Relationships between learning style preferences and gender, age and success level at 7th and 8th Grade

Benzer belgeler
FEN BİLGİSİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÖĞRENME STİLLERİ, CİNSİYET ÖĞRENME STİLİ İLİŞKİSİ VE ÖĞRENME STİLİNE GÖRE AKADEMİK BAŞARI 1

Available online at

ANADOLU VE FEN LİSELERİNDEKİ ÖĞRENCİLERİN ÖĞRENME STİLLERİ

THE IMPACT OF AUTONOMOUS LEARNING ON GRADUATE STUDENTS PROFICIENCY LEVEL IN FOREIGN LANGUAGE LEARNING ABSTRACT

ÖĞRETMEN ADAYLARININ PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ

The Study of Relationship Between the Variables Influencing The Success of the Students of Music Educational Department

KİMYA ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÖĞRENME VE ÖĞRETME ANLAYIŞLARI İLE ÖĞRENME STİLLERİNİN YAPILANDIRMACILIK FELSEFESİ İLE OLAN UYUMU

RESİM-İŞ ÖĞRETMENLİĞİ ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRENME STİLLERİ THE LEARNİNG STYLES OF ART EDUCATİON STUDENTS

Bilgi Yönetimi Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri. Hacettepe Üniversitesi

İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stillerinin Akademik Başarı ve Matematiğe Yönelik Tutumları Açısından İncelenmesi

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRENME STİLLERİ İLE BAZI DEĞİŞKENLER ARASINDAKİ İLİŞKİNİN ARAŞTIRILMASI

SINIF ÖĞRETMENLİĞİ ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRENME STİLLERİ : ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ

Ortaokul Öğrencilerinin Sanal Zorbalık Farkındalıkları ile Sanal Zorbalık Yapma ve Mağdur Olma Durumlarının İncelenmesi

SAKARYA ÜNİVERSİTESİ EĞİTİM FAKÜLTESİ DÖRDÜNCÜ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRETMENLİK MESLEĞİNE KARŞI TUTUMLARI

AN INVESTIGATION ON ACADEMIC ACHIEVEMENT AND LEARNING STYLES AS TO BRANCHES AND GENDER FROM FACULTY OF EDUCATION STUDENTS

Erdal TATAR, Cengiz TÜYSÜZ & Nail İLHAN GİRİŞ Her bireyin öğrenme tarzı farklılık gösterir. Etkili ve verimli bir eğitim ancak bireylerin bu farklı öğ

daha çok göz önünde bulundurulabilir. Öğrencilerin dile karşı daha olumlu bir tutum geliştirmeleri ve daha homojen gruplar ile dersler yürütülebilir.

KAMU PERSONELÝ SEÇME SINAVI PUANLARI ÝLE LÝSANS DÝPLOMA NOTU ARASINDAKÝ ÝLÝÞKÝLERÝN ÇEÞÝTLÝ DEÐÝÞKENLERE GÖRE ÝNCELENMESÝ *

Yrd. Doç. Dr. Celal Deha DOĞAN. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Ölçme ve Değerlendirme Bilim Dalı- Doktora

ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ EĞİTİM BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ÖZEL EĞİTİM ANABİLİM DALI

Kronik Böbrek Hastalarında Öğrenme Stillerinin Belirlenmesi

TÜRKiYE'DEKi ÖZEL SAGLIK VE SPOR MERKEZLERiNDE ÇALIŞAN PERSONELiN

İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Akademik Başarı ve Matematiğe Yönelik Tutumlarının Öğrenme Stilleri Açısından İncelenmesi *

EĞİTİM FAKÜLTESİ Ortaöğretim Fen ve Ortaöğretim Fen ve ENSTİTÜSÜ

T.C. İSTANBUL AYDIN ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ BİREYSEL DEĞERLER İLE GİRİŞİMCİLİK EĞİLİMİ İLİŞKİSİ: İSTANBUL İLİNDE BİR ARAŞTIRMA

TEMEL EĞİTİMDEN ORTAÖĞRETİME GEÇİŞ ORTAK SINAV BAŞARISININ ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

EĞİTİM FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRETMENLİK MESLEK BİLGİSİ DERSLERİNE YÖNELİK TUTUMLARI Filiz ÇETİN 1

ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ EĞİTİM FAKÜLTESİ BEDEN EĞİTİMİ ve SPOR BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN ÖSS ve ÖZEL YETENEK SINAVI PUANLARINA GÖRE GENEL AKADEMİK BAŞARILARI

İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri ile Sorgulayıcı Öğrenme Becerileri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi 1

Beden eğitimi öğretmen adaylarının okul deneyimi dersine yönelik tutumlarının incelenmesi

Öğrenme Stili Nedir?

EĞİTİM FAKÜLTESİ Ortaöğretim Fen ve Ortaöğretim Fen ve ENSTİTÜSÜ

İLKÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRENME STİLLERİ İLE TARTIŞMA EĞİLİMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Arş. Gör. Dr. Mücahit KÖSE

ilkögretim ÖGRENCilERi için HAZıRLANMıŞ BiR BEDEN EGiTiMi DERSi TUTUM

TEZSİZ YÜKSEK LİSANS PROJE ONAY FORMU

Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 2, Temmuz 2011

Mustafa SÖZBİLİR Şeyda GÜL Fatih YAZICI Aydın KIZILASLAN Betül OKCU S. Levent ZORLUOĞLU. efe.atauni.edu.tr

SINIF ÖĞRETMENLİĞİ ADAYLARININ ÖĞRENME STİLLERİ VE ÖĞRETMENLİK MESLEĞİNE YÖNELİK TUTUMLARININ ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ *

Hacer ÖZYURT¹, Özcan ÖZYURT 2, Hasan KARAL 3

ÖZGEÇMİŞ: Yard. Doç. Dr. Şirin İlkörücü

Yrd.Doç.Dr. Nihal TUNCA

Bir Sağlık Yüksekokulunda Öğrencilerin Eleştirel Düşünme Ve Problem Çözme Becerilerinin İncelenmesi

Lise Göztepe Anadolu Kız Meslek Lisesi Bilgisayar Bölümü, İzmir,

Öğretmen Adaylarının Eğitim Teknolojisi Standartları Açısından Öz-Yeterlik Durumlarının Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi

FEN BİLGİSİ ÖĞRETMENLERİNİN YENİ FEN BİLGİSİ PROGRAMINA YÖNELİK DÜŞÜNCELERİ

MARMARA COĞRAFYA DERGİSİ SAYI: 19, OCAK , S İSTANBUL ISSN: Copyright

Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarılarını Etkileyen Faktörler Bahman Alp RENÇBER 1

YÖNTEM Çalışma Grubu Veri Toplama Araçları Öğrenme Stilleri Envanteri

ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÖĞRENME STĠLLERĠ ĠLE AKADEMĠK BAġARILARI ARASINDAKĠ ĠLĠġKĠ

Yrd.Doç.Dr. AYŞE ELİTOK KESİCİ

ÖĞRENME STİLLERİ. Öğretim İlke ve Yöntemleri VI. Hafta

BÖTE Bölümü Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stillerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

International Journal of Progressive Education, 6(2),

FEN VE TEKNOLOJİ ÖĞRETMENLERİNİN KİŞİLERARASI ÖZYETERLİK İNANÇLARININ BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

MÜHENDİSLİK EĞİTİMİNDE ÖĞRENME STİLLERİNİN ROLÜ

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRENME STİLLERİNİN DEMOGRAFİK DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ

Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stilleri İle Çevre Eğitimi Öz Yeterlikleri Arasındaki İlişki

Arş. Gör. Mustafa ÇELİK

Akademik ve Mesleki Özgeçmiş

Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi Journal of Research in Education and Teaching Kasım 2017 Cilt: 6 Sayı: 4 ISSN:

Investigation of Pre-Service Mathematics Teachers Learning Styles and Beliefs about Mathematical Problem Solving *

ÖZGEÇMİŞ. Araştırma Görevlisi Okul Öncesi Öğretmenliği Gazi Üniversitesi

BİYOLOJİ ÖĞRETMENLERİNİN LABORATUVAR DERSİNE YÖNELİK TUTUMLARININ FARKLI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ ÖĞRETMENLİĞİ BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRENME STİLLERİ İLE BAZI DEĞİŞKENLER ARASINDAKİ İLİŞKİNİN ARAŞTIRILMASI

Doç.Dr. HİLAL AKTAMIŞ

ÖZGEÇMİŞ. Derece Alan Üniversite Yıl. Unvan Alan Kurum Yıl Prof. Dr. Doç. Dr. Yrd. Doç. Dr. Görev Kurum Yıl


ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN BAŞARILARI ÜZERİNE ETKİ EDEN BAZI FAKTÖRLERİN ARAŞTIRILMASI (MUĞLA ÜNİVERSİTESİ İ.İ.B.F ÖRNEĞİ) ÖZET ABSTRACT

Yrd.Doç.Dr. SEZAİ KOÇYİĞİT

İngilizce Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine İlişkin Tutumları 1. İngilizce Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine İlişkin Tutumları

İÇİNDEKİLER BİLİMSEL ARAŞTIRMAYA İLİŞKİN TEMEL KAVRAMLAR

ÖZGEÇMİŞ. Derece Alan Üniversite Yıl. OrtaöğretimMatematikEğitimi BoğaziciÜniversitesi 2007

The International New Issues In SOcial Sciences

İLKÖĞRETİM MATEMATİK, FEN BİLGİSİ VE TÜRKÇE ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÖĞRENME STİLLERİ VE PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİNİN İNCELENMESİ

Doç.Dr. EYLEM YILDIZ FEYZİOĞLU

Arş. Gör. Raziye SANCAR

International Journal Of Environmental and Science Education, Vol 1 No: 2, pp

EPİSTEMOLOJİK İNANÇLAR ÜZERİNE BİR DERLEME

İLKÖĞRETİM ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÖĞRENME STİLLERİNİN İNCELENMESİ RESEARCH ON LEARNING STYLES OF PRIMARY SCHOOL TEACHER NOMINEES

Yrd. Doç. Dr. Senar ALKIN-ŞAHİN

ÖZGEÇMİŞ 0(222) / 1657

PROFESSIONAL DEVELOPMENT POLICY OPTIONS

İLKÖĞRETİM OKULU ÖĞRETMENLERİNİN ZAMAN YÖNETİMİ HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ Emine GÖZEL * ÖZET

Cengiz Tüysüz ve Erdal Tatar GİRİŞ Geçmişten günümüze zaman boyutunda değerlendirildiğinde insanların bilgiye ulaşmada, bilgiyi elde etmesinde ve kull

Öğretmen Adaylarının İnternet Kullanımı

Derece Bölüm Üniversite Yıl Nisan. Bölümü. Değerlendirme Yüksek Lisans Ölçme ve Ankara Değerlendirme Üniversitesi Lisans Sınıf Öğretmenliği Ankara

KOLB ÖĞRENME STİLİ ENVANTERİ

KÜLTÜREL MUHİTİN ÖĞRENCİ BAŞARISINA ETKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

MÜZİK VE RESİM-İŞ EĞİTİMİ ANABİLİM DALI ÖĞRENCİLERİNİN ÖĞRETMENLİK MESLEK BİLGİSİ DERSLERİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ: GAZİ ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ

Açık ve Uzaktan Öğretimde Farklılaştırılmış Öğretim. Hasan UÇAR, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Doç. Dr. Alper Tolga KUMTEPE, Anadolu Üniversitesi

BEDEN EGITIMI ÖGRETMENI ADAYLARıNIN SINIF ORGANIZASYONU VE DERS ZAMANI KULLANIMI DAVRANıŞLARlNIN ANALIzI

SINIF ÖĞRETMENİ ADAYLARININ ÖĞRENME STİLLERİ İLE BAZI DEĞİŞKENLER ARASINDAKİ İLİŞKİNİN ARAŞTIRILMASI

BÖTE Bölümü Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stillerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Kişisel Bilgiler. Akademik Ünvan : Dr.(PHD) Doğum Yeri : İSTANBUL Doğum Tarihi : 1972 Ana Dil(ler) : TÜRKÇE

RİZE REHBERLİK ARAŞTIRMA MERKEZİ MÜDÜRLÜĞÜ ÖZEL EĞİTİM BÜLTENİ GÖRME ENGELLİLER VE EĞİTİMLERİ

Hemşirelik yüksek okulu birinci sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerinin belirlenmesi ve ders başarıları ile ilişkisinin incelenmesi

ÖZGEÇMİŞ. Derece Bölüm/Program Üniversite Yıl Lisans Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Anadolu Üniversitesi 2003

SOSYAL BİLGİLER ÖĞRETMENLİĞİ ÜÇÜNCÜ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN COĞRAFYA DERSİNE YÖNELİK TUTUMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

ÖZGEÇMİŞ. Derece Alan Üniversite Yıl. Y. Lisans Matematik Eğitimi University of Warwick 2010 Y. Lisans Matematik Eğitimi University of Cambridge 2012

Transkript:

Eurasian Journal of Educational Research, 21, pp, 35-48 / 2005 İlköğretim 7. ve 8. Sınıf Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin Akademik Başarı Düzeyi, Cinsiyet ve Yaş ile İlişkisi Relationships between learning style preferences and gender, age and success level at 7th and 8th Grade Berna ARSLAN Cem BABADOĞAN * ÖZ Araştırma ilköğretim 7 ve 8. sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerini yaş ve cinsiyet değişkenleri açısından incelemek ve başarı ile öğrenme stilleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla toplam 114 ilköğretim öğrencisine Aşkar ve Akkoyunlu (1993) tarafından Türkçe ye uyarlanan ve geçerlik güvenirlik çalışmaları yapılan Kolb Öğrenme Stilleri Envanteri (ÖSE) kullanılmıştır. Kız ve erkek öğrencilerin öğrenme stillerindeki farklılıkları ortaya koymak için bağımsız t testi uygulanmıştır. Yaş değişkeninin öğrenme stilleri ile ilişkisini ortaya koymak için ise, Spearman s R korelasyon katsayısı (rs) hesaplanmıştır. Kolb un sal Öğrenme Modeli ndeki her bir öğrenme biçimi için hesaplanan bağımsız t testi sonuçları anlamlı bir sonuç vermemiştir. Yani öğrenme stilleri ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki olmadığı ortaya çıkmıştır. Yaş ile öğrenme stilleri arsındaki ilişkiyi ortaya koymak için hesaplanan Spearman s R korelasyon katsayısına göre ise, yaş ile Somut (SY) öğrenme biçimi ve bilgiyi işleme süreçlerine (somut-soyut) ilişkin birleştirilmiş puan arasında anlamlı bir ilişki ortaya çıkmıştır. Matematik, Fen Bilgisi ve Türkçe ders başarı ortalamaları ile Kolb un öğrenme stilindeki her bir öğrenme biçimi arasındaki ilişkiye Pearson korelasyon katsayısı ile bakılmıştır. Sonuçlar Matematik başarı ortalaması ile Somut (SY) öğrenme biçimi arasında.01 düzeyinde anlamlı, negatif bir ilişki olduğunu ortaya çıkarmıştır. Aynı şekilde Türkçe ve Fen Bilgisi dersleri başarı düzeyleri ile Soyut Kavramsallaştırma (SK) öğrenme biçimi arasında da yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca Aktif (AY) öğrenme biçimi ile Fen Bilgisi dersi başarı puanı arasında da yüksek düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Özetle, araştırmada öğrenme stilleri çeşitli faktörler açısından ele alınmış ve ilköğretimdeki bazı derslere ilişkin (Matematik, Fen Bilgisi, Türkçe) başarı puanları ile öğrenme stilleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Anahtar Sözcükler: Öğrenme stilleri, Kolb sal Öğrenme Modeli, Kolb Öğrenme Stilleri Envanteri (ÖSE) ABSTRACT The present study have been conducted to investigate 7 and 8 grade students learning style preferences in terms of sex and age variables and to see relationship between success and learning style. For this purpose Kolb s Learning Style Inventory (LSI), translated in Turkish by Aşkar and Akkoyunlu in 1993, was administrated to 114 primary school students. To find the male and female students learning style preference differences, * Yrd. Doç. Dr., Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi

36 Eurasian Journal of Educational Research independent t test was conducted. As for age differences Spearman s Rho (rs) were calculated. Independent t test result did not indicate any significant differences between male and female students considering four learning style modes of the Kolb s Experiential Learning Theory. With respect to age, significant correlation was found between age and Concrete Experience (CE) and processing dimension (concrete- abstract). Pearson s Product Moment Correlation coefficients calculated to assess the relationship between Mathematic, Science, and Turkish Language courses achievement level and their correlation with each of the four learning style modes. Results revealed negative, significant relationship between Mathematic success and Concrete Experience (CE) at.01 level. Similarly, significant correlation was found between Abstract Conceptualization (AC) and success level in Turkish language and Sciences courses. Additionally, result indicated high correlation between Active Experiment (AE) and Science success. In short, study have been conducted to explain learning styles in terms of age and gender factors and see correlation between learning style preferences and success in three important courses (Mathematic, Science, Turkish language) at primary level. Key Words: Learning Styles, Experiential Learning Theory, Kolb Learning Style Inventory (LSI) GİRİŞ Son yıllardaki eğitim alanındaki araştırmalar, (Kolb 1984, Dunn ve Dunn 1981) eğitim ve bireye bakış açısında büyük deşiklikleri beraberinde getirmiştir. Farklı geçmişlere sahip bireylere aynı sınıf ortamında eğitim verme zorunluluğu, bireysel farklılıkların göz ardı edilmesini beraberinde getirmiştir. Ancak sınıf ortamında eşit olduğu varsayılan öğrencilerin bilgiyi edinme yolları farklı farklıdır. Bunun en iyi kanıtı sınıfta aynı süreçlerden geçen öğrencilerin farklı başarı düzeylerine sahip olmasıdır. Sınıfta başarıyı ve daha da önemlisi öğrenmeyi etkileyen farkı etmenler vardır. Öğrencinin aile yaşantısı, geçmiş öğrenmeleri ve öğrenme stilleri bunlardan bazılarıdır. Öğrenme stilleri, öğrenme biçemleri ve öğrenme biçimleri kavramlarının birbirine karıştırılarak birbirlerinin yerine kullanılması bu alanda kavram kargaşası yaratmaktadır. Aşağıda kısaca bu kavramlar üzerinde durulmuştur. Öğrenme stili bazı yazarlarca bireyin nörobiyolojik, psikolojik ve gelişimsel özelliklerinden etkilenen bireysel bir olgu olarak tanımlanırken (Keefe ve Ferrell 1990, s. 16), bazılarınca da çocukların ve yetişkinlerin düşünme ve öğrenmede kullandıkları farklı yollar olarak tanımlamaktadırlar (Litsinger ve Osif, 1993). Dunn ve Dunn (1981) öğrenme stillerini açıklarken öğrenme sürecinde sadece bireyin değil çevresel faktörlerin de göz önünde bulundurulması gerektiğini belirtmişlerdir. Kaplan (1995) ise, öğrenme stillerini öğretmenlerin öğretim stillerini geliştirmek için yararlanabilecekleri bir araç olarak tanımlamıştır. Kolb (1984) ise öğrenme stili kavramını; öğrenmede kişisel olarak tercih edilen yöntem olarak tanımlamaktadır. Boydak (2001) da öğrenme stillerini bireyin doğuştan sahip olduğu ve onun başarısını etkileyen karakteristik özelliği olarak betimlemektedir. Öğrenme stilinin algısal tercihler ve güçlükler, bilgi işleme alışkanlıkları, psikolojik faktörler gibi değişik boyutları vardır. Bireylerin bilgiyi alma ve işleme yollarındaki farklılıklar onların öğrenme biçimlerini belirler. Öğrenme biçimi bireyin nasıl öğrendiği bir başka deyişle öğrenirken nasıl bir yol izlediğini gösterir (Jonassen ve

Eğitim Araştırmaları 37 Grabowski, 1993). Öğrenme biçemi (modality) ise öğrenme stilinin algılama ile ilişkili alt boyutlarıdır (Şimşek, 2002). Temelde bedensel (kinesthetic), işitsel (auditory), görsel (visual) olmak üzere üç öğrenme biçemi vardır. Özetle, öğrenme stili öğrencilerin çevresini algılama, bilgiyi işleme ve çevresi ile iletişim kurma ve tepkide bulunmasında kullandığı tercihleri belirleyen bireysel ö- zellikler grubudur (Şimşek, 2002). Öğrenme stilleri ile ilgili son yıllarda yapılan bazı araştırmalar öğrenme stillerinin öğrenci başarısını belirleyen önemli bir faktör olduğunu ortaya çıkarmıştır (Bilgin ve Durmuş, 2003; Kılıç, 2002). Bu nedenle, öğrencilerin başarı düzeyleri ile öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin araştırıldığı çalışmaların ilgili öğrenci grubu ve öğretmenler için yararlı bilgiler sağlayabileceği düşünülmektedir. Öğrenme stillerinin belirlenmesinde farklı modeller ve ölçekler kullanılmaktadır. Bunlar içinde yaygın olarak kullanılan üç farklı yaklaşımdan söz edilebilir: İlki; Gregorc gibi bazı eğitimcilerin de dahil olduğu kişisel farkında olma görüşüdür. İkinci yaklaşım, tanısal bir bakışı kapsar. Bu yaklaşımda bireylerin öğrenme stillerine ilişkin öğeler belirlenir ve eğitim ortamlarının oluşturulmasında, materyal geliştirmede bu öğelerden olabildiğince çok yararlanılır. Bu yaklaşımı benimseyenler arasında Dunn ve Dunn ile Carbo gösterilebilir. Üçüncü yaklaşım ise, program tasarımı ve öğretim süreçlerine uygulama görüşüdür. Bireylerin farklı yöntemlerde öğrendikleri bilindiğinde, çok yönlü öğretim modelleri kullanılabilir. Bu yaklaşımı benimseyen araştırmacılar arasında Kolb, McCarthy, Butler bulunmaktadır. Bunlardan Kolb un sal Öğrenme Modeli nde bireylerin öğrenme stilleri bir döngü şeklindedir ve Öğrenme Stilleri Envanteri (Learning Style Inventory) ile bireylerin bu döngünün neresinde olduğu belirlenir (Aşkar ve Akkoyunlu 1993). Kolb (1984) Deneysel Öğrenme adlı kitabında öğrenenlerin iki süreçte karar vermeleri gerektiğini belirtmiştir; bilgiyi işleme ve bilgiyi alma süreçleri. Buradan yola çıkarak Kolb dört öğrenme biçiminden söz eder. Bunlar; Somut (SY) (Concrete Experience), Yansıtıcı Gözlem (YG) (Reflective Observation), Soyut Kavramsallaştırma (SK) (Abstract Conceptualization) ve Aktif (AY) (Active Experience) dır. Öğrenme stilleri ise bu dört temel biçimin bileşenidir. Kolb un modelinde bireylerin öğrenme biçimlerinden elde edilen puanlarının toplamı ile bireylerin hangi öğrenme stiline sahip olduğu belirlenir. Bu öğrenme stilleri; Yerleştiren (Accomodator), Özümseyen (Assimilator), Değiştiren (Diverger) ve Ayrıştıran (Converger) dır (Aşkar ve Akkoyunlu 1993). Bilindiği üzere ayırt edici özellikler her bir bireyde farklı düzeylerde bulunurlar. Her bir bireyin sahip olduğu öğrenme stili, bireylerin kalıtsal özellikleri, geçmiş yaşantıları ile varolan yaşantılarından sürekli olarak etkilenir. Bu nedenle öğrenmenin her bir döngüsü birey tarafından farklı düzey ve zamanlarda gerçekleştirilir. Bir başka deyişle, Kolb a (1984) göre öğrenme stili durağan değil, sürekli değişen bir yapıdadır. alma sürecinde birey, Somut dan (SY) Soyut Kavramsallaştırmaya (SK) doğru bir süreklilik üzerinde yer alır. Aynı şekilde bilgiyi işleme süreci Aktif (AY) ile Yansıtıcı Gözlem (YG) arasında puanlanır. Bir başka deyişle; bireyin öğrenme stili belirlenirken önce somut yaşantı özeliğine sahip olanlar ile soyut yaşantı özelliğine sahip olanların arasındaki, daha sonra, aktif yaşantı ile yansıtıcı gözlem arasındaki fark hesaplanır. Bu iki konumdan elde edilen sonuç, analitik düzlemde iki boyutun sonuçları olarak eşleştirilir. Elde edilen iki farklı boyut, koordinat

38 Eurasian Journal of Educational Research sisteminde birleştirilir. Bulunan nokta, bireyin hangi öğrenme stilini ağırlıklı olarak seçtiğini ortaya koymaktadır. Buna ilişkin Kolb un öğrenme modeli aşağıda sunulmuştur. Somut Aktif Yerleştiren Değiştiren Yansıtıcı Gözlem Ayrıştıran Özümseyen Soyut Kavramsallaştırma Şekil 1. Kolb un Öğrenme Modeli Allinson ve Hayes (1988), Kolb un kuramının bilişsel gelişimin ikili boyutlarında aktif-yansıtıcı boyut ile somut-soyut boyutu bir araya getirdiğini belirtmektedir. Aktif-yansıtıcı boyutta birey doğrudan katılım ile gözlem arasında bir yerde yer alır. Soyut-somut boyutta ise bireyin kuramsal kavramlarla ya da somut nesnelerle ilgilenme düzeyi belirlenmektedir. (Allinson ve Hayes,1988). Kolb un (1984) kuramında belirtilen dört öğrenme biçiminin birleştirilmesi ile o- luşturulan öğrenme stilleri şunlardır: Ayrıştıran: Soyut Kavramsallaştırma (SK) ve Aktif (AY) öğrenme biçimlerini kapsar. Bu öğrenme stiline sahip bireylerin genel özellikleri problem çözme, karar verme, fikirlerin mantıksal analizi ve sistematik planlamadır. Özellikle tek çözümün bulunulduğu düşünülen durumlarda en iyi kararı vermede duygulardan arınık biçimde davranabilirler. Bununla beraber düşünmeden hızlıca karar verme ve konuya odaklanamama en belirgin sınırlı yönleridir. Değiştiren : Somut (SY) ile Yansıtıcı Gözlem (YG) öğrenme biçimlerini kapsar. Bu öğrenme stiline sahip bireylerin en önemli özelliği düşünme yeteneği, değer ve anlamların farkında olmasıdır. Değiştiren, somut durumları birçok açıdan gözden geçirir ve ilişkileri anlamlı bir şekilde organize eder. Öğrenme durumunda sabırlı, nesnel, dikkatli yargılarda bulunan, imgesel düşünebilen fakat bir eylemde bulunmayandır. Düşünceleri biçimlendirirken kendi düşünce ve duygularını göz önüne alır. Hızlı karar vermede sıkıntı yaşama, fırsatları yerinde değerlendirememe ve zamanı etkili kullanamama en belirgin eksiklikleridir. Özümseyen: Soyut Kavramsallaştırma (SK) ve Yansıtıcı Gözlem (YG) öğrenme biçimlerini kapsar. Kavramsal modelleri yaratma mantıksal kurgu oluşturma, bu öğ-

Eğitim Araştırmaları 39 renme stile sahip bireylerin en belirgin özelliğidir. Tümevarımsal öğrenme anlayışına sahip bu bireyler, öğrenirken soyut kavramlar ve fikirler üzerinde odaklaşır. Bu tip kişiler, yapılandırılmış öğretimi işlem ve ortamlarını yeğlerler (Gayle, 2002). İmgesel düşünme, uygulamacılık ve sistemli çalışamama bu öğrenme stiline sahip bireylerin sınırlı özellikleri olarak ortaya çıkar. Yerleştiren: Somut (SY) ile Aktif (AY) öğrenme biçimi içerisinde yer almaktadır. Bu stile sahip bireylerde planlama yapma, kararları yürütme ve yeni deneyimler içinde yer alma belli başlı özelliklerdir. Öğrenme durumunda bireyler a- çık fikirli ve değişmelere karşı kolaylıkla uyum sağlarlar. Yaparak ve hissederek öğrenme söz konusudur. Bu tip bireyler, sorunun çözümü için fırsat kovalama, risk alma ve eyleme geçme konularında diğerlerine göre daha üretkendirler. Ancak, zamanı etkin kullanamama ve hedefe yönelik olamama bu tip bireyler için sıkıntı oluşturmaktadır. Öğrenme stilleri ile ilgili yapılan araştırmalarda (Bilgin ve Durmuş, 2003; Kılıç, 2002), öğrencilerin öğrenme stilinin belirlenmesi ve öğrenme stillerine uygun öğretim verilmesinin başarıyı artıracağı vurgulanmaktadır. Bu durum, öğrenenlerin öğrenme stillerinin belirlenmesini ve öğrenme stilleri konusunda öğretmenlerin bilgilendirilmesinin önemini ve gerekliliğini artırmaktadır. Farklı öğrenme stillerine sahip öğrencilerin, derslerdeki başarı puanları arasında bir farklılığın olup olmayacağı olasılığı, öğretmenlerin öğretim stillerini ve öğrenciye yaklaşımlarını etkileyebilir. Tüm bu noktalar göz önüne alınarak araştırmada temel olarak iki soruya yanıt aranmıştır: Araştırma, 7. ve 8. sınıf düzeyindeki ilköğretim öğrencilerinin öğrenme stilleri profillerini belirleyerek yaş ve cinsiyete göre öğrenme stillerinde bir farklılık olup olmadığını belirlemek ve öğrenme stilleri ile başarı arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda aşağıdaki sorulara yanıt aranmıştır; 1. Öğrencilerin baskın öğrenme stili profilleri nelerdir? 2. Kız ve erkek öğrenciler, Kolb un sal Öğrenme Modeli nde yer alan öğrenme biçimlerindeki tercihlerine göre farklılık göstermekte midir? 3. Yaş ile Kolb un modelindeki her bir öğrenme biçimi arasında anlamlı bir i- lişki var mıdır? 4. 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ile genel başarı ortalamaları arasında anlamlı bir ilişki var mıdır? 5. Öğrencilerin Kolb un sal Öğrenme Modelindeki öğrenme biçimleri ile a. Matematik dersi akademik başarı puanları, b. Türkçe dersi akademik başarı puanları, c. Fen Bilgisi dersi akademik başarı puanı arasında anlamlı bir ilişki var mıdır? Katılımcılar YÖNTEM Araştırmanın çalışma grubunu 94 ü yedinci, 20 si sekizinci sınıf olmak üzere toplam 114 ilköğretim öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmaya katılan öğrencilerin yaşları 12 ile 14 arasında değişmektedir (M=13.32, SD=0.54 ). Çalışma grubundaki öğrencilerin cinsiyete göre dağılımı %48,2 kız (n= 55), %51,8 (n=59) erkektir. Erkek öğrencilerin genel akademik ortalamaları 3.44 (SD=0.11), kızların genel akademik ortalamaları 3.47 (SD=0.12) dir.

40 Eurasian Journal of Educational Research Araç Araştırmada öğrencilerin öğrenme stillerini belirlemek için Kolb (1984) tarafından geliştirilen ve Aşkar ve Akkoyunlu (1993) tarafından Türkçe ye uyarlama çalışması yapılan Öğrenme Stilleri Envanteri (Learning Style Inventory) kullanılmıştır. Envanter, bireyin öğrenme durumu ile öğrenme materyaline yönelik bireysel yaklaşımını ve bu konuda güçlü ve sınırlı olduğu boyutları belirlemeye çalışmaktadır. Aşkar ve Akkoyunlu tarafından 103 yetişkin üzerinde uygulanan ölçeğin dört temel öğrenme biçimi ve birleştirilmiş puanların güvenirliği için hesaplanan Cronbach- Alpha katsayıları Tablo 1 de verilmiştir. Tablo 1. ÖSE Güvenirlik Katsayıları Cronbach-alpha Somut (SY).58 Yansıtıcı Gözlem (YG).70 Soyut Kavramsallaştırma (SK).71 Aktif (AY).65 Soyut-Somut (SK-SY).77 Aktif- Yansıtıcı (AY-YG).76 Kaynak: Aşkar ve Akkoyunlu 1993 Ölçek Kolb un sal Öğrenme Kuramı na (Experiential Learning Theory) dayanmaktadır. Araştırmada öğrenme stilleri ile ilişkisi araştırılan başarı notu, öğrencilerin geçmiş yıllardaki not dökümlerine bakılarak hesaplanmıştır. Etkisi araştırılan diğer değişkenler (öğrencinin yaşı, cinsiyeti gibi) öğrencilere uygulanan anketin giriş kısmında yer alan sorularla elde edilmiştir. Ferrell (1983), Kolb un Öğrenme Stilleri Envanteri nin (ÖSE) üniversite öğrencilerine yönelik olarak geliştirildiğini ancak ancak ölçeğin daha çok ortaokul ya da lise öğrencilerinin öğrenme stillerinin belirlenmesinde kullanıldığını belirtmiştir. Bu çalışmada da öncelikle 4. ve 5. sınıf öğrencileri ile çalışılması düşünülmüş ancak ölçekteki bazı terimlerin bu düzey öğrencileri için anlaşılması zor olacağı düşünülerek ön uygulama 7. sınıflar üzerinde yapılmıştır. Ön uygulama sırasında öğrencilerin anlamakta zorlandıkları kelimeler belirlenmiş (analiz etmek, mantıksal, kuram gibi) ve asıl uygulamada bu kelimelerin yanına parantez içerisinde kelimenin sözlük anlamı yazılmıştır. İşlem Anket sonuçlarında 4 öğrenme biçiminden elde edilen puanlar ve 2 birleştirilmiş puan söz konusudur. Daha önce de söz edildiği gibi Kolb un Öğrenme Stilleri Envanterinde Somut (SY), Yansıtıcı Gözlem (YG), Soyut Kavramsallaştırma (SK) ve Aktif (AK) olmak üzere 4 öğrenme biçimi söz konusudur. Cevaplayanların her bir seçeneğe verdiği puanlar sonucu 12 ile 48 arasında bir puan elde edilir. Daha sonraki adım birleştirilmiş puanların elde edilmesidir. Birleştirilmiş puanlar şu şekilde elde edilir (Aşkar ve Akkoyunlu, 1993); SK-SY: Soyut Kavramsallaştırma Somut AY- YG: Aktif - Yansıtıcı Gözlem Böylece -36 ile +36 arasında puanlardan oluşmuş iki sütun elde edilir.

Eğitim Araştırmaları 41 Araştırmada cinsiyete göre öğrenme stillerinde bir faklılık oluşup olmadığını ortaya koymak için ilişkisiz t testi uygulanmıştır. Ayrıca öğrencilerin yaşları ile öğrenme stillerindeki tercihleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymak için Spearman s Rho korelasyon katsayısı (r s) hesaplanmıştır. Fen, Matematik, Türkçe derslerindeki başarı puanları ile öğrenme stilleri arasındaki ilişki için ise Pearson Korelâsyon Katsayısı ile hesaplanmıştır. BULGULAR Öğrencilerin baskın öğrenme stil profilleri Araştırmaya katılan 114 ilköğretim öğrencisinden elde edilen veriler öğrencilerin %50,9 unun Ayrıştıran, %21,9 unun Özümseyen, %15,8 inin Değiştiren ve %11,4 ünün Yerleştiren öğrenme stiline sahip olduğunu göstermiştir. 100 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0 50,9 21,9 15,8 Ayrıştıran Özümseyen Değiştiren Yerleştiren 11,4 Grafik 1. Öğrencilerin öğrenme stili profilleri Son yıllarda Türkiye de Kolb un Öğrenme Stilleri Envanteri kullanılarak yapılan araştırmalar öğrencilerin baskın olarak Ayrıştıran, daha sonra Özümseyen öğrenme stillerine sahip olduğunu göstermiştir (Oral, 2003; Ergür,1998). 114 ilköğretim öğrencisi ile yapılan bu araştırmada da önceki araştırma sonuçlarını destekleyen bir sonuç bulunmuştur. Grafik 1 de de açıkça görülebileceği gibi Ayrıştıran öğrenme stiline sahip öğrencilerin araştırmaya katılan öğrenciler içerisindeki yüzdesi 50,9 ile birinci sıradadır. Daha sonra %21,9 ile Özümseyen öğrenme stiline sahip öğrenciler bulunmaktadır. Araştırmaya katılan öğrenciler arasında en az yüzdelik %11,4 ile Yerleştiren öğrenme stiline aittir. Kız ve Erkek Öğrencilerin Kolb un sal Öğrenme Modeli nde Yer Alan Dört Öğrenme Biçimindeki Tercihlerine Göre Farklılıkları Araştırmaya katılan toplam 114 yedinci ve sekizinci sınıf öğrencisinin 55 i kız; 59 u erkektir. Araştırmada Kolb un modelinde söz ettiği dört öğrenme biçimindeki tercihlerde cinsiyete göre farklılaşma olup olmadığını test etmek için her bir öğrenme biçimi için ilişkisiz t-test analizi yapılmıştır. Bu test sonuçları öğrencilerin dört öğrenme biçiminde ve iki birleştirilmiş puanlarda cinsiyetlerine göre farklılık olmadığını ortaya koymuştur. Bu sonuç; kız ve erkek öğrenenlerin öğrenme stili profillerinin birbirinden anlamlı olarak farklılaşmadığını ortaya koymuştur. Öğrencilerin cin-

42 Eurasian Journal of Educational Research siyetlerine göre soyut-somut ve aktif-yansıtıcı öğrenme biçimlerinden aldıkları puanlar ve bunların sütun grafikleri Grafik 2 de verilmiştir. 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 02468 25 24 30 35 26 26 29 33 Somut Soyut Kavramsallaştırma Aktif Yansıtıcı Gözlem Somut- Soyut Aktif- Yansıtıcı Kız Erkek Grafik 2. Cinsiyete göre öğrenme biçimleri Yaş ile Kolb un sal Öğrenme Modelindeki Öğrenme Biçimleri Arasındaki İlişki Öğrencilerin dört öğrenme biçimine ilişkin tercihleri ile yaşları arasında bir ilişki olup olmadığını test etmek için her bir öğrenme biçimi için Spearman s Rho korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Spearman s Rho korelasyon katsayısına göre yaş değişkeni ile Somut (SY) öğrenme biçimi arasında olumlu yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r s =.239, p<.05). Araştırmada diğer üç öğrenme biçimi ile yaş arasında anlamlı bir ilişki bulunamazken, Somut (SY) ve Soyut Kavramsallaştırma (SK) biçimlerinin birleştirilmesi ile oluşturulan birleştirilmiş puanla yaş arasında da anlamlı bir ilişki bulunmuştur [(r s= -0.230, p<.05) Bkz. Tablo 2]. işleme süreçlerine yönelik olan bu değerle yaş arasındaki olumsuz ilişki yaşı daha büyük öğrencilerin Somut (SY) öğrenme biçimini daha çok tercih ettiklerini göstermektedir. Titus (1990) erken yetişkinlik dönemindeki bireylerin öğrenme stillerinin daha somut öğrenmelere yönelik olduğunu ve soyut öğrenmenin daha fazla olgunluk gerektirdiğini belirtmektedir (Akt. Jonassen ve Grabowzki, 1993). Bu bağlamda olgunluğun yaş ve cinsiyet faktörlerinden etkilendiğini ve dört yıllık yaş farklarının öğrenme stillerinde farklılık oluşturabileceğini belirtmiştir. Araştırmanın yapıldığı yaş grubu göz önüne alındığında sonuçlar Titus un araştırma bulguları ile örtüşmektedir. Somut (SY) öğrenme biçimi ile yaş değişkeni arasında anlamlı bir ilişki bulunması bu sonucu desteklemektedir. Ancak araştırma yalnızca 7. ve 8. sınıflar ile yapılabildiği ve ilköğretimin daha alt düzeyleri için ölçeğin uygun olmamasından dolayı daha alt sınıflara uygulanamaması nedeniyle araştırma kapsamındaki öğrencilerin yaş aralıkları geniş değildir. Bu durum yaşa bağlı olarak öğrenme stillerindeki değişikliklerin yorumlanmasını engellemektedir.

Eğitim Araştırmaları 43 Tablo 2. Yaş ile öğrenme biçimleri ve birleştirilmiş puanlar arasındaki ilişki Somut Yansıtıcı Gözlem Soyut Kavramsallaştırma Aktif Alma (SK-SY) İşleme (AY-YG) Yaş 0.239 * 0,063-0,172-0,111-0,230 * -0,103 *<0.05 Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri ile Genel Başarı Ortalamaları Arasındaki İlişki Sınıf öğretmenleri tarafından 1 2 3. sınıf notlarının öğrenci başarısını açıklamada yanıltıcı sonuçlar verebileceği belirtildiği için; öğrencilerin 4-5-6. sınıf not ortalamaları, akademik başarı puanları olarak alınmıştır. 7. sınıf öğrencilerinin 4-5-6. sınıf ve 7. sınıfın ortalamaları birinci dönemindeki genel başarı ortalamaları; 8. sınıf öğrencilerinin ise 4-5-6-7. sınıf ile 8. sınıfın birinci dönemindeki başarı ortalamaları alınmıştır. Öğrencilerin genel başarı puanları ile her bir öğrenme biçimi ve öğrenme biçimlerinin birleştirilmesinden elde edilmiş puanlar arasındaki ilişkiyi gösteren Pearson korelasyon katsayısı sonuçları Tablo 3 de verilmiştir. Tablo 3. Genel başarı ortalaması ile öğrenme biçimleri ve birleştirilmiş puanlar arasındaki ilişki Somut Yansıtıcı Gözlem Soyut Kavramsallaştırma Aktif Alma (SK-SY) İşleme (AY-YG) Genel Başarı -0.355 ** -0.125 0.229 * 0.291 ** 0.337 ** 0.247 ** *<0.05 **<0.01 Tablo 3 de de görülebileceği gibi öğrencilerin genel başarı ortalamaları ile Somut, Aktif öğrenme biçimleri ile bilgiyi alma ve bilgiyi işleme süreçleri arasında..01 düzeyinde yüksek bir ilişki bulunmuştur. Bir başka deyişle duyuşsal yönden kapasiteli öğrencilerin genel akademik başarıları da yüksek olduğu ifade edilebilir. Bu tip öğrenenler genelde öğretmenleri tarafından yönlendirilen bireyler olup geribildirimler gereksinim duyarlar. Bununla beraber yaparak ve yaşayarak öğrenen bireyler genelde dışa dönük olup öğrenirken risk alırlar. Bu tip öğrenenler bilgiyi alma ve işleme stratejilerinde daha çok proje/problem tabanlı öğrenmeyi yeğlerler ve bireysel özgün öğrenme tekniklerini kullanırlar. Öğrenme Stilleri ile Matematik Dersi Başarı Puanı Arasındaki İlişki Öğrencilerin matematik başarı puanları ile dört öğrenme biçimi ve iki birleştirilmiş puan arasındaki ilişkilere bakılmıştır. Tablo 4 de de görüleceği gibi Matematik başarısı, Somut öğrenme biçimi ve bilgiyi alma sürecine ilişkin birleştirilmiş puan ile.01 düzeyinde anlamlı olarak ilişkili bulunmuştur. Pearson korelasyon sonucu Matematik başarı puanı yüksek olan öğrencilerin Somut öğrenme biçiminden düşük bir puan aldığını başka bir deyişle soyut düşünme becerisi gelişmiş öğrencilerin Matematik başarılarının yüksek olduğunu göstermiştir.

44 Eurasian Journal of Educational Research Tablo 4. Matematik başarısı ile öğrenme biçimleri ve birleştirilmiş puanlar arasındaki ilişki Somut Yansıtıcı Gözlem Soyut Kavramsallaştırma Aktif Alma (SK-SY) İşleme (AY-YG) Matematik -0.324 ** -0.108 0.385 0.086 0.400 ** 0.113 *<0.05 **<0.01 Öğrenme Stilleri ile Türkçe Dersi Başarı Puanı Arasındaki İlişki Öğrencilerin Türkçe dersinden aldıkları puanlar ile dört öğrenme biçimi ve iki birleştirilmiş puan arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Tablo 5 de de görüleceği gibi Türkçe başarısı ile Somut öğrenme biçimi, Soyut kavramsallaştırma öğrenme biçimi ve bu iki öğrenme biçiminin birleştirilmesinden oluşturulan bilgiyi alma süreçlerine ilişkin birleştirilmiş puan arasında.01 düzeyinde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu sonuç bize öğrencilerin soyut düşünme becerileri ile Türkçe başarı düzeyleri arasında anlamlı bir olumlu ilişki olduğunu göstermektedir. Bir başka deyişle öğrencilerin soyut düşünme becerileri arttıkça Türkçe dersi başarı düzeyleri artmaktadır. Tablo 5. Türkçe başarısı ile öğrenme biçimleri ve birleştirilmiş puanlar arasındaki ilişki Somut Yansıtıcı Gözlem Soyut Kavramsallaştırma Aktif Alma (SK-SY) İşleme (AY-YG) Türkçe -0.300 ** -0.063 0.244 ** 0.154 0.311 ** 0.130 *<0.05 **<0.01 Öğrenme Stilleri ile Fen Bilgisi Dersi Başarı Puanı Arasındaki İlişki Araştırma sonucu Fen Bilgisi dersindeki başarı ile Somut, Soyut Kavramsallaştırma ve Aktif öğrenme biçimleri arasında yüksek bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca bilgiyi alma ve işleme süreçleri ile de Fen Bilgisi başarısı arasında yüksek bir ilişki ortaya çıkartılmıştır. Tablo 6. Fen bilgisi başarısı ile öğrenme biçimleri ve birleştirilmiş puanlar arasındaki ilişki Somut Yansıtıcı Gözlem Soyut Kavramsallaştırma Aktif Alma (SK-SY) İşleme (AY-YG) Fen -0.350 ** -0.140 0.272 ** 0.258 ** 0.356 ** 0.236 ** Bilgisi *<0.05 **<0.01 Alanyazındaki başarı ile öğrenme stilleri arasındaki ilişkiye yönelik olarak yapılan çalışmalara bakıldığında bu araştırmanın bulguları ile örtüşür nitelikte sonuçlara ulaşıldığı görülmektedir. Bilgin ve Durmuş (2003) öğrenme stilleri ile başarı arasın-

Eğitim Araştırmaları 45 daki ilişkiyi belirlemek üzere toplam 240 altıncı, yedinci ve sekizinci sınıf öğrencisi ile yaptığı araştırmada Grasha (1994) tarafından geliştirilen ve Uzuntiryaki ve arkadaşları (2002) tarafından Türkçe ye uyarlanan öğrenme stilleri ölçeğini kullanmışlardır. Araştırma sonucunda Türkçe, Sosyal Bilgiler, Fen Bilgisi dersleri ile bağımlı öğrenme stili arasında yüksek ilişki bulunurken Matematik dersi ile katılımcıların öğrenme stili arasında yüksek düzeyde ilişki bulunmuştur. Kılıç (2002) Kolb un envanterine göre belirlediği öğrenme stillerine uygun olarak verdiği web tabanlı eğitim sonunda öğrencilerin akademik başarıları arasındaki farka bakmıştır. Araştırma sonucunda baskın öğrenme stiline uygun eğitim verilmesinden çok farklı öğrenme stilleri göz önüne alınarak yapılan planlamanın başarıyı artırıcı bir faktör olabileceğini belirtmiştir. TARTIŞMA VE SONUÇ Araştırma sonucunda öğrencilerinin çoğunluğunun Ayrıştıran ve daha sonra Özümseyen öğrenme stiline sahip olduğu görülmüştür. Ayrıştıran öğrenme stiline sahip öğrenenler, derslere göre düzenlenen program anlayışının istediği öğrenen tipine uygundur. Özümseyen öğrenme stiline sahip öğrenenler ise bilgi kaynağını öğretmen olarak görürler. Araştırmaya katılan öğrenciler arasında Yerleştiren öğrenme stili en az yüzdeliğe sahiptir. Bu sonuç benzer yaş gruplarındaki öğrencilerle yapılan diğer araştırma bulguları ile de örtüşmektedir. Araştırmada Somut öğrenme biçimi ile yaş arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuçlar yaşça daha büyük olan öğrencilerin somut öğrenmeyi daha fazla tercih ettiklerini ortaya çıkarmıştır. Bu sonuç Titus (1990) un erken yetişkinlik dönemindeki bireylerin öğrenme stillerinin daha somut öğrenmelere yönelik olduğunu ve soyut öğrenmenin daha fazla olgunluk gerektirdiğini belirten çalışması ile örtüşür niteliktedir. (Akt. Jonassen ve Grabowzki, 1993). Sonuçta yaş değişkeninin bilgiyi işleme süreçleri (somut-soyut düşünme) üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Bu sonuç; yaş faktörünün öğrencilerin öğrenme stillerindeki döngünün neresinde olduğuna ilişkin bilgi verdiğini ve bunun sınıf ortamında öğretmenler tarafından dikkate alınması gereken bir faktör olduğunu göstermektedir. Araştırmada kız ve erkek öğrencilerin öğrenme stillerindeki alt boyutlar bakımından anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Bu sonuç Magolda (1989) tarafından yapılan araştırma bulguları ile de örtüşür niteliktedir (Akt. Jonassen ve Grabowzki, 1993). Türkçe, Matematik, Fen Bilgisi derslerindeki başarı düzeyleri ile Somut öğrenme biçimi arasında negatif yüksek korelasyon olduğunu ortaya çıkmıştır. Yani, Somut öğrenme biçimi yüksek öğrenenlerin Türkçe, Matematik, Fen Bilgisi dersi başarı puanlarının düşük olduğu görülmektedir. Öğrencilerin Türkçe ve Fen Bilgisi derslerindeki başarı puanları ile Soyut Kavramsallaştırma öğrenme biçimi a- rasında da.01 düzeyinde yüksek bir ilişki bulunmuştur. Her üç dersteki başarı puanları ile bilgiyi almaya yönelik birleştirilmiş puan sonuçları arasında.01 düzeyinde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Soyut Kavramsallaştırma öğrenme biçimi ile Somut öğrenme biçimi arasındaki farkla elde edilen bilgiyi alma birleştirilmiş puanı ile bu üç ders arasında yüksek korelasyon bulunması Soyut Kavramsallaştırma öğrenme biçimi ile bu derslerdeki başarı arasında yüksek korelasyon olduğu şeklinde yorumlanabilir. Araştırma sonucunda ayrıca Fen Bilgisi dersi başarı puanı ile diğer öğrenme biçimlerine ek olarak Aktif (AY) öğrenme biçimi ile de.01 düzeyinde yüksek bir korelasyon bulunmuştur. Bu sonuç aktif öğrenme biçimine sahip

46 Eurasian Journal of Educational Research öğrencilerin Fen Bilgisi derslerinde daha başarılı oldukları şeklinde yorumlanabilir. Öğrencilere Türkçe ve Matematik derslerinde soyut düşünmelerini geliştirici ortamlar hazırlanmasının da gereği ortaya çıkmaktadır. Ayrıca Fen Bilgisi derslerinin uygulamalar ve laboratuar çalışmaları ile desteklenmesi gerekmektedir. Araştırmanın sonucunda da açıkça görülebileceği gibi Aktif (AY) öğrenme biçimi ile Fen Bilgisi başarı puanı arasında diğer derslerle olmayan yüksek düzeyde bir ilişki vardır. Başka bir ifadeyle; yaparak, yaşayarak öğrenmeyi tercih eden öğrenenlerin Fen Bilgisi dersi başarı puanları yüksek bulunmuştur. Bu da Fen Bilgisi dersleri için öğrenenlerin yaparak yaşayarak öğrenmelerini sağlayacak öğrenme ortamlarının sağlanmasının gerekliliğini göstermektedir. Bu da proje tabanlı öğrenme ve bilgisayar destekli eğitim stratejilerinin işe koşulmasını gündeme getirmektedir. Çünkü öğrenenler aldıkları bilgiyi hemen işe koşma eğilimde olup aynı zamanda süreç sonunda yaptıklarının sonucunu da görmek istemektedirler. Öğreticinin sınıfında bulunan dört farklı öğrenme stiline sahip öğrenen grubuna da, onların gereksinimlerini karşılayıcı biçimde eşit davranması gereklidir. Sınıf içindeki bazı öğrenenler otorite kaynaklı öğrenmeye yatkın iken, bir başka grup öğrenen ise tartışma yoluyla öğrenmeyi tercih edebilir. Öğretici çoğu zaman kendi öğrenme stiline sahip öğrenen grupla karşılaşabilir. Burada öğreticiden beklenen karşıt stil grubundaki öğrenenlerin de gereksinimlerini karşılayabilmesi, bir yerde onların da öğreticisi olabilmesidir. Öğreticilik mesleğinin belki de en zor yanı; öğretici hangi stile sahip olursa olsun, tüm farklı stildeki insanlara eşit olarak seslenebilmesidir. Bu nedenle öğreticiler, öğreticilikle ilgili olarak aldıkları hizmet öncesi eğitimlerinde öğretme öğrenme stilleri konusunda bilgilendirilmelidirler. Böylece bu kişiler öğreticilik yaşamlarında daha akılcı ve daha nitelikli bir öğretim hizmetini yerine getirebileceklerdir. Ayrıca tüm yaşamımızı yönlendiren yapı, ağırlıklı olarak beyin olduğuna göre tüm beyinle öğrenme süreçlerini etkili biçimde çalıştırabilmek için de onun nasıl çalıştığını ve işlevlerini bilmek zorunlu hâle gelmiştir. Çok az bir bölümünü keşfedebildiğimiz bu yapıyı daha iyi tanımak yoluyla öğretim hizmetini hem bilimsel hem de sanatsal yönüyle geliştirmek olası olacaktır. Bunlara ek olarak öğrenme stillerinin belirlenmesine ilişkin çalışmalar farklı düzey ve gruplar için yapılmalı ve öğretmenlere sınıflarındaki öğrencilerin öğrenme stillerine ilişkin bilgi verilmelidir. Öğretmenleri sınıflarındaki öğrencilerin öğrenme stilleri ile ilgili bilgilendirmeye yönelik çalışmalar, onlara hem sınıflarındaki öğrenci profilini belirlemelerinde, hem de uygun öğretim yöntemlerini kullanmalarında ö- nemli katkılar sağlayacaktır. Öğrenmeden öğretilemeyeceğine göre öğretici adaylarının, öğretmen yetiştirme programlarında bulundukları sırada öğretme öğrenme kuram, strateji ve stilleri konularında yetiştirilmelerinin büyük önemi vardır. Böylece yöntem bileşenleri açısından daha geniş öngörülü öğreticiler yetiştirmek olası olacaktır.

Eğitim Araştırmaları 47 KAYNAKÇA Allinson, C.W., Hayes, J. (1988). The learning styles questionnaire: An alternative to Kolb s inventory?. Journal of Management Studies, 25,3. Aşkar, P., Akkoyunlu, B. (1993). Kolb öğrenme stili envanteri. Eğitim ve Bilim, 87,s.37. Bilgin, İ., Durmuş, S. (2003). Öğrenme stilleri ve öğrenci başarısı üzerine karşılaştırmalı bir araştırma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 3 (2), s. 383. Boydak, A. (2001). Öğrenme Stilleri. İstanbul: Beyaz Yayınları. Ergür, O. D. (1998). Hacettepe üniversitesi dört yıllık lisans programlarındaki öğrenci ve öğretim üyelerinin öğrenme stillerinin karşılaştırılması. Eğitim ve Bilim, 118, s. 57-66. Felder, R.M. (1996). Matters of style. [On-line]. Available: http://www.2.nscu.edu/ unity/lockers/users/f/felder/public/papers/ls-prism.html. Ferrell, B.G. (1983). A factor analytic comparison of four learning-styles instruments. Journal of Educational Psychology, 75, 3. Gayle V. (2002). Do Multımedia Lesson Structure And Lesrning Styles Influence Undergraduate Writing Performance. College Student Journal, 36 /1 Hovardaoğlu, S. (2000). Davranış Bilimleri için Araştırma Teknikleri. Ankara:VE-GA Yayınları. Jonassen, D.H., Grabowski, B.L. (1993). Handbook of Individual Differences, Learning and Instruction. New Jersey, London: Lawrence Erlbaum Associates Publishers. Kaplan, E. J.; Kies, D. A.(1995). Teaching styles and learning styles: Which came first?. Journal of Instructional Psychology, Vol.22 Issue 1, s29. Karasar, N. (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: NOBEL Yayıncılık. Keefe, J.W. & Ferrell, B.G. (1990). Developing a defensible learning style paradigm. Educational Leadership, 48(2) s. 56-61. Kılıç,E.(2002). Baskın öğrenme stilinin öğrenme etkileri tercihi ve akademik başarıya etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1(1), s.1-15. Kolb, D.A. (1984). Experiential learning: experience as the source of learning and development. New Jersey: Prentice Hall, Inc., Englewood Cliffs. Litzinger M. E., Osif B.(1993). Accommodating diverse learning styles: Designing instruction for electronic information sources. What is Good Instruction Now? Library Instruction for the 90s. Ed. Linda Shirato. Ann Arbor, MI: Pierian Press. Oral, B. (2003). Ortaöğretim öğrencilerinin öğrenme stillerinin incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi,9(35), s. 418-435. Peker, M. (2003). Kolb öğrenme stili modeli. Milli Eğitim Dergisi. 157 Şimşek, N. (2002). BİG16 öğrenme biçemleri envanteri. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1(1), s. 33-47. Vural, M. (1998). İlköğretim okulu programı. Erzurum: Yakutiye Yayıncılık ve Bilgi İşlem Merkezi.

48 Eurasian Journal of Educational Research SUMMARY Educating people having different background and experience in the same classroom settings has a crucial importance among the educators nowadays. The external or internal effects can cause background differentiation. As the external factors family, income level, society can be counted. On the other hand, learning style of the learner, personality, perception differences are the individual factors that affect the learning. Felder (1996) states the objective of education as helping students build their skills in both their preferred and less preferred methods of learning. Learning style models that categorize these modes provide good frameworks for designing instruction with the desired breadth. The present study have been conducted to investigate 7 and 8 grade students learning style preferences in terms of sex and age variables and to see relationship between success and learning style. For this purpose Kolb s Learning Style Inventory (LSI), translated in Turkish by Aşkar and Akkoyunlu in 1993, was administrated to 114 primary school students. Information about students age, gender, and class gathered via questionnaire that administrated before the ILS. Also Science, Turkish Language, Mathematic success level of the students gathered from the classroom teachers records. Results indicated that 50.9% of the students are Converger, 15,8% of them are Diverger, 21,9% of them are Assimilator and 11,4% of them are Accommodator. To find the male and female students learning style preference differences, independent t test was conducted. As for age differences Spearman s Rho (r s) were calculated. Independent t test result did not indicate any significant differences between male and female students considering four learning style modes of the Kolb s Experiential Learning Theory. With respect to age, significant correlation was found between age and Concrete Experience (CE) and processing dimension (concrete- abstract). Pearson s Product Moment Correlation coefficients calculated to assess the relationship between Mathematic, Science, and Turkish Language courses achievement level and their correlation with each of the four learning style modes. Results revealed negative, significant relationship between Mathematic success and Concrete Experience (CE) at.01 level. In other words, students whose abstract thinking abilities are more developed are more successful in Mathematic courses. This situation is also true for Science and Turkish language courses success. Pearson s Product Moment Correlation coefficients results revealed negative correlation between these two courses achievement level and Concrete Experience (CE) dimension of the LSI. Also high correlation was found between Abstract Conceptualization (AC) and achievement level in Turkish language and Science courses. Additionally, result indicated high correlation between Active Experiment (AE) and Science success. This is an important result that educators should take into consideration while they carry out Science courses. Learning environment should provide opportunity to active participation of the students and make them more active in Science courses.

Eurasian Journal of Educational Research (EJER) Aims & Scope Eurasian Journal of Educational Research (EJER), the journal of Ani Publishing, was established in 2000. The journal publishes high quality articles in the fields of educational policy and practice, and research that links the two. The journal is of interest to academics, researchers and those people concerned with mediating research findings to policy makers and practitioners. The journal is a valuable resource for teachers, counselors, supervisors, administrators, policy makers, curriculum planners, and educational researchers as they consider the structure of tomorrow's educational system. EJER publishes research employing a variety of qualitative and/or quantitative methods and approaches in all areas of the education field. The aim of the journal is to increase understanding of learning and teaching in pre-primary, primary, secondary, higher and adult education, and to contribute to the improvement of educational processes and outcomes. Eurasian Journal of Educational Research (EJER) is an academic journal. Published By: Ani Publishing (Ani Yayincilik) Frequency: Bimonthly / every two months / 6 issues per year Print ISSN: 1302-597X Abstracting & Indexing EJER is listed in; ERIC - Education Resources Information Center EBSCO Host - Education Research Complete EBSCO Host - Education Research Index Educational Research Abstracts Online (ERA) Higher Education Research Data Collection (HERDC) ULAKBIM National Index Editorial Board/Editörler Kurulu FOUNDING EDITOR / Kurucu Editör Veysel Sönmez, Hacettepe University, Ankara, TURKEY EDITOR / Editör Sakir Cinkir, Ankara University, Ankara, TURKEY CO-EDITORS Ayse Çiftçi, Purdue University, IN, USA Senel Poyrazli, Penn State University, PA, USA Ramazan Bastürk, Pamukkale University / TURKEY Ahmet Aypay, Eskisehir Osmangazi University, Eskisehir, TURKEY Bülbin Sucuoglu, Ankara University, Ankara, URKEY Kürsad Yilmaz, Dumlupinar University, Kütahya, TURKEY Hakan Atilgan, Ege Universty, Izmir, TURKEY INTERNATIONAL EDITORIAL BOARD / Uluslararası Editörler Kurulu Anita Pipere, Daugavpils University, LATVIA Asli Özgün Koca, Wayne State University, USA Beatrice Adeara, West Chester University,USA

Birgit Pepin, Sor-Trondelag Univ. College / NORWAY Gerry McNamara, Dublin City University, IRELAND Danny Wyffels, KATHO University, Kortrijk, BELGIUM David Bridges, Cambridge University /UK Ekber Tomul, Mehmet Akif Ersoy University, Burdur TURKEY Erdinç Duru, Pamukkale University, Denizli, TURKEY Fatma Hazir Bikmaz, Ankara University, TURKEY Hasan Hüseyin Aksoy, Ankara University, Ankara, TURKEY Iordanescu Eugen, Lucian Blaga University of Sibiu, ROMANIA Joe O'Hara, Dublin City University / IRELAND Sven Persson, Malmö University, Malmö, SWEDEN Theo Wubbels, Univeristiy of Utrecht/ NETHERLAND Úrsula Casanova, Arizona State University, USA Yusif Mammadov, Azerbaijan State Pedagogy University, Baku, AZERBIJAN