KIRSAL ALAN DÜZENLEMESĠ Yrd. Doç. Dr. Bayram UZUN Yrd. Doç. Dr. Recep NĠġANCI GiriĢ, Tarım temel tanım ve kavramlar
Tarım, İnsanın yaşamsal ürünlerini üreten ekonomi kesimidir. Günümüzde Dünya'nın önünde duran temel sorunların başında, hızlı nüfus artışına karşın attırılmayan tarım toprakları ile mevcut ve artan nüfusun beslenmesi sorunu gelmektedir. Bu sorun Türkiye benzeri gelişmekte olan ülkelerde, daha ciddi boyutlardadır. Sorunun kaynağında, sürekli artan nüfusa karşılık, toprak varlığının aynı kalması hatta azalması yatmaktadır. Tarım yapılabilecek alanların, nüfus artışına koşut biçimde artırılması mümkün olmadığına göre, sınırlı sayılabilecek mevcut tarım topraklarından daha fazla miktarda verim alınmasını sağlayacak yol ve yöntemlerin bulunmasını sağlamak gerekmektedir. Tarımın temel yapı sorunları şöyle sıralanabilir; Kırsal toplum insanının önemli bir bölümünün hiç toprağı yoktur, Tarım işletmelerinin büyük bir bölümünün toprağı bir ailenin geçimini sağlayamayacak kadar küçüktür, Tarım İşletmelerinde toprak mülkiyeti dağılımı dengesizdir, Halen geçerli olan kiracılık, yarıcılık ve ortakçılık düzeni, ekonomik ve verimli tarım yapılmasını engellemektedir, Tarım işletmelerinin büyük bir çoğunluğunda topraklar küçük parseller halinde dağınık ve şekilleri düzensizdir.
"Nadasa bırakma dışında, askerlik ve uzun süreli hastalık gibi, kabul edilebilir bir özrü olmaksızın arka arkaya üç yıl süre İle boş bırakılması durumunda, toprağa çiftçinin elinden alınması kuralı da, tarım topraklarının sürekli, verimli ve düzenli işletilmesini sağlama,amaçlı ve tehdit unsuru taşıyan bir kuraldır. Tarım arazilerinin bu şekilde parçalanmalarının önemli nedenlerinden birisi halen yürürlükteki miras yasalarıdır. Bu durum, çiftçi ailelerinin giderek küçük ve dağınık arazilerde üretim yapmasına dolayısıyla tarımsal gelişmenin yetersiz kalmasına sebep olmaktadır. Parçalanmış ve dağınık arazilerden oluşan işletmelerin bu durumdan kurtarılmasının tek çözüm yolu ARAZİLERİN DÜZENLENMESİDİR dır. Türkiye'de tarım topraklarının, özellikle mülkiyet açısından bir düzene sokulması amaçlı çalışmalar, Osmanlı İmparatorluğundan bu yana sürmüştür. Önceki Türk toplumlarından ve İslamiyet'ten gelen aşağıdaki bazı kurallar, tarımsal üretimin artırılması amacını taşımaktadır: "Mevat (ölü, kullanılmayan) arazinin ihya edilerek tarım yapılabilir hale getirilmesi halinde, mülkiyeti ihya edene verilir. kuralı, tarımsal üretimin artırılması amacı taşıyan, özendirici nitelikli bir kuraldır. Bunun gibi,
Tarımsal üretimi ve toprak verimliliğini artırma amaçlı çabalar, Dünya'da ve Türkiye'de, özellikle İkinci dünya, savaşından sonra ayrı bir önem kazanmıştır. XIX. yüzyılın başında 0,9 milyar olan Dünya nüfusu, XX. Yüzyılın başında % 60 dolayında bir artışla 1,5 milyara, buna karşın 1900 yılında 3,0 milyara ve 1987 yılında 5,0 milyara ulaşmıştır. Olağanüstü bir durumla karşılaşılmadığı takdirde XXI, Yüzyılın başında Dünya nüfusunun, 40 yıllık zaman aralığında % 100 lük bir artışla, 6,0 milyar olacağı tahmin edilmektedir. Nüfustaki bu hızlı artışa karşılık Dünya yüzeyi aynı kalmakla ve tarım yapılabilir topraklar artırılamamaktadır. Günümüzde bile açlık olgusu ile karşılaşılmakta olan Dünya'da, oldukça yüksek oranda artmakta olan nüfusun gıda ihtiyacının karşılanması sorunu, Dünya'nın önünde önemli ve ciddi bir sorun olarak durmaktadır. Türkiye'de de durum Dünyadakinden farklı değildir. Türkiye'nin nüfusu 1927 yılında 13,5 milyon iken, 1960 yılında, dünyadaki artış hızından daha yüksek oranda artışla 33 yılda iki katına, 28 milyona yükselmiştir. 1985 yılında 52 milyona ve 30 yıllık bir zaman aralığında % 100'den fazla artarak, 1990 yılında 57 milyona yükselmiştir. Türkiye'deki nüfus artışının, Dünya nüfus artış hızından daha yüksek bir ivmede olduğu görülebilmektedir.
Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2008 Nüfus Sayımı Sonuçları nı açıkladı. 2008 sonunda 71 milyon 517 bin 100 kişiye ulaştı. Nüfusun illere göre dağılımına bakıldığında, İstanbul'da 12 milyon 697 bin 164, Ankara'da 4 milyon 548 bin 939, İzmir'de ise 3 milyon 795 bin 978 kişi yaşıyor. Ankara, İstanbul ve İzmir'de yaşayanlar ülke nüfusunun yaklaşık yüzde 30'unu oluşturuyor. NÜFUSUN YÜZDE 75'Ġ MERKEZDE yaģıyor. İl ve ilçe merkezlerinde yaşayan nüfus oranının en yüksek olduğu il yüzde 99 ile İstanbul, en düşük olduğu il ise yüzde 32,2 ile Bartın. TOPLAM NÜFUSUN YÜZDE 17,8'Ġ ĠSTANBUL'DA İstanbul'da 12 milyon 697 bin 164 kişi ikamet ediyor. Bu rakam toplam nüfusun yüzde 17,8'ine karşılık geliyor. Toplam nüfusun sırasıyla yüzde 6,4'ü Ankara'da, yüzde 5,3'ü İzmir'de, yüzde 3,5'i Bursa'da yüzde 2,8'i Adana'da yaşıyor. En az nüfusa sahip olan il ise Bayburt. Bayburt'ta 2008 yılı sonu itibariyle 75 bin 675 kişi ikamet ediyor. NÜFUSUN YARISI 28,5 YAġINDAN KÜÇÜK KĠLOMETREKAREYE 93 KĠġĠ DÜġÜYOR
Bu durumda, Türkiye'de hızla artan nüfusun gıda ihtiyacının karşılanabilmesi için, mevcut tarım topraklarının çok daha verimli bir biçimde işlenmesi ortaya çıkmaktadır.
Nüfus artışına paralel olarak, tarıma açılan topraklarda artmaktadır. Türkiye'de tarıma açılan topraklar 1928 yılında 6,6 milyon hektar iken, 1950 yılında 25,3 milyon hektara ve 1990'lı yıllarda 28 milyon hektara yükselmiştir. Ancak, artık Türkiye'de tarım yapılabilecek toprakların son sınırına varılmıştır. Halen sürülerek tarım yapılan toprakların % 20 kadarının kabiliyetleri üzerinde kullanılmakta olduğu toprak uzmanlarınca ifade edilmektedir. Kabiliyetleri üstünde kullanılmakla olan bu 6.0 milyon hektar miktarındaki tarım topraklarının tamamen kaybedilmemeleri için, en azından bu topraklarda sürülerek tarım yapılmaması gerekmekledir.?
Dünya da tahıl ambarı olarak tanınan Türkiye, zaman zaman buğday dış alımı yapmak durumunda kalmıştır, kalmakladır. Bu durumda, hızla artan ülke nüfusunun gıda İhtiyacının karşılanabilmesi için, mevcut tarım topraklarının çok daha uzun süre tarımsal üretime uygun nitelikte kalmalarını sağlamak yanında, birim alandan alınan tarım ürününün artırılmasına yarayacak önlemlerin alınması zorunlu bulunmaktadır. Tarımsal alanla ilgili sorunların çözümü için, hemen bütün Dünya da uygulanan yöntem, geniş kapsamlı arazi toplulaştırma, ya da daha uygun bir tanımlama ile "KIRSAL MEKANIN YENİDEN DÜZENLENMESİ" yöntemidir.
2. TANIMLAR VE KAVRAMLAR Arazi toplulaştırma, en geniş anlamda, tarımsal mekanın toplumun ve bireyin gereksinimleri doğrultusunda ve günün gelişen teknolojisine uygun olarak yeniden düzenlenmesidir. 2.1 TARIMSAL MEKAN Tarımsal mekan, kentsel mekan yanında insanın yaşama mekanının bir kısmını oluşturmaktadır. Bu birbiri ile çok yakından bağlantılı iki mekan arasındaki sınırın, olabildiğince doğru biçimde belirlenmesine gerek bulunmaktadır. Ancak, nüfusun artışına paralel olarak, kent topraklarının giderek arttığı, kentsel mekanın genişlediği sürekli göz önünde bulundurulmalıdır. Kent sınırını, o günün ve görülebilir bir geleceğin yerleşim (ticaret, sanayi ve her türlü hizmet tesisleri dahil) alanı sının olarak kabul etmek gerekir. Tarımsal üretim İçin olabildiğince geniş toprakların kullanılmasının zorunlu olduğu gerçeği, sürekli göz önünde tutulmalıdır.
Tarımsal mekanda yaşayanlarla, tarımsal alanın kullanılma durumunu ve mekan düzenlemenin hedefini doğru biçimde belirlemek gereklidir. Düzenlemenin temel hedefi tarımsal mekanın ihtiyaçlar, koşullar ve teknoloji düzeyi doğrultusunda yeniden düzenlenmesidir. Tarımsal mekan, dünyada genel olarak, artık sadece tarımda çalışan yaşama mekanı olarak düşünülmemektedir, Tarımsal mekanda yaşayanları; Sadece tarım üretimi yapanlar, Bir ek gelir için tarımsal çalışma ya da tarım türü bir iş (hayvancılık, çiçekçilik, sebze ve meyve üretimi vb.) ile uğraşanlar. Tarımsal alana hafta sonu yada yıllık tatilini geçirmek ve dolayısıyla dinlenme amacıyla gelenler, Tarımsal mekanın doğal niteliği bozulmadığı ve çevre kirlenmesi de olmadığı için kısa ya da uzun süre için tedavi amacı ile gelenler ya da bu mekanda yaşam sürdürmekte olanlar biçiminde gruplandırmak mümkündür. Tarımsal mekanın yeniden düzenlenmesi sırasında, bu mekanda yaşamakla olan yukarıda sayılan grupların ihtiyaçlarının ve isteklerinin, tarımsal mekanın mevcut durumunun ve olanaklarının doğru biçimde saptanması ve özenle göz önünde bulundurulması da gereklidir.
Türkiye'de günümüzde geniş kapsamlı bir arazi toplulaştırma çalışması aşağıdaki hizmetleri ve yatırımları kapsamalıdır: Tarla şeklilerinin İyileştirilmesi: Düzgün şekilli olmayan, çok parçalı durumda bulunan tarlaların bir araya toplanması, Uygun boyutlu, günün gelişmiş teknoloji düzeyini de gözeten tarımsal işletme açısından uygun nitelikte olan tarla şekillerinin oluşturulması, Tarlaların en az bir kenarından yol ağına ve sulama-kurutma kanallarına bağlanmaları Çiftçinin çalışma ve üretim koşullarının iyileştirilmesi: Toprakların Fiziksel ve kimyasal özelliklerinin iyileştirilmesi, Sulama-kurutma tesisleri yapımı, Tarla düzlemesi (tesviye) yapımı, Toprak, çevre ve su özelliklerini dikkate alan gübre kullanımı standartlarının geliştirilmesi, Makine kullanımı ve makinelerin ekonomik kullanımı koşullarının geliştirilmesi.
Çiftçilerin ve tarımsal mekanda yaşayan diğer İnsanların yaşam koşullarının geliştirilmesi: Varsa, sağlıksız çevre koşullarının ortadan kaldırılması (pis suların arıtılması, fabrika dumanlarının filtre edilmesi vb.), Konutların sağlığa uygun koşullara kavuşturulması, konutların köyün kültürünü yansıtacak ve turizmi özendirecek biçimde düzenlenmesi, Okul, okuma odası, sağlık tesisleri, sosyal, dini ve kültürel tesislerin yapımı, Köy içi. köyler arası, tarla içi ve tarlalar arası uygun ulaşım ağının kurulması; Tarımsal mekanda çalıģanların gelir düzeylerinin yükseltilmesi : Pazar olanaklarının geliştirilmesi, Depolama, koruma ve saklama tesisleri yapımı. Ambalajlama tekniklerinin geliştirilmesi ve tesislerinin yapımı. Diğer sektörlere hizmet sunulması.
Dinlenme mekanı olarak Tedavi mekanı olarak, Doğal çevrenin korunması, geliştirilmesi, Doğal tedavi kaynaklarının geliştirilmesi ve tanıtılması, (Kaplıcalar, içmeler, banyolar, çamurlar vb) Tarımsal iģgücünün tam kullanılması: Türkiye'ye özgü bir durum olarak, topraksız ya da az topraklı çiftçilerin, varsa Devlet toprakları ile topraklandırılmaları. Çok büyük topraklarda belirli miktarlar üzerindeki toprakların ve toprağım kendisi işletmeyenlerde (ortakçılık, yarıcılık, kiracılık yolları ile işletenler) tüm toprakların kamulaştırılması sureliyle topraksızların topraklandırılmaları.
3. TOPLULAġTIRMAMIN SAĞLADIĞI VERĠM ARTIġLARI Özellikle orta Avrupa ülkelerinde uygulanmış arazi toplulaştırma çalışmalarında, toplulaştırma öncesinde ve toplulaştırma sonrasında yapılmış olan araştırmalarda, sadece arazi toplulaştırma sonucu sağlanan verim artışlarının ve özellikle işgücü tasarrufunun düzeyi hakkında gerçekçi bilgiler bulunmaktadır. Zaman içinde değişen hava koşullarına, teknolojik gelişmelerin etkisine vb. pek çok faktöre bağlı olan tarımsal verimliliğin belirlenmesi güç bir çabadır ve uzun yıllara yayılmış verilere gerek gösterir. 3.1 ALMANYA'DA Arazi toplulaştırma ile sağlanan verim artışlarının bölgenin yapısına, tarım türüne ve teknolojinin düzeyine bağlı olduğu göz önünde tutulduğunda, her toplulaştırma bölgesi için ayrı ayrı değerler elde edileceği açıktır. Ayrıca, salt arazi toplulaştırma ile sağlanan verim artışının belirlenmesi için ele alınan bölgenin toplulaştırma öncesinde ve birkaç yıla yayılmış belirli ürünlerdeki verimliliği ile aynı bölgenin toplulaştırma sonrasında yine birkaç yıla yayılmış aynı ürünler için verimliliğinin tespit edilmesine gerek bulunmakladır. Bu ise kolay bir çalışma değildir. Ancak, yapılmış çeşitli arazi toplulaştırma çalışmalarında elde edilen verim artışları ile bir ortalama elde edilmesi de mümkün bulunmaktadır. Bu bağlamda, yapılan çeşitli araştırmaların sonuçlarına göre:
KiĢi baģına üretim artıģının iki katına, yerleģimin yeniden düzenlenmesi halinde üç katına kadar arttığı, ToplulaĢtırma sonucunda, % 50'ye varan iģgücü ve masraf tasarrufu ile % 50 ye varan verim artıģı sağlandığı tespit edilmiģtir. Bayern eyaletinde yapılan bir araştırmada, arazi toplulaştırma sonucunda aşağıdaki durum saptanmıştır. İşletme büyüklüklerine göre, 5-10 ha'lık işletmelerde parsel sayısı 1/4'e indirilmiştir. 10-20 ha'lık işletmelerde parsel sayısı 3,2 kat azalmıştır. 20-50'lık işletmelerde parsel sayısı 4,9 kat azaltılmış ve toplulaştırma öncesindeki 247 parsel 50 parsele düşürülmüştür.
Toplulaştırma öncesinde 1,23 ha olan ortalama tarla büyüklüğü 3,95 ha'a yükselmiş, 680 olan parsel sayısı 208'e indirilmiştir. % 69 luk toplulaģtırma oranı sağlanmıģtır. Tarla yolu uzunluğu ve ulaşım zamanında gerçekleştirilen kazançlar; Bir işletmenin ortalama yol uzunluğu 56 km'den 14 km'ye inmiş ve yol kalitesinin artması etkisi de eklendiğinde yolda geçen zaman 7 kat azalmıģtır. 3.2 ĠSVĠÇRE'DE Toplulaştırma sonucunda. % 6-18 arasında ortalama iģgücü ve masraf tasarrufu, % 5-41 arasında ortalama verim artıģı sağlandığı tespit edilmiştir. İsviçre'nin bir başka bölgesinde yapılmış arazi toplulaştırma çalışması sonucunda da aşağıdaki verim artışlarına ve tasarruflara ulaşılmıştır: % 29,7 bitkisel verim artıģı, % 15,4 hayvansal verim artıģı, % 20-30 arasında ortalama iģgücü tasarrufu. 3.3 AVUSTURYA'DA - % 14 işgücü ve zaman tasarrufu sağlanmıştır, - % 18-40 arasında verim artışı (süt veriminde %50'lik verim artışı) sağlanmıştır
3.5 TÜRKĠYE'DE Türkiye'de arazi toplulaştırma çalışmalarının henüz yeni başlamış olması nedeni ile sağlanan verim artışları ve işgücü tasarruflarını belirlemek mümkün olmamaktadır: bu amaçla programlanan çalışmalar da henüz yeterli düzeyde değildir. Ancak, projelendirme çalışmaları üzerinde bazı gerçekçi ve kolay karşılaştırmalar yapmak mümkündür. Örneğin, yol ve sulama kanallarının arazi toplulaştırma çalışmaları ile birlikte projelendirilmesi durumunda, bu tesislerin yapım masraflarında % 37'lik bir tasarruf sağlandığı belirlenmiştir. Türkiye de Tarımın temel sorunları Ģöyle sıralanabilir: Kırsal toplum insanının önemli bir bölümünün hiç toprağı yoktur, Tarım işletmelerinin büyük bir bölümünün toprağı bir ailenin geçimini sağlayamayacak kadar küçüktür, Tarım işletmelerinde toprak mülkiyeti dağılımı dengesizdir, Halen geçerli olan kiracılık, yarıcılık ve ortakçılık düzeni, ekonomik ve verimli tarım yapılmasını engellemektedir, Tarım işletmelerinin büyük bir çoğunluğunda topraklar küçük parseller halinde dağınık ve şekilleri düzensizdir. Tapu- kullanım uyuşmazlığı bulunmaktadır.
Arazi parçalanmasının temel sebepleri su Ģekilde sıralanabilir Miras ve intikal yoluyla parçalanma Hisseli ve bölünerek yapılan satışlarla parçalanma Sermaye ve işgücü yetersizliğinden dolayı yapılan kiracılık ve ortakçılık yoluyla parçalanma Muhtelif amaçlarla yapılan kamulaştırmalar yoluyla parçalanma Tarım kesimindeki yüksek nüfus yoğunluğu baskısı Mer a ve yaylak parçalanmaları Coğrafi ve topoğrafik konumdan dolayı oluşan parçalanmalar
Tarım arazilerinin parçalanmalarının önemli nedenlerinden birisi yürürlükteki miras yasalarıdır. Bu durum, çiftçi ailelerinin giderek küçük ve dağınık arazilerde üretim yapmasına dolayısıyla tarımsal gelişmenin yetersiz kalmasına sebep olmaktadır. ParçalanmıĢ ve dağınık arazilerden oluģan iģletmelerin bu durumdan kurtarılmasının tek çözüm yolu arazi toplulaģtırmasıdır. Arazi parçalanmasının, tarım iģletmelerinin üretimini, verimliliğini etkileyecek Ģekilde artmıģ olması, bölgedeki parsellerin bir kısmının mevcut yol ve kanallardan yararlanamaması, yeni kanal ve yol projelerinin parselleri daha da parçalayacak durumda olması, parsellerin, arazi üzerinde gerekli kültür teknik tedbirlerinin alınmasını engelleyecek kadar küçülmüş olması, proje alanındaki topoğrafik durumun, parsel sınırlarına bağlı kalmadan arazi tesviyesi gerektirmesi, nedenleri ile arazi toplulaģtırma çalıģmaları zorunlu hale gelmektedir.
MANİSA- TİLKİ KÖYÜ AT ÖNCESİ KADASTRAL DURUM
MANİSA- TİLKİ KÖYÜ AT SONRASI KADASTRAL DURUM
Tarımsal alanla ilgili sorunların çözümü için, hemen bütün dünyada uygulanan yöntem, geniş kapsamlı arazi toplulaştırma, ya da daha uygun bir tanımlama ile "KIRSAL MEKANIN YENĠDEN DÜZENLENMESĠ" yöntemidir. Tarımsal alanın, tarımsal alanda çalışan ve yaşayanların ve ülkenin gıda ihtiyacının karşılanabilmesi, bu amaçla tarımsal mekanın yeniden düzenlenmesini, tarımsal alana götürülecek tüm hizmet ve yatırımların uygun bir eşgüdüm içinde ve bir program uyarınca götürülmesini sağlayacak bu yöntem, Türkiye'de de 1961 yılından bu yana giderek gelişmekte ve yasal dayanaklara da kavuşmaktadır.
ARAZĠ TOPLULAġTIRMASINA GĠRĠġ Bir çok ülkede tarımsal alanların, daha geniş anlamda ise kırsal alanların düzenlenmesi amacıyla arazi toplulaştırması yapılmaktadır. Türkiye'deki uygulamalarda arazi toplulaģtırması, bir işletmeye ait parçalı, dağınık ve değişik yerlere dağılmış parsellerin bir araya getirilmesi, bunlara doğrudan hizmet edecek yol, sulama ve drenaj sistemlerinin kurulması, arazi tesviyesi ve arazi iyileştirilmesi gibi teknik çalışmaları içermektedir. Jacopy'ye (1961) göre, Dar anlamda arazi toplulaģtırması parçalanmıģ parsellerin diğer kültür teknik çalıģmaları uygulanmadan birleģtirilmesidir. Geniş anlamda ise, arazi toplulaģtırmasında yanlıca arazilerin birleģtirilmesinin yeterli değildir, bunun yanında, yolların yapımı, arazinin geliģtirilmesi ve parsellerin büyütülmesi gibi diğer önlemlerinde yer alması gereklidir. Arazi toplulaģtırması, sulama alanlarında toprağın verimli olarak işletilmesi, verimliliğin korunması ve geliştirilmesi, toprağın erozyonla kaybedilmesinin ve bütün halindeki arazilerin parçalanmasının önlenmesi, kullanıma olanak tanımayacak şekilde parçalanmış arazilerin bir araya getirilmesi, az topraklı ve topraksız çiftçilerin topraklandırılması, desteklenmesi ve eğitilmesi, tarımda istihdam olanaklarının geliştirilmesi vb. amaçlar için yapılan arazi reformu çalışmalarının önemli bir kısmını içermektedir.
Arazi toplulaģtırması projelerinin amaçları; Fazla parçalanmış arazilerin modern işletmecilik esaslarına göre birleştirilmesi, Gerekli arazi ve toprak ıslahının yapılması, Tarımsal İşletmelerin ıslahı ve yeniden düzenlenmesi, işletmelerin rasyonel bir şekilde çalışmalarının temini için gerekli tedbirlerin alınması, Tarla içi yol şebekesinin, yüzey tahliye sisteminin ve sulama tesislerinin inşaası, Dağlık yerlerde teraslama ve ağaçlandırma gibi toprak muhafaza tedbirlerinin alınması. Arazinin yeniden tanzim ve dağıtımı, mümkün olan hallerde işletmelerin genişletilmesi Yerleşim yerlerinin yeniden düzenlenmesi (iskân elektrifikasyon gibi), dağınık arazilerin birleştirilmesi, birim sahadan en yüksek verimi elde etmek ve işçiliğin verimini artırmak için tarımın bütün kollarında gerekli ıslahın yapılarak çiftçinin hayat seviyesini yükseltecek bütün teknik, sosyal, kültürel ve ekonomik tedbirlerin alınmasını hedef almaktadır. Arazi düzenlemesinin amacı sadece tarıma hizmet olmayıp, aynı zamanda çevreye, doğa korunmasına ve bölgesel gelişmeye hizmet etmektir. Bu üç temel görev, ülkenin ihtiyaçlarına göre alt görevlere ayrılmaktadır. Çevre korunması içerisinde kırsal görünümün ve karakterin, böylece bitki ve hayvan varlığının korunması ele alınmaktadır.
Arazi ToplulaĢtırmasının faydaları Yapılan sulama projelerinin maliyetinde tasarruf sağlamakladır. İşletme merkezi ile parseller arasındaki mesafe azalmaktadır. Parsel adeti azalmakta, net arazi kullanma alanı ve parsel büyüklüğü artmakta, parsel Ģekilleri düzenli hale getirilmektedir. Müşterek mülkiyet şekli işletme ve yatırım yönünde iyi bir mülkiyet şekli değildir. Arazi düzenlemesi, miras yoluyla intikal eden veya hisse satın almalarla ortaya çıkan müşterek mülkiyeti büyük ölçüde ortadan kaldırmaktadır. Aynı işletmeye ait parsellerin bir araya getirilmesi, tarla içi geliştirme hizmetlerinden bütün parsellerin yararlanması sonucunda sulama, makine kullanma, toprak işleme, bakım, dikim, hasat işleri kolaylaşmakta ve teknik sulama yöntemlerinin uygulanması sayesinde işgücü ve zamandan tasarruf sağlanmaktadır. Varisler ve hissedarlar arasında süregelen arazi kullanma anlaşmazlıkları,çiftçiler arasındaki sulama suyu, yol ve sınır İhtilafları sosyal huzurun bozulmasında etkili unsurlar olarak görülmektedir. Arazi düzenlemesi bu tür anlaşmazlıklara da çözüm getirdiğinden sosyal huzurun temininde de önemli ölçüde yarar sağlamaktadır. Ayrıca parsellerin korunmasında kullanılan malzemeden tasarruf sağlanır ve parsel sınırlarına parsel taşları gömüldüğünden sınır tecavüzleri önlenir. Tarım işletmelerinde verim ve gelir artışı üzerine olumlu etkileri olmakta, gayrimenkulün değeri artmaktadır. DSİ "Devlet Su İşleri" sulama şebekelerinde "sulama randımanı" ve "sulama oranı" artmaktadır.
ÖNCE SONRA
AT nin YASAL BOYUTU Zorunlu TRGM Sulama alanlarında İsteğe bağlı KHGM İl Özel idareleri Belediye ve özel toplulaştırma