Maden Tetkik ve Arama Dergisi

Maden Tetkik ve Arama Dergisi http://dergi.mta.gov.tr YEDİKULE-İSTANBULBÖLGESİ TERSİYER (PALEOJEN-NEOJEN)ÇÖKELLERİNİN OSTRAKOD FAUNASI VE ORTAMSAL ÖZELLİKLERİ OSTRACOD FAUNA AND ENVIRONMENTAL FEATURES OF TERTIARY (PALEOGENE- NEOGENE) DEPOSITS IN YEDİKULE- İSTANBUL REGION Ümit ŞAFAK a * a Çukurova Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü 01330 Sarıçam/ADANA ÖZ Bu çalışma, İstanbul- Avrupa yakası güney bölümünde, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan mikro bölgeleme çalışması için Yedikule civarında yapılan sondajlardan alınan örneklerin mikropaleontolojik değerlendirilmesini içermektedir. Araştırma Yedikule yerleşim merkezi içerisinde açılmış 3 adet sondaj kuyusunun karot örnekleri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Kiltaşı, killi kireçtaşı, kireçtaşı, fosilli kumtaşı, siyahımsı-yeşil renkli kil, organik kil, marn düzeylerinden elde edilen çok iyi korunmuş ostrakod faunası yanı sıra bazı seviyelerde mikromollüskler de gözlenmiştir. Bu üç sondaj karot örneklerinin içerdiği mikrofauna ile çalışmanın yürütüldüğü istifin yaşı Tersiyer (Geç Miyosen ve Erken Oligosen) olarak belirlenmiştir. Ortamsal başlık olduğu için ortamsal bir sonucu da kapsarsa iyi olur. ABSTRACT: Anahtar Sözcükler: Yedikule-İstanbul, ostrakod, Geç Miyosen, Erken Oligosen, göl, lagün. In this study, on the southern part of İstanbul- European side, includes the evaluation micropaleontological features of samples from drill held near Yedikule which taken for micro zonning study by İstanbul Municipality. Research was conducted on drilling core samples of Yedikule settlement filed in three boreholes center. Very well-preserved ostracods fauna obtained from Claystone, clayey limestone, limestone, sandstone fossils, blackish-green clay, organic clay and marl levels and also micro- mollusca were observed. With these three drill core samples of microfauna, the age of sequence is defined Tertiary (Late Miocene- Early Oligocene). That would be good include envirınmenal results because of the environmental title. Key words: Yedikule- İstanbul, ostracoda, Late Miocene, Early Oligocene, lake, lagoon *Başvurulacak yazar: Ümit ŞAFAK,usafak01@gmail.com

1. Giriş İnceleme alanı İstanbul -Avrupa yakası güney bölümünde yeralan Yedikule civarıdır (Şekil 1). Çalışma alanı ve yakın civarında Akartuna (1953), Erentöz (1953), Pamir (1954), Ozansoy (1962, 1964), Sönmez (1963), Sönmez-Gökçen (1964, 1973), Rückert-Ülkümen (1964, 1965), Kemper (1966), Aslaner (1966), Keskin (1974), Sayar (1992), Şafak (1997), Nazik (1998) Şafak vd. (1999) gibi araştırmacılar genel jeoloji ve paleontoloji ağırlıklı çalışmalar yapmışlardır. Bu çalışmanın amacı İstanbul İli Avrupa yakası güney bölümünde, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan mikrobölgeleme çalışması sırasında, Yedikule civarında açılmış karotlardaki istiflerin mikropaleontolojik değerlendirilmesini yapmaktır. 2006-2007 yıllarında alınan mikropaleontolojik örneklemeye, 2015 yılının Mayıs ayı içerisinde, aynı sondaj örneklerinden veri eklenmiştir. Böylece Şafak (2014) tarafından gerçekleştirilen araştırmanın sondaj karotlarının üst seviyelerindeki yeni örnekler de bu araştırmada mikropaleontolojik açıdan yeniden ele alınmıştır. Çalışma ile istif üst kesimlerini oluşturan Bakırköy Formasyonu nun kıt fosilli kesimi tekrardeğerlendirilmiş ve bu birime ait de zengin bir ostrakod faunası elde edilmiştir. Bu amaçla açılmış ve tasnifli olan 3 sondaj kuyusundan Bakırköy ve Danişmen/Gürpınar formasyonlarına ait toplam 85 karot örneği derlenmiş, incelemenin ağırlıklı konusu olan ostrakod faunasını elde etmek üzere laboratuvarda yıkama yöntemi uygulanmış ve ostrakod cins ve türleri tayin edilmiştir. Çalışmada 16 ostrakod cinsi ve 25 türü, 3 mikromollüsk cinsi tanımlanmıştır. Tanımlanan cins ve türler sayılmış, ostrakodların yanal ve düşey yayılımları hesaplanmış ve sayısal bollukları belirlenmiştir. Bu dağılım tablosunda ostrakodların frekansını açıklayan simgeler kullanılmıştır.

Şekil 1:İnceleme alanına ait yer bulduru haritası. Şekil 3-5 için lejand açıklaması; ostrakod sayısal bollukları (+) 1-2 çok nadir, ( ) 3-5 nadir, ( ) yaygın 6-15, ( ) sık 16-25, ( ) çok sık >25, sembol sayısal verilerinde Sissingh (1972) den yararlanılmıştır.

Araştırmaya konu olan ostrakodların sınıflamasında Hartmann ve Puri (1974) sistematiği kullanılmıştır. İstatiksel ve göreceli değerlendirilen bu veriler baz alınarak, inceleme alanının paleoortam yorumu Van Morkhoven (1963), Witt (2011), Rückert-Ülkümen (2009), Freels (1980), Athersuch vd. (1989) ve Remane (1958) ortam ve tuzluluk ölçütlerinden yararlanılarak yapılmıştır. Özellikle limnik koşullara uyumlu mollüsk cins ve türlerini yorumlamada Wenz (1922), Bremer (1978), Taner (1980), Sayar (1991) çalışmalarından yararlanılmıştır. Bu çalışmada tanımlanan bazı ostrakod tür ve cinslerinin SEM görüntüleri Levha 1-3 de sunulmuştur. 2. Stratigrafi İnceleme alanında tabanda Ceylan /Yenimuhacir Formasyonu gözlenmekte olup, bu birimlerin üzerinde Danişmen Formasyonu uyumlu bir şekilde gelir. Danışmen Formasyonu üzerinde ise Bakırköy Formasyonu ve dolgu bulunur (http://www.ibb.gov.tr). İnceleme alanında çalışılan sondajdaki birimler ise tabandan tavana doğru Danişmen ve Bakırköy formasyonları ve dolgu malzemedir. Bu formasyonlar İstanbul güneybatısında, Yedikule civarında yayılım göstermektedir. 2.1. Danışmen Formasyonu (Gürpınar Formasyonu) (ol d) Formasyon, Ternek (1949) ve Lebküchner (1974) tarafından linyitli kumtaşı; Bear ve Wright (1960) tarafından Malkara klastik Grubu nun bir formasyonu; Boer (1954), Gökçen (1967), Kellog (1973), Sümengen ve Terlemez(1991) tarafından Danişmen Formasyonu, İstanbul İli civarında (Sayar, 1977) tarafından Gürpınar Formasyonu olarak belirtilmiştir. Formasyon, İstanbul Büyükşehir Belediyesi nin çalışmalarında da aynı adla kullanılmıştır (http://www.ibb.gov.tr). Kuzey Trakya da, Istranca eteklerinde Edirne, Süloğlu, Pınarhisar, Vize, Binkılıç yörelerinde, Güney Trakya daki açık kömür işletmelerinde yaygın olarak gözlenir. Danişmen Formasyonu içerisinde yer yer varvlı olan şeyller, kiltaşları, kumtaşı, çakıltaşı ve kömür, Kuzey Trakya da balık fosillerini, Güney Trakya da ise silisifiye ağaç fosillerini yaygın bir şekilde içermektedir (Siyako, 2002; MTA, 2006). Bu çalışmanın yeraldığı sondajlarda Danişmen / Gürpınar Formasyonu kiltaşı, killi kireçtaşı, silltaşı, fosilli kumtaşı, siyahımsı-yeşil renkli kil, organik kil, marn, kumlu kil düzeylerinden oluşmaktadır. Bu birimin kalınlığı önceki çalışmacılardan Şenol (1980) tarafından 200-250m, Beer ve Wright (1960) tarafından 670m. Şafak (2008) tarafından 150m olarak verilmiştir. Birimin bu çalışmadaki sondajlardan edinilen ortalama kalınlığı yaklaşık olarak 3.5-4.00m.dir. Bu durumda sondaj derinliğinin çok fazla olması halinde daha kalın bir Danişmen istifi bulmak olasılığı vardır.

Danişmen /Gürpınar Formasyonu içerisinde Cytheromorpha zinndorfi (Lienenklaus), Cytheromorpha sp., Neocyprideis apostolescui (Keij), N. williamsoniana (Bosquet), Cytheridea pernota Oertli ve Keij, Cyamocytheridea punctatella (Bosquet), C. inflata (Deltel), Cyamocytheridea sp., Hemicyprideis montosa (Jones ve Sherborn), H. elongata Keen, H. helvetica (Lienenklaus), Cladarocythere apostolescui (Margerie), Loxoconcha delemontensis Oertli, Xestoleberis subglobosa (Bosquet), Candona (Pseudocandona) fertilis (Triebel), Eucypris pechelbronnensis Stchepinsky, Ilyocypris boehli Triebel gibi ostrakod cins ve türleri, Viviparussp., Avimactra sp.gibi mikro mollüsk cinsi tanımlanmıştır (Şekil 2). Bu fosil kapamına göre birimin yaşı erken Oligosen dir. 2.2. Bakırköy Formasyonu (mi b) Bakırköy Formasyonu nun ilk tanımı Sayar (1977, 1989, 1992) tarafından yapılmıştır. Formasyona Sayar-Arınç (1955) tarafından Mactralı kireçtaşları, Pamir ve Sayar (1933) tarafından Melanopsis ve Mactralı kireçtaşı bantları, Ternek (1987) tarafından mactralı kireçtaşları, Sayar (1989) tarafından Bakırköy kireçtaşı adı verilmiştir. Birim, Nazik (1998) tarafından Bakırköy Formasyonu olarak kullanılmıştır. Beylikdüzü-Avcılar, Yeşilköy-Halkalı, Bağcilar-Bahçelievler, Bakırköy, Yenibosna-Mahmutbey, Merter-Esenler, Zeytinburnu- Topkapı-Kocamustafapaşa arasında yüzlekleri görülmektedir (MTA, 2006). Bakırköy formasyonu beyaz, kirli beyaz renkli, ince katmanlı kil ara seviyeli, alt seviyesi kil-kireçtaşı ardalanmalı mactralı kireçtaşlarından oluşur. Bu çalışmadaki istifte Bakırköy Formasyonu kireçtaşı, fosilli killi kireçtaşı, fosilli marn, killi kum ve kil seviyeleri içermektedir. Formasyon altındaki Güngören Formasyonu ile dereceli geçişlidir. Üzerinde Kuvaterner birimleri yeralır.ayırtlandığı kesimlerde altında yeralan ve Yedikule, Kazlıçeşme, Osmaniye, Rami, Atışalanı-Esenler arası ve Güngören doğusunda görülen Güngören Formasyonu ile dereceli geçişlidir. Bu yörelerde birimin en fazla 30m kalınlığı bulunmaktadır (Arınç, 1955, http://www.ibb.gov.tr den). Birimin kalınlığı Sayar (1977, 1989, 1992) tarafından 40m. olarak verilmiştir. Bu çalışmada da birimin ortalama kalınlığı 24 m bulunmuştur. Bu çalışmada Bakırköy Formasyonu içerisinde Cyprideis seminulum (Reuss), C. torosa (Jones), C. anatolica (Bassiouni), C. pannonica (Mehes), C. sohni Bassiouni, Miocyprideis sarmatica (Zalanyi), Darwinula cylindrica Straub, Heterocypris salina (Brady), Ilyocypris bradyi Sars, I. gibba (Ramdohr), Ilyocypris sp., Candona (Caspiocypris) alta (Zalanyi), Candona (C) parallela pannonica (Zalanyi), Valvata sp. gibi ostrakod ve gastropod cins ve türleri tanımlanmıştır. Yaşı omurgalı fosillere ve ostrakodlara göre Geç Miyosen dir (Sayar- Arıç, 1955; Şafak, 1997; Nazik, 1999). Fosil ve litoloji özelliklerine gör birimin ortamı göl ve lagüner ortamdır.

Şekil 2: İnceleme alanının genelleştirilmiş stratigrafik kesiti. 3. Sondaj Bulguları

Yedikule-Istanbul 1-3 sondajlarına ait litolojik gözlemler, fosil bulgular ve ortamsal yorumlar aşağıdaki gibidir: 3.1. Yedikule-İstanbul 1 nolu Sondaj Loğu Bu sondaj 1/25000 ölçekli İstanbul F23c3 paftasında X: 28.74,Y:. 41.09, Z: 113 m. koordinatlarında yer almaktadır. Sondaj derinliği 30m. olup, dolgu malzemesi altındaki 1.90m.de karbonatlı kil, 2.60 m.de kil, 3.00, 4.30, 5.65m.lerde kil-ayrışmış kum kontaktı, 7.00m.de sarımsı yeşil-bej renkli, fosilli kiltaşı, 7.30m.de kiltaşı, 7.50-9.00 ve 9.00-10.50 m.lerde mactralı kireçtaşı geçilmiştir. 10.50-11.00 m.ler arası ile 12.00m de yeşil kil (Formasyon geçişi), 12.80, 13.50, 14.00 m.lerde açık kahveregi-koyu sarı renkli, fosilli kiltaşı düzeyleri yeralmaktadır. 14.05 ve 14.90m.de kuma geçen kil, 15.m.de karbonatlı kumtaşı ve çakılı, 16.25 ve 16.90 m.de fosilli kumtaşı, 17.10, 18.00, 18.50 m.de yeşil renkli kiltaşı, 18.80 m.de sarımsı kil, 19.00 ve 19.70 m.de yeşil renkli kil, 20.00 ve 20.90m.de siyahımsı yeşil organik kil, 21.50-22.00-22.50 m.de grimsi yeşil, fosilli kiltaşı, 24.00, 25.40 krem renkli ve 27.90m.de nefti yeşil renkli, yapraklanmalı, mikrofosilli kil, 28.00, 29.00 ve 29.90 m.lerde fosilli, açık nefti renkli kumlu kil kesilmiştir. Bu sondajdan 27 yıkama örneği alınmış olup; Bakırköy formasyonuna ait 5, 6, 9,10, 11, 12, 14,17,18, 20 vedanişmen/gürpınar formasyonunu ait 24, 25 26, 27 nolu yıkama örnekleri mikropaleontolojik olarak değerlendirilebilmiştir. Bu sondajda ayırtlanan Bakırköy formasyonuna ait ostrakod türlerindenilyocypris bradyi çok sık; C. seminulum, C. pannonica, C. anatolica, Heterocypris salina sık ve çok sık; Ilyocypris gibba sık; Cyprideis torosayaygın ve sık; Darwinula cylindrica, Candona sp. sık; C. sohni yaygın; Danişmen/Gürpınar formasyonunu ait ostrakod türlerinden Cytheromorpha zinndorfi, Neocyprideis williamsoniana, C. inflata, Hemicyprideis montosa, H. helvetica, Xestoleberis subglobosa, Candona (Pseudocandona) fertilis, Eucypris pechelbronnensisörneklerde genellikle yaygın ve sık; Cytheridea pernota, Cyamocytheridea punctatella, Hemicyprideis montosa sık; Neocyprideis apostolescui, Cyamocytheridea inflata, Hemicyprideis elongata seyrek olarak yeralan ostrakod türleridir. Bu sondajda tanımlanan ostrakod cinslerinden Candona, Candona (Caspiocypris), Heterocypris, Darwinula ile mikro gastropodlardan Viviparus, Valvatagöl, Ilyocypris göl-lagün, Cyprideis, Neocyprideis lagün, Cytheromorpha, Cytheridea, Cyamocytheridea, Hemicyprideis, Xestoleberislagün-litoral, Miocyprideis neritik ortamı karakterize etmektedir (Şekil 3).

Şekil 3: 1 nolu sondaj kuyusunun karot örneklerindeki Ostrakod dağılımı, Şekil 3-5 için lejand açıklaması; ostracod sayısal bollukları (+) 1-2 çok nadir, ( ) 3-5 nadir, ( ) yaygın 6-15, ( ) sık 16-25, ( ) çok sık >25, sembol sayısal verilerinde Sissingh (1972) den yararlanılmıştır. 3.2. Yedikule-İstanbul 2 nolu Sondaj Loğu yeralmaktadır. Bu sondaj 1/25000 ölçekli İstanbul F23c3 paftasında X: 28.91,Y: 41.01, Z:49 m. koordinatlarında

Sondaj derinliği 30 m. olup dolgu malzemesi altındaki 3.50-4.50-5.90-6.00 m.lerde krem renkli altere marn, 6.00-7.50 m.ler arası kireçtaşı, 10.50m.de marn, 11.00m.de kil, 11.20 m.de nefti yeşil kil, 11.50m.de avimactralı kireçtaşı, 12.70-13.50 m.ler arası nefti yeşil kil, 13.55 m.de kireçtaşı çakılı, 14.70 m.de fosilli siltli kil, 14.85 m.de yeşil-krem renkli silt-kireçtaşı geçişi, 15.10 m.de kireçtaşı, 16.50 m.de kireçtaşı geçişi, 17.80, 19.50-21.00, 22.10m.lerde mactralı kireçtaşı, 23.10m.de mactralı kireçtaşı-marn geçişi, 26.00 m.de kireçtaşıyeşil marn geçiş, 28.20 m.de yeşil renkli kiltaşı ve kumtaşı, 30 m.de krem renkli silttaşı kesilmiştir. Bu sondajdan 28 yıkama örneği alınmış olup; Bakırköy formasyonuna ait 7, 11, 13, 14, 15, 16, 20, 25 ve Danişmen/Gürpınar formasyonunu ait 28 nolu yıkama örneklerinde iyi korunmuş, zengin ostrakod topluluğu gözlenmiştir. Bu sondajda ayırtlanan Bakırköy formasyonuna ait ostrakod türlerinden Ilyocypris bradyi çok sık; Cyprideis seminulum, C. anatolica, Cyprideis torosa yaygın, sık ve çok sık; Miocyprideis sarmatica nadir ve yaygın; C. pannonica yaygın; Cyprideis sublittoralis, Cyprideis sohni nadir; Danişmen/Gürpınar formasyonuna ait ostrakod türlerinden Hemicyprideis montosa çok sık olarak, Cytheromorpha zinndorfi,cytheromorpha sp., Hemicyprideis elongata, H. helvetica sık; Cytheridea pernota, Neocyprideis apostolescui, N. williamsoniana çok seyrek-nadir; Cyamocytheridea punctatella, Loxoconcha delemontensis, Xestoleberis subglobosa seyrek olarak bulunan ostrakod türleridir. Bu sondajda tanımlanan mikropelesipod cinsi Avimactra ile ostrakod cinslerinden Ilyocypris göl-lagün, Cyprideis, Neocyprideis lagün, Cytheromorpha, Cytheridea, Cyamocytheridea, Hemicyprideis, Loxoconcha, Xestoleberis lagün-litoral, Miocyprideis neritik ortamı karakterize etmektedir (Şekil 4 ).

Şekil 4:2 nolu sondaj kuyusunun karot örneklerindeki Ostrakod dağılımı. 3.3.Yedikule-İstanbul 3 nolu Sondaj Loğu Bu sondaj 1/25000 ölçekli İstanbul F23c3 paftasında X: 28.82,Y:41.07, Z:102 m. koordinatlarında yeralmaktadır. Sondaj derinliği 30 m. olup 1.50-4.50 m.ler arasında dolgu malzeme, 5.00 m.de çakıllı-kumlu fosilli kiltaşı, 7.00 m.de fosilli liltaşı-kireçtaşı, 11.50 m.de mactralı kireçtaşı, 13.50-16.00-19.00 m.lerde sert, fosilli kireçtaşı, 21.80 m.de kumlu kil ve kil, 22.10 m.de fosilli, krem renkli kil, 22.50 m.de fosilli, krem-koyu yeşil renkli kil geçişi, 23.50 m.de fosilli koyu yeşil renkli killi kum, 23.80 m.de fosilli, yapraklanmalı kil, 24.50 m.de

mactralı kireçtaşı, 25.50 m.de koyu yeşil renkli kiltaşı-marn geçişi, 26.80 m.de yeşil renkli marn, 28.00 m.de mactralı kireçtaşı, 29.80 m.de kumtaşı, 30.60 m. de kiltaşı kesilmiştir. Bu sondajdan 30 yıkama örneği alınmış olup, Bakırköy formasyonuna ait 4, 19, 20, 21; Danişmen/Gürpınar formasyonunu ait 29, 30 nolu örneklerde çok bol sayıda, iyi korunmuş ostrakod topluluğu gözlenmiştir. Bu sondajda ayırtlanan Bakırköy formasyonuna ait ostrakod türlerinden Cyprideis torosa, C. anatolica, C. pannonica, C. sohni genellikle sık ve çok sık; Cyprideis seminulum nadir ve yaygın; Danişmen/Gürpınar formasyonunu ait ostrakod türlerindencladarocythere apostolescui, Neocyprideis williamsoniana, N. apostolescui, Cytheridea pernota, Hemicyprideis elongata, Eucypris pechelbronnensis, Ilyocypris boehli kapak sayısı sık ve yaygın, Hemicyprideis montosa kapak sayısı çok sık olarak, Cyamocytheridea punctatella, Cyamocytheridea sp. nadir kapak sayısında gözlenen ostrakod türleridir. Bu sondajda tanımlanan ostrakod cinslerinden Candona, Eucypris, Ilyocypris göl-lagün, Cyprideis, Neocyprideis, Cladarocythere lagün, Cytheridea, Cyamocytheridea, Hemicyprideis lagün-litoral ortamı karakterize etmektedir (Şekil 5).

Şekil 5: 3 nolu sondaj kuyusunun karot örneklerindeki Ostrakod dağılımı. 4. Ostracod Türlerinin Jeolojik Zaman İçerisindeki Dağılımları

Bu çalışmada Bakırköy ve Danişmen/Gürpınar formasyonları içerisinde tanımlanan ostracod türlerinin jeolojik zamanlar içerisindeki bulguları yaşlandırmalarda önemli olmaktadır. Bu nedenle tanımlanan önemli ostracod türlerinin dünya üzerinde farklı lokasyonlarda zaman içerisindeki yayılımları aşağıdaki gibi özetlenebilir. Cyprideis seminulum Yugoslavya da (Karadağ Cumhuriyeti) Üst Ponsiyen de (Krstic, 1963, 1970); Avusturya, Bulgaristan, Türkiye de Üst Miyosen ve Pliyosen de bulunmuştur (Kollmann, 1960; Bassiouni, 1979; Şafak, 1997; Nazik, 1998; Şafak vd., 1999a,b). Cyprideis torosa İtalya da Messiniyen (Decima, 1962), Fransa da Geç Miyosen (Carbonnel, 1969); Türkiye de Pannoniyen-Ponsiyen (Ünal ve Tunoğlu, 1996; Ünal, 1996; Nazik vd., 2008), Pliyo-Pleyistosen (Bassiouni, 1979); Pliyosen (Nazik ve Gökçen, 1995; Tunoğlu vd., 1995) zamanlarından not edilmiştir. Tür Güncel olarak da gözlenmektedir. Cyprideis pannonica Avusturya, Macaristan, Çek Cumhuriyeti ve Yugoslavya da Alt Pannoniyen de (Kollmann, 1960; Mehes, 1908; Pokorny, 1944; Krstic, 1970), İtalya da Üst Miyosen de (Decima, 1964); Türkiye de Bursa, Denizli, Ankara, Kayseri, Erzurum, Üst Miyosen de (Bassiouni, 1979); İstanbul da Üst Miyosen-Pliyosen de (Şafak, 1997; Nazik, 1998; Şafak vd., 1999a,b; Nazik vd., 2008) zaman aralıklarını işaret etmektedir. Cyprideis anatolica Türkiye de Hatay, Doğu Akdeniz Kuzeyi ve Kuzey Anadolu da Geç Pliyosen de (Bassiouni, 1979); Bakırköy havzası, İstanbul batısı, Batı Bakırköy de Geç Miyosen ve Pliyosen de (Şafak, 1993, 1997; Şafak vd., 1999, Şafak vd., 1999; Nazik vd., 2008); Cyprideis sublittoralis İtalya, Avusturya ve Yugoslavya da Pannoniyen (Decima, 1962; Krstic, 1971; Jiricek, 1983; Jiricek ve Riha, 1990); Türkiye de Geç Pannoniyen-Ponsiyen (Ünal, 1996; Ünal ve Tunoğlu, 1996) ve Ponsiyen-Messiniyen (Şafak, 1997), Ponsiyen de (Nazik, 1998); Cyprideis sohni Türkiye de Hatay, Doğu Akdeniz Kuzeyi ve Kuzey Anadolu da Geç Pleyistosen de (Bassiouni, 1979); Bakırköy havzası, İstanbul batısı, Batı Bakırköy de Geç Miyosen ve Pliyosen de (Şafak, 1993, 1997 ve Şafak vd., 1999a); Miocyprideis sarmaticakuzey Bulgaristan da Erken-Orta Sarmasiyen de (Stancheva, 1965); Yugoslavya da Tortoniyen de (Krstic, 1973), Viyana Havzası ve Çek Cumhuriyeti nde Sarmasiyen de (Jiricek, 1974); Macaristan da Sarmasiyen de (Töth, 2008); Türkiye de Malatya, Adana-Karsantı Baseni, Trakya da Alt Miyosen ve Üst Miyosen de (Bassiouni, 1979; Şafak, 1993; Rückert-Ülkümen vd., 2009); Darwinula cylindrica KB Anadolu da Bursa-Orhangazi ve Çengiler de (Freels, 1980) ve İç Anadolu da Ulukışla Baseni nde Geç Miyosen (Nazik, 1988); Ilyocypris bradyi Ponsiyen (Nazik, 1988), Pliyosen (Agalarova, 1956; Stancheva, 1966; Guernet vd., 1977; Şafak vd., 1992; Nazik vd., 1992) düzeylerinde; Miyosen, Pliyosen de (Şafak, 1997; Şafak vd., 1999b); Üst Miyosen de (Nazik vd., 2008); Holosen de (Şafak ve Taner, 1998, Nazik vd., 1999, Şafak, 2003); Avrupa, Kuzey Afrika, Orta Doğu, Merkezi Asya ve Güney Amerika da Miyosen-Güncel dönem içerisinde (Meisch, 2000),

Ilyocypris gibba Kuzey Amerika, Pleyistosen (Delorme, 1971), İngiltere, Pleyistosen (Sıddıqui, 1971; Whatley vd., 1971); Almanya, Helvesiyen-Tortoniyen (Straub, 1952), Pleyistosen (Triebel, 1941; Lüttig, 1955); Fransa, Pliyosen (Carbonnel, 1969); Hollanda, Türkiye Holosen Wagner, 1957, Nazik vd., 1999); İtalya Pleyistosen (Devoto, 1965); Yugoslavya, Üst Oligosen-Kuvaterner Malez ve Sokac, 1968), Pleyistosen (Gagic ve Sokac, 1970); S.S.C.B. Pliyosen (Agalarova, 1956); Türkiye, Ponsiyen (Gökçen, 1979; Nazik, 1988), Pliyosen (Şafak, 1992, 1993, Şafak vd., 1992; Nazik vd., 1992); Messiniyen (Şafak, 1993b, Şafak vd., 2009); Geç Miyosen (Nazik vd., 2008; Şafak, 2010a); Heterocypris salina Türkiye de Konya, Elbistan, İstanbul, Malatya da Üst Miyosen, Freels, 1980, Şafak, 1997, Nazik, 1998, Nazik vd., 2008; Şafak, 2010a); Tufanbeyli, Burdur, İstanbul da Pliyosen (Nazik vd., 1992; Tunoğlu ve Bayhan, 1996; Şafak vd., 1999a,b); Yalova, Konya-Karapınar, Elbistan da Pliyo- Pleyistosen de (Witt, 2003; Beker vd., 2008; Tunoğlu vd., 2012), Kuzey ve Baltık Denizi nde Geç Miyosen- Güncel de (Meisch, 2000); Sırbistan da Orta Miyosen de (Krstic, 1972); Slovakya da Üst Miyosen de (Pipik, 2001); Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Avrupa da Kuvaterner ve Neojen de (Meisch ve Broodbakker, 1993; Gliozzi ve Mazzini, 1998; Matzke-Karazs ve Witt, 2005), Avrupa, Kuzey Afrika, Orta Doğu, Merkezi Asya ve Güney Amerika da Miyosen-Güncel dönem içerisinde (Meisch, 2000); Candona (Caspiocypris) alta Kaspik Havza (Zalanyi, 1929); Romanya-Sarmasiyen (Hanganu, 1974); Güney Karpatlar-Miyo-Pliyosen de (Vasiliev vd., 2005); Türkiye de Sivas ve Şebinkarahisar da Üst Miyosen (Freels, 1980), Sarız ve Tufanbeyli de Pliyosen (Şafak vd., 1992; Nazik vd., 1992); Erzurum da Pliyosen- Pleyistosen (Şafak, 2013); Cladarocythere apostolescui İngiltere ve Türkiye'de Erken Oligosen ve Geç Eosen'de (Keen, 1972; Şafak, 2008; Şafak vd., 2013; Şafak ve Güldürek, 2014, Şafak vd., 2015); Cytheromorpha zinndorfi Fransa ve Türkiye de Erken Oligosen de (Estéoulle vd., 1986; Sönmez- Gökçen, 1973 ve Şafak, 1997; Şafak, 2010a; Şafak vd., 2013; Şafak ve Güldürek, 2014; Şafak vd., 2015); Neocyprideis apostolescui İngiltere, Fransa ve Türkiye de yapılmış çalışmalarda Orta-Geç Eosen ve Erken Oligosen de (Haskins, 1969; Oertli, 1985; Şafak, 1990; Şafak, 2008, 2010a,b; Şafak vd., 2013; Şafak ve Güldürek, 2014; Şafak vd., 2015); Neocyprideis williamsoniana İngiltere ve Fransa da Erken Oligosen de (Haskins, 1969; Keen, 1972; Oertli, 1985); Türkiye de Geç Eosen ve Erken Oligosende (Şafak, 2008, 2010a,b; Şafak vd., 2013; Şafak ve Güldürek, 2014; Şafak vd., 2015); Hemicyprideis montosa, Hemicyprideis elongata İngiltere, Fransa'da ve Alt Oligosen de (Keen, 1972; Oertli, 1985); Türkiye de Alt Oligosen ve Geç Eosen'de (Tanar ve Gökçen, 1990; Şafak, 2008, 2010a,b; Şafak vd., 2005, 2013; Şafak ve Güldürek, 2014; Şafak vd., 2015) Hemicyprideis helvetica 1ngiltere, Paris ve Türkiye'de Alt Oligosen de Keen, 1972; Oertli, 1985, Şafak, 2008; 2010a; Şafak ve Güldürek, 2014 Şafak vd., 2015); Romanya da Üst Oligosen de (Jiricek, 1983);

Cytheridea pernota İngiltere, Fransa ve Macaristan-Romanya ve Türkiye'de Üst Eosen ve Alt Oligosen de (Keen, 1972; Oertli, 1985 ve Monostori, 1983; Jiricek, 1983, Şafak,2008; Şafak ve Güldürek, 2014; Şafak vd., 2015); Cyamocytheridea punctatella, Macaristan ve Romanya da Üst Eosen ve KB Avrupa ve Türkiye de Alt Oligosen de (Monostori, 1983; Jiricek, 1983; Keen, 1972; Şafak, 2008; Şafak ve Güldürek, 2014); Cyamocytheridea inflata Fransa-Akiten Havzası nda Geç Eosen düzeyleri ile Erken Oligosen'de Deltel, 1963), Alt Oligosen'de (Oertli, 1985) Loxoconcha delemontensis Almanya'da Oligosen'de (Lienenklaus, 1894); Fransa-Akiten Havzası'nda Lütesiyen-Rupeliyen'de (Deltel, 1961); İsviçre'de Rupeliyen'de (Oertli, 1956); KB Avrupa'da Sannoasiyen'de (Keen, 1972); Türkiye'de Erken Oligosen'de (Sönmez-Gökçen, 1973); Xestoleberis subglobosa Fransa-Paris Havzası'nda Lütesiyen-Bartoniyen'de (Apostolescu, 1964; Bosquet, 1852); Akiten Havzası'nda Geç Eosen de (Ducasse, 1959); Hollanda'da Lütesiyen-Bartoniyen'de (Keij, 1957); Türkiye'de Orta-Geç Eosen-Oligosen'de (Şafak, 1999; Şafak vd., 1999a,b; Şafak ve Güldürek, 2014); Candona (Pseudocandona) fertilis Avrupa da Oligosen de (Triebel, 1963), Almanya da Erken-Geç Oligosen de (Carbonel ve Ritzkovski, 1969), İsviçre ve Fransa da (Carbonel, Weidmann ve Berger; 1985, Keen, 1972) ve Karsantı Baseni/Adana da Erken-Geç Oligosen de (Ünlügenç vd., 1991; Şafak, 1993b; Şafak, 2010, Şafak ve Güldürek, 2014; Şafak vd., 2015); Eucypris pechelbronnensis Fransa (Pechelbronn)'da Sannoasiyen'de (Keen, 1972); Ilyocypris boehli, İngiltere de Alt Oligosen de (Keen, 1972); Türkiye de Alt ve Üst Oligosen de (Sönmez-Gökçen, 1973; Tanar ve Gökçen, 1990; Şafak, 1993; Şafak vd., 2015) bulunmuştur. 5. Sonuçlar Bu çalışma, İstanbul İli Avrupa yakası güney bölümünde, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan mikrobölgeleme çalışmasında, Yedikule civarında açılmış karotlardaki istiflerin mikropaleontolojik değerlendirilmesi için yapılmıştır. Bu amaçla açılmış ve tasnifli olan 3 sondaj kuyusundan toplam 85 karot örneği derlenmiştir. Kireçtaşı, marn, siltli kumtaşı, kumtaşı, organik kil, kiltaşı, killi kireçtaşı ve fosilli kireçtaşlarının yoğun olduğu istifte Bakırköy ve Danişmen/Gürpınar Formasyonu na ait örneklerden 16 ostrakod cinsi ve 25 türü,3 mikromollüsk cinsi tanımlanmıştır. Bakırköy Formasyonu içerisinde Cyprideis seminulum (Reuss), C. torosa (Jones), C. anatolica (Bassiouni), C. pannonica (Mehes), C. sohni Bassiouni, Miocyprideis sarmatica (Zalanyi), Darwinula cylindrica Straub, Heterocypris salina (Brady), Ilyocypris bradyi Sars, I. gibba (Ramdohr), Ilyocypris sp.,candona (Caspiocypris) alta (Zalanyi), Candona (C) parallela pannonica (Zalanyi), Valvata sp. gibi ostrakod ve gastropod cins ve türleri ; Danişmen/Gürpınar Formasyonu içerisinde Cytheromorpha zinndorfi (Lienenklaus), Cytheromorpha sp., Neocyprideis apostolescui (Keij), N. williamsoniana (Bosquet), Cytheridea pernota Oertli ve Keij, Cyamocytheridea punctatella (Bosquet), C. inflata (Deltel), Cyamocytheridea sp., Hemicyprideis montosa (Jones ve Sherborn), H. elongata Keen, H. helvetica (Lienenklaus), Cladarocythere apostolescui (Margerie),

Loxoconcha delemontensis Oertli, Xestoleberis subglobosa (Bosquet), Candona (Pseudocandona) fertilis (Triebel), Eucypris pechelbronnensis Stchepinsky, Ilyocypris boehli Triebel gibi ostrakod cins ve türleri, Viviparus sp., Avimactra sp.gibi mikro mollüsk cinsi tanımlanmıştır. Tanımlanan ostrakod türleri, Orta Avrupa da (Keen, 1972; Oertli, 1985; Monostori, 1983), İtalya, Fransa, Karadağ Cumhuriyeti, Romanya, Avusturya, Macaristan, Çek Cumhuriyeti (Mehes, 1908; Decima, 1964; Stancheva, 1965; Krstic, 1973) ve Türkiye de yapılan çalışmalarla (Nazik, 1993; Tanar ve Gökçen, 1990; Sönmez-Gökçen, 1973; Şafak, 2008, 2010; Şafak ve Güldürek, 2014) deneştirilerek istifi oluşturan birimlerden Bakırköy Formasyonu na Geç Miyosen ve Danişmen/Gürpınar Formasyonu na Erken Oligosen yaşı verilmiştir. Sondaj karotlarında tanımlanan ostrakod cinslerinden Candona, Candona (Pseudocandona),Candona (Caspiocypris), Eucypris, Heterocypris, Darwinula ile mikro gastropodlardan Viviparus, Valvata göl, mikropelesipod cinsi Avimactra ile Ilyocypris göl-lagün, Cyprideis, Neocyprideis lagün, Cytheromorpha, Cytheridea, Cyamocytheridea, Hemicyprideis, Xestoleberis lagün-litoral, Miocyprideis neritik ortamı karakterize etmektedir. Bu araştırma ve önceki çalışmaların verileri de gözönüne alınarak özellikle organik kil ile kiltaşı alt ve üst seviyelerinde yer alan marn, siltli kumtaşı, kiltaşı, killi kireçtaşı ve fosilli kireçtaşlarının her iki formasyonda da genellikle lagün içerikli ostrakodları barındırdığını ortaya koymaktadır. Katkı Belirtme Yazar, çalışmadaki karot örneklerinin 2006 yılından sonraki ikinci kez temin ve tasnifinde de yardımcı olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi Mikrobölgeleme Çalışması mühendisleri ve ekibine, Ç.Ü.Jeoloji Mühendisliği Başkanlığı na, SEM çekimini yapan ve sağlayan Mersin Üniversitesi İleri Teknoloji Eğitim Araştırma ve Uygulama Merkezi (MEİTAM) Uzmanı Sayın Aynur Gürbüz, Sayın Prof. Dr. Kemal Taslı (Mersin Üniversitesi) ya teşekkür eder.

Değinilen Belgeler Agalarova, D.A., 1956. Microfauna from Productive Beds in Azerbaijan and Red Deposids in Turkmenistan, Turkmen SSR., Ylymlar Akademiiasy, Geol. Inst., 190s. Akartuna, M., 1953. Çatalca-Karacaköy bölgesinin jeolojisi. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Monografileri, 13, 88s. Apostolescu, V.,1964. Répartition stratigraphique générale des ostracodes du Paléogene des Bassins de Paris et Bruxelles, Collogue Paléogene, Mémoires. B.R.G.M., no. 28. Aslaner, M., 1966. Tozaklı-Poyralı linyitleri ve Pınarhisar civarının jeolojisi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 66, 126-142. Athersuch, J., Horne, D.J., Whittaker, J.E., 1989. Marine and Brackish Ostracods, Synopsesof the British Fauna (N.S.), 43. Bassiouni, M.A., 1979. Brackische und marine Ostrocoden (Cytherideinae, Hemicytherinae, Trachyleberidinae) aus dem Oligozaen und Neogen der Turkei. Geologisches Jahrbuch, B 31, 1-200. Bear, H., Wright J.A., 1960. Stratigraphy of the Ganosdağ, Korudağ and Keşan Hills District I, (Thrace), TPAO Arşiv no: 736, Ankara (Yayınlamamış). Beker, K., Tunoğlu, C., Ertekin, I, K., 2008. Pliocene-Lower Pleistocene Ostracoda fauna from Insuyu Limestone (Karapınar-Konya/Central Turkey) and its paleoenvironmental implications, Geol. Bull. Turkey, 51, 1-31 Boer, N.P. de 1954, Report on geological reconnaissance in Turkish Thrace. G.A. Report no: Ç 25373, Petrol Dairesi, The Hague. Bosquet, J., 1852. Description des Entomostracés fossiles des terrains tertiaires de la France et de la Belgique. Mémoires Couronnes et Mémoires des Savants Etrangers publiés par l'académie Royale des Sciences des lettres et des Beaux-Artsde Belgique., 24 81850-1852): 1-142. Bremer, H., 1978. Paleontoloji Ders Kitabı, Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Kitapları serisi, No. 46, 450 s. Carbonel, G., Ritzkovski, S. 1969. Ostrokodes Lacustres de l Oligocene (Melanienton) de la Hesse (Allemagne). Arch. Sc., Geneve, 22 (1), 55-82. Carbonnel, G.,1969. Les Ostracodes du Miocene Rhodanien (Systematique biostratigraphie.cologique, pal.obiologie). Centre de Palontologie Stratigraphique, Facult. des Sciences de Lyon, 32, (1, 2), 469 pp. Carbonnel, G., Weidmann, M., Berger, J.P., 1985. Les Ostrakodes lacustres et saumatres de la molasse de suisse occidentale. Revue de Paleobiologie, 4:2, 215-251. Decima, A., 1964. Ostracodi del genus Cyprideis Jones del Neogene e del Quaternairo Italiani, Paleontoraphia Ital., V:62, 81-133, 9 Abb., Taf. 24-38, Pisa. Delorme, L.D., 1971. Paleoecological determinations using Pleistocene freshwater ostracodes: Bulletin Centre rech., 5, 341-347, Pau-SNPA. Deltel, B., 1961. LesOstracodes du Paléogène moyen et supérieur d Aquitaine méridionale, Univ. de Bordeaux, 3 Cycle, no. D ordre 95, Bordeaux. Deltel, B., 1963. Nouveaux ostracodes de l Eocéne et de l Oligocene de l Aquitaine méridionale: Actes Societe Linn. V. 100, Bordeaux. Devoto, G., 1965. Lacustrine Pleistocene in the Lower Liri Valley.-Geol. Romana, 4, 291-368. Ducasse, O., 1959. Les Ostracodes del Eocéne du soussol Bordelais: répartition, intérat stratigraphique et paléogéographique. Université de Bordeaux, Thése 3 Cycle, Bordeaux. Erentöz, C., 1953. Etudes geologiques dans la region de Çatalca (İstanbul), MTA Enstitüsü Yayın Serisi B.17. Estéoule-Choux, J., Margerel, J-P., Guernet, C. et Rıvoalland, H., 1986. Données sur le bassin stampien de Quessos (massif armoricein), Etude sédimentologique et micropaléontologique du gisement du moulin de Boguet. Revue de Micropaléontologie, 28(4), 243-254. Freels, D. 1980. Limnische Osrakoden aus jungtertiar und Quartarder Turkey. Geol. Jahr. Reihe B, Heft 39, 172 s.

Gagic, N., Sokac, A., 1970. Fauna Ostracoda Paludırskıh naslaga vukomedickin gorica. VII. Kongres geologa str. Jugoslavie- Zagreb, 28, 9, 1979, s. 1311-1148. Gliozzi E., Mazzini I., 1998. Palaeoenvironmental analysis of the 250,000 years Quaternary sediment core of vale di Castiglione (Latium, Italy) using Ostracods. In: Crasquin-Soleau, Braccini, and Lethiers (Eds.): What about Ostracoda. Elf., 69-81. Gökçen, N., 1979. Denizli-Muğla Çevresi Neojen istifinin Stratigrafisi ve Paleontolojisi Doçentlik Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara. Gökçen, S. L., 1967. Eocene-Oligocene Sedimentation in the Keşan Area, SW Turkish Thrace. Bulletin of the Mineral Research and Exploration Institute of Turkey, 69, 1-9. Guernet, C., Sauvage, J. And Soulie Marsche, I., 1977, Le Levantin De Joanina (Epire, Grece): Observations stratigraphiques et paleontologiques, Geobios, no: 10, fasc: 2, 297-309, Lyon. Hanganu, E., 1974, Observations sur l ostracofaune pontienne de la région entre la vallée du Danube et la vallée du Motru, Revista Espanola Micropaleontologia, 6, 3, 335-345, 3 Taf., Madrid. Hartmann, G. ve Puri, H., 1974, Summary of neontological and paleontological classification of Ostracoda, Mitteilungen aus dem hamburgischen Zoologischen Museum und Institut, 70, 7-73. Haskins, C.W., 1969, Tertiary Ostracoda from the Isle of Wight and Barton, Hampshire, England, Revue de Micropaléontologie, Part IV, N. 3, Paris. http://www.ibb.gov.tr Jiricek, R., 1983, Redefinition of the Oligocene and Neogene Ostracod Zonation of the Paratethys, Knihovnicka Zemniho plynu a nafyt (Nr.4) pp. 195-236/6, Hodonin. Jiříček, R., Říha, J., 1990. Correlation of Ostracod Zones in the Paratethys and Tethys In: Proceedings of the International Symposium on Shallow Tethys 3, Sendai, Japan, September 1990. Saito Hoon Kai Spec. Publ. 3,435-457. Keen, M.C., 1972, The Sannoisian and some other Upper Palaeogene Ostracoda from North-west Europe, Palaeontology, V. 15, Part 2, London. Keij, A., 1957, Eocene and Oligocene Ostracoda of Belgium, Institut Royale Science Naturelles Belgique, Brussels, Mémoires No. 136:1-210. Kellog, H.E., 1973, Geology and petroleum prospect gulf of Saros and vicinity Southwestern Thrace, Turkey, TPAOArşiv no: 902 Ankara (Unpublished). Kemper, E., 1966. Beobachtungen an obereozänen Riffen am Nordrand des Ergene Beckens (Türkei-Thrazien), Neues Jahrbuch Geologische Palaeontologische Abhandlungen, 125, 540-554. Keskin, C., 1974. Kuzey Ergene Havzasının Stratigrafisi, Türkiye II. Petrol Kongresi Tebliğleri Kollmann, K., 1960. Cytherideinae und Schulerideinae n. subfam. (Ostracoda) aus dem Neogen des östlichen Österreich, Mitt. Geol. Ges. Wien, 51: 89-195, 5 Abb., 4 Tab., 21 Taf., 1 Kt., Wien. Krstic, N., 1963. Pontian ostracodes at some localities in Serbiawith regards to the family Cytheridae, Vesnik, A21: 103-110, Abb.1-12, 2 Tab., Beograd. Krstic, N., 1970. Ostracodes des couches congériennes: 1. Cyprideis II.-Bull.Mus. Hist. Nat., A23: 153-183, 8 Taf., Beograd. Krstic, N., 1971. Neogene Ostracoden aus Serbien revision des Originalmaterials zu Zalanyi (1929), Földtani Közlöny, Bulletin Hungarian Geol. Soc., 101: 373-379, 3 Taf., Budapest. Krstic, N., 1972. Neue Ostracoden aus der Obermiozän von Donja mutnica (Paracin, Serbien), Bulletin Scientifique A17, 153-155. Krstic N. 1973. Pliocene Ostracodes from Metohija. 1. Pontian of the Krusevo locality. Bull. Mus. Hist. Nat., Ser. A, Livre 28, 151-173. Lebküchner, R.F., 1974, Orta Trakya Oligoseninin jeolojisi Hakkında, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Rapor No. 2983, Ankara (Yayınlanmamış).

Lienenklaus, E., 1894, Monographie der Ostrakoden des Nordwestdeutschen Tertiaers, Zeitschrift der Deutschen Geologischen Gesellschaft 46. Lüttig, G., 1955. Die Ostrakoden des Interglazials von Elze, Paläontologische Zeitschrift, 29, 3/4: 146-169, 3 Taf., Stuttgart. Malez, M., Sokac, A., 1968. New conception on the age of the freshwater deposits or Ervenik and Zegar fields in Dalmatia: Bull. Scientifique, A., 13 811-12), 371. Matzke-Karasz R., Witt W., 2005. Ostracods of the Paratethyan Neogene Kılıç and Yalakdere Formations near of Yalova (Izmit Province, Turkey). Zitteliana A 45, 115-133. Mehes, G., 1908. Beiträge zur Kenntnis der pliozänen Ostrakoden Ungarns. II. Die Darwinulidäen und Cytheridäen der unterpannonischen Stufe, Földtani Közlöny, (Suppl.),38 (7-10): 601-635, 3 Abb., Taf. 8-11, Budapest. Meisch, C., Broodbakker, N.W. 1993. Freshwater Ostracoda (Crustacea) collected by Prof. J.H. Stock on the Canary and Cape Verde Islands. With an annotated checklist of the freshwater Ostracoda of the Azores, Madeira, the Canary, the Selvagens and Cape Verde Islands, rav. Sci. Nat. Hist. Nat. Luxembourg 19 (Ostracoda),1-75. Meisch, C., 2000. Freshwater Ostracoda of Western and Central Europe, Süsswasserfauna von Mitteleuropa 8/3, Akademischer Verlag, Heidelberg. Monostori, M., 1983. Ostracodes of Eocene/Oligocene Boundary profiles in Hungary, Annales Universitaties Scientiarum Budapestinensisde roland, Eötvös Nominatae Sectio Geologica tomus XXV. MTA, 2006. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Trakya bölgesi Litostratigrafi Birimleri, Stratigrafi Komitesi, Litostratigrafi Birimleri Serisi-2, 2006. Nazik, A., 1988. Ulukışla Tersiyer İstifinin stratigrafik ve mikropaleontolojik ostrakod ve foraminifer) incelemesi, Ç.Ü.Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, 128 s., Adana. Nazik, A., 1998, Bakırköy Formasyonu nun (Küçükçekmece-İstanbul) ostrakod faunasına göre yaşı ve oluşum ortamı hakkında yeni görüşler, İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Yerbilimleri Dergisi, 11, 87-101. Nazik, A., Gökçen, N., 1995. Ostracods of the uppermost Tertiary srquence of the North Adana Basin and Misis area, in Ostracoda and Biostratigraphy, J. Riha, ed: A. A. Balkema, Rotterdam, p. 251-260, Balkema-Rotterdam. Nazik, A., Evans, G., Gürbüz, K., 1999. Sedimentology and palaeontology with special reference to the ostracoda fauna of Akyatan Lagoon (Adana-SE Turkey). Geosound, 35, 127-147. Nazik, A., Şafak, Ü., Şenol, M., 1992. Micropaleontological Investigation (Ostracoda) of the Pliocene sequence of the Tufanbeyli (Adana) Area, Yerbilimleri, 1992 1st International Symposium on Eastern Mediterranean Geology, proceedings and abstracts, 281-304, Adana. Nazik, A., Türkmen, İ., Koç, C., Aksoy, E., Avşar, N. and Yayık, H., 2008. Fresh and Brackish Water Ostracods of Upper Miocene Deposits, Arguvan/Malatya (Eastern Anatolia), Turkish Journal of Earth Sciences, 17, 481-495. Oertli, H.J., 1956. Ostrakoden aus der oligozänen und miozänen Molasse der Schweiz. Abhandlungen der Schweizerischen paläontologischen Gesellschaft, 74: 1-119, Basel. Oertli, H.J.,1985. Atlas des Ostracodes de France. Bull. centres rech. explor.-prod. Elf-Aquitaine, Mem. 9. Pau 1985. Mémoires Elf-Aquitaine, 9, 17-311 Paléogéne. Ozansoy, F., 1962. Doğu Trakya Alt Oligosen Antrakoterienleri, Maden Tetkik Arama Dergisi, 58, 85-96. Ozansoy, F.,1964. Le niveau du Sannoisien et sa faune mamalienne de la Thrace Orientale (Turquie) dans le Systeme de l'oligocene d'europe. Mem. Bureau Rech. Geol. et Min. Colloque sur le Paleogene. Sept. 1962, II, Bordeaux Pamir, H. N., Sayar, A. M. 1933. Vertebres fossiles de Küçükçekmece. Extrait du Bull. Fac. Sci. İstanbul (No. 3 et 4), Publ. Inst. Geol. Univ. İstanbul, No. 8. Pamir, H.N., 1954. Recherces géologiques au Bassin d Ergene, Rev. Fac. Sci. Univ. d İstanbul, série b, t. 19, fasc.1. Pipik, R., 2001. Les ostracodes d un lac ancien et ses paléobiotopes au-mioène supérieur: Le Bassin de Turiec (Slovaquie), Thèse Université Claude Bernard Lyon, 337. Pokorny, V., 1944 La microstratigraphie du Pannonien entre Hodonin et Mikulcice. Bull. İnt. Acad. Tcheque Sci., 23, 1-25.

Remane, A., 1958. Die Biologie des Brackwassers. In: THIENEMANN, A: Die Binenge wasser, Einzeldarstellungen aus der Limnologie und ihren Nachbagebieten, 22, 1-348. Rückert-Ülkümen, N.,1964. Tertiäre Fische aus Thrakien und den Dardanellen, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Monografileri, no. 16. Rückert-Ülkümen, N.,1965. Fossile Fische aus dem Sarmat von Pınarhisar (Türkisch-Thrakien), Senckenbergiana, Bd. 46a, Frankfurt. Rückert-Ülkümen, N., Özkar-Öngen, İ., Çevik-Öner, B., 2009. Doğu Paratetis in Ergene Havzası ndaki paleobiyocoğrafik özellikleri. İstanbul Yerbilimleri Dergisi, 22, 2, 119-140. Sayar (Arınç), C., 1955. Haliç-Küçükçekmece bölgesinin jeolojisi, Doktora tezi, İTÜ Maden Fakültesi Yayını. Sayar, C., 1977. İstanbul yeni iskan yöreleri geoteknik ve sismik etüdü, B.Ü. Deprem Araştırma Enstitüsü rapor no: 77-14T. V (yayımlanmamış). Sayar, C., 1989. İstanbul ve çevresi Neojen çökelleri ve paratetis içindeki konumu, İTÜ Maden Fakültesi 35. Yıl Sempozyumu Kitabı, 29.06.1989-30.06.1989, İstanbul, 250-266. Sayar, C.,1991. Paleontoloji Omurgasız Fosiller, İstanbul Teknik Üniversitesi Kütüphanesi, 1435, 672s. Sayar, C.,1992. Biyostratigrafi, İstanbul Teknik Üniversitesi Yayınları, 1484, 336 s. Sıddıqui, Q., 1971. Early Tertiary Ostracoda of the family Trachyleberididae from West Pakistan. Bulletin of the British Museum (Natural History). Supplement. Geology, 9, 195s. Sissingh, W., 1972. Late Cenozoic Ostracoda of the South Aegean Island Arc. Utrecht Micropaleontological Bulletins, 6, 1-187. Siyako, M., 2002. Trakya Havzası Tersiyer Kaya Birimleri, Trakya Bölgesi Litostratigrafi Birimleri. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Stratigrafi Komitesi Litostratigrafi Birimleri Serisi-2, 2006, 43-77. Sönmez, N., 1963. Deux nouveaux genres d Ostracodes du Paléogéne de Thrace (Turquie). Revue de Micropaléontologie, V. 6 (2), 76-84. Sönmez-Gökçen, N., 1964. Notice sur le nouvel age determine par les Ostracodes de la serie a Congeria du Neogene des environs de Çatalca (Thrace). Bulletin of the Mineral Research and Exploration, 63, 47-59. Sönmez-Gökcen, N.1973. Etude paléontologique (ostracodes) et stratigraphique de niveaux du Paléogéne du Sud-Est de la Thrace, MTA Yayını No.147, 101s. Stancheva, M., 1965. Ostracoda from the Neogene in North-Western Bulgaria, IV. Pontian Ostracoda; V. Development and stratigraphical importance, trav. Géol. Bulgarie, ser. Paléont., 7: 15-69, 8 Tab., 4 Taf., Sofia. Stancheva, M.,1966. Notes on the stratigraphy and the fauna from the Pliocene and post Pliocene in the district of Silistra. Bult. S. Dimitrov Inst. Géol,. Série Paleont. 15, 205-209. Straub, E.W. 1952. Mikropaläontologische Untersuchungen im Tertiär zwischen Ehingen und Ulm an der Donau. Geologisches Jahrbuch, 66, 433 524. Sümengen, M., Terlemez, İ., 1991. Güneybatı Trakya Yöresi Eosen Çökellerinin stratigrafisi, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 113, 17-30. Şafak, Ü., 1990. Malatya Kuzeybatısının (Medik-Ebreme yöresi) Üst Lütesiyen Ostrakod Faunası, Ç.Ü. Müh-Mim Fak. Dergisi, 5 (1), 135-149, Adana. Şafak, Ü.,1993a. Karsantı yöresinde (KKD Adana) yüzeyleyen Tersiyer istifinin Ostrakod dağılımı ve ortamsal özellikleri, Türkiye Jeoloji Bülteni, 36, 95-113. Şafak, Ü.,1993b. Antakya Havzası ostrakod biyostratigrafisi, Türkiye Jeoloji Bülteni, 36, 115-137. Şafak, Ü., 1997. Bakırköy Havzası (İstanbul) Tersiyer Çökellerinin Ostrakod Faunası, Yerbilimleri, 30, 255-285. Şafak, Ü., 1999. Karaman civarında yüzeyleyen Eosen istifinin mikropaleontolojik (Planktonik foraminifer-ostrakod) İncelenmesi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 121, 1-17. Şafak, Ü., 2003. Yumurtalık Koyu (Adana) Ostrakod Topluluğu, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 126, 1-10.

Şafak, Ü., 2008. Malkara (Tekirdağ) yöresi Erken/Alt Oligosen çökellerinin ostrakod faunası ve ortamsal özellikleri. Yerbilimleri (Geosound), 52, 263-282. Şafak, Ü., 2010a. Güney-Buldan-Babadağ-Yenicekent-Kale (Denizli, GB Anadolu) Çevresi Tersiyer Çökellerinin Ostrakod Topluluğu ve Ortamsal Özellikleri. KSÜ Mühendislik Bilimleri Dergisi, 13 (2), 44-62. Şafak, Ü., 2010b. Pınarhisar-Vize/Kırklareli (KB Anadolu) Yöresi Oligosen Yaşlı Linyitli Çökellerin Ostrakod Faunası ve Ortamsal Özellikleri, TPJD Bülteni, 22(2), 11-29. Şafak, Ü.,2013. Hınıs (Erzurum, Doğu Anadolu) yöresindeki volkano-sedimanter Yolüstü Formasyonu ostrakod faunası ve ortamsal özellikleri, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 146, 55-81. Şafak, Ü.,2014. Yedikule-İstanbul Bölgesi Erken Oligosen Çökellerinin ostrakod faunası ve ortamsal özellikleri, 15. Paleontoloji-Stratigrafi Çalıştayı Bildiri Özleri Kitabı, ANTALYA, TÜRKIYE, 25-27 Ekim 2014, ss.55-56. Şafak, Ü., Avşar, N. Meriç, E., 1999a. Ostracoda and benthic foraminifera of tertiary sequence of western part of İstanbul. Geosound, 35, 173-201. Şafak, Ü., Avşar, N., Meriç, E., 1999b. Batı Bakırköy (İstanbul) Tersiyer Çökellerinin ostrakod ve foraminifer topluluğu, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 121, 17-31. Şafak, Ü., Güldürek, M., 2014. KB Trakya Eosen-Oligosen geçişinin ostrakod topluluğu: Kırklareli Edirne yöresi/kb Türkiye, 67 th Türkiye Jeoloji Kurultayı Bildiri Özleri Kitabı, ANKARA, TÜRKIYE, 14-18 Nisan 2014, ss.726-727. Şafak, Ü., Kapucuoğlu, U., Heybeli-Donat, D., 2009. Besni-Kahta (Adıyaman) CivarındaYer Alan Tersiyer İstifinin Ostrakod faunası ve Ortamsal Yorumu. Ç.Ü. Müh. Mim. Fak. Dergisi, 24 (1-2), 193-208 Şafak, Ü., Kelling, G., Gökçen, N.S., Gürbüz, K., 2005. The mid-cenozoic succession and evolution of the Mut Basin, southern Turkey, and its regional significance. Sedimantary Geology, 173, 121-150. Şafak, Ü., Nazik, A., Şenol, M., 1992. Kayseri Güneydoğusu (Sarız) Pliyosen Ostrakod ve Gastropod Faunası, Ç. Ü. Müh. Mim. Fak. Dergisi, 7 (1), 171-195. Şafak, Ü., Ocakoğlu, F., Açıkalın, S., 2013. Ostracod associations and depositional environments of Eocene sections in the Central Sakarya Region (NW Anatolia). 17 th International Symposium on Ostracoda, 23-26 Temmuz 2013, Roma, ITALYA, XXXVII (1), 333-334. Şafak, Ü., Özsarı, F., Yıldız, C.E., 2015. Tekirdağ yöresi Oligosen çökellerinin (Hacısungurlu Sondajı) ostrakod faunası ve ortamsal özellikleri, 68 th Türkiye Jeoloji Kurultayı Bildiri Özleri Kitabı, Ankara, 552-553. Şafak, Ü., Taner, G., 1998. Kılbasan Yöresinde (Karaman Kuzeyi) Bulunana Kuvterner Tatlısu Faunası, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 120, 35-45. Şenol, M., 1980. Keşan (Edirne) ve Marmara Ereğlisi (Tekirdağ) Yörelerinde Oligosen Yaşlı Birimlerin Çökel Ortamları ve Linyit Oluşumları, TJK Bülteni, 23, 133-140. Tanar, Ü., Gökçen, N., 1990. Mut-Ermenek Tersiyer İstifinin Stratigrafisi ve Mikropaleontolojisi, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 110, 175-180. Taner, G., 1980. Das Neogen der Umgebung Yalova, Communications de la Faculté des Sciences de l Université d Ankara, Série C1, Géologie, Tome 23, Ankara. Ternek, Z., 1949. Geological study of the region of Keşan-Korudağ,Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü Neşriyatı, D12, 78 s. Ternek, Z.,1987. Türkiye Jeoloji Haritası: 1/500.000 Ölçekli, İstanbul. MTA, Ankara. Tóth, E., 2008, Budapest Sarmatian (Middle Miocene) ostracod fauna from the Zsámbék Basin, Hungary, Geologica Pannonica 36, 101-151 Triebel, E.,1941, Zur Morphologie und Ökologie des fossilen Ostracoden, Mit Beschreibung einiger neuer Gattungen und Arten, Senckenbergiana Lethaea, 23 (4-6): 294-400. Triebel, E., 1963. Ostrakoden aus dem Sannois und Jungeren Schichten des Mainzer Beckens: 1. Cypritidae, Senckenbergiana, Bd. 44, Frankfurt.

Tunoğlu, C., Besbelli, B., Ertekin, I.M.K., 2012. Ostracoda (Crustacea) association and a new species (Dolerocypris anatolia nov.sp.) from the Pliocene-Pleistocene Afşin-Elbistan (Kahramanmaraş) Coal Basin of Turkey, Geologica Carpathica, 63, 2, 165-174. Tunoğlu, C., Çelik, M., Temel, A., 1995. Doğanbey-Seydişehir (GB Konya) yöresi Neojen istifinin ostrakod topluluğu ve ortamsal yorumu, KTÜ 30. Yıl Sempozyum Bildirileri, 16-20 Ekim, K.T.Ü., Müh. Mim. Fak. Jeoloji Müh. Böl. Trabzon., 558-575. Tunoğlu, C., Bayhan, E., 1996. Burdur Havzası Pliyosen istifinin mikropaleontolojik incelenmesi ve ortamsal yorumu, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 118, 9-16. Ünal, A., Tunoğlu, C., 1996. The upper Miocene Ostracoda fauna of Gelibolu Peninsula (NW Turkey), 3 0 European Ostracodologists Meeting, Abstracts, Bierville, Paris, p. 23. Ünal, A., 1996. Gelibolu Yarımadası Neojen İstifinin ostrakod biyostratigrafisi, Yüksek Müh. Tezi, Hacettepe Üniv., 160 s., Ankara (yayımlanmamış) Ünlügenç, U.C., Demirkol, C., Şafak, Ü., 1991. Adana Baseni K-KD nda yer alan Karsantı Baseni Çökellerinin Stratigrafik- Sedimantolojik Nitelikleri, A. Suat Erk Jeoloji Simpozyumu (2-5 Eylül 1991), Bildirileri, 1993, s. 215-227, Ankara. Van Morkhoven, F.P.C.M., 1963. Post-Palaeozoic Ostracoda, V.II, 478 p., Newyork. Vasiliev, J., Krigsman, W., Stoica, M., Langereis, Cor G., 2005, Mio-Pliocene magnetostratigraphy in the southern Carpathian foredeep and Mediterranean-Paratethys correlations, Terra Nova, 17, 376-384. Wagner, C. W., 1957. Sur les ostracodes du Quaternaire Récent des Pays-Bas et leur Utilisation dans l étude géologique des Dépots Holoéenes, Dissertation Univ. De Paris, 259 pp. Wenz, W., 1922. Zur Nomenklatür tertiärer Land und Süsswassergastropoden, Senkenbergiana, Bd. IV, Heft 5, 2, 75-86, Frankfurt. Whatley, R.C., Kaye, P., 1971. The palaeoecology of Eemian (last interglacial) Ostracoda from selsey: Sussex. Bull. Centre Rech., 5: 311-330, Pau-SNPA. Witt, W., 2003. Freshwater ostracods from Neogene deposits of Develiköy (Manisa Turkey), Zittelina, A 43, 93-108. Witt, W.,2011. Mixed ostracod faunas, co-occurrence of marine Oligocene and non-marine Miocene taxa at Pınarhisar, Thrace, Turkey, Zitteliana, A51, 237-254. Zalanyi, B., 1929. Morpho-systematische Studien über fosil: Muschelkrebse, Geological of Hungary Services Paleontology, 5, 1-153.

LEVHA 1 Şekil 1. Cladarocythere apostolescui (Margerie) 1. Kabuk, sağ yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 29 nolu örnek Şekil 2-3. Cytheromorpha zinndorfi (Lienenklaus) 2. Sağ kapak, dıştan görünüm, 2 nolu sondaj logu, 28 nolu örnek 3. Kabuk, sağ yan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 26 nolu örnek Şekil 4-5. Cytheridea pernota (Oertli ve Keij) 4. Kabuk, sol yan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 24 nolu örnek 5. Kabuk, sağ yan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 24 nolu örnek Şekil 6-7. Neocyprideis williamsoniana (Bosquet) 6. Sol kapak, dıştan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 25 nolu örnek 7. Kabuk, sağ yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 30 nolu örnek Şekil 8. Cyprideis anatolica Bassiouni 8. Sol kapak, dıştan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 9 nolu örnek Şekil 9. Cyprideis torosa (Jones) 9. Sağ kapak, dıştan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 19 nolu örnek. 48

49

LEVHA 2 Şekil 1-2. Cyprideis torosa (Jones) 1. Kabuk, sağ yan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 10 nolu örnek 2. Kabuk, sol yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 2 nolu örnek Şekil 3-5. Cyprideis pannonica (Mehes) 3. Sol kapak, dıştan görünüm, 3nolu sondaj logu, 21 nolu örnek 4. Sol kapak, dıştan görünüm, 1nolu sondaj logu, 10 nolu örnek 5. Kabuk, sol yan görünüm, 2nolu sondaj logu, 13 nolu örnek 6. Miocyprideis sarmatica (Zalanyi) 6. Kabuk, sol yan görünüm, 2 nolu sondaj logu, 11 nolu örnek Şekil 7-8. Cyprideis seminulum (Reuss) 7. Kabuk, sol yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 20 nolu örnek 8. Sol kapak, dıştan görünüm,2 nolu sondaj logu, 11 nolu örnek Şekil 9-10. Cyprideis sublittoralis Pokorny 9. Kabuk, sağ yan görünüm, 2 nolu sondaj logu, 15 nolu örnek 10. Kabuk, sol yan görünüm, 2 nolu sondaj logu, 15 nolu örnek 50

51

LEVHA 3 Şekil 1-2. Ilyocyprisbradyi (Norman) 1. Sol kapak, dıştan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 10 nolu örnek 2. Sol kapak, dıştan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 10 nolu örnek Şekil 3-5. Ilyocypris sp. 3. Kabuk, sağ yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 18 nolu örnek 4. Kabuk,sol yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 18 nolu örnek 5. Kabuk,sol yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 19 nolu örnek Şekil 6-7. Heterocypris salina (Brady) 6. Kabuk, sol yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 25 nolu örnek 7. Kabuk, sağ yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 1 nolu örnek Şekil 8. Xestoleberis ventricosa Mueller 8. Kabuk, sol yan görünüm, 3 nolu sondaj logu, 21 nolu örnek Şekil 9. Xestoleberis subglobosa (Bosquet) 9. Kabuk, sol yan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 24 nolu örnek Şekil 10. Darwinula cylindricastraub 10. Kabuk, sol yan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 18 nolu örnek Şekil 11. Candona (Caspiocypris) alta (Zalanyi) 11. Sağ kapak, dıştan görünüm, 1 nolu sondaj logu, 10 nolu örnek 52

53

54