PERİTON DİYALİZİNDE ENFEKSİYÖZ KOMPLİKASYONLAR

Benzer belgeler
PERİTON DİYALİZİNDE ENFEKSİYONLAR VE TEDAVİLERİ

Periton Diyalizinde Kateter İlişkili Enfeksiyonlar. Prof. Dr. Hülya Taşkapan İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı

OLGULARLA PERİTONİTLER

PERİTON DİYALİZİNDE İNFEKSİYÖZ KOMPLİKASYONLAR: RİSKİ NASIL AZALTALIM? NASIL TEDAVİ EDELİM?

Kan Kültürlerinde Üreyen Koagülaz Negatif Stafilokoklarda Kontaminasyonun Değerlendirilmesi

Dr. Birgül Kaçmaz Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD

KILAVUZLARA GÖRE PD KATETER BAKIMI GÜLBAHAR KİRİKÇİ

Deneysel Hayvan Modelinde Candida Tropicalis Peritonitinin Tedavisinde Kaspofungin ve Amfoterisin B Etkinliğinin Karşılaştırılması

SPİNA BİFİDA VE NÖROJEN MESANE TANILI HASTALARDA MESANE İÇİ HYALURONİK ASİD UYGULAMASI

ORTOPEDİK PROTEZ ENFEKSİYONLARINDA SONİKASYON DENEYİMİ

'nosocomial' Yunanca iki kelimeden oluşur

KRONİK BÖBREK YETMEZLİĞİ HEMODİYALİZ VE PERİTON DİYALİZİ İĞİ

Biyofilmler; mikroorganizmaların, biyotik veya abiyotik yüzeylere adhezyonu sonrasında oluşturdukları glikokaliks olarak da adlandırılan

Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde Akut Periton Diyalizi Yapılan Hastaların Değerlendirilmesi: 8 Yıllık Tek Merkez Deneyimi

HASTANE ENFEKSİYONLARININ EPİDEMİYOLOJİSİ. Yrd. Doç. Dr. Müjde ERYILMAZ

DİRENÇLİ BAKTERİ ENFEKSİYONLARINA KARŞI KULLANILAN ANTİBİYOTİKLER

Kateter Enfeksiyonlarının Diyaliz Merkezinde Yönetimi. Dr. Faruk Turgut Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji BD

Dr. Derya SEYMAN. Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi. Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniği

Polikistik böbrek hastalığında, periton diyalizi bir tedavi seçeneği olabilir mi? 15 yıllık Tek Merkez Deneyimi

KAN DOLAŞIMI İNFEKSİYONLARI VE DAPTOMİSİN

Aşağıdaki 3 kriterin birlikte olması durumunda derin cerrahi alan enfeksiyonu tanısı konulur.

SİMÜLASYONLU PERİTON DİYALİZ UYGULAMASININ ÖĞRENCİLERİN PSİKOMOTOR BECERİLERİ ÖZ- YETERLİLİĞİNE ETKİSİ

Algıyı yönetmek iletişimi de yönetmektir.

HEMODİYALİZ HASTALARINDA GÖRÜLEN İNFEKSİYON ETKENLERİ

ANTİSEPTİKLERİN KULLANIM YERLERİ


MENENJİTLİ OLGULARIN KLİNİK VE LABORATUAR ÖZELLİKLERİNİN RETROSPEKTİF OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ

Çocuk ve Yetişkin Üriner Escherichia coli İzolatlarında Plazmidik Kinolon Direnç Genlerinin Araştırılması

Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları Anabilim Dalı

SÜT ÇOCUKLARINDA UZUN SÜRELİ PERİTON DİYALİZİNİN SONUÇLARI

PERİTON DİYALİZ HASTALARINDA SIVI KONTROLÜ

PERİTON DİYALİZİNİN ANATOMİSİ & FİZYOLOJİSİ Hayriye PELENK Dışkapı Yıldırım Beyazıt EAH Ankara

PERİTON DİYALİZİNDE ENFEKSİYONLARI ÖNLEME. Nilgün NAR Çukurova Üniversitesi

Enfeksiyon odaklarından izole edilen Gram negatif ve Gram pozitif bakterilerde antimikrobiyal duyarlılık sonuçları

BMT209 TIBBİ CİHAZ TEKNOLOJİSİ II Ders Notları Öğr. Gör. Alper TONGAL

Epidermal Büyüme Faktörü Türkiye'de Uygulama Yapılan İlk Üç Hasta

İntravasküler Kateter İnfeksiyonları. Dr.Serkan Öncü

GELECEKTE PERİTON DİYALİZİ GÜLER NASUHBEYOĞLU DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ

KOLONİZASYON. DR. EMİNE ALP Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji A.D.

Eklem Protez Enfeksiyonlarında Antimikrobiyal Tedavi

Laboratuvar Uygulamaları - İdrar Kültürleri. M. Ufuk Över-Hasdemir Marmara Üni. Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı

Komplike deri ve yumuşak doku enfeksiyonu etkeni çoklu dirençli patojenlerin bakteriyofaj duyarlılıklarının araştırılması

Pediatrik ve Yetişkin Periton Diyaliz Kılavuz Önerileri

Kolistin ilişkili nefrotoksisite oranları ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi

Piperasilin-Tazobaktam(TZP) a Bağlı Hematolojik İstenmeyen Etkiler

FEBRİL NÖTROPENİ TANI VE TEDAVİ

Febril Nötropenik Hastada Antimikrobiyal Direnç Sorunu : Kliniğe Yansımalar

Böbrek Naklinde Bazal İmmunsupresyonda Kullanılan Ajanlar

ÇOCUKLARDA DİYALİZ. Prof. Dr. Mesiha Ekim. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nefrolojisi Bilim Dalı

DİYALİZ HASTALARINDA ENFEKSİYON. Dr. Alpay Azap Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD

ERCİYES ÜNİVERSİTESİ DENEYİMİ

ÇORUM HİTİT ÜNİVERSİTESİ EĞİTİM ARAŞTIRMA HASTANESİ NDE HEMODİYALİZ KATETER ENFEKSİYONLARI

HEMODİYALİZ VE PERİTON DİYALİZİNDE HASTA SEÇİM KRİTERLERİNİN DEĞERLENDİRMESİ DR. GÜLTEKİN GENÇTOY

ÇOCUKLARDA İDRAR YOLU ENFEKSİYONLARI (TANI&GÖRÜNTÜLEME) DOÇ.DR. DENİZ DEMİRCİ ERCİYES ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ÜROLOJİ ANABİLİM DALI

Dr.Müge Ayhan Doç.Dr.Osman Memikoğlu

TÜBERKÜLOZ PERİTONİT VAKA SUNUMU

ÖZEL YALOVA HASTANESİ EL HİJYENİ TALİMATI

Bruselloz tanılı hastalarda komplikasyonları öngörmede nötrofil/lenfosit oranı, trombosit/lenfosit oranı ve lenfosit/monosit oranının değeri

Antibiyotik Uygulamalarına Kısa Bakış İntraperitoneal Uygulamalar. Uzm Dr Ayşe KAYA KALEM Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi 28/12/2016

Dr. Nur Yapar 12 Mart 2016 ANTALYA

Komplike İdrar Yolu Enfeksiyonları

Ulusal Hastane Enfeksiyonları Sürveyans Ağı (UHESA)

FUNGall akademi. Klinik deneyim DR. ESİN ÇEVİK ŞİŞLİ FLORENCE NIGHTINGALE HASTANESI

PERİTON DİYALİZİ HASTALARINDA AKIM ARACILI DİLATASYON VE ASİMETRİK DİMETİLARGİNİN MORTALİTEYİ BELİRLEMEZ

Toplum başlangıçlı Escherichia coli

FEBRİL NÖTROPENİK HASTALARDA ERCİYES ÜNİVERSİTESİ DENEYİMİ

Santral Venöz Kateter. Hem. Güliz Karataş Hacettepe Ped KİT Ünitesi

EDİNSEL KANAMA BOZUKLUKLARI VE KALITSAL TROMBOFİLİ TANI VE TEDAVİ KILAVUZU I. BÖLÜM TROMBOTİK TROMBOSİTOPENİK PURPURA TANI VE TEDAVİ KILAVUZU...

Ventilatör İlişkili Pnömoni Tanısında Endotrakeal Aspirat Kantitatif Kültürü ile Mini-Bal Kantitatif Kültürü Arasındaki Uyum

HEMODİYALİZ HASTALARINDA VOLÜM DURUMUNUN VÜCUT KOMPOZİSYON MONİTÖRÜ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ VE DİĞER YÖNTEMLERLE KARŞILAŞTIRILMASI

2)Subatomik parçacıklardan oluşan radyasyon. α, β ışınları

DEZENFEKTANLARA DİRENÇ TANIMLAR TANIMLAR STERİLİZASYON YAPMADAN TEMİZLİK YAPABİLİRSİNİZ TEMİZLİK YAPMADAN STERİLİZASYON YAPAMAZSINIZ DEZENFEKSİYON:

Hemodiyaliz Hastalarında Akılcı Antibiyotik Kullanımı

İNFEKSİYON KONTROLÜNDE YILIN MAKALELERİ

1. Hekim, hemşire ve diğer sağlık personelinin kontamine. elleri. 2. Hastalara bakım veren kişilerin giysilerinin kontamine

Dr. Aysun YALÇI Gülhane Eğitim Araştırma Hastanesi , ANKARA

Biyofilm ile ilişkili enfeksiyonlara yaklaşım TANI. Prof Dr Ayşe Kalkancı Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı

ÇOCUK YOĞUN BAKIMDA ULTRASONOGRAFİ EŞLİĞİNDE SANTRAL KATETER UYGULAMALARI

Temizlik: Mikroorganizmaların çoğalması ve yayılmasını önlemek için, yüzeylerin kir ve organik maddelerden fiziksel olarak uzaklaştırılmasıdır.

BÖBREK NAKİLLİ ÇOCUKLARDA GEÇ DÖNEM AKUT REJEKSİYONUN GREFT SAĞKALIMI ÜZERİNE ETKİLERİ. Başkent Üniversitesi Çocuk Nefroloji Dr.

Etkin Madde Klorheksidin glukonat (%1)tır. Yardımcı madde olarak; Kuş üzümü aroması, Kiraz aroması ve Nane esansı içerir.

Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim Araştırma Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Kln. Mik Ana Bilim Dalı, Adıyaman 2

Karbapenem dirençli Klebsiella pneumoniae suşlarında OXA-48 direnç geninin araştırılması

DİYALİZ ÜNİTELERİNDE OLUŞABİLECEK ENFEKSİYONLAR VE ATIKLARIN YÖNETİMİ

Santral kateter ilişkili kan dolaşımı enfeksiyonları önlenebilir mi? Hemato-Onkoloji Hastalarımızdaki tecrübelerimiz Doç.Dr.

SAĞLIKTA NANOTEKNOLOJİ

RUTİN KONTROLLERDE HEMŞİRENİN ROLÜ. AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ ARAŞTIRMA VE UYGULAMA HASTANESİ Ferda Demirkale /KIBRIS

Ia.CERRAHİ PROFİLAKSİ TALİMATI

Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde İzlenen Olgularda Akut Böbrek Hasarı ve prifle Kriterlerinin Tanı ve Prognozdaki Önemi. Dr.

HEMODİYALİZ VE PERİTON DİYALİZİ UYGULANAN HASTALARIN BEDEN İMAJI VE BENLİK SAYGISI ALGILARININ KARŞILAŞTIRILMASI

ENFEKTİF ENDOKARDİT: KLİNİK VE EKOKARDİYOGRAFİ BULGULARI

KISITLI ANTİBİYOTİK DUYARLILIK TESTİ PROSEDÜRÜ

Yılları Arasında Ülkemizde Kan Kültürü ve Antibiyotik Duyarlılık Sonuçlarının Değerlendirmesi

Renal Replasman. Prof.Dr.Cengiz Utaş Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Kayseri-Türkiye

Ertuğrul GÜÇLÜ, Gülsüm Kaya, Aziz Öğütlü, Oğuz Karabay. Sakarya Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD.

Doç. Dr. Bilgin ARDA Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD

BEÜ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ ENFEKSİYON KONTROL KOMİTESİ

ÖZEL EGE LİSESİ BAKTERİLERE KARŞI BİTKİSEL DEZENFEKTANLAR

1. AMAÇ: Eller aracılığıyla yayılan enfeksiyonların önlenmesi için uygun el temizliği yöntemlerini belirlemektir.

Periton Kateteri Yerleştirme Yöntemleri. Dr. İzzet Hakkı Arıkan Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı

Transkript:

PERİTON DİYALİZİNDE ENFEKSİYÖZ KOMPLİKASYONLAR Peritonit (en sık) PD-ilişkili enfeksiyonlar Çıkış yeri enfeksiyonu Tünel enfeksiyonu

PERİTONİT TANISI Diyalizat sıvısında hücre sayısı > 100/mm³ ( > %50 PNL) Karın ağrısı, rebound, bulanık diyalizat v.b klinik bulgular Diyalizat kültür pozitifliği Tanı için en az 2 kriter pozitif olmalı.

Gram pozitifler (%50-70) Gram negatifler (%20-25) (transmigrasyon) CNS (en sık) S. aureus Streptokok türleri Enterokoklar E.Coli Klebsiella Psödomonas* (periluminal) Diğer enterik gram negatif m.o. Mantar peritoniti (%3) Mikobakteriyel (nadir) Kültür negatif peritonit ISPD kılavuzu önerisi %20 nin altında olmalı* *Perit. Dial. Int. 2010;30:393-423

1983 1989 1993 1996 2000 2005 2010

Gram pozitif Kültür negatif S.Aereus Gram negatif Polimikrobiyal Mantar 2 HAFTA 2 HAFTA 3 HAFTA 3 HAFTA 3 HAFTA 4-6 HAFTA

Refrakter (dirençli) Peritonit : 5 günlük uygun antibiyotik tedavisine yanıt vermeyen peritonit (kateter çıkarılmalı ) Rekürren Peritonit : Tedavi bittikten sonra 4 hafta içinde farklı bir m.o. ile tekrar atak olması. Relapsing (nüks) Peritonit : Tedavi bittikten sonra 4 hafta içinde aynı m.o. ile tekrar atak olması veya kültür negatif atak olması. Tekrarlayan (repeat) Peritonit : Tedavi bittikten en az 4 hafta sonra aynı m.o. ile tekrar atak olması. Katater İlişkili Peritonit : Aynı m.o. nın sebep olduğu bir çıkış yeri yada tünel enfeksiyonu ile birlikte peritonit olması.

BAKTERİ YÜKLÜ PLAK (BİYOFİLM) PERİLUMİNAL M.O NUN PERİTON BOŞLUĞUNA ULAŞIM YOLLARI İNTRALUMİNAL BAKTERİYEMİ/ GENİTOÜRİNER SİSTEMDEN MİGRASYON TRANSMİGRASYON

Peritonit gelişiminin en sık karşılaşılan iki nedeni bulunmaktadır; değişim sırasında torba kateter bağlantısının dokunma sonucu bakteriyel kontaminasyonu, kateterin yerleştirilmesi sırasında meydana gelen perikateter ve/veya kateter içi bakteriyel biyofilm oluşumudur. Biyofilmde yer alan mikroorganizmalar antimikrobiyal ajanlara, planktonik (serbest formda) şekillerine göre 200-500 kat daha dirençlidir.

Tüm bu olumsuz etkilerinden dolayı araştırmacılar biyofilm oluşumunu engellemek amacıyla bir çok ajanı çalışmalarında kullanmıştır.

Son yıllarda biyofilm oluşumunu engellemek için; antibakteriyel solüsyonlar, etanol, elektriksel alanlar, katalize modifiye yüzeyler, ultrason, enzimler, amonyak formaldehit, deterjan maddeleri, yüksek basınçlı temizleme sistemleri kullanılmaktadır.

Etanol: Etil alkol ya da bitkisel alkol olarak da bilinir, renksiz ve yanıcı bir kimyasal bileşiktir. Dezenfeksiyon amacıyla en sık kullanılan alkolerdendir. Ucuzdur ve kolay temin edilir.

Alkollerin antimikrobiyal etki mekanizması tam olarak anlaşılamamış olmakla birlikte en belirgin etkileri protein denatürasyonu ve koagülasyonuna neden olmalarıdır. Protein denatürasyon ve koagülasyonu sonucu bakteriyel hücre duvarı, hücre membranı ve çeşitli enzimatik proteinlerin yapısı bozulmakta böylelikle hücrenin lizisine neden olmaktadır.

In vitro ve in vivo çalışmalar kalıcı santral venöz kateterler de intralüminal biyofilm içine gömülü mikrobik organizmaların yanı sıra çeşitli planktonik patojenleri ortadan kaldırmak için değişik konsantrasyonlardaki (%20-74) etanolün etkinliğini göstermiştir; hatta bazı çalışmalarda etanol invitro kateter ilişkili biyofilm sterilizasyonunda antibiyotiklere göre daha üstün bulunmuştur.

AMAÇ : % 70 konsantrasyonlu etanol ile peritonit tedavisi sırasında PD kateterlerine kapama uygulayarak; tedavi süresinin kısaltılmasını ve PD kateteri ilişkili tekrarlayan peritonit ataklarının önlenmesi hedefledik. PD kateterlerinde kapma solüsyonu kullanımı ile ilgili literatürde günümüze kadar herhangi bir bilgi yoktur.

HASTALAR ve YÖNTEM Bu çalışma, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Semiha ve Asım Kibar Organ Nakli ve Diyaliz Hastanesi Nefroloji Kliniği nde Temmuz 2013 Mart 2015 tarihleri arasında takip edilen ve RRT olarak PD uygulayan ve peritonit gelişen 18 yaşından büyük toplam 48 hasta alındı, ancak değerlendirme 36 hasta üzerinde yapıldı.

Hastalar rastgele iki gruba ayrıldı; Çalışma grubu: Hastalara standart peritonit tedavisi ile birlikte ilk beş gün %70 konsantrasyonlu steril etanol ile PD kateterine 6-8 saat kapama uygulandı. Kontrol grubu: Hastalara standart peritonit tedavisi verildi.

Günlük periton sıvısı hücre sayımı takibi yapıldı. Kontrol grubunda kültür sonucuna göre kılavuzun önerdiği sürede tedaviye devam edilirken, çalışma grubunda periton beyazküre sayısının 5 ardışık gün boyunca 100/ mm 3 ün altında seyrettiği tespit edilince antibiyotik tedavisi sonlandırıldı. Her iki grupta da kültür sonucuna göre gerekli antibiyotik değişiklikleri yapıldı.

Ayrıca hastalar tedavi sonrası en az 4 hafta boyunca rekürren, relaps, repeat peritonit gelişip gelişmediği açısından takip edilerek kaydedildi ve her iki grup bu parametreler açısından karşılaştırıldı. Relaps, repeat ve rekürren peritonit olması tedavi başarısızlığı olarak değerlendirildi.

BULGULAR

Tedavi sırasında ölen ve periton kateteri çekilen hastalar değerlendirme dışı bırakıldı (4 hasta ex oldu, 8 hastanın kateteri çekildi) Kontrol grubu Dört hasta ex oldu İki hasta kardiyak nedenden Bir hasta peritonite ikincil sepsis bağlı Bir hasta pnömosepsis ve peritonit Altı hastanın kateteri çekildi İki hastada dirençli Ascinetobakter üredi Dört hastada mantar peritoniti saptandı Çalışma grubu İki hastanın kateteri çekildi İki hastada da mantar peritoniti saptandı

Her iki grup yaş, cinsiyet, komorbid hastalık ve SDBY nedenleri açısından birbirine benzerdi ayrıca biyokimyasal parametreler açısından iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu

ÇALIŞMA n:18 KONTROL n:18 Üreme yok 10 (55.6) 7 (%38.9) KNS 1 (%5.6) 3 (%16.7) Peritonit Etkenleri S.aureu s 1 (%5.6) 1 (%5.6) Streptek ok 2 (%11.1) 2 (%11.1) E.coli 2 (%11.1) 2 (%11.1) Diğer gr (-) ler 2 (%11.1) 3 (%16.7) P değeri 0.88

Kontrol ve Çalıma gruplarında ortalama tedaviye yanıt süresi ve ortalama tedavi süreleri ÇALIŞMA n:18 KONTROL n:18 P değeri Tedaviye yanıt süresi (gün) Tedavi süresi (gün) 4 (2-12) 10.5 (7-21) 4 (3-11) 0.79 14 (14-21) 0.003

Çalışma grubunda %100 tam iyileşme Kontrol grubunda 12 (%66.7) tam iyileşme, 2 dirençli peritonit 3 relaps peritonit 1 rekürren peritonit p=0.019

Sonuçlar 1- Peritonitli PD hastalarının tedavisinde %70 konsantrasyonlu steril etanol ile ilk 5 gün kapama uygulamasının tedavinin etkinliğini ve başarısını arttırabileceğini göstermektedir. 2- Bu çalışmanın önemli bir özelliği de çalışma grubundaki hastaların antibiyotik tedavisinin periton beyaz küre sayısının 5 ardışık gün boyunca 100 ün altında seyretmesi sonrasında kesilmesinin repeat, rekürren ve nüks perionit sıklığında artışa neden olmadığını göstermesidir.

TEŞEKKÜRLER