Alt Ekstremitelerde Tuzak Nöropatiler



Benzer belgeler
Boyun Ağrılarında Tanı ve Tedavi. Prof. Dr. Reyhan Çeliker Acıbadem Üniversitesi

Alt ekstremite tuzak nöropatilerinin tanısı klinik değerlendirme ve elektrofizyolojik

2) AYAK DEFORMİTELERİ ve ORTEZLERİ

Giriş. Anatomi. Anterior kompartman BACAK YARALANMALARI. Tibia. Fibula

MESLEKİ TUZAK NÖROPATİLER DR. AYŞEGÜL ÇUBUK NÖROLOJİ UZMANI TC. SAĞLIK BAKANLIĞI İSTANBUL MESLEK HASTALIKLARI HASTANESİ

AYAK BILEĞI ORTEZLERI

PELVİS KIRIKLARI. Prof. Dr. Mehmet Aşık

DİZ MUAYENESİ. Prof. Dr. Bülent Ülkar Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Spor Hekimliği Anabilim Dalı

B-10 Yün Elastik Ayak Bilekli i

N-3 Diz Sabitleyici (Posterior Sheel)

LENFOMA NEDİR? Lenfoma lenf dokusunun kötü huylu tümörüne verilen genel bir isimdir.

YÜKSEK RİSKLİ ORTOPEDİK YARALANMALAR

Anatomi. Ayak Bileği Çevresi Deformitelerinde Tedavi Alternatifleri. Anatomi. Anatomi. Ardayak dizilim grafisi (Saltzman grafisi) Uzun aksiyel grafi

GONARTROZ UZM.FZT.NAZMİ ŞEKERCİ

Okumufl / Mete (Ed.) Anne Babalar için Do uma Haz rl k / Sa l k Profesyonelleri için Rehber 16.5 x 24 cm, XIV Sayfa ISBN

Deomed Medikal Yay nc l k

Patolojik yürüyüş ve özellikleri 4. hafta. Prof.Dr. Serap Alsancak Ankara Üniversitesi

ALT EKSTREMİTE KLİNİK ANATOMİSİ. Doç. Dr. ERCAN TANYELİ

Futbol Oyuncularında Dizin Eklem Dışı Az Bilinen Sorunları. Dr. Haluk H. Öztekin Dr. Bülent Zeren İzmir, TÜRKİYE

KİNEZYOLOJİ ÖĞR.GÖR. CİHAN CİCİK

Makale: The Nerves of the Adductor Canal and the Innervation of the Knee: An Anatomic Study.

Doç.Dr.Onur POLAT. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı

Serebral Palside Algoritmalar

İNSAN ANATOMİSİ ve KİNESYOLOJİ

Spor yaralanmaları sportif aktivite sırasında meydana gelen yaralanmaların genel adıdır. Normal yaşamda yaralanmalar sıklıkla dış etkilerle

Foot Drop Gelişen Olguda EMG Tetiklemeli Elektrostimulasyon (Mentamove Metodu) ile Fonksiyonel İyileşme

BOYUN AĞRILARI

Hipofiz adenomu; Prolaktin salgılayan hipofiz adenomu;

Uyluk ön bölge kasları; musculus iliopsoas, musculus sartorius (terzi kası), musculus quadriceps femoris, musculus tensor fasciae latae dır.

OSTEOARTRİT. Uzm. Fzt. Nazmi ŞEKERCİ

S-1 Silikon Tabanl k 3/4. S-2 Silikon Tabanl k 4/4 nce. Silikon Ürünler. S-3 Silikon Tabanl k 4/4 Mavi Noktal

Gelişen en Olguda Mentamove ile Tedavi

Enjeksiyona Bağlı Siyatik Sinir Hasarında Mentamove Uygulaması Sonuçları. Olgu Sunumu Op. Dr. Mustafa AKGÜN Nöroşirürji Uzmanı ve Mentamove Eğitmeni

ENDOBUTTON CL ULTRA. Etkili Polyester örgülü sutür (#5 lead and #2 flipping) kullan lm flt r

Başarısız Bel Cerrahisi Sendromunda Nörofizyolojik Değerlendirme

GELİŞİMSEL KALÇA DİSPLAZİSİ PROGNOZU VE GÖRÜNTÜLEME. Dr. Öznur Leman Boyunağa Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Radyoloji Bilim Dalı

Ankilozan Spondilit Rehabilitasyonu. Prof. Dr.Hidayet Sarı

SPOR BiYOMEKANiĞiNiN BiYOLOJiK TEMELLERi

KOMPARTMAN SENDROMU. Patofizyoloji. KS Nedenleri. Ödem

Kommon Peroneal Sinir Tuzak Nöropati Cerrahi Tedavisinin. Klinik ve Elektrofizyolojik Sonuçları

Omuz Ağrısı olan Hastaya Yaklaşım. Anatomi. Anatomi. Dr.Erkan Göksu Acil Tıp A.D. Omuz kompleksi:

Travmatik olmayan Diz Ağrıları. AÜTF Acil Tıp Anabilim Dalı Arş.Gör.Dr.Engin ŞENAY Görüntüleme. Anatomi.

KİNEZYOLOJİ ÖĞR.GÖR. CİHAN CİCİK

N-29S Abdominal Korse

Trans femoral (TF) protezler ile yürüyüş bozuklukları, nedenleri ve çözümleri 13.hafta. Prof.Dr. Serap Alsancak Ankara Üniversitesi

Spondilolistezis. Prof. Dr. Önder Aydıngöz

EK-4 B GRUBU FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON TANI LİSTESİ A GRUBU

BALIK YAĞI MI BALIK MI?

Sporcularda tarsal tünel sendromu

Postür Analizi. Prof. Dr. Reyhan Çeliker. Acıbadem Maslak Hastanesi

KOL VE BACAK YARALANMALARI

Genç EriĢkinde Kalça Ağrısı Klinik Değerlendirme & Görüntüleme. PROF DR UĞUR ġayli YEDĠTEPE ÜNĠVERSĠTESĠ TIP FAKÜLTESĠ ORTOPEDĠ VE TRAVMATOLOJĠ

KALÇA VE ALT EKSTREMİTE KIRIK ÇIKIK VE BURKULMALARI Hazırlayan NESLİHAN GÖÇMEN

FTR 303 Ortopedik Rehabilitasyon. Kalça Artroplastisi. emin ulaş erdem

OMUZ VE DİRSEK BÖLGESİ YARALANMALARI

fiekil 2 Menapoz sonras dönemde kistik, unilateral adneksiyel kitleye yaklafl m algoritmas (6)

O-11A El Bilek Ateli Anatomik

TOTBİD Dergisi Sürekli Tıp Eğitimi TTB-STE Değerlendirme Soruları

ÖN ÇAPRAZ BAĞ TAMİRİ SONRASI REHABİLİTASYON PROGRAMI (Patellar tendon grefti uygulaması)

HALLUKS VALGUSU OLAN HASTLARDA MC BRIDE VE CHEVRON YÖNTEMLERININ KARŞILAŞTIRILMASI

25. Ulusal Türk Ortopedi ve Travmatoloji Kongresi 27 Ekim 1 Kasım 2015

Venöz Tromboembolizmin Önlenmesinde Antitrombotik Tedavi (Birincil Koruma)

Kinesiyoloji ve Bilimsel Altyapısı. Prof.Dr. Mustafa KARAHAN

Hart Walker, gövde deste i ve dengeli tekerlek sistemi sayesinde, geliflim düzeyi uygun olan çocuklar n, eller serbest flekilde yürümesini sa lar.

Ayak ve ayak bileğinde tuzak nöropatileri. Kaya H. Akan 1, Koray Ünay 2. Gebze Medical Park Hastanesi, Kadıköy, İstanbul 2

PES PLANUS (Düz Tabanlık) Doç. Dr.Gökhan Meriç

Alçılama sonrası izlem, sonuçlar ve nüksler

SIK GÖRÜLEN SPOR YARALANMALARI. Prof. Dr. Bülent Ülkar Spor Hekimliği Anabilim Dalı

ÇOCUK ve ERGENL KTE GUATR

EKLEM HAREKET AÇIKLIĞI ÖLÇÜMÜ

Kommon Peroneal Sinir Tuzak Nöropatisinin Cerrahi Tedavisi ve Sonuçlar : Klinik Çal flma

Kadın İdrar İnkontinansı. Dr. M.NURİ BODAKÇİ

Patolojik yürüyüş ve özellikleri (uygulama ve beyin fırtınası) 5. hafta. Prof.Dr. Serap Alsancak Ankara Üniversitesi

TC. SAĞLIK BAKANLIĞI SAKARYA ÜNİVERSİTESİ EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ. ERİŞKİN İSTMİK SPONDİLOLİSTEZİS (Bel Kayması) HASTA BİLGİLENDİRME BROŞÜRÜ

Plato Tibia ve ÖĞRENCİ DERS NOTLARI. Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı

TORAKOLOMBER VERTEBRA KIRIKLARI. Prof.Dr.Nafiz BİLSEL VERTEBRA KIRIKLARI 1

Dr. Ayşin ÇETİNER KALE

Diabetes Mellitus ta Ayak Tendonlarındaki Değişikliklerin Değerlendirilmesi

DEFORMİTE. Sagittal Plan Analizleri (Diz Kontraktürleri) DEFORMİTE (Tedavi Endikasyonlari) DEFORMİTE. Tedavi Endikasyonlari (klinik)

Ekstra - Artiküler Kalça Endoskopisi

YÜKSEK TİBİAL OSTEOTOMİ

Spor Yaralanmalarında Konservatif Tedavi. Prof. Dr. Reyhan Çeliker Acıbadem Üniversitesi

TEŞHİSTEN TEDAVİYE > ALT EKSTREMİTE ATARDAMARI HASTALIĞI

AYAK BİLEĞİ LATERAL LİGAMENT YARALANMALARI TEDAVİSİ VE KLİNİK DENEYİMLERİMİZ

ASIA Muayenesinde Güncellemeler: Alt Ekstremite Motor Değerlendirme Updates in ASIA Examination: Lower Extremity Motor Examination

İNTRA MÜSKÜLER ENJEKSİYON ( IM)

TÜRKİYE VOLEYBOL FEDERASYONU 4. KADEME ANTRENÖR KURSU SPOR ANATOMİSİ VE KİNEZİYOLOJİSİ

ORTOPEDİK YARALANMALARDA İLKYARDIM

Yeni Anket Verisi Girişi

Tuzak nöropatilerde elektrofizyolojik incelemeler. Çağrı Mesut Temuçin 1, F. Gökçem Yıldız 2

Artroskopi, ortopedik cerrahların eklem içini görerek tanı koydukları ve gerektiğinde

Rejyonel Anestezi Sonrası Düşük Ayak

6 MADDE VE ÖZELL KLER

CO RAFYA GRAF KLER. Y llar Bu grafikteki bilgilere dayanarak afla daki sonuçlardan hangisine ulafl lamaz?

Dünya Sağlık Örgütü tarafından tanımlanan HASTALIK MODELİ

Fizik Tedavide Antropometrik Ölçümler. Prof. Dr. Reyhan Çeliker

EOZİNOFİLİK ÖZOFAJİT ANTALYA 2016 DR YÜKSEL ATEŞ BAYINDIR HASTANESİ ANKARA

ÇOCUKLARDA HAREKET SİSTEMİ MUAYENESİ (ROMATOLOJİK MUAYENE) Özgür KASAPÇOPUR

Transkript:

30 E itim / Education Entrapment Neuropathies of the Lower Extremities Reyhan ÇEL KER Ac badem Üniversitesi T p Fakültesi, Fiziksel T p ve Rehabilitasyon Anabilim Dal, stanbul, Türkiye Özet Tuzak nöropatiler izole periferik sinirlerin anatomik seyirleri boyunca spesifik bölgelerde mekanik olarak s k flmas ile oluflur. Baz durumlarda sinir kronik direkt bas ile yaralan r, bazen de angulasyon veya gerilme kuvvetleri siniri mekanik olarak etkiler. Alt ekstremitelerde tuzak nöropatiler üst ekstremitelere oranla daha nadir görülür. S k flan sinir alan nda a r ve fonksiyon kayb ile karakterizedir. Alt ekstremitelerdeki kompresyon nöropatiler lateral femoral kutanöz sinir, femoral sinir, obturator sinir, siyatik sinir, common peroneal sinir ve dallar, posterior tibial sinir ve interdijital sinirleri etkiler. En s k görülen tuzak nöropatiler meraljia parestetika, piriformis sendromu ve tarsal tünel sendromudur. Türk Fiz T p Rehab Derg 2009; 55 Özel Say 1: 30-4. Anahtar Kelimeler: Tuzak nöropati, alt ekstremite Summary Entrapment neuropathies refer to isolated peripheral nerve injuries occurring at specific locations where a nerve is mechanically constricted on their anatomic course. In some instances the nerve is injured by chronic direct compression, and in other instances angulation or stretching forces cause mechanical damage to the nerve. Entrapment neuropathies of the lower extremities are less common than the upper extremities. They are characterized by pain and loss of function of the specific nerve. The compression neuropathies of the lower extremities involve lateral femoral cutaneous nerve, femoral nerve, obturator nerve, common peroneal nerve and its branches, tibialis posterior nerve and interdigital nerves. Common examples of entrapment neuropathies in lower extremities are meralgia paresthetica, piriformis syndrome and tarsal tunnel syndrome. Turk J Phys Med Rehab 2009; 55 Suppl 1: 30-4. Key Words: Entrapment neuropathy, lower extremity Tuzak nöropatiler periferik sinirlerin anatomik gidifl yollar boyunca bas alt nda kalmalar sonucu oluflan kompresyon nöropatilerdir (1-4). Bas alt nda kalan sinire özgü klinik tablo ortaya ç kar ve her sinirin hassas oldu u bölgeler vard r. Alt ekstremitedeki tuzak nöropatiler üst ekstremitedekilere oranla daha nadirdir, ancak s kl kla gözden kaçt klar ve tan alamad klar da unutulmamal d r (1-5). Alt ekstremitelerde en s k bas alt nda kalan sinirler lateral femoral kutanöz sinir, femoral sinir, safenöz sinir, obturator sinir, siyatik sinir, common peroneal sinir, bunun yüzeyel ve derin dallar, tibial sinir ve interdijital sinirler olarak say labilir (1,2). Bu yaz da sözü edilen sinirlerin s k flma bölgeleri, s k flma nedeniyle oluflan belirtileri, tan yöntemleri ve tedavilerinden söz edilecektir. Lateral Femoral Kutanöz Sinir Lateral femoral kutanöz sinirin s k flma sendromu meraljia parestetika olarak adland r l r ve inguinal ligament seviyesinde meydana gelir. Orta yafl grubunda daha s k görülür. A r trasesi nedeniyle lomber radikülopatiler ve kök lezyonlar ile kar flabilir. Meraljia parestetikaya yol açan nedenler 3 grupta toplanabilir; bunlar intrapelvik, ekstrapelvik ve mekanik nedenlerdir. ntrapelvik nedenler gebelik, abdominal tümörler, uterus kitleleri, abdominal aort anevrizmas, divertikülit veya apendisit gibi yer kaplayan kitlelerdir. Ekstrapelvik nedenler aras nda spina iliaka anterior süperior (S AS) bölgesine olan travmalar, emniyet kemeri bas s, s k giysiler, kemer, korse, obesite ve asit say labilir. Mekanik faktörler ise uzun süre oturma, ayakta durma veya bacak uzunluk farklar d r. Diabetes mellitus gibi sistemik hastal klar da meraljia parestetikaya neden olabilir (5,6). Meraljia parestetikada en tipik belirti uyluk anterior ve lateralinde yanma, i nelenme ve uyuflmad r. Ayakta durma, yürüme, yüzüstü yatma ve kalça ekstansiyonu ile belirtiler artar. Genellikle tek tarafl d r ancak çift tarafl da olabilir. Fizik muayene tamamen normal bulunabilir ancak genellikle uyluk lateralinde hiperestezi saptanabilir. S AS medialine bas ile a r olur ve Tinel belirtisi pozitif bulunabilir (1,4-6). Yaz flma Adresi/Address for Correspondence: Dr., Ac badem Üniversitesi T p Fakültesi, Fiziksel T p ve Rehabilitasyon Anabilim Dal, stanbul, Türkiye Tel: +90 212 589 84 84 E-posta: reyhanceliker@gmail.com Gelifl tarihi/received: fiubat/february 2009 Kabul tarihi/accepted: Mart/March 2009

Türk Fiz T p Rehab Derg 2009: 55 Özel Say 1; 30-4 31 Tan için S AS veya inguinal ligament yak n na lokal anestetik enjeksiyonu yap labilir. Tan da elektromiyografi (EMG) yararl d r. Duyu iletim h z çal flmalar bilateral yap lmal, ortodromik yöntem tercih edilmeli, yüzeyel kay tlay c elektrod yeterli gelmezse kay t için i ne elektrod kullan lmal d r. Hastalar n %70 inde duyu yan t al namaz, %30 unda ise latans uzam fl bulunur. Dermatomal somatosensoriyel uyar lm fl potansiyel (SEP) çal flmalar n n tan için oldukça duyarl oldu u rapor edilmektedir (2,3). Lateral femoral kutanöz sinir s k flma belirtilerinin tedavisinde lokal anestetik veya steroid enjeksiyonu kullan labilir. Bu tedavi ile inflamasyon azal r ve uzun süreli etki sa lan r. Oral medikal tedaviden yararlan l r. Hastaya sinirin iritasyonunu önlemenin kurallar ö retilir. Kalça ekstansiyonundan, uzun süre ayakta durmaktan ve bas oluflturacak giysilerden kaç nmas önerilir. Fizik tedavi uygulamalar ndan en iyi yan t buz ve TENS cihaz ndan al nmaktad r. Tüm konservatif tedavilere yan t al namayan hastalarda cerrahi eksplorasyon önerilir (5-7). Meraljia parestetikada tedavi ile ilgili çal flmalar analiz edildi- inde bu konuda randomize kontrollü çal flma bulunmad gözlenmifl ve analizlerde yüksek kalitedeki gözlemsel çal flmalar dikkate al nm flt r. Bir çal flmada vakalar n %69 unda spontan iyileflme oldu u bildirilmifl, lokal anestetik ve kortikosteroid enjeksiyonunun araflt r ld 4 çal flmada %83 iyileflme saptanm fl, cerrahi dekompresyon ile %88, nörektomi ile %94 iyileflme belirlenmifltir. Tüm bu yüksek oranlara karfl n randomize kontrollü çal flma olmamas nedeniyle kan tlar n zay f oldu u düflünülmektedir. Enjeksiyon tedavileri ve cerrahi ile yüksek iyileflme oranlar bildirilmifltir, ancak spontan iyileflmenin de s k olmas hastal n do al seyri ve tedavi etkinlikleri konusunda soru iflaretleri oluflturmaktad r (8). Femoral Sinir Femoral sinir hem intrapelvik olarak, hem de inguinal bölgede bas alt nda kalabilir. Diabetik amiyotrofi en s k görülen femoral nöropatidir. Ateflli silah veya kesici cisim ile ve ayr ca t bbi giriflimler s ras nda yaralanabilir. Tuzak nöropatilerin ço u inguinal ligament alt nda olur. nguinal ligament alt ndan geçtikten sonra femur bafl, vastus intermedius tendonu, psoas tendonu, kalça ve eklem kapsülü ile yak n komfluluk halindedir. Total kalça artroplastisinde metilmetakrilat ile oluflan s femoral siniri etkileyebilir. Alt ekstremitenin fleksiyon, abduksiyon ve eksternal rotasyon pozisyonunda uzun süre tutuldu u pelvik giriflimler femoral sinirin inguinal ligament alt nda s k flmas na neden olur. Zor do umlarda fetus bas oluflturabilir. Pelvik k r klar ve uylu un akut hiperekstansiyonu izole femoral sinir lezyonuna neden olabilir. Pelvik radyasyon, apendiks veya renal apse ve tümörler femoral sinire bas yapabilir. Hemorajik hastal klarda hematom nedeniyle kompartman benzeri kompresyon olabilir (1,4,9,10). Klinik olarak inguinal bölgede oluflan a r kalçan n fleksiyon ve eksternal rotasyonu ile rahatlar. Uyluk anterioru ve bacak anteromedialinde disestezi olur. Yürüme güçlü ü, dizde bükülme ve boflalma olur. Safenöz sinire dal verdi i için duyu kayb diz anteriorunda ve diz alt nda olur. Muayenede kalça fleksiyonu ve diz ekstansiyonu zay ft r, patellar refleks azal r, uyluk anteromedialinde duyu kayb tespit edilir. A r kalça ekstansiyonu ile artar, eksternal rotasyonu ile azal r. S k flma inguinal bölgenin proksimalinde olur ise kalça fleksiyonu korunur (5,9). Tan da EMG yararl d r, femoral sinir motor ve safenöz sinir duyu iletimi bilateral ölçülür. Uyar hem inguinal ligament alt ndan, hem üstünden verilir. Ayr ca i ne EMG yap l r ve bu flekilde kök lezyonlar ndan ayr l r (3,5). Tedavi semptomlara göre planlan r, ancak fliddetli ise cerrahi giriflim düflünülür. Kuadriseps kuvvetsizli i için dizi kilitli dizlikler kullan l r, böylece dizdeki instabilite önlenir. Ayr ca yürümeye yard mc cihazlar kullan l r. Femoral nöropatilerde %70 bir y l içinde iyileflme beklenir. Ciddi aksonal kay p varsa iyileflme inkomplettir (4,5,9,11). Safenöz Sinir Femoral sinirin en uzun dal d r ve saf duyu lifleri tafl r. Uzun seyri nedeniyle uyluk ve bacakta birçok seviyede bas ya u rayabilir. Safenöz sinir en s k femur medial kondilin 10 cm proksimalinde Hunter kanaldan ç karken s k fl r. Cerrahi s ras nda diz ve baca- n iyi korunmamas nedeniyle yaralanabilir. Nöral kaynakl kitleler, femoral damar bas s, direkt travma, pes anserin bursit, variköz ven operasyonu, medial diz artrotomileri ve menisküs tamirlerinde yaralanabilir (1,4,5,12). Sinir s k flt nda uyluk ve dizde a r, bacak ve ayakta safenöz da l mda parestezi olur. nfrapatellar dal tek bafl na s k flabilir. Diz fleksiyonu ile uyuflma artar, dizlik bas y artt rabilir. zole yaralanmas nda motor belirti olmaz. Medial kondil proksimalinde derin palpasyon a r ve uyuflmaya neden olabilir (12). Tan da lokal anestetik enjeksiyonu yararl d r. Sinir iletim h z çal flmalar ve SEP yard mc olur, i ne EMG bulgusu yoktur. S k flma Hunter kanalda ise tedavide maksimum hassasiyetin görüldü ü femoral kondilin 10 cm üzerine lokal anestetik ve steroid enjeksiyonu yap l r. Gerekli durumlarda enjeksiyon tekrarlanabilir. Yak nmalar artt ran aktivitelerden kaç n l r. Konservatif tedaviye yan t al namayan hastalarda cerrahi dekompresyon düflünülür (5,12). Obturator Sinir Obturator sinir nadiren izole olarak yaralan r. Pelvik travma veya k r klarda, do um s ras nda fetusun bafl n n oluflturdu u bas veya tümöral nedenlerle olabilir. Cerrahi s ras nda obturator kanalda veya total kalça artroplastisi nedeniyle olabilir. Alt ekstremitelerin uzun süreli malpozisyonu da bas ya neden olur. Spor yapanlarda kronik kas k a r s n n obturator sinir tuzak nöropatisi ile iliflkili olabilece i gösterilmifltir (1,5,13). Esas yak nma ambulasyon güçlü üdür. Egzersiz ile artan a r özellikle kas kta görülür ve anterior dal s k flt nda belirgindir. Pubik kemi in adduktor bölgesinde a r hissedilebilir. Adduktor adalelerde kuvvetsizlik ve uyluk medialinde duyu kayb tespit edilir. Sinir iletim h - z çal flmalar n n tan sal de eri yoktur, ancak i ne EMG yararl d r (1-3). Anterior dalda s k flma varsa tedavide adduktor adalelere ve kalça fleksörlerine elektrik stimülasyonu, germe ve masaj uygulan r. Bas ciddi oldu unda ve EMG de denervasyon bulgular saptand nda özellikle atletlerde cerrahi tedavi tercih edilir (1,5,13). Siyatik Sinir Siyatik sinir pelvisden ç kt ktan sonra 2 trunkus olarak seyreder, popliteal bölgeden sonra medial trunkus tibial sinir olarak, lateral trunkus ise common peroneal sinir olarak devam eder. Piriformis adalesi sakral kemikten büyük trokantere uzan r ve baca- a eksternal rotasyon ve abduksiyon yapt r r. Siyatik sinir %90 piriformis adalesinin alt ndan, %10 ise içinden geçer. Siyatik sinirin piriformis adalesi alt nda veya içinde s k flmas na piriformis sendromu denir ve en s k s k flma nedenidir. Piriformis adalesinde k - salma, kontraktür, skar, hematom, heterotopik ossifikasyon ve travma sebepler aras nda say labilir (1,4,14).

32 Türk Fiz T p Rehab Derg 2009: 55 Özel Say 1; 30-4 Siyatik sinirin bas alt nda kalmas na ba l olarak kalça a r s, siyatik sinir trasesi boyunca yay lan a r görülür. S k flma bilateral ise 2 ye 10 kala yürüyüflü (Charlie Chaplin yürüyüflü) görülür. Fizik muayenede kalça internal rotasyon ve adduksiyonu a r l d r. Genellikle nörolojik bulgu efllik etmez. Piriformis kas pelvik ve rektal muayene ile palpe edilebilir (1,14). Piriformis sendromunun tedavisinde adale içine lokal anestetik veya kortikosteroid enjeksiyonu yap labilir. Son y llarda botulinum toksin ile yap lan çal flmalarda bu tedavinin etkin oldu u gösterilmifltir. Kore de yap lan bir çal flmada enjeksiyon bilgisayarl tomografi eflli inde uygulanm fl, 150 U uygulanan botulinum toksin (Botox ) ile belirgin etki oldu u ve bu etkinin lokal anestetik ve kortikosteroidden daha üstün oldu u rapor edilmifltir (15). ABD de yap lan bir baflka çal flmada ise botulinum toksin floroskopi eflli- inde yap lm fl ve plaseboya üstün oldu u bildirilmifltir (16). Konservatif tedavilere yan t al namayan hastalarda cerrahi tedavi planlan r, böylece sinir üzerindeki bas kald r lm fl olur (1). Common Peroneal Sinir Siyatik sinirden popliteal fossada ayr lan common peroneal sinir fibula bafl arkas ndan ve fibular tünelden geçtikten sonra yüzeyel ve derin olmak üzere 2 dala ayr l r. Alt ekstremite multipl travmatik yaralanmalar nda en s k görülen periferik sinir yaralanmas peroneal sinirdedir ve çok yüzeyel oldu u için en çok fibula bafl seviyesinde yaralan r. Habitüel bacak bacak üstüne atma, özellikle bilinç sorunu olanlarda veya uzun süre immobil olanlarda anestezi alt nda tutulan hastalarda eksternal bas ile sinir s k - flabilir. Travmatik nedenler k r klar, laserasyonlar, postoperatif sütür bas s olabilir. Proksimal fibula k r klar, diz dislokasyonlar, tibial osteotomiler, total diz ve kalça artroplastileri ve artroskopiler nedeniyle oluflabilir. ntranöral ve ekstranöral tümörler kompresyon yapabilir (1,3-5,9,12,17). Atletlerde adalelerde hipertrofi nedeniyle olabilir, egzersiz iliflkili bacak a r s olur. Afl r kilo kayb (slimmer s palsy) fibula bafl ndaki ya dokusunun kayb ve buna ba l olarak eksternal bas ya duyarl l n artmas nedeniyle olabilir. K sa alç ve cihazlar siniri s - k flt rabilir. Uzun süre diz üstüne çömelme çilek toplay c larda (strawberry picker s palsy) peroneal sinir bas s na yol açabilir. Normal do um yapanlarda pozisyonel olarak diz seviyesinde nadir olarak sinir s k flabilir. Di er nadir sebeplar bacak uzatma prosedürleri, anoreksia nervoza ve paraneoplastik sendromlard r. Hipertiroidi, diabetes mellitus, vaskülit ve lepra gibi sistemik hastal klarda da görülebilir (1,5,17). Klinikte ayak dorsifleksörlerinde kuvvetsizlik nedeniyle yürüme zorlu u hastalar n en önemli yak nmas d r. A r s k de ildir, a r olmaks z n düflük ayak olabilir. Yürüme bozuklu u stepaj yürüyüflü olarak adland r l r. Sal n m faz nda ayak yerden afl r kald r larak tak lmas önlenir. Bu afl r bir kalça ve diz fleskiyonuna neden olur. Kifli topuk vuruflu yapamaz. Ekstansör digitorum breviste (EDB) kuvvetsizlik olur ve ayak parmaklar na ekstansiyon yapamaz. Ayak eversiyonu korunabilir. Plantar fleksiyon etkilenmez. Tinel testi pozitiftir. Fibula boyun k r klar nda bacak anterodistalinde ve ayak dorsumunda duyu kayb olur (1,5,17). Tan da öykü ve fizik muayene yol göstericidir. Direkt grafiler altta yatan travmatik lezyonu, k r k, tümör veya deformiteleri göstermede yararl d r. Bilgisayarl tomografi (BT) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile kompresyona neden olan lezyon gösterilebilir. Metabolik ve hematolojik çal flmalar ay r c tan ve altta yatan polinöropati nedenlerinin belirlenmesinde kullan l r. Sinir biopsisi genellikle gerekmez. Tan da en yararl metod EMG dir. Motor ve duyu iletim h z çal flmalar her 2 ekstremitede yap lmal ve sonuçlar karfl laflt r lmal d r. ne EMG lezyonun fliddetini ve lokalizasyonunu belirlemede yol gösterir (1,3,5,9). Tedavi non-operatif yöntemler, mobilite ve fonksiyon üzerine yo unlaflmal d r. Sebep ortadan kald r lmal d r. Nonsteroid antiinflamatuvar ilaçlar (NSA ) veya oral kortikosteroidler inflamatuvar süreci kontrol amac yla kullan l r. Kortikosteroid enjeksiyonu ödemi azaltarak bas n n azalmas n sa lar. Semptomatik medikal tedavide trisiklik antidepresanlar ve gabapentin, pregabalin gibi antiepileptik ajanlar kullan l r. Yürüme bozuklu u için ayak-ayak bilek ortezi, splint, ortopedik ayakkab kullan l r. Spontan iyileflme bildirilmifltir, bu nedenle idiopatik olgularda ve nöropraksi düflünülenlerde nonoperatif tedaviye 3-4 ay devam edilmelidir. Bu süre sonunda konservatif tedaviye yan t al namayanlarda aç k dekompresyon ile %87 oran nda iyileflme bildirilmifltir. Cerrahi dekompresyon intranöral ve ekstranöral tümörlerde tercih edilen tedavidir (15,17). Yüzeyel Peroneal Sinir Lateral kompartmanda seyreden yüzeyel peroneal sinir ayak bile i proksimalinde 2 dala ayr l r. Lokal travma ve kompresyon yüzeyel dal n en s k yaralanma nedenidir. Tekrarlayan ayak bile i burkulmas, uzun süre diz üstünde veya çömelerek oturma nedeniyle bas alt nda kalabilir. Ayak bile i seviyesinde direkt yaralanma veya inversiyon burkulmas yaralanmaya neden olabilir. K r k sonras oluflacak kallus dokusu siniri s k flt rabilir (1,5). Ayak dorsumunda a r belirgindir, genellikle uzun sürelidir. Yak nmalar koflma, yürüme, çömelme gibi aktiviteler ile artar, istirahat ile azal r. Fizik muayenede sinir proksimal fibula, lateral bacak veya ayak bile i ön yüzünde Tinel testi pozitif olabilir, palpasyon ile belirtiler artar. Egzersizden sonra bulgular belirgin hale gelebilir. Egzersiz iliflkili kompartman sendromu profesyonel atletlerde olabilir. Bu durumda provakatif testler yap l r. Örne in ayak bile inin pasif olarak plantar fleksiyon ve inversiyona getirilmesi belirtileri ortaya ç karabilir (15,18). Direkt grafiler kemik anomalileri göstermekte yararl d r. Gerekli olgularda tomografi ve ultrason yap l r. Egzersiz iliflkili ise egzersiz sonras intramüsküler bas nç ölçülebilir. EMG tan da yard mc d r. Tedavide öncelikle NSA, istirahat, fizik tedavi, kuvvetlendirme egzersizleri, predispoze faktörlerin ortadan kald r lmas, yürümeye yard mc cihazlar, ortez ve tabanl klar gibi konservatif yöntemler tercih edilir. Steroid ve lokal anestetik enjeksiyonu yap labilir. Yan t al namazsa cerrahi tedavi, parsiyel veya tam fasyotomi ile dekompresyon yap l r (19). Derin Peroneal Sinir Derin peroneal sinir en s k olarak ayak bile i ekstansör retinakulum alt nda s k fl r. Bu seviyedeki s k flmaya anterior tarsal tünel sendromu denir. Anterior tarsal tünelde 4 tendon, bir arter, bir ven ve derin peroneal sinir yer al r. Bu bölgede tendonlar aras nda s k flabilece i gibi osteofit, egzositoz ve tarsal kemikler nedeniyle bas ya u rayabilir. Gangliyon gibi yer kaplayan lezyonlar neden olabilir. Tekrarlayan dorsifleksiyon ve plantar fleksiyon mekanik bas oluflturabilir. Yüksek topuklu ayakkab sinirde gerilmeye neden olur. Namaz k lma s ras nda aya n uzun süre plantar fleksiyonda kalmas sinirin gerilmesine neden olabilir (15,20).

Türk Fiz T p Rehab Derg 2009: 55 Özel Say 1; 30-4 33 Derin peroneal sinirin proksimal bas s proksimal fibulada yer kaplayan lezyon, diz lateralinde cerrahi prosedür ve atletlerde kronik anterior egzersiz iliflkili kompartman sendromu nedeniyle olabilir (21). A r, yanma ve ayak dorsumunda kramplar ile belirti verebilir. Birinci dorsal parmak aral nda duyu kayb, sinir trasesi boyunca a r ve uyuflma efllik edebilir. Semptomlar sadece belirli ayakkab - lar ile ortaya ç kabilir. Proksimal s k flmada düflük ayak olur. Distal s k flmada bilek seviyesinde veya distalinde hassasiyet olur. Provakatif dorsifleksiyon ve plantar fleksiyon semptomlar artt rabilir. Fibula bafl veya bilek seviyesinde Tinel testi pozitiftir. S k flma seviyesinden lidokain enjeksiyonu yap lmas tan da yard mc d r. Direkt grafi ile kemik patolojileri saptan r, osteofit, egzositoz veya di er kemik kitleleri gözlenir. Yeterli gelmezse tan için tomografi ve ultrasondan yararlan l r. EMG ile s k flman n seviyesi belirlenir (1,3-5). Tedavide predispoze faktörlerin ortadan kald r lmas, ba c kl, s k veya yüksek topuklu ayakkab kullan lmamas önerilir. Peroneal adaleler kuvvetlendirilir ve tabanl klardan yararlan l r. NSA, lokal steroid ve lidokain enjeksiyonu, antiepileptik ilaçlar kullan labilir. Tüm tedavilere yan t al namazsa cerrahi dekompresyon uygulan r. Yak nmalar n cerrahi sonras h zla düzeldi i bildirilmektedir (5). Posterior Tibial Sinir Siyatik sinirin dal olan posterior tibial sinir popliteada ayr l r, gastroknemius ve soleusun alt nda seyrederek ayak bile i seviyesinde yüzeyelleflir ve medial malleolün arkas nda seyreder. Burada medial ve lateral plantar dallara ve kalkaneal dala ayr l r. Tibial sinir en s k ayak bile i distalinde s k fl r. Fibrozis, nörinom, ganglion, lipom, ostokondroma, variköz venler, malign tümörler, tarsal kanalda darl k, hipertrofik adduktor hallusis gibi eksternal nedenlerle s k flabilir. Tenosinovit, tendon ruptürü, obezite, ankilozan spondilit, akromegali ve talokalkaneal anomaliler nedeniyle tarsal tünel sendromu olabilir. Diabette, romatoid artritte görülebilir. Direkt travma veya kalkaneo varus ve valgus sonucu traksiyon lezyonu olabilir. En s k nedenler aras nda birinci s rada idiopatik olanlar, ikinci s rada travmatik olanlar, üçüncü s rada ise variköz venler yer al r. Atletlerde aya n küçük adalelerinde hipertrofi nedeniyle sinir s k flabilir. Ayakta valgus deformitesi kronik gerilmeye neden olur. Koflma s ras nda oluflan afl r valgus ve eksternal rotasyon medial plantar sinirde gerilmeye ve tarsal tünel sendromuna neden olur. Bu duruma koflucu aya (jogger s foot) ad verilir (1-5,9). Proksimal Tarsal Tünel Sendromu nda diffüz, fliddetli rahats zl k veya a r vard r. Yanma, kar ncalanma veya uyuflma ayak plantar yüzünde olur. Genellikle yavafl bafllang çl d r, nadiren travma tan mlan r ve s kl kla tek tarafl d r. Uzun süre ayakta durma ve yürüme ile belirtiler artar, istirahat ile azal r. Gece a r s olabilir. Afl r dorsifleksiyon ile ayak bile inde a r meydana gelir. Distal Tarsal Tünel Sendromu nda lateral plantar sinir s k fl r ve kronik topuk a r s na neden olur. Bafllang çta ayakta durunca olur, daha sonra otururken ve istirahatte de olabilir. Sabah ilk ad m genellikle a r l d r. Gün içinde aktivite ile artar, hasta oturduktan sonra da birkaç saat yak nmalar devam eder. Beflinci ve alt nca dekatlarda s kt r, kad nlarda erkeklerden daha çok görülür. Vücut a rl ile iliflkisi gösterilememifltir. Bazen periferik nöropati veya radikülopati efllik edebilir. Diabetes mellitus, alkolizm, tiroid hastal klar ve vitamin eksikli inde tuzak nöropati riski artm flt r. Medial plantar dal s k flm fl ise a r medial arkta görülür ve yak nmalar ayakta durmak ile artar (5,22). Muayenede hastan n yürüyüflü izlenir, deformiteler belirlenir, nab zlar palpe edilir. Motor ve duyu muayenesi, eklem hareket geniflli i bak l r. Ayak dorsifleksiyonu ve inversiyonu ile a r - n n artt belirlenir. Tinel testi pozitiftir. Tan da öykü ve fizik muayene önemlidir. Direkt grafiler ile ekstrinsik faktörler izlenir. leri görüntüleme gerekirse bilgisayarl tomografi ve MRG den yararlan l r. EMG de en duyarl inceleme duyu sinir iletim çal flmalar d r. Tan %90 EMG ile konur, efllik eden polinöropati varl tespit edilir (1,3,9). Tedavi öncelikle bas oluflturan nedene yönelik planlan r. NSA inflamasyonu azalt r, kistik lezyon varsa aspire edilir, ödem ve variköz ven kontrolü yap l r. Trisiklik antidepresan ilaçlar, gabapentin, pregabalin gibi antiepileptik ajanlardan yararlan labilir. Ortez ve tabanl klar ile ayak deformiteleri düzeltilir. Dirençli olgularda cerrahi gevfletme yap l r, fleksör retinakulumun tamamen gevfletilmesi gerekebilir. Belirtilerin %80-90 oran nda düzeldi i bildirilmektedir (23). nterdijital Sinirler nterdijital sinir kompresyonu transvers intermetatarsal ligamentten geçerken meydana gelir. nterdijital nöritis veya Morton nöroma olarak adland r l r. Yürüyüflün basma faz sonunda sinir plantar bölge ile intermetatarsal ligament distal kenar aras nda s k fl r. skemi, inflamasyon, yumuflak doku travmas, tümör, adale imbalans veya fibröz doku neden olabilir. Ön ayak deformiteleri, çekiç parmak, yüksek topuklu ayakkab lar metatarsofalangeal eklemleri dorsifleksiyonda tutarak a rl n bu bölgeye yo unlaflmas na neden olabilir. Dar ayakkab lar intermetatarsal aral daralt r. Metatarsal ligament ikinci ve üçüncü parmak aral nda daha küçüktür ve mekanik olarak daha s k olmas n n bir nedeni olabilir (1,5,24). ntermitan künt a r ve kramp ikinci ve üçüncü aral kta ve plantar yüzde belirgindir. Rahats zl k, uyuflma, yanma olabilir. Parmaklarda ayr lma görülür. Baz ayakkab lar ile belirtiler daha belirgindir. Yürüme ile özellikle sert zeminde ç plak ayakla yürüme yak nmalar artt r r. Z plama, koflma, çömelme, yüksek topuklu ve dar ayakkab giyme ile a r fliddetlenir. stirahat ile azal r ve gece a r s nadirdir. lerleyince proksimale do ru yay l r. Kronikleflti i zaman hasta bir kitle veya tafla bas yor gibi hisseder. kinci ve üçüncü parmak ayn anda etkilenebilir, ancak bilateral olmas nadirdir (1,5,24). ntermetatarsal aral n dorsoplantar kompresyonu a r oluflturur. A r parma a ve proksimale yay l r. Metatarsalji en önemli bulgulardan biridir. Tan klinik bulgulara dayan r. Birçok durum Morton nöromay taklit edebilir. Metatarsal stres k r, sinovit, bursit, tenosinovit ve tümör olabilir. Lokal anestetik blok tan da yard mc d r. Gerekirse ultrason ve MRG den yararlan l r (1,2,5). Erken tan tedavide baflar flans n artt r r. Bas ya neden olan eksternal nedenler elimine edilmelidir. Genifl burunlu, alçak topuklu ayakkab tercih edilmeli, metatarsal ped santral 3. metatars bafl n n proksimaline yerlefltirilmelidir. Bu intermetatarsal aral geniflletir. Metatars destekli tabanl k kullan l r. NSA akut a r ve inflamasyonu azalt r. Lokal anestetik ve kortikosteroid enjeksiyonu a r y azalt r. Yan t al namazsa cerrahi planlan r. nterdijital sinir eksizyonu ve intermetatarsal ligament gevfletme en s k uygulanan giriflimlerdir (2,5).

34 Türk Fiz T p Rehab Derg 2009: 55 Özel Say 1; 30-4 Kaynaklar 1. Stewart JD. Compression and entrapment neuropathies. In: Dyck PJ, Thomas PK, editors. Peripheral Neuropathy, 3rd ed. Philadelphia: WB Saunders Company; 1993. p. 961-79. 2. Dumitru D, Amato A, Zwarts M. Focal peripheral neuropathies. In: Electrodiagnostic Medicine. 2nd ed. Philadelphia: Hanley & Belfus; 2002. 3. Oh SJ. Clinical Electromyography: Nevre Conduction Studies. 2nd ed. Philadelphia: Lippicott Williams & Wilkins, 2003. 4. Akar rmak Ü. Tuzak Nöropatiler. In: Beyazova M, Gökçe-Kutsal Y, editors. Fiziksel T p ve Rehabilitasyon. Ankara: Günefl Kitabevi; 2000, p. 2071-89. 5. Hollis MH, Lemay DE, Jensen MP. Nevre entrapment syndrome of the lower extremity. http://emedicine.medscape.com/article/1234809. 6. Harney D, Patijn J. Meralgia paresthetica: diagnosis and management strategies. Pain Med 2007;8:669-77. 7. Nouraei SA, Anand B, Spink G, O'Neill KS. A novel approach to the diagnosis and management of meralgia paresthetica. Neurosurgery 2007;60:696-700. 8. Khalil N, Nicotra A, Rakowicz W. Treatment for meralgia paresthetica. Cochrane Database Syst Rev 2008;16:CD004159. 9. Preston DC, Shapiro BE. Electromyography and neuromuscular disorders. Boston: Butterworth-Heinemann, 1998;307-36. 10. nan c F, Çeliker R. Femoral mononeuropathy: Etiologic and neuroelectrophysiological features of 11 cases and a literature review. Romatol T b Rehab 2000;11:286-90. 11. Busis NA. Femoral and obturator neuropathies. Neurol Clin 1999;17:633-53. 12. Thoma A, Levis C. Compression neuropathies of the lower extremity. Clin Plast Surg 2003;30:189-201. 13. Bradshaw C, McCrory P, Bell S, Brukner P. Obturator nerve entrapment. A cause of groin pain in athletes. Am J Sports Med 1997;25:402-8. 14. Filler AG. Piriformis and related entrapment syndrome: diagnosis and management. Neurosurg Clin N Am 2008;19:609-22. 15. Yoon SJ, Ho J, Kang HY, Lee SH, Kim KI, Shin WG, Oh JM. Low-dose botulinum toxin type A for the treatment of refractory piriformis syndrome. Pharmacotherapy 2007;27:657-65. 16. Childers MK, Wilson DJ, Gnatz SM, Conway RR, Sherman AK. Botulinum toxin type A use in piriformis muscle syndrome: a pilot study. Am J Phys Med Rehabil 2002;81:751-9. 17. Stewart JD. Foot drop: where, why and what to do? Pract Neurol 2008;8:158-69. 18. Schon LC, Baxter DE. Neuropathies of the foot and ankle in athletes. Clin Sports Med 1990;9:489-509. 19. Styf J, Morberg P. The superficial peroneal tunnel syndrome. Results of treatment by decompression. J Bone Joint Surg Br 1997;79:801-3. 20. Akyüz G, Us O, Turan B, Kayhan O, Canbulat N, Y lmaz H. Anterior tarsal tunnel syndrome. Electromyogr Clin Neurophysiol 2000;40:123-8. 21. Kennedy JG, Baxter DE. Nerve disorders in dancers. Clin Sports Med 2008;27:329-34. 22. Labib SA, Gould JS, Rodriguez-del-Rio FA, Lyman S. Heelpain triad: the combination of plantar fasciitis, posterior tibial tendon dysfunction and tansal tunnel syndrome. Foot Ankle 2002;23:212-20. 23. Sammarco GJ, Chang L. Outcome of surgical treatment of tarsal tunnel syndrome. Foot Ankle 2003;24:125-31. 24. Kim JY, Choi JH, Park J, Wang J, Lee I. An anatomical study of Morton s interdigital neuroma: the relationship between the occurring site and deep transverse metatarsal ligament. Foot Ankle 2007;28:1007-10.