Esin Ö. ÇEVİK Prof. Dr. cevik@yildiz.edu.tr

Benzer belgeler
İSTANBUL BOĞAZI SU SEVİYESİ DEĞİŞİMLERİNİN MODELLENMESİ. Berna AYAT. İstanbul, Türkiye

İSTANBUL BOĞAZI NIN AKINTI REJİMİNİ BELİRLEYEN BAŞLICA ETKENLER

İstanbul Boğazı Su Kalitesinin Sayısal Modellenmesi

Hava Kirliliği Meteorolojisi Prof.Dr.Abdurrahman BAYRAM

İSTANBUL BOĞAZI AKINTI PROFİLİNİN BULANIK MANTIK İLE MODELLENMESİ

Meteoroloji. IX. Hafta: Buharlaşma

YAPAY SİNİR AĞLARI İLE AKINTI PROFİLİNİN MODELLENMESİ

DENİZLERDE BÖLGESEL SU ÇEKİLMESİNİN METEOROLOJİK ANALİZİ

ARAŞTIRMA DAİRESİ BAŞKANLIĞI Atmosfer Modelleri Şube Müdürlüğü. 31 Ocak 1 Şubat 2015 tarihlerinde yaşanan TOZ TAŞINIMI. olayının değerlendirmesi

Tarabya ve İstinye Koyları nda Üç Boyutlu Akıntı Yapısının Yıllık Ölçekte Değerlendirilmesi Mehmet ÖZTÜRK 1

Karadeniz ve Ortadoğu Bölgesel Ani Taşkın Erken Uyarı Projesi

TOPOĞRAFİK HARİTALAR VE KESİTLER

ATMOSFERDEKİ YAĞIŞA GEÇERİLİR SURUHARI MİKTARININ HESAPLANMASI

2016 Yılı Buharlaşma Değerlendirmesi

Açık Kanallarda Debi Ölçümü. Hazırlayan: Onur Dündar

BAŞKENT ÜNİVERSİTESİ MAKİNE MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ MAK MAKİNE MÜHENDİSLİĞİ LABORATUVARI DENEY 4

ORMAN VE SU İŞLERİ BAKANLIĞI İZLEME VE SU BİLGİ SİSTEMİ DAİRESİ BAŞKANLIĞI

METEOROLOJİ. IV. HAFTA: Hava basıncı

İSTANBUL BOĞAZI SU KALİTESİNİN SAYISAL MODELLENMESİ

EK-A ÖLÇÜM İSTASYONU KURULUM RAPORU İÇİN BAŞVURU FORMU

İSTANBUL BOĞAZI AKIMININ SAYISAL MODELLENMESİ VE MODELİN GENETİK ALGORİTMALAR YÖNTEMİ İLE KALİBRASYONU

SU ALTI BORU HATLARI TASARIM ve STABİLİTE

Kentsel Hava Kirliliği Riski için Enverziyon Tahmini

1. Aşağıda verilen fiziksel büyüklüklerin dönüşümünde? işareti yerine gelecek sayıyı bulunuz.

TABAKALI YAPILAR, KIVRIMLAR, FAYLAR. Prof.Dr. Atike NAZİK Ç.Ü. Jeoloji Mühendisliği Bölümü

GİRİŞ. Faylar ve Kıvrımlar. Volkanlar

AKARSULARDA DEBİ ÖLÇÜM YÖNTEMLERİ

MAKİNA MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ AKIŞKANLAR MEKANİĞİ II FİNAL SINAVI Numara: Adı Soyadı: SORULAR-CEVAPLAR

508 HİDROLOJİ ÖDEV #1

İNM Ders 2.2 YER HAREKETİ PARAMETRELERİNİN HESAPLANMASI. Yrd. Doç. Dr. Pelin ÖZENER İnşaat Mühendisliği Bölümü Geoteknik Anabilim Dalı

MARMARA DENİZİ ARAŞTIRMALARI NİSAN 1994 ÖLÇÜMLERİ İLK BULGULAR M. Levent Artüz

YAPILARI ETKİLEYEN UNSURLAR. Doğal unsurlar (afetler) (Deprem, fırtına, sel, toprak kayması, volkanik hareketlilik, sediment taşınımı vs)

Havacılık Meteorolojisi Ders Notları. 3. Atmosferin tabakaları

AÇIK KANAL AKIMI. Hopa Yukarı Sundura Deresi-ARTVİN

Yüzeysel Akış. Havza Özelliklerinin Yüzeysel Akış Üzerindeki Etkileri

XII. ULUSAL TESİSAT MÜHENDİSLİĞİ KONGRESİ ERGİN BAYRAK, NACİ ŞAHİN Nisan 2015, İZMİR

ATAŞEHİR İLÇESİ HAVA KALİTESİ ÖLÇÜMLERİ DEĞERLENDİRMESİ

DEPREMLER - 2 İNM 102: İNŞAAT MÜHENDİSLERİ İÇİN JEOLOJİ. Deprem Nedir?

T.C. ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞI Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü A. GENEL BİLGİLER

GÜNEYBATI KARADENİZ DALGA VERİLERİ İLE PARAMETRİK DALGA MODELLEMESİ

TEBLİĞ

EK-C RÜZGAR ÖLÇÜM İSTASYONU KONTROL İŞLEMLERİ Rüzgar ölçüm direğinde ölçülecek meteorolojik değişkenler ve algılayıcının adı aşağıda verilmiştir:

ENGECELİ LİMANI SUYUNUN FİZİKSEL ÖZELLİKLERİ VE AKINTI SİSTEMİNİN BALIK ÇİFTLİĞİNE OLAN ETKİSİ

Hidroloji Disiplinlerarası Bir Bilimdir

Meteorolojik Gözlem İçin Kullanılacak Sabit Şamandıraların Denize İndirilme İşlemleri Başladı

HİDROLİK. Yrd. Doç. Dr. Fatih TOSUNOĞLU

MENDERES GRABENİNDE JEOFİZİK REZİSTİVİTE YÖNTEMİYLE JEOTERMAL ENERJİ ARAMALARI

1,3-bis-(p-iminobenzoik asit)indan Langmuir-Blodgett filmlerinin karakterizasyonu ve organik buhar duyarlılığı

JAA ATPL Eğitimi (METEOROLOJİ)

INS13204 GENEL JEOFİZİK VE JEOLOJİ

TAŞINIMIN FİZİKSEL MEKANİZMASI

AÇIK KANAL AKIMINDA PÜRÜZLÜLÜK ÜZERİNDE TÜRBÜLANS BÜYÜKLÜKLERİ

TÜRKİYE DENİZLERİ DALGA İKLİM MODELİ VE UZUN DÖNEM DALGA İKLİM ANALİZİ

AKM 205 BÖLÜM 3 - UYGULAMA SORU VE ÇÖZÜMLERİ. Doç.Dr. Ali Can Takinacı Ar.Gör. Yük. Müh. Murat Özbulut

KÜP BLOKLU BASAMAKLI DALGAKIRANLARIN STABİLİTESİ STABILITY OF CUBE ARMOR UNIT IN THE BERM OF A BREAKWATER

Bahar. Su Yapıları II Hava Payı. Yrd. Doç. Dr. Burhan ÜNAL. Yrd. Doç. Dr. Burhan ÜNAL Bozok Üniversitesi n aat Mühendisli i Bölümü 1

KALINLIK VE DERİNLİK HESAPLAMALARI

YÜZEYSULARI ÇALIŞMA GRUBU

AÇIK KANAL AKIMLARINDA HIZ DAĞILIMININ ENTROPY YÖNTEMİ İLE İNCELENMESİ. Mehmet Ardıçlıoğlu. Ali İhsan Şentürk. Galip Seçkin

İKLİM ELEMANLARI SICAKLIK

Prof. Dr. Osman SİVRİKAYA Zemin Mekaniği I Ders Notu

OZON VE OZON TABAKASI

ARAZİ ÖLÇMELERİ. Koordinat sistemleri. Kartezyen koordinat sistemi

AKM 205 BÖLÜM 6 - UYGULAMA SORU VE ÇÖZÜMLERİ Doç.Dr. Ali Can Takinacı Ar.Gör. Yük. Müh. Murat Özbulut

Süspansiyon elemanları

Ders Notları 3 Geçirimlilik Permeabilite

Hava Kirleticilerin Atmosferde Dağılımı ve Hava Kalitesi Modellemesi P R O F. D R. A B D U R R A H M A N B A Y R A M

DENİZ KUVVETLERİ KOMUTANLIĞI SEYİR, HİDROGRAFİ VE OŞİNOGRAFİ DAİRESİ BAŞKANLIĞI ÖLÇÜM ŞAMANDIRALARI KATALOĞU

BAZI İLLER İÇİN GÜNEŞ IŞINIM ŞİDDETİ, GÜNEŞLENME SÜRESİ VE BERRAKLIK İNDEKSİNİN YENİ ÖLÇÜMLER IŞIĞINDA ANALİZİ

Hava Hattı İletkenlerine Gelen Ek Yükler

B.Ü. KANDİLLİ RASATHANESİ ve DAE. BÖLGESEL DEPREM-TSUNAMİ İZLEME ve DEĞERLENDİRME MERKEZİ 21 TEMMUZ 2017 GÖKOVA KÖRFEZİ- AKDENİZ DEPREMİ

EROZYON MODELİNİN GELİŞTİRİLMESİ & HAVZA VERİTABANININ OLUŞTURULMASI. Doğu Karadeniz Havzasının Su Çerçeve Direktifi Sınıflandırma Sistemi

ELEKTRONİK DEVRE TASARIM LABORATUARI-I MOSFET YARI İLETKEN DEVRE ELEMANININ DAVRANIŞININ İNCELENMESİ

EFFECT OF THE ENVIRONMENTAL PARAMETERS ON THE NOISE DIFFUSION

T.C. BAŞBAKANLIK AFET VE ACİL DURUM YÖNETİMİ BAŞKANLIĞI DEPREM DAİRESİ BAŞKANLIĞI. BASINA VE KAMUOYUNA (Ön Bilgi Formu)

KUTUPLARDAKİ OZON İNCELMESİ

BETONARME YAPILARDA BETON SINIFININ TAŞIYICI SİSTEM DAVRANIŞINA ETKİSİ

KONYA İLİ HAVA KALİTESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

***Yapılan bir çizimin harita özelliğini gösterebilmesi için çizimin belirli bir ölçek dahilinde yapılması gerekir.

ÇEV207 AKIŞKANLAR MEKANİĞİ KİNEMATİK-1. Y. Doç. Dr. Güray Doğan

HARİTA, TOPOGRAFİK HARİTA, JEOLOJİK HARİTA. Prof.Dr. Atike NAZİK Ç.Ü. Jeoloji Mühendisliği Bölümü

NÖ-A NÖ-B. Şube. Alınan Puan. Adı- Soyadı: Fakülte No: 1. Aşağıda verilen fiziksel büyüklüklerin eşit olduğunu gösteriniz. 1/6

İNM Ders 1.2 Türkiye nin Depremselliği

KLİMA SANTRALLERİNDEKİ BOŞ HÜCRELER İÇİN TASARLANAN BİR ANEMOSTAT TİP DİFÜZÖRÜN AKIŞ ANALİZİ

ISO Doğal ve Yapay Göllerden Numune Alma Kılavuzu TS 6291 Göl ve Göletlerden Numune Alma Kuralları

ARAZİ ÖLÇMELERİ. Koordinat sistemleri. Kartezyen koordinat sistemi

Dokuma Kumaş Yapisinin Tezgah Eni Boyunca Çözgü Gerginlik Dağilimina Etkisi

KLOROFLOROKARBON (CFC) GAZLARININ YERALTISUYU ÇALIŞMALARINDA KULLANIMI

Baraj Yıkılması Sonrasında Taşkın Yayılımının Sayısal Modeli. Ürkmez Barajı

990k Bozulmamış Çakıl Sırtı. 990k Bozulmamış Çakıl Sırtı

COĞRAFYA-2 TESTİ. eşittir. B) Gölün alanının ölçek yardımıyla hesaplanabileceğine B) Yerel saati en ileri olan merkez L dir.

Taşınım Olayları II MEMM2009 Akışkanlar Mekaniği ve Isı Transferi bahar yy. borularda sürtünmeli akış. Prof. Dr.

Zemin Suyu. Yrd.Doç.Dr. Saadet BERİLGEN

JEOLOJİK HARİTALAR Jeolojik Haritalar Ör:

INM 305 Zemin Mekaniği

Türkiye de Rüzgar Enerjisi. Hakan Şener AKATA ETK Uzm. Yard.

4. FAYLAR ve KIVRIMLAR

HARİTA BİLGİSİ ve TOPOĞRAFİK HARİTALAR

Havacılık Meteorolojisi Ders Notları. 9. Rüzgar

KATI CİSİMLERİN DÜZLEMSEL KİNEMATİĞİ

Transkript:

İSTANBUL BOĞAZI NDA AKINTI İKLİMİ ÇALIŞMASI Yalçın, YÜKSEL Prof. Dr. yuksel@yildiz.edu.tr Berna AYAT bayat@yildiz.edu.tr M. Nuri ÖZTÜRK meozturk@yildiz.edu.tr Burak AYDOĞAN baydogan@yildiz.edu.tr Işıkhan GÜLER Dr. Ankara, Türkiye iguler@yukselproje.com.tr Esin Ö. ÇEVİK Prof. Dr. cevik@yildiz.edu.tr A. Cevdet YALÇINER Doç. Dr. Ankara, Türkiye yalciner@metu.edu.tr ÖZET Oşinografik açıdan oldukça karmaşık bir akım yapısına sahip olan İstanbul Boğazı nda Eylül 2004 den bu yana yapılmakta olan ölçüm çalışmalarının sunulması ve elde edilen verilerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. İstanbul Boğazı Üsküdar Sarayburnu arasındaki tüp geçiş güzergahı üzerinde belirlenen üç istasyonda ADCP kullanılarak, birer saatlik aralıklarla akıntı hızları ve yönleri ölçülmüştür. Üç istasyonda gerçekleştirilen 15 aylık akıntı ölçümleri değerlendirilmiştir. Farklı derinliklerde akıntı gülleri çıkartılmıştır. Ölçümlerden çıkartılan akıntı profilleri akıntı hızının ara tabakaya kadar derinlikle azaldığını ve ara tabakaya ulaştıktan sonra ters doğrultuda yeniden arttığını göstermektedir. Bununla birlikte ölçüm süresince iki tabakalı yapının her zaman korunmadığı, kimi zaman akımın Karadeniz den Marmara Denizi ne doğru tek bir tabaka halinde oluştuğu görülmektedir. Güney yönündeki üst tabaka akımının hızı 2 m/s ye ulaşabilmekte, hatta ekstrem meteorolojik koşullar altında 2.5 m/s değerine ulaşabilmektedir. Kuzey doğrultusundaki alt tabaka akımının hızı ise 1 m/s ye ulaşabilmekte ve ekstrem meteorolojik koşullar altında 1.5 m/s değerine ulaşabilmektedir. GİRİŞ İstanbul Boğazı, Marmara ve Karadeniz i birbirine bağlayan genişliği 0.7 ile 3.5 km arasında, ortalama 1.3 km olan, derinliği 30 ile 100 m arasında değişen dar kıvrımlı bir kanaldır. Oşinografik açıdan oldukça karmaşık bir akım yapısına sahip olan İstanbul Boğazı nda tuzluluğu ~37 psu olan Marmara Denizi suyu alt tabaka akımı ile kuzey doğrultusunda ve tuzluluğu yaklaşık ~18 psu olan Karadeniz suyu ise üst tabaka akımı ile güney doğrultusunda akmaktadır. Genellikle iki tabakalı bir karakter gösteren akım yapısı üzerinde Marmara ve Karadeniz deki mevsimsel değişimler, atmosferik basınç ve rüzgar kuvvetleri etkili olmaktadır. Bu kuvvetlerin etkisiyle İstanbul Boğazı ndaki tabakalar zaman zaman bloke olabildiği gibi, zaman zaman çok tabakalı akım yapısı oluşabilmektedir. Bu çalışmada İstanbul Boğazı nda Eylül 2004 den bu yana yapılmakta olan ölçüm çalışmalarının sunulması ve elde edilen verilerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

ÖLÇÜM YÖNTEMİ VE KONUMU İstanbul Boğazı nda Ulaştırma Bakanlığı Marmaray Bölge Müdürlüğü ile Taisei Corp. tarafından oluşturulan izleme sistemi ile akıntı hızı ve doğrultusu, rüzgar hızı ve doğrultusu, atmosferik basınç değişimleri, su seviyesi, sıcaklık ve tuzluluk değerleri ölçülmektedir. Bu çalışmada Şekil 1 de gösterilen A, B, C, D, E, F ve G istasyonlarında Eylül 2004 ile Ocak 2006 arasındaki 16 aylık dönemde ölçülen verilerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma kapsamında herbir istasyonda ölçülen parametreler ve ölçüm periyodu ile ölçüm süreleri Tablo 1 de gösterilmiştir. Ölçüm çalışmalarında AANDREA markalı akıntı ölçer, iletkenlik, sıcaklık ve derinlik sensörü, rüzgar yön sensörü, rüzgar hızı sensörü, hava basıncı sensörü ve veri toplayıcısı kullanılmıştır. Akıntı ölçerin yatay hız doğruluğu 0.5 cm/s düşey hız doğruluğu ise 1.0 cm/s dir. Şekil 1 İstanbul Boğazı nda ölçüm çalışmalarının yürütüldüğü istasyonlar ve konumları.

Tablo 1 İstanbul Boğazı nda ölçüm çalışmalarının yürütüldüğü istasyonlar ile ölçülen parametreler ve ölçüm periyotları. İstasyonlar Konum Ölçüm Dönemi Ölçülen Parametreler Ölçüm Aralığı Başlangıç Bitiş A 41º 05 26.7 N 24.09.04 03.01.06 Akıntı hızı, doğrultusu 1 Saat 28º 59 20.9 E B 41º 00 52.4 N 24.09.04 03.01.06 Akıntı hızı, doğrultusu 1 Saat 28º 59 53.6 E C 41º 01 35.1 N 24.09.04 03.01.06 Akıntı hızı, doğrultusu 1 Saat 29º 00 30.1 E D 41º 01 31.4 N 25.09.04 05.01.06 Su Seviyesi 1 Saat 29º 00 30.3 E E 41º 12 13 N 22.09.04 05.01.06 Su Seviyesi 1 Saat 29º 05 54 E F 41º 00 32.2 N 18.11.04 04.01.06 Rüzgar hızı, yönü, 10 dakika 29º 00 07.2 E hava basıncı G 41º 24 N 19.11.04 05.01.06 Rüzgar hızı, yönü, 10 dakika 29º 06 E hava basıncı AKINTI İKLİMİ İstanbul Boğazı ndaki tabakalı akıntı yapısı önemli ölçüde iki etkin mekanizma tarafından kontrol edilmektedir. Bunlar Marmara Denizi ve Karadeniz arasındaki tuzluluk ve su seviyesi farkıdır. Karadeniz in Marmara Denizi nden 20 ile 40 cm arasında değişen bir mertebede daha yüksek su seviyesine sahip olduğu bilinmektedir. Bu su seviyesi farkı Boğaz daki üst akımı oluşturmaktadır. Alt tabaka akımını ise iki deniz arasındaki tuzluluk farkı oluşturmaktadır. Bu iki tabaka birbirinden türbülanslı bir arakesit ile ayrılmaktadır. Bu arakesitin kalınlığı genellikle Boğaz ın Marmara Denizi girişinde 10 m, Karadeniz girişinde ise 2 m civarındadır (Guler ve diğ., 2006). Geçmişten bu yana boğazda yapılan akıntı ölçümleri İstanbul Boğazı nda kısa dönemli ve uzun dönemli değişimlerin sözkonusu olduğunu göstermiştir. Uzun dönemli değişimler, Karadeniz e boşalan başlıcaları Tuna, Dinyeper, Dinyester olan nehirlerin debilerindeki değişimlerden ileri gelmektedir. Kısa dönemli değişimler ise atmosferik basınç farklılıkları ve rüzgar etkisiyle oluşmaktadır (Özsoy ve diğ., 1996). İstanbul Boğazı ndaki akıntı yapısını kontrol eden diğer önemli bir etki de boğazın jeolojik yapısıdır. İstanbul Boğazı boyunca genişlik ve derinlik değişmektedir. Boğazın her iki girişinde de akıntı yapısını önemli biçimde etkileyen birer eşik bulunmaktadır. Ayrıca Boğaz ın her iki yakasında Emirgan ve Kanlıca ile Arnavutköy ve Vaniköy arasında küçük koylar ve daralma kesitleri mevcuttur. Şekil 2 de B istasyonunda farklı derinliklerde ölçülmüş kuzey ve güney yönündeki akıntı hızları gösterilmiştir. Şekilde güney doğrultusundaki hızlar (-) işaretli ve kuzey doğrultusundaki hızlar ise (+) işaretlidir. En yüksek hızlar yüzeyde (-1m derinlikte) gözlemlenmiştir. Üst tabakadaki akıntı hızları zaman zaman 2.5m/s ye kadar çıkabilmektedir. Alt tabaka akıntı hızları ise 1.5 m/s ye ulaşabilmektedir. Boğaza özgü çift tabakalı akım yapısının hakim olduğu durumlarda akıntı hızı üst tabakadan başlayarak ara tabakaya kadar derinlikle azalmakta ve ara tabakadan itibaren tabana kadar aksi doğrultuda yeniden artmaktadır. Bunun dışında boğazda belirli koşullar altında tek tabakalı ve üç tabakalı (tek

yönlü ve 3 yönlü) akım yapıları da gözlemlenmiştir. Bu akım profillerine ait örnekler şekil 3 te verilmiştir. 1.50 1.00 Akıntı Hızı (m/s). 0.50 0.00-0.50-1.00-1.50-2.00-2.50-3.00 04.12.04 24.12.04-1m -5m -10m -15m -20m -25m 13.01.05 02.02.05 22.02.05 14.03.05 03.04.05 23.04.05 13.05.05 02.06.05 22.06.05 12.07.05 01.08.05 21.08.05 10.09.05 30.09.05 20.10.05 09.11.05 29.11.05 19.12.05 Şekil 2 B istasyonunda farklı derinliklerde ölçülmüş kuzey ve güney yönündeki akıntı hızları Derinlik, h (m) Derinlik, h (m) 1 3 5 7 9 11 13 15 17 19 21 23 25-2.50-2.00-1.50-1.00-0.50 0.00 0.50 1.00 1 3 5 7 9 11 Akıntı Hızı, u (m/s) Akıntı Hızı, u (m/s) Derinlik, h (m) 1 3 5 7 9 11 13 15 17 19 21 23 25-2.50-2.00-1.50-1.00-0.50 0.00 0.50 1.00 1 3 5 7 9 11 Akıntı Hızı, u (m/s) 13 13 15 15 17 17 19 19 21 21 23 23 25-2.50-2.00-1.50-1.00-0.50 0.00 0.50 1.00-2.50-2.00-1.50-1.00-0.50 0.00 0.50 1.00 Derinlik, h (m) Akıntı Hızı, u (m/s) Şekil 3 İstanbul Boğazı nda oluşan farklı akıntı profilleri. Yine E (Karadeniz girişinde) ve D ( Marmara Denizi girişinde) istasyonlarında su seviyesinin zamanla değişimi ölçülmüş ve Şekil 4 de gösterilmiştir. Su seviyesi farkı büyük ölçüde rüzgar kabarması şeklinde olmakla birlikte atmosferik basınç farklılıkları, gelgit ve uzun dönemli hidrolojik değişikliklerden de ileri gelmektedir. Su seviyesinin ölçüm süresi boyunca referans seviyesi etrafında -0.2 ile 0.6 m arasında salındığı gözlenmiştir. Yine bu verilerden Karadeniz su seviyesinin Marmara Denizi ne göre genellikle daha yüksek olduğu görülmektedir. Su

seviyesindeki ani değişimler meteorolojik etkiler ile oluşmaktadır. Şiddetli kuzeyli rüzgarlar boğazın Karadeniz girşinde su seviyesinin artmasına neden olurken, Marmara Denizi nde su seviyesinin azaldığı görülmektedir. 0.7 0.6 0.5 0.4 0.3 0.2 0.1 0.0-0.1-0.2-0.3 22.09.04 02.10.04 12.10.04 22.10.04 01.11.04 11.11.04 21.11.04 01.12.04 11.12.04 21.12.04 31.12.04 10.01.05 20.01.05 30.01.05 09.02.05 19.02.05 01.03.05 11.03.05 21.03.05 31.03.05 h (m) Şekil 4 Marmara Denizi ile Karadeniz arasındaki su seviyesi farkının zamanla değişimi. 0.7 0.6 0.5 0.4 0.3 0.2 0.1 0.0-0.1-0.2-0.3 04.04.05 14.04.05 24.04.05 04.05.05 14.05.05 24.05.05 03.06.05 13.06.05 23.06.05 03.07.05 13.07.05 23.07.05 02.08.05 12.08.05 22.08.05 01.09.05 11.09.05 21.09.05 01.10.05 11.10.05 h (m) Şekil 4 Devamı İstanbul Boğazı nda sözü edilen ölçüm verileri değerlendirilerek akıntı gülleri çıkartılmıştır. B istasyonunda ölçülen akıntı verilerinden elde edilen akıntı gülleri Şekil 5 de verilmiştir.

Şekil 5 B istasyonunda sırasıyla yüzeyden -1, -5, -10, -15, -18, -20, -23 ve -25 m derinliklerde elde edilmiş akıntı gülleri.

Şekil 5 Devamı Şekil 5 de verilen akıntı gülleri her derinlikteki doğrultusal oluşma frekanslarını göstermektedir. Şekillerden de görüldüğü gibi -20 m derinliğe kadar üst tabaka hakimiyetini korumaktadır. Ara tabakayı temsil eden bu derinliğe kadar akım kuzeyden güneye iken bu derinlikten itibaren SSE yönünde dönmekte ve alt tabakanın hakim olmaya başlamasıyla birlikte akıntı NNW-N doğrultusunda oluşmaktadır. Ölçüm dönemi içerisinde yüzeyde (-1 m derinlikte) akıntı %19 SSW, %58 S ve %10 SSE yönünde oluşmuştur. -5 m derinlikte akıntı %80 S, %10 SSE ve %5 SW yönünden oluşmuştur. -10 m derinlikte akıntı yönü %42 S ve %45 SSE yönlerindedir. Şekilden de görüldüğü gibi -5m derinlikten -15 m derinliğe inerken hakim akıntı yönü S den SSE yönüne dönmekte ve yılın % 50 sinde bu derinlikte etkin yön SSE olmaktadır. Derinlik arttıkça tabakalı akım yapısına uygun olarak, akıntı yönleri de değişmektedir. -18 m de akıntı %20 S, %38 SSE ve %19 N yönünde olurken, -20 m de %28 N ve %10 NNW yönlerinde olmaktadır. -22 m derinlikte kuzeyli yönlerin hakimiyeti artmaya devam etmekte ve akıntı %30 N ve %20 NNW yönlerinde olmaktadır. Ancak bu derinlikte halen S yönünde akıntı oluştuğu da görülmektedir. -25 m derinliğinde akıntıların %70 i kuzeyli yönlerde gerçekleşmiştir. Akıntı güllerindeki değişim incelendiğinde ara tabakanın yıl boyunca değişmekle birlikte B istasyonunda gerçekleştirilen ölçüm döneminde çoğunlukla -15/-20 m derinliklerde oluştuğu görülmektedir. SONUÇLAR 1. Ölçüm dönemi boyunca Marmara ve Karadeniz girişlerinde su seviyesi değişimleri referans seviye etrafında -0.2 m ile 0.6 m arasında gerçekleşmiştir. 2. İstanbul Boğazı nda üst tabaka akıntı hızı yüzeyden ara tabakaya kadar derinlikle azalmakta ve ara tabakadan itibaren aksi doğrultuda yeniden artmaktadır. 3. Üst tabakada hakim akıntı yönü SSE ve S iken, alt tabakada N ve NNW yönleri hakim olmaktadır. Yüzeyde güney doğrultusunda olan akıntının derinlikle birlikte değişerek tabanda N yönüne dönmesiyle boğazın Marmara Denizi girişinde saat yönünün tersi doğrultusunda ikincil bir akım meydana gelmektedir. İstanbul Boğazı nın geometrisi

ikincil akım sistemlerinin oluşmasına ve geri dönüş akımlarının meydana gelmesine neden olmaktadır. 4. Ölçümler üst tabaka akıntı hızının yüzeyde yılın 183 gününde 1 m/s yi aştığını göstermiştir. Tabanda hem kuzey hem de güney yönündeki akıntı hızları yine ölçüm dönemi içerisinde sadece 14.6 gün için 0.5 m/s nin üzerine çıkmıştır. Ancak değerlendirilen veriler sadece B istasyonunda ölçülen akıntı hızlarıdır ve boğazdaki akıntı yapısının boğaz geometrisinden ve taban topoğrafyasından önemli ölçüde etkilendiği düşünülmektedir. TEŞEKKÜR Bu çalışmanın yapılmasında destek veren Ulaştırma Bakanlığı DLH Genel Müdürlüğü, Marmaray Bölge Müdürlüğü, Taisei Corp ve Avrasya İnternational Coop a teşekkür ederiz. KAYNAKLAR Guler, I., Yuksel, Y., Yalciner, A.C., Cevik, E. And Ingerslev, C., 2006, Measurement and Evaluation of the Hydrodynamics and Secondary Currents in and near a Strait Connecting Large Water Bodies-A Field Study, Journal of Ocean Engineering, Vol.33, pp1718-1748. Özsoy, E., Latif, M.A., Sur, H.I., and Goryachkin, 1996, A Review of the Exchange Flow Regime and Mixing in the Bosphorus Strait, Bulletin de 1 Institut Oceanographique, Monaco, nº2, pp187-204.