TAYLARIN RHODOCOCCUS EQUİ PNÖMONİSİ

Benzer belgeler
GURM (Strangles) (su sakağısı)

ANTRAKS (ŞARBON) septisemik, bulaşıcı, zoonoz

DOMUZ PLEUROPNEUMONİSİ. Dr. Kemal METİNER

Gram pozitif aerob çomaklar

İMMUNİZASYON. Bir bireye bağışıklık kazandırma! Bireyin yaşı? İmmunolojik olarak erişkin mi? Maternal antikor? Konak antijene duyarlı mı? Sağlıklı mı?

CORYNEBACTERİUM İNFEKSİYONLARI

MİKOPLAZMA İNFEKSİYONLARI

DOMUZ PLEUROPNEUMONİSİ. Dr. Kemal METİNER

MİKOPLAZMA İNFEKSİYONLARI

S İ S T E M İ K M İ K O Z L A R

Prediktör Testler ve Sıradışı Serolojik Profiller. Dr. Dilara İnan Isparta

Nocardia Enfeksiyonları. Dr. H.Kaya SÜER Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji

BRUSELLOZ (MALTA HUMMASI)

SAĞLIK ÇALIŞANLARININ ENFEKSİYON RİSKLERİ

SIĞIRLARIN NODÜLER EKZANTEMİ LUMPY SKIN DISEASE (LSD) Hastalık Kartı. Hazırlayan. Dr. M. Fatih BARUT Vet. Hekim

TOKSOPLAZMA İNFEKSİYONUNUN LABORATUVAR TANISI UZM.DR.CENGİZ UZUN ALMAN HASTANESİ

MİKOBAKTERİ (MYCOBACTERIUM) İNFEKSİYONLARI

Takım: Bacillales Familya: Staphylococcaceae Genus: Staphylococcus

Bacillus anthracis. Hayvanlarda şarbon etkenidir. Bacillus anthracis. Gram boyama. Bacillus anthracis. Bacillus anthracis

Viral Hepatitler. Hepatit A Virus. Viral Hepatitler- Tarihsel Bakış. Hepatit Tipleri. Hepatit A Klinik Özellikler

TLERDE SEROLOJİK/MOLEK HANGİ İNCELEME?) SAPTANMASI

DİRENÇLİ BAKTERİ ENFEKSİYONLARINA KARŞI KULLANILAN ANTİBİYOTİKLER

Moleküler Yöntemlerin Klinik Mikrobiyolojide Kullanımı Ne zaman? Nerede? Ne kadar? Klinik Parazitoloji

ENTEROBAKTERİ İNFEKSİYONLARI

MEME LOBU YANGISI. süt endüstrisinde önemli ekonomik kayıp. süt veriminde azalma sütün imhası laboratuvar giderleri ilaç giderleri vet.hek.

Enzimlerinin Saptanmasında

İnfeksiyöz laringotraehitis

MİKOPLAZMA İNFEKSİYONLARI HÜCRE DUVARI YOK!!!

Streptococcus. 01. Genel Bilgiler. 02. Etiyoloji

laboratuar muayeneleri esastır.

MİKOPLAZMA İNFEKSİYONLARI

Tavuklarda Mikoplazma İnfeksiyonları: Koruma ve Kontrol

Virulan Faz I. Çevresel faktörlere direncini sağlayan küçük spor benzeri formları var. Faz II. Avirulan. Ayrıca. Etkenin iki ayrı fazı saptanmış

Halis Akalın, Nesrin Kebabcı, Bekir Çelebi, Selçuk Kılıç, Mustafa Vural, Ülkü Tırpan, Sibel Yorulmaz Göktaş, Melda Sınırtaş, Güher Göral

VETERİNER MİKROBİYOLOJİ ANABİLİM DALI

DİŞ HEKİMLİĞİ FAKÜLTESİ

Salmonella. XLT Agar'da Salmonella (hidrojen sülfür oluşumuna bağlı olarak siyah) ve Citrobacter (sarı) kolonileri

Asist. Dr. Ayşe N. Varışlı

HIV/AIDS ve Diğer Retrovirus İnfeksiyonları,laboratuvar tanısı ve epidemiyolojisi

Y. pestis, Y. pseudotuberculosis, Y. enterocolitica

Gebelerde Rubella (Kızamıkçık) Yrd.Doç.Dr.Çiğdem Kader

ENTEROBAKTERİ İNFEKSİYONLARI

MEME LOBU YANGISI. süt veriminde azalma sütün imhası laboratuvar giderleri ilaç giderleri vet.hek. giderleri. süt endüstrisinde önemli ekonomik kayıp

YERSİNİA ENFEKSİYONLARI. Dr. Kaya Süer Yakın Doğu Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji

TULAREMİ: Etken ve Epidemiyoloji. Doç.Dr. Aynur Karadenizli Kocaeli Üniversitesi Mikrobiyoloji AD

KIRIM KONGO KANAMALI ATEŞİ HASTALIĞI (KKKA) VE KARADENİZ BÖLGESİ NDEKİ DURUMU

Ventilatör İlişkili Pnömoni Tanısında Endotrakeal Aspirat Kantitatif Kültürü ile Mini-Bal Kantitatif Kültürü Arasındaki Uyum

AVIAN TUBERCULOSIS (KANATLI TÜBERKÜLOZU) Etken: Mycobacterium avium

Staphylococcus Gram pozitif koklardır.

HAYVANLARDA BRUCELLOSİS VE. Uzm.Vet.Hek.Nedret AYDIN

VİRUS HASTALIKLARINDA TANI YÖNTEMLERİ

Mycobacterium. Mycobacterium hücre duvarının lipid içeriği oldukça fazladır ve mikolik asit içerir

Leptospira serovarları tarafından oluşturulan akut ya da kronik seyirli infeksiyöz ve dünyada yaygın olarak görülen önemli bir zoonoz hastalıktır

Su Çiçeği. Suçiçeği Nedir?

İZOLASYON ÖNLEMLERİ. Hazırlayan: Esin Aydın Acıbadem Bodrum Hastanesi Enfeksiyon Kontrol Hemşiresi

Avian chlamydiosis (Kanatlı Klamidyozu)

Doç.Dr. V. Soydal ATASEVEN

Clostridium. Clostridium spp. Clostridium endospor formu. Bacillus ve Clostridium

Hazırlayan: Fadime Kaya Acıbadem Adana Hastanesi Enfeksiyon Kontrol Hemşiresi Hazırlanma Tarihi:

Aşı İçeriği ve Ülkemize Uyumu

Hayvanlarda Klinik Özellikler, Tanı ve Tedavi

PERİNATAL HERPES VİRUS İNFEKSİYONLARI. Uzm.Dr.Cengiz Uzun Alman Hastanesi Klinik Mikrobiyoloji ve İnfeksiyon Hastalıkları

Karbapenem dirençli Klebsiella pneumoniae suşlarında OXA-48 direnç geninin araştırılması

İnvazif Fungal İnfeksiyonlarda Tanı Klinik-Radyolojik Yaklaşım. Dr.Özlem Özdemir Kumbasar

Komplike deri ve yumuşak doku enfeksiyonu etkeni çoklu dirençli patojenlerin bakteriyofaj duyarlılıklarının araştırılması

BRUSELLOZUN İNSANLARDA ÖNLENMESİ VE KONTROLÜ

ADIM ADIM YGS LYS Adım DOLAŞIM SİSTEMİ 5 İNSANDA BAĞIŞIKLIK VE VÜCUDUN SAVUNULMASI

Streptococcus pyogenes'in Etken Olduğu Cerrahi Alan İnfeksiyonu Salgını

AŞI ve SERUMLAR. Dr. Sibel AK

BRUSELLA ENFEKSİYONU. Doç. Dr. Mehtap BULUT Bursa Şevket Yılmaz EAH Acil Tıp Kliniği

Deneysel Hayvan Modelinde Candida Tropicalis Peritonitinin Tedavisinde Kaspofungin ve Amfoterisin B Etkinliğinin Karşılaştırılması

Maymun Çiçek Virüsü (Monkeypox) VEYSEL TAHİROĞLU

İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ TIBBİ MİKROBİYOLOJİ ANABİLİM DALI MEZUNİYET SONRASI (UZMANLIK) EĞİTİMİ DERS MÜFREDATI

KLİMİK İZMİR TOPLANTISI

TONSİLLOFARENJİT TANI VE TEDAVİ ALGORİTMASI

NEWCASTLE HASTALIĞI (YALANCI TAVUK VEBASI)

Dr. Aysun Yalçı Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji

Akut ve Kronik Hepatit B Aktivasyonunun Ayrımı. Dr. Murat Kutlu Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi

Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı. Romatoloji Bilim Dalı Olgu Sunumu 28 Haziran 2016 Salı

Mikrobiyolojide Moleküler Tanı Yöntemleri. Dr.Tuncer ÖZEKİNCİ Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji A.D

Brusellozda laboratuvar tanı yöntemleri

Tularemi: Tanı yöntemleri. Doç.Dr. Aynur Karadenizli Kocaeli Üniversitesi Tıbbi Mikrobiyoloji AD

PNÖMOKOK ENFEKSİYONLARINDA SON DURUM. Doç.Dr. Ener Çağrı DİNLEYİCİ 20 Ocak 2014 Eskişehir

İnfluenza virüsünün yol açtığı hastalıkların ve ölümlerin çoğu yıllık grip aşıları ile önlenebiliyor.

Stafilokok Enfeksiyonları (1 saat)

Buzağı İshalleri ve Koruma Yöntemleri. Dengeli ve Ekonomik Besleme

Bağışıklığı Baskılanmış Olguda Akciğer Sorununa Yaklaşım. Klinik-Radyolojik İpuçları

TOPLUM KÖKENLİ PNÖMONİLER

Kanatlılarda Salmonella İnfeksiyonları ve Kontrolünde Temel Prensipler

TÜBERKÜLOZ LABORATUVARI TEST REHBERİ

Sığırlarda Paratüberküloz PARATÜBERKÜLOZ

Piperasilin-Tazobaktam(TZP) a Bağlı Hematolojik İstenmeyen Etkiler

Emrah Salman, Zeynep Ceren Karahan Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi. Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı

Alerjik Rahatsızlıklar. Atmosphere Sky ile hayatın tadını çıkarın!

MAVİ DİL BLUETONGUE (BT) Hastalık Kartı. Hazırlayan. Dr. M. Fatih BARUT Vet. Hekim

Enterobakteriler. Dr. Kaya Süer. YDÜ Tıp Fakültesi İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD

İNVAZİV PULMONER ASPERJİLLOZ Dr. Münire Gökırmak. Süleyman Demirel Üniversitesi Göğüs Hastalıkları A.D.

Ek-1 MUSTAFA KEMAL ÜNİVERSİTESİ VETERİNER FAKÜLTESİ DEKANLIĞI HİZMET ENVANTERİ DİĞER(ÖZEL SEKTÖR İSTENEN BELGELER TAŞRA BİRİMLERİ MAHALLİ İDARE

Transkript:

TAYLARIN RHODOCOCCUS EQUİ PNÖMONİSİ Rhodococcus equi pnömonisi 1-6 aylık tayların purulent bronkopneumoni ile karakterize infeksiyonudur. Rhodococcus equi ilk kez 1923 yılında Magnusson tarafından isveç te infekte bir taydan purulan bronkopnömoninin etkeni olarak izole edilmiş ve Corynebacterium equi olarak isimlendirilmiştir. Ancak sonradan morfolojik özellikleri ve lipid yapısındaki farklılıklar nedeniyle Rhodococcus cinsi içine dahil edilmiştir. Etiyoloji: Rhodococcus equi Gram pozitif, hareketsiz, sporsuz, pleomorfik bir bakteridir. Aerob ve mikroaerob koşullarda, 37 C de 24-48 saat içinde ürer. Kanlı agarda 24 saat sonra koloniler tipik su damlası görünümündedir, 48 saat inkubasyondan sonra oldukça büyük, non-hemolitik, krem renkli mukoid koloniler şeklini alırlar. İnkubasyon süresi 3-4 gün kadar uzatılırsa, kolonilerin rengi pembeleşir. β-lizin üreten Staphylococcus aureus ile yapılan CAMP testi sonucunda kürek şeklinde hemoliz oluşturur. Katalaz, üreaz ve nitrat redüksiyonu pozitif olan etken diğer biyokimyasal özellikleri yönünden negatiftir. Yapılan moleküler çalışmalar Rhodococcus equi nin virulan, intermediate virulan ve avirulan olmak üzere en az üç virulens seviyesine sahip olabileceğini göstermiştir. Virulan R. equi suşları 85kb, 87 kb ya da 90 kb lık büyük bir plazmide sahiptir. Bu plazmidler 15-17 kda lık virulens ile ilişkili protein (VapA) antijeninin ekspresyonundan sorumludur. Yapılan moleküler çalışmalar ile günümüzde 12 virulans plazmidi saptanmıştır (85 kb Tip I, II, III, IV; 87 kb Tip I, II, III; 85 kb Tip I, II, III, IV, V). Bu plazmidini kaybeden R.equi hem makrofajlardan kaçma özelliğini hem de pnömoni oluşturma yeteneğini kaybeder. Intermediate suşlarda 20 kda luk başka bir virulansla ilişkili VapB antijeni ve bunu kodlayan 79 ile 100 kb lık plazmidler taşımaktadırlar (Bu intermediate virulan suşlar domuzlardan izole edilmektedir). Avirulan Rhodococcus equi suşlarının bu antijen ve plazmidlere sahip olmadığı saptanmıştır. Araştırmalar taylardaki doğal infeksiyonun sadece bir virulans plazmidi bulunduran virulan R. equi suşları tarafından oluşturulduğunu ve infekte tayların trakea aspiratlarından izole edilen izolatların hemen hemen tümünün virulan R. equi olduğunu ortaya çıkarmıştır. Ülkemizde yapılan çalışmalarda, infekte taylardan ve toprak 1

örneklerinde 85 kb tip I plazmid, toprak izolatlarında ayrıca 87 kb tip I plazmid taşıyan R. equi izole edilmiştir. Epidemiyoloji Hastalık 1-6 aylık tayları etkilemekle birlikte özellikle 1-3 aylık taylarda daha şiddetli seyretmektedir. Üç aylıktan küçük tayların infeksiyona daha duyarlı olmasında; immun sistemlerinin henüz tam gelişmemesi, maternal antikorlarının yokluğu, maruz kaldıkları viral ya da paraziter infeksiyon gibi faktörlerin rol oynayabileceği düşünülmektedir. Hastalığın morbiditesi % 5-17 ve mortalitesi de % 80 civarlarındadır. İnfeksiyon genellikle sporadik seyirli olmakla birlikte belirli at çiftliklerinde endemiktir. İnfeksiyonun bu şekilde farklı bölgelerde farklı seyirleri, izolatların virulanslarındaki farklılıkların yanında bakım koşulları ve ısı, toz, toprak ph sı gibi çevresel farklılıklardan kaynaklanmaktadır. Hastalığın prevelansında önemli olan başlıca faktörlerden biri dış çevre ısısıdır; en iyi üreme ısısının 30 C olduğunu, 20 C de üremenin azaldığını ve dış ortamın 10 C olduğu durumlarda üremenin durduğu belirtilmektedir. İkinci önemli faktör de topraktaki at dışkısı konsantrasyonudur. Hastalığın endemik seyrettiği çiftliklerin virulan Rhodococcus equi ile daha fazla kontamine olduğu saptanmıştır. İnfeksiyon kaynakları- saçılma yolları: Taylar yaşamlarının ilk üç ayı süresince infeksiyona çok duyarlı oldukları için, bu dönemde tayların dışkılarındaki Rhodococcus equi miktarı en yüksek düzeye ulaşmaktadır. İnfekte taylar dışkıları ile birlikte çok fazla miktarda etkeni çevreye saçarlar. Pnömonik taylar kontamine tükrüğü yuttukları için, yutulan bakteri bağırsaklarında çoğalır ve dışkı ile saçılır. R. equi atların bulunmadığı çevrelerden de izole edilebilmesine karşın atların dışkılarında bulunan uçucu yağ asidleri etkenin üremesini artırdığı için bu hayvanların bulunduğu yerlerde R. equi fazla miktarda bulunur. Ekolojik çalışmalar bir toprak organizması olan Rhodococcus equi nin at yetiştirme çiftliklerinin çevresinde yaygın olarak bulunduğunu göstermiştir. Rhodococcus equi nin toprak yüzeyinde çok fazla miktarda bulunduğu oysa toprağın 30 cm ya da daha fazla altında hemen hemen hiç bakteri bulunmadığı belirlenmiştir. 2

Bulaşma yolları: Etken kontamine toz partiküllerinin solunumu ile bulaşarak, pnömonik infeksiyonun oluşumunda önemli rol oynar. Sindirim yoluyla bulaşma daha az oranda gerçekleşmektedir. Etkenin çoğalmasında çevre ısısının da önemli rolü olduğu için vakaların büyük çoğunluğu ilkbahar aylarında ortaya çıkar. Türkiye de tay doğumlarının olduğu aylara da bağlı olarak, olguların özellikle Nisan-Ağustos ayları arasında arttığı görülmektedir. Hayvanların yağışlı dönemlerde uzun süreli olarak bokslarda kapalı kalması, yüksek nem hastalığın çıkışında hazırlayıcı faktörler arasındadır. Klinik Bulgular: Hastalığın 2 klinik formu saptanmıştır; pnömonik form ve intestinal form. Pnömonik form : Taylarda R. equi infeksiyonlarının en önemli belirtisi bronkopnömonidir. Hastalığın erken dönemlerinde sadece solunum oranında ve vücut ısısında hafif artışlar olabilir ancak bu klinik belirtiler çoğunlukla ya önemsenmez ya da gözden kaçar. Bu da hastalığın ilerlemesine neden olur. Hasta tayların çoğu iyi vücut kondüsyonuna sahip olmalarına ve analarını emmelerine karşın hastalığın çok şiddetli seyrettiği taylarda ağırlık kaybı olabilir. Böyle taylar çoğunlukla ölü bulunurlar. Hastalığın ilerlediği durumlarda iştah azalması, hafif letarji, taşipne, burun deliklerinin hızla açılıp kapanması ile karakterize solunum artışı, hırıltılı solunum ve öksürük dikkati çeker. Vücut ısısı genellikle 38.8-40 C olmasına karşın 41.5 C e kadar yükselebilir. Vakaların büyük kısmında burun akıntısı yoktur. Gerek akut gerekse kronik formun seyrettiği tayların oskultasyonunda akciğer sesleri oldukça değişir ve bu bulgular üst solunum yollarından gelen seslerle karıştırılabilir. Taylar soluk alıp verme sırasında dinlendiğinde, çoğunlukla kranioventral olarak yerleşmiş lezyonların bulunduğu bölgelerde çıtırtı sesi duyulabilir. Daha şiddetli vakalarda akciğerlerdeki abselerin yaygınlaşması ve birleşmesi nedeniyle akciğer sesleri azalır. İntestinal form: İntestinal form daha az oranda şekillenmektedir. Bu formda görülebilen klinik belirtiler; ateş, iştahsızlık, depresyon, ağırlık kaybı, kolik ve diaredir. 3

R. equi pnömonisi şekillenen taylarda bazen değişik klinik belirtiler de ortaya çıkabilmektedir. Vakaların yaklaşık 1/3 inde özellikle tibiotarsal eklemlerde polisinovit görülür. Etkenin akciğerlerden kanla yayılması sonucunda bazı taylarda septik artrit ve osteomiyelit oluşabilir. Bu durumdaki taylarda arpalama ve etkilenen bölgede şişme görülür. Bazı taylarda ülseratif lenfanjit, selülit ve subkutan abselerin şekillendiği bildirilmiştir. Diğer ender görülen belirtiler uveit, panoftalmit, nefrit, hepatik ve renal abse oluşumlarıdır. Taylardaki infeksiyonun dışında ender olmakla birlikte erişkin atlarda da pnömoni ve abort olguları rapor edilmiştir. TANI Taylarda Rhodococcus equi pnömonisinin tanısı için klinik, bakteriyolojik + moleküler ve serolojik incelemelerin birlikte yürütülmesi önerilmektedir. a) Klinik tanı R. equi pnömonisi çok genç tayların hastalığı olduğu için, özellikle 3 aylığa kadar olan taylarda gözlenebilecek klinik belirtiler tanı için önemli ipucudur ve erken klinik tanı tamamen Veteriner Hekiminin deneyimine bağlıdır. Ancak hastalığın erken dönemlerinde çoğu kez belirgin klinik belirtiler görülmediği ya da gözden kaçabildiği için hastalık ilerleyerek tayların ölümüyle sonuçlanır. Bu durumda postmortal muayene ile birlikte bakteriyolojik inceleme yapılarak ancak ölüm sonrası tanı konulabilmektedir. İnfeksiyon şüphesi bulunan vakalarda, plazma fibrinojen konsantrasyonunu içeren tam kan sayımı yapılmalıdır. Hiperfibrinojemi önemli bir laboratuvar bulgusudur. Torasik radyografi pnömoninin şiddetini saptamada kullanışlıdır. Üç aylıktan küçük taylarda nodüler akciğer lezyonlarının radyografi ile saptanması R. equi pnömonisinin önemli göstergesidir. b) Nekropsi bulguları: Pneumonik form : Akciğerlerde yaygın pyogranülomatöz abseler dikkati çeker. İntestinal form: Mezenterik lenf nodüllerinde granulomatoz ve suppuratif yangı ile birlikte ülseratif enterokolit görülür. c) Laboratuvar Tanı: Rhodococcus equi ile kontamine çiftliklerde yaşayan taylar padoğa çıkarıldıklarında trakeaları toprağın solunumu sırasında devamlı olarak virulan ve avirulan Rhodococcus 4

equi ye maruz kalır. Bu nedenle canlı, şüpheli taylarda infeksiyonun kesin tanısı için en değerli yöntem, trakeal aspirat sıvısının alınması ve kültür yapılarak Rhodococcus equi nin izolasyonudur. Ölü taylardan ise özellikle lezyonlu akciğerlerden, eğer intestinal formu söz konusu ile bağırsaklardan alınan örneklerden ekimler yapılmalıdır. Trakeal aspiratlardan virulan Rhodococcus equi yi hızla saptamak amacıyla PCR geliştirilmiştir. Bu yöntemin spesifik ve sensitif olmasının yanısıra standart prosedürlerden daha kısa sürede sonuç verdiği saptanmıştır. Serolojik tanı yöntemleri içinde ELISA yüksek sensitivitesi nedeniyle infeksiyonun erken tanısını sağlayan en iyi yöntemdir. Bu konuyla ilgili olarak yapılan araştırmalarda, özellikle endemik çiftliklerde infeksiyonun en erken tanısı için, 30 ve 45 günlük taylardan alınan serumların ELISA ile incelenmesi sonucunda erken tanı konulmaktadır. Ancak serolojik testler, klinik bulgular ve bakteriyolojik incelemeler ile birlikte yapıldığında daha anlamlı olacağı unutulmamalıdır. Epidemiyolojik çalışmalar açısından bölgedeki virulan suşların dağılımının saptanması da önemlidir ki bu amaçla toprak örnekleri de incelenmelidir. Tanı amacıyla yapılan testler hakkında detaylı bilgi laboratuvar uygulama notlarında verilmiştir. Tedavi Hastalığın erken tanısı prognoz açısından çok önemlidir. Eritromisin ve rifampisin kombinasyonu, gentamisin-penisilin ve sefalotin ya da gentamisin-penisilin ve rifampin kombinasyonları, imipenem ve vankomisin kombinasyonları ile uzun süreli ( 4-9 hafta arası) tedavi önerilmektedir. Ancak son yıllarda antibiyotik kullanımının artmasına bağlı olarak özellikle makrolid ve rifampin dirençli suşlar rapor edilmektedir. Koruma ve kontrol Genel Önlemler İnfeksiyon kaynağı olan pnömonik tayların diğer taylardan ayrılması, tayların bulunduğu kapalı ortamda havalandırmanın en iyi şekilde sağlanması, tayların egzersiz yaptığı ve gezdirildiği padok zemininin alt üst edilmesi, toz kalkmasını minimum düzeye indirmek için kumlu ya da toprak alanların çayırla kaplanması ya da sulanması, padoktaki gübrelerin düzenli olarak uzaklaştırılması gereklidir. 5

Hastalığın görülmediği bir çiftlikteki taylı kısraklar aşım için infekte bir çiftliğe gönderilmemelidir. Çünkü böyle kısraklar geri döndüklerinde infekte bir tay getirebilirler. Hayvanlarda helmintlere yönelik tedbirlerin alınması da önerilmektedir. Bu şekilde hayvanlarda kaliteli kolostrum oluşmasına katkı sağlandığı ve genç tayların daha etkili bir pasif bağışıklık elde edebildiği vurgulanmaktadır. Erken tanı Hastalığın erken tanısı infeksiyonun kontrolü açısından önemli bir faktördür. Bunun için tayların klinik muayenelerinin düzenli olarak yapılması, taylar doğduktan sonra 30. ve 45. günlerde kan serumlarının alınarak ELISA ile incelenmesi, seropozitif taylardan trakeal aspirasyon sıvısı alınarak kültür yapılması ya da PCR ile incelenmesi önerilmektedir. Hastalık saptanan taylarda zaman geçirmeden tedaviye başlanmalıdır. İmmunizasyon Arjantin de geliştirilen Rhodovac aşısı gebe kısraklara 2 doz halinde uygulanarak yavruya maternal antikor geçişi sağlanmaktadır. 1. doz doğuma 45 gün kala, 2. doz doğuma 15 gün kala uygulanır. Yavru doğduktan sonra anneden geçen maternal antikorların koruyuculuk süresi yaklaşık 2 aydır. Daha sık önerilen uygulama, koruma amacıyla taylara doğumdan sonra hiperimmun plazma da verilmesidir. Ancak hastalığı önlemede immunizasyon tek başına yeterli Mutlaka genel önlemlerinde alınması gereklidir. olmamaktadır. Önerilen okumalar: Özgür NY, İkiz S, Bağcıgil AF, Carioğlu B, Akay Ö, Ilgaz A, Takaı S: Marmara Bölgesi' nde yarış atı yetiştirilen haralardaki taylarda Rhodococcus equi infeksiyonunun ELISA ile erken tanısı üzerine çalışmalar. Turkish Journal of Veterinary & Animal Science 2002; 26: 1427-1434 Ozgur NY, Ikız S, Bagcıgıl F, Carıoglu B, Ilgaz A, Takaı S. Rhodococcus equi pneumonia in a mare in Turkey. Veterinary Record, 2002; 151: 613 6

Nakamura Y., Nishi H., Katayama Y., Niwa H., Matsumura T., Anzai T., Ohtsu Y., Tsukano K., Shimizu N., Takai S. Abortion in a througbred mare associated with an infection with avirulent Rhodococcus equi. Veterinary Record 2007; 161:342-346. 7