Anne-Baba-Çocuk Üçlüsünün İletişimi Nasıl Olmalı?
Aile EV Gibidir. Baba = Bodrum Anne: 1. Kat. Çocuklar= Üst Katlar
Baba ya evin temelidir, ya da içine girilmesi zor karanlık bir bodrum gibidir.
Anne, baba ve çocuklar arasındaki en önemli dengedir.
Çocuklar ise zaman zaman ulaşılması en zor kişilerdir.
Tanışmak Çok Önemli OÖnce kendimiz ile tanışmak. OSonra eşimizi tanımak. OVe çocuklarımızı tanımak.
Vaktinizi Neye Harcıyorsunuz? O Vaktini çocukları ile geçirmek sadece çocuğun isteklerini yapmak demek değildir. O Olması gereken, çocukların sürekli yanında olmaya gayret etmektir. O Olması gereken, çocuklarla birlikte geçirdiğin vakitten ailecek keyif almaktır.
Beni Anlıyor Musun? Birlikte yaşadığımız insanlara karşı tutumumuz onları anlamamıza bağlıdır. Alfred Adler
Part Time Annelik- Babalık O Baba ya da anne olmak işten arta kalan zamanlarında yapılan bir şey değildir. O Tam zamanlı bir iştir ve baba gibi babalar işte dahi olsalar babalıklarını evin içinde hissettirirler.
Baba Benimle Hiç Vakit Geçirmiyorsun!!! OYıllar sonra aynı cümleyi siz evladınız için kurabilirsiniz.
Çocuklar Sizin Kopyanızdır
Sevgi İhtiyacı OSevgi ihtiyacı karşılanmamış çocuklar sürekli olarak başkalarından sevgi arayışı içerisindedirler.
Anne Baba Sevgisinin Yeri OHiçbir sevgi Anne Baba Sevgisinin yerinde olamaz
Çocuğumuzla İletişimimizde Nelere Dikkat Etmeliyiz?
Güler Yüzlü Olmayı Seçin OÇocuk benim için gülmektir. OMutlu olmayı hak eden varlıktır. OGülmesi gereken varlıktır.
Güzel söyleyelim, güzel düşünelim. Gülümseyelim. Hayat da bize gülümsesin
O Çocuğunuzu dinlemek için zaman ayırın. O Onunla konuşurken dikkat dağıtan öğelere mümkün olduğunca engel olun. O Televizyon,el işi vb. bırakıp onu dinleyin.
OTüm dikkatinizi ona yöneltin ve deneyimlerini anlayabilmek için kendinizi onun yerine koyun. OEmpati kurun!!!
OÇocuğunuz konuşurken göz kontağını sürdürün. OKonuşmayı sürdürmesi için onu teşvik edin.
O Söylediklerini dinleyin, özetleyin ve çocuğunuza tekrarlayın. O Buna yansıtıcı dinleme denir.
OKendisini ve geleceğini güvende hissetmesini sağlayın.
O Çocuğunuza,onu ne kadar çok sevdiğinizi, ne kadar iyi ve sevilecek bir çocuk olduğunu herhangi bir koşul koymadan söyleyin.
OSadece başarıları için değil, aynı zamanda çabaları, ufak çaplı değişimleri ve ilerlemeleri için de övgüde bulunun.
O Çocuğunuza verdiğiniz sözleri tutun ve sözlerini tutması için fırsat verin. O Yapabileceklerini göstermesi için fırsat tanıyın. Tek başına karar vermesine izin ve fırsat verin.
O Çeşitli etkinliklere katılması ve size yardım etmesi için olanak tanıyın.
O Ona ailenin bir parçası olduğunu gösterin. Onunla vakit geçirin, tatillerinizi ona ayırın ve beraber özel etkinliklere katılın.
OÇocuğunuza serbestlik tanımakla birlikte, uymak zorunda olduğu kesin ve belirli kurallar koyun. OÇocuklarınızı kural belirsizliği içinde bırakmayın ve aşırı ödün vermeyin.
OSizin fikirlerinizle uyumlu olmasa dahi çocuğunuzun söylediklerini kabul edin ve saygı gösterin.
OBelirli bir davranışı ödüllendirme ve cezalandırma söz konusu olduğunda sadece davranış üzerine odaklanın ve bu davranışı onun bütün kişiliğine genelleyerek eleştiride bulunmayın.
OÇocuğunuzun ilgi ve yeteneklerini iyice tanıyın ve keşfedin ki çıtayı doğru yüksekliğe koyabilesiniz.
Çocuklara Çok Yük Düşüyor Ailede anne babaya çok yük düşüyor gibi görülür. Baba herkesi mutlu etmek zorunda, anne ise babayı ve çocuğu yani o da herkesi mutlu etmek zorundadır. Her ikisinin de görevleri, üstlendikleri konumlar farklıdır ve dolayısıyla yükleri de farklılık gösterebilir. Ama annenin de babanın da çok güzel bir özelliği vardır ki bu da birbirine destek olabilmeleridir. Hem kendi mutluğunu düşünüyorlar hem de birbirlerinin ne güzel. Tabi bu düşünce işinin birde çocuk tarafı var. Hemen aklımıza şu gelir. Ooh çocuğun işi iş tabi ki anası da onu düşünüyor babası da onu düşünüyor herkes onun mutluluğunu düşünüyor. İşe birde şu boyuttan bakalım. Çocuk kendi mutluğunu sağlayabilecek konumda mı? Hayır! Çocuk anneye ve babaya muhtaç. Bir çocuk kendi kendine bisiklet alabilir mi? Ödevlerini hiç sorun yaşamadan her şeyi dos doğru bilerek yapabilir mi? İlk defa yürüyen bir çocuk ayakkabısını bağlayabilir mi? Yapamaz Kendi sorununu çözemeyen bir kişi olan çocuk nasıl sizden daha mutlu olabilir ki. Sizin bir çok donanımınız var, tecrübeniz var, en güzeli de her an yanınızda destekçiniz olan eşiniz var, peki ya çocuğunuzun sizden başka nesi var? Onun kendine faydası yok ki başkasına nasıl olsun. Bu noktadan bakınca anneler babalar bütün yük bizde çocuk büyük dert diye düşünebilirler. Ama birde çocuk tarafından bakarsanız aslında onun yükünün çok daha ağır olduğunu görürsünüz. Sizler çok güçlüsünüz ve sizin destekçiniz de çok, ama o güzelim çocukların sizden başka hiç kimsesi yok.
DİNLEDİĞİNİZ İÇİN TEŞEKKÜRLER REHBER ÖĞRETMEN ELİF IŞIK