TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU



Benzer belgeler
TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

BİTKİ TANIMA I. P E P _ H 0 4 C h a m a e c y p a r i s l a w s o n i a n a ( L a v z o n Ya l a n c ı S e r v i s i ) Yrd. Doç. Dr.

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

Juglans (Cevizler), Pterocarya (Yalancı cevizler), Carya (Amerikan cevizleri)

CORYLACEAE 1C 1 E. Anemogam, kışın yaprağını döken odunsu bitkilerdir. Gövde kabukları çatlaksız ya da boyuna çatlaklıdır. Tomurcuklar sürgüne

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

BİTKİ MATERYALİ II: ANGIOSPERMAE

T.C İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ ORMAN FAKÜLTESİ ORMAN ALTI ODUNSU BİTKİLER. Hazırlayan: Danışman: Yrd.Doç.Dr Nurgül KARLIOĞLU

Kullanım Yerleri. İnsan beslenmesinde kullanılır. Şekerin hammadesidir. Küspesi hayvan yemi olarak kullanılır. İspirto elde edilir

ODUN DIŞI ORMAN ÜRÜNLERİ BİTKİ TANIMI II

ANGİOSPERMAE (KAPALI TOHUMLULAR) Yrd. Doç. Dr. Hüseyin FAKİR

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

2-3 metre kadar boylanabilen, bol dallı bir çalıdır. Kışın yapraklarını döker. Dalları köşeli ve dikenlidir.

BİTKİ TANIMA 2. Dr. Sergun DAYAN

Çayın Bitkisel Özellikleri

BİTKİ MATERYALİ II: ANGIOSPERMAE

MALVACEAE (EBEGÜMECİGİLLER)

Ekosistem Ekolojisi Yapısı

BETULACEAE. Alnus cinsleri vardır.

Akkemik, Ü. (Editör) Türkiye nin Doğal-Egzotik Ağaç ve Çalıları II. Orman Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara. 680 s.

Kullandığımız çim tohumu karışımlarında yer alan türler ve özellikleri:

BİTKİ MATERYALİ II: ANGIOSPERMAE

Picea (Ladin) Picea abies (Avrupa Ladini) Picea orientalis (Doğu Ladini) Picea glauca (Ak Ladin) Picea pungens (Mavi Ladin)

Porsuk. Şube : Gymospermae Sınıf : Coniferae Takım : Taxoideae Familya : Taxaceae Cins : Taxus L. Tür : Taxus baccata L.

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

BİTKİ MATERYALİ II: ANGIOSPERMAE

BİTKİ MATERYALİ II: ANGIOSPERMAE

C e d r u s ( S e d i r ) C e d r u s a t l a n t i c a C e d r u s b r e v i f o l i a C e d r u s d e o d o r a C e d r u s l i b a n i

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

P E P _ H 0 5 C

ODUN DIŞI ORMAN ÜRÜNLERİ BİTKİ TANIMI III

Düzce ve Batı Karadeniz Bölgesindeki Endemik ve Nadir Bitki Taksonlarının Ex-situ Korunması Amacıyla

BROKKOLİ (Brassica oleracea var. italica)

Sedirler (Cedrus) Türkiye de doğal olarak yetişen. Türkiye de egzotik (yaygın ya da parklarda)

BİTKİ TANIMA I. Yrd. Doç. Dr. Taki DEMİR

İbreliler. Sequoia sempervirens (Kıyı Sekoyası) Sequoiadendron giganteum (Mamut Ağacı) Yrd. Doç. Dr. Taki DEMİR SAÜ PMYO

Orman Altı Odunsu Bitkiler

BAHÇE ÇİÇEKLERİ Perenniyal veya mevsimlik olan çok boylanmayan çiçeklerdir. Yer örtücü işlevi vardır Ağaç veya çalı gibi bitkilerin altında kullanılır

Salix caprea L., Keçi Söğüdü, Orman Söğüdü

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

Dünya kendi içinde benzerlik gösteren 6 büyük flora alemine ayrılır: 1.Holarktikflora alemi 2.Paleotropis, 3.Neotropis, 4.Australis 5.

İSMAİL ŞENEL MADEN Y. MÜH. (ODTÜ) DOĞA VE KUŞ GÖZLEMCİSİ

YEŞİL ENERJİ HAYAL DEĞİL! Doç. Dr. Serdar Gökhan ŞENOL EGE Ü. Botanik Bahçesi Herbaryum Uygulama ve Araştırma Merkezi

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

BROKOLĠ YETĠġTĠRĠCĠLĠĞĠ Gübreleme Organik madde oranı toprak analizi sonucunda 0-2 arasında ise ekim öncesinde dekara 1,5 lt gelecek şekilde Hum Elit

Bölgesel iklim: Makroklima alanı içerisinde daha küçük alanlarda etkili olan iklimlere bölgesel iklim denir.(marmara iklimi)

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

BÖRÜLCE YETĠġTĠRĠCĠLĠĞĠ Black Strong Ürünlerinin Börülce YetiĢtiriciliğinde Kullanımı Besin maddelerince zengin toprakları sever. Organik madde oranı

Quercus ilex L. (Pırnal meşesi)

1-) Yaprak eksenin ucu, mukro veya arista, bitkiler daima çok yıllık, gövde kanatsız, çiçekler salkımsı

TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU

BİTKİ MATERYALİ II: ANGIOSPERMAE

Acurun anavatanı hakkında kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Ancak Anadolu, İran, Afganistan ve Güney Batı Asya anavatanı olarak kabul edilmektedir.

Picea A. Dietr. Ladinler

10. SINIF KONU ANLATIMI. 46 EKOLOJİ 8 BİYOMLAR Karasal Biyomlar

(2010)(Soykan, A., Sönmez, S., Cürebal, İ. ile birlikte). Edremit in Anıtsal ve Korunmaya Değer Ağaçları. Karakutu Yayınları. ISBN:

ÇAMLIDERE (ANKARA) NEOJEN SİLİSLEŞMİŞ AĞAÇLARI PALEOEKOLOJİ-PALEOKLİMATOLOJİ

YRD. DOÇ. DR. MUSTAFA KARAKÖSE

Çin ve japonyada yetişir. İki veya çok yıllıktır. Yapraklar mızrak veya spatül şeklindedir. Çiçekler mavi, mor, kırmızı veya beyazdır.

AYI (Ursus arctos) SAYIMI

Pistacia terebinthus L. (Menengiç)

Türk Deniz Araştırmaları Vakfı TÜDAV

SU BİTKİLERİ 12. Prof. Dr. Nilsun DEMİR

Proje Koordinatörü : Prof. Dr. Ayla GÜRDAL

Tarımsal Meteoroloji. Prof. Dr. F. Kemal SÖNMEZ 23 EKİM 2013

makalenin özettir Bu makalenin özettir Bu makalenin özettir Bu makalenin özettir Bu makalenin özettir

CUPRESSUS L. Serviler

Kanola Bitkisi, Yağı ve Özelikleri

BİTKİ MATERYALİ II: ANGIOSPERMAE

BAKLAGİLLER Familya: Leguminosae Alt familya: Cins: Tür: Cins: Tür: Cins: Tür: Cins: Tür:

TÜRKİYE NİN DOĞAL-EGZOTİK AĞAÇ VE ÇALILARI. II Angiospermler (H-Z) Editör. Bölüm Yazarları (Alfabetik sırayla) Prof. Dr.


Orijin: Asya ve Avrupa (Mısır, Yunan ve Roma medeniyetleri döneminden beri biliniyor. Yabani form: Lactuca serriola x L.

T.C. ORMAN FAKÜLTESİ DEKANLIĞI FAKÜLTE YÖNETİM KURULU KARARLARI TOPLANTI SAYISI KARAR SAYISI KARAR TARİHİ /

Iğdır Aralık Rüzgâr Erozyonu Önleme Projesi

10 cins; Sciadopitys Metasequoia Cunninghamia Taiwania Athrotaxis. Glyptostrobus Sequoia Sequoiadendron Cryptomeria Taxodium

Ceviz Fidanı-Ağacı İklim ve Toprak İstekleri

III.BÖLÜM A - KARADENİZ BÖLGESİ HAKKINDA

GYMNOSPERMAE. (Açık Tohumlular)

ACER CİNSİNİN ORMAN ALTI FLORASI

GENUS: LARİX (MELEZLER)

ZEHİRSİZ DOĞA MANTARLARI. Yrd.Doç.Dr. Halil DEMİR

TARLA BİTKİLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ TESCİL YILI:

KAVUN Orijin ve Tarihçe: Kokulu kavunlar: Afrika Anadolu-İran-Hindistan Dünya Yazlık kavunlar: Güney Anadolu (Adana kavunları) Kışlık kavunlar: Batı

GENUS: ABİES (GÖKNARLAR)

İSMAİL ŞENEL MADEN Y. MÜH. (ODTÜ) DOĞA VE KUŞ GÖZLEMCİSİ

KİŞİSEL BİLGİLER EĞİTİM BİLGİLERİ

ACER BUXUS TİLİA FRAXİNUS

IĞDIR ARALIK RÜZGÂR EROZYONU ÖNLEME PROJESİ İZLEME RAPORU

BİYOMLAR KARASAL BİYOMLAR SELİN HOCA

FİĞ TARIMI Prof. Dr. Mustafa TAN Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü ERZURUM

T.C. Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi

ZİRAİ MÜCADELE TEKNİK TALİMATLARI CİLT IV. BAĞ MİLDİYÖSÜ Plasmopara viticola (Berk. Et Curt) Berl et de Toni

İzmir ve Çevresinde Buğday Alanlarında Görülen Bazı Trifolium Türlerinin Teşhisi

Dryocosmus kuriphilus(kestane gal arısı)sürvey Talimatı. Dryocosmuskuriphilus(Yasumatsu) (Kestane gal arısı)

Transkript:

T.C. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞI Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü Bitki Sağlığı Araştırmaları Daire Başkanlığı TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU ANKARA 2015

Editör: Prof. Dr. Hüseyin ÖNEN ISBN: 978-605-9175-05-0 Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü tarafından bastırılmıştır. Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü Turhal Yolu Üzeri 11. Km. TOKAT Tel : 0356 252 12 50-51 Faks : 0356 252 12 53 http://arastirma.tarim.gov.tr/tokatarastirma

AMORPHA FRUTICOSA Necmi AKSOY Düzce Üniversitesi, Orman Fakültesi Orman Botaniği AB & DUOF Herbaryumu- Düzce necmiaksoy@duzce.edu.tr ADLANDIRMA Latince: Amorpha fruticosa L. Sinonim: Bu bitki taksonunun 30'a yakın sinonomi bulunmaktadır. En çok kabul edilen ve kullanılan sinonomileri; Amorpha angustifolia F.E.Boynton, Amorpha arizonica Rydb., Amorpha bushii Rydb., Amorpha caroliniana Croom, Amorpha croceolanata Watson Amorpha dewinkeleri Small ve Amorpha curtissii Rydb. 'dur. Türkçe: Çöl Yalancı Çiviti, Çivit Ağacı İngilizce: Desert false indigo ORİJİNİ Kuzey Amerika TANIMI VE BİYOLOJİSİ Kışın yaprak döken, 2-5 m boyunda, düzgün, gri-siyah ya da kahverengi gövdeli, yoğun dallanmış bir çalıdır ( Resim 1). Tek katlı tüysü yaprakları 10-20 cm uzunluğunda ve bir yaprak sapı üzerinde; yaprakçıkları 9-35 adet ve 10-50 x 5-30 mm boyutlarında oval ya da eliptik, kısa saplı, tabanda kama şeklinde, tepede geniş açılı ya da dişli, tam, yukarda koyu yeşil, altta gri-yeşil, olgun yapraklar az tüylü, bezeli-benekli. Yan gövde yaprakları 4-5 cm uzunlukta, mızraksı-dorsivental, geçici olup sonra dökülürler ( Resim 2). 200

Çiçek boyu 6 mm kadar olup, uç kısımlarda çok sayıdadır, 7-15 cm uzunluğunda, almaçlı salkım ya da salkım grupları halinde, çiçek sapları (3) 5-6 mm uzunlukta. Çiçek çanakları çan şeklinde, 2-2,5 mm uzunlukta, aktinomorfik ve az çift dudaklı. Taç mavisi ve menekşe moru arası renktedir. Standart 5 mm kadar uzunlukta, alt tarafta aniden daralan, tüysüz; kanatlar ve yaprak damarı gelişmemiştir ( Resim 3). Bitki genellikle arılar olmak üzere böceklerle tozlaşır ve Mayıs-Temmuz arasında çiçek açarlar. Bitki yaz aylarında tekrar çiçeklerini açar ve Ağustos- Ekim arasında meyve oluşturur. Legümen meyveler bazen bir sonraki yıla kadar dalda kalır ve belli bir uzaklıktan görülebilir. Geniş kök sistemlerine sahiptirler. Tohumların çimlenme oranı yüksektir. Legümen meyve kıvrık, 7-9 x 3 mm boyutlarında, kahverengi, tüysüz, kızıl bezeli benekli ve genellikle 1-(2) tohumludur. Tohumlar 5,0 x 1,8 mm boyutlarında, oblong-oval, pürüzsüz ve kahverengi renktedir ( Resim: 4-5). Resim 1: Amorpha fruticosa habitusu, Düzce Hasanlar Barajı ( Resim: N. GÜNEŞ ÖZKAN) Resim 2: Amorphafruticosa yaprak, Düzce Hasanlar Barajı (Resim: N. GÜNEŞ ÖZKAN) 201

EKOLOJİK İSTEKLERİ VE DAĞILIM ALANLARI Tohumlar çoğunlukla su akıntıları ve rüzgar yardımıyla yayılırlar. Nemli bölgelerde tohumlar iyi gelişirler. Fakat uzun süreli kuraklığa, tuzluluğa ve suya dayanıklıdırlar. Derin ve verimli topraklarda daha iyi gelişirler, asitli, nötr ve alkalin toprakları tercih eder. Ancak toprak yönüyle fazla seçici değildir. Verimsiz, kuru ve kumlu topraklara adapte olabilir ve ekstern iklim şartlarında dayanıklı olurlar. İyi drene edilmiş kumlu toprağı olan güneşli yerleri tercih ederler, fakat gölgeye de dayanıklıdırlar. Köklerinde, nitrojen fikse eden mikroorganizmalarla olan simbiyotik ilişkileri sayesinde, atmosferdeki nitrojeni bağlama kabiliyetleri vardır, böylelikle çok verimsiz topraklarda dahi yetişebilirler. Rüzgara ve dona dayanıklı türlerdir. Yoğun ve çok geniş dominant gruplar oluştururlar. Doğal yayılış alanları; yol kenarları, nehir kenarları ve seyrek taşkın ova ağaçlık alanlarıdır (Petrova ve ark., 2013). Türkiye de, daha çok Marmara, Orta Anadolu ve Güney Anadolu da yol kenarlarındaki çalılıklarda ve ova Resim 3: Amorpha fruticosa çiçek, düzlüklerindeki çalılık ve ağaçlık Düzce Şehir merkezi ( Resim: N. topluluklarında bulunur. Özellikle AKSOY) Marmara bölgesinden Batı Karadeniz Bölgesine karayolu ve park ağaçlandırmaları ile geldiği tespit edilmiştir ( Aksoy ve ark., 2010). YAYILMA ŞEKLİ Kuzey Amerika nın güney-doğusuna özgüdür (Rocky Dağlarının doğusu ve Maksika nın kuzeyi). Süs bitkisi olarak ve erozyon kontrolü için, 18. yüzyıl da Avrupa ya getirilmiş ve sonra kıtanın tamamına yayılmıştır. Orta, Güney ve Doğu Avrupa ve Asya da (ılıman bölgeler) doğal alan edinmiştir ve geniş çapta yetişmektedir. 202

Ülkemiz de, çöl yalancı çivitinin yaygın bulunduğu yerler, Trakya ve Karadeniz kıyı düzlükleri ile oto yol kenarlardır. Bu bölgelerde, diğer ağaç ve çalı türlerinin kısıtlı sayılarıyla yoğun ve içine girilmez topluluklar oluştururlar. Yol kenarları, demir yolu hatları, nehir ve kanal kıyılarında yaygındırlar. Kuru çayır, ikincil ve bozulmuş habitatlarda bulunurlar ve tahrip edilmeden korunmuş alanları işgal ederler. Resim 4 : Amorpha fruticosa meyve kurulları, Düzce Hasanlar Barajı (Resim: N. GÜNEŞ ÖZKAN) Resim 5 : Amorpha fruticosa meyve, Düzce Hasanlar Barajı (Resim: N. GÜNEŞ ÖZKAN) ZARARI VE KONTROLÜ Oluşturduğu Zararlar: Yol kenarlarında gençken otsu yapıda gelişir ve bu hızlı gelişiminden dolayı diğer genç ağaçların önüne geçerek onlara zarar verir. Zehirli bir bitki türü olup, bütün organlarında amorfi denilen bir madde içerir. İşgal ettiği alanlar da insektisidal etkili bu zehirli maddeyi üreterek, bulunduğu bölgelerdeki yerli türlerle beslenen herbivorların gelişimini de engeller (Petrova ve ark., 2013). Kontrolü: Çöl yalancı çivitini kontrol altına almak için özel bir yöntem yoktur. Bitkinin kontrolünde genel olarak mekanik ve kimyasal mücadele başta olmak üzere ağaç ve çalıların mücadelesinde uygulanan yöntemlerden yararlanılır. Bu çerçeveden işgal edilen alanlarda bitkinin kontrol altına alınması için; fideler ve kökler üzerinde çıkan sürgünler yerinden sökülebilir. Daha büyük olanları ise dipten kesilir ve geriye kalan bitki kısımlarına glyphosate etkili maddeli herbisitler uygulanabilir. Büyük alanlarda ise glyphosate ile yeşil aksam ilaçlaması oldukça etkilidir (Petrova ve ark., 2013). Ayrıca bu türün, yol 203

ağaçlandırmalarında, erozyon kontrol ağaçlandırmalarında, süs ve bal bitkisi olarak ülkemizde kullanımının sınırlandırılması önem taşımaktadır. ÜLKEMİZ İÇİN TAŞIDIĞI MUHTEMEL RİSKLER Ülkemizde yol ağaçlandırmalarında, erozyon kontrol ağaçlandırmalarında, süs ve bal bitkisi olarak yoğun bir şekilde kullanılabilmektedir. Yukarıda açıklanan zararları nedeniyle istilacı karakterdeki bu bitki ülkemiz biyolojik çeşitliliği için önemli riskler barındırmaktadır. Bu sebeple ülkemizde kullanımının kısıtlanması gerekmektedir. KAYNAKÇA AKSOY N.,(2014). The exotic flora of Turkey and Preliminary Check-list of Invasive Alien Plant Species (IAS) in Turkey, NEOBIOTA 2014-8th European Conference on Biological Invasions: "Biological Invasion, from understanding to action" (03-08 NOVEMBER 2014, Antalya-Turkey) AKSOY N.,(2013).Thelist of exotic ornamental plants potentially invasive in Turkey, 4th ESENIAS Workshop: International Workshop on IAS in Agricultural and Non- AgriculturalAreas in ESENIAS Region 16-17 December AKSOY N., KAPLAN A., GÜNEŞ ÖZKAN N., ASLAN, (2010). Some invasive plants in the Western Black Sea region of Turkey and their monitoring possibilities", Complete Programme of the 2nd International Workshop on Invasive Plants in the Mediterranean Type Regions of the World, European Environment Agency, August 02-06 2010, Trabzon, Türkiye CHAMBERLAIND. F. ( 1970 ) Amorpha L.,Davis PH (Ed) (1965 1985) Flora of Turkey and the East Aegean Island, Vol. 3. p. 263, Aldine Publishing Co., Edinburgh (UK) KAYACIK, H., (1982). Orman ve Park Ağaçlarının Özel Sitematiği Cilt 3, Angiospermae (Kapalı Tohumlular),Bozak Matbaası, İstanbul. POLUNIN, O. (1973). Trees and Bushes of Europe, Oxford UniversityPress, Oxford Books, 37 Dover Street,.London, UK: xvi + 208 pp. PETROVA A., VLADIMIROV V. GEORGIEV V. (2013). Invasive Alien Species of Vascular Plants in Bulgaria. 204