The Journal of Academic Social Science Studies International Journal of Social Science Doi number:http://dx.doi.org/10.9761/jasss3232 Number: 40, p. 555-559, Winter I 2015 Yayın Süreci Yayın Geliş Tarihi Yayınlanma Tarihi 23.11.2015 27.12.2015 ERSEN-RASCH, Margarete I. ONASI, Erdoğan (2015), Yabancı Dil Olarak Türkçe Dilbilgisi, Papatya Yayıncılık Eğitim, I. Basım, İstanbul, 418 s., ISBN: 978-605-4220-85-4 Okt. Serdar BULUT Giresun Üniversitesi Rektörlük Türk Dili Bölümü Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi alanı 7072-1077 yılları arasında yazılan Kaşgarlı Mahmut un Divan-ü Lügati t-türk ü ile başlayan bir serüvendir. Kaşgarlı nın Türkçe nin içinde bulunduğu durumdan da rahatsızlığını ifade eden ve Türkçe nin hak ettiği noktalara çıkmasını amaçlayan bu eser Araplara Türkçe öğretmek amacıyla yazılmıştır. Bu eseri Ankara Üniversitesi TÖMER in kuruluş tarihi olan 1984 yılına kadar irili ufaklı birçok eser izlemiştir. Fakat bu eserler genellikle bireysel başarılarla ortaya çıkan ve profesyonel disiplinden uzak olan eserlerdir. Ama 1984 yılında kurulan Ankara Üniversitesi TÖMER, Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi adına profesyonel anlamda atılan ilk adımdır. Bu tarih, Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi adına önemli bir milattır. 1984 yılından sonra alana olan ilginin artmasıyla beraber bu alan günümüzde önemli disiplin dallarından biri haline gelmiştir. Günümüzde artık neredeyse her üniversitede yabancı dil olarak Türkçe öğretimi merkezleri kurulmuş durumdadır. Bu önemli adımların sonucunda da alanla ilgili yazılan makale ve kitap sayısı da pozitif anlamda artış göstermektedir. Bu durum da elbette Türkçenin dünya dilleri arasındaki yeri bakımından da önemli bir başarıdır. Diller İçin Ortak Başvuru Metni ne göre Türkiye de Temel Seviye (A1-A2), Orta Seviye (B1-B2) ve Yüksek Seviye (C1-C2) de Yabancı Dil Olarak Türkçe öğretimi yapılmaktadır. Avrupa Dil Portfolyosu ölçütlerine göre Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi programı içinde Okuma-Anlama, Dinleme-Anlama, Yazma ve Konuşma dersleri verilmektedir. Bazı yabancı dil olarak Türkçe öğretimi yapan kurumlarda Akademik Terim dersleri de verilmektedir. Fakat en önemlisi bu kurumlarda ne kadar Dil Bilgisi dersleri 2. plana atılmış gözükse de her zaman için tüm bu derslerin temel taşı olarak durmaktadır. Dil Bilgisi hem yabancı dil olarak Türkçe öğrenenler hem de öğretenler için her zaman önem arz etmektedir. Dil Bilgisi öğretiminin zor olması ve bu alanda net bir programın da olmaması yıllarca dil bilgisi öğretiminin el yordamıyla yapılmasına sebep olmuştur. Yabancı dil olarak Türkçe öğretenlerin en önemli sorunlarından biri neyi neye göre öğreteceklerinin net olarak belirlenmemiş olmamasıdır. Tüm bu sorunları ortadan kaldırmak adına atılan en önemli adımlardan birini hiç şüphesiz Yabancı Dil Olarak Türkçe Dilbilgisi isimli çalışmalarıyla Margarete I. Ersen-Rasch ve Erdoğan Onası atmıştır.
556 Serdar BULUT Margarete I. Ersen-Rasch ve Erdoğan Onası nın Yabancı Dil Olarak Türkçe Dilbilgisi çalışması Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen ve öğretenlere hitap ederek, Türkçeyi konu alan dilbilgisi birimlerini parça parça veren ders kitapları ile ana dili Türkçe olanlar için yazılmış sistematik dilbilgisi kitapları arasında bir köprü kurmak amacıyla kaleme alınmış ender çalışmalardan biridir. Kitabın diğer dilbilgisi kitaplarından en önemli farkı, o kitaplarda hiç geçmeyen veya yeterince açıklanmayan kimi konuları ele alması ve ayrıca birbirine benzeyen ya da karıştırılmaya müsait olan yapılara değinerek onlar hakkında örnekler vermesidir. Bu yönüyle özellikle yabancı dil olarak Türkçe öğrenenler açısından önemli bir avantaj sağlamaktadır. Ayıca Türkçenin dil kurallarıyla ilgili açıklamaların da mümkün olduğunca açık ve net şekilde yapılmaya çalışılması hem Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenler hem de ana dil olarak öğrenenler açısından önemli bir kolaylık sunmaktadır. Çünkü zor ve karmaşık yapıları öğrenciler anlamakta önemli zorluklar çekmektedirler. Tüm bu durumları göz önünde bulunduran bu kitapta üniteler kolaydan zora doğru doğru sıralanmıştır. Dilbilgisi terimleri de asgari seviyede sınırlandırılmaya çalışılmış, geçen terimler anlaşılır bir dille açıklanmıştır. Örnekler yönünden çok zengin olan bu eserde, ayrıyeten öğrencilerin anlamasının pekişmesi adına örnekler yanında parantez içinde yedek açıklamalar da yapılmıştır. Aşağıda bu durumla alakalı örnek iki cümle bulunmaktadır: (1) İşçiler grev yapıyor. (Dikkat greve çekiliyor: Ne oluyor?) (2) İşçiler grev yapıyorlar. (Dikkat işçilere çekiliyor: Kimler grev yapıyor?) Yazarın önsözde belirttiğine göre bu eser, Türkçe öğrenenler için yazılmış olan Mergarete I. Ersen-Rasch tarafından yazılan Turkische Grammatik ausführlich und verständlich. Lernstufen A1 bis C2. Wiesbaden: Harrassowitz 2012. ISBN: 978-3-447-06797-3. isimli çalışmanın çevirisidir. Fakat yazar bu kitaba önemli eklemeler yapmıştır. 393 sayfalık eserde, iç kapaktan sonra yazarın kitabın hazırlanmasında geri bildirimleri ve önerileriyle kendisine yardımcı olan Isolde Ernesti-Schürr (Hanau/Main) ve Türkçe öğretmeni Berkay Onası ya yapmış olduğu teşekkür kısmı yer almaktadır. Bu kısmın devamında V- XII sayfaları arasında yazarın 8 sayfalık İçindekiler bölümü devam etmektedir. Yazar uzun bir içindekiler bölümü oluşturmuş diyebiliriz. Yazarlar Margarete I. Ersen-Rasch ve Erdoğan Onası nın XIII-XV. sayfalar arasında Türkçe Öğrenen ve Öğretenlere Önsöz bölümleri yer almaktadır. 2014 tarihli bu önsöz bölümünü Margarete I. Ersen-Rasch Frankurt/Almanya şehrinde, Erdoğan Onası ise Bursa/Türkiye şehrinde kaleme almışlardır. İki yazar da burada kitabın içeriğiyle alakalı hem yabancı dil olarak Türkçe öğretimi hem de ana dili olarak Türkçe öğretimi faaliyetleri kapsamında Türkçe öğrenen ve öğretenlere önemli bilgiler vermektedirler. Yazarlar bu bölümde ünitede ele aldıkları konuların yabancı dil olarak Türkçe öğretimi kapsamında Avrupa Dil Portfolyosu na göre A1-A2 (Temel Seviye), B1-B2 (Orta Seviye) ve C1-C2 (Yüksek Seviye) kurunun hangisinde öğretilmesi gerektiği konusunda da bilgiler vererek öğretimin daha da kolaylaşmasını sağlamışlardır. Çünkü yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde gramer konularının hangi seviyelerde ele alınacağıyla alakalı net bir durum yoktur. Bu da inisiyatifin öğreticilere kalmasına ve kurumlar arasında tutarsızlıklar olmasına sebebiyet vermektedir. Bu sorunun önüne geçmek adına yazarlar önemli bir adım atmışlardır. XVII-XIX. sayfalar arasında Giriş bölümü yer almaktadır. Bu bölümde Türkiye Türkçesi nin konuşulma sahaları, Türk dillerinin coğrafyaya göre dağılımları, ünlü uyumları ile bitişimleri, Türk Dili nin tarihi seyri ve Türk Dil Kurumu nun kurulması gibi konular ele alınmıştır. Yazarların bu bölümde çalışmanın amacı, kapsamı, önemi ve hitap ettikleri kesim hakkında bilgiler vermemiş olmaları çalışma adına bir dezavantaj oluşturmakla birlikte önemli bir kayıp değildir. Eserde XX-XXIII. sayfalar arasında dille ilgili eserler açısından belli bir öneme sahip olan Dizin bölümü yer almaktadır. Yazarlar bu kısmı Türkçe-İngilizce Dizin başlığı altında, başlıkla uygun bir biçimde gramerle ilgili eserde yer alan sözcükleri İngilizce karşılıklarıyla birlikte ele almışlardır. Bu bölüm kitabın içeriği açısından öğrenilecek ve öğretilecek konunun eserde bulunması açısından bir kolaylık arz etmektedir. Bu kısmın hemen devamında XIV. sayfada Kısaltmalar ve Simgeler başlığı altında 1 sayfalık kısa bir bölüm oluşturulmuştur. Eserin 1. sayfa itibariyle toplamda 30 üniteden oluşan asıl bölümü başlamaktadır. Alfabe, Sesletim, Yazım ve Noktalama başlığı altında başlayan bu ilk üniteyi yazarlar Temel Seviye olarak bilinen A1-A2 kuru için hazırla-
ERSEN RASCH, Margarete I. ONASI, Erdoğan (2015). Yabancı Dil Olarak Türkçe Dilbilgisi, Papatya 557 mışlardır. Bu ilk ünitede harflerin okunuşu, yazım kuralları, noktalama kısımları üzerinde durulmuştur. Yine önemli durumlarla ilgili uyarılar bölümleri de oluşturulmuştur. 8-17. sayfalar arasında 2. ünite olan Sesbilim bölümü yer almaktadır. A1 kuru için hazırlanan sesbilim bölümünde ünlüler, ünsüzler ve bunlarla ilgili ses olayları ele alınmıştır. Basit ve anlaşılır örneklerle açıklamalar yapılarak konunun pekişmesi amaçlanmıştır. 18-27. sayfalar arasında A1-A2 kuru için hazırlanan Temel Kavramlar isimli 3. ünite bulunmaktadır. Bu bölümde sözcük, sözcük türleri, cümlenin öğeleri, tümcenin dizilişi gibi A1-A2 kuru açısından biraz zor olduğunu kabul edeceğimiz konular mevcuttur. 28-46. sayfalar arasında A1 kurundan C1 kuruna kadar tüm kurlarda zorluk derecesine göre ele alınabilecek olan Sözcük Oluşturma isimli 4. ünite yer almaktadır. Bu ünitede yapım ekleri ele alınmıştır. 47-71. sayfalar arsında 5. ünite olan İsim ünitesi bulunmaktadır. Bu ünitede isimle alakalı tüm gramer özellikleri örnekleriyle beraber gösterilmiştir. Yazar bu üniteyi A1-A2 kuru için düzenlemiştir. 72-84. sayfalar arasında da yine aynı mantıkla ele alınan 6. ünite Sıfat başlığından oluşmaktadır. Yine A1-A2 kuru için oluşturulan bu bölümde sıfatlarla alakalı tüm gramer özellikleri işlenmiştir. 85. sayfada başlayan ve 101. sayfada biten Adıllar başlığı altında da zamirlerle alakalı tüm gramer özellikleri ele alınmıştır. 7. ünite olan bu ünite A1-A2 ve B1 kuru için dizayn edilmiştir. 102-120. sayfalar arasında 8. ünite Belirteçler kısmıdır. Bu kısım da A1- A2 ve B1 kurları için oluşturulmuştur. 121-128. sayfalar arası İlgeçler bölümüdür. Bu bölüm de A1-A2 ve B1 kurları kapsamında hazırlanmıştır. 9. ünite olan bu ünitede ilgi ve iyelik durumunu yöneten ilgeçler açıklanmıştır. 129-137. sayfalar arasında 10. ünite Bağlaçlar mevcuttur. A1-A2 ve B1 kurları için hazırlanan bu ünitede bağlaç türleri kolaydan zora doğru verilmiştir. Kullanım alanlarına göre maddeleştirilen bağlaçlardan en çok kullanılanlar örnek şekilleriyle beraber anlatılmıştır. Sayfa 138 ile 144 arasını yazarlar Odaklayıcılar ve Nüanslayıcılar başlığı altında toplamışlardır. Bu 11. ünitede Odaklayıcılar olarak belirtilen özellikler odaklama görevinde bulunan bağlaçlar, belirteçler ve artbiçimcelerdir. Bunlar kapsayıcı (dahi, bile, hatta vb.) ve dışlayıcı (ancak, sadece, tek vb.) olarak ele alınmış ve örneklerle beraber açıklanmıştır. Bu bölümde Nüanslayıcılar olarak adlandırılan kısım ise, özellikle konuşma dilinde konuşucunun belli durumlarda belirttiği şaşkınlık, çaresizlik, onama, itiraz gibi kişisel tutumunu ortaya koyan acaba, hani, hele, işte, bakalım vb. gibi sözcüklerdir. Yazarlar bu 11. üniteyi de A1-A2 ve B1 kurları için hazırlamışlardır. 145-147. sayfalar arasında yer alan ve yazarlar tarafından Ünlemler ve Tümce Dengi Sözcükler şeklinde adlandırılan 12. ünite de A1-A2 ve B1 kurları için hazırlanmıştır. Bu ünitede sevinç, coşku, hayret, hitap, üzüntü, şaşkınlık, öfke gibi duyguları ifade eden ünlemler ele alınmıştır. Tümce dengi sözcük kısmında da onama, ret, üzüntü gibi duyguları ifade eden bazı sözcükler (bravo, ayıp, evet, aferin, aman vb.) örnekleriyle beraber açıklanmıştır. 13. ünitede yazarların Kişi Ekleri, İdi, İmiş, Var/Yok ve DIr başlığı altında topladıkları bölüm, A1 ve A2 kurları için oluşturulmuştur. 148-164. sayfalar arasını kapsayan bu kısımda zamanla bitişik kullanılan kişi zamirleri, iyelik eklerinden türetilen kişi ekleri, isteme ve buyurma ekleri kümeler şeklinde ele alınmıştır ve gelecek zaman ekleriyle olumlu ve olumsuz kullanımları açıklanmıştır. Ayrıca var/yok kavramı, -DIr bildirme eki ve ek fiiller İdi, İmiş örnek kullanımlar aracılığıyla öğretilmeye çalışılmıştır. 165-171. sayfalar arasını kapsayan 14. ünite Tasarlama Kipleri başlığı altında ele alınmıştır. A1-A2 ve B1 kurları için hazırlanan bu ünitede, tasarlama kipleri olarak bilinen Buyuru Kipi + İsteme Kipi, İstek Kipi, Dilek Kipi ve Gereklilik Kipi kişi ekleriyle kullanımlarına göre açıklanmaya çalışılmıştır. Örmek kullanımlar aracılığıyla konunun anlaşılması amaçlanmıştır. 172-189. sayfalar arasında Basit Eylem Zamanları şeklinde isimlendirilen 15. ünite ele alınmıştır. Bu ünitede farklı kullanım alanlarına göre Şimdiki Zaman, Gelecek Zaman, Geniş Zaman ve Geçmiş Zaman örnekler yardımıyla açıklanmıştır. Bu ünite A1 ve A2 kuru için hazırlanmıştır. 190-198. sayfalar arasını kapsayan 16. ünite İdi Ekli Eylem Zamanları şeklinde isimlendirilmiştir. A2 kuru için oluşturulan bu ünitede yazarlar, İdi hikaye birleşik zaman ekinin basit zamanlara eklenişi üstünde durmuşlardır. 199-202. sayfalar arasını yazarlar İmiş Ekli Eylem Zamanları şeklinde isimlendirmişler ve yine A2 kuru için hazırlamışlardır. 17. ünite olan bu ünitede yazarlar İmiş rivayet birleşik zaman ekinin basit zamanlara eklenişini açıklamaya çalışmışlardır. Örnekler yardımıyla konunun daha anlaşılır
558 Serdar BULUT olmasını hedeflemişlerdir. Eserin 18. ünitesi, 203-208. sayfalar arasında Olmak ve Birleşik Zamanlar şeklinde ele alınmıştır. Bu bölümde yazarlar basit geçmiş zaman haricindeki tüm basit eylem zamanlarını olmak eylemi ile kombine etmişlerdir (Ali yemek yiyor / Ali yemek yemiş oluyor). B1 kuru hedef alınarak oluşturulan bu ünitede, olumlu ve olumsuz kullanımlar örnekler aracılığıyla hedef kitleye ulaştırılmaya çalışılmıştır. 208-220. sayfalar arası, 20. ünite olan Kiplik bölümünden ibarettir. A2 ve B1 kurları için hazırlanan bu ünitede yazarlar, olabilirlik anlamı veren yeterlik eki - (y)abil- gereklilik eki lazım, gerek, -malı, - meli ile zorunluluk, istek ve beğeni kipleri üzerinde durmaya çalışmışlardır. 221-234. sayfalar arasında yer alan Koşul Tümceleri bölümü eserimizin 20. ünitesidir. Bu ünitenin hedef kitlesi, B1 ve B2 kurlarıdır. Bu ünitede eylemin zaman/görünüş ekleriyle genişletilmiş şekillerine ve adlara eklenen ya da ayrı da kullanılabilen ise > -(y)sa ek eylemi ile kurulan koşul şekilleri gerçek koşul tümceleri ile gerçek olmayan koşul tümceleri şeklinde ele alınarak açıklanmaya çalışılmışlardır. Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi açısından biraz zor denebilecek şekilde ele alınan bu ünitede şart eki sa nın farklı kullanım çeşitleri üzerinde durulmuştur. 234-252. sayfalar arasında yer alan ve Eylem Çatıları şeklinde isimlendirilen 21. ünite B1- B2 kuruna uygun şekilde hazırlanmıştır. Bu bölümde işteş çatı, ettirgen çatı, edilgen çatı, dönüşlü çatı ele alınmıştır. Bu çatıların kullanım alanları örnekler yardımıyla gösterilmeye çalışılmıştır. 253-257. sayfalar arasında yer alan ve Ekeylemlikler (Ad-Eylemler) şeklinde adlandırılan 22. ünite yazarlar tarafından A2 ve B1 kurları için oluşturulmuştur. Bu ünitede eylem kökünden türetilmiş olan ancak cümle içinde ad gibi kullanılabilen sözcükler olan adeylemler açıklanmaya çalışılmıştır. Türkçede üç çeşit ad-eylem (-mak, -ma, -(y)iş) vardır ve bu üç çeşit ad-eylemin farklı kullanım alanları bu bölümde örnekler aracılığıyla öğretilmeye çalışılmıştır. 23. ünite yazarlar tarafından Ortaçlar (Sıfat-Eylemler) şeklinde isimlendirilmiştir ve bu ünite B1 ile B2 kurları için hazırlanmıştır. Bu ünitede geçmiş zaman ortacı -miş, gelecek zaman ortacı (y)acak, -(y)an ortacı, -DIk ortacı, iyelik eki alan -DIk ve (y)acak Ortaçları, geniş zaman ortacı -(A/I)r / -maz ve eski gelecek zaman ortacı (y)asi nın çeşitli kullanım alanları örnekler yardımıyla açıklanmaya çalışılmıştır. 265-273. sayfalar arasında yer alan 24. ünite yazarlar tarafından Ulaçlar (Bağ-Eylemler) şeklinde adlandırılmış ve A2 ile B1 kurları için oluşturulmuştur. Bu ünitede yazarlar -(y)arak, -(ya, -(y)a ulacının çift kullanımı, (y)ip, -madan, -(y)inca, -(y)ali ve eylem köküne eklenmeyen iken >-(y)ken ulacının kullanım alanlarını örnekler yardımıyla öğretmeye çalışmışlardır. 274-283. Sayfalar arasında yer alan Birleşik Eylemler ve Kılınış isimli 25. ünite ise A2 ile B1-B2 kurları için hazırlanmıştır. Yazarlar bu ünitede, en az iki sözcükten oluşan birleşik eylemler ile eylemlerin kendi bünyelerinde içerdiği başlama,, süreklilik, bitme, isteklenme, beklenmezlik gibi değişik zaman aşamalarını ifade eden kılınış kategorisi üzerinde durmuşlardır. Yardımcı eylemler, kurallı birleşik eylemler ile kılınış kategorisine giren kullanımlar örnekleriyle beraber açıklanmıştır. Yazarlarımız eserin 284-292. sayfalar arasını kapsayan 26. ünitelerini Bilgi Yapısı ve Tümce başlığı altında toplamışlar ve bu üniteyi A2, B2-B2 ve C1 kurları için dizayn etmişlerdir. Bu ünitede Türk dilinin temel söz dizilişi öznetümleç-eylem kurulumu, bilgi yapısı başlığı altında ele alınmıştır. Ayrıca eylemin sonda olup olmama durumuna göre bilgi yapısının kurallı ve kuralsız yapıları da ele alınmıştır. Yine tümce başlığı altında, Devrik Tümceler, Ana Tümceler, Yan Tümceler yalın, birleşik ve karmaşık yapılarına göre örnekler yardımıyla açıklanmıştır. 293-309. sayfalar arasını kapsayan 27. ünite yazarlar tarafından Ad Tümceleri şeklinde isimlendirilmiş ve A2, B1-B2 ile C1-C2 kurlarına uygun şekilde hazırlanmıştır. Bu ünitede, Ad Tümceleri başlığı altında Bir üst eylemin zorunlu üyesi olan tümleç tümceleri, Özne konumunda olan ad tümceleri ve Yüklem konumunda olan ad tümceleri ile dolaylı anlatım açıklanmaya çalışılmıştır. Örnekler yardımıyla da konunun pekişmesi amaçlanmıştır. 310-335. sayfalar arasında yer alan 28. ünite ise yazarlarca Niteleyici Tümceler şeklinde isimlendirilmiş ve B1-B2 ile C1-C2 kurları seviyesine uygun şekilde açıklanmıştır. Yazarlar bu ünitede, çekimsiz eylemlerin çekimli eylemlere dönüştürüldüğünde sıfat gibi niteleyici işlev gören İlgi tümceleri ile tamlayan işlevinde olan bir ad tümcesinin kurduğu tamlama tümcelerini açıklamaya çalışmışlardır. Bu işlevi Türkçede sıfat-fiiller üstlenmiştir. Bu bölümde de sıfatfiiller yardımıyla bu kurulumların nasıl yapıldığı örnekler yardımıyla gösterilmeye çalışılmıştır. 336-354. sayfalar arası eserin 29. ünitesidir ve Belirteç Tümceleri şeklinde isimlendirilmiştir. Yazarlar bu üniteyi B1-B2 ile C1-C2 kurları seviyesine uygun şekilde hazırlamışlardır. Bu
ERSEN RASCH, Margarete I. ONASI, Erdoğan (2015). Yabancı Dil Olarak Türkçe Dilbilgisi, Papatya 559 ünitede zaman bildiren tümceler, yer bildiren tümceler, neden bildiren tümceler, durum ve tarz bildiren tümceler alt dallarıyla beraber ulaç ekleri aracılığıyla gösterilmiştir. Bu tümcelerin her biri örnek kullanımlar yardımıyla tek tek açıklanmıştır. Eserimizin bu kategorideki son ünitesi olan 30. ünite ise yazarlarca Sözdizimi Üzerine Birkaç Söz Daha şeklinde isimlendirilmiş ve B1-B2 ile C1-C2 kurlarında dil öğrenecek kişilerin seviyesine uygun biçimde açıklanmıştır. Bu ünite 355-370. sayfalar arasını kapsamaktadır. Yazarlarımız bu ünitede önce özne-yüklem uyumunu ele almışlardır. Bu kısımda özellikle 3 üncü çoğul kişideki uyum ve uyumsuzluğu da göstermeye çalışmışlardır. Konunun devamında ek ve sözcük düşmesiyle alakalı örnekler, isimleştirme ile ilgili örnekler, birkaç tane olası bazı sorunlarla ilgili örnekler ele alınmıştır. Ünitenin sonunda ise sözcüklerde geçen eklerin, tümce ögelerinin çözümlenmesine ve karmaşık tümcelere dair bazı örnekler de verilerek bu ünitenin pekişmesi amaçlanmıştır. Ünitelerimiz bu son örneklerle sona ermiştir. Eserin tamamında ünitelerle ilgili bir değerlendirme yaparsak, ilk 20 ünitede biçimbilim (morfoloji) ağırlıklı bir çalışma oluşturulduğunu görmekteyiz. 5 inci üniteden itibaren tüm ünitelerde de sözdizim konusunun göz ardı edilmediği aşikâr bir gerçektir. Üniteler genelinde sesbilim ve anlambilim noktalarında da basit ve anlaşılır düzeyde açıklamalar yapılmıştır. Yazarların önsözde belirtiğine göre, dilbilgisi üniteleri, aynı şekilde ünite bünyelerindeki açıklamalar zorluk derecesine göre sınıflandırılmıştır. Gazete metinlerinde ve internet belgelerinde göze çarpan yazım hataları düzeltilmişken, orijinal edebi metinlerde gözlenen yazım hatalarına dokunulmamıştır. Google dan alınan örneklerin kaynağı sadece gerekli sayılan durumlarda belirtilmiş, yazarlardan alınanların ise hepsi verilmiştir. Eserde yer alan ünitelerde göze çarpan bir diğer önemli nokta ise, her bir bölümün başında ünitede ele alınan konunun kısa bir özeti verilmiştir. Bu durum örnekler yoluyla da desteklenmiş ve ünite konusuyla alakalı kişilerin ön bilgi sahibi olması amaçlanmıştır. Ayrıca bölümler içinde ihtiyaca göre bütün sistemi çalışabilmek adına ilgili konulara yönlendirmeler de yapılmıştır. Ayrıntılı açıklamalara gereksinim duyanlar için kitabın sonunda Türk dili kitaplarının olmazsa olmazı olan dizin bölümü de yer almaktadır. Eserin 371-376. sayfaları arasında Ek 1: Ad ve Eylem Çekim Cetvelleri isimli ek dosyası yer almaktadır. Bu bölümde kişi ekleri, ad durum ekleri ve çekim örnekleri, bir iyelik ekiyle tümleç çekim örneği, gösterme adılları, aitlik eki ki almış adıllar ve adlar, iyelik ekleriyle kimi belgisiz adıllar, basit zamanlar çekim örnekleri, eylem zamanları, gerçek koşul kipi çekimi, dilek-koşul ve gereklilik kipi ile isteme buyuru ve istek kipi çekimleri konuları ele alınmıştır. Yine eserin 377-379. sayfaları arasında Ek 2: Tümleç Tümcesi Kabul Eden Kimi Eylemler başlığı altında ikinci ek dosyası verilmiştir. Bu ek dosyasında da ad durum ekleri, -mak, -masi, -DIğI, -(y)acaği, -(y)iş gibi kullanımların hepsini alabilen bazı eylemlerle ilgili tablo hazırlanmıştır. Eserin 380 ile 385. sayfaları arası Kaynakça olarak hazırlanmıştır. Bu bölümde normal kaynaklar ile internet kaynakları ayrı ayrı dizayn edilmiştir. 385-386. sayfalar arası ise yazarlardan alınan örneklerin kısaltmalarının gösterilmesi için kullanılmıştır. 387-393. sayfalar arası ise eserin son bölümüdür ve bu bölüm Dizin bölümüdür. Bu bölümde ayrıntılı açıklamalara gereksinim duyanlar için A dan Z ye Türk dili kitaplarının olmazsa olmazı olan dizin bölümü yer almaktadır. Bu bölüm esere ayrı bir hava da katmıştır. Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi adına yapılan çalışmalar her geçen gün artmaktadır. Bu durum alan açısından son derece olumlu bir görüntüdür. Bu eserimiz de özellikle yabancı dil olarak Türkçe öğrenen ve öğretenlerin yanında ana dili olarak Türkçe öğrenen ve öğretenlerin de faydalanacağı kıymetli eserlerden birisidir. Esere alıştırmalar koyulmaması, resimlerin yer almaması ve konuların biraz daha ağır ele alınması yabancı dil olarak Türkçe öğrenenler açısından belki zorluklar çıkarabilir. Fakat yabancı dil olarak Türkçe öğretenlerin dil bilgisi konularında hangi konuyu hangi kurda nasıl vermeleri gerektiğini görmeleri açısından son derece değerli bir çalışmadır. Özellikle ünitelerin kurlara göre ayrıştırılmış olması eserin en önemli olumlu özelliklerinden biridir. Bu çalışmanın yabancı dil olarak Türkçe öğreten kurum ve kuruluşlar ile bu işi meslek olarak yapan öğreticiler tarafından edinilmesi gereken eserlerden biri olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Bu tür çalışmaların artması Türkçe açısından son derece önemlidir.