Gram Negatifler. Dirençli Bakterilerde Tedavi Yaklaşımları



Benzer belgeler
Çoğul Dirençli Gram-Negatif Bakteri İnfeksiyonları - Tedavi

Dirençli Gram-negatif Çomak İnfeksiyonlarının Akılcı Tedavisi. Dr Gökhan AYGÜN İÜ CTF Tıbbi Mikrobiyoloji AD

Yoğun Bakım Ünitesinde Dirençli Gram Negatif İnfeksiyonlar

MDR Acinetobacter Enfeksiyonlarında Tedavi ve Enfeksiyon Kontrol Stratejileri

Çoklu İlaca Dirençli Sepsisin Antimikrobiyal Tedavisi

Bakteriyel İnfeksiyonlar ve Tedavi Kılavuzları

Dirençli Gram Negatif Bakteri Enfeksiyonlarında Kombinasyon Tedavisi

Nozokomiyal Bakteremilerde Tedavi Seçenekleri A. baumannii ve P. aeruginosa da Seçenekler

Sorun Yaşadığımız Dirençli Mikroorganizmalarda Tedavi Yaklaşımları: Gram Negatifler

Karbapenemaz Salgılayan Kökenler ile Gelişen Pnömoni Olgusunda Tedavi Dr. Çağrı Büke

YBÜ de Çok İlaca Dirençli Bakteri Sorunu

HEMATOLOJİK MALİGNİTELİ OLGUDA KLEBSİELLA PNEUMONİAE İLE GELİŞEN BAKTEREMİ OLGUSU VE TEDAVİ SEÇENEKLERİ

Dirençli Patojenlerin Üriner Sistem Enfeksiyonlarını Nasıl Tedavi Edelim? Dr. Şule AKIN ENES

KOLİSTİN Etkinlik - Doz - Toksisite. Dr. Halis Akalın Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD

AMAÇ. o Sefoperazon-sulbaktam (SCP), o Ampisilin-sulbaktam (SAM), o Polimiksin-B (PB) o Rifampin (RİF)

Dr.Önder Ergönül. Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı

Olgularla Antimikrobiyal Duyarlılık Testleri (Gram Negatif Bakteriler)

Gram-Negatif Bakterilerde Direncin Laboratuvar Tanısı ve Yorumlanması

CLSI DAN EUCAST A. Deniz Gür Zeynep Gülay Volkan Korten

Doç. Dr. Bilgin ARDA Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD

OLGU SUNUMLARI. Dr. Aslı Çakar

Ne değişti? Dr. Özlem Kurt-Azap

Sepsisde Klinik, Tanı ve Tedavi

Gram negatif bakteriler. Zeynep Gülay

Febril Nötropenik Hastada Antimikrobiyal Direnç Sorunu : Kliniğe Yansımalar

Doç. Dr. Özlem Tünger Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji

KOLİSTİN DİRENCİ ENTEROBACTERIACEAE VE DİĞER GRAM NEGATİFLER. Dr. Şöhret Aydemir Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji AD

Dr. Aysun Yalçı Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji

Nötropeni Ateş Tedavisinde Yenilikler Dr. Murat Akova. Hacettepe Universitesi Tıp Fakültesi İnfeksiyon Hastalıkları Ankara

Yrd.Doç.Dr. Gülçin BAYRAMOĞLU KTÜ Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji AD. TRABZON

DİRENÇLİ GRAM NEGATİF BAKTERİLERDE KOMBİNASYON TEDAVİSİ. Uzm. Dr. Cumhur ARTUK GATF Enf. Hst. ve Kl. Mik. AD. 26 Kasım 2014

Olgularla Güncel Direnç Mekanizmaları;Saptama ve Raporlama. Dr Dilara Öğünç Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji AD

Dr. Şöhret Aydemir Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji AD

Kolistin Dirençli Gram-Negatif Çomaklar

Karbapenem Dirençli Enterobacteriaceae İnfeksiyon Riski ve Bulguları

Karbapenem Gerekmez Funda TİMURKAYNAK Başkent Üniversitesi İstanbul Hastanesi

ESBL-Pozitif Enterobacteriaceae Olgusu ve Tedavi Seçenekleri. Dr. Oral ÖNCÜL İstanbul Tıp Fakültesi İnf. Hst. Kl. Mik.

Enzimlerinin Saptanmasında

Antimikrobiyal tedavide yeni yaklaşım: Doripenem. İn vitro Veriler. Prof.Dr.Güner Söyletir Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, İstanbul

Karbapenem dirençli Klebsiella pneumoniae suşlarında OXA-48 direnç geninin araştırılması

Direnç hızla artıyor!!!!

Direnç Yorumlamada Uzmanlaşma - OLGULAR - Prof. Dr. Ufuk HASDEMİR Yrd. Doç. Dr. Onur KARATUNA

Oya Coşkun, İlke Çelikkale, Yasemin Çakır, Bilgecan Özdemir, Kübra Köken, İdil Bahar Abdüllazizoğlu

Pnömonide Etkene Yönelik Antimikrobiyal Tedavi

Dirençli Gram-negatif Bakteri İnfeksiyonlarının Tedavisi için Neler Yapabiliriz? Fosfomisin

Riskli Ünitelerde Yatan Hastalarda Karbapenemaz Üreten Enterobacteriaceae taranması

CİDDİ SEPSİS / SEPTİK ŞOK EMPİRİK ANTİBİYOTİK TEDAVİSİ. Dr. Fügen Yörük A.Ü.T.F Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı

Karbapenem Dirençli Enterobacteriaceae İnfeksiyonlarının Yönetimi Dr. Murat Akova

Hazırlayanlar: Doç. Dr. Yasemin ZER Mikrobiyoloji AD Öğrt. Üyesi

EUCAST tarafından önerilen rutin iç kalite kontrol Sürüm 3.1, geçerlilik tarihi

YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİNDE DİRENÇLİ NONFERMENTATİF GRAM NEGATİF ENFEKSİYONLAR TEDAVİ YAKLAŞIMLARI. Arzu Altunçekiç Yıldırım

Dirençli Gram Negatif İnfeksiyonların Değerlendirilmesi

Eski Antibiyotikler - Yeni Dozlar

Kısıtlı Antibiyotik Kullanımı Niçin Devam Etmeli?

Yard.Doç.Dr. Dolunay Gülmez

Hastane Kaynaklı Solunum Sistemi İnfeksiyonlarında Antibiyoterapi. Dr.Tansu Yamazhan Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları İzmir

Kolistine Dirençli E. coli Suşuyla Gelişen ÜSİ Olgusu ve Sonuçlar

Antibiyogram nasıl değerlendirilir?

Antibiyogram Yorumu. Mik. Uz. Dr. fiüküfe Diren

Gram Negatif Bakteriler. Fenotipik yöntemlerden direnç. aminoglikozidler. Dr. Devrim Dündar 22 Mart 2010, Aydın

Türkiye de ilk kez NDM-1 karbapenemaz üreten. ve IncI2, IncA/C ile IncY plazmitlerini taşıyan. Escherichia coli ST471 infeksiyonu

Solunum Problemi Olan Hastada İnfeksiyon. Hastane Kaynaklı Solunum Sistemi İnfeksiyonlarında Antibiyoterapi

SAĞLIK HİZMETİ İLE İLİŞKİLİ KLEBSİELLA ENFEKSİYONLARI

Gram Negatif Enterik Bakterilerde Direnç Sorunu ve Çözüm Arayışı. Prof.Dr.Ayşe Willke Topcu XVI. Türk KLİMİK Kongresi Antalya, 14 Mart 2013

Dirençli Gram(-) Bakteri Enfeksiyonlarında Kombinasyon Tedavileri

Piyelonefrit Tedavi süreleri? Dr Gökhan AYGÜN CTF Tıbbi Mikrobiyoloji AD

SAĞLIK HİZMETİ İLE İLİŞKİLİ DİRENÇLİ ETKENLER VE KONTROL Acinetobacter baumannii

Eklem Protez Enfeksiyonlarında Antimikrobiyal Tedavi

Türkiye de Durum: Klimik Verileri

Gereç ve yöntem. Şişli Hamidiye Etfal EAH- 700-yataklı. Yenidoğan yoğun bakım ünitesi -29 yataklı Bir izolasyon odası Üç farklı bölüm

Dirençli Gram Negatif Bakterilerde Tedavi Yaklaşımı. Dr. Oral ÖNCÜL İstanbul Tıp Fakültesi İnf. Hst. ve Kl. Mik. ABD

Avrupa Antimikrobial Duyarlılık Testi Komitesi

Doripenem: Klinik Uygulamadaki Yeri

Avrupa Antimikrobik Duyarlılık Testleri Komitesi

Ulusal Antimikrobiyal Direnç Sürveyans Sistemi (UAMDSS)

Nüksün engellenmesi Ağrısız, fonksiyonel eklem! Uygun cerrahi işlem ve antimikrobiyal tedavi kombinasyonu ESAS!

Genişlemiş Spektrumlu ve İndüklenebilir Beta Laktamaz Salgılayan Gram Olumsuz Bakteri İnfeksiyonları; Epidemiyoloji, Patogenez ve Tanısı

Stenotrophomonas maltophilia Tedavi yaklaşımı. Dr Özlem Kandemir Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Klinik Mikrobiyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları AD

Hastaya Göre Antibiyotik Seçimi. Dr.Halis Akalın

Antimikrobiyal Direnç Sorunu

Hastanede Gelişen Dirençli Sepsiste Antimikrobiyal Tedavi

KISITLI BİLDİRİM. ADTS grubunun hazırladığı Kısıtlı Bİldirim Tabloları ile ilgili olarak dikkat edilmesi gereken konular.

Dr.Müge Ayhan Doç.Dr.Osman Memikoğlu

Avrupa Antimikrobik Duyarlılık Testleri Komitesi

Gebelik ve Postpartum dönemde Demir Eksikliği Anemisi Yeni Tedaviler. Prof. Dr. Cansun Demir

OLGU: Meningoensefalit ve A. baumannii etken olduğu pnömoni tanılı olgu

KAN KÜLTÜRLERİNDEN İZOLE EDİLEN NONFERMENTATİF GRAM NEGATİF BAKTERİLERİN ÇEŞİTLİ ANTİBİYOTİKLERE DUYARLILIKLARI*

Enfeksiyon odaklarından izole edilen Gram negatif ve Gram pozitif bakterilerde antimikrobiyal duyarlılık sonuçları

NOZOKOMİYAL PATOJENLER ANTİMİKROBİYAL DİRENÇ

Genişlemiş Spektrumlu Beta-Laktamaz Üreten Gram Negatif Kan İzolatları: Karbapenemlere Duyarlılık ve Fenotipik/Genotipik Direnç Mekanizmaları

Sorunlu Mikroorganizmalar, Sorunlu Antibiyotikler ve E Test. Prof.Dr.Güner Söyletir Marmara Üniversitesi, İstanbul

SB Sakarya E itim ve Araflt rma Hastanesi Asinetobakterli Hastalarda DAS Uygulamalar ve yilefltirme Çabalar

Bakteriyel İnfeksiyonların Tedavisinde Yenilikler

KAYSERİ EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ DAHİLİYE YOĞUN BAKIM ÜNİTESİ NDE 2013 YILINDA GELİŞEN HASTANE İNFEKSİYONLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Enterobacteriaceae Ġzolatlarında Karbapenemazların Saptanmasında Modifiye Hodge Testi ve Carba NP Testlerinin Karşılaştırılması

Transkript:

Dirençli Bakterilerde Tedavi Yaklaşımları Gram Negatifler Dr.Halis Akalın Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD

Dirençli Gram Negatif Basiller Pseudomonas aeruginosa Acinetobacter baumannii Klebsiella pneumoniae Escherichia coli Stenotrophomonas maltophilia

GSBL MYSTIC -K.pneumoniae %40.5 - E.coli %15.3 MYSTIC 2000-2003 - K.pneumoniae %48.7 - E.coli %19.5

HITIT-II-2007 Duyarlılık Escherichia coli - ESBL(+)-%42 Klebsiella pneumoniae - ESBL(+)-%41 Pseudomonas aeruginosa -İmipenem %70 -Piperasilin/tazobaktam Acinetobacter baumannii - İmipenem %45 -CFP/ Sulb %48

Escherichia coli CTX-M CTX-M-15 CTX-M-15, 3, 1(E.coli ve K.pneumoniae)

Pseudomonas aeruginosa Pseudomonadaceae ailesindeki en önemli tür Toprak, su ve bitkilerde bulunuyor Dış ortam koşullarına dayanıklı Sağlıklı insanlarda bulunabilir Nemli ortamı sever, su ve su sistemleri Nozokomiyal enfeksiyonlar, kistik fibroz YBÜ de endojen-çapraz kontaminasyon

Çok İlaca Dirençli(Çoklu Direnç) GNB Genellikle en az 3 antibiyotik grubuna dirençli bakterileri tanımlamaktadır P.aeruginosa: Sefalosporinler(sadece seftazidim veya sefepim), aminoglikozidler, florokinolonlar, karbapenemler, piperasilin Tüm antibiyotiklere direnç durumu için kolistin direncinin de olması gerekir Pop-Vicas AE et al. Clin Infect Dis 2005 Falagas ME et al. Cl

Direnç Mekanizmaları Dış membran geçirgenliğinde azalma(opr D kaybı) Beta-laktamazlar(OXA-11,14,16, VİM-5,PER-1,OXA-10) Aktif pompa sistemleri(mexab- OprM) Hedef bölgenin değişimi Livermore DM. JAC 2001 Gülay Z. ANKEM Derg 2005 Vahaboğlu H. AAC 1997 Aktaş Z. Clin Microbiol Infect 2005

Pseudomonas aeruginosa VIM, IMP-1 VIM-2 VIM-5

Dirençli P.aeruginosa-Karşılaşma Riski 25 (vaka-kontrol) çalışması -Önceden karbapenem kullanımı -Önceden florokinolon kullanımı -Önceden 3.kuşak sefalosporin kullanımı -Mekanik ventilasyon -YBÜ veya hastanede yatış süresinin uzunluğu 17 (vaka-kontrol içermeyen) çalışma -Çevreden kontaminasyon -Musluk suyu - Eller -Önceden antibiyotik kullanımı -YBÜ de kalmak - Bakımevinde bulunmak

İmipenem: Monoterapi-Kombinasyon Nozokomiyal pnömoni, sepsis, peritonit İmipenem 4x500 mg IV İmipenem 4x500 mg IV + Netilmisin 2x150 mg IV Toplam 280 hasta İmipenem grubunda 91 NP hastası Kombinasyon grubunda 86 NP hastası Tedavi başlangıcında tüm etkenler imipeneme duyarlı

Tedavi süresi Mikrobiyolojik dökümante P.aeruginosa Tedavi yanıtı İmipenem 10.2±5.8 46/91 17 4/9 Kombinasyon 10.5±5.1 50/86 17 6/12 Tüm olgulardaki cevap İmipenem 113/142(80) 5 olgu Pseudomonas -direnç gelişimi Kombinasyon 119/138(86) 7 olgu

Meropenem Seftazidim + Amikasin VİP, çok merkezli Meropenem 3x1 g IV Seftazidim 3x2 g IV + Amikasin 15 mg/kg IV(2 dozda) Değerlendirilebilen hasta sayısı Meropenem Seftaz + Amikasin Klinik 57 59 Mikrobiyolojik 51 45

Klinik başarı (EPP) Meropenem 47/57 (%82.5) Seftaz + Ag 39/59 (%66.1) Bakteriyolojik başarı(epp) 38/51 (%74.5) 24/45 (%53.3) P. aeruginosa Eradikasyon 8/14(%57.1) 7/13(%53.8) p 0.044 0.03

Pseudomonas aeruginosa - Bakteriyemiler Nötropenik hastalarda mortalite %48 Nötropenik olmayan hastalarda %31 Wisplinghoff H et al. Clin Infect Dis 200

267 P.aeruginosa bakteriyemisi 66 hasta(%24.7) bakteriyemi öncesinde P.aeruginosa ya etkili antibiyotik almış 66 hasta:piperasilin, Seftazidim, İmipenem, Siprofloksasin, Gentamisin, Amikasin 54 monoterapi 8 kombinasyon 2 monoterapiyi Bakteriyemi öncesi antibiyotiyotik alan hastaların almayanlara göre, daha önce almış olduğu antibiyotikler dışındakilerden en az birine dirençli P.aeruginosa bakteriyemisi riski anlamlı olarak yüksek (OR,1.8;%95CI, 1.0-3.4;p=0.06)

Bakteriyemi öncesi monoterapi, antibiyotik almayanlara göre anlamlı olarak dirençli bakteriyemi riski(p=0.07) Bakteriyemi öncesi kombinasyon, antibiyotik almayanlara göre risk oluşturmuyor(p=0.47) Bakteriyemi öncesi kullanılan antibiyotik(monoterapi), kendisine dirençli P.aeruginosa bakteriyemisi için risk faktörü(or,2.5;%95 CI,1.3-4.8;p=0.006) Kombinasyon için anlamlı risk artışı yok(p=0.34) Daha sonra direnç gelişimi açısından kombinasyon ile monoterapi arasında fark yok(p=0.59) SONUÇ: Daha önce hastada kullanılan antibiyotiğe dikkat-özellikle bu antibiyotiği tek başına tedavide kullanma

305 hasta(1997-2002) P. aeruginosa bakteriyemisi 64 hastada mortalite(%21) Başlangıçtaki uygun tedavi mortaliteyi anlamlı olarak azaltıyor(%17.8-30.7,p=0.018) Kombinasyon tedavisi alanlarda başlangıç uygun antibiyotik tedavisi anlamlı olarak yüksek (%79.4-65.5,p=0.011) Kombinasyon öneriliyor Micek ST et al. Antimicrob Ag

47 çalışmanın alındığı meta-analiz(nötropenik hastalar) Kombinasyon ile monoterapi arasında ölüm oranları açısından fark yok(pseudomonas enfeksiyonları için geçerli) Tedavi başarısızlığı: Aynı beta-laktam için fark yok, farklı beta-laktam için monoterapide daha az Tedavi başarısızlığı-ölüm oranları paralellik göstermiyor Bazı çalışmalarda ölüm oranları yok

64 çalışmanın alındığı meta-analiz(bağışıklığı kırılmamış hastalar) Gram negatiflerin neden olduğu sepsis olgularında kombinasyon ile monoterapi arasında fark yok Genel olarak kombinasyon rejimlerinde nefrotoksisite daha sık P.aeruginosa nın neden olduğu sepsis için kombinasyon ile monoterapi arasında fark yok Çalışmaların kalitesi yeterli değil

17 gram negatif bakteriyemi çalışması Meta-analiz P.aeruginosa için kombinasyon yararlı

P.aeruginosa Enfeksiyonlarında Tedavi Ciddi enfeksiyonlar Beta-laktam + Aminoglikozid veya Kinolon Komplike Olmayan ÜSE Mono

Çoklu Dirençli P.aeruginosa Tedavisi Kombinasyon(in vitro) Tikarsilin + Tobramisin + Rifampin Seftazidim veya sefepim + Kinolon Seftazidim + Kolistin Polimiksin B + Rifampin Polimiksin B + İmipenem Azitromisin + Tobramisin + Doksisiklin + TMP veya Rifampin Kombinasyon (klinik) Sefepim + Amikasin Polimiksin B + (karbapenem veya aminoglikozid veya kinolon veya beta-laktam)

Acinetobacter spp. 29 tür, 17 si isimlendirilmiş A.baumannii- A.calcoaceticus-3-13TU A.baumannii en sık etken Toprak, su ve çevrede bulunur Sağlıklı insanlarda bulunabilir Kuruluğa oldukça dayanıklıdır

Direnç Mekanizmaları Betalaktamazlar - Kromozomal sefalosporinazlar(ampc) - PER-1, VEB-1 Karbapenem direnci -Dış membran proteinlerinde azalma - PBP lerde değişme -A,B ve D sınıfı karbapenemazlar IMP, VIM OXA-23,24,25,26,27,40 Van Looveren M et al. Clin Microbiol Infect 2004 Vahaboğlu H et al. Antimicrob Agents Chemother 1997

Acinetobacter baumannii OXA-58, OXA-23 OXA-51, OXA-58

A.baumannii-VİP 81 VİP(41 A.baumannii) A.baumannii için bağımsız risk faktörü -Pnömoni öncesinde antibiyotik kullanımı İmipenem dirençli A.baumannii(26 olgu) -Pnömoni öncesinde imipenem kullanımı bağımsız risk faktörü Hastane içi mortalite - Acinetobacter baumannii 27/41=%65.9 - Diğer bakteriler 25/40= %62.5

A.baumannii-Bakteriyemi 233 YBÜ hastasında bakteriyemi 42 A.baumannii - 35 diğer GNB A.baumannii bakteriyemisi Mortalite 22/42=%52* Diğer GNB bakteriyemisi Mortalite 17/35=%49* Tüm bakteriyemiler (A.baumannii dışında) Mortalite Bağımsız risk faktörleri 78/191=%41* *Fark anlamlı değil İmmün sist. bask. Yatışta solunum yetmezliği Öncesinde antibiyotik kullanımı Öncesinde sepsis atağı Günlük invazif işlem sayısı Garcia Garmendia JL et al. Clin Infect Dis 2001

A.baumannii-Tedavi Etkili antibiyotikler - Karbapenemler -Ampisilin/ sulbaktam - Sefoperazon/sulbaktam - Polimiksin B - Polimiksin E(kolistin) - Amikasin, tobramisin - Seftazidim -Siprofloksasin, Levofloksasin, Ofloksasin

A.baumannii-Tedavi Monoterapi ile kombinasyonu karşılaştıran klinik çalışma yok Ciddi enfeksiyonlarda ve/veya altta yatan hastalığı olan hastada kombinasyon tedavisi öneriliyor Urban C et al. Clin Infect Dis 2003 ATS Guideline. Am J Respir Crit Care Med 2005 Murray CK et al. Curr Opin Infect Dis 2005

A.baumannii-Tedavi Bakteriyemilerde imipenem veya ampisilin/ sulbaktam monoterapisi etkili HKP de imipenem veya meropenem monoterapisi ile A.baumannii eradikasyon oranı düşük Verwaest C et al. Clin Microbiol Infect 2000 Lerma FA et al. J Chemother 2001

Fare Pnömoni Modelleri İmipenem ve sulbaktama dirençli(düşük düzey),tobramisin-i, Rifampisin-R AB -İmipenem + tobramisin(en etkili) -İmipenem + sulbaktam(etkisiz, anta İmipenem ve sulbaktama dirençli(yüksek düzey) -İmipenem + rifampisin (etkili) -Rifampisin + tobramisin (etkili)

İn vitro Kombinasyon Sonuçları Sinerjik etkili kombinasyonlar -Betalaktam + aminoglikozid -Betalaktam + kinolon - Kinolon + aminoglikozid - Meropenem + sulbaktam Akalın H. Hastane İnfeksiyonları 2003 Kiffer CRV et al. Diagnostic Microbiol Infect Dis 2005 İMP-R (düşük düzey), Sul-R (düşük düzey), Rif-R, Tob- I -İMP +(Sulbaktam, tobramisin, rifampisin) İMP-R (yüksek düzey), Sul-R (yüksek düzey), Rif-R, Tob- I -İMP + RİF, RİF + SUL, RİF + TOB, SUL + TOB

Karbapenem + Sulbaktam Karbapenem + Sulbaktam in vitro etkili fakat klinik olarak yeterli yanıt yok (%17)

VİP-A.baumannii Doksisiklin veya minosiklin 6/7(%85) Klinik yanıt

Klebsiella pneumoniae Karbapenem Direnci Karbapenem direnci -Dış membran permeabilitesinde modifikasyon -Eflüks sistemi aktivasyonu -AmpC betalaktamaz aşırı üretimi -GSBL - Karbapenemaz

Klebsiella pneumoniae - Karbapenemaz(+) Metallo-beta-laktamaz(VIM, IMP) Oksasilinaz(OXA-48) KPC (1-7) - 1996 yılında saptandı - Plazmid tarafından kodlanıyor - Tek başına direnç oluşturmaz, duyarlılığı azaltır -Direnç için dış membran permeabilitesinde azalma gerekir No

Klebsiella pneumoniae OXA-48 Carrer A et al. Antimicrob Agents Chemother 2008 Aktaş Z et al. Chemother 2008 VIM-1 OXA-48 + CTX-M + Dış membran protein kaybı Gü

KPC Saptanması Duyarlılık testlerine dayanarak saptamak zor Heterojen olarak beta-laktam direncinin ortaya çıkması Dış membran permeabilite azalmasına gerek var İmipenem ve meropenem duyarlılık testi duyarlı değil Ertapenem duyarlılık testi rutin için uygun -Ertapenem direnci KPC için belirteç değil -Ertapenem direnci GSBL veya AmpC + Dış membran defekti Modifiye Hodge Test Boronik Asid Testi

Klebsiella pneumoniae -KPC(+)-Tedavi Karpapenem tedavisi sırasında yüksek düzeyde karbapenem dirençli suşlar seçilebilir Amikasin ve/veya gentamisine duyarlı olabilir Kolistin Tigesiklin Kolistin + rifampisin

KPC(+) K. pneumoniae -Tedavi 28 KPC(+) K. pneumoniae Tüm izolatlar ertapenem dirençli(vitek 2) 13(%46.4) izolat imipenem duyarlı saptanmış 13 izolatın ikisi kolonizasyon 9/11(%81.8) imipenem veya meropenem 4/9(%44.4) olguda tedavi başarılı 15(%53.6) izolat imipenem dirençli 10/15 çeşitli tedaviler almış ve başarı %80 5 olguda tigesiklin başarı ile kullanılmış

Stenotrophomonas maltophilia Doğada yaygın Hematolojik maligniteli hastalarda taşıyıcılık Nozokomiyal-Bağışıklığı baskılanmış hastalar Pnömoni-Bakteriyemi Risk faktörü: Geniş spektrumlu antibiyotik kullanımı Epidemiler yapabilir Şenol E et al. J Hosp Infect 2004 Çaylan R et al. Mikrobiyoloji Bülteni 2005 Çaylan R et al. Jpn J Infect Dis 2004

Stenotrophomonas maltophilia 2000-2004, 153 hasta-190 izolat %67.9 enfeksiyon-%32 kolonizasyon Bakteriyemi(%36.5)-Pnömoni(%28.8) Mortalite %25 TMP-SMX %94 Tik/Klav %79 Siprofloksasin %53.3

Stenotrophomonas maltophilia 30 bakteriyemi-30 kontrol Hazırlayıcı faktörler: SVK, Aminoglikozid ted. Bakteriyemi kaynağı: SVK, Akciğerler, Yumuşak doku Mortalite %30(Atfedilen mortalite %26.7) İmipenem-R TMP-SMX %89.6 Siprofloksasin %86.2

Stenotrophomonas maltophilia Direnç:İmipenem %98.5, Meropenem %98, TMP-SMX %28.3, Siprofloksasin %92.2 Gülmez D et al. Clin Microbiol Infect 20 TMP-SMX + (seftazidim, siprofloksasin, gentamisin, tobramisin) > TMP-SMX Zelenitsky SA et al. Diagn Mic Tik/Klav + Siprofloksasin %44 sinerjik TMP + Tik/Klav %47 sinerjik

Kolistin Polimiksin A-E, 1947 Polimiksin B ve Polimiksin E(Kolistin) 1950-1980 yılları arasında yoğun kullanım Nefrotoksisite Kistik fibroz

Kolistin sülfat Oral: Bağırsak dekontaminasyonu Topikal: Cilt enfeksiyonları Kolistimetat sodyum(kolistin metansülfat, pentasodyum kolistinmetansülfat, kolistin sülfonil metat) Parenteral kullanım: IV ve IM İnhal

Etki Mekanizması Hedefi hücre membranıdır 1. Katyonik peptid olan kolistin, bakteri dış membranındaki anyonik LPS ile elektrostatik olarak etkileşir 2. Hücre membranında düzensizlik 3. LPS yi stabil tutan magnezyum ve kalsiyumun yerini değiştirir 4. Permeabilite bozukluğu sonucu ölüm Anti-endotoksin etki Konsantrasyona bağımlı etki

Farmakokinetik Kolistimetat ın önemli bir kısmı böbrekler yolu ile atılır, bir kısmı da hidrolize uğrayarak kolistine dönüşür Verilişten sonra ilk 24 saat içinde %60 idrar ile atılım Kolistin klirensi(böbrek dışı)? Doku dağılımı? BOS a geçiş(%25) Dağılım hacmi düşük(moleküler ağırlığı büyük ve polarite)

Kolistin Cmax 2-14 μg/ml Proteine bağlanma %90 Serum yarılanma ömrü 13.6 saat 9 mü/gün : Cmax 2.3 μg/ ml

Spektrum Acinetobacter spp. Pseudomonas aeruginosa Klebsiella spp. Enterobacter spp. Escherichia coli Stenotrophomonas maltophilia

Duyarlılık Testleri Otomatik sistemler(vitek 2) güvenilir değil E-test, agar dilüsyon ile doğrulanmalı Disk diffüzyon güvenilir değil E-test ile mikrodilüsyon arasındaki uyum %98.2 Tan TY et al. Clin Microbiol Infect 2007 Tan TYet al. J Antimicrob Chemother 2006 Arroyo LA et al. J Clin Microbiol 2005

Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi 100 A.baumannii-E test-direnç yok A.baumannii de kolistine karşı heterorezistans K.pneumoniae da kolistin direnci

Ülkemizde Duyarlılık Durumu Kistik fibroz P.aeruginosa(50) Kolistin, amikasin ve meropeneme duyarlı Seftazidim duyarlılığı %90 Kolistin + Amikasin 12 88 Kolistin + Seftazidim 24 76 Kolistin + Meropenem 12 88 Seftazidim + Amikasin 51 49 Meropenem + Amikasin 58 42

Kombinasyon-In vitro Sonuçlar A.baumannii Kolistin + rifampisin Kolistin + amikasin Kolistin + imipenem Kolistin + doksisiklin P.aeruginosa Polimiksin B + azitromisin Kolistin + rifampisin Giamarellos- Bourboulis E et al. Diagn Microbiol Infect Dis 2001 Timurkaynak F et al. Int J Antimicrob Agents 2006 Haddad FA et al. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 2005 Bratu S et al. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 2005

Kolistin: Monoterapi-Kombinasyon In vitro -P. aeruginosa Kolistin + Seftazidim (S) Kolistin + Rifampisin (S) Kolistin + Siprofloksasin (S) -A. baumannii Kolistin + Rifampisin (S) Kolistin + Meropenem + Azitromisin(S)

Kolistin: Monoterapi-Kombinasyon Hayvan Çalışmaları -P. aeruginosa Kolistin + Meropenem Kolistin + Rifampisin -A. baumannii Kolistin + Rifampisin

Klinik Çalışmalar 59 hastada 60 enfeksiyon, 1993-1994 P.aeruginosa(21) ve A.baumannii(39) Sadece kolistine duyarlı Pnömoni(20), ÜSE(12), KDE(9), MSS(5), CAE(5) 2.5-5 mg/kg, IV kolistin(kolistimetat sodyum), maksimum 300 mg/gün, 2-4 dozda Tedavi süresi 12.6±6.8(2-34)gün Genel başarı %58 Pnömonide başarı %25 Nefrotoksisite %37

Ventilatörle İlişkili Pnömoni 1997-2001, 35 VİP - A.baumannii 21 hastada sadece kolistin duyarlı-kolistin tedavisi(kolistin sülfometat sodyum)2.5-5 mg/kg/gün, 3 doz 14 hastada imipenem duyarlı-imipenem(3 hastada sulbaktam, 2 hastada amikasin, 1 hastada tobramisin) Kolistin: 12 hastada klinik yanıt(%57) İmipenem: 8 hastada klinik yanıt (%57)

Kolistin: 6/9(%66.7) bakteriyolojik eradikasyon İmipenem: 2/4(%50) bakteriyolojik eradikasyon Kolistin: 14.7±4.1(10-21)gün İmipenem: 13.2±4.2(10-21)gün Kolistin: 5(%24) hastada nefrotoksisite İmipenem: 6(%42) hastada nefrotoksisite Mortalite: Kolistin %61.9-İmipenem %64.2

2000-2004, 50 hasta, 54 enfeksiyon atağı %33 ü pnömoni, %28 i bakteriyemi 28 A.baumannii, 23 P.aeruginosa, 2 K.pneumoniae 1 kolistin dirençli A.baumannii Genellikle kombinasyon Mortalite %24(12/50) Klinik yanıt %66.7 (36/54)

Klinik yanıt Pnömoni 10/18 (%55.6) Bakteriyemi 9/15 (%60) A.baumannii 19/28(%67.9) P.aeruginosa 16/23 (%69.6) K.pneumoniae 1/2(%50) 4 hastada(%8) nefrotoksisite

Pnömoni-İnhalasyon Tedavisi Hasta sayısı 8 21 Ort.süre 10.5 14 Doz 1.5-6 MIU 2 MIU Mortalite 1/8(%12.5) 10/21(%46.7) Klinik iyileşme 7/8(%87.5) 18/21(%85.7) Nefrotoksisite 1 0 IV tedavi Evet Evet Kwa ALH et al. Clin Infect Dis 2005 Michalopoulos A et a

Acinetobacter baumannii Nozokomiyal pnömoni (16) Kolistin(inhalasyon, 3x1 MU) + Rifampisin(intravenöz 2x10mg/ kg) Tüm hastalarda iyileşme Bakteriyemi (9) Kolistin (intravenöz, 3x2 MU) + Rifampisin(intravenöz 2x10 mg/ kg) Tüm hastalarda iyileşme

Kolistin(Polimiksin E) Sadece kolistine duyarlı A.baumannii veya P.aeruginosa enfeksiyonları Pnömoniler Çalışma Klinik yanıt oranları (%) Levin AS. Clin Infect Dis 1999 5/20 25 Markou N. Critical Care 2003 11/15 73.3 Garnacho-Montero. Clin Infect Dis 2003 12/21 57 Linden PK. Clin Infect Dis 2003 10/18 55 Falagas ME. J Cystic Fibrosis 2005 30/45 66.7

Kolistin(Polimiksin E) Sadece kolistine duyarlı A.baumannii veya P.aeruginosa enfeksiyonları Bakteriyemiler Çalışma Klinik yanıt oranları (%) Levin AS. Clin Infect Dis 1999 7/9 78 Markou N. Critical Care 2003 4/6 66 Falagas ME. J Cystic Fibrosis 2005 32/48 66.7

Kolistin Tedavisi 2000-2007, Atina MDR gram negatif, 258(222 si YBÜ) -170 A. baumannii -68 P. aeruginosa -18 K. pneumoniae -1 S. maltophilia -1 E. cloacae 135 izolat sadece kolistine duyarlı 155 pnömoni, 33 bakteriyemi, 22 abdominal enfeksiyon

Kolistin Tedavisi Ortalama kolistin süresi 17.9 gün Tedavi başarısı -Kolistin, Kolistin + Meropenem %83.3 -Kolistin + Pip/Tazo %64.7 -Kolistin + Amp/Sulb %75 -Kolistin + Diğer %61.3 -Kolistin = Kolistin + Meropenem Yüksek doz Düşük mortalite Falagas ME et al. Int J Antimicrob Agen

Kolistin: Monoterapi-Kombinasyon Klinik çalışmalar - Kolistin monoterapisinde kolistin + meropenem kombinasyonuna göre mortalite daha düşük - Kolistin(kür veya iyileşme) %57-78 - Kombinasyon(kür veya iyileşme) %67-74

Tigesiklin

% Duyarlılık Klebsiella Enterobacter Serratia Acinetobacter Antibiyotik E. coli* pneumoniae * cloacae * marcescens baumannii Amikasin 99 99 99 100 78 Amoks/Klav 79 87 4 1 NA Sefepim 99 98 95 97 40 Seftriakson 97 97 77 92 28 Imipenem 100 99 99 99 81 Levofloksasin 79 94 93 95 43 Minosiklin 84 84 85 91 87 Pip/Tazo 96 94 82 95 68 Tigesiklin 100 94 94 97 NA Enterobacteriaceae için sınır değeri: duyarlı 2 μg/ml, orta derecede dirençli 4 μg/ml,dirençli >8 μg/ml NA= Veri yok Tygacil (tigecycline) Prescribing Information. Philadelphia, PA: Wyeth Pharmaceuticals Inc. 2005. Hoban DJ, et al. Diagn Microbiol Infect Dis. 2005;52:215-227. Data on File, Wyeth Pharmaceuticals Inc. 26

Tigesiklin ÇİD A.baumannii - Tigesiklin direnci %25.8 TEST Türkiye 2006 - Acinetobacter spp. %91 MİK 2 μg/ ml

Tigesiklin ÇİD A.baumannii 25 olgu(19 VİP, 3 VİP+Bakteriyemi, 3 Bakteriyemi) Çoklu Dirençli A.baumannii Tigesiklin MİK>2 mikrogram/ml, 7/20 hastada 5 hasta tigesiklin monoterapisi Tedavi süresi ort.12.5 gün(7-20) Klinik iyileşme %84, Bakteriyel eradikasyon %80 Tigesikline duyarlılığı azalmış 7 hastanın 5 inde klinik iyileşme, 4 ünde hem klinik iyileşme hem de bakteriyel eradikasyon

ÇİD A.baumannii ve Tigesiklin 22 çalışma - Tigesiklin duyarlılığı %90 8 çalışma - 42 hasta(31 VİP) Tigesiklin - Kombinasyon (%66.7) Klinik başarı %76

ÇİD A.baumannii ve Tigesiklin 34 hasta, 19 tek etken, 15 polimikrobik Tüm izolatlar karbapenem dirençli ve %53 ü sadece kolistine duyarlı Tüm izolatlarda Tigesiklin MİK<2 mg/l Çoğunlukla kombinasyon 23(%68) hastada klinik yanıt ve bunların 10 unda eradikasyon

ÇİD Gram Negatifler - Tigesiklin 18 hasta, 7 gün tigesiklin 10 A.baumannii, 8 Enterobacteriaceae Duyarlılık testi yapılan 9 A.baumannii den 5 inde tigesiklin(i) ve 4(%80) hasta ölmüş 4 duyarlı suş ölüm yok Acinetobacter dışındaki bakterilerde MİK değerleri ölümle ilişkili değil

Fosfomisin Fosfonik asit derivesi 1969 Streptomyces spp. Fosfomisin tromethamine- fosfomisin kalsiyum(oral) Fosfomisin disodyum(iv,im) MurA inhibisyonu Bakterisidal

Fosfomisin Gram pozitif ve negatiflere etkili Pseudomonas aeruginosa dirençli olabilir A. baumannii dirençli (fosfomisin + aminoglikozid sinerjik olabilir)

Fosfomisin GSBL(+) E.coli %96.8(1604/1657) GSBL(+) K.pneumoniae %81.3 (608/748) GSBL(+) E.coli %95.9(231/241)- HK %98.1(101/103)- TK

Fosfomisin 31 çalışmanın gözden geçirilmesi Günlük doz 2-24 g/gün, 6-8 saatte bir 5-21 gün Tek başına veya kombinasyon Klinik başarı %81.2

Doripenem Ventilatörle ilişkili pnömoni Doripenem 3x500 mg(4 saatlik IV infüzyon) İmipenem 4x500 mg(30 dk IV infüzyon) veya 3x1000 mg(1 saatlik IV infüzyon) Klinik başarı - Doripenem %68.3 -İmipen Pseudomonas aeruginosa - Doripenem %80 - İmipenem %42.9

Doripenem Acinetobacter baumannii OXA-58(+) suşlara imipenem ve meropenemden daha etkili

Sonuçlar Karbapenemler Sulbaktam Kolistin Tigesiklin Fosfomisin Doripenem İn vitro sinerji testleri Daha önce kullanılan antibiyotiği seçme Kombinasyon Antibiyotik yönetimi-kollateral hasar