişilerin korunmasına da katkı sağlayacaktır. Bu nedenlerle gelecekte Hepatit A vakalarının ileri yaş gruplarında görülme sıklığı göz önüne alınarak Hepatit A aşısı çocukluk çağı aşı takvimine eklenmiştir. Hepatit A aşısı inaktive (ölü) virüs aşısıdır. Aşı çocuklara iki doz olarak uygulanır. İki doz aşı sonrası bağışıklık yüksek düzeylere ulaşmaktadır. Hepatit A aşısı ülkemizde 18. ayın ve 24. ayın olmak üzere iki doz olarak uygulanır. Birinci doz ile 2. doz arasında en az altı ay süre bırakılmalıdır. Diğer çocukluk çağı aşılarıyla birlikte aynı anda ya da herhangi bir süre gözetilmeksizin uygulanabilir. Varisella (suçiçeği) aşısı Oka soyadını taşıyan varisella infeksiyonlu bir çocuğun vezikül sıvısından alınmış Oka suşunun önce insan embriyonik akciğer fibroblast hücrelerinde, kobay embriyonik hücrelerinde ve son olarak insan diploid hücrelerinde defalarca pasajlanması ve attenuasyonu ile elde edilmiş, hücreden arındırılmış canlı attenue bir aşıdır. Oniki ay ve oniki yaş arasındaki sağlıklı çocuklarda bir doz aşı ile %97 veya daha fazla oranda serokonversiyon sağlanmaktadır. Onüç yaş ve üzerinde aşılanan gruplarda ise serokonversiyon oranı birinci doz aşıdan sonra %78-82 arasında, ikinci dozdan sonra ise %99 dur. 12 ay-13 yaş arasındaki çocuklarda: Varisella geçirmemiş ve aşılanmamış çocuklarda bir doz aşı önerilmektedir, 13 yaş üzerinde ise en az 4 hafta ara ile iki doz gerekir. Henüz ulusal aşı şemasına eklenmemiş aşılardan rotavirus aşısı iki farklı ürün olarak serbest pazarda bulunmaktadır. Bunlardan biri sığır rotavirus serotipi (WC3) ve sık rastlanan dört insan rotavirus serotipini (G1, G2, G3, G4) ve en sık görülen P serotipini (P[8]) içermektedir (otateq ). Aşı 6-12. haftalardan başlayarak 4-10 hafta ara ile üç doz olarak yapılmaktadır. Bu beşli reassortant aşı gastrointestinal sistemde çok az çoğalmakta, yüksek dozda verildiğinde bebeklerin % 10 unun dışkısında tesbit edilmektedir. Yetmiş binden fazla çocuğun katıldığı saha çalışmalarında invajinasyon açısından güvenliği test edilmiş ve aşının iyi tolere edildiği, invajinasyon ile ilişkisi olmadığı görülmüştür. Gelişmiş ülkelerde rotavirus ishallerinde % 74, ciddi ishal ataklarına karşı % 94 koruyuculuk sağladığı görülmüştür. Prematüre bebeklerde de iyi tolere edildiği saptanmıştır. Aşının difteri, 35
tetanoz, Hib, HBV ve konjuge pnömokok aşıları ile eş zamanlı yapıldığında etkinlikte değişikliğe yol açmadığı bildirilmiştir. otateq Şubat 2006 da ABD Gıda ve İlaç Uygulamaları tarafından lisans almıştır ve iki hafta sonra CDC-ACP (ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri nin Bağışıklama Uygulamaları Danışma Komitesi) tarafından ABD de rutin çocukluk çağı aşılamalarında önerilmiştir. Son dönemde kullanıma giren bir başka aşı da G1 insan rotavirus suşu bulunduğu monovalan attenüe P[8]G1 (otarix ) aşıdır. Üç aydan küçük bebeklerde yapılan geniş kapsamlı güvenlik çalışmalarında aşının ateş, kusma, ishal ya da diğer enterik infeksiyonlarda artışa yol açmadığı görülmüştür. Finlandiya da yapılan çalışmalarda güvenilir, immünojenik ve etkin olduğu görülmüştür. Latin Amerika da yapılan klinik çalışmalarda herhangi bir rotavirus ishaline karşı % 70-85 etkinken, şiddetli ishale karşı % 85-93 etkin olduğu gösterilmiştir. Gelişmiş ülkelerde herhangi bir gastroenterit atağında etkinliği % 73 iken, şiddetli ishalde etkinliği % 90 olarak bildirilmiştir. Latin Amerika da yapılan bir çalışma da otarix aşısının tek G ve P serotipini taşımakla birlikte, özellikle G9 a karşı koruyucu olduğu (% 83) görülmüştür. otarix te bulunan suşun insan türü olması nedeni ile daha fazla ve daha uzun sure dışkı ile atılması beklenmektedir. Aşılananların % 50 sinde birinci dozdan sonra virus atılımı görülmektedir. otavirus aşısının herhangi bir nedene bağlı ishalli hastalıklarda hastaneye yatışı da % 41 azalttığı bildirilmiştir. Ulusal aşı şemasına aday olan diğer bir aşı da meningokok aşısıdır. Bu aşıda serogrup A, C, Y ve W-135 polisakkaritleri difteri toksoidi, mutant difteri toksoidi (CM197) veya tetanoz toksoidi ile konjuge edilmiştir. Aşı önce adolesanlarda ve yetişkinlerde (11-55 yaş) uygulanmak üzere ABD de ruhsat almıştır, daha sonra risk gruplarında en küçük uygulama yaşı dokuz aya inmiştir. Aşılardan biri Avrupa ruhsat otoritesi tarafından 55 yaş üzeri için de ruhsat almıştır. Aşının infantlardaki etkinliği % 47-83 olarak bildirilmektedir, adölesan ve yetişkinlerde ise % 90 ın üzerinde immünojenik olduğu düşünülmektedir. Hedef adölesanlara rutin aşılama, 11 yaşın altında ise risk gruplarının aşılanmasıdır. Yan etkileri polisakkarit aşıdan biraz daha fazla ise de önemli yan etkileri nadirdir, Guillain- Barre sendromu gelişen vakalar bildirilmiştir. Şu anda ülkemizde mevcut olan aşı (menectra ) dokuz ay ile iki yaş arasında tek doz, iki yaşından sonra ise en az üç ay ara ile iki doz şeklinde önerilmektedir. Ülkemizde serbest pazarda bulunan diğer bir aşı da insan papillomavirus (HPV) aşısıdır. İki aşı mevcuttur; tetravalan aşı (gardasil ) ve bivalan aşı (cervarix ). Bunlardan bivalan aşı en sık kanser yapan iki serotip olan HPV-16 ve HPV-18 antijenlerini, kuadrivalan aşı ise genital siğillere en sık neden olan iki serotipi yani HPV-6 ve 11 i ve bunların yanında 16 ve 18 antijenlerini içerir. Aşılama HPV infeksiyonunu önler. Servikal kanserlerin ise önemli bir bölümünü engellenebilir. Aşı esas olarak, 9-26 yaşındaki kızlara önerilmektedir. Aşılanan kişi daha önce aşının içerdiği HPV tipleri ile infekte olmuşsa aşı etkili olmayacaktır. Bu nedenle ilk cinsel ilişkiden önce aşılama son derece önemlidir. Gardasil 0, 2, 6 ay; cervarix ise 0, 1, 6 ay şemalarına göre uygulanır. KAYNAKLA 1. Centers for Disease Control and Prevention. Vaccine-preventable diseases: improving vaccination coverage in children, adolescents, and adults. A report on recommendations of the Task Force on Community Preventive Services, MMW 1999;48(-8):1-15. 2. Centers for Disease Control and Prevention. Updated recommendations for use of meningococcal conjugate vaccines - Advisory Committee on mmunization Practices (ACP), 2010, Morb Mortal Wkly ep 2011;60(3):72-6. PMid:21270745 3. Ceyhan M, Yildirim, Balmer P et al. A prospective study of etiology of childhood acute bacterial meningitis, Turkey, Emerg nfect Dis 2008;14(7):1089-96. http://dx.doi.org/10.3201/eid1407.070938 PMid:18598630 PMCid:2600347 4. Ceyhan M, Alhan E, Salman N et al. Multicenter prospective study on the burden of rotavirus gastroenteritis in Turkey, 2005-2006: a hospital-based study, J nfect Dis 2009;200(Suppl 1):S234-8. http://dx.doi.org/10.1086/605056 PMid:19817603 36
5. Chen T, Orenstein WA. Epidemiologic methods in immunization programs, Epidemiol ev 1996; 18(2):99-117. http://dx.doi.org/10.1093/oxfordjournals.epirev. a017931 PMid:9021306 6. Clark A, Sanderson C. Timing of children s vaccinations in 45 low-income and middle-income countries: an analysis of survey data, Lancet 2009;373(9674):1543-9. http://dx.doi.org/10.1016/s0140-6736(09)60317-2 7. Granoff DM, Harrison LF, Borrow. Meningococcal vaccines, Plotkin SA, Orenstein WA (eds). Vaccines. 5. baskı kitabında s.399-434, Philadelphia: Saunders, (2008). 8. Harper DM, Franco EL, Wheeler CM et al. Sustained efficacy up to 4.5 years of a bivalent L1 virus-like particle vaccine against human papillomavirus types 16 and 18: follow-up from a randomised control trial, Lancet 2006;367(9518):1247-55. http://dx.doi.org/10.1016/s0140-6736(06)68439-0 9. Hull BP, Deeks SL, Mcntyre PB. The Australian Childhood mmunisation egister a model for universal immunization registers? Vaccine 2009;27(37):5054-60. http://dx.doi.org/10.1016/j.vaccine.2009.06.056 PMid:19576945 10. mmunization strategies for healthcare practices and providers, Atkinson W, Wolfe S, Hamborsky J, Mcntyre L (eds). Centers for Disease Control and Prevention. Epidemiology and Prevention of Vaccine-Preventable Diseases.11. baskı kitabında Ch. 3: 31-44, Washington DC: Public Health Foundation, (2009). 11. Madsen LB, Ustrup M, Fischer TK, Bygbjerg C, Konradsen F. educed price on rotavirus vaccines: enough to facilitate access where most needed? Bull World Health Organ 2012;90(7):554-6. PMid:22807602 PMCid:3397702 12. Murray CJ, Shengelia B, Gupta N, Moussavi S, Tandon A, Thieren M. Validity of reported vaccination coverage in 45 countries, Lancet 2003; 362(9389):1022-7. http://dx.doi.org/10.1016/s0140-6736(03)14411-x 13. Patel MM, Steele D, Gentsch J, Wecker J, Glass, Parashar UD. eal-world impact of rotavirus vaccination, Pediat nfect Dis J 2011;30(Suppl 1):S1-5. http://dx.doi.org/10.1097/nf.0b013e3181fefa1f PMid:21183833 14. Villa LL, Ault KA, Giuliano A et al. mmunologic responses following administration of a vaccine targeting human papillomavirus types 6, 11, 16, and 18, Vaccine 2006;24(27-28):5571-83. http://dx.doi.org/10.1016/j.vaccine.2006.04.068 PMid:16753240 37