Gözden Geçirme / Review Article 61 After Star-D: Treatment Resistant Depression Olcay YAZICI stanbul Üniversitesi stanbul T p Fakültesi, Psikiyatri Anabilim Dal, stanbul, Türkiye ÖZET Dirençli depresyon sa alt m konusunda literatürdeki kan t yoklu u Star-D çal flmas yla da hala tam afl lamam fl ve temel sorular hala yan ts z olsa da, flimdi elimizde çok daha güvenilir veriler bulunmaktad r. Bu veriler flöyle özetlenebilir: 1. Dirençli depresyon tan m için, iki uygun antidepresan denemesiyle yeterli düzelme olmamas ölçütü do ru görünmektedir. 2. Antidepresan sa alt m optimal doz monoterapi fleklinde bafllamal d r. Yan t ve tam düzelme, ço u hastada 6-8 haftaya gereksinir. Sa alt m n dördüncü haftas nda yan t yoksa, maksimal ya da tolere edilen en yüksek doza do ru bir doz art m bafllat lmal d r. K smi yan t halinde ayni dozda kal nabilir. 3. Alt nc haftadaki tam yan ts zl kta, yalanc direnç etkenleri d flland ktan sonra, antidepresan de ifltirilebilir; k smi yan tta ise güçlendirme ya da birlefltirme seçilebilir. 4. Bu stratejilerin öngörücüleri henüz belirsizdir. A r bir depresyonda, de ifltirme yerine, güçlendirme veya birlefltirme daha güvenli olabilir. Giderek a rlaflmakta olan bir depresyonda ise, EKT en güvenli seçenek olabilir. 5. Güçlendirme ve birlefltirme stratejileri, flimdilik benzer etkinlikte görünmektedir. 6. Güçlendirme için T3, lityum ve buspiron akla gelebilir. 7. Birlefltirme için, SSRI+bupropion, venlafaksin+mirtazapin, SSRI+TSA, TSA+Mianserin, SSRI+Mirtazapin ve SSRI+Reboksetin an msanabilir. 8. Bir SSRI a baflar s zl kta de ifltirme aç s ndan, venlafaksin, TSA lar, bupropion, mirtazapin ve baflka bir SSRI olas seçeneklerdir. 9. Eldeki veriler, iki denemeye yan ts zl kta di er ilaç denemelerinin de çok s n rl bir baflar s n bildirdi inden, bu durumda daha fazla vakit kaybetmeden EKT ye geçilmesi gerekti ini ileri süren görüfller hakl olabilir. (Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9) Anahtar kelimeler: Depresyon, sa alt ma direnç, Star-D ABSTRACT Although the lack of evidence in literature for the treatment of resistant depression has not been totally overcome by Star-D Study, and the basic questions are still unanswered; we can assume that now we have much more reliable data regarding the topic. The recent data can be seen as such: 1.The definition of treatmentresistant depression as not to have response (or remission) after two appropriate trials of different antidepressants seems to be true. 2. Antidepressant therapy should start as monotherapy with optimal dose. Most of the patients require 6-8 weeks for response or remission. A dose increase towards the maximal or the highest tolerated dose must start in the 4th week, if there is no response. The same dose can be maintained if there is a partial response. 3. In case of an absolute unresponsiveness in the 6 th week, switching the antidepressant can be considered after the exclusion of the factors of pseudo-resistance; and a partial response may suggest an augmentation or combination strategy. 4. The predictors of those strategies are unknown yet. For a severe depression it may be safer to choose augmentation or combination instead of switch. For a worsening depression, on the other hand, ECT may be the safest and most correct option. 5. At present, the data show that augmentation and combination have almost the same efficacy in case of resistance. 6. Regarding the available data, T3, lithium or buspirone options can be considered for augmentation. 7. SSRI+bupropione, venlafaxine+mirtazapine, SSRI+TCA, TCA+mianserine, SSRI+mirtazapine, and SSRI+reboxetine can be seen as options for combination strategy. 8. In regard to switching, venlafaxine, TCA s, bupropione, mirtazapine, and another SSRI seem to be the options in case of an SSRI s failure. 9. Since the available data show that all the medication alternatives have a very limited success after two failures with different antidepressants, considering ECT in that step can be rational. (Archives of Neuropsychiatry 2009; 46: 61-9) Key words: Depression, treatment resistant, Star-D SDD Tan m SDD, genifl anlam yla, uygun sa alt mlara yan ts z kalan major bir depresif dönem demektir. Ancak, hangi türdeki kaç sa alt ma yan ts zl n ölçüt al nmas gerekti i belirsiz kalm fl ve sa alt m stratejileri standardize edilememifl görünmektedir (1-3). Depresif bir dönemin sa alt ma yan t durumunu, dolay s yla direnci derecelendirmeyi deneyen Thase&Rush n, 1995 ve 1997 deki iki tan mlamas afla da gösterilmifltir (4,5). Yaz flma Adresi/Address for Correspondence: Dr., stanbul Üniversitesi stanbul T p Fakültesi, Psikiyatri Anabilim Dal, stanbul, Türkiye E-posta: olyazicidr@yahoo.com Gelifl tarihi/received: 13.04.2009 Kabul tarihi/accepted: 13.04.2009 Nöropsikiyatri Arflivi Dergisi, Galenos Yay nc l k taraf ndan bas lm flt r. Her hakk sakl d r. / Archives of Neuropsychiatry, Published by Galenos Publishing. All rights reserved.
62 Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9 Tablo 1. Depresif bir dönemin sa alt ma yan t durumu (Thase & Rush, 1995) Direnç Sa alt m Evresi Yan t 0 Uygun bir ilaç denemesi yok 1 Bir antidepresan n uygun denemesine yan t yok 2 Farkl gruplardan iki antidepresan uygun denemesine yan t yok 3 Evre 2+Bir ogmentasyon (Li,T3 vb) denemesine yan t yok 4 Evre 3+ kinci bir ogmentasyona yan t yok 5 Evre 4+EKT ye yan t yok Tablo 2. Depresif bir dönemin sa alt ma yan t durumu (Thase & Rush, 1997) Direnç Sa alt m Evresi Yan t 1 Bir antidepresan n uygun denemesine yan t yok 2 Farkl gruplardan iki antidepresan uygun denemesine yan t yok 3 Evre 2+Bir TSA uygun denemesine yan t yok 4 Evre 3+MAOI uygun denemesine yan t yok 5 Evre 4+bilateral EKT ye yan t yok Bu tablolara bakarak, kaç tane uygun antidepresan denemesine yan ts zl k ortaya ç kt ysa, o derecede bir direnç ten söz etme e ilimi düflünülebilir. Ayr ca, giderek, güçlendirmelerin (ogmentasyon) daha az önemsendi i ve de iflik gruplardan kaç antidepresan kullan ld n n önem kazand izlenimi de al - nabilir. Ancak, antidepresana yan t veren hastalardan sadece %50-70 nin tamdüzelmeye (remisyon) ulaflt n n; ve kal nt belirtileri süren hastalar n, düflük ifllevsellik-yüksek nükslü kötü bir gidifl gösterdi inin (6) bildirilmesi; yan ttan çok, tamdüzelmenin önemli oldu unu an msatmaktad r. Bu noktada, sa alt ma direnç kavram n n yan ta m, yoksa tamdüzelmeye mi dayand r lmas gerekir sorusu ortaya ç kmaktad r. fiimdiye kadar yap lm fl en büyük depresyon sa alt m çal flmas olan ve içleme koflullar nedeniyle, klinik uygulamadaki gerçek populasyonu temsil etmeye en yak n görünen Star-D çal flmas, tamdüzelmeye odaklanarak, bu konuda düflündürücü sonuçlar vermifltir: Bu çal flmada, süresi 12-14 haftaya uzanan ilk antidepresanla tamdüzelme oran %30, yan t oran ise %47 dolay nda bulunmufltur. Bu durumda, Star-D bize, ilk sa alt ma direnç oran n ; yan t ölçüt al n rsa %53, tamdüzelme ölçüt al n rsa %70 gibi göstermektedir. Star-D nin yüksek oranda kronik olguyu içlemesi gibi özelliklerine karfl n; yazarlar, SSRI larla yap lan randomize çift kör çal flmalardaki tamdüzelme oranlar n n da %25-40 gibi bildirildi ini, kronik depresyonlarda ise bu oran n %22-30 a indi ini an msatarak, sonuçlar n gerçek dünyay temsil etti ini ileri sürdüler. Star-D nin çarp c bir baflka sonucu, tamdüzelmeyen hastalara uygulanan ikinci antidepresan sa alt mlar ndaki ortalama tamdüzelme oran n n gene oldukça yüksek, %28, olmas na karfl n; üçüncü ve dördüncü basamaklarda bu oran n %14 dolay na düflmesiydi. Yazarlar bu verilerle, iki antidepresan uygulamas na yan ts z kalman n (ya da tamdüzelme olmamas n n) dirençli depresyon tan m için tutarl bir ölçüt olabilece inden söz ettiler (7-13). Star-D de ilk iki antidepresan uygulamada toplam %58 lik tamdüzelme ve %75 lik yan t oranlar saptand ndan, iki antidepresan uygulamas na yetersiz yan t ölçütündeki dirençli depresyon oran %25-40 dolay nda görünmektedir. Gerçek Olmayan Direnç Önceki literatür, dirençli diye nitelenen depresyonlar n ço- unlukla, tan ve sa alt mdaki teknik hatalara ba l yalanc dirençler oldu unu vurgulayarak, gerçekten dirençli bir depresyonun varl n sorgulam fl olsa da; uygun sa alt m ilkelerine dayanan son veriler, elimizdeki antidepresan araçlara direncin gözard edilemeyecek düzeyde oldu unu iflaret etmektedir. Gene de, yalanc direnç önemli bir konudur ve sa alt ma direnç görünümü varsa, flu sorular n araflt r lmas n zorunlu k lar: 1. Depresyon tan s m yanl fl? 2. Depresif alttip dikkate al nmad için mi sa alt m etkisiz? 3. Efllikeden hastal klar (medikal/psikiyatrik) m sa alt ma yan t azalmakta? 4. Hastan n kullanmakta oldu u di er ilaçlarla etkileflim mi sa alt ma yan t azaltmakta? 5. Bu bir tolere edememe mi, yan ts zl k m? 6. Yan ts zl n nedeni hastan n sa alt m iflbirli inin yetersiz olmas m? 7. Kullan lan ilaçlar n dozlar ya da plazma düzeyleri mi yetersiz? 8. Sa alt m n süresi mi yetersiz? Tan : Depresyon tan s n n yanl fll, kuflkusuz antidepresan sa alt ma yan ts z kalman n en do al nedeni olacakt r. Ancak daha s k karfl lafl lan durum, depresif alttipin göz önüne al nmamas olabilir. Örne in, melankolik depresyon, TSA lar ya da EKT yi; psikotik depresyon, antidepresan-antipsikotik kombinasyonu ya da EKT yi; atipik depresyon, MAOI ya da SSRI ; bipolar depresyon, antidepresan-duygudurum dengeleyici kombinasyonunu; mevsimsel depresyon, SSRI ve fl k sa alt m n ; çift depresyon, antidepresanlar n yüksek doz ve uzun süre kullan m ve psikoterapi eflli ini akla getirebilir. Di er yandan, depresyona anksiyete bozuklu u eflli i, SSRI veya MAOI ne daha iyi yan t veriyor olabilir; ve depresyona kiflilik bozuklu u eflli i, psikoterapinin eklenmesine gereksinebilir. Efllik Eden Di er Bozukluklar: Efllik eden medikal hastal klar aç s ndan, tiroid bozukluklar ve diyabet gibi endokrinopatiler; neoplazmalar ve enfeksiyöz hastal klar gibi immun ifllevli bozukluklar; hipertansiyon; serebrovasküler ve epileptik bozukluklar ve MS gibi nörolojik bozukluklar akla gelmelidir. Psikiyatrik bozuklu- a, medikal bir bozuklu un efllik etmesinin, yatan psikiyatrik hastalar n yar s nda depresif belirtilerin ortaya ç kmas ya da kötülemesine neden oldu u (3); bu durumdaki hastalar n ancak %40 n n antidepresana yan t verdi i ve efllikeden medikal bir hastal n, antidepresan etkiyi engelledi i gibi, toksisite riskini de art rd (1) bildirilmifltir. Efllikeden psikiyatrik bozukluklar aç s ndan, distimi, anksiyete bozukluklar ve kiflilik bozukluklar, sa alt - ma direnç riski yaratan önemli etkenler olarak öne ç kar. Alkol kullan m n n antidepresan etkiyi bozma olas l ise, genellikle ihmal edilen bir nokta olarak vurgulanmaktad r (14). Benzer flekilde, alkol ve madde kötüye kullan m da sa alt m direnci için önemli bir etken olarak görülmektedir. Efllikeden ilaçlar n kullan lan antidepresanla etkileflimini göz önüne almak, gene baflar l bir sa alt m ve olas yan/toksik etkilerden kaç nmak için zorunludur. Sa alt m Tekni i: Yanl fl sa alt m tekni i, yalanc direncin en s k karfl lafl lan nedenidir. Bu aç dan befl sorunun incelenmesi gerekir:
Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9 63 1. Yan ts zl k m Toleranss zl k m? Hastan n ilac tolere edememesi, iflbirli ini bozarak ya da yeterli dozlara ç k fl engelleyerek, dirençmifl gibi alg lanabilir. 2. Yetersiz flbirli i mi? Do ru ve düzenli ilaç al m, hasta ve ailenin, hastal k ve sa- alt m etkisi-yan etkileri konusunda bilgilendirilmesini ve s k kontrollar gerektirir. 3. Sa alt m Sonucu Do ru Ölçüldü mü? Yan t ya da tamdüzelmenin, klinisyenin öznel de erlendirmesine dayanmas yan lt c olabilir. Sa alt m n gidifli nesnel skalalar ile izlenmelidir. Yan t (response), sa alt m öncesi depresyon skorlar n n önemli düflüfl göstermesi anlam nda olup, genelde HAM-D de en az %50 azalma (veya 15 alt skorlara inme) fleklinde de erlendirilir. Tamdüzelme (remisyon) ise, belirtilerin tümüyle kaybolmas ve normal ifllevselli e tam dönme anlam nda olup, genelde HAM-D de 7 ve alt, MADRS da ise 10 ve alt skorlara düflme ve CGI skorunun 1 yani çok düzeldi olmas fleklinde ölçülür. Tamdüzelmenin olufltu u kan s, bazen ifllevsellik skalalar ve iyilik durumunun belli bir süre (örn. en az iki hafta - iki ay) devam etmesi gibi ölçütlerle de desteklenir. yileflme (recovery) ise, tamdüzelmenin en az alt ayd r sürmekte oldu unu iflaret eder. 4. Antidepresan Dozu ve Kullan m Süresi Yeterli mi? Antidepresan n optimal dozu, en az yan etkiyle etkin olan en az dozu demektir. laç ya da hastaya iliflkin özellikler nedeniyle ilaca optimal dozun alt nda bafllansa bile, amaç bu doza en k - sa sürede ç kmakt r. Optimal doza yeterli yan t al namad nda, maksimal ya da tolere edilebilen en yüksek doza ç kmak ise genel bir ilkedir. Ancak, bu doz art fl n n gerçekten etkili olup olmad, doz art fl yap lacaksa ne zaman yap lmas gerekti i ve yan t belirleyenin dozdan çok süre mi oldu u tart fl lan konulard r. Doz Art fl Gerçekten Etkili mi? Optimal doza yan ts zl kta, dozu maksimale do ru art rmakla, antidepresan etkinin de artaca görüflü, araflt rmadan çok, klinik uygulamalara dayanmaktad r. Bu konudaki literatür incelemesi ise, kaliteli veri azl n göstererek, flunlar düflündürmüfltür: Yan ts z olgularda çiftkör olarak doz art fl n n etkisini araflt - ran çal flmalar n hemen hepsi SSRI lara s n rl d r. Bu çal flmalar, doz art fl yla serum ilaç düzeyinin de artt n, ama klinik yan tla doz ya da serum düzeyi aras ndaki iliflkinin zay f kald n göstermektedir. Asl nda minimum etkin dozla 5HT gerial m n n %70 bloke edilmifl oldu u da dikkate al nd nda, SSRI doz art - fl ndan yararlanacak baz hastalar olabilece i, ama bu stratejinin SSRI lar için genelde pek güvenilir olmad düflünülebilir. TSA verileri ise, farkl dozlar karfl laflt rma çal flmalar na dayanmaktad r ve hastalar, bir çal flma d fl nda, sa alt ma yan ts z özellikte de ildir. Gene de, sonuçlar, yüksek dozla daha fazla yan t iliflkisinin hastalar n ço unda do rulanm fl oldu unu iflaret etmektedir. Benzer flekilde, doz art fl stratejisi, venlafaksin, fenelzin ve nefazodon için de do rulanma e ilimindedir; ama bupropion için do ru görünmemektedir (15). Doz Art fl Ne Zaman Yap lmal? Antidepresan ile plaseboya yan t aras nda bir fark ortaya ç kmas n n, terapötik kan düzeyine ulafl ld ktan sonra 3 haftaya gereksindi i gösterildi inden, etkin kan düzeyine h zl, bir haftada ulafl lmas halinde dördüncü haftada yan t yarg laman n olas oldu u; ama bu düzeye daha yavafl ç k lmas halinde bu sürenin alt ya da daha fazla haftaya uzayaca düflünülür (16). Burada ortaya ç kan soru, ilk dört haftada düzelme iflaretleri yoksa, dozu art rman n m, yoksa o dozda kalarak süreyi uzatman n m daha do ru oldu udur. Sa alt m n dördüncü haftas nda, belirtilerde herhangi bir iyileflme iflareti yoksa o dozun daha sonra da etkisiz kald (17); ve belli bir doz fluoksetine ilk dört haftada yan t belirtileri yoksa 8-12 haftada da yan ts zl n sürdü ü bulgular (18); dördüncü haftan n doz düzeltme için uygun bir nokta oldu unu düflündürmektedir. Daha çok TSA lar için geçerli olan plazma düzeylerinin kontrolu konusu ise, klinik uygulamalarda pek yer almasa da, dirençli ve zorlay c olgularda akla gelebilir. Süre mi Doz mu Önemli? Eski antidepresan çal flmalar anlaml bir etkinin görülebilmesi için gerekli oldu u düflünülen dört haftay kaps yordu. Ancak, bugünkü çal flmalar n süresi 6-12 haftaya uzam fl; Star-D çal flmas da 12-14 haftal k basamaklar içlemifltir. Literatürdeki TSA çal flmalar gözden geçirildi inde, ilk iki hafta sonunda pek az hastan n düzelme iflaretleri gösterdi i, yan t için alt haftal k bir süre gerekti i görülmektedir (19). Star-D çal flmas nda da, yan t ve düzelme için gereken süre ortalama 6-7 hafta olarak saptand ve bunun hastalar n yar s nda 8 hafta ve sonras nda ortaya ç kt bildirildi (7). lginç bir çal flmada; 6 haftal k sertralin 50-100 mg kullan m - na yan ts z kalan 295 olgu, çiftkör olarak 5 haftal k ikinci basamak sa alt ma al nm flt. Sonuçtaki yan t oranlar, 100 mg/gün sertaline devam edenlerde %70, 30 mg/g mianserin eklenenlerde %67 ve 200 mg/g sertraline ç kan grupta %56 olarak, benzer bulundu (20). Bu veri, süre uzamas n n doz art fl ya da sa alt m de iflikli inden daha önemli olabilece ini düflündürmüfltür. Ayr ca, dördüncü haftada k smi bir yan t varsa (bu genel olarak, skorlarda %25-50 azalma anlam nda kullan lmaktad r), doz art - fl yap lmasa bile, sonraki sekiz hafta içinde tam yan ta ulaflma flans n n yüksek oldu u vurgulanm flt r (21). Ancak, dördüncü haftada k smi yan ta da ulafl lamad ysa ve ilac tolere etmede de sorun yoksa, sa alt m de ifltirmek yerine, iki haftada bir doz art fl yla maksimum doza do ru ç kman n uygun bir strateji olaca ileri sürülmüfltür (21). Özetle, yukardaki verileri göz önüne alarak, antidepresan sa alt m n n günümüzdeki ilkelerini flöyle düflünmek olas d r: 1. Optimal doz ile bafllamak ya da h zla bu doza ç kmak. 2. Yan t dördüncü haftada skala ile de erlendirmek. 3. K smi ya da daha yüksek bir yan t halinde ayni dozda kalmak. 4. Yan ts zl k halinde, tolere edilebiliyorsa, dozu art rmak. 5. Yan t ve tamdüzelmenin gerçekleflmesi beklenen 6-12. haftalar aras nda, yan t derecesine göre, ayni sa alt ma devam, güçlendirme, birlefltirme ya da de ifltirmeyi düflünmek. Direnç Yukarda tart fl lan yalanc direnç özellikleri d fllanarak, uygun bir antidepresan sa alt ma karfl n yan t al namad nda, bir sa alt m direnci nden söz edilir. Bu direnci aflmak için iki ana yol vard r:
64 Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9 1. O Antidepresan Kesmeden, Baflka Bir laç Eklemek: Eklenen ilaç bir antidepresan de ilse, güçlendirme den (ogmentasyon); bir baflka antidepresan eklendiyse birlefltirme den (kombinasyon) söz edilir. Baz yazarlar bu iki durum için de güçlendirme terimini kullan r. Ancak, Thase e göre, birlefltirme, ana tabloya etkili birden fazla ilac n birlikte kullan m n içerir (psikotik depresyon için antidepresan ile antipsikoti i birlefltirmek; ya da dirençli depresyonda birden fazla antidepresan birlikte kullanmak gibi). Güçlendirme ise, anatabloya etkili olmayan bir ilac n, antidepresan etkiyi art rmak için eklenmesi anlam ndad r (Antidepresana T3 eklenmesi gibi). Bu iki yöntem de ek sa alt mdan ayr l r: Ek (adjunctive) sa alt m, ana tabloya de il, efllik eden belirtilere etkili bir ilaç ekleme anlam ndad r (Depresyona efllik eden anksiyete için benzodiazepin kullanmak gibi) (5). 2. laç De ifltirmek: O antidepresan keserek, baflka bir antidepresana geçme anlam ndad r. Güçlendirme Güçlendirme konusunda flu sorular tart flmaya de er görülebilir: 1. Güçlendirme etkili bir yöntem midir, yoksa etki sonuçlar yaln zca sürenin uzamas na m ba l d r? 2. Etkili bir yöntem olsa bile, birlefltirme ya da ilaç de ifltirmeye k yasla gücü nedir? 3. Güçlendirme aç s ndan en etkili ajanlar hangileridir? 4. Güçlendirme yap lacaksa, ne zaman yap lmal d r? Antidepresan güçlendirmek için eklenen ilaçlar aras nda daha iyi incelenmifl ve ön plana ç kanlar; lityum, tiroid hormonu, buspiron, pindolol ve atipik antipsikotikler olarak s ralanabiir. Lityum güçlendirmesi en iyi incelenmifl yöntem olup, dokuz çiftkör çal flman n yedisinde plasebodan üstün bulunmufl ve %30-50 olguda düzelme oluflturabildi i bildirilmifltir. Ancak, son bir literatür de erlendirmesinde, lityumun plaseboya üstün görünmesine karfl n, etkinlik gücünün çok zay f kald vurgulanm flt r (22). Teknik olarak, plaseboya üstünlü ünün gösterildi i 750-900 mg/g lük doz ve 0.4 meq/l nin üstündeki kan düzeyleri ile sa alt ma bafllay p, 2 haftada sonuç yoksa kan lityum düzeyini 0.6-1 meq/l ye ç karmak önerilir. Etki h z hastalar n yaklafl k %75 inde ilk iki hafta içinde, kalan grupta ise, genellikle alt hafta içindedir. Yan t al nd nda lityuma devam etme süresi belirsiz olup, baz hastalarda lityum kesimiyle nüks görülmemesi bireysel deneme gere ini iflaret etmektedir. Bipolar özellikler tafl yan olgular bu ogmentasyon için bir avantaj sunabilir, ama tüm dirençli olgular ve tüm antidepresanlar denemeye aç k durmaktad r. Yan etki olas l çok yüksek de ilse de, monoterapiye göre daha fazlad r ve özellikle yafll hastalarda lityum dozunu fazla yüksek tutmamak ve SSRI larla serotonin sendromuna dikkat etmek gerekmektedir. Manik kaymalar bildirilse de bunlar düflük bir oranda kalm flt r. Etki mekanizmas anlafl lm fl de ildir; 5HT-jik bir güçlenme yaratarak etkidi i ve 5HT-jik etkili antidepresanlarla daha baflar l olaca savlar kan tlanamam flt r (23-25). Tiroid güçlendirmesi verileri daha karmafl k olup, uygulanmas da daha zor görülmesine karfl n, TSA ya dirençli olgulara T3 eklenmesini içeren, dördü çiftkör kontrollu, toplam 11 çal flmada %55-60 etkinlik bildirilmifltir. MAOI ve SSRI larla da etkinlik bildiren olgu sunumlar bulunmaktad r. Bu yöntemin etkinli ini kuflkulu bulup sorgulayan elefltiriler üzerine yap lan bir çal flmada, TSA ya dirençli olgularda T3 güçlendirmesi plasebodan üstün ve lityum güçlendirmesine eflit etkinlikte bulunarak (26), etkili bir yöntem oldu u desteklenmifltir. Uygulamada kabul edilen T3 dozu 25-50 μg/gün dür. T3 ün yaflam süresi k sa olmas na karfl n gece tek doz kullan m önerilmektedir. Yan t n genellikle 2-3 haftada yarg lanabilece i, ancak, baflar l bir sonuçta T3 e ne süre devam etmek gerekti inin ve uzun süredeki yan etkilerinin bilinmemesi nedeniyle, tiroidin düzenli kontrolu ve aylara uzamayan sürelerde kesim denemeleri önerilmektedir. Etki mekanizmas bilinmemektedir; NA-jik sistem üzerine olas bir etki ya da depresyonda asl nda T4 yüksekli i ve hipertiroidi iflaretlerinin bulundu u ileri sürüldü ü için, T3 verilmesinin dolafl mdaki T4 ü azaltt gibi spekülasyonlar da yap lm flt r (27). Buspiron, pre ve postsinaptik 5HT-1A reseptörlerinin parsiyel agonisti olarak, presinaptik 5HT-1A reseptör uyar lmas yla, nöron atefllenmesinde iki-üç haftal k düflüfle neden olur. Buna karfl l k, postsinaptik 5HT-1A reseptörlerini de uyararak postsinaptik reseptör yan t n art rmas beklenir. Böylece 5HT-jik bir güçlenmeye neden olurken, major metaboliti 1-pp (pirimidinil piperazin) nin a-2 adrenerjik agonist olmas nedeniyle, NA-jik bir güçlenmeye de yol açmas umulur. Bu özellikleriyle, antidepresan ilaçlara benzer bir eylem profilindedir. Güçlendirici olarak befl olgu serisinde SSRI larla denenmifl ve etkinli i lityum ya da T3 güçlendirmesine benzer de erde bulunmufl ve bu etkinin, genellikle 30mg/g ile üç haftada ortaya ç kt bildirilmifltir (28,29). Ancak, kontrollu iki çal flmada plaseboya eflit bulunurken (30,31); ikinci çal flman n daha a r olgular nda plasebodan üstün göründü ü vurgulanm flt r (31). Pindolol, alt kontrollu çal flman n beflinde, öngörüldü ü gibi, SSRI etkisini h zland r c bulunmufltu. SDD de etkisiz kald bildirilmiflse de (25); randomize kontrollu üç çal flmay kapsayan bir de erlendirme, etkili olma olas l n n d fllanamayaca kan s na varm flt r (22). Atipik antipsikotikler: Antidepresan sa alt m n atipik antipsikotiklerle güçlendirme düflüncesi, temelde preklinik verilere dayanarak, bu ajanlar n küçük doz kullan mlar nda antidepresan etkiyi art rabilecekleri sav ndan kaynaklanmaktad r. SSRI a yan ts z sekiz depresyon hastas n n ufak doz risperidon eklenmesiyle 1 hafta içinde düzeldi inin bildirilmesi (32) bu görüflü destekleyen bir veri olarak görülebilir. Aç k bir çal flmada da, fluvoksamin-risperidon sa alt m yla, dört haftada %89 yan t bildirilmifltir (33). Çiftkör sekiz haftal k bir çal flmada ise, fluoksetine yan ts z 28 hastaya 5-20 mg olanzapin eklenmesi, plasebo eklenmesine üstün bulunmufltur (34). Di er yandan, aç k çal flmalar, ziprasidon ve aripiprazol güçlendirmelerinin de, SSRI lara yan ts zl kta etkili olabilece ini iflaret etmektedir (35). Etki mekanizmalar olarak speküle edilenler; küçük doz risperidon için, 5HT2 antagonizmas yla serotonerjik; olanzapin içinse, prefrontal kortekste NA ve DA art fl yla katekolaminerjik güçlenme fleklindedir (25). Yukardaki veriler, güçlendirmenin belli bir de er tafl d n, özellikle lityum ve T3 için desteklese de, bu sonuçlar genelde olgu serileri, kontrolsuz aç k, ya da küçük çal flmalara ba l ve kan t güvenilirlikleri düflük görünmektedir. Ayr ca, bu stratejinin di er stratejilerlere göre güç de erlendirmesinin belirsiz kald - da aç kt r. Bu sorular yan tlamas umulan Star-D çal flmas bafllad s ralarda, yaz n n bafl nda de inildi i gibi, dirençli depresyonda, güçlendirmeden çok, ilaç de ifltirmeyi önemseme e ilimi dikkati çekiyordu. Star-D güçlendirmeyi, ikinci ve üçüncü basamaklarda olmak üzere iki kez test etme f rsat vererek, ilginç baz sonuçlara ulaflt : Star-D nin ikinci basama nda, bir SSRI ile tam düzelme
Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9 65 olmamas halindeki seçeneklerden birisi, sürmekte olan SSRI a, 12 hafta süreyle, bupropion ya da buspiron eklemek idi. Bu seçenek güçlendirme bafll nda sunulmuflsa da, bupropion bir antidepresan oldu u için, asl nda, güçlendirme ve birlefltirmenin karfl laflt r lmas anlam nda görülebilir. Sonuçta, ortalama tamdüzelme oranlar ; bupropion birlefltirmesiyle %34, buspiron güçlendirmesiyle %31 fleklinde benzer bulundu (9). Star-D ilk basama ndaki SSRI ile ortalama tamdüzelme oran n n %30 oldu u düflünülürse (7), güçlendirme ve birlefltirme stratejilerinin etkin oldu u görüflünün desteklendi i sonucuna var labilir. Ayr ca, güçlendirme aç s ndan daha geri planda kalm fl görünen buspironun önemi artm fl gibi de düflünülebilir. Gerçi, daha a r depresyonlar n ilaç de ifltirmeyi daha fazla seçmesi gibi nedenlerle, araflt rman n deseni, bu basamakta ilaç de ifltirmeyle güçlendirmenin do rudan karfl laflt r lmas na izin vermedi; ancak gene de, bu basamakta ilaç de ifltirmeyi seçen gruptaki tamdüzelme oran n n da benzer, ortalama %24, oldu u görülüyordu (8). Dirençli depresyon aç s ndan daha önemli olan ise, Star-D üçüncü basamak sa alt m nda yer alan güçlendirme sonuçlar - na bakmakt ; çünkü bu olgular iki denemeye yeterli yan t vermeyen, gerçek SDD ler gibi görülebilir. Bu basamakta, lityum ve T3 güçlendirmeleri karfl laflt r ld ve ortalama tamdüzelme oranlar, lityumla %14.5, T3 ile %24.7 fleklinde, istatistiksel olarak benzer bulundu. Ancak, bu sonuçlarla, direnç özelli i yüksek hastalarda T3 ün daha etkin olabilece i de speküle edildi (11). Bu oranlar n önceki çal flmalara göre düflük kalmas, Star-D hastalar - n n çok daha genifl içleme ölçütlü ve bu basamak olgular n n gerçek SDD niteli inde olmalar na ba lanabilir. Her iki basamak sonuçlar birlikte de erlendirildi inde, güçlendirmenin SDD de etkili bir yöntem olabilece i, ancak direnç derecesi artt kça etkinli inin düfltü ü; ayr ca lityuma göre daha geri planda kalm fl görünen T3 ve buspiron güçlendirmelerinin de tekrar önem kazand söylenebilir. Güçlendirme için uygun zaman sorusuna gelince, alt nc haftada hangi stratejinin kimde daha uygun oldu u henüz yan tlanabilmifl de ildir. Star-D verileri seçenekler aras nda bir güç ayr m ve öngörücüler belirlemesi yapamam fl ve konu benzer çal flmalarla araflt r lmaya b rak lm flt r. Bu durumda, Thase ve Rush n önerileri hala anlaml gelebilir: Yazarlar, bu süre sonunda yan ts zl k varsa antidepresan n de ifltirilmesini, k smi bir yan t varsa güçlendirme ya da birlefltirmeyi önermifllerdi (5). Bir baflka ilginç görüfl ise fludur: Tam yan ts zl kta ilaç de ifltirme karar uygundur. Ancak, k smi bir yan t durumunda güçlendirme ya da birlefltirme daha mant kl d r; çünkü ilaç de ifltirme, bu kazan m yok edip, depresyonun fliddetlenmesine yol açabilir. E er depresyon a r ise bunu göze almak risklidir. Ayni flekilde, giderek kötüleflmekte olan bir depresyonda, var olan antidepresan kesmek yerine baflka ilaçlar eklemek ya da EKT yi düflünmek daha güvenli olabilir (36). Birlefltirme (Kombinasyon) Direnci, birlefltirme stratejisi ile aflma düflüncesinin alt nda yatan temel neden, depresyonda etkili oldu u varsay lan farkl farmakolojik mekanizmalar birlefltirerek, antidepresan etkiyi art rmakt r. Bunun bir dayana TSA lard r. Yan etkilerinin yüksekli i nedeniyle depresyon sa alt m ndaki yerleri giderek gerilemifl görünse de, TSA lar n a r depresyondaki etkinliklerinin yeni antidepresanlara üstün oldu u görüflü silinmifl de ildir. Anderson un 101 çal flma üzerindeki metaanalizi, TSA etkinli ini SSRI lardan hafifçe yüksek, en belirgin fark n ciddi depresyonda ve ilaç olarak klomipramin ile oldu unu ortaya koymufltu (37). Bu üstünlü ün, TSA lar n hem 5HT hem NA üzerine etkili olmas yla ba lant lanmas, dirençli depresyonlarda çoklu farmakolojik mekanizmalar birlefltirme düflüncesini desteklemektedir. Di er yandan, düflük yan etki ve genifl etki spektrumu özellikleriyle, SSRI lar n günümüzde en fazla ilk seçilen antidepresan olmas, birlefltirmeleri daha çok SSRI larla düflünmeye ve denemeye yol açm flt r. Asl nda, bu stratejinin etkinli ini gösteren kan tlar yetersizdir; ama klinisyenlerin bu stratejiye s kl kla baflvurduklar ; ve dört algoritman n da, birlefltirmeyi, iki ile beflinci basamaklar aras nda önerdikleri görülmektedir (37). Bu durum, klinisyenlerin dirençli depresyona iliflkin veri yetersizli ine bakarak, kendi deneyimlerine yöneldiklerini düflündürmektedir (38). Bu stratejiye yönelik son bir gözdengeçirme de, kan tlar n yetersizli ini vurgularken, ortalama %62 lik bir yan t iflaret etmifltir (39). Ancak, geçmiflte TSA n n MAOI ile birlefltirmesinde yaflanan ciddi yan etki riski, yeniler için daha düflük görünse de, tüm birlefltirmelerde gözetilmesi gereken bir konudur. Antidepresan birlefltirmesine iyi yan t durumunda, yan ts z kalan ilk antidepresan n yavafl bir azalt mla kesilerek, sa alt m ikinci antidepresanla sürdürmek, olgular n yar s nda mümkün görünürken; di erlerinde birleflik sa alt m n sürdürülmesi gerekmifltir. Teknik olarak, eklenen antidepresan n küçük dozda bafllay p yan t durumuna göre yavafl art r lmas önerilir. TSA eklemede, sitalopram, fluvoksamin ya da venlafaksin kullan l yorsa, TSA dozunun optimal ya da bunun %75 i düzeyine kadar art r labilece i; di er antidepresanlara eklemede ise, dozun daha düflük tutulmas ve mümkünse kan düzeylerinin izlenmesi gerekti i vurgulanmaktad r. Özellikle fluoksetin ve paroksetin, sitokrom P450 2D6 inhibisyonuyla, TSA kan düzeylerini 3-8 kat art rabilmektedir (29,39,40). Birlefltirme konusunda flu sorular akla gelebilir: 1. Birlefltirme stratejisi ne kadar etkin bir yöntemdir? 2. Bu aç dan hangi birlefltirmeler daha öne ç kmaktad r? SSRI+TSA: Bu stratejiyi destekleyen veriler olarak; genellikle SSRI lardan oluflan çeflitli antidepresanlara yan ts z 30 hastada, fluoksetin eklenmesiyle %89 yan t bildirilmesi (41); SSRI a ve baz - s EKT ye de yan ts z kalan 8 hastan n hepsinde, TSA eklenmesiyle yan t al nmas (42); 64 hastal k bir grupta, desipramin+fluoksetin birlefltirmesinin, desipramin monoterapisine (43) üstün bulunmas s ralanabilir. Ancak sorun, bu stratejinin daha çok gözlemlere dayan yor olmas ve yan etki riski nedeniyle ilaç dozlar n n düflük tutuluyor olmas d r. Gene de, 6 haftal k randomize ve çiftkör bir çal flma, 30 hastadaki desipramin + fluoksetin birlefltirmesinin, bu ilaçlar n monoterapisinden daha etkin oldu unu do rulad. Olgu say s küçükse de, yazarlar sonucu, birlefltirmenin monoterapiye üstünlü ünü; ve NA-jik+5-HT-erjik birlefltirmenin geçerlili ini destekleyen bir veri olarak yorumlad lar (44). SSRI+Bupropion: SSRI a bupropion eklemek de oldukça yayg n bir strateji olarak bildirilmekte ve bupropionun CA-erjik bir güç art fl ile, TSA lar dahil genelde antidepresanlar n etkinli ini art raca var say lmaktad r. Aç k küçük çal flma ve olgu serilerinde, bu birlefltirmenin SSRI larla %70 lik bir baflar s ndan (45) ve SSRI a ba l seksüel ifllev bozukluklar n da düzeltebilece inden (46) söz edilmesi yan nda; yan etki ve sa alt m terkinin yüksek olabildi i, bu nedenle bupropion dozunun 250 mg/g ü geçmeyecek flekilde kullan lmas gerekti i de ileri sürülmüfltür.
66 Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9 SSRI+Mirtazapin: Bir antidepresana yan ts z 20 hastaya mirtazapin eklenince yar dan fazlas n n yan t verdi i (47) bildirildi. Baflka bir çal flmada ise, antidepresan uygulamaya yan ts z 26 hastaya çiftkör uygulanan 4 haftal k mirtazapin eklemesi, plasebo eklemeye üstün bulundu (48). Üçüncü bir çal flmada da, paroksetin-mirtazapin birlefltirmesi, bu antidepresanlar n monoterapilerine göre daha etkili bulundu (49). SSRI+Reboksetin: SSRI a yan ts z ya da k smi yan tl olgularda reboksetin eklenmesinin etkili olabildi i iki aç k çal flmada bildirildi (37). Venlafaksin+Mirtazapin: Dirençli olgularda baflar l bir yöntem olarak gösterilen (46) ve Kaliforniya Roket Yak t diye sözedilen (50) bu strateji, test edilmeyi beklemekteydi. TSA+Mianserin: Dört kontrollu çal flmada, klomipramin, imipramin ve di er TSA lara mianserin eklenmesi, plasebo eklenmesine üstün bulunmufltu (51). SSRI+SSRI: Bu yöntemle baz baflar lardan söz edilse de, iki SSRI n birlefltirmesi, bu stratejinin farkl mekanizmalar n birleflik etkinli inen yararlanmak düflüncesine pek uymamaktad r. Mant, baz SSRI lar n zay f ikincil etkilerinden yararlanmak olabilir: Örne in, paroksetin NE ve sertralin DA aç s ndan zay f ikincil etkilere sahiptir. Ancak, bu zay f etkilerden yararlanmak u runa ciddi serotonerjik sendrom riskini göze almak pek mant kl görünmemektedir (25,51). SSRI+Venlafaksin: SSRI a yan ts zl kta venlafaksin eklemek, baflvurulan bir strateji gibi görünmekte ve etkinli i bildiren çeflitli olgu serileri bulunmaktad r (52,53). Ancak, yukardaki tart flmada oldu u gibi, mant n anlamak zordur; çünkü, venlafaksinin NA-jik etkilerinden yararlanmak için dozunu yükseltmek gerekir, bu ise ciddi yan etki riski demektir (25). Bu uygulamada, serotonerjik ve kolinerjik sendrom riski, özellikle fluoksetinle dikkat edilmesi gereken bir nokta olarak vurgulanmaktad r (51). Dolay s yla, venlafaksine geçifl yaparak yüksek doza ç kmak daha do ru bir strateji olabilir (25). MAOI+TSA: Dirençli olgularda baflar l olabildi i bildirilmifl olsa da, hipertansif kriz riski nedeniyle kullan m ve algoritmalardan düflmüfl görünen bir stratejidir. Denenecekse, iki ilaç ayni anda ve düflük dozda bafllanmal veya sürmekte olan TSA sa- alt m na, düflük doz MAOI eklenmelidir (54). Sonuç olarak, birlefltirme verileri, direnç durumunda bu stratejinin yararl olabilece ini göstermekteyse de, güçlendirme için söylenen s n rl l klar birlefltirme için de geçerlidir: Bu sonuçlar genelde olgu serileri, kontrolsuz aç k, ya da küçük çal flmalara ba l ve kan t güvenilirlikleri düflük görünmektedir. Gene, bu stratejinin di er stratejilerlere göre güç de erlendirmesi de belirsiz kalm flt r. Bu sorular yan tlamas umulan Star- D çal flmas nda birlefltirme; ikinci basamakta SSRI a bupropion ekleme fleklinde; ve dördüncü basamakta mirtazapin + venlafaksine geçifl olarak test edildi. Daha önce söz edildi i gibi, Star-D nin ikinci basama nda, 12-14 hafta süreyle uygulanan sitalopramla tamdüzelme görülmeyen olgularda, sitaloprama 12 hafta süreyle, bupropion eklendi inde, %34 tam düzelme sa lanm flt. Bu sonuç, birinci derece direnç durumunda SSRI+bupropion birlefltirmesinin etkin bir seçenek oldu unu düflündürmüfltür. Ancak, bu basamaktaki SSRI+buspiron güçlendirmesi de benzer baflar y gösterdi inden, birlefltirme stratejisi güçlendirmeye üstün görünmemektedir. Bu çal flmadaki bupropion ortalama son dozu 267.5 mg/g olup, ciddi yan etki düflük ve sa alt - m terk oran da buspirondan daha az görünmekteydi (9). Star-D nin dördüncü basama nda ise, daha önce üç antidepresan uygulamayla tamdüzelmeye ulaflmayan olgularda, venlafaksin+mirtazapin e ya da tranilsipromine geçifl stratejileri karfl - laflt r ld. Venlafaksin ve mirtazapin süren bir sa alt ma ekleme fleklinde kullan lmam fl olsa da, birlikte kullan mlar, birlefltirme stratejisi olarak görülebilir. Tamdüzelme oran, venlafaksin+mirtazapin ile ortalama %14.7, tranilsipromin ile %10.3 fleklinde, benzer bulundu. Etkinli in düflük kalmas, bu olgular n yüksek derecede dirençli özellikleriyle aç kland. Birlefltirmedeki ortalama son dozlar, 35.7 mg/g mirtazapin ve 210 mg/g venlafaksin fleklinde; tamdüzelme için gereken süre, ortalama 8 hafta dolay ndayd. Bu sonuç, umut ba lanan bir yöntem olan venlafaksin+mirtazapin birlikteli- inin, baflka bir antidepresan monoterapisine üstün olmad n düflündürebilir. Ancak, yazarlar, bu birlefltirmenin, hafifçe daha etkin görünümü yan nda, düflük yan etki profili, kolay kullan m ve diyet gerektirmemesini de göz önüne alarak, tranilsipromine tercih edilebilece i yorumunu yapt lar (12). ki basamak sonuçlar birlikte de erlendirildi inde, güçlendirmede oldu u gibi, birlefltirmenin etkin bir yöntem olabilece i ama direnç derecesi artt kça etkinlik gücünün de düfltü ü söylenebilir. Star-D de, birlefltirme seçeneklerinin bir di erine üstünlü ü karfl laflt r lamam flt r. Ancak, bu çal flmada denenen SSRI+bupropion ve venlafaksin+mirtazapin birlefltirmelerinin belli etkinlikte oldu u gösterildi inden, bu seçenekler ön plana ç kar labilir. De ifltirme De ifltirme konusunda akla gelen sorular flunlard r: 1. Antidepresan de ifltirme di er seçeneklere göre daha etkili bir yöntem midir? 2. Hangi hastalarda ne zaman uygulanmas do rudur? 3. Hangi hastalarda hangi ilaç de iflimleri daha etkilidr? SSRI SSRI: Sertraline yan ts zl kta fluoksetine geçmekle %63 yan t (54); fluoksetine yan ts zl kta sertraline geçmekle %76 (56) ve %42 yan t (57); genelde bir SSRI a yan ts z olgularda baflka bir SSRI a geçmekle %51 yan t (58) bildiren dört çal flma, beklentilerin tersine, bu stratejinin geçerli olabilece ini düflündürmüfltür. Ancak, bunlar aç k çal flmalar olup, baflka s n ftan bir antidepresan ile de karfl laflt rma yoktur. Yan t ortaya ç karan ana faktörün, uzayan sa alt m süresi olabilece i speküle edilebilir; ayr ca, bafllang çtaki iyi yan t n yedi ay sonra kaybolmas verisi (57) de düflündürücüdür. SSRI TSA: Paroksetine yan ts z olgularda, çiftkör-crossover desenle imipramine geçince %73 yan t bildirilmiflse de, bu 15 hastay kapsayan küçük bir çal flmad r (59). Ayni desenle, sertraline yan ts z 117 olguda imipramine geçmekle de %44 yan t sa lanm flt r (60). Aç k bir çal flmada da, SSRI lar dahil çeflitli antidepresanlara yan ts z kalm fl 92 hasta 6 haftal k nortriptiline geçince, %40 yan t vermifltir (62). SSRI Venlafaksin: ki-üç ayr s n f antidepresana ya da EKT ye yan ts z kalm fl 84 olguda 12 haftal k venlafaksin sa alt - m yla %33 yan t bildirilmesi (62); gene en az bir antidepresana yan ts z kalan 152 hastada venlafaksinle %58 yan t sa lanmas (63); ve SSRI lara yan ts z 73 hastada 8 haftal k venlafaksin uygulamas yla %87 yan t bildirilmesi (64) ilginç görünmektedir. Bu çal flmalar n aç k olmas na karfl n, olgular n dirençli özelli i, bu
Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9 67 stratejinin geçerli bir yöntem olabilece ini düflündürmektedir. Baflka bir çal flmada, ço unlukla TSA ve SSRI olmak üzere daha önce iki antidepresana yan ts z kalm fl 122 hastada, çiftkör olarak venlafaksin ya da paroksetine geçifl yap lm flt r. Sonuçtaki tamdüzelme oranlar, venlafaksinle %42, paroksetinle %20 olmufltur (65). Ancak, bu çal flmada sa alt ma yan ts zl k karar için dört haftal k süre ölçütü kullan lm fl olmas elefltirilmifl; gene de, sonuçlar farkl s n ftan antidepresana geçifl ve dual etkinin üstünlü ü lehine yorumlanm flt r (25). SSRI Bupropion: Bu stratejinin oldukça yayg n bir kullan - m oldu u, klinisyenlerin, ilk seçenek SSRI a yan ts z hastalarda, psikomotor retardasyon ve anerji belirginse, ikinci sa alt m olarak bupropionu seçme e ilimi gösterdi i bildirilse de (54), literatürde bu aç dan pek veri yoktu. Yaln zca, aç k ve küçük bir çal flmada, fluoksetine yan ts z 18 hastada bupropiona geçmekle %28 yan t bildirilmiflti (66). SSRI Mirtazapin: SSRI (fluoksetin, paroksetin ya da sertralin) 8 haftal k çiftkör kullan m na yan ts z 69 hastan n, aç k olarak mirtazapine geçince %48 yan t verdi i bildirildi (67). Baflka bir çal flmada, SSRI lara (fluoksetin, paroksetin, sitalopram) yan ts z 243 hastan n 8 hafta çiftkör olarak mitazapin ya da sertraline geçince, tamdüzelme oranlar, dördüncü hafta sonunda mirtazapinin üstünlü üne karfl n, sekizinci haftada benzer (%37, %29) bulundu (68). MAOI: TSA lara yan ts z olgularda MAOI lerine geçmekle %50 yan t bildiren çal flmalara (69) karfl n, MAOI leri ciddi yan etki riskleri ve diyet gereksinimleri nedeniyle kullan m ve algoritmalardan büyük ölçüde d fllanm fl görünmektedir. Gene de, sa alt ma dirençli depresyonda akla gelmesi gereken bir seçenektir. EKT: Literatürdeki az say da çal flma, yöntemsel s n rl klar na karfl n, EKT nin, depresif hastalarda %70-90 düzelmeye yol açt - n (70); TSA ve MAOI ne yan ts z olgularda %40-50 yan ta neden oldu unu (70); ilaç de ifltirme ve güçlendirme stratejilerine üstün oldu unu (71) ve genelde ilaç sa alt m na üstün oldu unu (72) bildirmifltir. Ayr ca, psikotik depresyonda TSA ya yan t %35 iken; EKT veya yüksek doz TSA+Antipsikotik birlefltirmesine yan t %80 olarak saptanm flt r (73). Bu üstünlüklerine karfl n, ülkemizde biraz daha farkl olsa bile, günümüzde EKT ye karfl geliflmifl olumsuz tutumun sürmekte oldu u ve onu son çare olarak geri itilen bir uygulama konumunda tuttu u bir gerçektir. Bu yaklafl m n temelinde psikososyal, yasal ve ekonomik s n rlama lar n yatt ; bunun kan t düzeyinde araflt rmalar n ortaya ç kmas n da engelledi i öne sürülmektedir (74). Bu olumsuz yaklafl m n görünen dayana ise, EKT etkisinin sürmedi i ve düzelmeyi h zl nükslerin izledi i görüflüdür. Ancak, EKT sonras ilaçla korumada h zl nüksedenlerin, zaten EKT öncesi o ilaçlara yan ts z kalm fl hastalar oldu u (36); ayr ca, bu nükslerin sürdürüm EKT si ile durdurulabilece i de ileri sürülmektedir (74). Fink, suisidal ya da a r-ileri retarde depresyonlarda EKT nin ilk seçim olmas gerekti ini; psikotik depresyonlarda EKT ya da antidepresan+antipsikotik kombinasyonunun ilk seçim olabilece ini; ayr ca, benzodiazepine yan ts z katatonide ve TSA ve SSRI ile iki denemeye yan ts z depresyonda EKT nin seçilmesi gerekti ini ileri sürer. Koruma konusunda ise, daha önce yetersiz ilaç denemesi varsa, yeterli teknikle ilaç korumas n ; uygun ilaç denemesine yan ts zl k varsa, sürdürüm EKT sini önerir (74). Sonuç olarak, de ifltirme verileri de, güçlendirme ve birlefltirme için vurgulanan s n rl l klar tafl maktad r. Bu s n rl l klar aflmas beklenen Star-D çal flmas nda, de ifltirme stratejisi her basamakta olmak üzere, toplam üç kez test edildi: 1. Star-D ikinci basamak de ifltirme seçene inde, sitalopramla yeterli düzelme olmayan hastalarda, venlafaksin, bupropion ve sertraline geçifl karfl laflt r lm fl; ve tamdüzelme oranlar benzer bulunmufltur. Ortalama oranlar venlafaksin için %25, sertralin için %22, bupropion için %23.4 idi. Tam düzelme için gereken ortalama süre, venlafaksin ve bupropion aç s ndan 5.5; sertralin aç s nda 6.8 haftayd. Ortalama son dozlar, venlafaksin için 194 mg/g, sertralin için 135 mg/g ve bupropion için 283 mg/g idi (8). 2. Star-D üçüncü basama nda, daha önce iki antidepresan sa alt m yla yeterli düzelme görülmeyen hastalar, mirtazapin ya da nortriptiline geçifl yapm fllard. Tamdüzelme oranlar, mirtazapinle %10.1, nortriptilinle %16.1 fleklinde, benzer bulundu (10). Bu oranlar n çok düflük kalmas na karfl n (ortalama %13.1); bu basamaktaki T3 ve lityum güçlendirmesi de benzer bir baflar - dayd (ortalama %19.6). Tam düzelme için gereken ortalama süre, mirtazapin için 5.7, nortriptilin için 6.8 hafta olarak saptand. Ortalama son dozlar, mirtazapin için 42.7 mg/g, nortriptilin için 43.5 mg/g idi (10). 3. Star-D dördüncü basama, daha önce üç antidepresan uygulamada tamdüzelmeye ulaflamam fl, ileri derecede dirençli olgularda, tranilsipromine geçince %10.3, mirtazapin + venlafaksine geçince %14.7 lük, benzer tamdüzelme oranlar bildirdi. Bu çal flmada tranilsipromin için ortalama son doz 36.9 mg/g, tamdüzelme için gereken ortalama süre 11.4 hafta idi (12). Üç basamak de ifltirme sonuçlar flöyle yorumlanabilir: A) Bir SSRI a yan ts zl kta baflka bir SSRI a geçmenin, baflka s - n ftan bir antidepresana geçmek kadar etkili oldu u do rulanm flt r. B) kinci basamak de ifltirme seçene inin ortalama baflar s %23.4 olup, ilk basamaktaki baflar ya (%30.2) yak nd r ve 12 haftal k bir sa alt ma tam yan t vermeyen hastalarda, bu stratejinin geçerli bir yöntem oldu unu düflündürmektedir. C) Ancak, ikinci basamaktaki güçlendirme ve birlefltirme seçeneklerinin baflar s da, her ne kadar do rudan bir karfl laflt rma, farkl hasta gruplar n içeriyor olabilmeleri nedeniyle yap - lamad ysa da, benzer görünmektedir. D) ki ve üç antidepresan uygulamayla yeterli düzelme göstermeyen olgularda yan t ve tamdüzelme oran çarp c flekilde düflmekte olup, bunlar n gerçek dirençli olgular oldu u görüflü do rulanmaktad r. Bu olgularda de ifltirme yan nda, güçlendirme ve birlefltirme seçeneklerinin de baflar s çok s n rl görünmektedir. E) Star- D de EKT seçene inin test edilmemifl olmas, yüksek oranda dirençli olgu düflünüldü ünde, bir kay p gibi alg lanabilir. F) Sonuçta, herhangi bir basamakta, söz konusu üç strateji ayr flmamakta; konu, bu stratejilerin çeflitli seçeneklerinin randomize genifl ölçekli karfl laflt r laca yeni çal flmalara gereksinmektedir. Bu çal flmalarda, bu seçeneklere iliflkin öngörücülerin de hedeflenmesi beklenmektedir. De ifltirme seçenekleri aç s ndan düflünülürse, sonuçlar flöyle de erlendirilebilir: A) SSRI dan baflka SSRI a geçmek baflka gruptan antidepresana geçmekle benzer etkinlikte görünmektedir. B) TSA ya geçmek, belki klinisyenlerce art k ihmal edilen bir yöntemse de, etkinli i tam test edilmemifl kalmaktad r. Star-D bu seçene i iki denemeye tamdüzelme olmamas halinde denemifl olup, sonuç pek baflar l görünmemektedir; ama bu olgularda tüm giriflimler benzer baflar da kalmaktad r.
68 Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9 C) SSRI dan venlafaksine geçmek, umut ba lanan bir giriflim iken, Star-D de, baflka SSRI a ya da bupropiona geçmeye bir üstünlük sa layamam flt r. D) Literatürde veri eksikli i bulunan, SSRI dan bupropiona geçmek, Star-D ikinci basama nda oldukça etkin bulunmufl, ama di er seçeneklere üstünlük gösterememifltir. E) Mirtazapine geçifl, Star-D de, ancak iki denemeye dirençli olgularda incelenmifl ve di er seçenekler gibi, düflük bir etkinlikte bulunmufltur. F) MAOI leri, direnç durumunda baflar l olabilecek bir seçenek gibi görülürken, Star-D de üç denemeye baflar s zl k durumunda test edilmifl ve venlafaksin+mirtazapin e eflit ya da daha dezavantajl bulunmufltur. Sonuç olarak, dirençli depresyondaki kan t eksikli ini kapataca umulan Star-D, beklentileri karfl layamasa da, bu sorular yan tlayacak araflt rmalar n yap labilece ini göstermifltir. fiimdiki veriler, iki uygun antidepresan denemeye yan ts z hastalar n, di er ilaç giriflimlerine de çok s n rl yan t veren, dirençli olgular oldu unu iflaret etmektedir. Eldeki verilerle antidepresan sa alt m ilkeleri flöyle önerilebilir: Antidepresan optimal doz monoterapi fleklinde bafllay p, doz dördüncü haftada ayarlanmal d r. Yan t yarg lamas için gereken en az süre alt haftad r. Alt nc haftadaki tam yan ts zl kta, yalanc direnç etkenleri d flland ktan sonra, antidepresan de- ifltirilebilir; k smi yan tta ise güçlendirme ya da birlefltirme seçilebilir. A r bir depresyonda, de ifltirme yerine, güçlendirme veya birlefltirme daha güvenli olabilir. Giderek a rlaflmakta olan bir depresyonda ise, EKT en güvenli seçenek olabilir. Güçlendirme ve birlefltirme stratejileri, benzer etkinlikte görünmektedir. Güçlendirme için T3, lityum ve buspiron akla gelebilir. Birlefltirme için, SSRI+bupropion, venlafaksin+mirtazapin, SSRI+TSA, TSA+Mianserin, SSRI+Mirtazapin ve SSRI+Reboksetin an msanabilir. Bir SSRI a baflar s zl kta de ifltirme aç s ndan, venlafaksin, TSA lar, bupropion, mirtazapin ve baflka bir SSRI olas seçeneklerdir. ki denemeye yan ts zl kta, di er ilaç denemelerinin de çok s n rl bir baflar s n gözönüne alarak EKT ye geçilmesi gerekti ini ileri süren görüfller hakl olabilir. Önümüzdeki sorular yan tlayacak ve seçeneklerin öngörücüleri ve görece güç karfl laflt rmas n yapacak, Star-D benzeri yeni çal flmalara acil gereksinim vard r. Kaynaklar 1. Nierenberg AA, Amsterdam JD. Treatment-resistant depression: Definition and treatment approaches. J Clin Psychiatry 1990; 51(Suppl.6):39-47. 2. Fawcett J. Progress in treatment-resistant and treatment-refractory depression: We still have a long way to go. Psychiatric Annals 1994; 24:214-21. 3. Hornig-Rohan M, Amsterdam JD. Clinical and biological correlates of treatment-resistant depression: An overview. Psychiatric Annals 1994; 24:220-7. 4. Thase ME, Rush AJ. Treatment-resistant depression. FE Bloom, DJ Kupfer, editörler. Psychopharmacology: The Fourth Generation of Progress içinde. New York: Raven Press 1995; s. 1081-97. 5. Thase ME, Rush AJ. When at first you don t succeed: sequential strategies for antidepressant nonresponders. J Clin Psychiatry 1997; 58(Suppl.13):23-9. 6. Rush AJ, Fava M, Wisniewski SR et al. Sequenced treatment alternatives to relieve depression (Star-D): rational and design. Control Clin Trials 2004; 25:119-42. 7. Triverdi MH, Rush AJ, Wisniewski SR et al. Evaluation of outcomes with citalopram for depression using measurement-based care in STAR-D: Implications for clinical practice. Am J Psychiatry 2006; 163:28-40. 8. Rush AJ, Trivedi MH, Wisniewski SR ve ark. Bupropion-SR, Sertraline, or Venlafaxine-XR after Failure of SSRIs for Depression. N Engl J Med 2006; 354:1231-42. 9. Trivedi MH, Fava M, Wisniewski SR et al. Medication Augmentation after the Failure of SSRIs for Depression. N Engl J Med 2006; 354:1243-52. 10. Fava M, Rush J, Wisniewski SR et al. A Comparison of Mirtazapine and Nortriptyline Following Two Consecutive Failed Medication Treatments for Depressed Outpatients: A STAR*D Report. Am J Psychiatry 2006; 163:1161-72. 11. Nierenberg AA, Fava M, Trivedi MH et al. A Comparison of Lithium and T3 Augmentation Following Two Failed Medication Treatments for Depression: A STAR*D Report. Am J Psychiatry 2006; 163:1519-30. 12. McGrath PJ, Stewart JW, Fava M et al. Tranylcypromine Versus Venlafaxine Plus Mirtazapine Following Three Failed Antidepressant Medication Trials for Depression: A STAR*D Report. Am J Psychiatry 2006; 163:1531-41. 13. Nelson JC. The Star-D study: A four-course meal that leaves us wanting more. Am J Psychiatry 2006; 163:1864-6. 14. Sussman N, Joffe RT. Augmentation of antidepressant medication. J Clin Psychiatry 1998; 59 (Suppl.5):3-5. 15. Adli M, Baethge C, Heinz A et al. Is dose escalation of antidepressants a rational strategy after a medium-dose treatment has failed? Eur Arch Psychiatry Clin Neurosci 2005; 255:387-400. 16. Roose SP, Glassman AH. Treatment with tricyclic antidepressants: Defining the refractory patient. WA Nolen, J Zohar, SP Roose editörler. Refractory Depression içinde. Chichester: John Wiley &Sons 1994; s.31-6. 17. Quitkin FM, McGrath PJ, Stewart JW et al. Chronological milestones to guide drug change: when should clinicians switch antidepressants? Arch Gen Psychiatry 1996; 53:785-92. 18. Nierenberg AA, Fava M, Alpert J et al. Early nonresponse to fluoxetine predicts poor eight week outcome. Am J Psychiatry 1995; 152:1500-3. 19. Quitkin FM, Rabkin JG, Ross D et al. Duration of antidepressant drug treatment: what is an adequate trial? Arch Gen Psychiatry 1984; 41:238-54. 20. Licht RW, Qvitzau S. Treatment strategies in patients with major depression not responding to the first-line sertraline treatment: a randomized study of extended duration of treatment, dose increase or mianserine augmentation. Psychopharmacology 2002; 161:143-51. 21. Schatzberg AF, Cole JO, DeBattista C. Manuel of Clinical Psychopharmacology. Washington DC: APP; 2003. 22. Stimpson N, Agrawal N, Lewis G. Randomised controlled trials investigating pharmacological and psychological interventions for treatment-refractory depression. Systematic review. Br Journal Psychiatry 2002; 181:284-94. 23. Rouillon F, Gorwood P. The use of lithium to augment antidepressant medication. J Clin Psychiatry 1998; 59 (Suppl.5):32-41. 24. Nelson JC. Pharmacologic augmentation strategies in depression. DL Dunner, JF Rosenbaum editörler. Annual of Drug Therapy içinde. Philadelphia: WB Saunders 1998; s.69-84. 25. Nelson JC. Managing treatment-resistant major depression. J Clin Psychiatry 2003; 64(Suppl.1):5-12. 26. Joffe RT, Singer W, Levitt AJ et al. A placebo-controlled comparison of lithium and triiodothyronine augmentation of tricyclic antidepressants in unipolar refractory depression. Arch Gen Psychiatry 1993; 50:387-93. 27. Joffe RT. The use of thyroid supplements to augment antidepressant medication. J Clin Psychiatry 1998; 59 (Suppl.5):26-31. 28. Sussman N. Anxiolitic antidepressant augmentation. J Clin Psychiatry 1998; 59 (Suppl.5):42-50. 29. Nelson JC. Augmetation strategies in depression 2000. J Clin Psychiatry 2000; 61(Supp 2):13-9.
Nöropsikiyatri Arflivi 2009; 46: 61-9 69 30. Landen M, Björling G, Agren H et al. A randomized, double-blind, placebo-controlled trial of buspiron in combination with an SSRI in patients with treatment-refractory depression. J Clin Psychiatry 1998; 59:664-8. 31. Appelberg BG, Syvalahti EK, Koshinen TE et al. Patients with severe depression may benefit from buspirone augmentation of selective serotonin reuptake inhibitors: results from a placebo-controlled, randomized, double-blind, placebo wash-in. J Clin Psychiatry 2001; 62:448-52. 32. Ostroff RB, Nelson JC. Risperidone augmentation of selective serotonin reuptake inhibitors in major depression. J Clin Psychiatry 1999; 60:256-9. 33. Hirose S, Ashby CR. An open pilot study combining risperidone and a selective serotonin reuptake inhibitor as initial antidepressant therapy. J Clin Psychiatry 2002; 63:733-6. 34. Shelton RC, Tollefson GD, Tohen M et al. A novel augmentation strategy for treating resistant major depression. Am J Psychiatry 2001; 158:131-4. 35. Nemeroff CB. Use of atypical antipsychotics in refractory depression and anxiety. J Clin Psychiatry 2005; 66(Suppl.8):13-21. 36. Boyer W, Bunt R. Selective serotonin reuptake inhibitors and serotonin-norepinephrine reuptake inhibitors in treatment-resistant depression. JD Amsterdam, M Hornig, AA Nierenberg editörler. Treatmentresistant Mood Disorders içinde. Cambridge UK: Cambridge University Press; 2001. 36. Anderson I. SSRIs in depression: What can we learn from meta analysis. Presented at the 6th World Congress of Biological Psychiatry; June 23, 1997, Nice, France. 37. Pridmore S, Turnier-Shea Y. Medication options in the treatment of treatment-resistant depression. Australian and New Zealand Journal of Psychiatry 2004; 38:219-25. 38. Dodd S, Horgan D, Malhi G et al. To combine or not to combine? A literature review of antidepressant combination therapy. J Affect Disord 2005; 89:1-11. 39. Lam R, Wan D, Cohen N et al. Combining antidepressants for treatment-resistant depression: a review. J Clin Psychiatry 2002; 63:685-93. 40. Nelson JC. Augmentation strategies with serotonergic-noradrenergic combinations. J Clin Psychiatry 1998; 59(Suppl.5):65-9. 41. Weilburg JB, Rosenbaum JF, Biederman J et al. Fluoxetine added to non-maoi antidepressants converts nonresponders to responders: a preliminary report. J Clin Psychiatry 1989; 50:447-9. 42. Seth R, Jennigs AL, BindmanJ et al. Combination treatment with noradrenaline and serotonin reuptake inhibitors in resistant depression. Br J Psychiatry 1992; 161:562-5. 43. Nelson JC, Mazure CM, Bowers MB ve ark. A preliminary, open study of the combination of fluoxetine and desipramine for rapid treatment of major depression. Arch Gen Psychiatry 1991; 48:303-7. 44. Nelson JC, Mazure CM, Jatlow PI et al. Combining norepinephrine and serotonin reuptake inhibition mechanisms for treatment of depression: a double-blind, randomized study. Biol Psychiatry 2004; 55:296-300. 45. Bodkin JA, Lasser RA, Wines JD. Combining selective serotonin reuptake inhibitors and bupropion in partial response to antidepressant monotherapy. J Clin Psychiatry 1997; 58:137-45. 46. Kennedy SH, McCann SM, Masellis M et al. Combining bupropion SR with venlafaxine, paroxetine, or fluoxetine: a preliminary report on pharmacokinetic, therapeutic, and sexual dysfunction effects. J Clin Psychiatry 2002; 63:181-6. 47. Carpenter L, Jocic Z, Hall J et al. Mirtazapine augmentation in the treatment of refractory depression. J Clin Psychiatry 1999; 60:45-9. 48. Carpenter LL, Yasmin S, Price LH. A double-blind, placebo-controlled study of antidepressant augmentation with mirtazapine. Biol Psychiatry 2002; 51:183-8. 49. Debonnel D, Gobbi G, Turcotte J et al. The a-2 antagonist mirtazapine combined with the SSRI paroxetine induces a greater antidepressant response: a double blind controlled study. Presented at the 39th annual meeting of the American College of Neuropsychopharmacology; Dec 10-14 2000, San Juan, Puerto Rico. 50. Stahl SM. Essential Psychopharmacology: Neuroscientific Basis and Practical Applications. Cambridge UK: Cambridge University Press; 2000. 51. Rojo JE, Ros S, Agüera L et al. Combined antidepressants: clinical experience. Acta Psychiatr Scan 2005; 112(Suppl.428):25-31. 52. Spier SA. Use of bupropion with SRIs and venlafaxine. Depress Anxiety 1998; 7:73-5. 53. Gönül AS, Akdeniz F, Donat O et al. Selective serotonin reuptake inhibitors combined with venlafaxine in depressed patients who had partial response to venlafaxine; four cases. Prog Neuro-Psychopharmacol Biol Psychiatry 2003; 27:889-91. 54. Fleck MP, Howarth E. Pharmacologic management of difficult-to-treat depression in clinical practice. Psychiatric Services 2005; 56:1005-11. 55. Thase ME, Blomgren SL, Birkett MA et al. Fluoxetine treatment of patients with major depressive disorder who failed initial treatment with sertraline. J Clin Psychiatry 1997; 58:16-21. 56. Brown WA, Harrison W. Are patients who are intolerant to one SSRI intolerant to another? Psychopharmacol Bull 1992; 28:253-6. 57. Zarate CA, Kando JC, Tohen M et al. Does intolerance or lack of response with fluoxetine predict the same will happen with sertraline? J Clin Psychiatry 1996; 57:67-71. 58. Joffe RT, Levitt AJ, Sokolov ST et al. Response to an open trial of a second SSRI in major depression. J Clin Psychiatry 1996; 57:114-5. 59. Peselow ED, Filippi AM, Goodnick P et al. The short-and long-term efficacy of paroxetine HC:B. data from a double-blind crossover study and from a-year long term trial vs imipramine and placebo. Psychopharmacol Bull 1998; 25:272-6. 60. Thase ME, Rush AJ, Kornstein SG et al. Double-blind switch study of imipramine or sertraline treatment of antidepressant-resistant chronic depression. Arch Gen Psychiatry 2002; 59:233-9. 61. Nierenberg AA, Papakostas GI, Petersen T et al. Notriptiline for treatment-resistant depression. J Clin Psychiatry 2003; 64:35-9. 62. Nierenberg AA, Feighner JP, Rudolph R et al. Venlafaxine for treatment-resistant unipolar depression. J Clin Psychopharmacol 1994; 14:419-23. 63. de Montigny C, Silverstone PH, Debonnel G et al. Venlafaxine for treatment resistant depression: a Canadian multi-center, open label trial. J Clin Psychopharmacol 1999; 19:401-6. 64. Kaplan EM. Efficacy of venlafaxine in patients with major depressive disorder who have unsustained or nonresponse to selective serotonin reuptake inhibitors: an open-label, uncontrolled study. Clin Ther 2002; 24:1194-200. 65. Poirer MF, Boyer P. Venlafaxine and paroxetine in treatment-resistant depression: double-blind, randomized comparison. Br J Psychiatry 1999; 175:12-6. 66. McGrath PJ, Fava M, Stewart JW et al. Bupropion for SSRI-resistant depression. Presented at the 39.th annual meeting of the American College of Neuropsychopharmacology: Dec 10-14, 2000; San Juan, Puerto Rico. 67. Fava M, Dunner DL, Greist JH et al. Efficacy and safety of mirtazapine in major depressive disorder patients after SSRI treatment failure: an open label trial. J Clin Psychiatry 2001; 62:413-20. 68. Thase ME, Kremer C, Rodrigues HE et al. Mirtazapine versus sertraline after SSRI non-response. Presented at the 39.th annual meeting of the American College of Neuropsychopharmacology: Dec 10-14, 2000; San Juan, Puerto Rico. 69. Nolen W, Hoencamp E, Haffmans P et al. Classical and selective monoamine oxidase inhibitors in refractory major depression, W Nolen, J Zohar, S Roose et al. editörler. Refractory Depression: Current Strategies and Future Directions içinde. New York: John Wiley and Sons; 1994. 70. Avery D, Lubrano A. Depression treated with imipramine and ECT: the DeCarolis study reconsidered. Am J Psychiatry 1979; 136:559-62. 71. Pearlman C. Electroconvulsive therapy in clinical psychopharmacology. J Clin Psychopharmacology 2002; 22:345-6. 72. UK ECT Review Group: Efficacy and safety of electroconvulsive therapy in depressive disorders: a systematic review and meta-analysis. Lancet 2003; 361:799-808. 73. Krossler D. Relative efficacy rates for therapies of delusional depression. Convulsive Therapy 1985; 15:245-51. 74. Fink M. Electroconvulsive therapy in medication-resistant depression. JD Amsterdam, M Hornig, AA Nierenberg editörler. Treatment Resistant Mood Disorders içinde. Cambridge UK: Cambridge University Press, 2001.