Primer Deri Lenfomalar : Güncel S n flama ve Tedavisi



Benzer belgeler
PRÝMER KUTANÖZ LENFOMA: RETROSPEKTÝF DEÐERLENDÝRME* Primary Cutaneous Lymphomas: A Retrospective Evaluation

Sık Görülen Cilt Lenfomaları Radyasyon Onkoloğu Gözüyle Radyoterapi

Dr. Dilek Bayramgürler Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi

2. Ulusal Lenfoma Myeloma Kongresi 16 Nisan 2011, Antalya SIK GÖRÜLEN PRİMER DERİ LENFOMALARI - patoloji -

Yavaş Seyirli Cilt Lenfomaları

Tedaviyi İzleyen Değişiklikler ve Değerlendirme Zorlukları. Prof. Dr. Duygu Düşmez Apa Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji AD

e-posta: Anahtar Sözcükler Deri lenfomaları, Mikozis fungoides, Sezary sendromu

Düşük dereceli B-hücreli Hodgkin-dışı lenfomalardan oluşan olgu sunumları OLGU IV

Mediastinal Gray Zone/ (DBBH Hodgkin) Lenfomalar

MATÜR T HÜCRELİ LENFOMALARDA TEDAVİ YAKLAŞIMLARI

ERKEN EVRE SEMİNOM OLGUSU

KUTANÖZ LENFOMA KLASİFİKASYONU. Dr. Melih Akyol Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalı Sivas

PRİMER GASTRİK LENFOMA OLGUSU DR SİNAN YAVUZ

LENFOMA NEDİR? Lenfoma lenf dokusunun kötü huylu tümörüne verilen genel bir isimdir.

(İlk iki harfleri - TR)

MATÜR T- HÜCRELİ LENFOMALAR TANISI PATOLOG GÖZÜYLE

Hodgkin Lenfoma. Prof. Dr. Ali ÜNAL Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hematoloji Bilim Dalı ve KİT Merkezi 1. LM KONGRESİ 2010 ANTALYA

Cerrahi Dışı Tedaviler

HAİRY CELL LÖSEMİDE GÜNCELEME. Dr. Harika ÇELEBİ Dışkapı Yıldırım Beyazıt EAH

CD30 Pozitif Lenfomalar

Klasik Hodgkin Lenfoma Vakalarında PD-L1 Ekspresyonunun Sıklığı, EBV ile İlişkisi, Klinik ve Prognostik Önemi

Primer Kemik Lenfomaları Olgu Sunumu. Prof. Dr. Mustafa Benekli Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Ankara

Dr. Özlem Erdem Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Patoloji AD 22. ULUSAL PATOLOJİ KONGRESİ

Lokal İleri Baş Boyun Kanserinde İndüksiyon Tedavisi mi? Eşzamanlı Kemoradyoterapi mi?

ÇOCUKLUK ÇAĞI KANSERLERİ TPOG ÇALIŞMA SONUÇLARI. Prof. Dr. Rejin KEBUDİ

HODGKİN DIŞI LENFOMALAR. Dr Mustafa ÇETİN Kayseri

Primeri Bilinmeyen Aksiller Metastazda Cerrahi Yaklaşım. Dr. Ali İlker Filiz GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Genel Cerrahi Servisi

Ümmügül Üyetürk Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Tıp Fakültesi,İç Hastalıkları AD, Tıbbi Onkoloji BD, BOLU

FEN kurs 2009 risk değerlendirmesi

Mikozis Fungoidesde Tedavi Yaklaşımları

Olgularla Lenfoma ve Myelomada PET/BT Agresif NHL. Doç. Dr. Metin Halaç İstanbul Üniversitesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Nükleer Tıp Anabilim Dalı

İnoperabl Evre III ve Evre IV Malign Melanomda İmmünoterapi TOG Malin Melanom ve Deri kanserleri grubu. Prof Dr Melek Köksal Erkişi

fiekil 2 Menapoz sonras dönemde kistik, unilateral adneksiyel kitleye yaklafl m algoritmas (6)

İKİNCİL KANSERLER. Dr Aziz Yazar Acıbadem Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları AD. Tıbbi Onkoloji BD. 23 Mart 2014, Antalya

Folliküler Lenfomalar Rehberliğinde Patolog-Klinisyen Ekibinin Gerçeğe Yolculuğu. Dr. Tülay Tecimer Acıbadem Sağlık Grubu

Çocukluk Çağında Akut Myeloid Lösemi

RENAL HÜCRELİ KARSİNOM METASTATİK HASTALIKTA TEDAVİ. Üroonkoloji Derneği

Lokal İleri Evre Küçük Hücreli Dışı Akciğer Kanseri Tedavisi

Primer Ekstranodal Lenfomalar: Klinik Özelliklerinin Nodal Lenfomalarla Karş laşt r lmas

İNVAZİF MESANE KANSERİNDE ORGAN KORUYUCU TEDAVİLER METASTATİK MESANE KANSERİNİN TEDAVİSİ

Hodgkin Hastalığı Tedavisinde Yeni Ajanlar

ADRENAL KORTİKAL KANSER TEDAVİSİNDE LAPAROSKOPİK CERRAHİ

Hepatit C. olgu sunumu. Uz. Dr. Hüseyin ÜÇKARDEŞ Bilecik Devlet Hastanesi

Plazma Hücreli Lösemi. Prof.Dr.Ercüment Ovalı

KÜRATİF TEDAVİ SONRASI PSA YÜKSELMESİNE NASIL YAKLAŞALIM? Doç. Dr. Bülent Akduman Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji A.D.

OTOLOG HEMATOPOIETIK KÖK HÜCRE NAKLI YAPILAN (OHKHN) HASTALARDA, SERUM ALBUMIN DÜZEYLERININ ÖNEMI

Safra Yolları Kanserlerinde SistemikTedaviler. Dr.M.Oktay TARHAN İzmir K.Ç.Ü. Atatürk E.A.H. Tıbbi Onkoloji Kliniği

Dr. Nuran Beşe 20. Ulusal Kanser Kongresi 20 Nisan 2013

Dr Dilşen Çolak Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Kliniği

AZ DİFERANSİYE TİROİD KANSERLERİ. Prof. Dr. Müfide Nuran AKÇAY Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı ERZURUM

LENFOMALARDA RADYOTERAPİ. Prof. Dr. Nuran ŞENEL BEŞE Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Radyasyon Onkolojisi Anabilim Dalı

REFRAKTER VE RELAPS AKUT LÖSEMİDE TEDAVİ SEÇENEKLERİ

Dr. Sermin Özkal DEÜTF Patoloji AD

Mantle-cell Lenfoma. Son 10 Yılda Neler Değişti? Dr. İbrahim Barışta

Evre 3 Küçük Hücreli Dışı Akciğer Karsinomu (KHDAK) ve etkin sistemik tedavi

TTOD MEME KANSERİ GÜNCELLEME KURSU HAZİRAN 2015 İSTANBUL 08:25-08:30 Açılış 08:00-08:30 Pratiği değiştiren çalışmalar. (salonda kahvaltı ile)

Prof. Dr. Yaşar BEDÜK Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi

Mikozis fungoides tedavisinde beksaroten kullanımı

Deri lenfomaları alanında yeni tekniklerin

Hodgkin lenfoma tedavisinde Radyoterapinin Rolü. Dr. Görkem Aksu Kocaeli Tıp Fakültesi Radyasyon Onkolojisi AD

Erken Evre Mide Kanserine Yaklaşım. Adjuvan Kemoterapi. Prof. Dr. N. Faruk AYKAN İstanbul 2004

Küçük Hücreli Akciğer Kanserlerinde Radyoterapi. Dr. Meltem Serin

Primeri Bilinmeyen Aksiller Metastaz ( PBAM) Sistemik Tedavinin Yeri. o Dr. Mehmet Aliustaoğlu

mrcc Tedavisinde Olgular Eşliğinde Tartışma

OLGU SUNUMU. Araştırma Gör. Dr. N. Volkan Demircan

Richter Dönüşümü Tanı ve. Dr Şahika Zeynep Akı GUTF Hematoloji B.D.

Mikozis fungoides tedavisinde dbuvb ve PUVA: Retrospektif değerlendirme

ENDOJEN POSTERİOR ÜVEİTLERDE MEDİKAL TEDAVİ YÖNTEMLERİ DR ŞENGÜL ÖZDEK

Primer meme lenfoması; yineleyen hastalık

EOZİNOFİLİK ÖZOFAJİT ANTALYA 2016 DR YÜKSEL ATEŞ BAYINDIR HASTANESİ ANKARA

Nazofarenks Kanseri Tedavisinde Üç Farklı İndüksiyon Rejiminin Retrospektif Değerlendirilmesi (CF vs DC vs DCF )

Diffüz Büyük B-Hücreli Lenfomalarda Son 10 Yıldaki Gelişmeler. Dr Dilek Dinçol Ankara Üniversitesi Tıbbi Onkoloji B.D.

MİDE KANSERİNDE APOPİTOZİSİN BİYOLOJİK BELİRTEÇLERİNİN PROGNOSTİK ÖNEMİ

Vaka Eşliğinde Güncel Pratik Yaklaşım: Oligometastatik Meme Kanserine Yaklaşım. Prof. Dr. Feyyaz ÖZDEMİR K.T.Ü Tıbbi Onkoloji B.D.

Santral Sinir Sistemi Rabdoid Teratoid Tümörü Radyoterapisi. Dr. Ayşe Hiçsönmez AÜTF Radyasyon Onkolojisi Nisan 2013

Kemik metastazlarında reirradiasyon

GENÇ MEME KANSERLİ HASTALARIN ÖZELLİKLERİ. Dr. Mutlu DOGAN Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji Kliniği

KLL DE. kları ABD Hematoloji BD Bursa

REKTUM KANSERİNDE NEO / ADJUVAN RADYOTERAPİ. Ethem Nezih Oral İstanbul Üniversitesi İTF Rad Onk AD

SENTİNEL LENF NODU BİOPSİSİ VE ADJUVAN KEMOTERAPİ. Dr. Orhan TÜRKEN

Küçük Hücreli D fl Akci er Kanserli Hastalarda Tedavi Öncesi Serum LDH Düzeylerinin Prognostik Önemi

PANKREAS KANSERLERİNDE

DERMATOLOJİDE T HÜCRE RESEPTÖR GEN REARRANJMANI

NÜKS VE DİRENÇLİ HODGKİN LENFOMA PROGNOZ BELİRTEÇLERİ VE TEDAVİ DR.NAHİDE KONUK HEMATOLOJİ BD

Mikozis Fungoides. Tanı ve Evreleme. Yard. Doç. Dr. Banu Taşkın. İstanbul Bilim Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalı

MULTİPL PLAZMASİTOMLA SEYREDEN PLAZMA HÜCRE HASTALIKLARINDA TEDAVİ YAKLAŞIMI


DİFFÜZ GASTRİK KANSER TEDAVİSİNDE CERRAHİ TEDAVİ YETERLİ MİDİR? Dr. İlter Özer. Türkiye Yüksek İhtisas Hastanesi Gastroenteroloji Cerrahisi Kliniği

Prostat Tümörlerinde WHO 2016 Sınıflandırması DR. BORA GÜREL KOCAELİ ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ PATOLOJİ ANABİLİM DALI

Dr. Fatma PAKSOY TÜRKÖZ Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji

Küçük Hücreli Akciğer Kanserinde Cerrahinin Yeri Var mı? Dr.Ali Kılıçgün Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi

Tıbbı Onkoloji Dışkapı Yıldırım Beyazıt E.A.H Görevler: Görev Unvanı Görev Yeri Yıl Uzman Doktor-

Kemik tümörleri. Dr Canfeza Sezgin EÜTF Tıbbi Onkoloji BD

Evre III KHDAK nde Radyoterapi

T-Hücreli Lenfomalarda Sistemik Tedavi. Dr. İ. Oğuz KARA Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji BD

[MEHMET ERTEM] BEYANI

BAŞ-BOYUN KANSERLERİ & MSS KANSERLERİ

Kolorektal Adenokarsinomlarda Tümör Tomurcuklanmasının Kolonoskopik Biyopsi ve Rezeksiyon Materyalleri Arasındaki Uyumu

56Y, erkek hasta Generalize LAP ( servikal, inguinal, aksiller, toraks ve abdomende ) Ateş Gece terlemesi Lenfopeni IgG, IgA, IgM yüksek

Transkript:

Primer Deri Lenfomalar : Güncel S n flama ve Tedavisi Berksoy fiah N Çukurova Üniversitesi T p Fakültesi, Medikal Onkoloji Bilim Dal Lenfoma s n flamas nda immunobiyolojik ve moleküler genetik geliflmeler sonras nda de ifliklikler deri lenfoma s n flamas na da yans makta ve WHO, EORTC 1, Frans z 2,3 ve Dutch 4 S n flamas gibi çeflitli s n flamalar bildirilmektedir. Avrupa ve ABD de en fazla gündeme gelenler WHO ve EORTC s n flamalar d r. Afla daki tabloda iki s n flama aras ndaki farkl l k görülmektedir. CD30 negatif Büyük hücreli lenfoma, ayak lenfomas, Pleomorfik küçük/orta büyüklükte CTCL, ve Nazal T /NK Lenfoma örtüflmezlikleri en belirgin olanlar d r. Terminoloji olarak "kutanöz T-hücreli Lenfoma" MF ve MF olmayanlar ay rt etmedi i için uygun de ildir. Primer cilt B-hücreli Lenfomalar Eskiden pseudolenfoma, pseudo-pseudolenfoma gibi sarkoid deri lezyonlar n ve karmafl k klinik tablolar n bugün reaktif veya neoplastik lezyonlar oldu unu biliyoruz. Lenfoid hiperplazide germinal merkezlerin bulunmas, primer ve sekonder lenfoma tutulumunun görüntüleme yöntemleri, periferik kan/kemik ili i incelemeri ile ay rt edilmesi ve MALT lenfomalar n n tan mlanmas yla B-hücreli cilt lenfomalar nda tan da ve tedavide önemli geliflmeler ortaya ç km flt r (5). WHO s n flamas ndaki LbL (<%10), MZL (%25), FL(%39), DLBCL (%33-46) ve intravasküler (<%5) alt tiplerin hepsi primer olarak ciltten kaynaklanabilirken, SLL ve MCL primer olarak ciltten pek kaynaklanmaz (6). Konvansiyonel histopatojik de erlendirme yan nda CD79a, CD20, CD10, CD34, TdT, CD99, CD5, hafif zincir ekspresyonu, bcl 6 +, bcl 2 + belirleyicilerini ak msitometrisi, southern-blotting, PCR yöntemleri ile inceleyerek PCBCL nin alttipleri saptanabilmektedir (6,7,8,9,10). Tedavi FL, DLBCL, veya MALT n deri metastazlar standart tedavi d fl nda özel bir tedavi gerektirmemesine karfl n PCBCL in tedavisi konusunda görüfller Avrupa ve ABD de farkl l klar gösterebilmektedir. Pratik olarak WHO ya göre Evre I (tek bir RT alan na giren s n rl bölge) ve Evre IV (deriyi yayg n olarak tutmufl) Hastal k olarak de erlendirilerek tedaviye karar verilir. FL/MALT Evre I de Lokal RT (kritik organ korunur). Evre II de semptom-kozmetik-istek dikkata al - narak, gözlemden sistemik kemoterapiye kadar de- iflen tedaviler uygulanabilir. Alkilleyici ajanlar, purin analoglar ve rituxumab tedavilerine ra men kür olas de il ama uzun süreli kontrol sa lanabilmektedir (11-14). DLBCL Yavafl seyirli olanlara göre daha agresif oldu u için abdomen, pelvik görüntüleme ile kemik ili i incelemesini içeren tam bir evrelendirme ifllemi gereklidir. 75

fiah N B. Primer Deri Lenfomalar : Güncel S n flama ve Tedavisi Evre IE de 3 kür kemoterapi (CHOP?) takiben tutulmufl alan RT önerilir. Evre IV de 6-8 kür kombine kemoterapi önerilir (11,12,13,14). Sonuç olarak e er PCBCL nin tan s kesin ve tutarl bir evrelendirmesi yap ld ise tedavisi zor olmaz. Primer Cilt T-Hücreli Lenfomalar Primer cilt lenfomalar n n %80 ini oluflturur. Yavafl seyirli ve agresif olanlar vard r. Histolojik subtipler Tablo 1 de gösterilmektedir. En s k görülen MF ten detayl olarak bahsedilecektir. Mycosis Fungoides(MF) Genellikle CD4+, CD8-, CD7- ve CD3- lenfositlerin hastal d r. CD25, aktivasyonu gösteren bir belirteçtir(% 60+). Genellikle birbirini izleyen evrelerden bahsedilebilece i gibi direkt ileri bir evreden de bafllayabilmektedir. Tan s ras ndaki evre da l - m, S n rl Plak %42, Yayg n Plak %30, tümör %16 ve eritrodermi %12 s kl ktad r 15. Lenfadenopati s - n rl plak evresinde nadir iken di er evrelerde %50 ye varan s kl kta görülebilmektedir. Hastal a Sezary Hücrelerinin periferik kanda görülmesi, LAP n ortaya ç kmas ve eritrodermi tablosunun eklenmesinden sonra lösemik MF denilmektedir. Bu dönemde ATL/L den ay r c tan s n n yap lmas gerekir. Prognoz ve Evrelendirme Plak, tümör, eritrodermi, LAP ve viseral organ tutulumuna göre evrelendirme yap l r. Deri tutulumu yayg nl en önemli prognostik faktördür. LAP tüm olgular n %42 sinde ancak tümör evresinin %80-90 nda görülen bir bulgudur. En s k tutulan organlar karaci er ve kemik ili i iken otopside akci er ve kemi in %60, %40 s kl kla tutulmufl oldu- u saptanm flt r. Plak evresindeki hastalar 15 y ldan fazla yaflayabilirler hastalar n ancak %2 si 32 y ldan sonra ölürken %9 u progresyon gösterir 16. Dutch retrospektif sonuçlar na göre 5 y ll k sa kal m süresi S - n rl Evrede %80-100, LAP li hastada %40 iken viseral organ tutulumu olanlarda ortanca sa kal m 24-30 ayd r 17. Sezary sendromunda 5 y ll k sa kal m % 33.5 tir (18). Tablo 1. Primer Deri Lenfomalar nda EORTC ve WHO S n flamalar EORTC WHO B-hücreli Yavafl seyirli FL ve DLCL Folikül merkez hücreli MZL MZL- mmunositoma ntermediate Aya n LCL FL ve DLCL Önerilen ntra-vasküler LCL ntra-vasküler LCL Plasmasitoma Plasmasitoma T-hücreli Yavafl seyirli MF MF-iliflkili foliküler musinozis Pagetoid retikulozis CD30 (+) Büyük hücreli CTCL Lenfomatoid papulozis Agresif Sezary Sendromu CD30 (-) Büyük hücreli CTCL Önerilen Granulamatöz slack skin Pleomorfik küçük/orta büyüklükte CTCL Subkutan pannikülit benzeri T- hücreli L. MF MF-iliflkili foliküler musinozis Pagetoid retikulozis CD30 (+) Büyük hücreli CTCL Lenfomatoid papulozis Sezary Sendromu Periferik TCL, spesifiye edilemeyen Granulamatöz slack skin Periferik TCL, spesifiye edilemeyen Subkutan pannikülit benzeri T- hücreli L 76

Primer Deri Lenfomalar : Güncel S n flama ve Tedavisi fiah N B. Sezary Sendromunda 1) PAS+ sitoplazmik inklüzyon, 2) CD7-, 3) Büyük hücreye transformasyon prognostik faktörlerdir. 5 y ll k sa kal m, 0-1skoru olanlarda %58 iken 2-3 skoru olanlarda %5 tir (19). Sezary Sendromu Tan m (19) 1. Sezary hücresi 1000/mm 3 2. CD4/CD8 10 veya di er T-hücre markerlar n kayb 3. T-hücre nin monoklonal lenfositozu 4. T-hücre kromozomal anormalli i Sitolojik transformasyon Sezary hücrelerinin, doku biyopsilerinde CD30+ büyük hücrelerin %25 in üzerine ç kmas - na transformasyon denir (20, 21). Transformasyon riski %12-23 aras nda de iflir, tan sonras ortanca transformasyona kadar geçen zaman 21.5 ay ve tarnsformasyon geliflen hastalar n ortanca sa kal - m 2-22 ay aras nda de iflmektedir (21, 22). Evrelendirme algoritimlerindeki en önemli parametreler cilt tutulum yayg nl, histolojik nodal tutulum, ve viseral tutulum durumudur (23). Klinik Yönetim Prensip olarak bütün hastalara cilde yönelik tedavi uygulan rken, topikal tedavilere refrakter ve ileri evredeki hastalara da sistemik tedavi uygulanmaktad r (Tablo 2). Cilde Yönelik Tedaviler Topikal steroidler, %63 CR ve % 31 PR (24), topikal Nitrojen mustard (25) ve BCNU (26) erken evrede %67-88 yan t sa larken topikal bexarotene27 ile %63 (%21-23 CR) yan t elde edilir. Fototerapi (PUVA) %83 CR yan t ve %15-20 uzun süreli DFS sa layabilmektedir (28). Radyoterapi (RT) erken ve ileri evrede elektron beam olarak 30-36 Gy dozlarda uygulan r, %56-96 CR oranlar elde edilebilir. Erken evrede (Evre IA 10 y ll k RFS %33-52 ve Evre IB de %16 d r. RT ve kombine kemoterapi ile yan t oranlar tekbafl na RT den daha yüksek olmas na karfl n toplam sa kal m ve DFS ayn d r (29, 30). 8-MOP ve UVADEX ile immunoadjuvant olarak ekstrakorperal plazmaferez in tekbafl na veya FN, Retinoid, IL-2 veya oral Bexarotene ile kombine verilmesiyle en fazla eritrodermik hastalarda yararl olunur (31, 32, 33). Sistemik Tedaviler Tek ajan Tek ajan pulse steroid, alkilleyici ajan veya methotreaxe ile %30 yan t(rr) sa lan rken yan t süresi k sad r (34). Purin analoglar, fludarabin ve cladribine refrakter hastalarda %20-40 RR, deoxycoformicin %60 RR (%33 CR) sa lar (35). Pegylated lipozomal doxorubicin ile 9/10 RR ve ortanca TTP 15 ay elde edilir. Kombine Kemoterapi EPOCH, refrakter hastalarda %27 CR ve %53 PR36, VICOP-B ise %80 RR (%36CR) sa lar (16). Sitokin Tedavileri Sitokinler tekbafl na veya kemoterapi ile beraber verilebilir. IFN-a tedavisi %15-60 RR ve 5.4 ay ortanca RD sa lar (37). IL-12, IFN-γ indükleyerek %50 RR sa larken IFN-γ ile %31 RR elde edilir. Denileukin diftitox (ONTAK), Difteri toksini ve IL-2 Tablo 2. T-Hücreli deri lenfomalar nda evreye göre tedavi seçenekleri Evre Klinik Özellik Tedavi I-A S n rl Makül/Plak, Topikal Steroid, Nit.Must /BCNU, <%10 BSA bexarotene-gel, RT IB-IIA Makül/Plak,> Topikal Nit.Must%10 BSA/BCNU, PUVA, bexarotene-gel, RT, MTX, IFN, PUVA+IFN, IIB Tm RT, PUVA+IFN, MTX, bexarotene-caps ONTAK III Eritrodermi, PUVA, RT, topikal NM/BCNU, Sezary Hüc- bexarotene-caps, IFN, PUVA+IFN, MTX, purin analoglar III Eritrodermi, Ekstakorperal fotoferez, PU Sezary Hüc+ VA+IFN, bexarotene-caps MTX, purin analoglar, ONTAK IV LN+, ç Organ+ Deriye yönelik tedavi+ bexarotene-caps, IFN, ONTAK, purin analoglar, sitotoksik kemoterapi 77

fiah N B. Primer Deri Lenfomalar : Güncel S n flama ve Tedavisi füzyonu ile elde edilen bir ajan olup % 37 RR (%14 CR) ve ortanca 6.9 ay RD sa lamaktad r (38). Retinoid Tedavisi 13-cis retinoik asit ve Bexarotene apoptozu indukleyerek etki ederler. Bexarotene ile %50 RR ve ortanca 30 hf l k TTP elde edilir (39). Bexarotene + ONTAK ile RR % 60 ç kar labilmektedir. Tablo 3. CTCL de Sistemik tedavi Tedavi Yan t Oran (CR) Ortanca Yan t süresi-ay PEG-DOXO 9/10 15 RT+CAPO 13.7 VICOP-B %80(36) 8.7 EPOCH %80(27) 8 IFN %15-60 5.4 YD-IFN 8 FLU %20-40 3 2-CDA %20-40 4.3 Pentostatin %60 1.3-8.3 ONTAK %37(14) 7.3 Pentostatin+IFN %41 13.1 FLU+IFN %51 6.5 Bexarotene-PO %50 7.5 Di er Çeflitli ajanlar Alemtuzumab (CAMPATH-1H) (40), 90 Y-T101 radioimmunokonjugat (41), 90 Y- anti-cd25 Ab, anti-tac pseudomonas exotoxin immunokonju gat (42), Temozolamide, IL-2+FK 228 (depsipeptide) ve oto/allo kök hücre transplantasyonu gelecek vaad eden aktif tedaviler olarak gözükmektedir (Tablo 4). Tablo 4. Tedaviye refarakter CTCL de yeni tedavi yaklafl mlar Alemtuzumab (CAMPATH 1-H) EPOCH kemoterapi Otolog/Allo Kök Hücre Transplantasyonu FK228 Temozolamide IL-2 IL-12+IL-2 Y anti-cd25 Ab Anti-Tac pseudomonas immunokonjugat KAYNAKLAR 1. Willemze R, et al. EORTC Classification for primary cu taneous lymphomas. Blood 90: 354, 1997. 2. Zackheim HS, et al. Relative frequency of various forms of primary cutaneous lymphomas. J Am Acad Dermatol 43: 793, 2000. 3. Harris NL, et al. A revised European-American classification of lymphoid neoplasms. Blood 84: 1361, 1994. 4. Petrella T, et al. Agranular CD4+ CD56 hematodermic neoplasm Blastic NK-cell lymphoma. Am J Surg Pathol 26: 852, 2002. 5. Truipiano JK, et al. Primary cutaneous lyphoblastic lymphoma presenting in an 8 week old infant. J Cutan Pathol 29: 107, 2002. 6. Hsi ED. A pathologist s perspective on primary cutaneous non-hodgkin lymphomas with an emphasis on cutaneous B-cell lymphomas. ASH Education Book: 263, 2002. 7. Yang B, et al. Clinicopathologic reassessment of primary cutaneous B-cell lymphomas with immunophenotypic and molecular genetic characterization. Am J Surg Pathol 24: 694, 2000. 8. Mirza I, et al. Primary cutaneous follicular lymphoma: an assessment of clinical, histopathologic, immunophenotypic and molecular features. J Clin Oncol 20: 647, 2002. 9. De Leval L, et al. Cutaneous B-cell lymphomas of follicular and marginal zone types of Bcl-6, CD10, Bcl- 2, and CD21 in differerential diagnosis and classification. Am J Surg Pathol 25: 732, 2001. 10. Cerroni L, et al. Primary cutaneous follicule center cell lymphoma with follicular growth pattern. Blood 95: 3922, 2000. 11. Joly P, et al. Cutaneous lymphoma other than mycosis fungoides: follow up study of 52 patients. J Clin Oncol 9: 1994, 1991. 12. Rijlaarsdam JU, et al. Treatment of primary cutaneous lymphoma of follicular center cell origin: a clinical follow up study of 55 patients treated with radiotherapy or polychemotherapy. J Clinic Oncol 14: 549, 1996. 13. Pandolfino TL, et al. Primary cutaneous B-cell lymphoma: a review and current concepts. Primary cutaneous B-cell lymphoma 18: 2152, 2000. 14. Sarris AH, et al. Primary cutaneous NH-lymphoma of Ann Arbor Stage I. J Clin Oncol 19: 398, 2001. 15. Foss FM. Cutaneous T-cell Lymphoma. ASH Education Book: 273, 2002. 16. Kashani-Sabet M, et al. A modified staging classification for cutaneous T-cell Lymphoma. J Am Acad Dermatol 45: 700, 2001. 17. van Doorn R, et al. MF: disease evaluation and prognosis of 309 Dutch patients. Arch Dermatol 136: 504, 2000. 18. Bernengo MG, et al. Prognostic factors in SS. Ann Oncol 9: 857, 1998. 78

Primer Deri Lenfomalar : Güncel S n flama ve Tedavisi fiah N B. 19. Vonderheid EC, et al. Update on erythrodermic cutaneous T-cell lymphoma.. J Am Acad Dermatol 46: 95, 2002. 20. Dmitrovsky E. Cytologic transformation in cutaneous T-cell lymphoma. J Clin Oncol 5: 208, 1987. 21. Diamandidou E, et al. Transformation of MF/SS. Blood 92: 1150, 1998. 22. Vergier B et al. Transformation of MF. French Study Group of Cutaneous Lymphomas. Blood 95: 2212, 2000. 23. Sausville EA, et al. Histopathologic staging at initial diagnosis of MF and SS. Ann Intern Med 109: 372, 1988. 24. Zackheim HS. Topiccal steroids for MF. Ewxperience in 79 patients. Archives Dermatol 138: 949, 1998. 25. Hoppe RT. MF management with topical nitrogen mustard. J Clin Oncol 5: 1796, 1987. 26. Zackheim HS, et al. Topical BCNU for patch/plaque MF. Semin Dermatol 138:328, 2002. 27. Breneman D, et al. Phase I/II bexarotene gel for skindirected teatment for cutaneous T-cell lymphoma. Archives Dermatol 138: 325, 2002. 28. Kuzel TM, et al. Interferon alfa 2a combined with phototherapy in the teratment of CTCL. J Natl Cancer Ins 82:203, 1990. 29. Jones GW, et al. Electron beam treratment for CTCL. Hematol Oncol Clin North Am 9:1057, 1997. 30. Kaye FJ, et al. A randomised trial comparing combination electron beam radiotherapy and chemotherapy with topical therapy in the initial treatment of MF. N Eng J Med 321:1784, 1989. 31. Lim HW, et al. Photophersis in the treatment of CTCL. Hematol Oncol Clin North Am 9: 1117, 1995. 32. Bisaccia E, et al. Extracorporal photochemotherapy alone or with adjuvant therapy in the treatment of cutaneous TCL: a 9 year retrospective study in a single institution. J Am Acad Dermatol 43: 263, 2000. 33. Wollina U, et al. Survival of patients with CTCL after treatment with extracorporal photochemotherapy. Oncol Rep 7: 1197, 2000. 34. Rosen ST, et al. Chemotherapy for MF and SS. Hematol Oncol Clin North Am 9: 1109, 1995. 35. Kurzock R, et al. Pentostatin therapy of T-cell Lymphoma with cutaneous manifestations. J Clin Oncol 17: 3117, 1999. 36. Akpek G, et al. Chemotherapy with etoposide, vincristine, doxorubicin, bolus cyclophosphamide, and oral prednisolone in patients with refractory CTCL. Cancer 86: 1368, 1999. 37. Olsen EA, et al. Interferon in the treatment of CTCL.Hematol Oncol Clin North Am 9:1089, 1995. 38. Saleh MN, et al. Anti tumor activity of DAB389IL-2 infusion toxin in MF. J Am Acad Dermatol 39: 63, 1998. 39. Duvic M, et al. Bexorotene is effective and safe for refractory and advanced stage CTCL. J Clin Oncol 19: 2456, 2001. 40. Lundin J, et al. CAMPATH-1H monoclonal antibody in therapy for previously treated LG-NHL. J Clin Oncol 16: 3257, 1998. 41. Foss FM, et al. Phase I study of 90Y-T101 in patients with CD5-expressing leukemia and lymphoma. Clin Cancer Res 4: 2691, 1998. 42. Kreitman RJ, et al. Phase I study of anti-tac in patients with hematologic malignancies. J clin Oncol 18: 1622, 2000. 79